„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 
 

 
 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 
 
 
 
 
 

Zbigniew Kaźmierak 
Kinga Augustowska-Kruszyńska 

 
 
 
 
 
 
 
 

Wykonywanie protez kończyn górnych 322[13].Z3.02 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Poradnik dla nauczyciela

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Wydawca

 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom 2007  

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

1

Recenzenci: 
dr hab. med. Robert Latosiewicz 
dr n med. Krzysztof Metera 
 
 
 
Opracowanie redakcyjne: 
mgr Kinga Augustowska-Kruszyńska 
dr Zbigniew Kaźmierak 

 

 
 
 
Konsultacja: 
mgr Ewa Łoś 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczną  programu  jednostki  modułowej  322[13].Z3.02 
„Wykonywanie protez kończyn górnych”, zawartego w modułowym programie nauczania dla 
zawodu technik ortopeda. 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom 2007 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

2

SPIS TREŚCI  
 

1.

 

Wprowadzenie 

3 

2.

 

Wymagania wstępne 

6 

3.

 

Cele kształcenia 

7 

4.

 

Przykładowe scenariusze zajęć 

8 

5.

 

Ćwiczenia 

12 

5.1. Ogólne wiadomości o protezowaniu kończyny górnej 

12 

5.1.1. Ćwiczenia 

12 

5.2. Wykonywanie protez ręki. 

14 

5.2.1. Ćwiczenia 

14 

5.3. Wykonywanie protez przedramienia 

16 

5.3.1. Ćwiczenia 

16 

5.4. Wykonywanie protez ramienia 

19 

5.4.1. Ćwiczenia 

19 

6.

 

Ewaluacja osiągnięć ucznia 

21 

7.

 

Literatura 

35 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

3

1.  WPROWADZENIE 
 

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu 

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie technik ortopeda.  

W poradniku zamieszczono: 

−

 

wymagania  wstępne,  wykaz  umiejętności,  jakie  uczeń  powinien  posiadać,  aby  bez 
problemów korzystać z poradnika,  

−

 

cele kształcenia, wykaz umiejętności, jakie uczeń opanuje podczas pracy z poradnikiem, 

−

 

przykładowe scenariusze zajęć, 

−

 

przykładowe ćwiczenia ze wskazówkami do realizacji oraz środkami dydaktycznymi, 

−

 

ewaluację osiągnięć ucznia, przykładowe narzędzie pomiaru dydaktycznego, 

−

 

literaturę uzupełniającą. 

 

Wskazane  jest,  aby  zajęcia  dydaktyczne  były  prowadzone  róŜnymi  metodami  ze 

szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania. 

Formy  organizacyjne  pracy  uczniów  mogą  być  zróŜnicowane,  począwszy  od 

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej. 

Jako pomoc w realizacji programu jednostki modułowej przeznaczony jest Poradnik dla 

ucznia. Nauczyciel powinien ukierunkować uczniów na właściwe korzystanie z poradnika do 
nich adresowanego. 

Materiał  nauczania  (w  Poradniku  dla  ucznia)  podzielony  jest  na  rozdziały,  które 

zawierają  podrozdziały.  Podczas  realizacji  poszczególnych  rozdziałów  wskazane  jest 
zwrócenie uwagi na następujące elementy: 

−

 

materiał  nauczania  –  w  miarę  moŜliwości  uczniowie  powinni  przeanalizować 
samodzielnie, 

−

 

pytania  sprawdzające  mają  wykazać  i  czy  uczeń  jest  przygotowany  do  wykonania 
ć

wiczeń. W zaleŜności od tematu moŜna zalecić uczniom samodzielne odpowiedzenie na 

pytania  lub  wspólne  z  całą  grupą  uczniów,  podczas  dyskusji.  Druga  forma  jest 
korzystniejsza,  poniewaŜ  nauczyciel  kierując  dyskusją  moŜe  uaktywniać  wszystkich 
uczniów oraz w trakcie dyskusji usuwać wszelkie wątpliwości, 

−

 

dominującą  rolę  w  kształtowaniu  umiejętności  spełniają  ćwiczenia.  W  trakcie 
wykonywania  ćwiczeń  uczeń  powinien  opanować  nowe  umiejętności.  Przedstawiono 
dosyć  obszerną  propozycję  ćwiczeń  wraz  ze  wskazówkami  o  sposobie  ich 
przeprowadzenia,  uwzględniając  róŜne  moŜliwości  ich  realizacji  w  szkole.  Nauczyciel 
decyduje, które z zaproponowanych ćwiczeń jest w stanie zrealizować, prowadzący moŜe 
równieŜ zrealizować ćwiczenia, które sam opracował, 

−

 

sprawdzian  postępów  stanowi  podsumowanie  rozdziału,  zadaniem  uczniów  jest 
udzielenie  odpowiedzi  na  pytania  w  nim  zawarte.  Uczeń  powinien  samodzielnie 
potwierdzić  lub  zaprzeczyć  opanowanie  określonego  zakresu  materiału.  Nauczyciel 
powinien  sprawdzić  czy  braki  w  opanowaniu  materiału  i  ustalić  przyczyny  ich 
występowania.  Potwierdzenie  przez  ucznia  opanowania  materiału  nauczania  rozdziału 
moŜe  stanowić  podstawę  dla  nauczyciela  do  sprawdzenia  wiedzy  i  umiejętności  ucznia 
z tego  zakresu.  Nauczyciel  realizując  program  jednostki  modułowej  powinien  zwracać 
uwagę  na  predyspozycje  ucznia,  ocenić,  czy  uczeń  ma  większe  uzdolnienia  manualne, 
czy moŜe lepiej radzi sobie z rozwiązywaniem problemów teoretycznych, 

−

 

testy zamieszczone w rozdziale Ewaluacja osiągnięć ucznia zawierają zadania z zakresu 
jednostki  modułowej  i  naleŜy  je  wykorzystać  do  oceny  uczniów,  a  wyniki  osiągnięte 
przez  uczniów  powinny  stanowić  podstawę  do  oceny  pracy  własnej  nauczyciela 
realizującego  tę  jednostkę  modułową.  KaŜdemu  zadaniu  testu  przypisano  określoną 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

4

liczbę  moŜliwych  do  uzyskania  punktów  (0  lub  1  punkt).  Ocena  końcowa  uzaleŜniona 
jest  od  liczby  uzyskanych  punktów.  Nauczyciel  moŜe  zastosować  test  według  własnego 
projektu  oraz  zaproponować  własną  skalę  ocen.  NaleŜy  pamiętać,  Ŝeby  tak 
przeprowadzić  proces  oceniania  ucznia,  aby  umoŜliwić  mu  jak  najpełniejsze  wykazanie 
jego umiejętności.  
 
