Z  piany na Cyprze 

 

Wyszli z piany na Cyprze                                                                                  
właściciele ciemnicy.                                                                                            
Poszukali tam chytrze                                                                                     
Sezamkowej ulicy. 

Potem jak rajskie ptaki                                                                                               
puch znosili do gniazd,                                                                                              
kiedy inne wikłaki                                                                                                    
grały nam taniec gwiazd. 

Z tego tańca im siły                                                                                                 
uzbierało się dużo.                                                                                                           
Obce wyspy kusiły,                                                                                                      
a wiatr sprzyjał podróżom. 

Dusze chciały do raju.                                                                                              
Każdy chciał być Sindbadem,                                                                                             
a ten, kto płacił w kraju,                                                                                             
dalej pozostał dziadem. 

Nasze ptaki – nie ptaki,                                                                                             
nasze lokomotywy,                                                                                                           
wciąż szukają Itaki -                                                                                                
Penelopy uczciwych. 

Przecież nikt nie potrafi                                                                                               
tak cięciwy naciągać.                                                                                                     
Cała reszta się gapi.                                                                                                          
Ich powrotu wygląda. 

Może nigdy nie wrócą,                                                                                                 
albo wrócą już goli.                                                                                                            
Inni tylko się kłócą. 

Kto im na to pozwolił?                                                                                                     
W likwidacji jest „Życie…”                                                                                               
a z nim „Rzeczpospolita”.                                                                                     
Wkrótce pewnie w sanskrycie                                                                                           
i ten wierszyk przeczytasz.