plik

Dlaczego warto dzisiaj pościć? Czym jest post? Jak i kie

dy pościć? Na te oraz wiele innych pytań odpowiadają:

Slavko Barbarie OFM, O. Rajmund Guzik OCist. oraz

dr Ewa Dąbrowska, znana w Polsce propagatorka zdro
wego stylu odżywiania i oczyszczania organizmu przy po

mocy diety warzywnej. Post może być lekarstwem dla du

szy i ciała - warto spróbować.

ISBN 978-83-6 060-14-7

788361

060147

Tłum aczenia i wywiady:

Mariola Orzepowska

Projekt okładki:

Anna Smak-Drewniak

ISBN 9 7 8 -83-61060-14-7

W ydawnictwo AA

31-101 Kraków, pl. Na Groblach 4
tek 012 292 04 42, fax 012 292 09 05

e-m ail: hand e l@ a a .com. pl

www.religijna.pl
www.aa.com.pl

Wstęp

Zwyczaj poszczenia znany byt już w starożytnej

Grecji, nie jest więc „wynalazkiem” chrześcijaństw a.

Kościół przejął i rozwinął praktykę postu stosow aną

w  judaizm ie.  Pierwsi  ch rześcijanie,  podobnie  jak
Żydzi,  pościli  dwa  razy  w  tygodniu,  jednak  za  dni
postne  przyjęli  środę  i  piątek.

Ojcowie pustyni, znani ze swego surowego życia,

często stosow ali posty, szczególnie w chwilach po

kusy. jadali wtedy co drugi lub trzeci dzień, a czasa
mi tylko raz w tygodniu.

Dzisiaj Kościół ograniczył obowiązek postu tyl

ko do dwóch dni w roku: Środy Popielcowej i Wiel
kiego Piątku.

Jednak ostatnim i czasy wiele osób decyduje się

na post o chlebie i wodzie dwa razy w tygodniu,
pod wpływem przesłania płynącego z Medziugorje.

Coraz  więcej  też  mówi  się  o  poście  jako  o  metodzie
oczyszczania  organizm u,  zanieczyszczonego  przez
środow isko,  leki  i  niew łaściw e  odżywianie.

Oddając do W aszych rąk tę niew ielką książecz

kę pośw ięconą zagadnieniom postu, chcem y pod

kreślić, że post jest łask ą tylko wtedy, gdy stosow a

ny je st w sposób roztropny. Podejm ując post ze

względów duchowych, warto w cześniej tę decyzję

skonsultow ać ze spowiednikiem. Natom iast post dla
zdrowia, zaw sze w ym aga konsultacji z lekarzem .

Drodzy Czytelnicy, życzymy Wam, aby Wasze

posty zawsze były owocem m iłości i roztropności!

Wydawca

0. Slavko Barbaric OFM

Post jest modlitwą ciała

O. Slavko B a rb a rie urodził się 1 1 .0 3 .1 9 4 6 r., a zm arł

24 listopada 2 0 0 0 r. w M cdziugorje, gdzie od 1983r.

niestrudzenie zajm ow ał się pielgrzym am i. Jest autorem

wielu książek, które zostały przetłum aczone na ponad

20 języków, w tym na polski. We franciszkańskim domu

rekolekcyjnym „Domus P acis” przez w iele lat prow a

dził rekolekcje „Post i m odlitw a”.

Post zawsze istn iał w Biblii i w tradycji Kościo

ła, ale my, w spółcześni chrześcijanie, zapom nieli

śmy o nim.

Post należy do tradycji żydow skiej. Na przy

kład w Księdze Jon asza (Jon 3.7) czytamy, że m iesz
kańcy Niniwy ogłosili post dla ludzi i zw ierząt.

Także p salm ista stw ierdza, że o słab ł z powodu

postu i długiej modlitwy.  Pościł król Dawid (2 Sm 7,6),
król  Achab  (l  Kri  21.27),  Ezdrasz  (Ezd  8,23),  królo
wa  Estera  (Est  4,3).

Nauczanie Jezusa

Kiedy uczniowie pytali Jezusa na osobności: Dla

czego my nie mogliśmy go (ducha nieczystego) wy

rzucić?" Rzekł im: „Ten rodzaj można wyrzucić tyl

ko modlitwą i postem

(Mk 9,28-29).

Innym razem podeszli do Niego uczniowie Jana

i zapytali: „Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy.

Twoi zaś uczniowie nie poszczą?" Jezus im rzekł:

„Czy goście  weselni  mogą  się  smucić,  dopóki pan
młody jest z  nimi? Lecz przyjdzie czas,  kiedy zabiorą
im pana młodego,  a wtedy będą pościć?"

(Mt 9,15).

Jezus, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, sam

pościł. Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad

Jordanu i przebywał w Duchu Świętym na pustyni

czterdzieści dni, gdzie był kusz orty przez diabła.

Nic w owe dni niejadł

(Łk 4,1-4). Jezus pościł i m o

dlił się, choć nie był grzesznikiem , a my?

Pierwsi chrześcijanie pościli w środy i piątki,

a czasam i także w sobotę, aby się przygotować do
niedzieli. Pościli także w W ielkim Tygodniu. O jco

wie Kościoła m aw iali, że post jest modlitwą ciała.

Dzisiaj Kościół w ym aga od nas tylko dwóch dni

postu w ciągu roku: w Środę Popielcową i w Wielki
Piątek.

Wezwanie Małki Bożej

W Medziugorje M atka Boża zaprasza nas do po

stu. Na początku objaw ień, 26 czerwca 1981 roku,
pow iedziała: „Pokój, pokój, pokój, pojednajcie się!

Tylko pokój! Trzeba, by ludzie pojednali się z B o
giem i między sobą. Dlatego trzeba wierzyć, modlić

się, pościć i spow iadać się ”.

Także w orędziu z 14 marca 1984 roku wzywała:

„Módlcie się i pośćcie, by Królestwo Boże zapanowało

wśród was, by mój Syn ogarnął was swoim ogniem ”.

Post jest bardzo ważny, w yjaśnia M aria, jedna

z widzących: „Trzeba pościć z nadzieją, pam iętając
o tym, że wielka jest w artość postu”.

21 lipca 1982 roku M atka Boża pow iedziała:

„Post i modlitwa mogą zapobiec naw et wojnie i za

w iesić prawa natu ry”.

Post i modlitwa są nierozdzielne: nie w ystar

czy sam a modlitwa ani sam post.

M atka Boża zw raca uwagę na fizyczny i ducho

wy wym iar postu: „Prawdziwy post polega przede
w szystkim na wyrzeczeniu się wszystkich grzechów,

ale trzeba także wyrzeczeń, w których uczestniczy

ciało”.

W Medziugorje dana jest łaska, by zrobić pierw-

szy krok i zacząć modlić się i pościć. Post i modli

twa są jakby dwiema nogami życia duchowego, k tó
re pozw alają iść drogą szczęścia, prow adzącą przez

naw rócenie.

M atka Boża przychodzi, by nas wychowywać.

Ona jest naszą M atką, zatroskaną o szczęście sw o

ich dzieci. Przychodzi, by nam pokazać Drogę.

Post pozwala nam żyć błogosław ieństw am i: Bło

gosławieni ubodzy

w duchu, albowiem do nich nale

ży królestwo niebieskie

(Mt 5,3). Ubogi to ten, kto

uznaje i przyjmuje swoją zależność od Boga. Post

i modlitwa uczą nas rozpoznawać swoje ubóstwo, sła
bości, grzech i to, że potrzebujemy zbawienia. Nie

chodzi o to, by się zadręczać swoimi grzechami i bra
kami, ale zgodzić się stanąć w prawdzie. Nasza św ia
domość stanie się dla nas jakby trampoliną, która

pozwoli nam dosięgnąć ramion Dobrego Boga i Jemu
się powierzyć. Pościć to trwać w prawdzie, to trwać
w Bogu, bo On jest Prawdą. Ta prawda uczyni nas

wolnymi i pozwoli nam kosztować, jak d o b y jest Pan.

C iężki

ciężki ten post!

Trudności nie w ynikają z postu, to raczej post

ukazuje nasze problemy. Post odsłania nasze za

leżności i braki.

Pewien pielgrzym pytał mnie kiedyś. „Ojcze, ja

nie powinienem pościć, ponieważ staję się zły i agre

sywny, a Bóg wzywa nas do m iłości bliźniego. Czy

nie sądzi Ojciec, że powinienem przestać p ościć?”

Moja odpowiedź wprawiła go w zakłopotanie:

„Brawo! Moje gratulacje, to znaczy, że jesteś zły tylko
dwa razy w tygodniu! Post nie czyni z ciebie osoby
agresywnej, ale ujaw nia twoją agresję i grzech, więc

możesz się teraz z tego spow iadać”.

Post odsłania naszą psychikę, pychę, egoizm,

lęk  przed  brakiem .  Na  ogół  unikam y  uznania  n a
szych  grzechów,  oskarżając  innych:  „Oczywiście,
jeśli  się  denerw uję,  to  dlatego,  że  ty  jesteś  dener
w ujący!”  Modlitwa  i  post  mogą  nam  pomóc,  ponie
waż oczyszczają  nasze  serce.  Spraw iają,  że  potrafi

my odróżnić nasze realne potrzeby od potrzeb

sztucznie  w yw ołanych.  A  uwolnieni  od  w szystkie
go, co obciąża nasze serca, głowy i  m ieszkania, w łą
czamy  się  w  obieg  m iłości:  odczuwamy  potrzebę,
by dawać  siebie,  jesteśm y popychani ku  innym.  Nie

jesteśm y już zajęci w yłącznie sobą, ale dostrzega

my innych, ich potrzeby i pragnienia. M iłość w cho

dzi do naszego serca. Wtedy odkrywamy szczęście

trw ałe, w ieczne. Szczęście, które je st budow ane

z wielką cierpliw ością i w ytrw ałością.

W ielu pielgrzymów zaczyna pościć i rezygnuje

z tego przy pierwszych trudnościach. Nie! Trzeba

dalej  kontynuow ać,  trzeba  w ytrwać.  Potrzeba  nam
czasu  i  w ytrw ałości,  bo  postu  trzeba  się  nauczyć
i  powoli  stanie  się  on  radością.  Tak  jak  w  każdym
treningu  potrzebny jest  czas  nauki,  adaptacji.

Ktoś pytał: „Co trzeba robić, by post przycho

dził łatw o”?  Pościć -  naw et jeśli  to  przychodzi  cięż
ko  -   a  wtedy  sam i  znajdziecie  odpowiedź!  M atka
Boża wie,  czego  potrzebujemy. Ona jest M atką  i  nie
przychodzi,  by  nam   pokazać  n ajłatw iejszą  drogę,

ale drogę najp ew niejszą, która zaprow adzi nas do
je j Syna i to jest najw ażniejsze.

„Przez wiele m iesięcy każdy dzień mojego po

stu kończył się upadkiem i słodycze m iały gorzki

sm ak... Przeżycie jednego dnia postu było dla mnie
niem ożliw e. Zw róciłam się więc do M aryi, mojej

M atki,  mówiąc jej:  popatrz,  nie wychodzi m i... Dzię
kuję  Ci,  że  mi  pokazałaś  moje  ubóstw o,  mój  brak
silnej woli i  determ inacji.  Proszę Cię,  zm iłuj się nade
m ną”.

