background image

bliżej przedszkola  1.112 styczeń 2011

100

Przygotowanie do nauki czytania

Zabawy z wyrazami

scenariusze wprowadzające rodziny wyrazów

Ostatni  etap  Odimiennej  Metody  Nauki  Czytania 
– opisany w grudniowym numerze BLIŻEJ PRZED-
SZKOLA – obejmuje przyporządkowanie odpowied-
niego napisu do wszystkiego, co tworzy bliższą i dal-
szą rzeczywistość. „Nazywanie świata”stało się dla 
mnie  inspiracją  do  różnorakich  działań  z  dziećmi 
i stanowi trzon opracowanego przeze mnie progra-
mu działań edukacyjnych „Zabawy z wyrazami”.

Edyta Kaczanowska

N

iektóre z przedstawionych w ar-

tykule działań nie są dokładnym 

odzwierciedleniem  metody  dok-

tor Ireny Majchrzak, niemniej jednak zo-

stały  sprawdzone  przeze  mnie  w  prak-

tyce, okazały się skuteczne i ciekawe dla 

dzieci. Jesienią wprowadzam zazwyczaj 

następujące  rodziny  wyrazów:  „przed-

mioty  w  sali”,  „zabawki”,  „pojazdy”, 

„części ciała”, „zwierzęta leśne”, „dary 

jesiennego parku”, „owoce i warzywa”.
W tym numerze prezentuję własne sce-

nariusze  zajęć  do  wybranych  rodzin 

wyrazów: „części ciała” oraz „zwierzę-

ta leśne”. Opracowałam je na tyle uni-

wersalnie,  że  można  z  nich  korzystać 

nie tylko jesienią. 
Zajęcia  prowadziłam  w  grupie  dzieci 

zróżnicowanych  wiekowo,  od  3  do  6 

lat,  uwzględniając  zasadę  stopniowa-

nia  trudności.  Miałam  na  względzie 

również  podstawową  potrzebę  dzieci 

– potrzebę ruchu.
Przebieg  zajęć  przedstawię  w  formie 

zadaniowej,  dzięki  czemu  można  bę-

dzie  zorientować  się,  w  jaki  sposób 

kieruję  polecenia  do  dzieci.  Tekst  za-

znaczony kursywą to moje dodatkowe 

uwagi dotyczące realizacji zadań edu-

kacyjnych.

„Moje ciało”  

zabawy z wyrazami

Cele ogólne:
o

 

kształtowanie gotowości do czyta-

nia poprzez czytanie globalne;

o

 

stwarzanie  warunków  do  aktyw-

ności ruchowej, plastycznej i prze-

jawiania  pozytywnych  relacji  in-

terpersonalnych;

o

 

utrwalanie orientacji w schemacie 

ciała.

Umiejętności dzieci:
o

 

orientowanie się w schemacie ciała;

o

 

czytanie globalne nazw części ciała 

(dobieranka  wyrazowo-obrazko-

wa);

o

 

rozróżnianie i porównywanie liter 

w obrębie wielkich liter drukowa-

nych;

o

 

odtwarzanie rytmu muzyczno-ru-

chowego oraz piosenki;

o

 

posługiwanie  się  ciałem  i  wyob-

raźnią w działaniu ruchowym;

o

 

przejawienie  pozytywnych  inter-

akcji personalnych.

Przestrzeń edukacyjna: 

Sala przedszkolna. 

Pomoce i przybory:

Nagranie piosenki „Głowa – ramiona” 

z repertuaru „Czerwonej straży pożar-

nej”,  etykietki  z  nazwami  części  ciała 

(dwa zestawy), arkusz z konturem syl-

wetki dziecka, nagrania muzyczne do 

zabaw ruchowych, szarfy, duża kostka 

sześcienna z nazwami części ciała, kół-

ko,  plastelina,  karty  pracy  własnego 

autorstwa z nazwami części ciała i po-

stacią dziecka, kredki.

Interakcje:

NDZ (1–n), (1–2) DZ DZ (3–4), N 

background image

bliżej przedszkola  1.112 styczeń 2011

101

blizejprzedszkola.pl

Komplet książek do nauki czytania Odimienną Metodą Ireny Majchrzak

 tylko za 59 zł 

W skład kompletu wchodzi podręcznik „Opowieści sowy” część I i II,  

ćwiczenia „Gry czytelnicze” część I i II oraz książka „Opowieści ortograficzne”. 

Zamówienia przyjmuje sklep BlizejEdukacji.pl, tel. 12 257 43 35, e-mail: sklep@blizejedukacji.pl

Przy zamówieniu minimum 15 kompletów koszty wysyłki pokrywa sprzedawca.