Metody polecane do stosowania podczas kształcenia modułowego to: 

−

 

pokaz, 

−

 

ć

wiczenie (laboratoryjne lub inne), 

−

 

metoda projektów, 

−

 

metoda przewodniego tekstu, 

−

 

metoda przypadków. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

5

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Schemat układu jednostek modułowych 

322[13].Z3 

Produkcja sprzętu ortopedyczno- 

-rehabilitacyjnego 

322[13].Z3.01 

Wykonywanie protez kończyn 

dolnych 

322[13].Z3.02 

Wykonywanie protez kończyn 

górnych 

322[13].Z3.03 

Wykonywanie aparatów 

ortopedycznych na kończyny i tułów

 

322[13].Z3.04 

Wykonywanie obuwia 

ortopedycznego

 

322[13].Z3.05 

Wykonywanie zaopatrzenia 

lokomocyjno-rehabilitacyjnego

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

6

2.  WYMAGANIA WSTĘPNE    

 

 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−

 

posługiwać się wiedzą z zakresu anatomii i fizjologii człowieka, 

−

 

posługiwać  się  wiedzą  z  zakresu  patologii,  a  zwłaszcza  patologii  narządu  ruchu,  ze 
szczególnym uwzględnieniem patologii kończyny górnej, 

−

 

posługiwać się wiedzą z zakresu biomechaniki kończyny górnej, 

−

 

nawiązywać i utrzymywać kontakt z pacjentem, 

−

 

przestrzegać w pracy zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, 

−

 

dobierać  odpowiednie  materiały  i  sprzęt  do  wykonania  zaopatrzenia  ortopedycznego 
kończyny górnej, 

−

 

posługiwać się dokumentacją techniczną, 

−

 

wykonywać obróbkę ręczną i mechaniczną materiałów, 

−

 

posługiwać się urządzeniami elektrycznymi i sterowanymi automatycznie, 

−

 

wykonywać elementy przedmiotów ortopedycznych z materiałów metalowych, 

−

 

wykonywać elementy przedmiotów ortopedycznych z tworzyw sztucznych, 

−

 

wykonywać elementy przedmiotów ortopedycznych ze skóry, 

−

 

wykonywać elementy przedmiotów ortopedycznych z drewna, 

−

 

wykonywać elementy przedmiotów ortopedycznych z materiałów włókienniczych, 

−

 

wykonywać odlewy gipsowe, 

−

 

korzystać z róŜnych źródeł informacji, 

−

 

współpracować w zespole. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

7

3.  CELE KSZTAŁCENIA   

 

 

 

 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−−−−

 

scharakteryzować poziomy i rodzaje amputacji kończyn górnych, 

−−−−

 

scharakteryzować konstrukcję protez kinetycznych, kosmetycznych i roboczych, 

−−−−

 

dobrać rodzaj protezy kończyny górnej w zaleŜności od poziomu i rodzaju amputacji, 

−−−−

 

dobrać rozwiązania konstrukcyjne do potrzeb funkcyjnych pacjenta, 

−−−−

 

wykonać  zaopatrzenie  protezowe  kończyny  górnej  na  poziomie  ręki,  przedramienia 
i ramienia, 

−−−−

 

opracować dokumentację technologiczną i warsztatową protezy kończyny górnej, 

−−−−

 

dobrać materiały i oprzyrządowanie do wykonania protezy kończyny górnej, 

−−−−

 

pobrać miary od pacjenta, wykonać negatywy i pozytywy gipsowe, 

−−−−

 

wykonać lej protezowy,  

−−−−

 

dobrać  elementy,  półfabrykaty  oraz  dodatkowe  wyposaŜenie  do  wytworzenia  protezy 
kończyny górnej,  

−−−−

 

wykonać montaŜ i obróbkę końcową protezy kończyny górnej, 

−−−−

 

dobrać rodzaj zawieszenia protezy kończyny górnej, 

−−−−

 

zastosować w konstrukcji protezy mechanizmy kinetyczne poruszające protezą,  

−−−−

 

wykonać przymiarki protezy, 

−−−−

 

zastosować nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne w protezowaniu kończyn górnych, 

−−−−

 

ocenić poprawność dopasowania leja w warunkach statycznych i dynamicznych, 

−−−−

 

ocenić za pomocą przyrządów pomiarowych funkcjonalność protezy, 

−−−−

 

ocenić funkcjonalność protezy za pomocą testów zręcznościowych,  

−−−−

 

wykonać elementy i półfabrykaty protez kończyn górnych, 

−−−−

 

sporządzić kosztorys wykonania protezy kończyny górnej, 

−−−−

 

rozliczyć czas pracy i zuŜycie materiałów niezbędnych do wykonania protezy, 

−−−−

 

wypełnić dokumentację ewidencyjną, materiałową i finansową. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

8

4.  PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

 

 
Scenariusz zajęć 1  
 

Osoba prowadząca:  

………………………………………… 

Modułowy program nauczania:  

Technik ortopeda 322[13] 

Moduł:  

Produkcja sprzętu ortopedyczno-rehabilitacyjnego 322[13].Z3 

Jednostka modułowa: 

Wykonywanie protez kończyn górnych 322[13].Z3.02. 

