background image

Czynniki, które decydują o wyborze metody diagnostycznej 

 

Właściwości próbki 

 

Charakterystyka celu molekularnego 

 

Czułośd i specyficznośd metody 

 

Powtarzalnośd 

 

Potencjał różnicujący metody 

 

Stopieo trudności metody (doświadczenia personelu) 

 

Zaplecze badawcze (sprzęt jakim dysponujemy) 

 

Łatwośd interpretacji wyników 

 

Czas wymagany do analizy 

 

Całkowite koszty stosowanej metody 

 

Koszty pojedynczej próbki 

 
Wybór metody diagnostycznej zależy od poruszanego problemu 

 

Wykrywanie 

 

Identyfikacja 

 

Typowanie(różnicowanie) 

 

Badania taksonomiczne; filogeneza 

 
TECHNIKI NIEOPARTE NA AMPLIFIKACJI KWASÓW NUKLEINOWYCH 
Analiza profili plazmidowych (ang. PPA, Plasmid Profile Analysis) 

 

Po raz pierwszy została zastosowana w badaniach epidemiologicznych w roku 1988 

 

Uważa się ze szczepy izogeniczne (należące do tej samej grupy) maja identyczny zestaw plazmidów 

 

Technika prosta, ale ograniczona do szczepów posiadających plazmidy, szczepy bezplazmidowe są nietypowalne 

 

Komórki niektórych gatunków bakterii, nawet szczepów, nabywają i tracą plazmidy spontanicznie 

 
 
REAP - Restriction Enzyme Analysis of Plasmid 

W przypadku dużych plazmidów (100-150 kpz) ze względu na ich niską rozdzielczośd w tradycyjnej elektroforezie stosuje się trawienie 

DNA plazmidowego komercyjnymi restryktazami, co pozawala na różnicowanie szczepów na podstawie różnorodności profili restrykcyjnych - 
REAP. 

Liczba i wielkośd uzyskanych fragmentów DNA determinowana jest przez długośd sekwencji rozpoznania dla określonego enzymu 

restrykcyjnego oraz charakter trawionego DNA (% składu par zasad GC). 

Statystycznie w przypadku DNA z zawartością par GC około 50% 4-nukleotydowa sekwencja rozpoznania powinna występowad co 256 

pz, 6-nukleotydowa co 4 kpz, a sekwencja 8-nukleotydowa co 65 kpz. 
 
Zastosowanie 

 

Analiza szpitalnych izolatów K.pneumoniae (zawierają co najmniej 3 plazmidy) 

 

Badanie rozprzestrzeniania się lekooporności kodowanej plazmidowo 

 

Przydatna w śledzeniu zakażeo, których przyczyna są bakterie z rodzaju Staphylococcus 

 
Wady 

 

Szybki transfer DNA na drodze koniugacji wykazuje podobne profile u różnych bakterii 

 

Mała uniwersalnośd 

 

Brak możliwości badania interakcji pomiędzy szczepami 

 
METODY OPARTE NA HYBRYDYZACJI 

Metoda hybrydyzacji wykorzystuje zjawisko tworzenia dwuniciowych kompleksów pomiędzy komplementarnymi, jednoniciowymi 

odcinkami kwasów nukleinowych.  

Metoda ta umożliwia lokalizację określonych sekwencji w długiej cząsteczce DNA, co pozwala na porównywanie podobieostwa różnych 

fragmentów kwasów nukleinowych. 

Stabilnośd dwuniciowego kompleksu jest tym większa im dłuższe odcinki wykazują komplementarnośd nukleotydów. 
W metodzie hybrydyzacji mogą byd porównywane fragmenty kwasów nukleinowych, pochodzące zarówno od tego samego jak i 

różnych organizmów. 

Hybrydyzacja może mied miejsce zarówno pomiędzy dwoma 

 

Cząsteczkami DNA 

 

DNA i RNA 

 
 
Hybrydyzacja 

1.  Hybrydyzacja standardowa: sonda wyznakowana w roztworze, niewyznakowany target związany z fazą stałą 
2.  Reverse nucleic hybridization assay - znakowany target w roztworze, nieznakowana sonda związana z podłożem stałym 

 

background image

STANDARDOWE TECHNIKI HYBRYDYZACYJNE 

 
 
 

Techniki "blottingu" 

 

DOT – kropka 

 

SPLOT – plamka, punkcik 

 

SLOT – szczelina, otwór 

 

Southern blotting 

 

Northern blotting 

 
Reakcje hybrydyzacji blotting są wysoce swoiste, ich zasada polega na zastosowaniu jednoniciowego kwasu nukleinowego (DNA, RNA)- sondy, 
który komplementarnie wiąże się z DNA lub RNA znajdującym się w próbce badanej. 
 
