THE OUTLAW’S DIRTY DANCER 

  

                  The Grizzly MC, 2 

  

 

  
  

                  Jenika Snow 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                             Rozdział pierwszy 

  

Brick mógł zostać w klubie i dostać ten taniec za darmo, ale był w złym nastroju, 
a uwiązanie się z członkami Grizzly MC w miejscu, które nazywał domem przez 
większość czasu, wcale nie brzmiało jak dobry pieprzony plan. Jedyne, co zrobił, 
to zrzucił na nich swoje gówno, ponieważ nic nie przeszło niezauważone obok 
zmiennokształtnego, a zwłaszcza, gdy ludzie, których uważał za rodzinę, byli  
niedźwiedziami grizzly, podobnie jak on. Bez wątpienia byli w stanie wyczuć, jak 
bardzo był zmienny. Odchylił piwo i przełknął miły kęs. Był w sekcji VIP 
jedynego baru dla tytanów w Steel Corner w Kolorado i zapłacił wysoką cenę za 
prywatny taniec na kolanach. Striptizerka, której nazwiska nie znał i nie 
zamierzał zapytać, ścisnęła swoje wielkie sztuczne cycki i pociągnęła za sutki, aż 
stanęły wyprostowane. Muzyka, do której tańczyła, była powolna i miała być 
uwodzicielska, a on był pewien, że jest wielu facetów których pociągała, ale 
Brick nie mógł wejść w ten mały show. 

Była okrakiem na jego udach, a kiedy opuściła swoją cipkę na jego penisa i zdała 
sobie sprawę, że nie jest twardy, mała zmarszczka ukazała się na jej twarz.  

-Co jest nie tak, duży chłopcze? 

Nie odpowiedział, po prostu znów przechylił piwo, ale nie odrywał wzroku od 
jej twarzy. Miała na sobie dużo pieprzonego makijażu, nawet miała jakieś 
sztuczne rzęsy. Nienawidził tego całego gówna na kobiecie. Nawet jeśli jej 
działanie nie spowodowało, że był twardy, nadal było to dobre miejsce, aby 
zachować jego myśli zajęte.  

Spojrzała na jego bliznę, ale Bricka nie obchodziło, czy się gapi. Był strasznym 
skurwysynem, nie dlatego, że miał długą, poszarpaną szramę na twarzy dzięki 
uprzejmości już martwego Tricka, byłego prezydenta Wolverine MC. Minęło 
kilka tygodni, odkąd Jagger, Prezydent MC Grizzly, zdjął dręczyciela swojej 
starej. Ale nie rozmawiali o tym, ponieważ Sonya wciąż próbowała przejść przez 
to wszystko, a Jagger robił świetną robotę, aby sprawić, by to przebiegło 
sprawnie. Kupił jej nawet mały dom, w którym teraz mieszkali. Brick nie 
zdziwiłby się, gdyby Jagger zaciążył ją w ciągu następnych kilku miesięcy. To był 

kolejny logiczny krok w ich związku w którym Jaggerem groził każdemu 
biednemu draniowi, który choć na nią spojrzał. Kto by pomyślał, że uparty i 
złośliwy pieprzony Jagger byłby tak zakochany w ludzkiej kobiecie i to tak 
szybko? Ale Sonya była wspaniałą kobietą, która gotowała kolację chłopakom i 
dbała o ich tyłki tylko w najlepszy możliwy sposób. Była dobra dla swojego 
Prezydenta MC i dobra dla klubu. 

-Nie powinnam tego robić, ale myślę, że potrzebujesz czegoś specjalnego. 

Striptizerka odwróciła się i powoli zaczęła zdejmować stringi. Ten konkretny 
pasek nie pozwalał na pełną nagość, ale to nie przeszkodziło wielu braciom jeśli 
chciały zarobić trochę dodatkowej gotówki na boku. Ale Brick nie miał zamiaru 
dać cholernej kasy striptizerce. Jeśli chciała za darmo udostępnić swoją cipkę, 
był na to gotowy, ale jeśli chciał zużytej cipki, na pewno nie zapłacił za to. Na to 
gówno było wystarczająco dużo chętnych dziwek klubowych. 

Zgięła się w pasie, kiedy jej stringi zostały zdjęte, i rozłożyła szeroko nogi. Jej 
cipka była ogolona i widział, że jest mokra. Poczuł zapach jej śmietanki, gdy 
tylko podeszła do niego w głównym obszarze widokowym i zaproponowała mu 
prywatny taniec na kolanach. Zaczęła kołysać biodrami i poruszać tyłkiem, aż 
policzki zaczęły klaskać. Jego kutas drgnął, ale nawet jego pijany tyłek i widok 
tego zaczerwienionego, mokrego ciała nie pomógł mu stwardnieć. Odkąd Brick 
kilka lat temu został pocięty przez Tricka, pochłonęła go ciemna, głęboka 
otchłań. To nie z powodu znaku, który Trick zostawił mu na twarzy, ani fakt, że 
tak naprawdę nie pieprzył kobiet zbyt dużo. Po prostu zapadł się w sobie, gdzie 
nikt go nie niepokoił. Zabijał, gdy nadszedł odpowiedni czas, dostawał drobną 
obsługę od dziwek klubowych w formie obciągania, kiedy był w nastroju, ale w 
większości zajmował się biznesem. Nie miał pod sobą ciepłej kobiety, jęczącej 
jego imię, i pozwalającej mu robić całe pieprzone gówno, które chciał zrobić, w 
czasie dłuższym, niż mógł się nawet spodziewać. 

- Chodź, pozwól mi zobaczyć, jak naprawdę jesteś wielki - powiedziała 
striptizerka i spojrzał przez ramię.  

Wciąż kręciła tyłkiem w rytm muzyki, ale pozwolił jej robić swoje. Gdyby 
naprawdę wiedziała, kim jest i jakie ma pragnienia, uciekłaby od niego. Może to 
z powodu jego gównianego dzieciństwa lub jego braku, a może właśnie taki się 
urodził? Ale nic z tego nie miało znaczenia, ponieważ w wieku trzydziestu ośmiu 

lat był zbyt stary, by zmienić swoje przyzwyczajenia, a i tak czy inaczej tego nie 
chciał. Kiedy miał ochotę, nawet dziwki klubowe, nigdy nie narzekały na takie 
zdeprawowane rzeczy, które chciał im zrobić: niewolę, klapsy dopóki ślady nie 
pozostały na ich ciele i

 

ciągnął za włosy, gdy wbijał się głęboko, twardo i tak 

szorstko, aż nie mogły chodzić prosto.  

Jego kutas drgnął na te myśli, a kiedy striptizerka to zobaczyła pomyślała, że to 
ona wywołała u niego reakcję - uśmiechnęła się i odwróciła. Tak, była bezwłosa 
wszędzie. Kiedy podeszła do niego, natychmiast przejechała swoją ogoloną 
cipką po jego kroczu i przycisnęła piersi do jego twarzy. Muzyka skończyła się 
kilka minut później, a ona z niego zeszła. 

-Może chcesz się ze mną spotkać jak skoczę o drugiej? 

 Włożyła sznurkowe bikini i spoglądała na niego ukradkiem. Kiedy była 
„ubrana”, wróciła do niego i obdarzyła go uwodzicielskim uśmiechem.  

-Sierżant w Arms. Co to znaczy?  

Wyciągnęła rękę, chcąc dotknąć łaty na jego kamizelce, ale chwycił jej 
nadgarstek, zanim zdążyła nawiązać kontakt. Otworzyła szeroko oczy i poczuł 
jej strach. Dobrze, to była mądra reakcja, jaką powinna mieć w jego obecności. 
Nie krzywdził jej, ale spojrzenie, które dał, było z pewnością tak samo piekielne, 
że wiedziała, że to, co zamierza zrobić, nie jest fajne. 

-Oznacza to, że nie pieprzysz się ze mną. Rozumiesz? 

Szybko pokiwała głową, a on puścił jej dłoń. Mogła zawołać po bramkarza, by 
załatwił sprawę, ale była na tyle inteligentna by nie wkurzyć go i wywołać 
bójkę. Szybko opuściła pokój, Brick został tam i skończył piwo. Może po prostu 
wróci do klubu i zdobędzie małą cipkę klubową. Powrót do swojego mieszkania 
nie brzmiał tak pociągająco. Rzucił butelkę na ziemię i wstał. W pokoju 
pachniało nieświeżym piwem, potem i starym seksem. 

Kiedy wrócił na główne piętro, pojawiła się nowa striptizerka ocierająca cipkę i 
cycki na metalowym słupie. Brick wsunął ręce w przednie kieszenie dżinsów i 
skupił uwagę na ziemi, ale dźwięk kłótni przyciągnął jego uwagę. Nie chodziło o 
kłótnie, ponieważ nie mógł on dbać o interesy innych. To kobiecy głos ścisnął 
mu żołądek, a jego kroki zwolniły, jakby miały własny umysł. Brick odwrócił się i 

spojrzał na tylne krzywizny blondynki, która miała na sobie mikro-mini 
spódniczkę i miała najgrubsze i najbardziej soczyste nogi, jakie kiedykolwiek 
widział. Jej biodra ciągnęły się kilometrami, a proste włosy musnęły górną część 
przedziałku pośladków. Natychmiast obraz jej przywiązanej do ramy jego łóżka, 
z włosami owiniętymi wokół jego pięści, i jej tyłek rozpostarty, gdy walił w nią, 
uderzył w jego umysł. Chciał, żeby płakała z bólu i przyjemności, które jej dawał. 
Jednak nie przestałby, nawet gdyby błagała. Jego zwiotczały kutas nagle skoczył 
do góry, a wszystko, co dostał, to jego brudne myśli o tej kobiecie, a nawet nie 
widział jej twarzy. Jego brudna żądza waliła mu w żyły, jego penis był 
wystarczająco twardy, by mógł wywiercić dziury w stali, a fakt, że z jakiegoś 
niewytłumaczalnego powodu chciał tej kobiety bardziej, niż kiedykolwiek 
wcześniej, wiedział, że jeśli z nią skończy to ją złamie.  

Niedźwiedź grizzly Bricka podniósł się i wydał niski zwierzęcy ryk. Wyglądało na 
to, że jego zwierzę nie dba o to, że jego ludzka strona próbowała utrzymać 
kobietę, której nawet nie znał z dala. Nie wiedział, co się z nim dzieje, że 
odczuwał tego rodzaju potrzebę w jego żyłach, ale to było coś, czego 
prawdopodobnie nie mógł zignorować, nie po tak długim czasie, ponieważ czuł 
się tak… żywy. 

                                                                           **** 

Darra spojrzał w bok, próbując przyciągnąć uwagę ochroniarzy, ale byli zajęci 
próbą wyprowadzenia wojowniczego pijaka z baru. Oczywiście tego rodzaju 
bzdury spotykały ją, gdy wychodziła na noc, i oczywiście musiała spotkać dupka, 
który nie potrafił przyjąć odmowy. 

- Daj spokój, kochanie. - Machnął dwudziestodolarowym banknotem przed jej 
twarzą, że poczuła lekki pęd powietrza, kiedy poruszał nim w przód i w tył.          
-Wszystko, o co proszę to małe pieszczoty i łaskotanie. Uśmiechnął się, a jego 
żółte, lekko krzywe zęby błysnęły.  

-To nie tak, że nie dajesz chłopcom to przez cały czas. Spojrzał na nią z góry na 
dół.                                                                                                                                        
-Jesteś striptizerką, na miłość boską. 

Darra musiała się zmusić, by nie przewrócić oczami na jego słowa.  

-Wychodzę i wracam do domu. Nie zamierzała go poprawiać, że to że jest 
striptizerką nie oznacza, że była prostytutką.  

-Jest wiele innych dziewczyn, które mogą ci pomóc.  

Nie powiedziała mu, że za dwadzieścia dolców nie dostanie tego czego chce, 
ponieważ było jasne, że ten facet chciałby dużo więcej niż prywatny taniec na 
kolanach . W klubie były dziewczyny, które w zamian za trochę więcej pieniędzy 
robiły przysługi seksualne, ale Darra nie był jedną z nich. W rzeczywistości, 
gdyby nie potrzebowała pieniędzy, nie pracowałaby nawet w tym paskudnym 
pieprzonym miejscu. Ale ponieważ była nowa w Steel Corner, nie znała nikogo, 
a stopień w zarządzaniu biznesem nie pomógł jej zdobyć pracy w tym mieście. 
Dopóki nie znajdzie czegoś lepszego

 

bardziej godnego szacunku, nie pozostało 

nic poza potrząsania jej wielkim tyłkiem na Summer, jak to nazywano, 
ponieważ zawsze było mokro i gorąco, aby mogła opłacić rachunki. Pieniądze 
były zaskakująco dobre, ale w wieku dwudziestu czterech lat nie planowała 
zrobić tu kariery. 

- Och, zabiorę cię gdziekolwiek chcesz. Zbliżył się o cal i zapach whisky uderzył 
w nią. 

Zmarszczyła nos i potrząsnęła głową. Oczywiście ten kutas czekałby w 
zacienionym kącie, prawdopodobnie czekając na moment, dopóki nie podejdzie 
do niego niczego nie podejrzewająca kobieta i nie będzie mógł jej „oczarować” i 
znaleźć się między jej udami.  

- Nie jestem zainteresowana.  

Chciała się odsunąć, ale wyciągnął rękę i złapał ją za nadgarstek robiąc siniak. 
Syknęła.  

-Puść mnie kurwa, albo zawołam tu bramkarzy, a twoje orzechy cofną się do 
twojego ciała. 

-Chodź, kochanie, po prostu daj mi coś.  

-Nie. A teraz pozwól mi odejść. Ale zanim facet zdążył zrobić to, co powiedziała, 
na jego twarzy pojawiło się przerażenie. 

Darra zobaczył ogromny cień pokrywający ścianę za nim. Ciepło uderzyło ją w 
plecy od tego, kto za nią stanął, włosy na rękach stanęły dęba i z jakiegoś 
powodu wiedziała, że to nie jeden z bramkarzy przyszedł uratować sytuację. 

- Zdejmij z niej swoje pieprzone ręce. - Głos, który dobiegł zza niej, był tak 
głęboki, tak zabójczy i przerażający, że dreszcz przebiegł przez jej kręgosłup. 