Temat: Poziomy i rodzaje amputacji kończyn górnych

. 

Cel ogólny: uczeń scharakteryzuje przyczyny, poziomy i rodzaje amputacji kończyn górnych. 
 
Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

omówić przyczyny amputacji kończyn górnych, 

−

 

scharakteryzować poziomy amputacji kończyn górnych, 

−

 

scharakteryzować rodzaje amputacji kończyn górnych, 

−

 

omówić problemy pacjenta po amputacji kończyny górnej. 

 
Metody nauczania–uczenia się:  

−

 

wykład informacyjny, 

−

 

pogadanka utrwalająca. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

nauczanie zbiorowe. 

 
Czas: 2 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

−

 

prezentacja multimedialna dotycząca poziomów i rodzajów amputacji kończyny górnej, 

−

 

tablice poglądowe - poziomy amputacji, 

−

 

laptop i rzutnik multimedialny. 

 
Uczestnicy: 

−

 

uczniowie kształcący się w zawodzie technik ortopeda. 

 
Przebieg zajęć: 
1.

 

Stworzenie ładu zewnętrznego i wewnętrznego, wzbudzenie motywacji do uczenia się. 

2.

 

Przedstawienie tematu, celów i przebiegu lekcji. 

3.

 

Opracowanie nowego materiału nauczania: 

−−−−

 

przyczyny amputacji kończyn górnych, 

−−−−

 

poziomy amputacji kończyn górnych, 

−−−−

 

rodzaje amputacji kończyn górnych, 

−−−−

 

znaczenie protezy w Ŝyciu pacjenta po amputacji kończyny górnej. 

4.

 

Podsumowanie opracowanego materiału. 

5.

 

Zadanie pracy domowej. 

6.

 

Zakończenie zajęć. 

 
Zakończenie zajęć 

Uporządkowanie stanowiska pracy, podziękowanie za uwagę uczniom. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

9

Praca domowa 

Zredaguj ulotkę informacyjną dla pacjenta dotyczącą amputacji kończyny górnej. 

 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

−

 

Pogadanka utrwalająca lub krótki test. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

10

Scenariusz zajęć 2 
 

Osoba prowadząca:  

………………………………………… 

Modułowy program nauczania:  

Technik ortopeda 322[13] 

Moduł:  

Produkcja sprzętu ortopedyczno-rehabilitacyjnego 322[13].Z3 

Jednostka modułowa: 

Wykonywanie protez kończyn górnych 322[13].Z3.02. 

Temat: Kryteria doboru protezy kończyny górnej. 

Cel  ogólny:  uczeń  dobierze  rodzaj  protezy  kończyny  górnej  do  poziomu,  rodzaju  amputacji 

i stanu kikuta, a takŜe dobierze rozwiązania konstrukcyjne do potrzeb pacjenta. 

 
Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

scharakteryzować rodzaje protez kończyny górnej, 

−

 

przedstawić kryteria oceny stan kikuta, 

−

 

dobrać rodzaj protezy kończyny górnej do poziomu, rodzaju amputacji i stanu kikuta, 

−

 

dobierać rozwiązania konstrukcyjne do potrzeb pacjenta, 

−

 

przekonać pacjenta do opracowanego przez siebie projektu protezy kończyny górnej. 

 
Metody nauczania–uczenia się:  

−

 

pogadanka wstępna,  

−

 

metoda przypadków. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

zbiorowa, 

−

 

uczniowie pracują w grupy 3–5 osobowych. 

 
Czas: 3 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

−

 

schematy z rodzajami protez kończyn górnych, 

−

 

zdjęcia kikutów kończyn górnych, 

−

 

opisy przypadków, 

−

 

karton, 

−

 

materiały biurowe, 

−

 

pisaki. 

 
Uczestnicy: 

−

 

uczniowie kształcący się w zawodzie technik ortopeda. 

 

Przebieg zajęć: 
 
Faza I 

−

 

stworzenie ładu zewnętrznego i wewnętrznego – wzbudzenie motywacji do uczenia się, 

−

 

przedstawienie tematu, celów i przebiegu lekcji, 

−

 

wprowadzenie uczniów do pracy metodą przypadków. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

11

Faza II 

−

 

prezentacja opisu przypadku, 

−

 

wstępna analiza przypadku, 

−

 

uzupełnienie informacji. 

 
Faza III 

−

 

analiza  opisu  przypadku  wraz  z  informacjami  pozyskanymi  w  wyniku  trafnego 
zadawania pytań, 

−

 

selekcja informacji dotyczących przedstawionego przypadku. 

 
Faza IV 

−

 

zgłaszanie propozycji rozwiązań, 

−

 

weryfikacja zgłoszonych propozycji rozwiązań, 

−

 

wybór rozwiązania optymalnego i jego uzasadnienie. 

 
Faza V 

−

 

ocena trafności stawianych pytań, 

−

 

ocena prawidłowości wnioskowania, 

−

 

wyeksponowanie najcenniejszych pod względem dydaktycznym uwarunkowań. 

 
Zakończenie zajęć 

Podsumowanie pracy, wyróŜnienie uczniów najbardziej aktywnych.  

 
Praca domowa 

Spróbuj odnaleźć w dostępnych źródłach informacje dotyczące innych niŜ przedstawione 

rozwiązań konstrukcyjnych protez kończyny górnej dostosowanych do potrzeb pacjentów. 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

−

 

krótki test dydaktyczny. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

12

5.  ĆWICZENIA

 

 
5.1. 