 

TECHNIKI HYBRYDYZACYJNE OPARTE O ODWROTNĄ HYBRYDYZACJĘ 

 

Rodzaj hybrydyzacji 

Znakowany target w roztworze 

Niewyznakowana sonda na podłożu 

stałym 

Odwrotny dot-blot 

DNA 

Oligonukleotydy związane z membraną 

Mikromacierze cDNA 

DNA 

DNA mechanicznie związane do szkiełka 

mikroskopowego 

Mikromacierze oligonukleotydowe 

(Chipy DNA) 

DNA 

Oligonukleotydy syntezowane na 

szkiełku 

 

Rodzaj hybrydyzacji 

Znakowana sonda w roztworze 

Niewyznakowany target związany z fazą 

stałą 

Dot – blot 

DNA lub RNA, często oligonukleotydy 

DNA czy RNA związane z membraną 

Southern blot 

Dowolne sondy 

Często genomowe DNA, trawione enzymem 

restrykcyjnym, rozdzielone elektroforetycznie 

i przeniesione na membranę (transfer) 

Northern blot 

Dowolne sondy 

RNA rozdzielone elektroforetycznie, transfer 

na membranę 

Hybrydyzacja do 

chromosomu in situ 

Wyznakowane genomowe DNA 

DNA chromosomu lizowanych komórek na 

szkiełku mikroskopowym 

Hybrydyzacja do tkanki in 

situ 

Wyznakowana antysensowna sonda rRNA lub 

oligonukleotydy 

RNA wewnątrz komórek budujących tkanki 

związane ze szkiełkiem mikroskopowym 

Hybrydyzacja do kolonii in 

situ 

Dowolne sondy 

Komórki – kolonie przeniesione na agar, 

potem membranę 

Hybrydyzacja do łysinki in 

situ 

Dowolne sondy 

Łysinki z agaru przeniesione na membranę 

background image

We wszystkich wariantach metody hybrydyzacji jeden z elementów uczestniczący w procesie pełni rolę sondy molekularnej o określonej 
sekwencji nukleotydów i uzyskiwanej na drodze 

 

Klonowania 

 

Syntezy chemicznej 

Sondy genetyczne: 
Sondy oligonukleotydowe 
Sondy polinukleotydowe 
Sondy jednego locus 
Sondy wielu loci 
 
Środowisko hybrydyzacji ma większy wpływ na krótsze sondy niż na sondy dłuższe
 

Charakterystyka sond i ich wielkośd 

 

Typ 

DNA 

RNA 

Oligonukleotydy 

Źródło pochodzenia 

DNA komórkowe - klonowanie lub 

PCR 

Transkrypcja insertu po 

klonowaniu do odpowiedniego 

wektora 

Synteza chemiczna 

Charakterystyka 

dsDNA od 0,1 do kilkuset kpz dla 

konwencjonalnych klonów DNA 0,1 

do 20 i > kpz dla produktów PCR 

ssDNA; długośd do kilku tysięcy 

zasad 

ssDNA; 15-50 nt 

Znakowanie 

Synteza DNA przez polimerazę DNA 

Transkrypcja z klonowanego 

DNA 

Wyznakowane kooce przez 

kinazę polinukleotydową 

 
 
Sonda hybrydyzuje do 

 

DNA przytwierdzonego na filtrze 

 

DNA preparatów cytologicznych 

 

DNA preparatów histologicznych 

Sonda wiąże się tylko do fragmentów DNA, które zawierają sekwencje komplementarne do sekwencji sondy. 
 