R E K L A M A

DZ  DZ  (2–n),  (1/2  n)  DZ  DZ  (1/2 

n), DZ DZ (cała grupa jednocześnie, 

pary, każde dziecko po kolei, podział 

na  dwie  równe  grupy,  każde  dziecko 

indywidualnie).

Metody:

Czynnościowo-werbalna, 

werbalno-

czynnościowa,  czynnościowa  (inspi-

racja  metodą  odimienną  Ireny  Maj-

chrzak).

Przebieg zajęcia: 

 „Głowa – ramiona”. 

Witamy się, po-

kazując  wymienione  części  ciała  zgod-

nie z piosenką. 

Można wykorzystać nagranie piosen-

ki  „Głowa  –  ramiona”  z  repertuaru 

„Czerwonej  straży  pożarnej”  bądź 

innej  piosenki  nawiązującej  do  sche-

matu ciała.

 „Kontur ciała”.

 Połączcie się w pary. 

Jedno z was położy się na plecach, a dru-

gie obrysuje palcem kontur kolejno wy-

mienionych części ciała swojego kolegi 

(zmiana ról).

  „Etykietki  do  części  ciała”.

  Dopa-

sujcie  odczytane  przeze  mnie  napisy 

do  właściwych  miejsc  naszej  sylwety 

(na  dużym  arkuszu).  Odczytajcie  po-

kazywane wyrazy. 

Jeśli w grupie jest dziecko uzdolnione 

czytelniczo, możemy je poprosić o od-

czytanie nazw i wybranie dzieci, które 

dopasują je do właściwych miejsc na-

szej sylwety. 

 „Etykietka do etykietki”.

 Wylosuj-

cie kartonik z nazwą części ciała i od-

szukajcie taki sam na naszej sylwecie 

dziecka. Odczytajcie ten napis. 

  „Przyklejanka”.

  Poruszajcie  się  po 

sali, kręcąc ramionami (skacząc jak pa-

jacyki itp.). Na dany znak osoby ozna-

czone  czerwonymi  szarfami  wybiorą 

po jednym napisie z nazwą części ciała 

z sylwetki dziecka i przyłożą do odpo-

wiedniego  miejsca  na  swoim  ciele.  Po 

odczytaniu wyrazów odłożą je na miej-

sce. Potem to zadanie wykonają osoby 

z zielonymi szarfami. 

 „Sylwetka z napisami”.

 Wylepcie pla-

steliną  wybrane  elementy  sylwetki  na 

arkuszu oraz litery na etykietkach (troje 

bądź czworo dzieci zajmuje się wylepia-

niem elementów sylwetki, reszta dostaje 

po  jednej  etykietce).  Naklejmy  napisy 

przy odpowiednich częściach ciała:

Można  zaproponować  dzieciom  inną 

formę aktywności plastycznej, np. malo-

wanie farbami sylwetki dziecka oraz liter 

na etykietkach. Jeśli w grupie jest dużo 

dzieci, można wykonać dwie sylwety.

„Moje ciało”  

zajęcia utrwalające

 „Napis na ciele”. 

Wylosujcie kartonik 

z nazwą części ciała, odczytajcie i przy-

łóżcie do właściwego miejsca na swoim 

ciele  (jeśli  to  zbyt  trudne,  możecie  po-

szukać  takiego  samego  napisu  na  zro-

bionej wcześniej sylwecie dziecka). 

  „Zaczarowane  sylwetki”. 

Podzielę 

was  na  dwie  grupy.  Poruszajcie  się  po 

sali między dziećmi stojącymi w taki oto 

sposób  (np.  z  ramionami  tworzącymi 

dach). Na podane hasło każdy zatrzyma 

się  przy  wybranym  koledze,  podnie-

sie napis leżący obok i dopasuje go do 

właściwego miejsca na jego ciele (potem 

następuje zmiana ról).

  „Prawidłowy  napis”.

  Sprawdźmy, 

komu uda się wyrzucić na kostce na-

pis  z  nazwą  pasującą  do  części  ciała 

zaznaczonej kółkiem na sylwetce. 

 „Litery w napisach”. 

Poruszajcie się 

po  sali  z  etykietką  „przyklejoną”  do 

właściwej  części  ciała,  na  dany  znak 

połączcie się w pary i sprawdźcie, czy 

w „waszych” wyrazach są takie same 

litery. Która para chciałaby nam poka-

zać te litery i je nazwać?

  „Napisy  do  części  ciała”.

  Dołączcie 

kolejne nazwy na otrzymanej karcie pra-

cy  do  właściwych  części  ciała  sylwetki 

dziecka. Pokolorujcie kredkami postać. 

Opracowaną  przeze  mnie  kartę  pracy 

prezentowałam w poprzednim artykule.

