Socjaliści włoscy do socjalistów niemieckich

Antonio Labriola – Socjaliści włoscy do socjalistów niemieckich (1890 rok)

(Do socjaldemokracji niemieckiej zgromadzonej na kongresie w Halle)

Mediolan, 9 października 1890.

Towarzysze!
Liga Socjalistyczna w Mediolanie i Komitet Centralny Włoskiej Partii Robotniczej – ten ostatni w

swoim własnym imieniu oraz w imieniu rozmaitych sekcji, które reprezentuje – wraz z socjalistami z
innych dzielnic Włoch, których podpisy znajdują się pod tym adresem, przesyłają Wam, po raz pierwszy
po dwunastu latach prześladowań zgromadzonym na publicznym kongresie, braterskie pozdrowienie i
wyrazy solidarności, jaka ich wiąże z socjaldemokracją Niemiec, strażą przednią światowego proletariatu,
świadomie przygotowującą rewolucję socjalną.

W obecnych, znanych Wam zresztą, warunkach ruchu robotniczego i socjalistycznego we

Włoszech,  ani  Lidze,  ani  Komitetowi,   ani  innym,   którzy  zechcieli  podpisać  ten  adres, nie  jest   dane
występować   wobec   Was   jako   organy   czy   uznani   przedstawiciele   tych   wszystkich,   którzy   w   imię
socjalizmu  walczą teraz we Włoszech  o wyzwolenie proletariatu.  Ale Liga, Komitet  i ich adherenci,
przesyłając Wam to pozdrowienie, dobrze wiedzą, że wyrażają uczucia wszystkich towarzyszy włoskich,
zawsze   jednomyślnych   w   podziwie   dla   Waszej   wytrwałości   i   odwagi   w   walce   przeciwko   ustawom
wyjątkowym,  dziś  zaś  zgodnie  dostrzegających w  Waszej   potężnej  organizacji  i  Waszych   sukcesach
nieomylny dowód, że od tej pory proletariat nie będzie się już nigdy cofał na drodze wytkniętej przez
sławnej pamięci Międzynarodówkę, a która teraz, dzięki Waszemu przykładowi, widnieje jasna, wyraźna
i niewątpliwa.

Niech żyje socjaldemokracja niemiecka, inicjatorka nowych dziejów!
Międzynarodowy Kongres Socjalistyczny, otwarty w ubiegłym roku w Paryżu, dokładnie w

pamiętną rocznicę zdobycia Bastylii, właśnie poprzez tę datę, miejsce, uczestników i powzięte rezolucje
oznajmił głośno i wyraźnie całemu światu, że setna rocznica roku 1789 definitywnie zamyka erę
rewolucji liberalnej. Pamiętna data Waszego zwycięstwa w dniu 20 lutego, światowe obchody 1 Maja
oraz ta zmiana kierunku trade-unionów, która tak szybko nastąpiła, świadczą nieodpartą wymową faktów,
że nowe dzieje już się rozpoczęły. W chwili obecnej Wy jesteście ich głównymi aktorami, ich
najsumienniejszymi, najbardziej świadomymi głosicielami.

Nigdy więcej ruch proletariacki nie będzie zamierał i wygasał, jak za czasów czartyzmu; nigdy

więcej proletariusze nie pójdą na lep próżnych obiecanek klik politycznych, po to, by kliki te,
wydźwignięte łaską ludu, zgotowały mu gorzkie rozczarowanie paryskie z czerwca 1848; nigdy
proletariusze nie będą prosili burżuazyjnych rządów o zdradzieckie prawo do pracy, które następnie staje
się narzędziem cezaryzmu; nigdy nie dadzą się skusić pochlebstwom i rzekomemu braterstwu potężnych
demagogów.

Walczący proletariat iść będzie pewnym krokiem drogą wiodącą prosto do uspołecznienia

środków produkcji i obalenia istniejącego systemu pracy najemnej, pokładając ufność jedynie we
własnych środkach i własnych siłach, niezachwiany w tym przekonaniu, że nie ma dla niego nadziei na
postęp intelektualny i moralny, nie ma gwarancji wolności i demokratycznej konstytucji, jeśli nie zmieni
się od podstaw ekonomiczny układ współżycia społecznego.

W zniesieniu ustaw wyjątkowych, tego niesłychanego, haniebnego nadużycia burżuazyjnej tyranii,

Wasi towarzysze spoza Alp widzą nie przejściowy rezultat mizernych kombinacji parlamentarnych, ani
też ustępstwo czy podstęp ze strony „góry”; widzą oni w tym fakcie niewątpliwy dowód Waszej siły,
którą   zawdzięczacie   połączeniu   odwagi   z   rozwagą.   Nie   dali   też   ci   Wasi   towarzysze   wiary  głosom
mówiącym o niezgodzie, jaka zrodziła się w Waszym obozie, gdyż wiedzą oni, że jesteście w pełni
świadomi   misji,   do   której   wypełnienia   jesteście   powołani,   i   że   przepełnia   Was   poczucie
odpowiedzialności płynącej z faktu, że jesteście awangardą walczącego proletariatu. Wasi towarzysze
spoza   Alp,   związani   z   Wami   naturalnym   impulsem   płynącym   ze   wspólnoty  idei   i   przewidywaniem
przyszłych   walk,   nie   proszą   Was   o   materialną   pomoc   ani   o   hasła,   jak   to   się   praktykuje   w   klikach
politycznych i w tajnych stowarzyszeniach; ale oczekują od Was najcenniejszej pomocy i najlepszej rady:
siły wychowawczej i wzniosłości przykładu.

– 3 –

www.skfm.w.pl