Ogólne wiadomości o protezowaniu kończyny górnej 

 
5.1.1.  Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Dobierz  rodzaj  protezy  dla  pacjenta  po  amputacji  kończyny  górnej  na  poziomie 

przedramienia (długi kikut przedramienia). 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres 

i technikę  wykonania  ćwiczenia.  Ćwiczenie  powinno  być  realizowane  w  grupach  3–5 
osobowych. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia   

 

 

 

 

 

 

 

 
Uczeń powinien:  

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  w  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące  rodzaju 
protez kończyny górnej, 

2)

 

zapisać potrzebne informacje, 

3)

 

dobrać rozwiązania konstrukcyjne najlepsze dla pacjenta, 

4)

 

opracować projekt dokumentacji technologicznej dobranej protezy. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

metoda przypadków, 

−

 

ć

wiczenie. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

opis przypadku pacjenta, 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

wykazy materiałów, narzędzi, przyrządów, maszyn do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.  

 
Ćwiczenie 2 

Opracuj  projekt  dokumentacji  technologicznej  protezy  modułowej  kończyny  górnej  dla 

amputacji w obrębie ramienia. 

 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i  technikę  wykonania  ćwiczenia.  Ćwiczenie  powinno  być  realizowane  w  grupach  3–5 
osobowych. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

13

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien:  

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące  protez 
kończyny górnej, 

2)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
dokumentacji technologicznej protez, 

3)

 

zapisać potrzebne informacje, 

4)

 

dobrać rozwiązania konstrukcyjne najlepsze dla pacjenta, 

5)

 

opracować projekt dokumentacji technologicznej protezy, 

6)

 

opracować schemat blokowy wykonania protezy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

opis przypadku pacjenta, 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

wykaz materiałów, narzędzi, przyrządów, maszyn do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.  

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

14

5.2. 

Wykonywanie protez ręki 

 
5.2.1.  Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1   

Wykonaj protezę kosmetyczną ręki z PCV. 
 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien:  

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywania protezy kosmetycznej ręki, 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary ze zdrowej ręki i kikuta, 

5)

 

dobrać rękę protezową , 

6)

 

dokonać przymiarki protezy, 

7)

 

wykonać prace wykończeniowe. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 
Ćwiczenie 2 

Wykonaj protezę kosmetyczną ze skóry ze sznurowanym mankietem przy wyłuszczeniu 

ręki w stawie nadgarstkowym z kolbowatym kikutem. 

 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

15

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien:  

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywania  protezy  kosmetycznej  ze  skóry  ze  sznurowanym  mankietem  przy 
wyłuszczeniu ręki w stawie nadgarstkowym. 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw kikuta, 

6)

 

przygotować skórę do rozkroju i wykonać rozkrój skóry, 

7)

 

uformować lej protezowy ze skóry, 

8)

 

dobrać rękę protezową, 

9)

 

połączyć części protezy, 

10)

 

dokonać pionizacji w odniesieniu do ręki anatomicznej, 

11)

 

dokonać przymiarki protezy, 

12)

 

wykonać prace wykończeniowe. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

16

5.3. 

Wykonywanie protez przedramienia 

 

5.3.1.  Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Wykonaj protezę przedramienia czynną z tworzywa sztucznego z tulejką ramienia, z ręką 

mechaniczną. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywania kinetycznej protezy przedramienia z tworzywa sztucznego z tulejką, z ręką 
mechaniczną. 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały, półfabrykaty i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw, 

6)

 

wykonać lej protezowy, 

7)

 

wykonać tulejkę ramienia 

8)

 

dobrać  rękę  protezową,  przegub  nadgarstkowy,  rodzaj  połączenia  leja  kikutowego 
z tulejką ramienia, 

9)

 

połączyć elementy protezy, 

10)

 

dokonać przymiarki protezy, 

11)

 

wykonać prace wykończeniowe. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 
Ćwiczenie 2 

Wykonaj  protezę  kosmetyczną  przedramienia  z  przekładnią  dźwigniową  w  łokciu  przy 

krótkim kikucie przedramienia. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

17

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywania protezy kosmetycznej przedramienia z tworzywa sztucznego z przekładnią 
dźwigniową w łokciu. 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały, półfabrykaty i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw, 

6)

 

wykonać lej protezowy, 

7)

 

wykonać tulejkę ramienia, 

8)

 

dobrać rękę protezową, przegub nadgarstkowy, przekładnię łokciowa wraz z szynami, 

9)

 

połączyć elementy protezy, 

10)

 

dokonać przymiarki protezy, 

11)

 

wykonać prace wykończeniowe. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 
Ćwiczenie 3 

Wykonaj protezę kosmetyczną przedramienia przy wyłuszczeniu w stawie łokciowym. 
 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywanie protezy kosmetycznej przy wyłuszczeniu w stawie łokciowym, 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały, półfabrykaty i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

18

6)

 

wykonać lej kikutowy, 

7)

 

wykonać tulejkę ramienia z ujęciem barku, 

8)

 

dobrać rękę protezową, przegub nadgarstkowy, zamek łokciowy, 

9)

 

połączyć elementy protezy, 

10)

 

dokonać przymiarkę protezy, 

11)

 

wykonać prace wykończeniowe. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

19

5.4. 

Wykonywanie protez ramienia 

 

 
5.4.1.

 

Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Wykonaj  protezę  kosmetyczną  modułową  kończyny  górnej  po  wyłuszczeniu  w  stawie 

barkowym.  

 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywanie protezy kosmetycznej po amputacji w obrębie stawu barkowego, 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały, półfabrykaty i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw barku, 

6)

 

wykonać kapę barkowa, 

7)

 

dobrać  staw  barkowy,  element  modułowy  ramienia  i  przedramienia  ze  stawem 
łokciowym, przegub nadgarstkowy, rękę protezową, 

8)

 

połączyć elementy protezy, 

9)

 

dokonać przymiarki protezy, 

10)

 

wykonać prace wykończeniowe. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i sposobów wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 
Ćwiczenie 2 

Wykonaj protezę typu czynnego na długi kikut ramienia. 
 