Darra spojrzała przez ramię i poczuła, jak jej oczy rozszerzają się na 
imponującego mężczyznę stojącego tuż za nią. Ale on nie był żadnym zwykłym 
człowiekiem. Najwyraźniej był w gangu motocyklistów, biorąc pod uwagę 
skórzaną kamizelkę, którą miał na sobie, i łaty, które ją zdobiły. Darra nie była 
ekspertem w klubach motocyklowych, ale po życiu w Kalifornii przez większość 
swojego życia wiedziała o nich kilka podstawowych rzeczy. Słyszała 
wystarczająco od czasu jak przeniosła się do Steel Corner na temat nielegalnego 
klubu motocyklistów Grizzly MC, żeby wiedzieć, że to niebezpieczna partia. Łata 
po jego lewej stronie mówi, że należy do Grizzly, a łata po jego prawej stronie, 
że był sierżantem tego konkretnego MC. Wiedziała, że to czyni z niego pewnego 
rodzaju egzekutora i był w tym twardy. Nie musiała go osobiście znać ani 
słyszeć żadnych plotek o nim lub jego klubie, żeby wiedzieć, że ten facet jest 
naprawdę śmiertelnie niebezpieczny. 

Facet trzymający ją za nadgarstek natychmiast puścił, a przepływ krwi zaczął 
wracać do jej dłoni. Odwróciła się i spojrzała na dupka, który to spowodował, a 
wyraz jego twarzy wyglądał na wkurzonego. Kimkolwiek był jej rycerz w lśniącej 
zbroi, wznosił się ponad jej pięciostopową wysokość o co najmniej stopę, a 
mięśnie, które skrywał za jego ciemnymi ubraniami, były imponujące i 
onieśmielające w tym samym momencie. 

-Kiedy kobieta mówi ci nie, oznacza to, że musisz wbić w twoją grubą pieprzoną 
czaszkę, że jej nie interesujesz.  

Kimkolwiek był ten facet, jego głos był głęboki i przerażająco niski. W tych 
słowach było tyle samo zagrożenia, co obietnicy. Delikatnie odsunął ją od 
kutasa, który położył na niej ręce, i przesunął ją, by znalazła się za szeroką, 
grubą ścianą jego pleców.  

-Powinienem skopać twój pieprzony tyłek, tylko za myśl o zabraniu czegoś, co 
nie było ci zaoferowane - powiedział motocyklista, cicho warcząc. 

-Hej, dupku. 

Darra uderzyła głową w bok, ale zanim zdążyła ostrzec Hulka, co miało się stać, 
jeden z przyjaciół dupka roztrzaskał butelkę piwa o motocyklistę. 

- Zamierzam ci napieprzyć. Mężczyźnie, który użył butelki jako broni, z ust 
wyleciała ślina, gdy wściekłość wykrzywiła mu twarz. 

Następna sekwencja wydarzeń potoczyła się tak szybko, że nie mogła jej 
ogarnąć rozumem. Motocyklista odepchnął ją i ruszył za facetem, który go 
uderzył. Od ciosu w twarz drugi facet przeleciał przez pokój i uderzył w jeden ze 
stolików. Był oszołomiony, potrząsnął głową i wstał. Ale zachwiał się na nogach. 

 - Ty i twój pieprzony klub myślicie, że jesteście właścicielami tego miasta, 
myślcie, że jesteście właścicielami drogi. Użył dłoni, by zetrzeć krew, która 
zaczęła ściekać z nosa.                                                                                                      
-Zrujnowałeś wszystko, a teraz nadszedł czas, byś wyrzucić twój tyłek. 

O czym do diabła mówił ten facet? Najwyraźniej był pijany, ponieważ żadna 
zdrowa osoba nie stanęłaby przeciwko człowiekowi o rozmiarze tego 
motocyklisty, zwłaszcza mając reputację MC Grizzly. Ale z drugiej strony 
wyraźnie było coś nie tak z tym dupkiem. Kto, do diabła, rozbija butelki piwa na 
głowach ludzi? 

Rozległy się krzyki, ale Darra nie wiedziała, czy to z powodu motocyklisty 
rzucającego facetem, który go zaatakował przez pokój, czy też był to pijany 
facet, który właśnie w wchodził z dwoma bramkarzami. Sammy i Larse przestali 
walczyć z innym mężczyzną i przyszli powstrzymać chaos, który rozgrywał się 
tuż przed nią. Motocyklista kiwnął głową na faceta, który nie dawał jej spokoju, 
ale człowiek uniósł ręce w geście kapitulacji i pokręcił głową. Potem ruszył tyłek

 

stamtąd. Darra rozejrzała się, zobaczyła właściciela klubu, który podbiegł do 
Sammy'ego i Larse'a i bez namysłu chwycił dłoń Hulka i pociągnął go w stronę 
wyjścia. Podążył za nim, ale wiedziała, że pozwala, by go odprowadził. Jeśli 
bramkarze nie mogliby tego załagodzić, byliby zmuszeni zadzwonić po gliniarzy. 
Grizzly z pewnością potrafił zadbać o siebie, ale uratował ją, a ona nie mogła 
stać i patrzeć, jak zostaje wtrącony do więzienia za jej obronę. 

Impuls elektryczności, który uderzył w nią, gdy dotknęła jego dłoni, sprawił, że 
spojrzała na niego i rozchyliła usta. Jego uwaga była skupiona na miejscu, gdzie 

ręce były połączone i zmarszczył brwi. Kiedy wyszła na zewnątrz, pociągnęła go 
w stronę obitej Hondy, stojącej obok budynku, ale zatrzymał się. Darra nie 
mogła zmusić go do poruszania się, ponieważ próba zmuszenia go do pójścia 
tam, gdzie nie chciał, była jak próba przebicia się przez ceglany mur. Znajdowali 
się teraz za budynkiem i tylko przyćmione światło z migoczącej latarni ulicznej, 
dawało im jakiekolwiek oświetlenie. 

-Jeśli się stąd nie wydostaniemy, właściciel klubu, Marin, sprawi, że bramkarze 
zrobią o wiele więcej niż rozbicie butelki piwa na głowie. 

Uśmiechnął się, ale nie było to zabawne. Odgłos frontowych drzwi uderzających 
o ścianę budynku sprawił, że wszystko w niej się uspokoiło. Była w Steel Corner 
przez ostatnie trzy miesiące, a w tym czasie widziała dwie strony Marina: tę, 
która opiekowała się „jego” dziewczynami, i tę, która zmieniła się w pana Hyde, 
kiedy sprawy nie szły swoją drogą. Przypuszczała, że był Hydem więcej razy niż 
to było usprawiedliwione. Zanim motocyklista zdążył odpowiedzieć usłyszała 
głęboki głos Marina. 

- Gdzie, kurwa, jest dupek, który rzucił Leno przez tą cholerną salę? Zapłacić za 
szkody na wiele sposobów. 

-Nie widzieliśmy go dobrze. 

To był Sammy, który odpowiedział. Darra ponownie sięgnął po rękę faceta, 
ponieważ naprawdę musieli się stąd wydostać, ale zamiast tego przyciągnął ją 
bliżej do twardego ciała. Nie chodziło o to, że nie sądziła, że ten facet poradzi 
sobie z tym, ponieważ mógłby bez wątpienia zlikwidować Marina i jego 
bramkarzy. Martwiła się, ponieważ Marin miał wiele kontaktów, między innymi 
mężczyzn, którzy zabierali faceta do opuszczonego magazynu i wyrywali mu 
paznokcie. Ten Grizzly nie powinien był się w ogóle angażować, ale postawił się 
i pomógł nieznajomej, a ona nie pozwoli mu za to zapłacić. Spojrzała na niego i 
wyszeptała:  

-Musimy stąd iść. Marin to szalony drań. 

Uśmiechnął się ponownie. Serce biło jej tak szybko, że słyszała je w uszach i 
czuła w gardle. Marin i dwaj bramkarze wyszli zza rogu i zatrzymali się, gdy ich 
zobaczyli. 

- O co tu, kurwa, chodziło? - powiedział Marin niskim głosem pełnym groźby. 

Facet-motocyklista był ukryty w cieniu bardziej niż ona, mimo że stali obok 
siebie, ale to nie miało znaczenia, ponieważ Marin miał oczy na niej. 

- Powinienem cię sprać za gówno, które zacząłeś ... Marin zamknął usta, gdy 
motocyklista wyszedł z cienia i wszedł w strumień słabego światła. Była w tym 
chora satysfakcja, gdy zobaczyła, że oczy Marin rozszerzają się, a strach zaczyna 
szybko wypełniać jego wyraz. 

-Byłoby dla ciebie naprawdę dobrze, gdybyś nie skończył tego oświadczenia. 

- Och, Brick - Marin zająknął się lekko, a Darra była zaskoczona widząc, jak jej 
szef się tak zakrztusił. Zawsze był pod kontrolą, ale najwyraźniej bał się tego 
faceta i słusznie.                                                                                                                 
- Nawet nie zdawałem sobie sprawy, że to ty. Właśnie usłyszałem, że na 
głównym piętrze dzieje się jakieś gówno, a potem usłyszałem o bójce.  

Marin uniósł ręce i trzej mężczyźni cofnęli się o krok. Marin i dwaj bramkarze 
odwrócili się i odeszli bez słowa. 

Darra zamrugała zdumiona niedowierzaniem i spojrzała na motocyklistę, 
którego teraz wiedziała żeby nazywać Brick. 

- Wow, prawie nic nie powiedziałeś, a zabrał stąd swój tyłek. 

Brick się nie poruszył, nawet nic nie powiedział. Po prostu obserwował ją z tym 
bardzo intensywnym spojrzeniem, które powinno sprawić, że poczuła się 
nieswojo, ale w rzeczywistości ogrzało jej całe ciało od zainteresowania tego 
mężczyzny. 

 -Nawiasem mówiąc, jestem Darra a Ty jak mniemam Brick. Po prostu nadal się 
na nią gapił i było to najbardziej szalone uczucie, gdy tak uważnie się jej 
przyglądał. W porządku. Niewiele do powiedzenia.                                                    
-Wiesz, faceci.  

To było dla niej niezwykle niezręczne, biorąc pod uwagę fakt, że wszystko, co 
robił to wpatrywał się w nią. Może być striptizerką, ale gówno, wciąż były 
rzeczy, które ją zaskakiwały. A ten Brick patrzył na nią, jakby była na scenie, i 
tańczyła wyłącznie dla niego. 

Odwrócił się i spojrzał na ulicę, gdy kilka dzieciaków w wieku szkolnym 
krzyczało z pijackiej radości. Światło latarni ujawniło niewielką ilość krwi 
pochodzącą z rany na głowie. 

-Cholera. Twoja głowa. Ruszyła instynktownie, by sięgnąć po niego, ale zanim 
zdążyła go dotknąć, owinął rękę wokół jej nadgarstka. Ale to nie było to, co 
spowodowało, że jej serce pominęło uderzenie, ani pot zaczynający zbierać się 
między jej piersiami. To było uczucie, że porusza kciukiem po wewnętrznej 
stronie jej dłoni powolnymi, miękkimi ruchami. 

-Wszystko w porządku. Puścił jej dłoń i potarł dłoń o udo. Powinna była poczuć 
się trochę urażona aktem, jakby próbował usunąć z niej jakiś ślad, ale wszystko, 
o czym mogła myśleć - i czuć - było to, że jego kciuk nadal poruszał się po jej 
ciele, chociaż nawet nie dotykał jej już dłużej. 

-Proszę, pozwól mi to oczyścić? Mieszkam tylko pięć minut stąd. A ty zostałeś 
zraniony, próbując ocalić mój honor. Uśmiechnęła się, mając nadzieję, że go 
zmiękczy, ale ten mężczyzna był jak kamień i stal połączony w jedną całość. 

- Mogę to oczyścić w klubie. Odwrócił się do wyjścia. 

Wyciągnęła rękę i owinęła dłoń wokół jego grubego, muskularnego 
przedramienia. Jego skóra była ciepła i gładka, ale twarda i wypełniona taką 
cholerną mocą. Poczuła, jak mięśnie napinają się pod jej dotykiem. Ale to 
odgłos jego niskiego warczenia sprawił, że zabrała rękę i cofnęła się o krok, 
kiedy odwrócił się i spojrzał jej w twarz.  

-Przepraszam. Ja tylko… Przełknęła ślinę.  

Bała się, bo nawet jeśli nie pomógłby jej z tym dupkiem i choć prawdopodobnie 
powinna była się bać, nie mogła znaleźć w sobie strachu. Darri nie byli obcy 
mężczyźni, była z paroma intymnie i wiedziała, co lubi w łóżku. Ale nigdy nie 
czuła tego rodzaju intensywności, tylko patrząc na faceta po tym, jak się z nim 
spotkała. Ale musiała sobie przypomnieć, że to wcale nie był mężczyzna, ale 
zmiennokształtny. Był silniejszy fizycznie niż człowiek, miał bardziej czułe zmysły 
i potrafił ją złamać na pół, jakby była tylko wykałaczką.  

-Chciałam tylko pomóc.  

Jej głos był łagodniejszy, niż by sobie tego życzyła, ponieważ Darra w żadnym 
wypadku nie była ani popychadłem, ani słabym człowiekiem, ale Boże, ten 
człowiek zrobił coś szalonego z jej wnętrzem. Wyglądało na to, że toczył jakąś 
wewnętrzną bitwę, kiedy na nią patrzył i to było takie dziwne uczucie. 

Odwrócił się i spojrzał na nią w pełni, a po kilku sekundach w końcu przemówił. 
-Okej.  

Nawet kiedy się poddał i zamierzał z nią iść, brzmiał tak szorstko. 

-Dobrze. Próbowała się uśmiechnąć, ale nie odwzajemnił gestu.                             
- Masz samochód, czy… - Spojrzała na jego łatę i spojrzała na jego twarz. 
Najprawdopodobniej jeździł na motocyklu. 

-Pojadę za tobą na moim motorze. Potem odszedł. 