Do zidentyfikowania powstałych kompleksów sondę znakuje się 

 

Izotopowo (audioradiografia) 

 

W reakcjach barwnych 

 

Chemilumiscencyjnie 

Znakowanie sond DNA i RNA 

 

Znakowanie nowych nici podczas syntezy in vitro DNA/RNA 

Przemieszczanie pęknięd (nick-translation) 

Znakowanie metoda wydłużania startera (ang. random primed labeling) 

Za pośrednictwem PCR 

Fotoznakowanie 

Znakowanie RNA w systemie transkrypcji "in vitro" 

 

Znakowanie 5’ 

Z użyciem alkalicznej fosfatazy 

Metoda wymiany 5'-koncowego fosforanu 

 

Znakowanie kooców 3' 

Z użyciem terminalnej transferazy dla krótkich oligonukleotydów 

Hybrydyzacja kanapkowa 
 

   

 
 

 
A – sonda molekularna 
B – sonda znakowana 
Hybryd (A-B) przyłączony do identyfikowanego kwasu 
nukleinowego 
M - membrana 
I - identyfikowany kwas nukleinowy 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Hybrydyzacja w wyniku konkurencji między sondami 
 
 

 

 
 

 
A – sonda nieznakowana 
B – sonda znakowana 
Z - Hybryd (A-B)  
M - membrana 
I - identyfikowany kwas nukleinowy 

 
Zalety sond molekularnych stosowanych w hybrydyzacji 

 

Stabilnośd w wysokich temperaturach i wysokim pH (są bardziej stabilne niż białka) 

 

Opornośd na działanie rozpuszczalników organicznych i różnych związków chemicznych (duże znaczenie przy przygotowywaniu próbek 
do analiz – oczyszczanie komórek i tkanek z płynów ustrojowych) 

 

Wysoka specyficznośd (większa niż przeciwciał) 

 

Bardzo wysoka czułośd, nawet do 1 μg kwasów nukleinowych odpowiada do 10

komórek bakteryjnych czy cząsteczek wirusa 

 

Znajomośd układu sekwencji nukleotydów, do której hybrydyzuje sonda nie jest konieczna 

 

Hybrydyzacja ze strawionym DNA enzymami restrykcyjnymi pozwala na identyfikację zmian sekwencji DNA 

 
Zastosowanie technik hybrydyzacyjnych 

1.  Wykrywanie specyficznych fragmentów DNA do analizy porównawczej różnych szczepów bakteryjnych 

W diagnostyce chorób genetycznych 

2.  Do ustalenia sekwencji ulegających ekspresji (northern hybrydyzacja) 
3.  Hybrydyzacja „zoo” do ustalania pokrewieostwa międzygatunkowego 
4.  Hybrydyzacja „in situ” 

 

Do określania miejsc genów na chromosomie (mapowanie) 

 

Do wizualizacji komórek, w których dochodzi do syntezy określonego rodzaju mRNA 

5.  Hybrydyzacja „in situ” FISH 

 
Polimorfizm genetyczny 

1.  Występowanie w populacji więcej niż jednej wersji allelu z częstością większą niż wynikająca z ogólnej częstości mutacji 
2.  Występowanie najczęstszego allelu w danym locus z częstością mniejszą niż 99% 
3.  Modyfikacje sekwencji genu, które są akceptowane przez organizmy (zmiana taka zostaje utrwalona i funkcjonuje jako oddzielny 

genotyp) 

 

 

Allel polimorficzny może rozprzestrzeniad się w populacji 

 

Często nie znamy jego wpływu… 

 

Polimorfizm genetyczny jest przyczyną zmienności wewnątrzkomórkowej 

 

Występuje bardzo często w rejonach niekodujących DNA 

 
Skąd się biorą allele? 

 

Błędy replikacji 

 

Mutacje (spontaniczne; indukowane przez środowiskowe czynniki mutagenne: UV, promieniowanie jonizujące, policykliczne 
węglowodany aromatyczne, leki) -> powstawanie genów nieaktywnych funkcjonalnie – pseudogenów lub nowych aktywnych genow 

 
Rodzaje polimorfizmów 

 

Mutacje obejmujące większe fragmenty genomu, np. zmiany krotności krótkich tandemowych powtórzeo w sekwencjach 
powtarzających się mikrosatelitarnych i minisatelitarnych (STRP) 

 