Uczymy się pościć, tak jak uczymy się m odli

twy.  Trzeba umieć sobie  przebaczać i  zaakceptow ać
sw?oje  upadki,  błędy,  sw^oje  ubóstw o  i  grzech.  Jezus
mówi:  Prawda  was wyzwoli  (j  8,32).  Tylko  prawda
może  nas  wyzwolić  i  dodać  nam  odwagi  i  siły,  by

coś zmienić.

O chlebie i wodzie

M atka Boża, w ierna tradycji Kościoła, zachęca

nas do postu o chlebie i wodzie. Ale istnieje wiele
sposobów ofiary i odprawiania pokuty. Możemy opu
ścić swoje m iejsce przed telewizorem, zgasić papie

rosa, zjeść to, czego nie lubimy...

„Jeśli nie macie siły pościć o chlebie i wodzie,

możecie zrezygnować z czegoś innego. Dobrze jest zre
zygnować z oglądania telewizji” (orędzie z 8.12.1981).

W M edziugorje M atka Boża zachęca nas do po

szczenia dwa razy w tygodniu o chlebie i wodzie.

|cst to um artw ienie sm aku.

Ważne jest, by zacząć pościć, zdecydować się na

post,  a  Matka  Boża  zrobi  resztę.  Post jest jak modli
twa:  każdy modli się na swój  sposób  i jego modlitwa
przyjmuje  taki  kształt,  na jaki  Pan  nam  pozwoli.  Po

dobnie jest z postem. Każdy może pościć na swój
sposób. Dziecko nie będzie pościło tak jak dorosły.

Post polega na tym, by nauczyć się poświęcać, czyli

staw ać się świętym, zwracać się do Boga i oddać Mu
właściwe czyli pierwsze miejsce w naszym życiu.

{edzenie chleba nie oznacza wcale rezygnacji

z pokarmu, ale uśw iadom ienie sobie naszych m a

terialnych przywiązań, upodobań smakowych. Poza
tym M atka Boża nie wymaga od nas, byśmy mieli

skurcze  żołądka!  Nie,  Ona  zaprasza  nas  na  drogę
życia,  która jest drogą  naw rócenia,  drogą uzdrowie
nia  i  św iatła.

Chleb jest pokarmem ubogich. I to w łaśnie pod

postacią chleba Jezus daje nam siebie, jako najuboż

szy z ubogich.

Oprać, na podstawie konferencji wygłoszonej w Medziu-

gorje, w czasie rekolekcji „Post i modlitwa".

W Medziugorje

Matka Boża wzywa do postu

Objawienia w Medziugorje zaczęły się 24 czerwca 1981 r.

Właśnie tam, Matka Boża Królowa Pokoju, wielokrotnie wzy

wała ludzi do podjęcia postu i modlitwy.

26.06.1981

„Pokój, pokój, pokój, pojednajcie się! Tylko po

kój! Trzeba by ludzie pojednali się z Bogiem i m ię

dzy sobą. Dlatego trzeba wierzyć, modlić się, pościć

i spowiadać się".

26.11.1981 (gdy widzący pytali o niektórych chorych)

„M iejcie m ocną w iarę, módlcie się i pośćcie,

<i oni wyzdrowieją (...) Bądźcie cierpliwi i módlcie
się o uzdrow ienie”.

8.12.1981

„Jeśli nie macie sity pościć o chlebie i wodzie, mo

żecie odmówić sobie innych rzeczy. Bardzo dobrze jeśli

zrezygnujecie z telewizji, bo po obejrzeniu programów

jesteście  rozproszeni  i  niezdolni  do  modlitwy.  Możecie
zrezygnować z  alkoholu,  papierosów  lub  innych  przy
jemności.  Sami wiecie co powinniście zrobić”.

21.01.1982 (gdy widząc)'pytali jak modlić się za kapłanów)

„Post i m odlitw a"

25.06.1982

„Podziękujcie w moim imieniu ludziom za mod

litwy, ofiary i pokutę. Niech w ytrw ają w modlitwie,
poście i naw róceniu”.

21.07.1982

„Najlepszy post jest o Chlebie i wodzie. Postem

i modlitwą m ożna pow strzym ać w ojny i zaw iesić
prawa natury. M iłość nie może zastąpić postu. Ci,

którzy nie  mogą pościć,  mogą go zastąpić modlitwą,
m iłością i spowiedzią,  ale wszyscy z wyjątkiem  cho
rych  są  w ezw ani  do  postu ”.

14.03.1984

„Módlcie się i pośćcie, by Królestwo Boże zapa

now ało wśród wras, by mój Syn ogarnął w as swoim

ogniem ”.

1 8 .0 8 .1 9 8 4

„Chciałabym by św iat modli! się w tych dniach

przy Mnie. I to jak najwięcej! By pościł surowo w śro
dę i piątek, by odmówił każdego dnia chociażby ró

żaniec: radosne, bolesne i chwalebne tajem nice”.

2 0 .0 9 .1 9 8 4

„Drogie dzieci!
Dziś was wzywam, byście zaczęli pościć z serca.

Są ludzie, którzy poszczą, ponieważ wszyscy poszczą.

Zaistniał obyczaj, z którym nikt nie ma odwagi ze-

iwać. Parafię proszę, by pościła z wdzięczności za

10,

że Bóg pozwolił Mi tak długo w niej pozostać.

Drogie dzieci, pośćcie i módlcie się sercem!

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

2 6 .0 9 .1 9 8 5

„Drogie dzieci!

Dziękuję za w szystkie modlitwy. Dziękuję za

wszystkie ofiary. Pragnę wam powiedzieć, drogie
dzieci, byście na nowo żyli orędziami, które wam daję.
Szczególnie zachowajcie post, gdyż poprzez post naj

więcej  osiągnięcie  i  sprawicie  mi  radość,  bowiem
wówczas  wypełni  się  cały  plan,  który Bóg  postano
wił  zrealizować  tu  w Medziugorju.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

13.02.1986

„Drogie dzieci!

Ten W ielki Post jest dla w as szczególnym bodź

cem do przemiany. Zacznijcie od tej chwili. W yłącz
cie telew izor i odłóżcie różne rzeczy, które nie są

dla was korzystne. Drogie dzieci, wzywam was do
osobistego naw rócenia. To jest czas dla was.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

4.09.1986

„Drogie dzieci!
I dzisiaj wzywam w as do m odlitwy i postu.

Wiecie, drogie dzieci, że z w aszą pomocą mogę uczy

nić  w szystko  i  zm usić  szatana,  by  nie  kusił  do  zła
i  by oddalił  się  od  tego  m iejsca.  Szatan  czyha,  dro
gie  dzieci,  na  każdego  z  w as.  Szczególnie  u  każde
go z w as pragnie w każdą codzienną sprawę wnieść

niepokój.  Dlatego  też,  drogie  dzieci,  wzywam  w as,
by w asz  dzień  był  jedynie  modlitwą  i  oddaniem  się
całkow itym   Bogu.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

4.12.1986

„Drogie dzieci!

I dziś wzywam was, byście swoje serca przygo

towali na te dni, w których Pan pragnie was szcze-

golnie oczyścić ze w szystkich grzechów waszej prze
szłości. Wy, drogie dzieci, nie możecie sam i tego

uczynić, dlatego jestem tu po to, aby wam pomóc.
Módlcie się, drogie dzieci! Tylko w ten sposób bę

dziecie mogli poznać całe zło, jakie jest w was i od
dać je Panu, aby Pan mógł oczyścić całkow icie w a

sze  se rca .  D lateg o,  drogie  d zieci,  m ód lcie  się
n ieu stannie  i  przygotow ujcie  serca  przez  pokutę
i  przez  post.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

25.07.1991

„Drogie dzieci!

Dzisiaj wzywam w as, abyście modlili się o po

kój. W tym czasie pokój jest w szczególny sposób

zagrożony i ja żądam od w as, abyście odnowili post
i modlitwę w waszych rodzinach. Drogie dzieci, pra

gnę,  żebyście  zrozum ieli  powagę  sytuacji  i  to,  że
wiele  z  tego,  co  się  stanie  zależy  od  w aszej  modli
twy,  a  wy  m ało  się  modlicie.  Drogie  dzieci,  jestem

z wami i wzywam w as, abyście z powagą zaczęli
się modlić i pościć, tak jak w pierwszych dniach m o

jego przyjścia.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

03.1992

„Drogie dzieci!

Dziś jak nigdy wzywam w as do życia moimi

orędziami i do stosow ania ich w praktyce.  Przyszłam
do  w as,  aby wam  pomóc  i  dlatego  wzywam  was  do
zm iany  życia,  gdyż  idziecie  n ieszczęsn ą  drogą,
drogą zagłady.  Kiedy mówiłam wam-,  nawróćcie się,

módlcie się, pośćcie, pojednajcie się, przyjęliście te

orędzia pow ierzchow nie. Z aczęliście żyć w edług

nich,  ale  potem  odstąpiliście,  gdyż  było  to  dla  was
trudne.  Nie,  drogie dzieci,  kiedy coś jest dobre,  trze
ba  w  dobrym  wytrwać,  a  nie  m yśleć,  że  Bóg  mnie
nie widzi,  nie słucha,  nie pom aga mi. Tak i wy z  po
wodu  nędznych  interesów  odeszliście od Boga i ode

mnie.  Pragnęłam   stworzyć w was  oazę  pokoju,  m i
łości  i  dobroci.  Bóg  pragnął,  abyście  przez  sw oją
m iłość  i  przy jego  pomocy czynili  cuda  i  byli  przy
kładem .  Przeto  wam  powiem:  szatan  igra  z  wami

i waszymi duszami, a ]a nie mogę wam pomóc, gdyż

jesteście daleko od mojego Serca. Dlatego módlcie

się, żyjcie według moich orędzi, a wtedy ujrzycie
cuda m iłości Bożej w waszym codziennym życiu.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje w ezw anie".

04.1992

„Drogie dzieci!
Dzisiaj znów wzywam w as do modlitwy. Tylko

modlitwą i postem m ożna w strzym ać wojnę. Dlate

go, moje drogie dzieci, módlcie się i swoim życiem
dajcie św iadectw o, że jesteście moimi i do mnie

należycie, gdyż szatan chce w tych dniach zamętu

sprowadzić na zlą drogę ja k najw ięcej dusz. Dlate

go wzywam was, abyście się zdecydowali na Boga,
a On w as obroni i wrskaże, co pow inniście czynić

i jaką drogą iść. Wzywam w szystkich, którzy mi po

wiedzieli  «tak»,  aby  odnowili  akt  pośw ięcenia  się
mojemu  Synowi  Jezusowa  i  Jego  Sercu  i  mnie,  aby
śmy  mogli  was  jeszcze  intensyw niej  użyć  jako  n a
rzędzia  pokoju  wr  tym   n iesp o k o jn y m   św ie cie .
Medziugorje jest znakiem   dla w as w szystkich  i  w e

zwaniem do modlitwy oraz przeżyw ania dni laski,

które Bóg wram daje. Dlatego, drogie dzieci, przyj
m ijcie z pow agą w ezw anie do modlitwy. Jestem

z wami i wrasze cierpienie jest również moim. Dzię
kuję, że odpow iedzieliście na moje w ezw anie”.