Darra patrzył, jak idzie do swojego Harleya. Z tyłu jego kamizelki widać było 
zarys motocykla nad czerwonymi śladami pazurów. Najwyższy napis mówił 
GRIZZLY, a dolny COLORADO. Darra przełknęła ślinę i ten przeklęty głos w jej 
wnętrzu powiedział, że zabranie tego dziwnego mężczyzny do jej domu było 
najgłupszym ruchem, jaki kiedykolwiek zrobiła. Ale potem był jeszcze inny głos, 
który był silniejszy i bardziej zdesperowany, by poznać więcej tego faceta z 
jakiegokolwiek cholernego powodu. Głos, który powiedział jej, że mógł ją 
skrzywdzić, po prostu pozwalając, by ten kutas w klubie przejął ją. Mógł to 
zignorować, ale tego nie zrobił. Nie było wątpliwości, że był niebezpieczny, ale 
nie dlatego, że był w klubie motocyklistów, albo że był ogromny, muskularny i 
Marin wydawał się naprawdę wystraszony. To była ta ciemność, która 
pochodziła z głębi jego wnętrza, ale bez względu na to, jak bardzo starał się ją 
trzymać, okrywała go jak ciemny płaszcz. Widziała to, gdy spojrzała w jego 
ciemne oczy i poczuła, jakby to było jej własne. 

Usiadł okrakiem na motorze, a jej cipka dosłownie zamrowiła od widoku. 
Przyciskając uda do siebie, zacisnęła mocniej torebkę, która wisiała w poprzek 
na piersi, i pospieszyła do samochodu. Wyciągnęła klucze, odblokowała drzwi 
samochodu i uruchomiła go, a odgłos Harleya poruszającego się tuż obok 
samochodu sprawił, że serce zaczęło jej walić. Zerknęła przez okno od strony 
kierowcy i zobaczyła, jak Brick jedzie obok jej drzwi w czarnym kasku na głowie i 
ciemnymi oczami skierowanymi na nią. Nawet z metalem i szkłem 

oddzielającym Darrę wciąż czuła się tak, jakby dotykał jej samym spojrzeniem. 
Boże, mam nadzieję, że wiesz, co robisz, dziewczyno. 

 

 

                                                                    Rozdział drugi 

  

Darra wyjechała z parkingu i ruszyła główną ulicą w kierunku kompleksu 
apartamentów. Była zakłopotana, że zabrała go tutaj, ponieważ znajdowała się 
w bardziej zniszczonej części miasta, ale oczyszczenie jego rany w klubie po 
gównie, które się wydarzyło, nie brzmiało jak dobry pomysł. Pięć minut później 
skierowała swój samochód w popękany, pokryty dziurami parking i wjechała w 
jedną z pustych przestrzeni. Kompleks miał dwa poziomy, ale były to 
mieszkania zewnętrzne, a mały chodnik tuż za drzwiami był zwykle zapełniony 
wieloma lokatorami, którzy się tam włóczyli. Dziś nie było inaczej, ale od soboty

 

były dzieci z ich rapową muzyką wybuchającą przez frontowe drzwi, kilka par 
krzyczących na siebie, a to wszystko nie byłoby kompletne bez psów walczących 
dziesięć stóp od niej. 

Brick postawił motor obok samochodu, ale Darra rozejrzał się. Tak, mieszkała w 
naprawdę gównianym miejscu, pracowała w zasranej pracy i ogólnie 
nienawidziła tego, gdzie teraz była w swoim życiu. Ale nie było czasu na litość, 
więc złapała torebkę i wysiadła z samochodu. Brick nadal siedział na motorze, 
ale jego uwaga była skupiona na kompleksie tuż przed nimi. Ciepło wypełniło jej 
twarz od upokorzenia. To była dziwna emocja, ponieważ nigdy nie dbała o to, 
co ktoś myśli. Nie do teraz. 

Nie patrząc na nią, powiedział:  

-To naprawdę popieprzone miejsce do życia. 

Zduszony chichot wydostał się z niej, ale kiedy odwrócił się i spojrzał na nią z 
dziwnym wyrazem twarzy, Darra nie mogła się powstrzymać, ale zaczęła się 
śmiać.  

-Tak, to prawda. Ale czynsz jest niski, moje jest ostatnim mieszkaniem na 
dolnym piętrze i przez większość dni mam względną prywatność. Uśmiechnęła 
się, próbując wyjaśnić tę nagłą, bardzo niezręczną sytuację. 

Brick zsiadł z motoru i zdjął kask wieszając go na kierownicy. 

-Nie sądzę, żeby zostawienie go było dobrym pomysłem. Prawdopodobnie 
zostanie skradziony.  

Brick spojrzał jeszcze raz na kompleks i podążyła za jego wzrokiem. Wpatrywało 
się w nich kilka osób, ale kiedy zobaczyli, że oni również byli obserwowani, 
szybko odwrócili oczy. Brick odwrócił się.  

-Nie dotkną mojego gówna. Brzmiał tak pewnie, ale spojrzenie na niego, 
powiedziało jej, że nie, oni na pewno nie dotkną jego gówna. Rana na głowie 
nie krwawiła tak bardzo, a ona przysięgłaby, że zobaczyła kawałek szkła lśniący 
w świetle latarni. Boże, ten człowiek był pieprzoną bestią. 

Uśmiechnęła się, ale szybko odwróciła wzrok i zaczęła iść do swojego 
mieszkania. Dźwięk jego ciężkich kroków wypełniał przestrzeń wokół niej i 
zmusiła się, by nie oglądać się za siebie. Po otwarciu drzwi natychmiast włączyła 
światło w salonie. Otworzyła dla niego drzwi, a kiedy musiał schylić głowę, by 
ominąć górną część ościeżnicy, poczuła, że jej gardło się zamyka. Posiadanie go 
w domu sprawiło, że wszystko wydawało się takie małe. Zamknęła drzwi, ale on 
się rozglądał i nie zwracał na nią uwagi. Nie, to nie było w porządku. Ten facet 
był skupiony na wszystkim. A zamknięcie drzwi tylko wzmocniło jego rozmiar w 
jej bardzo ciasnym i jałowym domu. 

-Chcesz coś do picia?  

To głupie, Darra. Jesteś głupia przyprowadzając go tutaj. 

Powoli odwrócił się do niej.  

-Jest dobrze. Przez chwilę wpatrywali się w siebie.                                                     
-Zdajesz sobie sprawę, że nigdy nie powinnaś przyprowadzać przypadkowego 
faceta do domu? 

Darra oblizała nagle suche usta, ale nie odpowiedziała. 

-Kurwa, mógłbym być jakimś cholernym seryjnym mordercą, nic o mnie nie 
wiesz. 

-Pomyślałam, że jeśli zamierzałbyś mnie zabić, prawdopodobnie nie pomógłbyś 
mi w klubie. 

Stęknął i spojrzał na kuchnię.  

-Nie wiesz, że seryjni mordercy mogą kogoś ocalić, żeby ich później zabić? 
Odwrócił się, by spojrzeć jej w twarz, ale Darra nawet nie zamierzał o tym 
rozmawiać. To ją przeraziło. 

 -Co powiesz na zajęciu miejsca na kanapie a ja przyniosę apteczkę pierwszej 
pomocy. Myślę, że masz kawałek szkła w ranie.  

Co zaskakujące, nie zrzędził ani nie wydawał żadnego dźwięku, kiedy podszedł 
do kanapy i zrobił to co mówiła. 

Darra szybko weszła do łazienki i włączyła światło. Żarówka zamigotała, a ona 
spojrzała na siebie w lustrze. Jej blond włosy opadły na twarz, a jej niebieskie 
oczy miały „piękne” koła pod nimi. Westchnęła, ponieważ nie było makijażu, 
który mógłby ukryć fakt, że nie spała dobrze. Przykucnęła, wyjęła zestaw z pod 
zlewu i wróciła do salonu. Brick wciąż siedziała na kanapie, wyglądając na za 
dużego i nagle stała się taka zdenerwowana. Odwrócił się i patrzył, jak się 
zbliża, ale śledził ją tylko swoimi oczami, jakby był drapieżnikiem tropiącym 
swoją zdobycz. Po chwili usiadła na skraju sofy i odwróciła się do niego. 

-Denerwujesz się przy mnie.  

Nie było to sformułowane jako pytanie, ale Darra nie miał czasu na odpowiedź, 
ponieważ odezwał się ponownie.  

-Dobrze. Oznacza to, że jesteś wystarczająco mądra, aby być zdenerwowana 
przy zwierzęciu.  

-Czy nikt cię nie nauczył, że to niegrzeczne wskazywanie tego, co oczywiste? 
Darra spróbował uśmiechnąć się, by rozjaśnić nastrój, ale jego stoicki wyraz 
twarzy odebrał jej uśmiech. 

-Nie, nigdy mnie tego nie nauczono, ale oczywista jest jedna rzecz, która jest 
prawdziwa na tym świecie. Jego słowa miały większe znaczenie, niż mogła 

nawet pojąć. Blizna na jego prawym policzku była bardziej widoczna pod 
oświetleniem, ale blizny jej nie przeszkadzały. 

Wiedziała aż nadto dobrze, że kiedy ból w środku był już zbyt wielki, by sobie z 
nim poradzić, ta agonia musiała być także odzwierciedlona na zewnątrz. 
Odsunęła te myśli żałując, że tak było. 

P

rzyglądał się jej tak uważnie, że zajęła się przygotowaniem kilku kwadratów 

gazy, wody utlenionej, odrobiną maści i pęsetą do szkła. 

 -Dlaczego to robisz? 

Mrugnęła oczami w jego stronę i wzruszyła ramionami.  

-Powiedziałam ci, dlaczego to robię. Pomogłeś mi, a ja chcę odwzajemnić akt 
dobroci.  

Nie odpowiedział, więc chwyciła pęsetę i uniosła rękę do jego rany.                       
- To pewnie trochę zaboli.  

Znowu był tak cholernie stoicki i nieruchomy, że zastanawiała się, czy jest coś, 
co przebiło jego twardą zewnętrzną skorupę. Darra skupiła uwagę na 
dwucalowym rozcięciu na skroni. Używając drugiej ręki, by odepchnąć jego 
bardzo krótkie ciemne włosy, skoncentrowała się na usunięciu kilku kawałków 
szkła, które były osadzone w jego skórze. Próbowała nie skupiać się na 
sposobie, w jaki jego włosy były tak miękkie na palcach, lub na tym, że pachniał 
tak cholernie dobrze, że kręciło jej się w głowie. 

Po tym, jak wyjęła kawałki szkła, wzięła się za czyszczenie rany gazą z wodą 
utlenioną. Przez cały czas nikt nic nie powiedział, ale Darra przysięgłaby, że 
słyszy, jak jej serce bije tak mocno, że uderzało o jej żebra. Po przyklejeniu 
małego opatrunku cofnęła się i postawiła wszystko na stoliku do kawy.                
-Gotowe, chociaż powinien to obejrzeć lekarz, ponieważ może to wymagać 
szwów. 

-Dzięki. Spojrzy na to jeden z moich braci. Wstał i zrobiła to samo. 

-Masz dużo rodziny w Steel Corner? Spojrzała ponownie na jego kamizelkę i 
zastanawiała się, czy mówi dosłownie, czy w przenośni, odkąd był w MC. 

-Nie.  

I z tym jednym słowem wiedziała, że rozmowa już się skończyła. Udał się do 
drzwi, ale Darra nie mogła się ruszyć do przodu. Ale zanim wyszedł na zewnątrz, 
spojrzał na nią.  

-Naprawdę powinnaś rozważyć wydostanie się z tego gówna. 

Wzruszyła ramionami.  

-To wszystko, na co mogę sobie teraz pozwolić, a poza tym nie jest tak źle.  

To było kłamstwo, ale ogólnie czuła się wystarczająco bezpieczna.  

-To o wiele bezpieczniejsze niż miejsce, w którym mieszkałam w Kalifornii. 

Wpatrywał się w nią przez kilka długich sekund, zanim w końcu przemówił.  

-To pieprzony wstyd. 

 Skinęła głową.  

-Tak, to prawda. 

Darra czuł się jak małe zwierzę w pułapce, a ten wielki niedźwiedź miał zamiar 
ją pożreć. 

- Dziękuję za to. - Wskazał na głowę, a kolejna przeciągnięta chwila ciszy 
wypełniła przestrzeń między nimi. Nigdy nie miałem kobiety, która by mi się 
podobała.  

Przesunął dłonią po karku. W tej chwili wydawał się dziwnie bezbronny.  

-Jeśli czegoś będziesz potrzebować, albo ktoś zacznie z tobą jakieś gówno, chcę, 
żebyś przyszła z tym do mnie. 

Zamrugała kilka razy, przetwarzając to, co właśnie powiedział.  

-Um, okay, ale jestem pewna, że wszystko będzie dobrze.  

Posłała mu uśmiech. 

- Po prostu wiedz, że jeśli będziesz czegoś potrzebować, przyjdź do mnie. 
Podszedł do niej, sięgnął do kieszeni wyjął długopis i chwycił jej rękę. Spojrzała 
w dół i patrzyła, jak nabazgrał swój numer na jej dłoni, mrowienie zaczęło się w 
jej dłoni i podążyło aż do jej ramienia.  

-Ten numer to telefon awaryjny, ale jeśli czegoś będziesz potrzebować, 
zadzwoń do mnie, tak? 

-Dlaczego to robisz? Zapytała go o to samo, o co on ją zapytał. 

Puścił jej dłoń i cofnął się o krok.  

-Szczerze mówiąc, naprawdę nie wiem.  

A potem odwrócił się, otwierając drzwi i wychodząc na zewnątrz. Patrzyła na 
zamknięte drzwi, a potem spojrzała na swoją dłoń. Jego pismo było męską 
bazgraniną, ale Darra nie wiedziała, czy rzeczywiście do niego zadzwoni. Darra 
zawsze była przyzwyczajona do radzenia sobie z sprawami w swoim życiu 
osobistym i nigdy nie polegała na nikim, aby upewnić się, że wszystko zostanie 
załatwione. To tylko doprowadziłoby ją do rozczarowania i miała dość tego 
uczucia. Może nikt jej nie goni, nikt jej nie szuka, a ona może być sama w tym 
gównianym świecie, ale nie wiedziała, czy te bardzo dziwne i niezwykłe uczucia, 
jakie miała dla Bricka, były czymś, co chciała zbadać. Darra była po prostu zbyt 
uszkodzona w środku i miał zbyt wiele bagażu, by mogła być użyteczna dla 
kogokolwiek. Ale nawet wiedząc o tym wszystkim, weszła do kuchni, chwyciła 
długopis i kartkę papieru i zapisała numer Bricka. Powiedziała, że nie chce jego 
pomocy i może nigdy jej nie będzie potrzebować, ale wiedziała na pewno, że 
nie chce po prostu ignorować tego, jak się poczuła. 