„Zwierzęta leśne” 

zabawy z wyrazami

Cele ogólne:
o

 

kształtowanie gotowości do czyta-

nia poprzez czytanie globalne;

o

 

stwarzanie warunków do ekspresji 

ruchowej i aktywności plastycznej;

o

 

utrwalanie  wiadomości  na  temat 

fauny leśnej.

Umiejętności dzieci:
o

 

rozróżnianie wybranych zwierząt 

leśnych i ich cech charakterystycz-

nych;

o

 

czytanie globalne nazw wybranych 

zwierząt  leśnych  (głównie  dobie-

ranka wyrazowo-obrazkowa);

o

 

rozróżnianie i porównywanie wiel-

kich liter drukowanych;

o

 

odtwarzanie rytmu muzyczno-ru-

chowego;

o

 

posługiwanie  się  ciałem  i  wyob-

raźnią w działaniu ruchowym;

o

 posługiwanie się liczebnikami głów-

nymi.

Przestrzeń edukacyjna: 

Sala przedszkolna.

Pomoce i przybory:

Rymowane  zagadki  o  leśnych  zwie-

rzętach,  ilustracje  wybranych  leśnych 

zwierząt,  etykietki  z  nazwami  wybra-

nych  leśnych  zwierząt  (dwa  zestawy), 

pacynki wiewiórki i jeża (bądź sylwety), 

nagranie  muzyczne  utworu  Edwarda 

Griega  „W  grocie  króla  gór”,  nagrania 

muzyczne  do  zabaw  ruchowych,  ko-

szyczek, dywanik, kartoniki i wizerunki 

orzeszków  z  literami  alfabetu  rucho-

mego, karty pracy własnego autorstwa 

z nazwami leśnych zwierząt oraz ich po-

staciami, ilustracje leśnych zwierząt do 

kolorowania,  kredki  świecowe  i  ołów-

kowe, kule z gazet jako kamienie, wizy-

tówki dzieci na „Liście obecności”.

background image

bliżej przedszkola  1.112 styczeń 2011

102

Przygotowanie do nauki czytania

Już za miesiąc:

Zimowe gry i zabawy 

wprowadzające rodziny wyrazów.

Edyta  Kaczanowska  –  nauczyciel  dyplomowany  z  10-letnim 

stażem pracy, prowadzi grupę 3-6-latków w Przedszkolu Miejs-

kim nr 20 w Łodzi.
Ukończyła  studia  podyplomowe  z  zakresu  Edukacji  Elementa-

rnej, współpracuje z Łódzkim Centrum Doskonalenia Nauczycieli 

i  Kształcenia  Praktycznego  jako  prowadząca  warsztaty  szkole-

niowe i modelowe zajęć edukacyjnych dla nauczycieli.

Interakcje:

NDZ  (1–n),  (1–2)  DZ  DZ  (3–4), 

NDZDZ (2–n), DZ DZ (cała grupa 

jednocześnie,  pary,  każde  dziecko  po 

kolei, każde dziecko indywidualnie).

Metody:

Czynnościowo-werbalna,  werbalno-

czynnościowa,  czynnościowa  (inspi-

racja  metodą  odimienną  Ireny  Maj-

chrzak).

Przebieg zajęcia: 

 „Zagadki o zwierzętach”.

 Posłuchaj-

cie zagadek z koszyczka wiewiórki Ru-

dzi i odgadnijcie, o jakich leśnych zwie-

rzętach  mowa.  Kto  chciałby  odszukać 

„kryjówki”  tych  zwierząt?  (ilustracje 

umieszczone  w  wybranych  miejscach 

sali).

Zagadki  odczytuje  nauczycielka  lub  u-

zdolnione  czytelniczo  dziecko.  Jeśli  nie 

wprowadziliśmy rodziny wyrazów jesie-

nią, to nic nie stoi na przeszkodzie, by 

zrobić  to  zimą.  Wówczas  możemy  na-

wiązać do zwierząt, które zapadają w sen 

zimowy. Wiewiórka, jak wiemy, nie za-

sypia w zimie (niekiedy tylko zapada na 

kilka  dni  w  stan  odrętwienia,  podczas 

którego  temperatura  jej  ciała  obniża 

się o kilka stopni). Będzie zatem mogła 

„przedstawić” swoje zagadki także zimą.  

Temat „zwierzęta leśne” można również 

omawiać wiosną.

 „Rudzia etykietuje zwierzęta”.

 Po-

móżmy  wiewiórce  Rudzi  dopasować 

właściwe podpisy do jej leśnych zna-

jomych. Odczytajcie wspólnie kolejne 

wyrazy.

  „Podpisy”. 

