plik

Upadła gwiazda rocka, Demetri Daniels, jest w piekle – znanym także jako Seaside w stanie

Oregon. Wysłany na odwyk po wypadku, który niemal pozbawił go życia w zeszłym roku, jego

wytwórnia nie chce niczego więcej, niż tego żeby się nie wychylał, znajdował się z dala od centrum

uwagi.

Podrażniony i samotny bardziej niż kiedykolwiek w swoim życiu, Demetri rozpaczliwie próbuje

odbudowad swoją zszarganą reputację narkomana i gracza, co okazuje się trudne, kiedy poznaje

Alyssę.

Alyssa jest wszystkim, od czego powinien się trzymad z daleka. Jest piękna, inteligentna, ale

pod tym wszystkim jest także uszkodzona. Jedyną rzeczą, jakiej dowiedział się Dimitri jest to, że dwa

złamane serca nie stworzą całości.

W koocu, musi zdecydowad, czy jest w stanie podnieśd się z życia, które sam stworzył.

Obarczony błędami swojej przeszłości, czy wpadnie w ciemnośd, którą stworzył swoimi wyborami.

Spis treści

Nie znaleziono żadnych pozycji spisu treści.

PROLOG

Śmierd jest wszędzie. Nie możesz przed nią uciec. Nie możesz się przed

nią ukryd. A dla mnie, z każdą minutą, gdy zdecydowałem się przyjąd ją jako
nieuniknioną, samoloty mojego wszechświata zostały przesunięte,
pozostawiając mnie bardziej zdezorientowanego i załamanego, bardziej niż
byłem kiedykolwiek w swoim życiu.

Dla mnie, śmierd jest ostateczną zdradą. Dla niektórych jest to łatwa

droga do wyjścia. Nie miałem możliwości, aby dowiedzied się, jak bardzo zmieni
się moje życie przez te dwa, krótkie miesiące. Może nie byłem na niego
przygotowany.

Byłem szczęśliwy w swojej ciemności, przynajmniej tak sobie to

tłumaczyłem. Ponieważ życie jest okrutne – tak cholernie okrutne, dając mi coś,
a następnie to odbierając. To jest okrutne, ponieważ w chwili, kiedy czułem się
w porządku z byciem sparaliżowanym dla świata – on się pojawił.

Moje serce nie było gotowe, aby zostad ponownie poskładane. On to

zrobił tak czy inaczej.

Moja dusza nie była przygotowana na złamanie. Złamał ją tak czy inaczej.

Moje życie nie było gotowe na spotkanie bratniej duszy. Ukradł ją tak czy

inaczej.

Wszystko się zmieniło – nawet śmierd.

A wszystko z powodu chłopca, który zakochał się w dziewczynie.

Usiadłem na zimnym asfalcie i wrzasnąłem. Płakałem za siebie. Płakałem

za niego. Ale przede wszystkim, płakałem za te wszystkie minuty, kiedy mogłem
oddychad, podczas gdy zasługiwałem na życie bez oddechu. Jak podziękujesz
komuś, kto uratował Twoje życie? Jak możesz opłakiwad ich w tym samym
czasie?

Walczyłem z policjantem i wtedy… musiałem umrzed, ponieważ osoba,

którą myślałem, że parę minut temu straciłem, stanęła przede mną.

- Demetri? – łapałem z trudem powietrze.

Rozdział pierwszy

Siedem tygodni wcześniej…

Demetri

Westchnąłem po raz dziesiąty, chcąc zdobyd jakąś oznakę

zainteresowania ze strony Nat. Ale ona była nieruchoma. Jak bardzo gorący
kamieo, który odmawiał połamania.

Trąciłem ją nogą.

Co tylko pogorszyło sytuację.

To było wszystko, co robiłem w ostatnich dniach. Pogarszałem sytuację,

a następnie czerpałem korzyści z bycia kompletnym idiotą. Może jestem głupi.
Jestem facetem, pragnącym dziewczynę, która wyraźnie pragnie kogoś innego.

Cholera. Jestem dupkiem numer dwa.

- Nat? – Jeśli ona nie zamierza się poddad, przynajmniej mogę zadad jej

szczere pytanie. Nigdy nie była typem dziewczyny, która całkowicie mnie
ignoruje, kiedy zadaję jej pytanie. Po moim ostatnim doświadczeniu bliskiej
śmierci, kiedy przysięgam, że życie mignęło mi przed oczyma, Nat była o wiele
milsza w związku z sytuacją pomiędzy mną, nią i moim bratem.

Szalony dom.

- Słucham, Demetri? Przez ostatnią godzinę wzdychałeś jak jakiś

zakochany nastolatek. Czego chcesz?

Teraz, kiedy czułem się całkowicie głupio, nie chciałem jej o nic pytad.

Wiedziałem, że ona powie to mojemu bratu, Alecowi, albo roześmieje mi się
w twarz.