 

  

  

                                                               Rozdział trzeci 

  

Brick jeździł przez kolejną godzinę, zanim w końcu wszedł do klubu Grizzlies. 
Nie powinien był iść do domu Darry, ponieważ angażowanie się w kontakt z 
kobietą, którą interesował się bardziej niż tylko na poziomie seksualnym, było 
niebezpieczne. Brick nie tylko nie chciał kobiety po nic więcej, niż wsadzenie jej 
penisa i na pewno nie chodził do ich domu, żeby mogły opatrzeć jakąś 
powierzchowną ranę. Jego niedźwiedź też ją chciał, dupek był zdecydowany 

zbliżyć się do niej. Na pewno coś go do niej przyciągało, ale nie mógł tego 
wyjaśnić. Na przekór jego lepszemu osądowi i wszystkiemu, co kiedykolwiek 
reprezentował w swoim życiu

 

Brick rzeczywiście zgodził się pójść do jej domu    

- jeśli mógł to tak nazwać. Szczerze mówiąc, nie lubił jej mieszkania na takim 
wysypisku, które nie było bezpieczne. Nie powinno mu to przeszkadzać, nie 
powinien się z tym pieprzyć, ale niech to szlag. 

Zgasił silnik na Harleyu, zdjął kask i zsiadł z motoru. Nawet zanim dotarł do 
frontowych drzwi klubu, usłyszał nadchodzącą muzykę i chociaż był środek 
nocy, trwała impreza. Ale to też nie była niespodzianka. Pracowali ciężko i 
bawili się mocniej. Otworzył drzwi, a zapach trawy, dymu papierosowego i 
lekkiego odoru dziwek klubowych naparł na niego w postaci falującej chmury 
dymu. Zamknął za sobą drzwi i wszedł do głównej części klubu. Oczywiście była 
kobieta, która miażdżyła cipkę i cycki na drążku do striptizerki przed kanapą, na 
której siedział Diesel i Court. A laska między nogami Diesela miała twarz na 
kolanach i podskakiwała głową w górę i w dół, prawdopodobnie dławiąc się 
kutasem. Court miał jedną rękę zarzuconą na tył kanapy, miał skręta między 
wargami, a drugą rękę owinął wokół włosów cipki klubowej przyciśniętej do 
krocza spodni. Odgłos obciągania rozbił się wokół niego i nagle Brick miał dość 
pieprzonego bólu głowy. 

-Hej, chcesz do nas dołączyć? Zawołał Diesel z drugiego końca pokoju. 

Brick podszedł do nich, nie dlatego, że miał zamiar zostać z nimi, ale dlatego, że 
chciał kilku sztachów od Diesela. Może trochę chemicznego odprężenia 
pomogłoby złagodzić jego ból głowy i rosnące w nim emocje. Chciał wrócić do 
absolutnego niczego. To był jego stan dłużej, niż mógł sobie przypomnieć i 
chciał to zachować w ten sposób. Ale nawet wtedy, gdy o tym pomyślał, była ta 
jego część, która zbuntowała się na tę myśl. 

Podszedł do Diesela i wziął oferowanego skręta. Brick usiadł na tyłku na skraju 
kanapy, ale upewnił się, że jest wystarczająco daleko od niego i chłopaków. Nie 
ma potrzeby zbliżania się do załogi. Zaciągnął się głęboko i przez kilka sekund 
trzymał dym w płucach. Rozejrzał się po klubie i zobaczył kilku Nomadów w 
barze, którzy przybyli wcześniej w tym tygodniu, aby wesprzeć mięśniami 
podziemny ring walki. 

Teraz, gdy Grizzly MC nie było w branży narkotykowej i nie było na radarze 
władz, wszyscy byli spokojniejsi i mniej rozrzuceni. Brick zaciągnął się drugi raz i 
zatrzymała dym na trochę dłużej. Zerknął na striptizerkę, nie znał jej imienia, 
ale z czasem większość kobiet, które ofiarowały swoją cipkę członkom Grizzly i 
tak otrzymywała pseudonimy - tak samo jak oni. Ale Bricka nie obchodziło w 
żaden sposób, jakie są ich prawdziwe lub sceniczne imiona i naprawdę nie 
obchodziły go wszystkie cycki i tyłki, które teraz są w klubie. Tak, był bękartem, 
ale nigdy nie udawał niczego innego. Zanim oddał skręta Dieselowi, laska 
Court'a wyciągnęła rękę i przesunęła dłonią wzdłuż uda Bricka. 

-Hej, Brick. Chcesz się trochę zabawić z Courtem i ze mną?  

Laska była pijana, miała wystarczająco dużo makijażu, że musiały być dwie 
warstwy gówna nałożone na jej twarzy i śmierdziała, jakby już pieprzyła kilku 
innych członków klubu nie zbyt dawno temu. 

-Koleś, nie jestem za oglądaniem twojego kutasa ani niczego, ale Cilly może 
ręcznie obsłużyć twojego kutasa, dopóki nie poczujesz, że to cholerstwo się 
zaraz wyleje. 

Brick zwinął wargę na słowa Court'a.  

-Nie jestem chętny na trzeciego.  

Odepchnął rękę kobiety i wstał. W rzeczywistości Brick nie zamierzał się dziś w 
nic angażować, chyba że była to blondynką o imieniu Darra. Gówno. Szorował 
dłonią twarz i wydychał powietrze.  

-Widziałeś dziś wieczorem dziadka lub jego starszą? Ponieważ Court był teraz 
zajęty z Cilly, zwrócił się do Diesela. 

-Nie, on i Sonya udali się na kilka dni do Boulder. Chciała zrobić zakupy i cóż, 
chciał spędzić trochę czasu ze swoją kobietą. Diesel wykończył skręta i zgniótł 
kipa w popielniczce obok niego. 

-Pokręcę się tutaj dzisiaj wieczorem. Zanim odwrócił się, by odejść, Diesel znów 
się do niego odezwał. 

-Co, kurwa, stało się z twoją głową?  

Diesel owinął rękę wokół włosów kobiety, która mu obciągała, ale jego oczy 
były zwrócone na Bricka. Całe to gówno seksualne, które działo się wokół niego, 
nie było niczym niezwykłym, ale to nie znaczyło, że Brick lubił być tak blisko 
swoich braci. 

-Nic. Właśnie walczyłem w Summer's. 

-Tak, kto cię opatrzył? Sądzę, że Marin nie byłby w stanie bawić się w 
pielęgniarkę i nie widzę, jak striptizerki zeskakują ze sceny, żeby to zrobić. 

 Diesel był sprytnym skurwielem, widział wiele rzeczy, które inni mogli 
przeoczyć i bycie VP klubu stawiało go na innym poziomie, podobnie jak Bricka. 
Wszyscy jego bracia byli intuicyjni, ale Diesel,

 

był kimś więcej. 

-To nie jest coś, o czym teraz chcę rozmawiać. 

Diesel podniósł jedno ramię i spojrzał na striptizerkę.  

-Czy, do cholery, kiedykolwiek, ktokolwiek ci powiedział, że zalewanie całej 
ciemności w butelce skończy się gniciem twoich wnętrzności?  

Diesel nie przestawał skupiać uwagi na tyłku, który tańczył mu przy twarzy. 

-Czy ktoś ci kiedyś powiedział, żebyś zajął się swoim własnym pieprzonym 
interesem? 

Diesel na nich spojrzał.  

-Tak, cały czas.  

Uśmiechnął się.  

-Jesteś zrzędliwym skurwielem. 

Brick prychnął i odwrócił się, by udać się do pokoju, który był jego, kiedy 
zatrzymywał się w klubie. Gdy wszedł do środka i zamknął drzwi, skierował się 
w stronę łazienki. Miał smród klubu ze striptizem i potu z całego dnia 
pokrywające jego ciało. 

Dwadzieścia minut później leżał na środku łóżka, zgasił światła i skupił uwagę 
na suficie. To, czego nie mógł pozbyć się z głowy, to fakt, że Darra poprosiła go, 
aby poszedł do jej domu wyłącznie w celu udzielenia mu pomocy. Żadna 

kobieta nigdy tego nie zrobiła i poza członkami jego klubu nikt nigdy nie pokazał 
mu aktu dobroci. Ale choć chciał zbadać to, co czuł do ludzkiej kobiety, 
powiedział sobie również, że jest toksyczny i ostatecznie zrujnuje wszystko, co 
w niej dobre. A była dobra. 

Wyczuł jej wewnętrzny konflikt, ale to nie była jego sprawa, by o to pytać, a 
nawet dbać o to. Nie wiedzieli nic o sobie nawzajem, poza kilkoma podstawami, 
i to tam musiało się skończyć. 

Więc dlaczego, kurwa, dałeś jej swój numer? 

Jakby mówił głośno, jego komórka zawibrowała na nocnym stoliku. Brick 
sięgnął, zobaczył nieznany numer i prawie nie odebrał, ale coś wewnątrz niego 
skłoniło go odebrania połączenia  i przyłożenia telefonu do ucha.  

-Tak? 

-Brick? 

Jego puls przyspieszył, a niedźwiedź podniósł się na dźwięk głosu Darry. 
Natychmiast Brick był w pogotowiu.  

- Wszystko w porządku?  

Po drugiej stronie troszkę zaszeleściło i zdał sobie sprawę, że to dźwięk ciała 
poruszającego się między prześcieradłami. Jej ciało porusza się między 
prześcieradłami. Pierdolić. Jego kutas uderzył do przodu, twardy jak metal. 

-Jestem w porządku. Jest późno i pewnie nie powinnam była dzwonić, ale 
chciałam się upewnić, że wróciłeś cały do domu. 

Przez kilka sekund mógł tylko patrzeć na ścianę naprzeciwko niego.  

-Dzwonisz, bo martwiłaś się o mnie? 

Zachichotała bardzo cicho, a ten dźwięk skręcił mu serce. Szorował dłonią po 
twarzy i położył się z powrotem. 

-Tak, to dość głupie, wiem. Wyraźnie sobie radzisz, ale zostałeś mocno 
uderzony. 

-Jest w porządku. Kolejna cisza i znów usłyszał jej poruszenie w łóżku. 

Wyobraził sobie wiele paskudnych rzeczy, takich, w których stał na końcu jej 
łóżka, zrywał te prześcieradła z jej nagiego ciała, i powiedział jej, że zrobi 
wszystko, co chce, do cholery. 

-W porządku, to wszystko. Ponownie przepraszam za dzwonienie tak późno, ale 
chciałam się tylko upewnić. 

-Tak… dzięki.  

Cholera, to był drugi raz, kiedy powiedział te słowa, a wcześniej, cóż, nie mógł 
sobie przypomnieć, żeby powiedział je komukolwiek, z wyjątkiem członka 
Grizzly. 

-W porządku, do widzenia.  

Nie odłożyła od razu. 

Kiedy w końcu to zrobiła, odciągnął telefon i spojrzał na ekran, aż wróci 
połączenie. Uświadomił sobie, że czekała na nie, żeby w zamian pożegnać się z 
nią. Wyłączył telefon i rzucił go z powrotem na stół, Brick uświadomił sobie coś 
od razu. W żaden sposób nie mógł odejść od Darry. Kurwa. 

                                                                        **** 

Darra obrócił się wokół srebrnego słupa i kołysała biodrami do powolnej, 
uwodzicielskiej muzyki. Tego wieczoru nie tańczyła solo, ale sposób, w jaki 
ustawiono Summer, to dwa drążki po obu stronach sceny, a następnie centrum, 
gdzie odbywała się główna atrakcja. Obecnie Cynamon pocierała się w górę i w 
dół słupa, jakby próbowała pieprzyć to wszystko. Wieczór kawalerski, który 
siedział w pierwszym rzędzie, zawył i wrzasnął, ale Darra wyciszyła pozostałych. 
Po tym wszystkim, co usłyszała od Bricka, szukała w gazecie czegoś, co nie 
wymagało od niej tego typu pracy. Oczywiście Darra próbował znaleźć coś 
lepszego od czasu przeprowadzki do tego miasta, ale po tym gównie z tamtym 
facetem była po prostu zmęczona tym wszystkim. Gdyby mogła po prostu 
zrezygnować, zrobiłaby to, ale niestety nadal musiała płacić rachunki i jeść. 
Sześć długich lat zajęło jej pozbieranie się, ale kiedy już miała dość pieniędzy, 
postanowiła opuścić wielkie miasto na rzecz czegoś mniejszego i bardziej 
intymnego. Może bieganie było w jej genach. Wybrała to małe miasteczko, 
żeby mieć dom, nawet nie badając go. To było głupie z jej strony, ale nie 

żałowała już niczego, co zrobiła. Wierzyła, że wszystko dzieje się z jakiegoś 
powodu. Często zadawała sobie pytanie, dlaczego wybrała to miejsce, na 
przeprowadzkę, ale szczerze mówiąc nie znała na nie odpowiedzi. 

Obracała się w kółko, a promień od górnego światła

 

przeleciał nad nią krótko. 

Przy stole tańczyło kilku facetów, ale skupiła się na innych rzeczach. Czasami 
myślała o jeździe po otwartej drodze z górami po obu stronach. Ale innym 
razem wyobrażała sobie swoje życie jako kogoś innego. Otworzyła oczy i 
spojrzała w dół, kiedy poczuła dotyk na kostce. Faceci, którzy tu przyszli, 
wiedzieli, że nie powinni dotykać. Darra musiała zmrużyć oczy, ale kiedy 
zobaczyła, że jeden z chłopaków siedzi przy jej stole, jej puls przyspieszył. Znała 
go, nigdy by go nie zapomniała. Nie po tym, jak roztrzaskał butelkę piwa na 
głowie Bricka. Dlaczego on tu był? Marin powinien był zakazać mu powrotu do 
Summer po tym wyczynie, który odwinął. Nie uśmiechał się, nie okazywał 
żadnych emocji. Do tego czasu zdjął rękę z jej kostki, ale trzymał ją 
niebezpiecznie blisko pięty. 