Polimorfizm długich fragmentów restrykcyjnych (RFLP) 

background image

Technika Southern-blott 
do analizowania specyficznych sekwencji DNA w mieszaninie genomowego DNA w różnych sekwencjach, m.in. będących wynikiem polimorfizmu 
długich fragmentów restrykcyjnych 
 
VNTR – Jest to szczególny rodzaj polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych (VNTR, variable number of tandem repeat) 
VNTR-insercja wielu kopii (długośd 10-100bp) w tandemie tzw. sekwencji mini satelitarnych pomiędzy dwa miejsca restrykcyjne 

 

Nawet rodzeostwo ma różne allele genu niosącego sekwencje minisatelitarne 

„DNA fingerprints” 
pokazuje identycznośd genetyczną (VNTR) bliźniąt jednojajowych (monozygotycznych); technika hybrydyzacji Southerna 

 

Znaczenie polimorfizmów dla zdrowia może się ujawniad pod wpływem czynników zewnętrznych, tj. 

Kancerogeny chemiczne (m.in. palenie papierosów) 

UV 

Czynniki dietetyczne (antyoksydanty, flawonoidy, witaminy antyoksydacyjne, nienasycone kwasy tłuszczowe) 

 

 

Znaczenie polimorfizmów genetycznych 

Badanie polimorfizmu jest przydatne w diagnostyce prenatalnej chorób genetycznych (nosiciele heterozygotyczni chorób) 

Badanie polimorfizmu może służyd wykrywaniu chorób o wysokim lub niskim ryzyku chorób wieku dojrzałego: … 

Przydatne w kryminalistyce 

 
 
Zastosowanie technik opierających się o hybrydyzację w diagnostyce 
Test paskowy - 
opiera się na hybrydyzacji DNA-DNA. Sonda zawiera częśd reporterową i częśd wychwytującą interesujący nas target. Sonda 
wychwytująca posiada ogon poli-dA, który hybryduje z oligonukleotydem poli-dT związanym z paskiem. Stosowana do identyfikacji 
mikroorganizmów np. Mycobacterium tuberculosis 
Obecnie jako sondy genetyczne stosowane są 

 

Fragmenty kwasów nukleinowych (DNA,RNA) izolowanych z komórek lub uzyskiwanych w wyniku reakcji PCR 

 

Oligonukleotydy syntezowane chemicznie 

 

Charakterystyczne fragmenty genomowego DNA (sekwencje …) 

 

rRNA, tRNA 

 
Do wykrywania sekwencji kwasu nukleinowego w komórce lub odpowiednim rejonie chromosomu stosowana jest hybrydyzacja in situ 

 

Fluorescencyjna FISH 

 

Chromogenna CISH 

 

Porównawcza hybrydyzacja genomowa – fiber FISH 

Hybrydyzacja in situ (ISH) 
Technika ISH pozwala na specyficzne rozpoznawanie sekwencji DNA lub RNA w tkankach lub pojedynczych komórkach. 
Technikę tę można stosowad na 

 

Tkankach mrożeniowych 

 

Tkankach parafinowych 

 

Preparatach cytologicznych 

 

Cytospinach (preparaty szpiku kostnego) 

ISH znalazła zastosowanie w diagnostyce medycznej w następujących dziedzinach 

 

Wirusologia 

 

Wykrywanie patogenów (bakterie, grzyby, parazyty) 

 

Onkologia 

 

Endokrynologia 

-Ocenę preparatów hybrydyzacji in situ przeprowadza się w mikroskopie świetlnym, uwzględniając intensywnośd reakcji histochemicznej. 
-Stosując metodę ISH wykorzystując komplementarne sondy (DNA lub RNA) można wykrywad kwasy nukleinowe wirusów i prowirusów w 
preparatach tkankowych. 
-Dzięki bardzo wysokiej czułości pozwalającej na wykrywanie stosunkowo krótkich fragmentów genomu, możliwe jest wykrycie pojedynczych 
prowirusów w komórce. 
Najczęściej stosuje się sondy wykrywające kwasy nukleinowe wirusów 

 

HPV – wirus brodawczaka ludzkiego (ang. human papilloma virus) 

 

HSV – wirus opryszczki (ang. herpes simplex virus) 

 
Metoda polega na hybrydyzacji znakowanej sondy z utrwalonym preparatem z tkanki. 
Sondy, które nie związały się z komplementarnymi sekwencjami są z łatwością odmywane z tkanki. 
Sonda jest wyznakowana 

