Kantata BWV 24
(na 4 Niedzielę po Trójcy Świętej [Zesłaniu Ducha Świętego])
Ein ungefärbt Gemüte – Serce skłonne do szczerości
(data I wykonania: 20.06.1723 [Lipsk]; tłumaczenie polskie – Armin Teske)
I. Aria (Alto)
Ein ungefärbt Gemüte
Von deutscher Treu und Güte
Macht uns vor Gott und Menschen schön.
Der Christen Tun und Handel,
Ihr ganzer Lebenswandel
Soll auf dergleichen Fuße stehn.
Serce skłonne do szczerości,
Nasza cnota uczciwości:
Piękna u Boga i ludzi jest taka postawa.
Chrześcijanina działanie,
Jego ziemskie wędrowanie:
W szczerym usposobieniu ma być ich podstawa.
II. Recitative (Tenor)
Die Redlichkeit
Ist eine von den Gottesgaben.
Dass sie bei unsrer Zeit
So wenig Menschen haben,
Das macht, sie bitten Gott nicht drum.
Denn von Natur geht unsers Herzens Dichten
Mit lauter Bösem um;
Soll's seinen Weg auf etwas Gutes richten,
So muss es Gott durch seinen Geist regieren
Und auf der Bahn der Tugend führen.
Verlangst du Gott zum Freunde,
So mache dir den Nächsten nicht zum Feinde
Durch Falschheit, Trug und List!
Ein Christ
Soll sich der Taubenart bestreben
Und ohne Falsch und Tücke leben.
Mach aus dir selbst ein solches Bild,
Wie du den Nächsten haben willt!
Cnota uczciwości
Darem jest wszak Pana.
A to, że w naszej współczesności
Tak niewielu ludziom dana
Stąd jest, że nie proszą o nią Boga.
Z natury bowiem dusza jest uboga
I złym się chce zajmować.
Jeśli serce dobra ma pragnąć a złemu zaradzić.
To musi sam Bóg przez Ducha nim kierować,
By je po drodze cnoty poprowadzić.
Chcesz mieć przyjaciela w Bogu?
Nie czyń sobie z bliźnich wrogów
Przez podstępne oszukaństwo.
Chrześcijaństwo
Wymaga, byśmy gołębiom się upodobniali
I bez obłudy żywot przeżywali.
Ty sam się staraj być tego obrazem,
Co w bliźnim widzieć chcesz zarazem.
III. Chorus
Alles nun, das ihr wollet, dass euch die Leute
tun sollen, das tut ihr ihnen.
A więc wszystko, cobyście chcieli,
aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie.