Muzyka się skończyła i szybko zeszła na dół. W sposobie, w jaki ten facet patrzył 
na nią, było coś, co sprawiało, że Darra z niepokojem poczuła dreszcze. 
Otrząsnąwszy się  wmówiła sobie, że nie może jej zastraszyć, chyba że mu na to 
pozwoli, udała się na zaplecze. Już prawie nadszedł czas, by skończyła, ale to 
nie przyszło wystarczająco szybko. Miała zwitek banknotów wsuniętych za jej 
pasek od stringów, a kiedy szła krótkim korytarzem w kierunku tyłu, zakryła 
swoje piersi ramieniem. Przypuszczała, że tak naprawdę nie miało to znaczenia, 
ponieważ wszyscy widzieli jej piersi podczas tańca, ale wtedy pracowała. W tej 
chwili nie robiła tego, a zatem jej wdzięki nie mogły być oglądane. Na zapleczu 
chwyciła koszulkę i biustonosz, założyła je i zmieniła cekinowe stringi na 
bawełniane majtki. W takim miejscu jej bielizna byłaby sklasyfikowana jako 
„majtki babci”, ale do cholery. Były wygodne i to miało znaczenie. Umieściła 
zwitek banknotów, który wyjęła za stringów, zanim je zdjęła, a teraz usiadła i 
zaczęła je prostować i liczyć. Pod koniec nocy dwieście dolarów w napiwkach 
było dobre. Tak dobre, że nie czuła się już tak sroga, ponieważ nie znalazła 
przyzwoitej pracy. 

Minęło zaledwie kilka dni, odkąd widziała Bricka. Poza jednym telefonem, który 
do niego wykonała po tym, jak opuścił jej mieszkanie, Darra nie rozmawiał z 
nim od tamtej pory. Ale to nie znaczyło, że nie myślała o nim. Ciągle o nim 

myślała, do tego stopnia, że była zażenowana, że jest śmieszna. Gdyby wiedział, 
jak wyglądały jej lata dziecięce i dorastania, co zrobiła by pozostać przy życiu, 
byłby zdegustowany. Och, nie miała wątpliwości, że Brick był daleki od 
niewinności, lub doświadczenia doskonałego życia. Możliwe, że miał swoje 
własne szkielety w swojej szafie, ale to nie znaczyło, że chciałby być obarczony 
kogoś innego, a striptizerki najmniej. Darra nienawidziła odnosić się do tego 
terminu, ponieważ zawierał tak wiele złych insynuacji, ale tak właśnie było i 
dopóki nie mogła znaleźć miejsca, w którym mogliby zatrudnić ją z jej 
„profesjonalnym” tłem, będzie musiała nadal polerować słupy. 

Wepchnęła pieniądze do portfela i złapała torebkę. Wracanie do jej śmietnika, 
jak to wymownie ujął Brick, nie było czymś, czego nie mogła się doczekać, ale 
każde miejsce było lepsze niż tutaj. Na szczęście nikt nie przeszkadzał jej w 
drodze, a gdy otworzyła swój samochód, zaczęła dzwonić komórka. Serce 
podskoczyło jej na myśl, że to może być Brick, ale szybko ją odepchnęła i 
spojrzała na telefon. Pojawił się numer, który widziała od czasu do czasu, 
zważywszy na fakt, że był to facet, który mieszkał dwa mieszkania od niej,  
jedyny, z którym była bardziej związana od czasu przeprowadzki do tego 
miasta. 

-Cześć?  

Przytrzymała telefon między uchem a ramieniem i otworzyła drzwi samochodu. 
Po wślizgnięciu się natychmiast zamknęła drzwi - nawyk, ale mądry - i 
wepchnęła kluczyk do stacyjki.  

-Cześć? Zapytała ponownie. W tle było mnóstwo ludzi. 

-Hej, Darra. Głos Jake'a był napięty, gdy przeszedł przez odbiornik. 

-Ledwo cię słyszę. Gdzie jesteś? Usadowiła się i ruszyła do domu. Chociaż Jake 
miał trzydzieści lat, prowadził całkiem złe życie. Był jedyną osobą, która przyszła 
i „witała” ją w ich gównianym kompleksie i od tego czasu się polubili. Ale Jake 
pracował gdzieś w nocy, w miejscu, o którym nigdy nie rozmawiał i jednym, o 
który nie pytała, więc kiedy się widzieli, to głównie mijali. A kilka razy, kiedy 
wyszli coś zjeść, Darra nie czuł się tak samotna. 

-Po prostu wyszedłem napić się drinka ze znajomymi. Wcześniej urwałem się z 
pracy, pomyślałem, że może chcesz, żebym przyniósł trochę pizzy i piwa? ” 

-Myślę, że jesteś teraz moją ulubioną osobą na świecie. 

Zachichotał.  

-Fajnie. Będę za około godzinę? 

-Brzmi nieźle.

  

Rozłączył się, a ona oparła głowę na siedzeniu. Po tak spieprzonym dzieciństwie 
jak Jake, był bardzo przyzwoitym facetem. Opowiedział jej o molestowaniu 
przez zata, które przeżył z rąk chłopaka swojej matki i opowiadał o narkotykach 
i alkoholu, które były stale obecne w jego domu podczas dorastania. Ale po tym 
wszystkim, empatii i bólu, które odczuwała dla niego, ponieważ jego życie 
zawierało wiele tych samych rzeczy, co jej, nie otworzyła się. Chociaż Jake był 
jedyną osobą, której ufała w tym mieście, po prostu nie czuła się dobrze, 
mówiąc o jej gównie i dodając go do ich już i tak mizernej egzystencji. Zbyt 
trudno było o tym mówić, zbyt bolesne wspomnienia, by je przywołać, nawet 
jeśli było to tak dawno temu. Wreszcie zaczęła w swoim życiu, choć powoli, ale 
nadal posuwać się naprzód. 

To nowe życie w Steel Corner nie polegało na próbie zapomnienia o przeszłości, 
ale na zaakceptowaniu jej i upewnieniu się, że wznosi się ponad nią. 

 

  

  

                                                               Rozdział czwarty 

  

Brick oparł się o jedną z drewnianych belek w stodole i patrzył, jak dwaj 
zmiennokształtni wchodzą na środek pokoju. W tej chwili gepard i lampart 
walczyli, a zarówno jak ciekawy był ten rodzaj wypływu krwi, Brick był 
zmęczony i miał inne rzeczy na głowie. Oczywiście te inne rzeczy nigdy nie 
opuściły jego głowy, odkąd opuścił dom dwa dni temu. Ale odepchnął wszystko 
inne, co nie miało nic wspólnego z przemocą tuż przed nim. 

Gepard był krwawym bałaganem z kilkoma kawałkami mięsa wyrwanymi z jego 
ciała. Posoka i krew pokryły ziemię i pokryte sianem podłogi, a hałas był 
ogłuszający, gdy chłopcy krążyli wokół zmiennokształtnych walczących z nim. 
Tak, to było dalekie od cholernej legalnej pracy, ale wynagrodzenie było dobre, 
nie sprzedawali już koksu, a wszystko, co klub musiał zrobić - poza aspektem 
partnerskim - to wprowadzić zmiany i upewnić się, że nikt nie rozpoczął własnej 
niezatwierdzonej walki. Ale zazwyczaj wszystko przebiegało sprawnie, 
zwłaszcza, gdy Grizzly MC był dobrze znany w Steel Corner, a jeśli ktoś chciał z 
nimi zadzierać, to albo nie pochodził z tego miejsca, nigdy nie słyszał o ich 
gównianej reputacji, albo byli po prostu zbyt głupi. 

Walka zakończyła się, gdy lampart zdjął geparda, pozostawiając na ziemi 
martwe ciało. Każdy wojownik miał faceta, który ich trenował, a mężczyźni 
odpychali ludzi, aby dostać się do zwierząt. Lampart powrócił już do swojej 
ludzkiej postaci, ale gepard musiał być odprowadzony przez kilku facetów. Ślad 
krwi podążył za nim. Pieniądze zaczęły być wymieniane między oferentami, a 
Sticks, facet, który był partnerem Jace, prezydenta Grizzlies MC, zbierał garść 
pieniędzy. Chłopaki zaczęli wychodzić, ponieważ kolejna walka zacznie się za 
około pół godziny, a Brick odepchnął się od belki i podążył za Sticksem na 
zaplecze. 

-Dziś wieczorem dobrze się obłowiliśmy. Sticks przemówił do Brick, ale nie 
odwrócił się od niego i podszedł do biurka, które tu umieścili. 

Brick zamknął drzwi i oparł się o nie. Obserwował, jak Stick odlicza pieniądze i 
tworzy kupki, a następnie wpychał każdą w kopertę. 

Podał Bricks dwie koperty i uśmiechnął się.  

- To była naprawdę dobra noc, człowieku, a my mamy jeszcze dwóch 
bojowników ustawionych na dzisiejszy wieczór, ale chcę dać ci teraz połowę 
zarobku. Brick skinął głową, wziął je i włożył do wewnętrznej kieszeni swojej 
kamizelki. 

-Zostajesz, żeby oglądnąć walki czy wychodzisz? 

-Curt ma dziś kilka możliwości wykorzystania swoich kopii zapasowych. Myślę, 
że chce po prostu chodzić i obstawiać zakłady.  

 Sticks roześmiał się.  

-To uzależnia, człowieku. Mam na myśli spójrz na frekwencję w każdy pieprzony 
weekend? To tak, jakby te dupki nie potrafili się wystarczająco napatrzeć, jak 
zmiennokształtni zabijają się nawzajem. Tak, przemoc niektórym mogła 
sprawiać przyjemność.  

-Złapię cię później. 

Brick przechylił podbródek, otworzył drzwi i ruszył z powrotem na motor. Było 
już po północy i chociaż mądrą rzeczą byłoby pójść do domu, to nie było to tym, 
co zamierzał zrobić. Po uruchomieniu Harleya, założeniu kasku i przebyciu 
długiej, krętej drogi w dół góry z powrotem do miasta, było tylko jedno miejsce, 
do którego chciał jechać i jedna osoba, którą chciał zobaczyć, mimo że wiedział, 
że to głupie. 

Z wiatrem wiejącym po twarzy i oponami jadącymi po chodniku, Brick mógł 
sobie wyobrazić, że nie musi się martwić o wszystko, co przechodziło przez jego 
głowę, wszystkie pytania, które zaczął sobie zadawać, dotyczące jednego 
małego człowieka płci żeńskiej. Mógł porozmawiać o tym z innymi członkami, 
może nawet porozmawiać z Jaggerem, odkąd był świeżo związany z Sonyą, ale 
Brick nigdy nie był dobry w próbie wytłumaczenia się w sensie emocjonalnym. I 
szczerze mówiąc, nawet nie wiedział, co powiedzieć. Właśnie ją poznał i chociaż 
połączenie, które poczuł, było szalenie silne - jeśli nie samo w sobie szalone - 
nie wiedział nawet, jak naprawdę poradzić sobie z tym, co czuł. 

Brick znalazł się na parkingu kompleksu apartamentów. Był to ten sam układ, 
co ostatnim razem: ludzie włóczący się na zewnątrz i rozbrzmiewająca muzyka z 
otwartych drzwi. Nie wiedział nawet, czy Darra tu będzie, ale potem zobaczył 
jej samochód i zaparkował obok. Jego niedźwiedź poruszył się w jego wnętrzu, 
zanim zsiadł z motoru. Tylko świadomość, że była tu sama, napięła mu skórę, a 
każdy instynkt ochronny w jego wnętrzu ryknął. Ale zanim zdążył skierować się 
do jej mieszkania, uspokoił się i patrzył, jak mężczyzna niosący sześciopak piwa i 
pudełko pizzy podchodzi do mieszkania jego kobiety. 

Jego kobieta? 

Kurwa, Brick ją stracił, ale nawet wiedząc to nie znaczyło, że zamierza zabrać 
swój tyłek na motor i zapomnieć o Darre. Facet zatrzymał się przed jej 

drzwiami, zapukał, a kiedy je otworzyła, a jej uśmiech się rozjaśnił, Brick zwinął 
dłonie w pięści i warknął nisko i głęboko. Cholera, powinien po prostu odwrócić 
się i wrócić do swojego motoru i nigdy nie patrzeć wstecz. Nie potrzebowała 
takich jak on w jej życiu. Ale nie odwrócił się i zamiast tego ruszył do jej 
mieszkania. Nie pieprzył się, słysząc niskie zwierzęce dźwięki, które wydawał 
przy każdym kroku. Ledwo się powstrzymywał, ale kiedy zobaczył, że facet 
owinął swą wolną rękę wokół jej talii i pociągnął ją do uścisku, to właśnie wtedy 
poczuł, jak jego niedźwiedź przebija się przez jego ciało z potrzebą zmiany. 

Przyspieszył kroku, pełny gniewu, zazdrości i całej zwierzęcej potrzeby, która 
płonęła w jego niedźwiedziu. Nie było więcej wątpliwości do tego, co czuł, ani 
potrzeby pozostawienia jej w spokoju, ponieważ to było słuszne. Wszystko, na 
czym mu zależało to skupić się teraz na Darre. 

Kurwa odsunęli się od niego, a zapach ich lęku z wiedzą o tym, kim jest i skąd 
pochodził, sprawił, że na jego ustach pojawił się sadystyczny uśmiech. 
Zatrzymał się przed drzwiami Darry, wiedząc, że musi zebrać swoje gówno, 
zanim zrobi coś, co mogłoby zrujnować wszystko, co próbował z Darrą. Cholera, 
co chce z nią zrobić? 

Nie wiedział, czy podoba mu się ta nowa potrzeba bycia tak opiekuńczym i 
terytorialnym wobec kobiety, której prawie nie znał. Po drugiej stronie drzwi 
rozległ się odgłos, a jego niedźwiedź zareagował pierwszy. Chwycił uchwyt i 
przekręcił go, popychając go do przodu. Drewno było słabe i stare, a jego siła 
zmiennokształtna sprawiała, że drewno i tanie zamki łatwo się poddawały. 
Usłyszał, jak Darra sapie i odwrócił się, by na nią spojrzeć. Stała w kuchni, mając 
na sobie tylko parę zbyt krótkich spodenek i koszulę, która wisiała na jednym z 
jej ramion. Dzięki, kurwa, że miała na sobie stanik, ponieważ pasek był 
widoczny. Jego zazdrość w widzeniu tego, co miała na sobie, a następnie 
odwrócił głowę w stronę mężczyzny stojącego zaledwie kilka stóp od niej, 
sprawiało, że ta niezwykła emocja pompowała go jeszcze mocniej i bardziej. 
Odgłos łamiącego się czegoś wyraźnie pochodził ze złamanej płyty, gdy zobaczył 
odłamki wokół jej stóp. 

-Brick? 

Zaskoczenie i odrobina strachu w jej głosie sprawiły, że próbował się odprężyć, 
ale to nie miało sensu. Jego niedźwiedź przejął kontrolę. 

-Uh. Facet spojrzał między nimi, a potem opuścił oczy, by zerknąć na kamizelkę 
Bricka. Przełknął głośno na tyle, że Brick go usłyszał, a zapach jego niepokoju 
nasilił się.  