Wskazówki do realizacji

 

Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

20

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  materiale  nauczania  i  dostępnych  źródłach  informacje  dotyczące 
wykonywanie protezy typu czynnego ramienia, 

2)

 

opracować dokumentację technologiczną wykonywanej protezy, 

3)

 

dobrać potrzebne materiały, półfabrykaty i sprzęt do wykonania protezy, 

4)

 

pobrać miary niezbędne do wykonania protezy, 

5)

 

wykonać negatyw i pozytyw, 

6)

 

wykonać lej protezowy z Ŝywicy, 

7)

 

dobrać element modułowy przedramienia, staw  łokciowy z szynami, końcówkę protezy, 
rękę protezowa, przegub nadgarstkowy, zamek, rodzaj zawieszenia, 

8)

 

połączyć elementy protezy, 

9)

 

dokonać przymiarki protezy, 

10)

 

wykonać prace wykończeniowe. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

papier formatu A4, pisaki, 

−

 

katalogi protez kończyny górnej, 

−

 

eksponaty protez kończyny górnej, 

−

 

przykładowa dokumentacja technologiczna protezy kończyny górnej, 

−

 

foliogramy dotyczące rodzajów i wykonywania protez kończyny górnej, 

−

 

materiały, narzędzia, przyrządy, maszyny do wykonywania protezy, 

−

 

poradnik dla ucznia, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

21

6.  EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA  

 
Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego    

 
Test 1 
Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Wykonywanie protez kończyn 
górnych” 

 

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

−

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 15, 17, 20 są z poziomu podstawowego, 

−

 

zadania 14, 16, 18 i 19 są z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt  

 

 

 

 

 

 

 
Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 

 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne:  

−

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań z poziomu podstawowego, 

−

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 14 zadań z poziomu podstawowego,  

−

 

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,  

−

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  2  z  poziomu 
ponadpodstawowego. 

 
Klucz odpowiedzi: 1.  b,  2.  c,  3.  d,  4.c,  5.  b,  6.  c,  7.  d,  8.  a,  9.  a,  10.  c,  11.  c, 
12. d, 13. b, 14. b, 15. c, 16. d, 17. d, 18. a, 19. b, 20. d. 
 
Plan testu  
 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny  
(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

1 

RozróŜnić rodzaje protezy 

B 

P 

b 

2 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

c 

3 

Dobrać półfabrykaty protezy 

C 

P 

d 

4 

RozróŜnić rodzaj protezy 

B 

P 

c 

5 

RozróŜnić typ ręki protezowej 

B 

P 

b 

6 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

c 

7 

Rozpoznać rodzaj protezy 

B 

P 

d 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

22

8 

Wskazać zastosowanie półfabrykatów 

B 

P 

a 

9 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

a 

10  RozróŜnić elementy protezy 

B 

P 

c 

11  RozróŜnić rodzaj ręki protezowej 

B 

P 

c 

12  Wskazać zastosowanie półfabrykatów 

B 

P 

d 

13  Dobrać sposób wykonania 

C 

P 

b 

14  RozróŜnić poziomy amputacji 

C 

PP 

b 

15  RozróŜnić rodzaj protezy 

B 

P 

c 

16 

Scharakteryzować rozwiązania 
konstrukcyjne protezy 

C 

P 

d 

17  Dobrać rodzaj zawieszenia 

C 

P 

d 

18 

Scharakteryzować rozwiązania 
konstrukcyjne protezy 

C 

PP 

a 

19  RozróŜnić rodzaj półfabrykatów 

C 

PP 

b 

20  Wskazać rodzaj zaopatrzenia protezowego 

B 

P 

d 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

23

Przebieg testowania  

 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal  z  uczniami  termin  przeprowadzenia  sprawdzianu  z  wyprzedzeniem  co  najmniej 
jednotygodniowym. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań zawartych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przygotuj odpowiednią liczbę testów. 

5.

 

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań. 

6.

 

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia. 

7.

 

Zapytaj, czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij. 

8.

 

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test. 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  testu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się  czasie 
zakończenia udzielania odpowiedzi. 

 
Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Test  zawiera  20  zadań.  Do  kaŜdego  zadania  dołączone  są  4  moŜliwości  odpowiedzi. 
Tylko jedna jest prawidłowa. 

5.

 

Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi, stawiając w odpowiedniej rubryce 
znak X. W przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem, a następnie 
ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową. 

6.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

7.

 

Jeśli  udzielenie  odpowiedzi  będzie  Ci  sprawiało  trudność,  wtedy  odłóŜ  rozwiązanie 
zadania na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas. 

8.

 

Na rozwiązanie testu masz 30 minut. 

Powodzenia! 

 

Materiały dla ucznia: 

−−−−

 

instrukcja, 

−−−−

 

zestaw zadań testowych, 

−−−−

 

karta odpowiedzi. 

 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

 

 
1.

 

Protezy modularne zwane są takŜe protezami 
a)

 

konwencjonalnymi. 

b)

 

rurowo-szkieletowymi. 

c)

 

szkieletowymi. 

d)

 

skorupowymi. 

 

2.

 

Uchwyt z gniazdem 8 – kątnym bez szyn słuŜy do 
a)

 

mocowania linki sterującej. 

b)

 

wykonywania ruchów obrotowych. 

c)

 

mocowania końcówki chwytnej. 

d)

 

wykonywania ruchów zawiasowych. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

24

3.

 

Urządzeniem,  które  naleŜy  zastosować  do  połaczenia  jednostek  funkcjonalnych  protezy 
modularnej kończyny górnej jest 
a)

 

wahacz. 

b)

 

nasadka. 

c)

 

sworzeń. 

d)

 

adapter. 

 

4.

 

Protezy  kończyny  górnej  odtwarzające  częściowo  zdolność  samodzielnych  ruchów 
utraconej kończyny to protezy 
a)

 

kosmetyczne. 

b)

 

szkieletowe. 

c)

 

kinetyczne. 

d)

 

robocze. 

 
5.

 

Ręka protezowa, czynnie otwierana, posiadająca zdolność chwytu to tzw. ręka 
a)

 

bierna. 

b)

 

czynna. 

c)

 

półfilcowa. 

d)

 

kosmetyczna. 

