Andrzej Pilipiuk

Andrzej Pilipiuk

ZABÓJCA

Jakub W

drowycz wioskowy egzorcysta-amator drgn

ł nieznacznie, gdy nie wiadomo przez kogo

wystrzelona kula urwała mu kawałek ucha i zagł

biła si

cianie szopy. Brwi jego uniosły si

lekko

do góry. Rzadko si

zdarzało,

eby kto

go chciał zastrzeli

, a zwłaszcza w taki pi

kny jesienny

poranek, ale skoro kto

wła

nie usiłował to zrobi

, nie było czasu do stracenia.

W nast

pnym ułamku sekundy le

ał ju

plackiem na ziemi, a jego własny rewolwer tkwił

odbezpieczony w spracowanej dłoni. Kolejny pocisk zagł

bił si

w drzwi dobre pół metra od jego

głowy. Jakub wydobył z kieszeni okulary i zało

ył je na nos. Chwil

pó

niej rozbryzn

ła si

ziemia,

zasypuj

c je du

żą

ilo

piasku. Zakl

ł w

ciekle i zacz

ł si

czołga

. Strzelec usadowiony

niewiedzie

gdzie, ale w ka

dym razie do

ść

daleko, umilał mu czołganie, wystrzeliwuj

c kolejne

pociski.
Głucho zabrz

czało trafione wiadro. Rozprysła si

szyba w oknie szopy. Zadzwoniła rynna.

Egzorcysta doczołgał si

do zapasowego wej

cia do piwniczki i tam dopiero odetchn

ł z ulg

Kimkolwiek był ten, który strzelał, z cał

pewno

chciał go zabi

. Jakub prze

ył ju

tyle zamachów

na swoje

ycie,

e czuł to w ko

ciach.

ł z głowy czapk

i uniósł j

na kawałku kija przez

dymnik. Nic si

nie stało. Gdy jednak wysun

ł j

przez drzwi piwniczki, niewidoczny snajper znowu dał

o sobie zna

. Uderzenie kuli przebiło czapk

i wyrwało staruszkowi kij z r

ki. S

c z poszarpanego

ca kija, strzelec u

ywał wrednego kalibru i paskudnie rozpryskowych pocisków. Poskrobał si

luf

rewolweru za uchem. Nast

pnie zaryglował drzwi i wydobywszy z jakiego

ta butelk

bimbru,

poci

ł z lubo

solidny łyk.

- Je

li naprawd

chce mnie zabi

, to zaraz tu b

dzie - wydedukował.

Pół flaszki pó

niej usłyszał skradaj

ce si

kroki. Kto

majstrował przy drzwiach wiod

cych do

piwniczki. Jakub czkn

ł, poprawił tkwi

cy za paskiem majcher i odbezpieczywszy rewolwer, podkradł

do drzwi. Ten po drugiej stronie wsadził w szczelin

ostrze ładnego niemieckiego

yka, długo

ci dobrych trzydziestu centymetrów i usiłował podwa

nim zasuw

. Egzorcysta

popatrzył na ostrze i poskrobał si

z frasunkiem po głowie. Ten tam na zewn

trz to był lepszy

fachowiec. Szkoda tylko,

e zezulec.

Jakub zabezpieczył rewolwer i cofn

ł si

z powrotem w gł

b pomieszczenia. Łykn

ł jeszcze troch

, a

potem z dziury w

cianie wyci

ł lekko zardzewiał

pepesz

. Zało

ył nowy talerz naboi, a potem

wycelował w drzwi i od niechcenia pu

cił seri

. W drzwiach powstały liczne dziurki, skrobanie no

ucichło.
Egzorcysta opu

cił karabin i pogmerał nieznacznie palcem w uchu. Kanonada

dziebko go ogłuszyła.

Łykn

ł sobie jeszcze łyk bimbru i ogłuszenie stopniowo przeszło. Co

ciekło mu za kołnierzyk. Krew.