-Wy dwoje znacie się? 

Brick wydała niski pomruk. 

Darra odetchnął i powiedział:  

-Tak, znamy się… jakby. 

-A wy dwoje dobrze się bawicie?  

Głos faceta zachwiał się. 

-Bawiliśmy, dopóki nie wyłamałeś mi drzwi, kiedy wszedłeś tutaj 
niezapowiedziany.  

Brick uśmiechnął się z dzikością w głosie Darry, ponieważ nikt nigdy nie ośmielił 
się z nim rozmawiać w ten sposób. A jeśli tak, to nigdy tego nie powtórzyli. Ale 
słuchanie tego od Darry było prawie… słodkie. 

-Uh. Facet znów spojrzał między nich i jego niepokój się nasilił. Może uh, tak, po 
prostu pójdę. Ruszył w stronę frontowych drzwi, ale Brick blokował je i zawahał 
się. Facet wyglądał znajomo, ale najprawdopodobniej był to fakt, że Brick 
widział go kiedyś w mieście. 

-Nie musisz iść, Jake.  

Zaskoczenie Darry wkrótce zmieniło się w irytację i gniew.  

-Co do diabła, Brick? 

 Patrzył na nią przez kilka sekund, a napięcie w pokoju wzrosło.  

-Co?  

Powiedział to jedno słowo bez żadnych emocji, ale znowu jedyną rzeczą, którą 
czuł teraz, była potrzeba kopnięcia czyjegoś tyłka i utoczenia krwi. 

Jej oczy rozszerzyły się lekko, a potem natychmiast się zwęziły. Jake ominął 
Bricka i kierował się w stronę frontowych drzwi. Brick odwrócił się i spojrzał na 

niego, obnażył zęby i poczuł satysfakcję, gdy Jake wydał z siebie odgłos i zwinął 
swój tyłek. Dobrze, może skurwiel pomyśli dwa razy zanim spróbuje czegoś z 
tym, co było Bricka. 

Jego. Tak, Darra był jego, a jego niedźwiedź był cholernie jasny. Spojrzał w dół i 
zacisnął zęby, wiedząc, że będą reperkusje za jego działania, gdy chodziło o 
Darry, ale i tak nie powstrzymałby się od tego. Jego niedźwiedź przejął kontrolę 
i kiedy to dotyczyło tej kobiety, tej, której pragnął bardziej niż kiedykolwiek 
wcześniej, to jego zwierzę zrobiło wszystko, co chciał, do cholery.  

-Jeśli wybierzesz mężczyznę…  

Podniósł tylko oczy, żeby się na nią gapić.  

- W takim razie upewnij się, że nie będzie cię wkurzać, że zostawić cię tutaj z 
mężczyzną, który właśnie wyłamał ci drzwi.  

Warknął ostatnie słowo, ponieważ nawet jeśli Darra powiedział Jake'owi, że zna 
Bricka, ten dupek nie powinien zostawić ją samą z nim. Kurwa, była gorąca, 
kiedy była wkurzona, a to pozwoliło mu wyobrazić sobie, że pociąga go za 
włosy, gryzie jego ciało i drapie mu plecy, gdy będzie pieprzył ją dobrze i 
mocno. Zmusi ją do uświadomienia sobie, że był dla niej, a ona była jego. 

-Ty… po prostu nie mogę w to uwierzyć.  

Wyrzuciła ręce w górę, a on widział, jak trzęsą się od jej emocji.  

-Nie możesz po prostu wejść do czyjegoś domu i pójść na całość jak alfa, tak jak 
bym była twoją własnością. 

Uśmiechnął się złośliwie, napełniając go poczuciem humoru, który nadszedł od 
niej.  

-Nawet cię nie znam, ale zachowujesz się tak, jak…  

Odwróciła się na chwilę i chociaż wiedział, co zamierza powiedzieć, wszystko w 
jego wnętrzu zacisnęło się na myśl, że zamierza to powiedzieć . 

- Powiedz to - warknął te dwa słowa.  

W tym momencie musiał usłyszeć, jak to mówi bardziej, niż potrzebował 
pieprzonego oddychania. 

Kiwnęła głową w jego stronę i zacisnęła szczęki.  

-Jak gdybym była twoja. 

Zrobił krok w jej stronę i patrzył, jak głęboko wciąga powietrze i wstrzymuje 
oddech.  

-Ta rzecz, którą czuję do ciebie, zrobił kolejny krok w jej kierunku. Nie ma sensu. 

 Przysuwał się coraz bliżej, aż roztrzaskane drewno chrzęściło pod jego butami, 
a on był zaledwie kilka cali od niej. Musiała odciągnąć głowę do tyłu, żeby 
spojrzeć na jego twarz, a Brick zacisnął dłonie na udach, aby powstrzymać się 
od dotarcia do niej i dotknięcia jej. 

- Co?  

Jej głos był tak cichy tak, że był tylko szeptem. 

Słyszał ją mimo wszystko i czuł, że jego kutas twardnieje nad faktem, że ta 
kobieta działa tak silnie na niego, ale jeszcze bardziej, że go uwielbiała. Stał się 
wyraźnie odczuwalny słodki zapach jej podniecenia, który tak rozpaczliwie 
starała się ukryć, wyszedł z niej i wypełnił jego nos. Zamknął odległość między 
nimi i cofnęła się o krok. Wykonywali ten taniec kroków, aż blat w jej kuchni 
powstrzymał ją przed odejściem od niego. Brick pochylił się do przodu, położył 
dłonie na blacie po obu jej stronach, zatrzymując ją w środku i opuścił oczy, by 
móc patrzeć na jej rozchylone usta. 

-Słyszałaś mnie, kobieto i wiesz, że również to czujesz, stwierdził Brick niskim, 
głębokim głosem i nie mógł powstrzymać warczenia, które było wplecione w 
jego słowa. Podniósł wzrok na gładką kolumnę jej gardła, patrzył, jak puls bije 
nierówno tuż pod jej uchem, a następnie kontynuował podnoszenie oczu, tak 
że wpatrywał się w jej jasno niebieskie.  

-Czuję to na tobie. Chcesz mnie, ale walczysz z tym w ten sam sposób w jaki ja. 

 Jego pierś ocierała się o jej pierś, kiedy głęboko wciągnął powietrze, a wielkie, 
miękkie półkule jej piersi sprawiły, że wbił palce w tani, popękany blat.  

-Czy to ma jakiś sens?  

Nie czekał, aż ona odpowie.  

-Nie, kurwa na pewno nie.  

Przysunął ręce bliżej niej, aż lekko dotknęły jej bioder, a on powstrzymał 
potrzebę jęczenia na ten lekki kontakt z nią.  

-Czy kiedykolwiek czułem się tak zaborczy o kobietę? Powoli pokręcił głową.       
-Nie. Ale wiem, że nie mam zamiaru odwracać się od tego, cokolwiek to kurwa 
jest. Nigdy wcześniej nie czułem się tak z nikim innym.   

Pochylił się jeszcze bardziej, tak że prawie nie było miejsca, które oddzielałoby 
ich wargi. Przez niego przeszedł zaborczy dreszcz, a ona nie odsunęła głowy, a 
zapach jej pragnienia go wzmógł. 

-To szaleństwo i komplikacja, której nie potrzebuję w życiu - powiedziała bez 
tchu. 

-Już zdecydowałem, że jesteś moja. Mój niedźwiedź już zdecydował, że jesteś 
moja. A jeśli wiesz coś o zmiennokształtnych lub harlejowcach, to wiedziałbyś, 
że nic z tego nie jest lekceważone.  

Wpatrywała się mu prosto w oczy, a jej oddech pojawił się w twardych, 
szybkich wdechach. Pachniała słodko i miętowo, a małe podmuchy powietrza z 
każdego wydechu poruszały się wzdłuż jego ust. Mógł zamknąć szczeliny, które 
je oddzielały, wziąć jej usta w siniaczącym pocałunku i pokazać jej, jak 
prawdziwe są jego słowa, nawet jeśli były niedorzeczne. 

-Jesteś szalony. 

Uśmiechnął się, ale wiedział, że jest bardziej zwierzęcy niż cokolwiek innego. 

-Kochanie, mam dużo pieprzonych rzeczy, a bycie szalonym jest z nich najmniej 
intensywne. Teraz możemy to zrobić w łatwy lub trudny sposób.  

Przełknęła. 

Chciał skosztować jej ust, ale musiał pokazać niewielką ilość samokontroli. 
Odchylił się na tyle, by nie czuła się tak przytłoczona.  

-Trudna droga?

  

Mógł pomyśleć, że boi się jego słów, ale prawda była taka, że poczuł jej 
zwielokrotnione podniecenie. Może być człowiekiem, ale była też bardzo mądra 

i miała dobry instynkt, by wiedzieć, że nie stanowi dla niej zagrożenia. Teraz, 
jednak dla innych facetów, którzy próbowali z nią jakieś gówno, Brick był 
zdecydowanie dla nich pieprzonym zagrożeniem, a wyłamanie jej drzwi, aby to 
udowodnić, nie było wszystkim do czego był skłonny, aby wyjaśnić tę kwestię. 

Pokręciła głową, ale nawet nie pomyślał, że wie, dlaczego ją potrząsa. Zobaczył 
sposób, w jaki patrzyła na jego wargi, które były tak blisko niej, i poczuł, jak 
drobne pąki jej sutków naciskają na jego pierś. 

- Mogę być wytrwałym sukinsynem, Darra.  

Uśmiechnął się, ale nie czuł nic z humoru.  

-I to byłaby trudna droga, ponieważ chcę ciebie i nie pozwolę ci odejść.  

Nigdy nie wymusić na niej niczego, ale z pewnością, kurwa, może sprawić, że 
jego obecność będzie odczuwana jak jasna cholera, więc będzie wiedziała, że 
nie miał zamiaru odejść od niej, gdy zdecydował, że jest jego. 

-Powiem to jeszcze raz ... jesteś szalony. 

Opuścił go głęboki chichot i było to naprawdę dobre. Nie pamiętał nawet, kiedy 
ostatni raz miał ochotę się śmiać, nie mówiąc już o tym, żeby to robić.  

-Nie masz pojęcia, kochanie. 

Odetchnęła i rozejrzała się po swoim mieszkaniu.  

-Jak, u diabła, mam naprawić moje drzwi o tej porze w nocy?  

Położyła dłonie na jego piersi i odepchnęła go z powrotem. Nie była silniejsza 
od niego, ale ustąpił i cofnął się o krok. Spojrzała na niego i zmrużyła oczy.  

-A co do wyniku, nie mówię, że jestem twoja, ani nic takiego… 

-Ale, też nie zaprzeczasz, że będziesz moja.  

Nie było dla niego rozbawienia, uśmiechu ani łatwości. Wkrótce zrozumie, że 
jest jego i że nie ma już odwrotu. Brick nigdy wcześniej nie doświadczył czegoś 
podobnego w swoim bardzo mrocznym i popieprzonym życiu i nie miał zamiaru 
pozwolić, żeby to prześlizgnęło się przez jego palce, nie teraz, kiedy to 
zaakceptował. 

Podeszła do drzwi wejściowych bez odpowiedzi, ale widział na jej twarzy, że 
myśli o jego słowach.  

- Czy zawsze jesteś taki uparty i agresywny?  

Położyła dłoń na drzwiach zwisających z zawiasów i spojrzała na niego zza jej 
ramienia. 

-Niczego jeszcze nie widziałeś, Darra, ale kiedy jest to coś, czego chcę, nie ma 
niczego, czego nie zrobię, żeby to zdobyć. 

 Nie mrugnęła, nawet nie pokazała żadnego wyrazu, gdy patrzyła na niego, ale 
jego słowa zrobiły to, co powinny. Darra zdał sobie sprawę, że taki był i nie 
zmieni się. Było to widoczne w emocjach, które ukazały się na jego twarzy i 
zrozumiała, że on właśnie taki naprawdę jest. Nie był człowiekiem ze 
zwierzęciem w sobie, ale niedźwiedziem, który mógł stać się mężczyzną. 

-A co, jeśli powiem ci, że nie chcę niczego od ciebie?  

Ponownie zachowała neutralny wyraz twarzy, ale kiedy odwróciła się do niego, 
zobaczył lekkie drżenie jej rąk. Próbowała cholernie mocno wyglądać na 
nieporuszoną. Podziwiał ją jeszcze bardziej z powodu jej siły. 

-Jeśli powiesz mi, że nie chcesz ze mną mieć nic wspólnego, że nie odczuwasz 
tego intensywnego związku między nami i rzeczywiście będziesz mieć to na 
myśli.  

Pozwolił, by ta ostatnia część wybrzmiała.  

-Wtedy zostawię cię w spokoju. 

Nie odpowiedziała przez kilka sekund. 

- Chodź. Zrobił krok w jej stronę. 

Pokręciła głową i wyciągnęła rękę, żeby się zatrzymać.  

-Chodź, gdzie?  

Brick nie powinien odebrać tych słów, które powiedziała, przekształcając je do 
jakiegoś chorego obrazu, kiedy szeptała do niego, gdy leżała naga na jego łóżku. 

Nie powinien też myśleć o swoim nasieniu na całym jej bujnym, kremowym 
ciele, oznaczającym ją, jakby zaznaczał swoje terytorium. Był chorym draniem. 

 -Właściwie nie sądzisz, że pozwolę ci zostać w miejscu, które nawet nie ma 
drzwi? 

Jej nozdrza rozszerzyły się z rozdrażnienia, ale to tylko sprawiło, że się 
uśmiechnął.  

-Jesteś tym, który to spowodował, że nie mam drzwi. 

Przysunął się do niej bliżej.  

-Masz rację, ale jesteś moją kobietą i planuję zająć się tym, co moje. 

-Nigdy nie powiedziałam, że jestem twoją kobietą. 

- Nie musiałaś, Darra. Podszedł do niej.  

-Czuję to od ciebie.  

Usłyszał, jak jej serce bije i powąchał sposób, w jaki jej ciało reagowało na jego 
obecność.  

-Możesz zostać u mnie. 

Jej podniecenie osłabło z powodu szoku, a ona rzeczywiście prychnęła.  

-Wow, masz wymagania? Nie zostanę w twoim domu. Nawet cię nie znam. 

- Czy ktoś ci kiedyś powiedział, że jesteś naprawdę cholernie frustrująca i 
uparta?  

- Położył dłoń na ścianie obok jej głowy. 