 

6.

 

Mechaniczny staw nadgarstkowy słuŜy do 
a)

 

stabilizacji kończyny. 

b)

 

zawieszenia protezy. 

c)

 

mocowania końcówki chwytnej. 

d)

 

sterowania protezą. 

 

7.

 

Proteza  ręki  składająca  się  z  otwartego  leja  kikutowego  wykonanego  z  Ŝywicy 
elastycznej i rękawicy PCV wypełnionej wewnątrz plastycznym wypełniaczem to proteza 
a)

 

podciśnieniowa. 

b)

 

czynna. 

c)

 

robocza. 

d)

 

kosmetyczna. 

 

8.

 

Końcówki chwytne, czynne przeguby łokciowe stosuje się w protezach 
a)

 

kinetycznych. 

b)

 

kosmetycznych. 

c)

 

roboczych. 

d)

 

kosmetyczno – roboczych. 

 

9.

 

Hak dwudzielny stosowany jest do protez 
a)

 

roboczych. 

b)

 

kosmetycznych. 

c)

 

kinetycznych. 

d)

 

biernych. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

25

10.

 

Pokazany  na  rysunku  schemat  przegubu  ma  zastosowanie  w  protezach  po  amputacjach 
w obrębie 
a)

 

nadgarstka. 

b)

 

przedramienia. 

c)

 

ramienia. 

d)

 

ś

ródręcza. 

 

11.

 

Ręka protezowa zbudowana z rękawicy PCV, wypełnienia i łącznika to ręka 
a)

 

mechaniczna. 

b)

 

dynamiczna. 

c)

 

bierna. 

d)

 

czynna. 

 
12.

 

W  protezie  kosmetyczno  -  roboczej  przedramienia  do  połączenią  protezy  z  końcówką 
roboczą słuŜy 
a)

 

adapter rurowy. 

b)

 

przegub nadgarstkowy. 

c)

 

kostka. 

d)

 

uchwyt z gniazdem. 

 
13.

 

Dla  wyłuszczenie  kończyny  górnej  w  stawie  barkowym  najlepszym  rozwiązaniem 
konstrukcyjnym jest lej typu 
a)

 

szkieletowego. 

b)

 

kapa. 

c)

 

KBM. 

d)

 

łamany. 

 
14.

 

Standardowy kikut ramienia to kikut o długości segmentu 
a)

 

80 - 100%. 

b)

 

50 - 80%. 

c)

 

30 - 50%. 

d)

 

 0 - 30 %. 

 
15.

 

Protezy zastępujące braki anatomiczne kończyny to protezy 
a)

 

kinetyczne. 

b)

 

kosmetyczne. 

c)

 

robocze. 

d)

 

bioelektryczne. 

 
16.

 

W protezach kosmetycznych stosuje się przeguby i końcówki ustawiane  i blokowane za 
pomocą 
a)

 

linek sterujących. 

b)

 

pracy amputowanych mięśni. 

c)

 

zasilania zewnętrznego. 

d)

 

drugiej ręki. 

 
17.

 

W protezach kinetycznych przedramienia jako zawieszenie naleŜy zastosować 
a)

 

pasek nadłokciowy. 

b)

 

pas śląski. 

c)

 

pas kalifornijski. 

d)

 

szelkę czynną ósemkową. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

26

18.

 

Funkcja chwytna ręki protezowej mechanicznej moŜliwa jest dzięki 
a)

 

energii kurczących się mięśni amputowanej kończyny. 

b)

 

energii kurczących się mięśni amputowanej kończyny i baterii elektrycznej. 

c)

 

energii dostarczanej z baterii elektrycznej. 

d)

 

energii kurczących się mięśni tułowia. 

 
19.

 

Przeguby łokciowe zabezpieczające przed niezamierzonymi ruchami za pomocą zamków 
iglicowych lub zapadkowych blokujących ruchy łokcia w kilku pozycjach to przeguby: 
a)

 

swobodne. 

b)

 

biernie blokowane. 

c)

 

czynne. 

d)

 

automatyczne. 

 
20.

 

Pokazana na zdjęciu proteza słuŜy do zaopatrzenie kończyny górnej po amputacji w obrębie 
a)

 

nadgarstka. 

b)

 

przedramienia. 

c)

 

stawu łokciowego. 

d)

 

stawu barkowego. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

27

KARTA ODPOWIEDZI

 

 

Imię i nazwisko.......................................................................................... 

 
Wykonywanie protez kończyn górnych 

 
Zakreśl poprawną odpowiedź

. 

 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1 

a 

b 

c 

d 

 

2 

a 

b 

c 

d 

 

3 

a 

b 

c 

d 

 

4 

a 

b 

c 

d 

 

5 

a 

b 

c 

d 

 

6 

a 

b 

c 

d 

 

7 

a 

b 

c 

d 

 

8 

a 

b 

c 

d 

 

9 

a 

b 

c 

d 

 

10 

a 

b 

c 

d 

 

11 

a 

b 

c 

d 

 

12 

a 

b 

c 

d 

 

13 

a 

b 

c 

d 

 

14 

a 

b 

c 

d 

 

15 

a 

b 

c 

d 

 

16 

a 

b 

c 

d 

 

17 

a 

b 

c 

d 

 

18 

a 

b 

c 

d 

 

19 

a 

b 

c 

d 

 

20 

a 

b 

c 

d 

 

Razem: 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

28

Test 2 
Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Wykonywanie protez kończyn 
górnych” 

 

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

−

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 20 są z poziomu podstawowego, 

−

 

zadania 14, 18 i 19 są z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt  

 

 

 

 

 

 

 
Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 

 

Proponuje  się  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne:  

−

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań z poziomu podstawowego, 

−

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 14 zadań z poziomu podstawowego,  

−

 

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,  

−

 

bardzo  dobry  –  za  rozwiązanie  18  zadań,  w  tym  co  najmniej  2  z  poziomu 
ponadpodstawowego. 