Ta z ucha. Zdezynfekował ran

resztk

zawarto

ci butelki, a potem wdrapał si

po schodkach i

odryglowawszy drzwi, otworzył je z rozmachem. Za drzwiami nie było nikogo. Było to o tyle dziwne,

bior

c pod uwag

ilo

ść

kuł, które w nie wpakował, za drzwiami mogłaby le

połowa wioski. A tu nie

było ani jednego zakichanego nieboszczyka. Jakub poskrobał si

frasobliwie po głowie.

Niespodziewanie przestał si

drapa

i przyjrzał si

tkwi

cemu mu za paznokciem wydrapanemu

paprochowi. Paproch ruszał si

. Zidentyfikowawszy go jako wesz, zlazł znów do piwniczki i polał

głow

bimbrem z drugiej butelki. Zapiekło. Popatrzył na swój zegarek. Zegarek stał od kilku lat, ale

przyzwyczajenie pozostało. Strzelanina z cał

pewno

była słyszana we wsi i zaraz mógł si

spodziewa

wizyty smerfów. Podniósł z ziemi nó

i obejrzał go uwa

nie. Nó

miał pokryt

gum

koje

ść

i był ostry jak brzytew. Jakub bez

enady przywłaszczył go sobie.

- To si

przyda - powiedział w przestrze

Wylazł z loszku. Zamachowca nigdzie nie było wida

. Nie było te

ladów krwi. Ba, na ziemi nie

odcisn

ły si

nawet

lady stóp. Z frasunkiem depn

ł mocniej nog

. Jego

lad był wyra

ny. Niedawno

padało. To było dziwne i nawet co

mu przypominało. Poczłapał do domu. Zabrał stamt

d siodło i

osiodławszy swoj

klaczk

, pojechał do

gospody w Wojslawicach. Po drodze rozgl

dał si

uwa

nie, ale nie wypatrzył niczego podejrzanego.

W gospodzie siedziało kilku jego kumpli od kieliszka i takich ogólnych. Było te

paru takich, z którymi

do kieliszka nie siadał nigdy. Jakub wzi

ł kufel piwa i przysiadł si

do stołu. Akurat mówił niejaki

Witkowski.
- No i ta skatina włazi mi z wiatrówk

do kurnika i bach, bach w moje kury! No to ja za orczyk, job jewo

w łeb, a

nogami nakrył.

- Fajo, fajno - powiedział Semen, którego te

tutaj dzisiaj przyniosło. - A słyszeli

cie ju

o tym nowym

piwie? „Perła Mocna" si

nazywa.

- Ja tam wol

wino - powiedział Miszczuk, miejscowy rze

biarz. - Wino to napój artystów.

- A mnie dzisiaj rano chcieli zabi

- wtr

cił Jakub niewinnie.

- A ja wam mówi

e wino jest niczego sobie, ale trzeba je tak jak denaturat przez skórk

od razowca,

to wtedy jest mniej szkodliwe. Bo jak czasem zajedzie siar

to a

... - nauczyciel wylany par

lat temu z

pracy w szkole wtr

cił swoje dwa grosze.

- Denaturat to o

lepi z wolna - powiedział Bardak, który sam ledwo co widział. - Ale spirytus salicylowy

jak si

przepu

ci przez destylark

, to nawet salicyl traci. Zostajo takie białe kryształki. Cienkie i długie.

- To co si

pije? - zaciekawił si

Semen.

- No jak to? Kryształki zostaj

z jednej strony, a esencja z drugiej.

- Prawie mnie zastrzelili - powiedział Jakub.
- A to łobuzy? - zdziwił si

Tomasz. - Na pohybel.

Kilka szklanek uniosło si

ku sufitowi i zaraz opadło w stron

gardeł. Wielkie mecyje,

e kto

chciał

sprz

ąć

Jakuba. Ci

gle co

mu si

przytrafiało. A to gliny go ganiali, a to Ruscy z KGB porywali do

Moskwy. Miał szerokie znajomo

ci.