-Czy ktoś ci kiedyś mówił, że czasami możesz być apodyktycznym palantem? 

-Każdego cholernego dnia, kochanie. 

Odsunęła się od niego i poszła do salonu.  

-Cóż, kochanie, nie zostanę u ciebie. Musisz tylko naprawić drzwi tu gdzie 
mieszkam.  

Brick mógł się kłócić, do diabła, myślał nawet o przerzuceniu jej przez ramię i 
posadzeniu za plecami na swoim motorze, żeby się wypowiedzieć. Ale nie chciał 
jej zmuszać. 

-Może dojdziemy do porozumienia? I powiem ci, Darra, że nigdy nie zawieram 
wzajemnych porozumień. Robię wszystko, co chcę, kiedy chcę. 

- Wow, co za czaruś. Ponownie prychnęła. 

- Jutro wezwę facetów z klubu, żeby naprawili drzwi, ale nie mogę cię tu 
zostawić, tak jakby zwisają z zawiasów. Oparł się o ścianę i skrzyżował ramiona 
na piersi.  

-To miejsce nie jest dla ciebie bezpieczne, nawet jeśli drzwi nie zostałyby 
zniszczone. 

Spojrzała na drzwi i spojrzała na niego. 

-Oto twoje opcje. Możesz pójść ze mną, a ja zostawię cię w hotelu, albo mogę 
zostać tu z tobą, dopóki MC nie zdoła tego naprawić. To są twoje jedyne opcje. 
Nie zamierzał się z nią kłócić. 

-Nie stać mnie na pokój hotelowy.  

Przynajmniej miała dość rozumu, by wiedzieć, że nawet jeśli zostałby z nią tutaj 
i upewniłby się, że jest bezpieczna, pokój hotelowy był lepszym rozwiązaniem. 

-Wyłamałem drzwi, więc zapłacę za pokój w hotelu. W porządku? 

Spojrzała na niego przez kilka sekund, a kiedy wypuściła powietrze, poczuł, jak 
pęka jej opór. 

-Ok dobrze. Ale jutro musisz obiecać naprawić te drzwi.  

Spojrzała na to ponownie.  

-Ale co mam z tym zrobić do rana? Nie mogę tego tak zostawić, żeby każdy 
mógł tu wejść i ukraść to, co mam.  

 Brick już sięgał po telefon i wybierał główną linię klubu.  

-Diesel, czy możesz wysłać dwóch kandydatów do apartamentów Crawford z 
kilkoma arkuszami sklejki i narzędziami, żeby zabezpieczyć wejście?  

Po zakończeniu rozmowy z Dieselem wepchnął komórkę do tyłu.  

-Wszystko jest załatwione. Będą tu za dwadzieścia minut, a rano dostaną 
materiały, żeby naprawić drzwi.  

Tylko na nią patrząc, słysząc jej głos i czując, że irytuje ją, Brick czuł się nie 
stabilny, a uczucie było tak odmienne od tego, jak zawsze kierował swoim 
życiem, ponieważ tak bardzo, jak chciał, wciąż istniała niewielka część jego 
ciemności, która mówi, że odpychanie jej jest słuszne. Ale chciał ją znacznie 
bardziej, niż chciał ją odepchnąć, a to była bardzo niebezpieczna kombinacja. 
Zaangażowanie się w nią oznaczałoby w końcu powiedzenie jej o sobie i po raz 
pierwszy od dłuższego czasu, ta myśl przestraszyła Bricka. 

 

  

 

                                                             Rozdział piąty 

  

Darra usiadł na skraju łóżka w hotelu Bricka w, którym zostawił ją na noc. Nie 
tylko wkurzył ją swą wymagającą postawą alfa i sposobem, w jaki właśnie 
wszedł do jej domu, tak jak on posiadał to cholerne miejsce - tak jak on miał ją 
w posiadaniu - ale on również sprawił, że nie podobało jej się żadne inne. Brick 
zostawił ją w hotelu godzinę temu, ale wstała, podeszła do okna, odsunęła 
zasłonę i spojrzała na parking. Przed jej pokojem siedział facet na motocyklu, a 
nawet z odległości i faktu, że znajdowała się na drugim poziomie budynku, 
widziała, że tył jego kamizelki mówi o PROSPEKCIE. Chociaż denerwowało to 
Darrę, że Brick pomyślał, że potrzebuje jakiejś opiekunki, skłamie, jeśli nie 
przyzna się, że dbanie o jej samopoczucie i dbanie o nią bez chęci czegoś w 
zamian sprawiło, że poczuła się bardzo dobrze. 

Ale czy naprawdę nie chce czegoś w zamian, Darra? 

Nie, on chciał czegoś w zamian, a to była ona. Na tę myśl przeszedł jej dreszcz. 
Tak, był zaborczy, terytorialny, wymagający i dostał się pod jej skórę z 
nastawieniem, że może mieć wszystko, czego chce… nawet kobietę. Ale sposób, 

w jaki na nią spojrzał, rozmawiał z nią i wykrzyczał słowa, które były jej, nie 
sprawiał, że Darra czuła, że będzie po prostu zabawką dla Bricka. Poznała wielu 
mężczyzn, którzy byli dupkami myśląc, że mogą mieć każdą kobietę, której chcą, 
i zrobić jej wszystko. W rzeczywistości doświadczyła takich ludzi z pierwszej ręki 
i odczuła ból z powodu ich gniewu, gdy odmówiła tego, co chcieli. Pomimo 
tego, jak wyraźnie dominował Brick, jego słowa i czyny sprawiały, że czuła się 
nie tylko pożądana, ale niemal w pewnym sensie ceniona. Nie czuła, że będzie 
ją kontrolował lub spowoduje jej ból w sensie emocjonalnym lub fizycznym. A 
ponieważ Darra nie miała w swoim życiu niczego, na czym mogłaby polegać 
poza swoimi instynktami i osobistym doświadczeniem, ufała sobie i jej osądowi. 
Z tego powodu pozwoliła sobie być teraz tam, gdzie była. 

Darra spojrzała na swój telefon komórkowy na małym stoliku w rogu. 
Niedawno Brick wysłał jej sms z pytaniem, czy wszystko jest w porządku. 
Chociaż nie wspomniał o swoim małym strażniku na zewnątrz, nie zaprzeczył, 
kiedy go o to zapytała. Było późno, była wyczerpana, a łóżko brzmiało coraz 
bardziej atrakcyjnie, im bardziej o tym myślała. Ale najpierw miała wziąć 
prysznic w łazience, która nie miała pleśni między żółtą i brązową płytką, i użyć 
kranu, który nie był zardzewiały z wiekiem. Weszła do łazienki i spojrzała na 
swoje odbicie

 

w lustrze. Jej blond kucyk był nierówno na głowie, ale przez 

ostatnią godzinę przeszła od siedzenia na brzegu łóżka do leżenia. Po zdjęciu 
szortów, koszuli i rozpuszczenia włosów zaczęła brać prysznic i weszła do 
środka, gdy woda się rozgrzała. Jej myśli powróciły do Brick, ale nigdy nie 
odeszły daleko, odkąd go poznała. 

- Naprawdę zamierzasz to zrobić, Darra? Zamrugała na wodę, która wpadła do 
jej oczu, i po prostu zrezygnowała z walki i zamknęła je. Pytanie do siebie było 
retoryczne, ponieważ nie chciała odepchnąć Bricka, nie do końca. Może podjąć 
walkę, ale zawsze była niezależna i nigdy nie miała nikogo na kim mogłaby 
polegać i liczyć na jakąkolwiek pomocy. Więc co, jeśli był taki, jaki był, tak 
surowy i szorstki na zewnątrz i żądający tego, czego chciał? Miała w sobie wiele 
ciemności i nie chciała już być sama. Ale właśnie teraz myślała, że było zbyt 
wcześnie, by myśleć o kimś podobnym do Bricka, prawda? 

Ale od czasu jak go spotkała, nie mogła zaprzeczyć, że czuła się przy nim 
bezpieczna, a to mówiło dużo, biorąc pod uwagę życie, które doświadczyła. 

Poza tym bycie z Brick nie byłoby najgorszą lub najstraszniejszą rzeczą, jaką 
kiedykolwiek zrobiła w swoim życiu. 

                                                                           **** 

-Więc gówno idzie dobrze z walką. Brick spojrzał na stół przed sobą, ale słuchał 
Jaggera. Minęło kilka dni, odkąd Jagger zabrał Darrę z powrotem do jej domu 
po tym, jak potencjalni kandydaci zainstalowali nowe drzwi. Powiedzenie, że jej 
zdziwienie nie było zabawne, byłoby kłamstwem, ponieważ w chwili, gdy 
ujrzała drzwi, jej twarz ukazała mnóstwo emocji. Brick dokładnie upewnił się, że 
jest to najwyższa jakość, najlepsza wytrzymałość, a nawet kazał im dodać do 
drzwi żeliwny wkład, więc przynajmniej czuł się bezpieczniej wiedząc, że ma 
podwójne barykady. Oczywiście sprawdził dokumenty, pytał kierownika 
kompleksu o jego zabezpieczenia, ale nie było to zbyt „przekonujące”, 
ponieważ facet wiedział o klubie, a nawet odwiedzał nielegalne walki w 
stodole. 

- Stinger, chcesz zabrać stół? Brick zwrócił uwagę na czarnowłosego członka o 
jasnozielonych oczach. Miał tygodniowy zarost na twarzy, ale z ręką w 
temblaku i rany postrzałowej, którą dostał od Tricka, i jego uporem w myśleniu, 
że może zrobić wszystko sam i bez pomocy, Sticks stał się zrzędliwym 
sukinsynem. 

-Jak powiedział Jagger, walki przynoszą dobre pieniądze, ale bar też pomaga. 

 Stinger przechylił brodę w stronę Courta, który podjął odpowiedzialność za 
mały bar, który był własnością klubu tak długo, jak długo MC zostało połączone. 
Nigdy nie był maszynką do pieniędzy, ale miejscem, w którym Grizzly z całego 
hrabstwa zatrzymywali się dla relaksu. 

-Wszyscy wiecie, że bar zawsze przynosił stały dochód, ale nigdy nie wystarczał, 
by utrzymać wszystko na powierzchni. Ale teraz, gdy mamy spore sumy gotówki 
z walk w stodole, wszyscy otrzymają w tym miesiącu ładne premie. Court wstał 
i podszedł do sejfu w ścianie. Chwycił kilka grubych brązowych kopert i wręczył 
je każdemu członkowi. 

-Potrzebuję Diesela, Bricka i Dallasa, aby uruchomić ten weekend. Karta Utah 
potrzebuje pomocy, aby przenieść się do nowego klubu i poprosił o pomoc. 
Brick oparł się na krześle i spojrzał na Jaggera.  

-Wyjeżdżam w środę wieczorem i wracam w piątek rano, żeby być tutaj, aby 
świętować urodziny Sonyi. 

-Robisz przyjęcie?  

Zapytał Court. 

-Nie, ona chce wyjechać na kemping w Steamboat. I nie zamierzam odmawiać 
niczego mojej kobiecie. Poza tym oboje musimy trochę uciec i spędzić trochę 
czasu razem. 

- Nawet jeśli to oznacza niewygodę w namiocie na pustkowiu?  

Dallas uśmiechnął się złośliwie z papierosem w ustach. 

-Dopóki jest tuż przy mnie i jest naga jak grzech mogę spać w rowie. 

W myślach Bricka nie było wątpliwości, że jego prezydent zakochał się 
szaleńczo w swojej kobiecie. Poczerniałe serce Bricka biło trochę mocniej, gdy 
pomyślał o tym, co by poczuł z Darrą. Chciał ją na poziomie fizycznym, ale nie 
chodziło tylko o to, by poczuć, jak ciasna, gorąca i mokra była między udami, ale 
spędzanie z nią czasu, rozmawianie z nią i uczenie się, kim naprawdę jest. 
Wokół stołu rozległo się zbiorowe chrząkanie. 

- Brick, Diesel i Dallas powinniście się wyrobić aby udało ci się wyruszyć w 
piątek i wrócić do soboty - powiedział Jagger i ponownie pochylił się na krześle. 

Brick skinął głową i chociaż nie był zadowolony z opuszczenia Darry, był to jego 
klub i jego rodzina, a on musiał się ogarnąć. Ale czułby się o wiele lepiej, będąc  
tak daleko, gdyby postawił przy niej kandydata, żeby się upewnić, że wszystko 
jest w porządku. 

-Potrzebuję Stingera, żeby pilnował Sonyi, kiedy mnie nie ma, a kilku Nomadów 
wejdzie do klubu, czy tak będzie w porządku?  

Nastąpiła kolejna seria szmerów, gdy wszyscy zgodzili się z tym, co powiedział 
Jagger. Jagger oddalił spotkanie i wszyscy się wycofali. Dallas i Court 
natychmiast ruszyli w stronę paru dziwek tańczących ze sobą, ale jedyną 
kobietę, której on poszukiwał, była Darra. Pożegnał się na noc i udał się do 
motoru. Było jeszcze wystarczająco wcześnie, żeby zjeść kolację, a on wiedział, 
gdzie ją zabrać. 

Na Harleyu Brick uderzył w drogę i najpierw skierował się do klubu ze 
striptizem. Kiedy wjechał na parking Summer's, od razu zobaczył jej samochód i 
nie mógł powstrzymać gniewu, który uderzył w niego, wiedząc, że jego kobieta 
jest teraz w tym miejscu, potrząsając piersiami i tyłkiem dla bandy napalonych 
mężczyzn . Chciał powiedzieć jej, że nie chce by już więcej to robiła, ale poza 
kilkoma razami, w których rzeczywiście kontaktowali się osobiście, rozmowami 
telefonicznymi i sms-ami, nic o sobie nie wiedzieli. Logicznie wiedział, że nie ma 
prawa, ale jego niedźwiedź nie dbał o to, ponieważ gdy tylko ją zobaczył, już 
była jego. 

Ale po dzisiejszej nocy nie będą już obcy. Opowie jej o sobie, o tym, w co się 
pakuje, jeśli będą na poważnie zobaczy co się z tym wiąże, a potem, kiedy 
wyłoży swoje brudy na stół, najprawdopodobniej zobaczy, jak jej świetny tyłek 
wychodzi z restauracji. Ale choć był złym kutasem, skrzywdził wielu ludzi - złych 
pieprzonych ludzi, ale mimo to ludzi - nie złapałby jej w pułapkę z kimś tak 
spieprzonym jak on. Będzie miał jedną potężną wewnętrzną walkę między 
swoim zwierzęciem a jego ludzką stroną, ale jeśli naprawdę chciała odejść, to 
miała to prawo. 