 

Fluoroforem, gdzie detekcja odbywa się przez obserwację mikroskopową w obecności sekcji emitujących, po wzbudzeniu światło 
charakterystyczne dla danego fluoroforu 

 

Haptenem, gdzie możliwe są różne barwienia – od enzymatycznego, gdzie enzym sprzężony z przeciwciałem rozpoznającym antygen 
przekształca substrat w nierozpuszczalny barwny produkt 

background image

 

Chemicznie, gdzie np. złoto koloidalne sprzężone z przeciwciałem powoduje wytrącenie się srebra. Ten typ detekcji pozwalający na np. 
wykrycie roli niektórych wirusów w nowotworzeniu  

 
ISH  (hybrydyzacja in situ)w wykrywalności patogenów pozwala na identyfikację 

 

Bakterii 

 

Mycobacterii 

 

Grzybów 

 

Parazytów 

 
W tego typu analizach najczęściej stosowaną sondą jest DNA natomiast celem molekularnym rRNA. 
!! Dlaczego? 
rRNA – świadczy o obecności komórek żywych, dających efekt np. w postaci zachorowania (w przypadku identyfikacji DNA dotyczy również 
komórek martwych), odpowiedzi immunologicznej;  
w komórkach żywych rRNA występuje znacznie więcej kopii niż DNA (kopii genów) -> większa czułośd; 
w komórkach występuje duża ilośd kopii rRNA do ilości kopii genów. 
-Dzięki tej technice wykrywa się obecnośd Helicobacter pylori w badaniach histopatologicznych fragmentów układu pokarmowego. 
-Można wykryd Chlamydia w różnych stanach chorobowych izolowane z układu oddechowego i płciowego. 
-Opracowano również protokół identyfikacji Lagionelli pneumophila izolowanej z przewodu oddechowego wykorzystujący ISH. 
Dzięki ISH stosunkowo łatwo odróżnid patogenne grzyby krwi tj. 

 

Candida albicans 

 

C.glabrata 

 

C.krusei 

 

C.parapsilosis 

Test został opracowany w oparciu o użycie czterech różnych sond równocześnie. 
Poprawna identyfikacja genetyczna drożdży jest bardzo istotna, bo C.glabrata i C.krusei są oporne na leki (np. fukonazol) używana w zwalczaniu 
C.albicans
Technika ta pozwala również na lokalizację genów w chromosomach lub ich amplifikację. Powszechnie stosuje się ją obecnie do wykrywania 
protoonkogenów HER-2/neu czy też topoizomerazy I i II α. 
W przypadku lokalizacji określonych genów w technice ISH i FISH stosuje się trzy rodzaje sond molekularnych 

 

Specyficzne komplementarne do określonego regionu chromosomu, mają zastosowanie w identyfikacji rearanżacji submikroskopowych 
onkogenów (HER-2/neu) i unikatowych sekwencji telomerowych 

 

α-satelitarne specyficzne do sekwencji repetytywnych na chromosomie; tzw. sondy telomerowe i centromerowe 

 

Malujące: pokrywają cały chromosom lub jego ramiona; stosowane głównie w identyfikacji chromosomów markerowych, translokacji 
złożonych i addycji niewiadomego pochodzenia 

 
FISH (hybrydyzacja fluorescencyjna) 
Jednym ze sposobów znakowania sond jest stosowanie barwników fluorescencyjnych (fluorochromów), które w koocowym etapie umożliwiają 
detekcję z wykorzystaniem mikroskopu fluorescencyjnego  
 
Zastosowanie FISH w genetyce medycznej 
Badania podstawowe 

 

Analiza aberracji chromosomowych 

 

Mapowanie genów i sekwencji DNA 

 

Detekcja genów ulegających amplifikacji 

 

Badanie ekspresji genów  

 

Ewolucjonizm porównawczy 

Genetyka kliniczna 

 

Diagnostyka submikroskopowych aberracji chromosomowych 

 

Identyfikacja złożonych aberracji struktury chromosomów 

 

Identyfikacja dodatkowego materiału genetycznego 

 

Identyfikacja chromosomów markerowych 

 

1S0zybka diagnostyka aneuploidii chromosomowych