- A ja wam mówi

e ajent dostał skrzynk

„Perły Mocnej" i schował na zaplecze dla swoich kumpli.

- Schował znaczy si

? Uch, dawno ju

nikt nie podpalił mu chyba stodoły...- obudził si

drzemi

cy w

cie Marek z Tru

cianki.

- Co dla kumpli? - w

ciekł si

zza baru ajent. - Trza było powiedzie

e chcecie spróbowa

- Ja! - wydarło si

kilka gardeł. Ustawili butelki rz

dkiem na stoliku. Po jednej dla ka

dego.

- Jaki toast? - zapytał Jakub.
W tym momencie przez okno wpadła kula i roztrzaskała cały rz

dek flaszek.

- K...a! Co jest? - w

ciekł si

Bardak. - Jakub, to ciebie rano chcieli zabi

? Co?

- No tak. Mo

e nie zabi

, mo

e tak tylko dla postrachu.

e ciebie chc

zabi

, to my tracimy tyle piwa! Won mi st

d, niech ci

zabij

przed sklepem.

- Uch ty, zaraz ci mord

skuj

e ci

rodzona chudoba nie pozna.

- Ty do mnie?
Krzesła i butelki zawirowały w powietrzu. Pospadały lampy. W oknach powstały dziury.
- Mam jeszcze jedn

skrzynk

- darł si

ajent, ale nikt go nie słuchał.

Kł

b splecionych ciał, na którego dnie znajdowali si

Jakub i Bardak, przetaczał si

po pomieszczeniu,

łami

c stołki i krzesła. Kolejna kula wpadła przez drzwi i roztrzaskała pi

ciolitrow

butl

Stolnicznej,

która królowała nad barem. Walcz

cy przerwali na chwil

- No nie - powiedział Bardak. - Pobijemy si

pó

niej. Najpierw trzeba sprawdzi

, kto to. Macie bro

Mieli wszyscy. Potłuczone butelki, ła

cuchy od krów, siekiery, no

e. Uzbrojona po z

by gromada

wysypała si

przed gospod

. Dziesi

ęć

par ponurych oczu potoczyło ołowianym spojrzeniem najpierw

w prawo, potem w lewo. Na ulicy panował spokój. Kimkolwiek był tajemniczy strzelec, znikn

ł bez

ladu.

- Tam jest - krzykn

ł Semen, pokazuj

c jakiego

typka w szarym garniturze, który znikał w

perspektywie ulicy.
Typek niósł futerał na skrzypce, a ostatecznie od czasu do czasu
ogl

dało si

ró

ne filmidła. Dziesi

ęć

gardeł zawyło ponuro i wataha pu

ciła si

lad za nim.

Człowiek w garniturze odwrócił si

lekko zdziwiony i na moment zamarł z przera

enia. A potem rzucił

do ucieczki. Pobiegł prosto, przeci

ł główny trakt miasta i wypadł na placyk koło zrujnowanej

synagogi. Tam obejrzał si

. Dzika banda zawyła ponownie. Nieznajomy znowu rzucił si

do ucieczki.

Za synagog

stało kilka zrujnowanych po

ydowskich chałup. I wła

nie do jednej z nich wbiegł.

Zaryglował nawet za sob

drzwi. Kumple Jakuba wybili wszystkie okna i nimi to wła

nie wdarli si

rodka. Nieznajomy ze zdumiewaj

, bior

c pod uwag

jego mizern

posta

, energi

, wdrapał si

tymczasem na strych i wci

ł za sob

drabin

- No i co dalej? - zdenerwował si

Jakub.