„Drogie dzieci!
Dziś ponownie wzywam w as do modlitwy, aby

ście przez modlitwę,  post i  m atę ofiary przygotowa
li  się  na  przyjście  Jezusa.  Niech  ten  czas,  drogie
dzieci,  będzie  dla  was  czasem   laski.  W ykorzystaj
cie każdy moment  i  czyńcie dobro,  gdyż  tylko w ten
sposób  odczujecie  w  swoich  sercach  narodzenie  Je
zusa.  Jeśli dacie  przykład  w łasnym  życiem  i  stan ie
cie  się  znakiem   m iłości  Bożej,  radość  ogarnie  ludz
kie  serca.  Dziękuję,  że  odpowiedzieliście  na  moje
w ezw anie”.

25.03.1998

„Drogie dzieci!
Również dzisiaj wzywam was do postu i wy

rzeczeń.  Kochane  dzieci,  w yrzeknijcie  się  tego,  co
przeszkadza  wam  być  bliżej  Jezusa.  W  szczególny
sposób  wzywam  w as:  módlcie  się,  bo  tylko  przez
modlitwy  będziecie  mogli  zapanowmć  nad  sw oją

wolą i odkryć wolę Bożą w’ najm niejszych rzeczach.

Kochane dzieci, poprzez sw oje codzienne życie sta
niecie się przykładem i świadectwem czy żyjecie dla

Jezusa lub przeciw Niemu i Jego woli. Kochane dzie

ci, pragnę abyście stali się apostołam i m iłości. Przez

11.1996

w aszą m iłość, kochane dzieci, rozpoznają że nale
życie do mnie.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie".

25.10.1998

„Drogie dzieci!

Dziś wzywam w as, byście zbliżyli się do m oje

go N iepokalanego Serca. W zyw am w as, byście
w sw oich rodzinach odnowili żar pierwszych dni,

kiedy wzywałam was do postu, modlitwy i naw ró

cenia. Kochane dzieci, przyjmowaliście moje orędzia
z otwartym sercem, choć nie w iedzieliście, czym jest

modlitwa. Dziś wzywam w as, abyście całkow icie

otworzyli się na mnie, bym mogła was przemienić

i poprowadzić do Serca mego Syna Jezusa, aby On
napełnił was Sw oją m iłością. W ten sposób, drogie

dzieci, odnajdziecie prawdziwy pokój, pokój, który

tylko Bóg wam daje.

Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie”.

25.04.1999

„Drogie dzieci!
Również dzisiaj wzywam was do modlitwy. Dro

gie dzieci, z radością nieście pokój i m iłość temu nie

spokojnemu światu. Przez post i modlitwę dawajcie

świadectwo,  że  należycie  do  mnie  i  żyjecie  moimi
orędziami.  Módlcie się i  szukajcie!  ja   modlę się  i orę
duję  za  wami  przed  Bogiem  byście  się  nawrócili,  by
wasze zachowanie było zawsze chrześcijańskie. Dzię
kuję,  że odpowiedzieliście  na  moje  wezw anie”.

25.10.2000

„Drogie dzieci!
Dziś pragnę przed wami otworzyć moje m acie

rzyńskie  serce  i  wezwać  w as  w szystkich  do  modli
twy  w  moich  intencjach.  Pragnę  z  wami  odnowić
modlitwę i wezwać was do  postu,  który pragnę ofia
rować  m ojemu  Synowi  Jezusow i  za  nadejście  n o

wych czasów, czasów wiosny. W tym Jubileuszowym

Roku  wiele  serc  otworzyło  się  na  mnie,  a  Kościół
odnawia  się w  Duchu.  Raduję  się z wami  i  dziękuję
Bogu  za  ten dar,  a  was  drogie  dzieci,  wzywam:  m ó
dlcie  się,  módlcie  się,  módlcie  się,  dopóki  modlitwa

nie stanie się dla was radością. Dziękuję, że odpo

w iedzieliście na moje w ezw anie”.

25.01.2001

„Drogie dzieci!
Dzisiaj wzywam was, abyście z jeszcze większym

zapałem powrócili do modlitwy i postu, dopóki m o

dlitwa  nie  stanie  się dla was  radością.  Drogie dzieci,
kto się  modli,  nie boi  się przyszłości,  a kto pości,  nie
boi  się  zła.  Jeszcze  raz  wam  powtarzam:  tylko  m o
dlitwą  i  postem  można  powstrzymać wojny -  wojny
waszej  niew iary  i  lęku  przed  przyszłością.  Jestem
z  wami  i  przekazuję wam  tę  naukę:  w  Bogu  jest  po

kój i nadzieja wasza. Zbliżcie się więc do Boga i od

dajcie Mu pierwsze miejsce w waszym życiu. Dzięku
ję, że odpowiedzieliście na moje w ezw anie".

25. 09. 2001

„Drogie dzieci!

Dzisiaj również wzywam was do modlitwy, szcze

gólnie dziś, gdy szatan chce wojny i nienawiści. Po

nownie was wzywam, drogie dzieci, módlcie się i po

śćcie. by Bóg dał wam pokój. Dawajcie świadectwo

pokoju wobec każdego serca i nieście pokój temu nie

spokojnemu  światu.  Jestem  z  wami  i  oręduję  za  każ
dym  z  was  przed  Bogiem.  A wy nie  bójcie  się,  bo  kto
się  modli  nie  boi  się  zła  i  nie  ma  nienawiści  w sercu.
Dziękuję,  że odpowiedzieliście  na  moje wezwanie".

25.02.2003

„Drogie dzieci!

Dziś również wzywam was do modlitwy i postu

w intencji pokoju. Kochane dzieci, jak już mówiłam

i  powtarzani  obecnie,  tylko  modlitwą  i  postem  moż
na  powstrzymać  wojny.  Pokój  jest  drogocennym  da
rem  od  Boga.  Proście,  módlcie  się,  a  otrzymacie  po
kój.  Głoście pokój i  miejcie pokój w sercach waszych.
Pielęgnujcie go jak kwiat,  który potrzebuje wody,  de
likatności  i św iatła.  Bądźcie tymi, którzy niosą pokój

innym. Jestem z wami i oręduję za wami. Dziękuję,
że odpowiedzieliście na moje w ezw anie”.

25.07.2004

„Drogie dzieci!

Ponownie wzywam w as: bądźcie otwarci na

moje orędzia. Pragnę, kochane dzieci, przybliżyć was
w szystkich  do  mego  Syna  Jezusa,  dlatego  módlcie
się  i  pośćcie.  Szczególnie wzywam w as,  abyście  się
modlili  w  moich  intencjach,  tak,  abym  mogła  was
ofiarow ać mojemu  Synowi Jezusow i,  a  On przem ie

ni  i otworzy w asze  serca  na  m iłość.  Kiedy będziecie
mieć  m iłość w  sercu -  pokój  zakrółuje w w as.  Dzię
kuję wam,  że odpowiedzieliście na  moje w ezw anie”.

25.07. 2005

„Drogie dzieci!

Również dziś wzywam w as, abyście wasz dzień

w ypełniali krótkim i i gorącym i modlitwami. Kiedy

modlicie się, w asze serce jest otw arte, a Bóg kocha

was  szczególną  m iłością  i  daje  wam   szczególne
łaski.  W ykorzystajcie więc  ten  czas  łaski  i  poświęć
cie go  Bogu  więcej,  niż  kiedykolwiek  dotąd.  Odpra
w iajcie  nowenny  poszcząc  i  czyniąc  w yrzeczenia,
aby  oddalić  od  siebie  szatan a,  aby  otaczała  w as
łaska.  Ja jestem   blisko  was  i  wstaw iam   się  u  Boga
za  każdym  z w as.  Dziękuję wam,  że  odpowiedzieli
ście  na  moje  w ezw anie”.

Ojcowie Pustyni Nauczają

Tak, jak pości nasz brzuch, tak musi pościć i ję 

zyk. N iech się pow strzym a od obm owy, od

kłam stwa, od słów zbytecznych, od obelg, od

gniewu, słowem od wszelkich grzechów popeł

nian ych m ow ą. P od obn ie n iech aj p oszczą

i oczy: nie oglądajm y rzeczy niepotrzebnych,

niech też nasz wzrok nie grzeszy swawolą ani

się nie wpatrujm y w nikogo. Podobnie także

rękom i nogom zabronić należy wszelkich złych

uczynków.

ten sposób, jak m ówi św. Bazyli,

pościm y dla podobania się Bogu, że odwraca

my się od wszelkiego zła, które się dokonuje

przez wszystkie nasze zmysły.

ten sposób

dojdziemy, ja k ju ż pow iedzieliśm y do świętego

dnia Z m artw ychw stania odnow ieni, czyści

i godni udziału w świętych tajemnicach. N aj

pierw zaś w yjdziem y na spotkanie naszego

Pana i przyjm iem y Go z palm am i i gałązkam i

oliwnym i, siedzącego na osiołku i w jeżdżają

cego do świętego miasta - abba Doroteusz.

Łaska postu

rozmowa z Zofią Oczkowską

Zofia O czkow ską jest tłu m aczk ą. Od 1988 r. tłum aczy

oręd zia z języ k a ch o rw ack ieg o na polski. P rzetłu m a

czyła także kilka książek o M edziugorju .

Często jeździsz do Medziugorje i wielokrotnie brałaś

udział w rekolekcjach Ojca Siarko „Post i modlitwa",

ja k te rekolekcje wyglądały?

Ojciec Slavko sam pościł i kiedy po raz pierw

szy  przyjechał  do  Polski  też  mówił o  poście  i o  tym,
że  M atka  Boża  prosi  o  post.  Tę  prośbę  Matki  Bożej
trzeba  odczuć  w  sercu,  jeżeli  odczujesz  w  sercu,  że
ktoś  tak  ważny  jak  M atka  Boża  o  coś  cię  prosi,  to

będziesz  pościł  i  będziesz  pościł  z  radością.  N ato
m iast  jeśli  ktoś  potraktuje  to  tylko  jak  obowiązek,
bez  m iłości,  to  taki  post  albo  go  zniszczy  i  w yrzek
nie  się  go  do  końca  życia,  albo  nie  będzie  rozumiał

jego intencji. Trzeba się zakochać w M atce Bożej,
a wtedy usłyszy się to, o co Ona prosi.

M atka Boża w wielu orędziach prosi o post.

A O. Slavko uw ażał, że post każdemu się przyda i są

z niego sam e korzyści. Po pierwsze: przez dwa dni
kobieta nie musi gotow ać obiadu, robić śniadania

i kolacji oraz myć naczyń. Po drugie: są duże oszczęd

ności.  Inną  sprawą  jest już  to,  na  co wydamy zaosz
czędzone  w  ten  sposób  pieniądze.  Można  je  wydać
na  cele  charytatyw ne,  a  wtedy  „mnożą  się  nam  one
w  niebie”.  Mówił  też  do  Amerykanów:  „jeżeli  twoje

ciało nie słucha twojej woli, to warto zastosow ać post,

zam iast wydawać na psychoterapeutów”. Zachęcał:

„Spróbuj,  będzie  cię  to  mniej  kosztowało”.  Zwracał
uwagę  na  to,  że  post  jest  prośbą  i w  takim wypadku
człowiek  podejmuje  go  z  w łasnej  woli  i  z  radością.
A wtedy nie jest od samego  rana przerażony,  że musi

jeść tylko chleb.