- Obiecujesz, że nie powiesz Alecowi?

- Jest moim chłopakiem. Kocham go. Mówię mu wszystko.

Cholera.

- Wszystko?

Nat przewróciła swoimi brązowymi oczami i potrząsnęłam blond

włosami. Nie miała pojęcia, jak piękna była. Może to I dobrze, bo mogłaby się
stad rozwydrzonym bachorem. Uważa, że zawsze ma rację.

- Tak, Demetri, wszystko. Oprócz momentu, kiedy mama i ja

opiekowałyśmy się Tobą po wypadku i udawałeś, że upadasz, tylko po to, żeby
wylądowad na mnie.

Szczerzyłem się jak idiota. Nie mogłem nic na to poradzid.

- Myślę, że Alec nie był rozbawiony?

- Myślisz? – Odepchnęła mnie i przełączyła kanał.

Cud nad cudami, znajdował się tam mój brat, śpiewający na jakimś

rozdaniu nagród.

Nat westchnęła.

- Żałuje, że nie pojechałam z nim.

- Nat. – Trąciłem ją nogą. – Wiesz, że on również chciał żebyś tam była.

Wróci za kilka dni, żeby zabrad Cię do collegu, więc dwoje możecie ruszyd z
Waszym życiem i zostawid mnie tutaj w piekle. Swoją drogą, dzięki za to.

- Hej. Twój wybór, nie mój. – Uniosła ręce w powietrze i westchnęła. –

Poza tym, nigdzie w Kalifornii nie było żadnych dobrych ośrodków
rehabilitacyjnych? Wszyscy bylibyśmy blisko i …

Pokręciłem głową i udało mi się przerwad jej gadkę poprzez machnięcie

ręką.

- To się nie zdarzy.

- Dlaczego? – Wyglądała na naprawdę wkurzoną, co spowodowało, że

chciałem sam siebie postrzelid… oczywiście nie w żaden samobójczy sposób.

- Potrzebujecie czasu razem z dala od wszystkiego, z dala od tego. –

Wskazałem na siebie i lekko się uśmiechnąłem, nawet jeśli ponowna rozmowa
o tym, zabija mnie od środka.

W ubiegłym roku Nat zakochała się we mnie i w moim bracie. Ja, będąc

prawdziwym dupkiem, wiedząc, że Nat czuje coś do Aleca, próbowałem i tak ją
ukraśd. Wciąż nie pogodziłem się z niektórym gównem z mojej przeszłości, co
prawie zniszczyło moje życie. Obwiniałem o wszystko Aleca i ponownie
chciałem mied dziewczynę pierwszy, żeby utrzed mu nosa.

Ostateczne to mi utarło nosa.

Dosłownie utarło mi nosa w postaci zabójczego wypadku

samochodowego, z którego cudem uszedłem z życiem ze wszystkimi moimi
kooczynami nienaruszonymi.

Po tym wszystkim, było oczywiste, że Nat kochała mnie, ale nie takim

rodzajem miłości, za którą mógłbyś zaprzedad swoją duszą lub za nią umrzed.
Nie, to był rodzaj miłości podobny do tego jaki dzielisz z gorącą kuzynką albo
może ze swoją babcią. Kochasz je. Masz nadzieję, że powodzi im się w życiu
i owszem, mogą świetnie wyglądad (tak dla jasności, w tym momencie mówię
o kuzynce, nie o babci), ale to wszystko.

Miłośd, jaką Nat czuje do Aleca?

Cóż… to był rodzaj miłości ze Zmierzchu. Przykro mi, ale to jedyne

porównanie, jakie udało mi się od razu wymyśled, zwłaszcza, biorąc pod uwagę

fakt, że Nat sprawiła, że przeczytałem wszystkie książki.

To było dosłownie jak wstrzymanie oddechu, jeśli nie doświadczyłbym

takiej miłości.

Miłości, którą doświadcza się tylko raz w życiu.

Miłości, która nie zdarza się dwa razy. To niemożliwe.

- Nat?

- Co? – Wydawała się byd mną zirytowana. Czy to było coś nowego?

Odwróciłem się i usiadłem z powrotem.

- Myślisz, że…

Och, człowieku, naprawdę musiałem znaleźd jakiś odpowiednik alkoholu

albo marihuany, bo wszystkim, czego chciałem w tym momencie, było bycie na
haju, pijanym lub skok z klifu. Odkąd rzuciłem imprezowanie, czułem się jak
kompletna dziewczynka. Reklamy o psach sprawiały, że miałem łzy w oczach,
a w ostatnim tygodniu, widząc starszego człowieka idącego przez ulicę ze swoją
żoną poklepał jej dłoo, szczerzyłem się jak idiota i gwizdałem przez całą drogę
do domu. Demetri Daniels nie gwiżdże.

- Wykrztuś to z siebie, Demetri.

