Błogosławiony człowiek
muz.: Wacław z Szamotuł
sł.: Andrzej Trzecieski
12
Ale w Zakonie Pańskim ma swoje kochanie,
A w nim we dnie i w nocy - pilne rozmyślanie;
Ten będzie jako drzewo przy wodach szczepione,
A szeroce z bujności wielkiej rozkrzewione.
Bło-go - sła-wio- ny -człowiek, co się tak spra- wu - je,
Bło-go - sła-wio- ny -człowiek,co się tak sprawu - je,
Bło-go - sła-wio- ny -człowiek,co się tak sprawu - je,
Bło-go - sła-wio- ny -człowiek,co się tak sprawu - je,
że w ra - dę nie- po - boż- nych lu - dzi nie wstę - pu - je, z swowolnie grze-szą- ce-
że w ra - dę nie- po-boż - nych lu - dzi nie wstępu - je, z swowolnie grze-szą- ce-
że w ra - dę nie- po-boż - nych lu - dzi nie wstępu - je, z swowolnie grze-szą- ce-
że w ra - dę nie- po-boż - nych lu - dzi nie wstępu - je, z swowolnie grze-szą- ce-
- mi ni-gdy nie o - bcu- je, naśmiewcow się spraw Boskich sto- li- ce - wia - ru - je.
- mi ni-gdy nie o-bcu - je, naśmiewcow się spraw Boskich sto- li- ce - wiaru - je.
- mi ni-gdy nie o-bcu - je, naśmiewcow się spraw Boskich sto- li- ce - wiaru - je.
- mi ni-gdy nie o-bcu - je, naśmiewcow się spraw Boskich sto- li- ce - wiaru - je.