Mówił także jak pościć: przeżuwać, długo trzy

mać chleb w ustach, żuć go - jakby „pić chleb”. Był
to rodzaj instrukcji jak to czynić, bo taki sposób je

dzenia chleba nie jest dla nas czymś naturalnym .

Ciało człow ieka, które jest przyzw yczajone do

tego, że ma co najm niej trzy urozm aicone posiłki
- a niektórzy jedzą bez przerwy, bo są uzależnieni -

nie potrafi nagle zm usić się do postu. Musi więc

być silna m otywacja i św iadom ość, czemu to służy.
Potrzebny jest cel, który człow iek sam musi wybrać.

Nie jest to nakaz, bo Kosciol nakazuje nam ści

sły post tylko dwa dni w roku. ja bym pow iedziała,
że jeżeli ktoś po kilku postach, które podjął nie d o

świadcza radości, niech zrezygnuje i prosi Boga o ła
skę bo post jest łaską. N atom iast ktoś wie, że po

stem możesz uratow ać najukochańszą osobę, lub
naprawdę komuś pomóc, to nie będzie się m artw ił

tym, że boli go głowa. Myślę, że post musi być m o
tywowany m iłością, bo tylko wtedy człow iek widzi

cel i realizuje go. naw et jeżeli go to kosztuje.

W M edziugorje, ludzie u których m ieszkałam ,

piekli specjalny chleb na ten dzień, czasam i robili
postną zupę. Ale pościli też od przekleństw, bo prze

kleństwa są tam bardzo zakorzenione. Postanaw iali,

że w dzień postu nie będą kląć, nie będą obm aw iać

sąsiadów. Czasem pościli w ten sposób, że ktokol
wiek wszedł do domu, to go obdarowywali czymś,

do  czego  przywykli.  Ta  tradycja  tam  była  zaw sze.
Sądzę więc,  że jeżeli  M atka  Boża w ybrała tę  parafię
i  zastrzegła  dla  nich  łaskę  postu,  to  w iedziała  do

kogo mówi, bo cała reszta św iata daleko odeszła

już od praktykow ania postu.

Czy zauważyłaś, że w Medziugorje jak o ś łatwo się pości
i łatwo odm aw ia się różaniec. Tam, dzień postu czy

odm ów ienie wszystkich części różańca, nie jest trudne.

Czy to jak a ś szczególna laska miejsca?

Myślę, że jest to szczególna laska miejsca. Poza

tym,  gdy  jesteśm y  cząstką  całości,  w  której  wszyscy
tak samo myślą i to samo czynią,  to człowiek czuje się
raźniej,  bo  w  jedności  jest  siła,  w  jedności  jest  moc.
jeżeli  wszyscy  modlą  się  na  różańcu,  jesteś  w grupie
kilkuset  czy kilku  tysięcy  osób,  które  się  modlą  i  wi
dzisz ludzi chodzących po ulicach z  różańcem w ręku,
to  i  tobie  łatwiej  jest  się  modlić.  To  samo  dzieje  się
z  postem -  jeżeli  inni poszczą,  tobie jest łatwiej.

A co z tymi. którzy nie mogą pościć, bo są chorzy, na
przykład m ają wrzody żołądka?

Ojciec Slavko mówił, że sam a choroba już jest

postem  i  wtedy  trzeba  ją  ofiarow ać jako  rodzaj  po
stu.  Od  chw ili,  gdy  się  dow iedziałam ,  że  sam a  je
stem   chora,  ofiarow uję  to  jako  post,  ponieważ  to

jest ograniczenie, moje wyrzeczenie.

A jedn ak dość często słyszymy o osobach, które mimo

że są schorowane, to jedn ak poszczą...

Nie, to w ogóle niszczy sam ą istotę postu i jego

cel, ponieważ taki człow iek czyni sobie krzywdę.
To nie ma logiki, a w Bożych spraw ach zawsze jest

logika,  harm onia, jakiś  porządek. Także dem onstro
wanie  wobec  innych,  że  pościm y  jest  zgorszeniem
i  szkodzi  człowiekowi  -   w  sensie  duchowym,  psy

chicznym i fizycznym.

Myślę, że post nie może być celem samym w7 so

bie,  lecz  środkiem  prowadzącym  do  tego,  że  czło
wiek  staje  się  lepszy,  lepiej  rozumie  sprawy  Boże
i  patrzy na ten śwdat z Bożej perspektywy Czyli staje

się lepszy szlachetn iejszy p iękn iejszy milszy lu
dziom i Bogu - i to jest istota postu.

Ojcowie Pustyni Nauczają

C o d o p o s tu , zlm d aj sw o je serce,

czy cza

sem

n ie p an u je w n im p różn a ch w a ła ; a j e 

ś li n ie p a n u je, z b a d a j j e p o raz d ru g i, czy

to cię n ie o sła b ia p o ś ró d liczn y ch zajęć. Bo

ta k ie o s ła b ie n ie n ie j e s t p o ż y tecz n e. A je

ś li i p o d tym w z g lęd em p o st ci n ic s z k o 

dzi, j e s t dobry. C o do m od litioy , jest on a

ś w ia tłe m : j e s t w ięc dla k a ż d e g o c h r z e ś c i

ja n in a p o ż y te c z n ie m o d lić się, z a n im c o 

k o lw ie k z a c z n ie robić; có ż d o p iero dla k a 

p ła n a B o ż eg o - a b b a B a rsan u fiu sz .

Świadectwo

Post... od siebie

Chyba po trzecim pobycie w Medziugorje odczu

lam w sercu ogromne pragnienie ofiarow ania Matce

Bożej  postu  o  chlebie  i  wodzie.  Zaczęłam  go  prakty
kować  w  takiej  w łaśnie  formie,  początkowo  w piąt
ki,  a  potem  także  we  środy.  Ten  rodzaj  postu  spra
wiał  mi  radość,  cieszyłam   się,  że  mimo  rozm aitych

trudności udaje  mi  się go  konsekw entnie  stosow ać.
Jednak po  pewnym  czasie  pojawiły się dolegliwości
gastryczne,  które  n asilały   się  szczególnie  w  dni

postu, niejednokrotnie uniem ożliw iając mi wyko
nywanie normalnych, codziennych obowiązków. Bo

lałam nad tym, bo tak bardzo chciałam pościć! Za

c is k a ła m   w ięc  zęby  i  nikom u  się  do  tego  nie
przyznaw ałam .  Co więcej,  wydawało  mi  się  to  swe-
go  rodzaju bohaterstw em . Trwało to jednak do  cza

su. bowdem w pewnym momencie stan mojego zdro

wia tak bardzo się pogorszył, że zatajenie tego faktu

stało się po prostu niemożliwe. 1 jak było do prze

w idzenia,  lekarz  zabronił  mi  pościć.  Podobną  po
staw ę  przyjął  zarówno  mój  spowiednik,  jak   i  kie
rownik  duchowy,  dając  mi  przykład  św.  Ignacego

Loyoli,  który  poszcząc  uparcie,  pomimo  rad  i  zaka
zów,  doprowadził się do poważnych schorzeń  żołąd
ka.  Byłam   zgnębiona  tymi  zakazam i,  z  nutką  żalu

i zazdrości patrzyłam na tych, którzy mogli pościć,
a w czasie kolejnych pobytów w Medziugorje m u

siałam staczać z sobą ciężkie w alki, by wytrwać

w posłuszeństw ie.

W tedy też zdobyłam się na głębszą refleksję

i odkryłam dwie rzeczy: po pierwsze zrozum iałam ,

że to w łaśnie Bóg ma najlepszy scenariusz dla m o

jego życia i że jeśli chcę na serio żyć z Nim na co

dzień, muszę przyjąć Jego plan, nie zaś swój, bez
względu na to, czy go rozumiem czy nie.

Po drugie - odkryłam w agę p o słu szeń stw a

(zw łaszcza gdy bardzo kosztuje) i łaskę, która mu

towarzyszy. Otworzyły mi się wówczas oczy i poję

łam , ja k mój upór - oględnie mówiąc - był dowo
dem braku roztropności i jak w ażne jest dobre roze

znanie duchowe przy podejm owaniu postu i innych

um artw ień.

Na rekolekcjach ignacjańskich uczono mnie, że

zły duch też może podpowiadać dobre skądinąd rze

czy, ale w złym celu, a poznaje się to dopiero po

ow ocach. Uśw iadom iłam sobie wówczas, że post,

0 który prosi M atka Boża, w głębszym rozum ieniu

jego sensu, to nie tylko ograniczenie się do chleba
1 wody w pewne dni, ale też, a może przede w szyst

kim, wyrzeczenie się tego. co sprawia mi przyjem

ność,  do  czego  jestem   przyw iązana;  to  rezygnacja
z  tego,  co  lubię  i  ofiarow anie  tego,  co  mnie  kosztu
je.  Jednym  słowem   to  oczyszczenie,  czasem   bole

sne,  serca  i  zmysłowe  Odkryłam  wtedy,  że  znacznie
trudniejszy  jest  post...  od  siebie,  od  swmich  grze
chów7,  przyzwyczajeń,  nawyków,  wad  charakteru,

słabości.

Jak więc teraz poszczę? Praktykuję, m ożna by

rzec,  dwa  rodzaje  postu:  jeden  zewmętrzny,  który
polega  na  w strzem ięźliw ości  w  jedzeniu  i  piciu
w7  środy  i  piątki  (jem   mniej  i  skrom niej)  oraz  wy
konyw aniu  różnych  prac,  których  nie  lubię,  np.:
w iększe  porządku  w  domu,  nadrabianie  zaleg ło

ści,  czy załatw ianie  w iecznie  odkładanych  na  bok
spraw,  odwiedzenie  chorych  i  inne  dobre  uczynki.
N ato m iast  drugi  (post  w ew nętrzny)  polega  na
zw alczaniu  jak iejś  konkretnej  m ojej  słabości,  np.

skłonności do n arzekania i przyjm owanie w szyst
kiego, co mi Pan daje w tym dniu, a co m ożna by

objąć w spólną nazw ą ofiary i w yrzeczenia (tego,
co m nie boli, co mi dokucza, co mi nie wychodzi.

zw łaszcza w spraw ach duchow ych). Staram się

w tych dniach z w iększą m iłością „n osić” moich

bliźnich będących w potrzebie, poprzez ofiarow a
nie M atce Bożej m ojego z nimi w spółodczuw ania

czy w spółcierpienia.

Czy post w takiej formie zawsze mi się „udaje”?

Skądże znowu! Stwierdzam, że jest o wiele trudniej

szy i wymaga znacznie większego sam ozaparcia niż

trwanie o chlebie i wodzie. Ale jest też zbawienny,
zmusza mnie bowiem do częstego staw ania w praw

dzie przed Bogiem , a to zaw sze szlifuje w pokorze
i w ufności. Dopiero teraz widzę, ile jest we mnie

słabości, powierzchowności i ubóstwa w ew nętrzne

go. M atka Boża słow am i jednego z orędzi prosi nas,

by w szystkie słabości złożyć w Jej sercu, by Bóg
przez nas mógł objaw ić sw oją moc!