 
Klucz odpowiedzi: 1. b, 2. c, 3. d, 4. c, 5. a, 6. c, 7. d, 8. c, 9. c, 10. b, 11. b, 
12. b, 13. c, 14. c, 15. c, 16. a, 17. d, 18. c, 19. a, 20. b. 
 
Plan testu  
 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny  
(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

1 

RozróŜnić rodzaje protezy 

B 

P 

b 

2 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

c 

3 

RozróŜnić półfabrykaty protezy 

B 

P 

d 

4 

RozróŜnić rodzaj protezy 

B 

P 

c 

5 

RozróŜnić typ protezy 

B 

P 

a 

6 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

c 

7 

Rozpoznać rodzaj protezy 

B 

P 

d 

8 

Wskazać zastosowanie półfabrykatów 

B 

P 

c 

9 

Wskazać zastosowanie elementów protezy 

B 

P 

c 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

29

10  RozróŜnić elementy protezy 

B 

P 

b 

11  RozróŜnić rodzaj ręki protezowej 

B 

P 

b 

12  Wskazać zastosowanie półfabrykatów 

B 

P 

b 

13  Dobrać rodzaj zaopatrzenia 

C 

P 

c 

14  RozróŜnić poziomy amputacji 

C 

PP 

c 

15  RozróŜnić rodzaj protezy 

C 

P 

c 

16 

Scharakteryzować rozwiązania konstrukcyjne 
protezy 

C 

P 

a 

17  Określić rodzaj zawieszenia 

C 

P 

d 

18 

Scharakteryzować rozwiązania konstrukcyjne 
protezy 

C 

PP 

c 

19  RozróŜnić rodzaj półfabrykatów 

C 

PP 

a 

20  Wskazać rodzaj zaopatrzenia protezowego 

B 

P 

b 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

30

Przebieg testowania   

 

 

 

 

 

 

 

  

 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal  z  uczniami  termin  przeprowadzenia  sprawdzianu  z  wyprzedzeniem  co  najmniej 
jednotygodniowym. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań zawartych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przygotuj odpowiednią liczbę testów. 

5.

 

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań. 

6.

 

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia. 

7.

 

Zapytaj, czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij. 

8.

 

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test. 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  testu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się  czasie 
zakończenia udzielania odpowiedzi. 

 
Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Test  zawiera  20  zadań.  Do  kaŜdego  zadania  dołączone  są  4  moŜliwości  odpowiedzi. 
Tylko jedna jest prawidłowa. 

5.

 

Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi, stawiając w odpowiedniej rubryce 
znak X. W przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem, a następnie 
ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową. 

6.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

7.

 

Jeśli  udzielenie  odpowiedzi  będzie  Ci  sprawiało  trudność,  wtedy  odłóŜ  rozwiązanie 
zadania na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas. 

8.

 

Na rozwiązanie testu masz 30 minut. 

Powodzenia! 

 

Materiały dla ucznia: 

−−−−

 

instrukcja, 

−−−−

 

zestaw zadań testowych, 

−−−−

 

karta odpowiedzi. 

 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

 

 
1.

 

Protezy rurowo szkieletowe zwane są takŜe protezami 
a)

 

konwencjonalnymi. 

b)

 

modularnymi. 

c)

 

szkieletowymi. 

d)

 

skorupowymi  

 

2.

 

Do mocowania końcówki chwytnej w protezie kończyny górnej słuŜy 
a)

 

hak dwudzielny. 

b)

 

uchwyt z gniazdem. 

c)

 

przegub zegarowy. 

d)

 

przegub policentryczny. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

31

3.

 

Urządzeniem, które wypełnia odległość między lejem a końcówką protezy jest 
a)

 

adapter śrubowy. 

b)

 

adapter obrotowy. 

c)

 

kotew laminatu. 

d)

 

adapter rurowy. 

 

4.

 

Protezy kończyny górnej zastepujące braki anatomiczne to protezy 
a)

 

szkieletowe. 

b)

 

kinetyczne. 

c)

 

kosmetyczne. 

d)

 

robocze. 

 

5.

 

Protezy  wyposaŜone  w  zestawy  końcówek  wymiennych,  nieodtwarzające  moŜliwości 
samodzielnego ruchu to protezy 
a)

 

robocze. 

b)

 

czynne. 

c)

 

hybrydowe. 

d)

 

kosmetyczna. 

 

6.

 

Kotew laminatu słuŜy do 
a)

 

pionizowania protezy. 

b)

 

zawieszenia protezy. 

c)

 

połączenia leja z adapterem. 

d)

 

sterowania protezą. 

 

7.

 

Proteza kończyny wykonana z laminatu w formie pustego wewnątrz elementu w kształcie 
naturalnego segmentu ciała to proteza 
a)

 

podciśnieniowa. 

b)

 

modularna. 

c)

 

rurowo-szkieletowa. 

d)

 

skorupowa. 

 

8.

 

Końcówki  chwytne,  czynne  przeguby  łokciowe  odtwarzające  częściowo  zdolność 
samodzielnych ruchów stosuje się w protezach 
a)

 

kosmetyczno – roboczych. 

b)

 

kosmetycznych. 

c)

 

kinetycznych. 

d)

 

roboczych. 

 

9.

 

Szelkę czynną typu ósemkowego lub dziewiątkowego stosuje się do zawieszenia protez 
a)

 

roboczych. 

b)

 

kosmetycznych. 

c)

 

kinetycznych. 

d)

 

biernych. 

 
10.

 

Rysunek przedstawia schemat elementu protezy kończyny górnej. Jest to przegub 
a)

 

barkowy. 

b)

 

łokciowy. 

c)

 

nadgarstkowy 

d)

 

ś

ródręczno paliczkowy. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

32

11.