- Wykurzymy drania - zawył który

, podpalaj

c zapalniczk

tapet

- Ja bym raczej podszedł po gliny - powiedział egzorcysta, ale nikt go nie słuchał. Paliło si

wszystko. Podłoga i

ciany, a uwi

ziony na strychu wzywał rozpaczliwie pomocy. Podpalacze opu

cili

lokal dopiero wówczas, gdy zapaliły si

na nich ubrania. Przed płon

chałup

stały ju

oba

wojsławickie radiowozy, a wóz stra

y po

arnej wła

nie przeciskał si

od strony ł

k pomi

dzy

drzewami. Cokolwiek uw

dzony snajper, który zlazł po dachu, wła

nie wylewał swoje

ale.

- Ja to pół biedy, cho

mało nie zaczadziałem. Ale moje skrzypce - otworzył futerał. – Tak wysoka

temperatura mogła je zniszczy

...O tam s

ci bandyci!

Podpalacze rzucili si

do ucieczki. Gliniarze nawet za nimi nie pobiegli. Ostatecznie musieli pomóc

przy gaszeniu i spisa

protokół. Wataha tubylców zatrzymała si

dopiero na Zamczysku.

- Cholera, to nie był ten - stwierdził Jakub. - Czy kto

ma jeszcze jakie

pomysły?

W tej chwili nadleciała kolejna kula. Otarła si

o kawał muru pozostałego z ruin stajni dworskiej i

zagł

biła si

w nog

Tomasza. Tomasz zawył.

- Cholera Jakub, mo

e ty sobie ju

, bo jeszcze nas skasuje przez pomyłk

zamiast ciebie! -

zdenerwował si

Bardak.

- A pewnie,

e pójd

. Nie potraficie mi pomóc, to si

Ruszył w stron

miasteczka. Tylko Semen poszedł za nim. Reszta została. Trzeba było przecie

opatrzy

rannego. Postrzał został zdezynfekowany spor

ilo

spirytusu. To znaczy na ran

poszło

w sumie niewiele, ale przecie

wiadomo,

e ka

da kula zostawia tak

e w ciele troch

ró

nego brudu i

dlatego niezb

dne jest odka

enie wewn

trzne.

- Nu i co teraz, ha? - zapytał Semen.
- E, wracam do chałupy. Nie wyszła nam dzisiaj balanga.
- Mo

e pojad

z tob

- Sam sobie poradz

Po drodze zaopatrzył si

w jeszcze jedn

butelk

wódki, dzi

ki czemu nie poczuł zm

czenia, a nawet

li si

zmachał, wła

żą

c na swoj

gór

, to i tak tego pó

niej nie pami

tał. Dotarłszy, uwalił si

swojego barłogu i zapadł w sen. A ko

sam wrócił do domu.

Obudził si

ść

wcze

nie rano. Przebudzenie nie nale

ało do najprzyjemniejszych, poniewa

jaki

łobuz wykorzystuj

c jego mocny sen, zwi

zał go starannie. Łobuz siedział sobie na stole i ostrzył długi

nó

o kawałek skórzanego pasa. Wygl

dał do

ść

dziwnie. Ubrany był całkiem na czarno. Włosy i oczy

tak

e miał czarne. Twarz miał poci

gł

z mocno wystaj

cymi ko

ść

mi policzkowymi. W oczach płon

ły

mu dziwne iskierki. Gdy ostrzył nó

, jego j

zyk nieznacznie oblizywał w

skie wargi.

- Rozwi

ąż

mnie - za

żą

dał egzorcysta.

- No co ty? - zdziwił si

siedz

cy.

tne spojrzenie Jakuba omiotło całe pomieszczenie i zatrzymało si

na stoj

cym koło drzwi

snajperskim karabinie.
- Znaczy to ty do mnie strzelałe

? - zainteresował si

- Aha.
- Kto ci

wynaj

ł?

- Widzisz W

drowycz jestem zawodowym zabójc

egzorcystów. I co ty na to?

Jakub prze

ył w

yciu wiele niebezpiecze

stw i spotkał wielu szale

ców na swojej drodze, ale z takim

przypadkiem jeszcze si

nie spotkał.

- Chyba dzisiaj nie lałe

- wyraził swoje zdumienie.