- Dobra – mruknąłem i odwróciłem wzrok z dala od niej. Nie mogłem na

nią patrzed, jeśli będę o to pytał. – Czy myślisz, że prawdziwa miłośd, taka która
dzielicie z Alecem zdarza się dwa razy?

Nat wyłączyła telewizor.

Cholera. Robiła tak tylko wtedy, kiedy musiała się skoncentrowad.

- Demetri, jeśli chodzi o nas…

- Nie! Do diabła, nie! – Nat skrzywiła się. – Nie, to nie tak. To o czym

myślę, nie ma żadnego związku z nami. Wiem, jak to zabrzmiało. Przepraszam.
Ja tylko.. nie wiem. Chodzi o to, czy myślisz, że będę miał takie szczęście, aby
byd w stanie zdobyd ponownie to, co Ty masz z Alecem?

- Dlaczego nie byłbyś w stanie?

Spojrzałem na nią. Tak naprawdę spojrzałem na nią. Cholera, ta

dziewczyna była zbyt urocza. Czy ona była poważna?

- Nat, leczę się z uzależnienia alkoholowego i narkotykowego w wieku 19

lat. Prawie zginąłem. Ponieważ jestem gwiazdą rocka, miałem jednego,
prawdziwego przyjaciela – dwóch, jeśli liczyd mojego brata. I, och racja,
utknąłem w Seaside w Oregonie na następny rok, kiedy Ty wyjedziesz i będziesz
się świetnie bawiła w LA. Dodaj do tego intensywną psychoterapię na której
jestem od dwóch lat, bo moja dziewczyna, nie tylko zdradziła mnie z bratem,
ale zginęła w tragicznym wypadku z ich synem, i yeah… chyba jestem trochę
pesymistyczny. Byd może nieco przygnębiający, ale dalej Nat. Spójrz na mnie!

Warga Nat zaczęła drżed.

Cholera. Sprawiłem, że będzie płakad.

Alec urwie mi jaja.

- Nat, nie to miałem na myśli… - Wyciągnąłem rękę, żeby dotknąd jej

ramienia, ale ona potrząsnęła głową. Pojedyncza łza poleciała wzdłuż jej
policzka.

- Demetri, tak mi przykro!

Nienawidziłem, kiedy Nat płakała. Bolało mnie w piersi i wiedziałem, że

Alec będzie wkurzony, że do tego doprowadziłem. Zawsze do tego
doprowadzam. Czując się jak kompletny dupek, wciągnąłem ją w ramiona
i pocieszałem ją.

- Nat, wiesz, że nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało. Chciałem chyba,

żebyś wiedziała, że jest tego więcej we mnie, wiesz? Oczekuję więcej od życia
niż 12 kroków

I pustej sławy.

Nat pociągnęła nosem i odsunęła się.

- Czy naprawdę tak źle myślisz o sobie? Że byłoby to niemożliwe dla

dziewczyny, żeby całkowicie się w Tobie zakochała?

Pokręciłem głową.

- To nie takie proste, Nat. Wszyscy mnie kochają.

Uderzyła mnie i roześmiała się, kiedy ocierała łzy.

- Nat – jęknąłem. – To prawda i dobrze o tym wiesz. Ale kto, kiedy

zobaczy prawdziwego mnie i zakocha się we mnie? Prawdziwym mnie. –
Chciałem siebie uderzyd.

Dlaczego to takie ważne, aby znaleźd to co mają Nat i Alec? Moje serce

zacisnęło się w klatce piersiowej. Próbowałem zignorowad ból. Mam na myśli,
że to może byd zgaga lub coś innego, tak? To po prostu do bani i szczerze, po
tym wszystkim, paparazzi przestali obserwowad każdy mój ruch, a kiedy Alec
poleciał do L.A… czułem coś w rodzaju…. samotności. Cholera. Byłem
dziewczynką.

Nat była cicho. Zagryzła wargę, pociągając nosem.

- Demetri, nikt nie będzie w stanie Ciebie pokochad…

Serce waliło mi głośno w piersi, wiedząc, że jej słowa trafiły do celu.

Otworzyłem usta, żeby coś powiedzied, ale ona mówiła dalej.

- Nie, dopóki nie nauczysz się kochad siebie samego. Nie, dopóki nie

nauczysz się wybaczad. Nie możesz prosid kogoś, żeby Cię pokochał, jeśli nawet
nie kochasz siebie samego.

12 kroków Anonimowych Alkoholików.

Natalee Murray, panie i panowie. Najmądrzejsza kobieta na świecie.

- Jesteś pewna, że masz tylko 18 lat?

- Praktycznie 90 – zażartowała i uderzyła mnie w ramię. – Poważnie,

Demetri. Może masz rację. Może to dobrze, że zostajesz tutaj tego lata. Myślę,
że będzie dobrze, jeśli się wyluzujesz. Poza tym, mama powiedziała, że masz
wciąż kilka rzeczy do zrobienia, żeby przejśd przez jej program rehabilitacyjny…