Jola

Siostra Emmanuel

Przepis na „dobry chleb”

z Medziugorja

Siostra Emmanuel Maillard jest Francuzką, należy do Wspól

noty Błogosławieństw i mieszka w Medziugorjc. Co dwa ty

godnie pisze list do członków stowarzyszenia „Dzieci Medziu-

g o rje P o n iż e j publikujemy jej list z 5 maja 1999 r., w którym

podaje przepis na chleb przygotowywany w Medziugorjc dla

poszczących.

Drogie Dzieci M edziugorje!

Prosiliście nas o przepis, według którego piecze

my w Medziugorje chleb dla poszczących. Obecnie

wielu ludzi zaniedbuje praktykę postu z powodu złej
jakości chleba. W niektórych krajach do pieczenia

chleba dostępnego w sprzedaży używa się mąki, która

jest już tak oczyszczona, że nie ma wartości odżyw

czej. W Medziugorje, podobnie jak w m iejscach, gdzie
środowisko pozostało nieskażone, rodziny sam e wy

piekają doskonały chleb. Poszczenie o takim Chle
bie nie jest problemem.

Ponadto pieczenie Chleba jest bardzo pożyteczne

również z innego punktu widzenia - pomaga zagłę

bić  się w ducha  postu.  Umożliwia  nam  także  rozwa
żanie  Słow a  Bożego,  szczególnie  przypowieści Jezu
sa:  o  siewcy  i  ziarnie  pszenicy,  które  pada  na  różną

glebę (por. Mt 13,1-23), o zaczynie, który' kobieta wkła

da do trzech miar mąki (por. Mt 13,33), o dobrymi ziar
nie i plewach (por. M t3,12), a przede wszystkim Ewan

gelii o Chlebie Życia (por, J 6,22-56). W bardzo prosty

sposób staniem y się bliżsi Maryi - kobiecie żydow
skiej, która dążyła do w ypełniania z m iłością swoich

obowiązków7.  Kto  może  lepiej  niż  Ona  przygotować
nasze serca do uczestniczenia w Eucharystii  i  pomóc
nam  w  przyjęciu  Chleba  Życia  w7 sposób,  w7 jaki  Ona
sam a  przyjmowała  Go  po  W niebowstąpieniu?

Post je st łaską i jeśli poprosimy o nią Boga.

poszczenie stanie się łatw iejsze. Gdy prosimy Ojca

o „nasz chleb pow szedni”, prośmy Go pokornie tak
że o dar postu o chlebie i wodzie.

A oto przepis na dobry' chleb.

M usim y pam iętać, że jakość naszego chleba

w dużym stopniu zależy od rodzaju użytej mąki.

Do ! kg mąki (możemy w ym ieszać mąkę z gru

bego przemiału z białą mąką) dodaj w następującej

kolejności:

litra ciepłej wody (o tem peraturze 3 7°C)

1 łyżeczkę cukru
1 łyżeczkę drożdży do pieczenia

2 łyżki oliwy

1 łyżkę soli
1 kubek płatków ow sianych lub płatków z in

nych roślin zbożowych (około 25 dkg).

Wszystko razem wyrobić (nie ma potrzeby zbyt

nio ugniatać ciasta). Można dodać trochę mąki, je

śli ciasto jest zbyt rzadkie. Przykryć mokrą ście-

reczką  i  pozostaw ić  w  ciepłym   m iejscu  ze  stałą
tem peraturą  nie  niższą niż 25°C,  aby rosło  przynaj
mniej  przez  2  godziny  (a  można  je  zostaw ić  nawet

na całą noc). Włożyć ciasto do dobrze nasm arow a
nej tłuszczem formy (napełnić ją najwyżej do 4 cm

w ysokości). Znowu przykryć mokrą ściereczką i zo

staw ić przynajm niej na 2 godziny, aby dalej rosło.
Piec przez godzinę w tem peraturze 160°C.

Chcę wam także podsunąć pew ien pom ysł:

m ożna  upiec  w ięcej  chleba  i  podzielić  się  z  tymi,
którzy  nie  m ają  na  to  czasu,  lub  po  prostu  zapo
m nieli  o  poście.

Świadectwo

Post jest środkiem, a nie celem

Z praktyką postu spotkałem się kilkanaście lat

temu w chrześcijańskiej,  międzywyznaniowej wspól
nocie modlitewnej. Miałem wtedy około dwadzieścia
siedem lat.  Praktykowano tam  post bardzo intensyw
nie,  uw ażając go  za  ważny  element  życia  duchowe

go. Wtedy nie było to tak rozpowszechnione, jak dzi

siaj. Bardzo mnie to zaciekawiło i postanowiłem sam
spróbować.  Na  początku  pościłem częściej,  ze wzglę
du  na  bycie  we  wspólnocie,  a  potem  sam,  już  rza
dziej:  w  piątki  o  wodzie,  później  w  środy  i  piątki
o  chlebie  i  wodzie.  Tak  było  przez  dziesięć  lat.

Sam dzień postu jest trudny, pozwala dośw iad

czyć słabości w łasnego ciała,  a z  powodu odczuwa
nia głodu łatw iej ujaw niają się negatywne em ocje -
kiedyś  byle  co  m nie  denerwowało,  łatw iej  czułem
złość. Ale dośw iadczając w łasnej słabości, człowiek
otwiera  się  na  Boga  i  napełnia  się  mocą,  którą  jest
sam   Bóg.

Był to dla mnie czas szybkiego w zrostu du

chowego. M ieszkałem wtedy w hotelu robotniczym

i m iałem m ożliw ość zam knąć się w pokoju i na

m odlitw ie całkow icie ofiarow ać Panu Bogu czas

postu. Owocem tej intensyw nej praktyki postu było
m oje głębokie otw arcie się na m iłość Bożą i w ięk

sze pragnienie modlitwy. Bardzo konkretnie odczu

w ałem , że przestrzeń stw orzona przez post była

w ypełniona Bożą obecnością.

Dzięki postom z czasem nastąpiło też przewar

tościow anie w moim przeżywaniu sam ego siebie.

W cześniej, na studiach byłem człow iekiem bardzo

tow arzyskim , organizow ałem wiele imprez; reali

zowałem się w kontaktach z innymi. Przez prakty

kow anie  postu  zrozum iałem ,  że  swoje  życie  mogę
przeżywać  nie  tylko w  aktyw ności  zew nętrznej,  ale
także w głębi  siebie.  Poza  tym  nauczyłem   się obser

w ow ać siebie, poznałem wdasne uczucia, reakcje

sw ojego ciała  i  nauczyłem   dystansow ać się do w ła
snych  uczuć  i  pragnień.  W  konsekw encji  praktyka
postu  wyrobiła  we  mnie  um iejętność  świadomego

decydow ania  o  sw eich  czynach,  podjęciu  i  realizo
w aniu  zam ierzonego celu.  Potwierdzeniem  tego był
fakt,  że  udało  mi  się  rzucić -   po  dziesięciu  latach  -

nałóg palenia papierosów. W cześniejsze próby, a na

wet m odlitwę w tej intencji były bezskuteczne. Po

dwóch m iesiącach intensyw nego postu, do różnych

intencji  w  których  pościłem ,  dołączyłem   także  tę
sprawę,  jestem   przekonany,  że  w łaśnie  dzięki  po-
stowi  udało  mi  się  rzucić  palenie.  Oczywiście,  w ie

rzę, że była to też wielka łaska Boża, ale działająca

w łaśnie poprzez post.

Post pomógł mi też w opanow aniu innych pra

gnień. Np. jako młodemu mężczyźnie podobała mi

się kobieta, z którą nie powinienem był kontynu
ować znajom ości, ponieważ była już z kim ś zw ią

zana.  W cześniej  nie  m yśląc o konsekw encjach,  n aj
praw dopodobniej  zaan g ażo w ałb y m   się  w  taką
znajom ość.  N atom iast  post  nauczył  mnie  innego

m yślenia, pozwolił przewidzieć konsekw encje tej
znajom ości i powstrzym ać się od działania.

Doświadczyłem także dobroczynnego działania

postu  na  mój  organizm :  czułem  się  fizycznie  lepiej,
utrzymywałem  stałą  wagę,  następnego  dnia  m ia
łem  więcej  energii,  potrzebowałem  mniej  snu,  nie
odczuw ając  zm ęczenia,  mogłem więcej  pracować.

W tym samym czasie, w ramach Krucjaty Trzeź

wości zrezygnowałem z alkoholu. Był to owoc re

kolekcji,  odpowiedź  na  Bożą  miłość.  Podjąłem  ten
post  także  w  intencji  kolegi  ze w spólnoty -   począt
kowo  na  rok,  a  w  sum ie  trw ał  on  dziesięć  lat.
W związku z tą decyzją doświadczyłem wiele dobra

np. poczucia w olności, a nawet radości, zniknięcie

dylem atu: ile wypić, z kim. w jakim m iejscu, itd.

Ten post przyniósł także owoce w życiu innych lu
dzi. Po latach dowiedziałem się, że kolega, za któ

rego podjąłem ten post, gdyż m iał problemy z alk o

holem, przestał pić i ułożył sobie życie.

Istnieje jednak niebezpieczeństwo, że człowiek

przywiąże się wewnętrznie do tego, że praktykując
post, zbliża się do Boga. choć niekoniecznie musi to

być  prawdą.  Był czas,  kiedy wydawało  mi  się,  że je
stem  lepszym chrześcijaninem  od  innych  dlatego,  że
poszczę.  Dopiero z czasem  pojawiło  się  przekonanie,

że  post jest tylko środkiem,  a  nie celem  życia  ducho
wego.  Poza  tym  istnieje  też  niebezpieczeństwo  trak
towania  postu  jako sposobu  przezwyciężenia  sw oje

go ciała. Też tak myślałem na początku,  ale z czasem
zrozumiałem,  że  nie  można  kochać,  nie  akceptując
swojego  ciała.  Pragnienie  postu  powinno  wynikać

z pragnienia zbliżenia się do Boga: po to odsuwam

wszystko,  ograniczam   niejako  aktyw ność  swojego
ciała,  aby  móc  otworzyć  „uszy”  swojej  duszy,  aby
lepiej  słuchać  Boga.

Michał

Rekolekcje „Post i modlitwa"

rozmowa z 0. Rajmundem Guzikiem OCist.

Ojciec Rajmund Guzik jest cystersem. Do klasztoru wstąpił

w 1983 r., święcenia otrzymał w 1990 r. Przez wiele lat pro

wadził rekolekcje „Post i modlitwa” w Wąchocku. Od sierp

nia 2005 r. tworzy nowy dom rekolekcyjny w Winnikach

k/Szczecina.

Skąd u Ojca wzięła się lak wielka pasja do podejm o
wania postu?