Poruszajcie  się  po  na-

szym  lesie,  naśladując  skradające  się 

lisy, zgodnie z rytmem muzyki (muzyka 

Edwarda Griega). Podczas pauzy każdy 

stanie przy jednej ilustracji z podpisem 

i odczyta nazwę zwierzęcia.

Po  pierwszym  odczytaniu  podpisów 

nauczycielka  odwraca  kilka  ilustra-

cji.  Przed  ostatnią  rundką  czytania 

wszystkie ilustracje są już zakryte:

  „Wyrazy  zebrane  przez  jeżyka”.

 

Wylosujcie  kartonik  z  nazwą  leśnego 

zwierzęcia z koszyczka jeżyka Igiełki. 

Dopasujcie odczytany wyraz do właś-

ciwej ilustracji i policzcie, ile liter jest 

w tym napisie.

  „Poszukiwanie  liter”. 

Odszukajcie 

wśród liter na dywaniku jedną z liter ze 

swojego imienia. Jak nazywa się ta lite-

ra? Wskażcie nazwę zwierzęcia, w któ-

rej ona występuje. Odczytajcie wskaza-

ny wyraz (bądź wyrazy).

Dziecko może przypomnieć sobie litery 

imienia  dzięki  „Liście  obecności”  za-

wieszonej w widocznym miejscu.

 „Album leśnych zwierząt”.

 Wybierz-

cie  kolejno  po  jednej  ilustracji  leśnych 

zwierząt. Następnie odszukajcie właści-

wy podpis do wybranego obrazka. Uży-

wając  flamastra,  obrysujcie  po  śladzie 

wszystkie  litery  na  etykietce  (możecie 

je też pokolorować). Pokolorujcie kred-

kami  świecowymi  bądź  pastelowymi 

wizerunek zwierzęcia. Naklejcie wyraz 

na dole (lub górze) ilustracji:

„Zwierzęta leśne”  

zajęcia utrwalające

  „Jeżyk  zamienia  podpisy”.

  Przyj-

rzyjcie się uważnie podpisom pod ilu-

stracjami  leśnych  zwierząt.  Znajdźcie 

dwa zwierzęta, które mają zamienione 

podpisy. Umieśćmy etykietki na właś-

ciwych  miejscach.  Zamknijcie  oczy, 

a jeżyk Igiełka znów zrobi psikusa, za-

mieniając podpisy. 

  „Leśniczy”. 

Poruszajcie  się  po  sali 

jak leśniczy z lornetką. Podczas prze-

rwy  w  muzyce  zatrzy-

majcie się przy ilustracji 

zwierzęcia  z  podpisem 

i odczytajcie wyraz (dla 

utrudnienia – w trakcie 

trwania  zabawy  będą 

stopniowo  zakrywane 

kolejne ilustracje).

  „Jakie  zwierzę  poszło?”.

  Ustalmy, 

które zwierzęta pojawią się na polanie. 

Zapamiętajcie etykietki z ich nazwami. 

Zamknijcie  na  chwilkę  oczy,  a  potem 

odgadnijcie, którego zwierzęcia nie ma 

już na polanie (schowana etykietka).

W tej zabawie użyte są same etykietki.

  „Zające  szukają  napisu”

.  Zamień-

cie  się  w  zające  przeskakujące  przez 

kamienie  (zgodnie  z  rytmem  muzyki). 

Na  dany  znak  odszukajcie  pod  swoim 

kamieniem napis i sprawdźcie, czy pa-

suje do zwierzęcia, które pojawiło się na 

polanie (ilustracja).

  „Orzeszki  z  literami”.

  Sprawdźmy, 

jakie litery ukryły się w orzeszkach ze-

branych w koszyczku Rudzi. Jak myśli-

cie, jaką nazwę zwierzęcia da się z nich 

ułożyć?

  „Leśny  obrazek  z  napisami”.

  Wy-

tnijcie  otrzymane  wyrazy,  odczytajcie 

i  naklejcie  przy  właściwych  wizerun-

kach zwierząt na ilustracji. Następnie 

pokolorujcie litery w wyrazach i to, co 

jest na obrazku:

Bibliografia do całego cyklu:

Kamińska  K.,  Nauka  czytania  dzieci  w  wieku 

przedszkolnym, Warszawa 1999.
Majchrzak I., Wprowadzanie dziecka w świat pis-

ma, Warszawa 1995, wyd. II Warszawa 1999.
Majchrzak  I., Gry  czytelnicze,  część  1  i  2,  MAC 

Edukacja, 2005.
Majchrzak I., Meksykańska wioska – gra czytelnic-

za, DIDASKO.
Majchrzak I., Nazywanie świata – gra słowno-ob-

razkowa, DIDASKO.
Majchrzak I., Opowieści sowy, część 1 i 2, MAC 

Edukacja, 2005.