 

Ręka protezowa wewnątrz pusta z półzgiętymi palcami i ruchomym kciukiem wykonana 
z laminowanych tworzyw to ręka 
a)

 

dynamiczna. 

b)

 

skorupowe 

c)

 

kinetyczne.  

d)

 

mechaniczna. 

 
12.

 

W  protezie  kosmetyczno  -  roboczej  przedramienia  do  połączenia  protezy  z  końcówką 
roboczą słuŜy 
a)

 

przegub nadgarstkowy. 

b)

 

uchwyt z gniazdem. 

c)

 

adapter rurowy. 

d)

 

kostka z gniazdem. 

 
13.

 

Dla  pacjenta  po  amputacji  kończyny  górnej  na  poziomie  1/3  dalszej  przedramienia 
chcącego wykonywać czynności związane z majsterkowaniem najlepszym rozwiązaniem 
konstrukcyjnym jest proteza typu 
a)

 

rękawica kosmetyczna typu PCV. 

b)

 

kosmetyczna z ręką skorupową. 

c)

 

kosmetyczno - robocza. 

d)

 

bioelektryczna zasilana baterią. 

 
14.

 

Krótki kikut ramienia to kikut o długości segmentu 
a)

 

80 - 100%. 

b)

 

50 – 80%. 

c)

 

30 -50%. 

d)

 

0 – 30 %. 

 
15.

 

Protezy spełniające funkcje chwytną i kosmetyczną to protezy 
a)

 

mechaniczne. 

b)

 

elektromechaniczne. 

c)

 

modularne. 

d)

 

bioelektryczne. 

 
16.

 

Pacjent  posługujący  się  protezą  kosmetyczną  ręki  moŜe  korzystać  z  końcówek,  które 
ustawiane i blokowane są za pomocą 
a)

 

zdrowej ręki. 

b)

 

linek sterujących. 

c)

 

zasilania bateryjnego 

d)

 

pracy amputowanych mięśni. 

 
17.

 

Zawieszenie  stanowi  istotna  część  protezy  szczególnie  w  protezach  typu  czynnego. 
Pokazane na rysunku zawieszenie protezy przedramienia to 
a)

 

pasek nadłokciowy. 

b)

 

zawieszenie z paskiem piersiowym. 

c)

 

zawieszenie o trzech linkach sterujących.  

d)

 

zawieszenie ósemkowe. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

33

18.

 

Ręka protezowa mechaniczna uruchamiana jest poprzez 
a)

 

kurczące się mięśnie amputowanej kończyny i zasilanie zewnętrzne  

b)

 

energię dostarczaną z baterii elektrycznej. 

c)

 

skurcz mięśni amputowanej kończyny. 

d)

 

druga rękę. 

 
19.

 

Przeguby łokciowe zabezpieczające przed niezamierzonymi ruchami za pomocą zamków 
iglicowych lub zapadkowych blokujących ruchy łokcia w kilku pozycjach to przeguby 
a)

 

biernie blokowane. 

b)

 

automatyczne. 

c)

 

bezwładne. 

d)

 

czynne. 

 

20.

 

Pokazana  na  rysunku  proteza  słuŜy  do  zaopatrzenie  kończyny  górnej  po  amputacji 
w obrębie 
a)

 

nadgarstka. 

b)

 

przedramienia.  

c)

 

stawu łokciowego. 

d)

 

stawu barkowego. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

34

KARTA ODPOWIEDZI

 

 

Imię i nazwisko.......................................................................................... 

 
Wykonywanie protez kończyn górnych 

 
Zakreśl poprawną odpowiedź

. 

 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1 

a 

b 

c 

d 

 

2 

a 

b 

c 

d 

 

3 

a 

b 

c 

d 

 

4 

a 

b 

c 

d 

 

5 

a 

b 

c 

d 

 

6 

a 

b 

c 

d 

 

7 

a 

b 

c 

d 

 

8 

a 

b 

c 

d 

 

9 

a 

b 

c 

d 

 

10 

a 

b 

c 

d 

 

11 

a 

b 

c 

d 

 

12 

a 

b 

c 

d 

 

13 

a 

b 

c 

d 

 

14 

a 

b 

c 

d 

 

15 

a 

b 

c 

d 

 

16 

a 

b 

c 

d 

 

17 

a 

b 

c 

d 

 

18 

a 

b 

c 

d 

 

19 

a 

b 

c 

d 

 

20 

a 

b 

c 

d 

 

Razem: 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

35

7.  LITERATURA 
 

1.

 

Dega W., Senger A.: Ortopedia i rehabilitacja. PZWL, Warszawa 1996 

2.

 

Gaździk T.: Ortopedia i traumatologia. PZWL, Warszawa 2005 

3.

 

Kiwerski J.: Rehabilitacja medyczna. PZWL, Warszawa 2003 

4.

 

Marciniak W., Szulc A.: Wiktora Degi ortopedia i rehabilitacja. PZWL, Warszawa 2005 

5.

 

Milanowska K., Dega W.: Rehabilitacja medyczna. PZWL, Warszawa 2001 

6.

 

Myśliborski T.: Zaopatrzenie ortopedyczne. PZWL, Warszawa 1985 

7.

 

Paprocka-Borowicz M., Zawadzki M.: Fizjoterapia w chorobach układu ruchu. Górnicki 
Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2007 

8.

 

Prosnak  M.,  Łuczak  E.:  Podstawy  biomechaniki  ortopedycznej.  Materiały  pomocnicze. 
CMDNŚSM, Warszawa 1988 

9.

 

Prosnak  M.:  Podstawy  protetyki  ortopedycznej.  Materiały  pomocnicze.  CMDNŚSM, 
Warszawa 1988 

10.

 

Prosnak  M.:Podstawy  technologii  ortopedycznej.  Materiały  pomocnicze.  CMDNŚSM, 
Warszawa 1987 

11.

 

Przeździak B.: Zaopatrzenie rehabilitacyjne. Via Media, Gdańsk 2003, 

12.

 

Spodaryk K.: Patologia narządu ruchu. PZWL, Warszawa 2005