Jeszcze w now icjacie, gdy docierała do mnie

jak aś lektura o poście, zawsze mnie to zachw ycało,

ale wtedy m iałem zakaz poszczenia. Mój wygląd

spraw iał,  że moi przełożeni nie pozwolili  mi pościć.
Jeden  z  moich  profesorów  -   trzy  razy  grubszy  ode
mnie  -  wpłynął  na  ojca  opata,  żeby zakazał  mi  po

stu. a ja bardzo się tym przejąłem. W Medziugorje

usłyszałem po raz kolejny wezwanie do postu, ale

z powodu choroby nie od razu go przyjąłem. Rok

temu okazało się bowiem, że cierpię na nadwrażli

wość jelit, a w tym wypadku wszelkie zalecenia mówią,
że trzeba jeść często, dobrze przeżuw ając. Ojciec

Grandę zaleca jeść osiem razy dziennie, ja k więc
m ożna sobie wyobrazić post w takiej sytuacji? Ja

jednak przejąłem się tym, o co M atka Boża prosi
w M edziugorje i pow iedziałem : „Matko Boża, Tobie

oddaję moje zdrowie i w szystko”. I zacząłem pościć.

O kazało się, że post w zm ocnił mój organizm i nie
tylko ustąpiły dolegliw ości, ale w zrosła m oja od

porność na infekcje.

W ja k i sposób Ojciec pości?

Staram się pościć dwra razy w tygodniu, a oprócz

tego raz w miesiącu przez trzy dni pod rząd, w pierw

szy piątek, pierwszą sobotę i pierwszą niedzielę do

M szy św iętej. Jest to post o Chlebie i wodzie, jak o to
prosi M atka Boża z M edziugorje. W Polsce, po raz

pierwszy, pięciodniowe rekolekcje na w?zór rekolek

cji „Post i m odlitw a” prowadzonych przez O. Sla-

vko w M edziugorje, zorganizow aliśm y w 1998 r.

w Kałkow ie.

Trafił więc Ojciec na rekolekcje O. Siewko ..Post i m od

litwa "?

48 -

Do Medziugorje trafiłem w 1996 r., a rok póź

niej byłem tam na rekolekcjach kapłańskich. Po nich
zostałem tam czekając na grupę, dla której m iałem

poprowadzić rekolekcje. Zachwyciło mnie to, co robił

O. Slavko. Było to dla m nie prawdziwe odkrycie.

Prostota, a jednocześnie głębia. Do tej pory g ło si

łem wiele  rekolekcji,  ale  zawsze  czegoś  w  nich  bra
kow ało.  W  takiej  formie  rekolekcji,  jaką  pokazał
O.  Slavko,  odkryłem  to,  czego  mi  brakow ało.  Po  co
w ym yślać jakieś  niestw orzone  rzeczy,  skoro  mamy
w szystko:  Słowo  Boże,  podstawowe  modlitwy  i  ad
orację.  Od  tej  pory skupiłem   się tylko na tym.  W ze
szłym  roku  zaczęliśm y organizow ać dni  skupienia,
w  pierwszy  piątek,  sobotę  i  niedzielę  m iesiąca,  po
łączone  z  postem  o  chlebie  i  wodzie.  Zauważyłem,
że post i modlitwa są dla mnie konieczne, aby lepiej

realizow ać swoje pow ołanie. I tak z biegiem czasu,

system atycznie, co m iesiąc, grupa która spotykała
się w W ąchocku, pow iększała się.

W sierpniu 1999 zorganizowaliśmy po raz pierw

szy rekolekcje ogólnopolskie. Brało w nich udział

około sześćdziesiąt osób. Tam też powstał pomysł,
żeby podobnie przywitać Rok Jubileuszowy.

Niedługo po śm ierci O. Slavko otrzym aliśm y

dom do zagospodarow ania, gdzie od wnześnia 2001

r. zaczęły się rekolekcje „Post i m odlitw a”. Obecnie

organizujem y je tam w pierwsze piątki, soboty i nie
dziele, oraz 5-dniow e rekolekcje noworoczne i w a
kacyjne.

Jak przebiegają tego typu rekolekcje?

Jest dużo modlitwy, odm awiam y cały brewiarz

oraz w szystkie części różańca, jest E ucharystia,

Godzina  M iłosierdzia  z  Drogą  Krzyżową  i  całonoc
ne  adoracje,  które odbywają  się codziennie.  Jest  też
oczyw iście post o chlebie  i wodzie.  Pierwszego dnia

jest jeszcze kolacja, a ostatniego dnia - obiad. W cza

sie pierwszych rekolekcji, ten obiad nie w szystkim

wyszedł na dobre, bo nie byliśm y jeszcze dobrze

przygotowani i nie wiedzieliśmy, że po długim po

ście nie w?ołno rzucać się na jedzenie. Teraz robimy
to łagodniej, według zaleceń dr Ewy Dąbrowskiej.

Te rekolekcje były dla nas w szystkich wdelkim

przeżyciem . Odkryłem, że jest to droga na te cz a
sy. Sam a M atka Boża m ówi, że przez m odlitw ę

i post jesteśm y w stan ie pow strzym ać wojny. Po

co więc w ym yślać jak ieś nowre sposoby, skoro Nie
bo nam podpowdada, co m am y robić? W czasie re

kolekcji  było  w iele  znaków,  że  dokonują  się  w iel
kie  dzieła  pojednania,  naw rócenia,  uzdrow ienia,
pogłębienia  wiary,  nadziei  i  m iłości.

Kto uczestniczy

;

w takich rekolekcjach ? Czy sq to oso

by, które już przywykły do postów i nie stanowi on dla
nich problem u?

W rekolekcjach biorą udział różni ludzie: tacy,

którzy podejm ow ali post, ale im nie wychodziło

i  przyjechali,  by  nauczyć  się  pościć;  byli  również
zaaw ansow ani,  którzy  przez  prawie  rok  pościli
z  nami  na  dniach  skupienia;  byli  też  tacy,  którzy
u siłują jakoś pościć jeden dzień w tygodniu.  W cza

sie  rekolekcji  nie  zdarzył  się  żaden  wypadek  za
słabn ięcia  czy  jak ich ś  kom plikacji  zdrow otnych.
W otoczeniu wspólnoty,  w m odlitwie,  dokonują się
w ielkie dzieła Bożego oczyszczenia,  tu już  nie czło

w iek działa. Nie było żadnych negatyw nych zda

rzeń. jedynym zastrzeżeniem , jakie m iałem , było

to,  że  przygotow ałem  zbyt am bitny program.  Trze
ba  było  dużo  pracow ać  z  Pism em   Św iętym ,  coś
odnaleźć,  przeczytać,  odpow iedzieć  na  pytania,

a  ludzie  nie  byli  do  tego  przyzw yczajeni.  Przygo
tow aliśm y  także  studium  biblijne  o  poście.  M yślę,
że w przyszłości  zatrzym am y się  tylko  na  tekstach

biblijnych, prześledzim y je na nowo, bo Pan Bóg

przez odczytyw anie na nowo tych tekstów prze

m awia do człow ieka.

Ojciec sam długo pości, co poradziłby Ojciec tym. któ

rzy chcieliby pościć, ale już p o kilku godzinach bez j e 

dzenia, „umierają z g łod u ” i muszą coś zjeść?

Jeżeli pościmy, organizm się oczyszcza. A kie

dy się oczyszcza, następuje uwolnienie toksyn, które
powodują ból głow y i osłabienie - przez to trzeba

przejść. Ja również obaw iałem się, czy kiedy podej
mę post - ja chudy, chorowity, z nadw rażliw ością

jelit, zawsze się zaziębiający - czy nie umrę? Ale
M atka Boża mówi, że wszyscy, z w yjątkiem ch o

rych i słabych, powinni pościć. Pom yślałem sobie,
że jeszcze nie jestem ani na tyle chory, ani na tyle

słaby, żebym nie mógł pościć, więc skoro M atka Boża
prosi, to tak zrobię. Jest to więc decyzja wiary. Jeże
li tak to pojmujemy, to w szelki ból głowy czy o sła

bienie jest  niczym  wobec  tego,  co  Pan  Jezus  podjął
dla  mnie.  W  kontekście  w iary  to  drobiazg.  N ato
m iast,  jeżeli  ktoś  zaczyna  przeliczać,  czy  da  radę,

czy ten ból w ytrzym a,  to  wchodzi w grę  cała  kalku
lacja.  Post  przegrywa  z  logiką,  wtedy  załam ujem y
się  i  rezygnujemy.

W poście obecny jest też aspekt woli, bo trzeba m ieć

silną wolę, żeby nie jeść...

Nie, nie - tu nie chodzi o to, by nie je ś ć 1 Matka

Boża mówi, że możemy jeść do syta, to nie jest g ło
dówka, ale karm ienie się tylko Chlebem. I my uczy

my  się  ten  chleb  odpowiednio  jeść,  kontem plować
i  przyjmować w duchu wiary.  „Daj mi chleba powsze
dniego”,  by ten chleb stał się moim ciałem . Ja będąc
ciałem ,  przyjmuję  chleb  eucharystyczny,  by staw ać

się Chrystusem.  On do  mnie przychodzi z całą mocą.
To jest cały kontekst wiary,  który możemy  kontem
plować  poszcząc.

Na początku naszych skupień trudno nam było

zachow ać  m ilczenie.  Mówiłem,  że  m ilczenie  jest
konieczne,  n ato m iast  nie  n aciskałem .  N iektórzy
buntow ali  się:  jak  m ożna  nie  rozm awiać  z bliźnim ,

tylko skupiać się na jedzeniu?! Jeśli jednak przyj
mujemy post spokojnie, w duchu wiary i w klim acie
dobroci chleba, pam iętając, że sam Bóg stał się dla

nas Chlebem, takie trudności daje się pokonać.

Oczywiście musi być w tym obecny aspekt w ol

nej woli, to ja muszę wybrać i zdecydować się na
post. A trudno jest się zdecydować, jeśli widzi się

tylko  aspekt  negatywny.  W  Piśmie  Świętym  czyta
my,  że post jest konieczny, aby człow iek nie zagubił
drogi  do  Pana  Boga,  aby  m iał  siłę  i  był  wyczulony

na głos Boga. Jeśli widzimy, że post jest konieczno
ścią dla nas, wtedy łatw iej się nam zdecydować.

Człowiek w spółczesny nie decyduje się na post, bo
brak mu motywacji.

W Piśmie Świętym można odnaleźć bardzo dużo

w zm ianek  o  poście  i jego  sensie.  Sam   Pan Jezus  go
p od jął  i  m ów ił,  że  kiedy  m ają  O blu bieńca,  nie
poszczą,  ale  później  będą  pościć  (por.  Mt  9,15)!  No,
to  pośćm y!  Trzy  podstaw ow e  dobre  uczynki  to:
modlitwa,  post i jałm użna.  I  niczym  tego nie z astą

pimy! Niektórzy ograniczają sw oją modlitwę - jak
m ałe dzieci - do paciorka, a to zadanie dla pierw

szoklasisty, natom iast już w trzeciej klasie docho
dzi Pismo Św ięte i różaniec. Jako starszaki mamy

za zadanie post i jałm użnę. Ten ostatni uczynek też
został zaniedbany. Dlatego M atka Boża w oła: „Za
pom nieliście o w artości chrześcijańskiego postu”.

Trzeba to podjąć, znaleźć m otywację, by nie zagu
bić prawdziwego chrześcijaństw a.