Zabójca egzorcystów sprawdził na swojej r

ce, czy nó

jest wystarczaj

co ostry. Wygl

dało na to,

jest, bo włoski posypały si

na ziemie.

- No to wybieraj sobie egzorcysto sposób, w jaki umrzesz. Jakub miał ochot

poskroba

po głowie,

ale jego r

ce były zwi

zane.

- Mo

e ze staro

ci? — zaproponował.

- Ju

jeste

stary, wi

c to na jedno wyjdzie. Wymy

l co

innego. Jakub my

lał przez chwil

- Ciapu

! - wrzasn

ł wreszcie. - Gdzie jeste

zdechlaku?

- Przecie

nie masz psa - zdziwił si

morderca.

Dwumetrowy pyton wystrzelił spod łó

ka i owin

ł mu si

wokół nóg.

- Co to jest? — zawył.
- Zdziwiony? To jest wła

nie Ciapu

. Ciapu

, udu

pana.

Pyton najwyra

niej i bez tej zach

ty miał ochot

to zrobi

. Nawijał si

coraz wy

ej i wy

ej. Morderca

wyci

ł z kabury pistolet i zastrzelił w

ęż

- Cholera - powiedział Jakub w zadumie.
- Zdziwiony? - zapytał zabójca.
- Troch

- Twój wybór?
- Sam, wymy

- Dobra. Wstrzykn

ci taki

rodek, który ci

sparali

uje na trzy dni. Pochowaj

ywcem.

Egzorcysta próbował si

wyrwa

, ale nie zdołał uwolni

z wi

zów. Niebawem stracił przytomno

ść

Przebudzenie nie nale

ało do najprzyjemniejszych. Było mu duszno, ciasno i w dodatku wokół

panowała ciemno

ść

. Obmacał r

kami kieszenie. Miał na sobie białogwardyjski mundur, zapewne

jeszcze z zapasów Semena. W górnej kieszeni znalazł zapalniczk

i paczk

papierosów. Zapalił j

Przeczucie nie myliło go. Znajdował si

w trumnie. W dodatku zało

yli mu za ciasne buty. Spróbował

pchn

ąć

wieko trumny r

kami.

Zgodnie z jego przewidywaniami nie drgn

ło nawet. Wyci

ł stopy z butów i kopn

ł kilkakrotnie w

tyln

ciank

. Ta równie

nawet nie drgn

ła. W zadumie zacz

ł obmacywa

kami

ciany swojego

zienia. W bok uwierał go jaki

znajomy kształt. Butelka. Kto

ze znajomych wło

ył mu butelk

wódki do trumny. Jakub odkorkował i z lubo

poci

ł kilka łyków. Okowita poprawiła mu nastrój.

Ostatecznie bywał w gorszych opałach. Rozbił butelk

o burt

trumny i sporz

dziwszy z długiego

szklanego wióra co

w rodzaju rylca, zacz

ł nim ze zdwojon

energi

drapa

w wieko.

Kumple Jakuba zebrali si

w gospodzie. Wiadomo, po tak wybitnym człowieku nale

y wyprawi

styp

Ajent dostarczył piwo „Perł

Mocn

”, z browaru w Lublinie. Pili. Wspominali. Nie zwracali praktycznie

uwagi na siedz

cego w k

cie dziwnego, chudego typka ubranego na czarno. Było ju

dobrze po

dwudziestej i wszyscy byli zdrowo podchmieleni, gdy otworzyły si

drzwi. Drzwi zaskrzypiały złowrogo,

c wszystkie głowy odwróciły si

w ich stron

. Nast

pnie par

osób zemdlało.

Pochowany tego dnia rankiem egzorcysta, wszedł jak gdyby nigdy nic do gospody i przepchn

ł si

baru.
- Jedn

„Perł

" - zadysponował.

Ajent nic nie odpowiedział. Le

ał za lad

nieprzytomny. Wi

kszo

ść

ci opuszczała wła

nie lokal,

skacz

c przez okna.