Jaki jest chrześcijański wymiar postu? Czym różni się

post chrześcijanina od postu np. buddysty lub kogoś,

kio pości, aby oczyścić organizm ?

Chrześcijański w ym iar postu, to post podjęty

z  m iłości  do  Boga  i  bliźniego.  To jest  motyw  pierw
szorzędny:  umieć wyzwolić się z  tego,  co proponuje
św iat  i wybrać  tylko  Boga.  A  to  dokonuje  się w sła

bości, bowiem moc w słabości się doskonali (2 Kor

12,9). Troszeczkę osłabiony postem łatw iej zdaję

sobie sprawę, że jestem stw orzeniem , że nade mną

jest Stw órca; troszeczkę osłabiony postem łatw iej

uznaję, że nie jestem panem stw orzenia, ani panem
swojego życia, że Panem mojego życia jest Bóg, który

jest M iłością. Mogę więc m iłością odpowiedzieć na

jego m iłość. Kiedy jestem słab y jestem zależny od

innych,  a  wtedy łatw iej  dostrzegam   bliźniego,  któ
ry jest  obok  mnie,  brata  i  siostrę,  który jest  mi  po
darowany w drodze do  Nieba.  Jest to odkrycie  przy
kazania: Będziesz miłował Pana Boga swego, całym

swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim

umysłem i całą swoją mocą. Będziesz miłował swe

go bliźniego, ja k siebie samego

(Mk 12,30-31). Czyli

chrześcijański  wym iar  postu  to  odkrycie  m iłości,
a  przy okazji  poprawna  się  zdrowTe  i  duch  staje  się
wolniejszy.  Pan Jezus  powiedział:  strzeżcie  się,  aby
w?asze  ciała  nie  były  ociężałe  w skutek  obżarstw a,

pijaństw a i trosk doczesnych (por. Łk 21,34). To jest
bardzo mocno powiedziane: strzeżcie się!
Świadectwo

Ojcowie Pustyni Nauczają

A b b a J a n K a r z e ł p o w ie d z ia ł, ż e k ie d y

król ch c e z d o b y ć n iep rz y ja c ielsk ie m ia 

sto , p r z ed e w sz y stk im o d cin a m u się

w o d ę i d o sta w y ży w n o ści, a w ted y n ie

p r z y ja c ie le p o d d a ją m u się, bo g in ą

z g ło d u . Tak je s t i z n a m ię tn o ś c ia m i

ciała: jeż eli c z ło w iek ży je w p o ście i g ł o 

dzie, sła b n ą n ie p rz y ja c ie le je g o du szy.

Świadectwo

Odkryć sens postu

Moje „dochodzenie” do zrozumienia sensu po

stu i modlitwy trwało kilka lat. W ielokrotnie podej

mowałam  posty o  chlebie  i  wodzie  w  środy  i  piątki.
Zawsze łączyłam  je z pewną  intencją,  której Bóg jed
nak  nie  realizował  zgodnie  z  moimi  planami  i  wy

obrażeniam i. Dlatego stopniow o zrezygnow ałam

z  postu. W sercu  pozostaw ała jednak jakaś  tęsknota
i  ciągła  świadomość,  że coś  mi  umyka,  że  nie  potra
fię zrezygnować z czegoś, co może zmienić moje życie.
Po  kilku  latach  przerwy  w  postach,  w  Środę  Popiel
cową w  1998  roku  podjęłam  post o  chlebie  i wodzie,

w tej samej co zwykle intencji. Dzięki modlitwie i roz

ważaniu Pisma Świętego, a przede wszystkim dzięki
codziennej Eucharystii, udało mi się wytrwać w po

ście. Wtedy też zaczęłam doświadczać mocy płyną

cej z uczestnictw a w Eucharystii. W tym samym cza

sie w-zięiam udział w dniach skupienia prowadzonych
przez Ojca Rajmunda w Wąchocku. Również tutaj mo
dlitwa połączona była z postem. W Wąchocku zo

baczyłam, jak Pan prowadzi mnie do Siebie swoimi
drogami. Gdyby ktoś kilka lat wcześniej zapropono

w ał mi takie dni skupienia, to stwierdziłabym, że się
do tego nie nadaję. Bo ileż można się modlić? Godzi
nę, dwie, ale nie trzy dni. Pan przygotował mnie stop

niowo do odkrycia siły płynącej z modlitwy i postu.

W czasie tych dni modlitwy i postu we w spól

nocie, nabieram dystansu do otaczającej mnie rze

czyw istości, zyskuję spokój i opanow anie. Pan daje

mi siły, by nieść w m iarę radośnie krzyż choroby
alkoholow ej mojego m ęża. Po powrocie do domu,

łatw iej przychodzi mi trw ać na m odlitwie. Wiem
i czuję, że jest to dla m nie w łaściw a droga. Na so

botnich nabożeństw ach o uzdrowienie Bóg stopnio

wo leczy moje zranienia, chore nerwy i duszę.

W październiku podjęłam post Daniela. Nie za

kładałam, ile ten post będzie trwał i nie dołączyłam

tym razem żadnej intencji. Zrozumiałam wreszcie, że
nie mogę czegokolwiek wymuszać na Bogu. Zaczęłam

pościć z miłości do mojego Pana. Jezus wie, co dla mnie

jest najlepsze, dlatego stwierdziłam, że ja będę pościć

i modlić się, a Jezus niech działa, jak chce. Najtrud

niejsze były pierwsze 3 -4 dni. Pan widząc moją chęć

wyrzeczenia się tego, co naprawdę było dla mnie przy
jemne, zaczął mi niesamowicie pomagać. W cudowny
sposób potrafił zabrać głód i mogłam nie jeść potraw,
bez których nie wyobrażałam sobie życia. Każdy dzień

rozpoczynałam modlitwą: odmawiałam pierwszą część

różańca i  uczestniczyłam w Eucharystii, w czasie któ
re]  oddawałam  Jezusowi  czekający  mnie  dzień,  moją
słabą,  lecz  dobrą wolę wytrwania  w podjętym  poście.
W ciągu dnia odmawiałam drugą część różańca. Dzień

kończyłam  trzecią  częścią  różańca  oraz  radosną  mo
dlitwą uwielbienia i dziękczynienia za jego  miłość,  za
to,  że  dał  mi  moc wytrwania.

Post nauczył mnie pokory. Wiem, że sam a z sie

bie nic nie znaczę. Bez cudownej mocy płynącej od

Pana  nie  wytrwałabym  nawret  jednego  dnia.  Każdy
dzień postu daje  mi niesamowitą radość, której nie da
się opisać. Jest to doświadczenie, które zostaje w czło
wieku  i  do  którego  chce  wracać.  W  czasie  postu  do

znaję niesamowitej interwencji Bożej. Bóg oczyszcza

moje  myśli,  mój  umysł  staje  się  „jasny”.  Znika  rów
nież  zmęczenie,  które  zwykle  towarzyszy mi  w7 ciągu
dnia. Przy okazji ubyło mi parę kilogramów, za co rów
nież Bogu  dziękuję.

Dziękuję Jezusowi za to, czego już dokonał w m o

im życiu. Za Jego obecność w mojej rodzinie, za trud
ne dośw iadczenia i cierpienia, które były naszym

udziałem. Powierzyłam siebie i moją rodzinę Jezuso
wi i Jego Matce, Maryi. Z ufnością patrzę \\7 przy

szłość. Niech Jezus będzie uwielbiony!

Elżbieta

. .

Ojcowie Pustym Nauczają

J e ż e l i pilnie postrzegacie postów

nie nady

majcie się z tego powodu; a gdybyście się mie

li pysznić, to raczej jedzcie mięso. Bo poży

teczniej człowiekowi jeść mięso niż pysznić się

i nadymać" - abba Izydor Kapłan.

Post Daniela

rozmowa z dr n. med. Ewą Dąbrowską

Dr Ewa Dąbrowska jest lekarzem, specjalistą chorób we

wnętrznych. Od kilkunastu lat w swojej praktyce stosuje ku

racje postno-oczyszczające. Jest znaną w Polsce propaga

torką zdrowego stylu odżywiania oraz autorką książek

„Przywracać zdrowie żywieniem" oraz „Ciało i ducha rato

wać żywieniem”.

Mówi się. że niewłaściwe odżywianie jest źródłem ch o
rób cywilizacyjnych. Czy mogłaby nam Pani wyjaśnić,

jakie odżywianie jesi nieprawidłowe i do jakich chorób

może prowadzić?

Organizm człow ieka stanow i najw spanialszy,

sam oregulujący  się  układ,  który  dąży  do  utrzym a
nia  stanu  równowagi,  czyli  zdrowia.  W spółczesny
człowiek odszedł daleko od praw natury.  „Ulepszył”
pokarm przez rafinację i  dodatki chem iczne,  pozba

w iając go w ten sposób w artości biologicznej.

W łaśnie żywienie jest jednym i najistotniejszych

czynników m ających wpływ na funkcjonow anie
naszego organizm u. W ielkim problem em w spół

czesnego św iata jest panujący pow szechnie brak
św iadom ości o chorobotwórczych w łaściw ościach

większości codziennie spożywanych przez nas po
karmów.

W wielu krajach utrw alił się model żywienia

oparty na spożywaniu dużych ilości m ięsa i nabia

łu, ponieważ pow szechnie panuje opinia, że białko

zwierzęce  jest  niezbędnym  pokarmem  i  należy  je
spożywać  w  dużej  ilości.  Taka  dieta  zaw iera  nad
m iar  tłuszczu  i  cholesterolu,  a  niedobór  błonnika,

w itam in i  mikroelementów,  może to stać się źródłem
wielu  chorób.  Typowa  zachodnia  dieta  obfitująca
w  białka  i  tłuszcze zwierzęce oraz  uboga w błonnik

jest zw iązana  z  podwyższonym  ryzykiem w ystępo
w ania  nowotworów,  chorób  serca,  otyłości,  cukrzy
cy i  osteoporozy,  jest więc głów ną przyczyną zw ięk

szonej śm iertelności i chorób.

Wiele osób wyleczyła Pani stosując dietę warzywno-

owocową. Skąd wziął się ten pomysł? fest to wynik Pani
badań czy też intuicja?

To nie bvło mnie odkrycie, dokonał go Bicher-

B e n n e r- szw ajcarski lekarz, który żył 100 lat temu.
Z w ielkim pow odzeniem stosow ał on w arzyw a

i owoce w leczeniu rozmaitych chorób i osiągnął
w spaniałe wyniki. ]a stosuję w łasną m odyfikację

jego diety. Rów nocześnie prowadzę badania nauko
we dotyczące tej metody leczenia, co pozwoliło mi

przekonać się, że jest to najprostszy, najbardziej na

turalny  i  ogrom nie  skuteczny sposób  przywrócenia
hom eostazy czyli  równowagi  w  organizm ie,  a  więc
zdrowia.  Sam   organizm  jest w  stanie wyleczyć bar

dzo wiele chorób, począwszy od chorób m etabolicz

nych, zw iązanych z otyłością i całym zespołem X,
do którego zalicza się nadciśnienie, cukrzycę, sk a

zę m oczanow ą, chorobę wieńcową, zaburzenia lipi

dowa, poprzez choroby zwyrodnieniowa i zapalne

typu gościec zwyrodnieniowy, reum atoidalny, cho

roby tkanki łącznej, astmę, choroby alergiczne, a skoń
czywszy na zwykłych nerwicach, bezsenności, za-

parciach i szeregu innych zaburzeń czynnościowych.

Jedząc przez pewden czas wyłącznie surowe i go

towane warzywa, owoce, soki, surówki, przyprawio

ne najwyżej ziołam i, zm uszam y organizm do przej
ścia na odżyw danie w ew nętrzne. Pow oduje to

spalanie nie tylko tłuszczu, ale wszelkich złogów',
zwyrodniałych białek, uszkodzonych komórek itp.

Takie  oczyszczanie  organizm u  spontanicznie  uru
cham ia  procesy  sam onapraw y,  czyli  regeneracji
zdrowych tkanek.  W ielokrotnie m iałam  okazję prze

konać się, że pod wpływem kuracji oczyszczająco-

-postnej, niem al autom atycznie ustępują w szelkie
zaburzenia. Co jest ciekaw e - organizm „napraw ia”

naraz  wiele  zaburzeń  np.  przywraca  do  normy wy
sokie  ciśnienie,  (lub  niskie),  cofa  się  paradontoza
i  polepsza  się  spraw ność  stawów,  cofają  się  przy

kurcze,  znikają zm arszczki  itd.  Jest to  metoda  rewi-
talizująca czyli odm ładzająca organizm,  która sprzy
ja  długow ieczności  przeżywanej  w  dobrej  kondycji,

a nie w niedołęstw ie.

Dieta warzywno-owocowa, którą pani proponuje, jest

form ą postu. Czy z medycznego punktu widzenia każdy

człow iek może pościć?

W yróżnia się różne stopnie postu, np. post ze

rowy, k tóry je s t sto so w a n y m .in. w k lin ik a ch

w Niemczech.  Polega  on  na  piciu  tylko  wody,  albo
też  innych  płynów  (soków  owocowych,  czy wywa
rów  z  warzyw)  i  robieniu  lewatyw.  Lewatywę  sto
suje  się  po  to,  by  wypłukiw ać  toksyny,  które  spły

w ają do jelit. Gdyby nie płukanie jelit - toksyny
mogłyby na powrót ulec w chłonięciu do krwi. W wy-

padku tzw. półpostów np. w arzywno-owocowych,

rolę pochłaniacza toksyn pełni błonnik. Dlatego też

jest to post bezpieczny. Ponadto dzięki spożywaniu

warzyw organizm otrzymuje wiele w itam in, m inera
łów i innych substancji bioaktywnych. W tej formie

postu można jeść do woli i nie czuje się głodu. Dzięki
uruchomieniu mechanizmów odżywiania wewnętrz

nego wszystkie szkodliwe złogi zostają wydalone, cze

go efektem jest poprawa odporności. Ludzie po przej

ściu takiego postu - który nazywamy też postem

Daniela - przestają przeziębiać się i w ogóle choro
wać. Obserwowaliśmy nawet cofanie się zwyrodnień

kostnych,  poprawę  słuchu,  węchu,  wzroku,  smaku,
zdolności  kojarzenia,  pamięci,  jasności  umysłu,  itp.
jest to niewątpliwie wspaniały zamysł naszego Stwór
cy,  który dał  naszemu  organizmowi  zdolność sam o-

leczenia się. Niespodzianką, a właściwie nagrodą dla
nas jest to,  że  to w łaśnie post  urucham ia  te  samole-
czące mechanizmy.  Nie zdajemy sobie sprawy z tego,
że  organizm,  który'  sam  się  leczy,  robi  to  właściwie
w sposób bezbolesny. Jest  to  taka operacja bez  noża,

ponieważ organizm sam potrafi wchłonąć, zniszczyć,
strawić, wydalić wszystko, co jest niepotrzebne. W ge

nach mamy zapis zdrowia, w związku z  tym w szyst
kie komórki  są  zaprogramowane,  by pracować zdro
wo.  Myślę,  że  w ażne  jest,  by  w iedzieć,  że  nasze

główne układy regulujące:  nerwowy,  im m unologicz
ny  i  horm onalny  są  naczelnym i  układam i  steru ją
cymi  i  utrzym ującym i  równowagę,  jeżeli  oczyścim y
te  układy z  toksyn,  wów czas  one  bezbłędnie  potra

fią przywrócić równowagę w naszym ciele.

Wspomniała Patii m m ie ż o aspekcie duchowym prze-

prou Kidzan i a postó)

Dużym zaskoczeniem było dla mnie stw ierdze

nie, że u ludzi poszczących następu je nie tylko

„oczyszczenie” ciała, ale też i ducha. Byłam św iad
kiem wzrostu duchowego i wielu nawróceń do Boga.

Często widuję powrót radości i uśm iechu, który nie
raz tak rzadko gości na naszych tw arzach. Ustępu

je  sm utek,  pojawia  się  nadzieja.  Z  lekcji  religii w ie
my,  że obżarstw o  jest  uw ażane  za grzech,  a  post za
dobry  uczynek.  M yślę,  że  dobrze  jest  wiedzieć,  że

jest to dobry uczynek tak dla ciała jak i dla ducha.

Gdyby ludzie zdali sobie sprawę z sensu wy

rzeczeń, nie byłoby tylu chorób, przestępstw7 i tyle

zła.  Rodzice powinni od najw cześniejszych  lat uczyć
sw oje  dzieci  w yrzeczeń.  Należy  bez  obaw7  uczyć
dziecko,  by um iało  sobie  odmówić słodyczy,  telew i

zji czy czasem ulubionego posiłku. Takie dziecko,
które od m łodości będzie potrafiło odm ówić sobie

czegoś, nie stanie się narkom anem ani przestępcą.
Przeprow adziłam sondaż w grupie narkom anów

i stw ierdziłam , że w w iększości wypadków byli oni
przykładem dzieci, którym rodzice nie potrafili ni

czego odmówić. W szystkie ich zachcianki były za
spokajane, aż pewnego dnia sięgnęli po narkotyki.

Podobnie może być z alkoholem czy papierosam i.
Brak ćwiczenia się w um iejętności wyrzeczenia może
prowadzić do nałogów.

Z (ego wynika, że wyrzeczeń można się nauczyć i m tym
duchu wychować całe pokolenia?

Rodzice często sam i są pogrążeni w nałogach,

a nałogiem może być wszystko, co nas uzależnia.
Nie tylko kawa, papierosy czy narkotyki, ale telew i

zja. m ięso, cukier, leki. Zapominamy o tym. że czło
wiek jest stw orzony do tego, aby być wolnym, po-

w in ien w ięc u w oln ić się od u z ależn ie ń , które

zabierają mu wolność. Można to zrobić w łaśnie dzię

ki postom, a przy tym poprawić swoje zdrowie. W ge
nach mamy zapis na 1 0 0 - 1 2 0 lat życia, a człow iek
sam niepotrzebnie skraca sobie życie, żyjąc niezgod

nie z naturą i prawami Bożymi.

Nasz organizm został wyposażony w bezbłędny

system informacyjny, który informuje o zanieczysz

czeniu ciała i ducha. Przejawem zanieczyszczenia cia
ła są powszechnie znane nam objawy chorobowe:
ból głowy, nudności, zm ęczenie, kaszel itd. Czło

wiek nie będzie zdrowy, dopóki się nie oczyści. S ta
le będą go nękać jakieś dolegliwości. Gdybyśmy słu

chali „mowy ciała", bylibyśm y dużo zdrowsi.

Istnieją również objawy zanieczyszczenia du

cha, np. w postaci wyrzutów sum ienia. Człowiek,
który ma jakieś grzechy, nie zazna spokoju, dopóki

nie zrzuci z siebie tego ciężaru. Nie ma mowy o zdro-

wiu, jeżeli  będziemy stosow ać tylko  terapię oczysz
czającą nasze ciało,  a  nasz duch będzie chory.  Z  do
św iadczenia  znam   przypadki,  że  żaden  post  nie
skutkuje,  jeżeli  człow iek  żyje  w  nienaw iści  do  dru

giego człow ieka. Trzeba więc zrobić porządek nie

tylko z ciałem , ale i z duchem, przez spowiedź i głę

bokie przebaczenie naszym winowajcom . Wówczas

post pada na podatny grunt i przyniesie wiele uzdro

wień. M ieliśm y naw et przypadki wyleczeń z chorób
nieuleczalnych.

Kto był w Częstochowie, widział w kaplicy Matki

Bożej wota dziękczynne, które pokazują owocność
i potęgę modlitwy, która sprawna, że chromi chodzą,

ślepi wadzą... Mogę powiedzieć, że to sam o czyni
post. O statnio m ieliśm y dwie osoby, które były spa

raliżow ane od kilku miesięcy. Zastosow aliśm y post

warzywny i paraliż zaczął cofać się już po 10 dniach

stosow ania diety. Niedowłady cofają się dużo szyb
ciej. Są to przykłady chorób, w wypadku których me

dycyna jest praktycznie bezradna. Okazuje się, że

kiedy organizm sam zacznie się oczyszczać, mogą
się cofnąć nawet poważne choroby. Mieliśmy też czło
wieka, który stracił wzrok w przebiegu cukrzycy i po

poście warzywnym odzyskał go. Był też przypadek
głuchoty7 spowodowany gronkowcowym zapaleniem

ucha, po zastosow aniu diety, nastąpił całkowity po
wrót do zdrowia, po 50 latach głuchoty.

Czy przeprowadzenie postu warzywnego musi odbywać'

się pod kontroli

lekarzy?

W przypadku osób zdrowych post warzywny nie

jest szkodliwy i nie wymaga kontroli lekarskiej ani
jakiś szczególnych zaleceń. My dajemy tylko w ska

zówki i samemu można stosować go w domu. Dopie
ro po pewnym czasie ludzie przychodzą do nas, żeby

pochwalić się efektam i.

N atom iast kontroli lekarskiej wymaga każdy

przypadek  pacjenta,  który jest  na lekach,  ponieważ
leki  muszą  być stopniowo  redukowane  lub w7 miarę
zdrowienia odstaw iane.  Bardzo  niebezpieczne może

być odstaw ianie leków7 na w łasną rękę lub sam em u

dodawanie  ich  sobie.  W  przypadku  cukrzycy na  in
sulinie,  należy wręcz przestrzec,  żeby nikt nie  prze
prowadza!  tej  diety  sam ,  bez  kontroli  lekarza,  bo

może nastąpić niebezpieczne niedocukrzenie. Prze

ciw w skazaniem   do  takiej  diety jest  także  nadczyn
ność  tarczycy,  ciężka  depresja,  w yniszczenie  orga
nizmu,  ciąża,  okres  karm ienia.

Natomiast w przypadku większości chorób prze

wlekłych można tę dietę stosow ać na w łasną rękę

i  efekty będą  na  pewno  bardzo  dobre.  Później  n ale
ży zwrócić  uwagę,  by  nie  w racać  do  starych,  złych
nawyków,  lecz  do  pełnow artościow ego  i jak najbar

dziej naturalnego żywienia, i okresowo pow tarzać
posty.