- Co jest? - w

ciekł si

. - Ducha zobaczyli

cie czy co?

- Nie - wykrztusił z siebie Tomasz. - Nic nie widzimy, prawda chłopaki?
Chłopaków ju

nie było. Tylko Semen został w k

cie nad kuflem piwa.

- Mówiłem im,

eby zaczekali te trzy dni - powiedział w zadumie. - A tak na marginesie, to mogłe

zmy

z siebie warstw

gleby, zanim przyszedłe

dzy ludzi. Niektórzy maj

słabe serca. I łachy

trzeba było zmieni

Paru takich, którzy ockn

li si

z omdlenia, pełzło wła

nie w stron

wyj

cia.

- Cholera, co za ciemnota - zdziwił si

Jakub.

- Ty chyba jeste

temu winien.

- Ja?
- A kto polował na duchy przez-te wszystkie lata?
- No dobra. Jestem winien.
Si

ł za lad

i wyj

wszy sobie ze skrzynki butelk

, odkorkował j

o kant stołu, po czym wlał jej

zawarto

ść

do gardła. Gdy piwo spłyn

ło do jego

oł

dka, rozejrzał si

wokoło i spostrzegł zabójc

egzorcystów siedz

cego spokojnie w k

cie. Wygl

dał na lekko zaskoczonego. Jakub trzasn

ł butelk

o kant baru i uzbrojony w

mierciono

ne narz

dzie zbli

ył si

wolnym, skradaj

cym si

krokiem do

nieznajomego.
- Zdziwiony?
Nieznajomy wypił resztk

z dna kufla, po czym niespodziewanie skoczył. W jego dłoniach błysn

ły

jakie

ostrza czy pazury. Egzorcysta wsadził mu butelk

w twarz, ale to go nie zatrzymało. Semen

wyrwał zza pasa siekier

i zaszedł ich od tyłu. Siekiera błysn

ła w powietrzu i jej obuch uderzył

zabójc

w potylic

. Semen znany był z tego,

e potrafi zabi

jednym takim uderzeniem tucznika. Wróg

padł na podłog

- Kto to do cholery jest? - zapytał Semen.
- Czepił si

mnie. Twierdzi,

e chce mnie zabi

Z rozbitej głowy wroga ciekła krew. W słabym

wietle jednej

arówki pod sufitem wydawała si

zupełnie czarna. Odkorkowali jeszcze po jednej „Perle".
- To co robimy? - zapytał Semen. - Zaraz tu b

smerfy.

- No to niech mu sprawdz

kieszenie. A je

li nawet kipn

ł, to w obronie własnej. Trzeba go

cia

wyja

...

- Mo

e sami sprawdzimy? Troch

waluty czy bro

mogłaby si

... Wzrok jego skierował si

żą

cego i umilkł. Ciało znikn

ło.

lady krwi wskazywały na to,

e poczołgał si

do wyj

cia.

- Za nim!
Wybiegli przed gospod

. Było tu zupełnie pusto.

lady urywały si

na schodkach. Obaj kumple kl

długo i gło

no. A potem wrócili do gospody, bo było bli

ej. Ajent doszedł wła

nie do siebie. Wyszedł

chwiejnym krokiem zza baru i popatrzył sm

tnie na wywalone okna i potłuczone butelki. Zatrzymał si

przy plamie czarnej krwi. Wzi

ł jej troch

na palec i pow

chał. Potem podniósł wzrok i popatrzył na

Jakuba.
- Uch, ty - powiedział. - Znaczy

yjesz?

- Tak.

- To zapłacisz sukinsynu za straszenie go

ci i wybite szyby. Z zaplecza przyniósł szmat

i butelk

rozpuszczalnika.
- I jeszcze zasmarowali

cie podłog

smoł

. No i czego tak stoicie? Won w diabły, b

dzie zamkni

do ko

ca tygodnia!