Kiedy postawił motor i skierował się do wnętrza klubu ze striptizem, jego serce 
zaczęło bić w jego pierś. On nawet jej nie pieprzył, a już był biczowany. Wnętrze 
klubu było zadymione, z uwodzicielską muzyką grającą w tle i reflektorem 
skierowanym na kobietę wykonującą burleskowy taniec na scenie. Ale to nie 
było nic na poziomie tylko tandetna wersja. 

Brick przeszedł na róg klubu i połączył z cieniami. Nie widział Darry, co 
sprawiało mu przyjemność, wiedząc, że nie jest topless przed tymi ścierwami. 
Dopiero po kilku minutach zobaczył, jak wychodzi z zaplecza, skupiając się na 
swojej komórce. Sekundę później jego telefon drgnął w kieszeni, a kiedy na 
niego spojrzał i zobaczył, że to od niej, kącik jego ust drgnął. 

Darra: Co z kolacją i filmem? 

Tak. Gdzie chcesz się spotkać? Odesłał wiadomość i obserwował ją, gdy 
zatrzymała się i spojrzała na telefon. Uśmiech, który zakrzywił jej usta, postawił 
jego kutasa na baczność. Kurwa, była wspaniała. 

Darra: Znasz jakieś dobre miejsce na kolacje? Jadam głównie w domu, więc nie 
mogę pomóc. 

Brick zachichotał cicho na widok jej smutnej twarzy, ale nie napisał jej 
ponownie i zamiast tego wyszedł z cienia, kiedy musiała przejść obok niego. 
Kiedy go zobaczyła, zrobiła podwójny wdech, a potem uśmiech, który przejął jej 
całą twarz, sprawił, że uśmiechnął się w zamian. 

-Ty dupku.  

Zachichotała, ale to, co go ogłuszyło to, kiedy podeszła bliżej, objęła go w pasie 
i oparła głowę na jego piersi. Przez kilka długich chwil wszystko, co robił to stał 
tam, kurwa oszołomiony, że go dotyka. Od kiedy zabrali ją z powrotem na do jej 
mieszkania, rozmawiali tylko przez telefon lub wysyłali SMS-y do siebie. Mimo 
że rozgrzewała się od niego, nigdy dobrowolnie go nie dotknęła.  

-Kiedy ktoś cię przytula, zwykle oddajesz gest. 

Owinął ramiona wokół jej ramion i mimo, że stali w klubie ze striptizem z 
zapachem niepohamowanej potrzeby seksualnej, alkoholu i taniej atmosfery 
wypełniającej powietrze, Darra przylgnęła do niego szczęśliwa, że wszystko inne 
zanikło.  

-Jestem po prostu zaskoczony, że zachowujesz się tak otwieracie biorąc pod 
uwagę, jak stanowczo zareagowałaś kilka dni temu. 

Odsunęła się.  

-Tak, wiem. Po prostu dużo myślałam po tym, jak odwiozłeś mnie do mojego 
domu. Nie chcę walczyć z czymś, co wydaje się właściwe.  

Spojrzała na swoje dłonie i przez kilka sekund nic nie mówiła.  

-Życie zrzuciło na mnie dużo bzdur i myślałam, że postawienie żelaznych barier 
było moim ostatnim krokiem na drodze do prawdziwego życia. Uśmiechnęła się 
i chociaż nie rozwinęła tej ostatniej części, wiedział, że mają czas na rozmowę. 
Planował opowiedzieć jej wiele rzeczy i czuł się wzruszony, że była gotowa go 
wpuścić.  

- Chodź, wyjdźmy stąd.  

Odsunęła się i na chwilę wpuściła jej emocje w jego ciało , zaabsorbował je, 
jakby były jego. Sięgnął do jej policzka. 

Jej uśmiech znikł, a ona spojrzała w dół, ale nie odeszła. Brick był tym, który 
zrobił krok od niej, ale wziął ją za rękę i poprowadził na zewnątrz, w stronę 
swojego motoru. 

Zatrzymała się i zabrała rękę.  

-Poczekaj minutę. Nie mogę tego zrobić.  

Brick odwrócił się, by spojrzeć na nią. Spojrzał na nią i uniósł brew.  

-Czemu?

 

Masz spodnie i możesz nałożyć mój kask. Będziesz bezpieczna. 

Przez chwilę patrzyła na jego motor, a potem spojrzała na niego.  

-To jest bestia.  

Tak, tak było.  

-Nigdy wcześniej nie byłam na motocyklu. 

 Brick chwycił kask i włożył go na jej głowę. Ta rzecz była dla niej trochę za duża, 
ale poprawił paski i uśmiechnął się do niej.  

-Kurewsko urocze.  

Nigdy wcześniej nie wypowiedział tych dwóch słów razem.  

- Chodź.  

Usiadł okrakiem na motorze, odwrócił się i poklepał siedzenie za sobą.  

-Nie będę gryźć, Darra. Przynajmniej dopóki nie będziesz o to błagała.  

W tym momencie jego kutas przycisnął suwak dżinsów. 

 Przysunęła się bliżej, przerzuciła jedną nogę przez motor i owinęła ramiona 
wokół jego pasa.  

Zacisnęła dłonie na jego pasie - zbyt blisko jego kutasa, by zapewnić mu 
wygodę. Brick zacisnął zęby, gdy przysunęła się bliżej, przyciskając cipkę wprost 

do niego. Kurwa, czuł, że była na skraju podniecenia. Ta mała interakcja 
włączała ją, a on czuł zapach piżmowej słodyczy między jej udami. 

-Gdzie jedziemy? 

 Włączył silnik i zanim wyjechał na drogę, obejrzał się przez ramię.  

-Myślałem o zabraniu cię na kolację. Myślę, że powinniśmy porozmawiać. 

Obserwowała go, a potem skinęła głową. Wjechał na drogę i skierował się do 
baru sportowego należącego do klubu. Był mały, ale mieli prywatny pokój 
przeznaczony specjalnie na imprezy i tam mogli zjeść smaczny posiłek, a on 
mógł opowiedzieć jej o sobie rzeczy, których nigdy nikomu nie powiedział - 
nawet MC. Dotarcie do baru zabrało im tylko dziesięć minut, a kiedy wjechał na 
żwirowy parking, tuż obok szeregu innych Harleyów, zdał sobie sprawę, że jest 
kurewsko zdenerwowany. Ale to było zło konieczne. 

Pomógł jej zejść z motoru i weszli do środka. Wnętrze zostało udekorowane w 
stylu Harleya, z częściowo odrestaurowanym WLA zwisającym z belek. 
Ponieważ to miejsce było miejscem, w którym wiele osób z Grizzly MC z całego 
kraju kręciło się tu przejeżdżając, mieli budynek za barem, który został 
podzielony na mniejsze pokoje, aby członkowie mogli się zatrzymać i odzyskać 
siły. Kilka dziewczyn, które kręciły się w głównym klubie, pracowały jako 
kelnerki. Pochylił brodę do Mike'a, starszego faceta z miasta, który znał klub od 
lat i który teraz pracował jako barman. 

-Hej, biorę zaplecze, jeśli tylko jest za darmo. 

-To nic nie kosztuje.  

Mike czyścił jedną szklankę i uśmiechnął się do Bricka. Na jednym z przednich 
zębów miał złotą koronkę, która błysnęła, gdy padło na nią światło. Sięgnął pod 
bar i podał Brickowi dwa menu.  

-Wyślę jedną z dziewczyn, aby odebrała twoje zamówienie. Chcesz, żeby 
przyniosła z drinki? 

-Tak. Dla mnie piwo. Spojrzał na Darrę. 

-Um, po prostu wezmę wodę. 

Brick znów wziął ją za rękę i poprowadził korytarzem do jedynego zaplecza, 
które mieli na imprezy. W pokoju było kilka stolików, wszystkie ubrane do 
służby, mały prywatny bar przyciśnięty do jednej ściany i mała scena do celów 
rozrywkowych. Gdy usiedli, Mike przyniósł ich drinki, a kelnerka przyjęła ich 
zamówienie, zostali ponownie sami. Długa chwila ciszy przeciągnęła się, a on 
patrzył, jak wyciera dłonie na lnianej serwetce. 

- Dlaczego jesteś taka zdenerwowana?  

Czuł w nosie czuły zapach tej szczególnej emocji. 

Podniosła głowę i spojrzała na niego.  

-Nie jestem.  

Wyprostowała ramiona, gdy obdarzył ją spojrzeniem, które mówiło, że wie, że 
jest tego pełna.  

- Okej, mogę być trochę, ale to tylko dlatego, że chcę ci powiedzieć kilka rzeczy 
o sobie, a one nie są zbyt przyjemne.  

- Darra, nie masz się czym denerwować.  

Jego dłoń potarła o szczękę. Powinien był się ogolić.  

-Słuchaj, nie wierzę w ukrywanie lub kłamanie i chociaż to, co ci powiem, jest 
czymś, o czym nikomu nie powiedziałam, myślę, że trzeba to powiedzieć, jeśli 
ma zadziałać między nami.  

Wyciągnął rękę i ujął ją za jej.  

-Darra, nie kłamałem, kiedy powiedziałem, że chcę cię, że jesteś moją kobietą i 
że nie pozwolę ci odejść.  

Jej oczy były tak duże i niebieskie, a jej zdenerwowanie było oczywiste.  

-I nigdy nie pozwolę nikomu cię skrzywdzić ani zabrać.  

Jeśli odeszłaby sama, to była inna sprawa, ale Brick nie pozwoliłby nikomu 
wziąć tego, co było jego, a Darra był jego. 

 

                                                           Rozdział szósty 

  

Darra przyznała, że bała się tego, co musi jej powiedzieć Brick. Wydawał się 
znacznie poważniejszy niż kiedykolwiek wcześniej, a to mówiło coś, ponieważ 
człowiek prawie nigdy nie okazywał emocji. Po tygodniu poznania go, kilka razy 
widząc go, wiedziała, że otwarcie się na siebie było logicznym krokiem. Długo i 
ciężko o tym myślała i wiedziała, że jeśli naprawdę chce się z nim pogodzić - co 
zrobiła - musiała być szczera. Miał też jej coś do powiedzenia, więc może wcale 
nie byli bardzo różni. 

-Jesteś w tym ze mną, prawda, Darra?  

Wyraził to jak pytanie, ale była

 

wciąż tam nuta dominacji w jego głosie. 

Gdyby ktoś powiedział jej, że tak szybko odczuje to od kogoś, zwłaszcza po 
życiu, które prowadziła, śmiałaby się im w twarz. Ale miała dość pytania o to. 

 -Gdybym nie zdecydowała, że chcę ciebie i nie chciałbym dać temu, co jest 
między nami szansy, powiedziałabym ci od razu. 

Skinął głową, jakby był zadowolony z jej odpowiedzi.  

-I czujesz tę intensywność, to połączenie, które nie wydaje się logiczne ani 
rozsądne?  

Jego słowa były teraz miękkie i dociekliwe, ale nie straciły dla niej tej twardej 
krawędzi. 

-Tak, Brick, ale wiesz to wszystko.  

Wiedziała, że jest zwierzęciem w sercu, miał zmysły znacznie lepsze od jej, ale 
był też zdeterminowanym mężczyzną i chciał usłyszeć, jak to mówi. 

Puścił jej dłoń i odchylił się na krześle. Skupił się na butelce stojącej przed nim, 
ale praktycznie widziała jego umysł pracujący.  

-Od dawna jestem z MC Grizzly. Znam Jaggera, prezydenta, równie długo.  

Znów milczał, ale zbyt dobrze wiedziała, że wszystko, co chciał jej powiedzieć, 
było trudne.  

- To jedyne miejsce, które nazywam domem, a członkowie tego klubu są 
jedynymi ludźmi, na których mi zależy. Spojrzał jej prosto w oczy. Było tak 
dopóki cię nie poznałem. Znamy się tak krótki czas i nigdy nie myślałem, że 
kiedykolwiek chciałbym kogoś tak chronić, dbać o niego, tak jak o Ciebie.  

Nie zerwał kontaktu wzrokowego.  

-Kocham członków MC. Są moją rodziną, moimi braćmi i umrę za nich. Ale 
nawet po tym wszystkim nigdy nie powiedziałem im o mojej przeszłości i o tym, 
co zrobiłem. 

Serce Darry biło tak mocno na jego słowa. To było tak, jakby patrzyła na siebie, 
czując to samo, co Brick. Milczał, ale na jego twarzy było tyle emocji, że 
zdecydowała, że to ona otworzy się przed nim pierwsza. 

- Zaszłam w ciążę w wieku szesnastu lat. Całe jej usta były spuchnięte, gdy 
wypychała te słowa przez usta. Nigdy nikomu o tym nie powiedziałam, jak to się 
stało.  

Kiedy nic nie powiedział, podniosła wzrok na jego. Obserwował ją, ale w jego 
wypowiedzi nie było żadnego osądu. 

-Twoi rodzice nie troszczyli się o ciebie? 

Potrząsnęła głową i nagle uznała, że jej serwetka jest bardzo interesująca.  

-Mój tata wyjechał, kiedy byłam dzieckiem, a moja mama równie dobrze mogła 
odejść, ponieważ była w domu swojego chłopaka więcej razy niż ze mną.  

Pokój nagle stał się gorący, a krople potu zalały ją.  

-Ale nie miałam okazji powiedzieć komukolwiek, że jestem w ciąży, ponieważ 
kiedy mój chłopak znalazł test ciążowy, oszalał.  

Łzy groziły jej w oczach, ale zmusiła te suki do powrotu.  

-Miałem plan zerwania z nim, ponieważ Eric miał gwałtowny charakter, 
zwłaszcza gdy pił.  

Wyraz Bricka pozostał neutralny, ale czuła, że to intensywne ciepło pochodzi od 
niego i zobaczyła sposób, w jaki zacisnął pięści na stole.  

-Eric był starszy ode mnie - dwadzieścia dwa w tym czasie - i miał swoje 
mieszkanie. Ale mocno się bawił i nie spodobało mu się, gdy powiedziałam 
„nie”.  

Chociaż Darra myślała o tym wszystkim przez całe życie, nie rozmyślała o tym 
teraz. Wierzyła, że przeszłość powinna pozostać w przeszłości. Poza tym bardzo 
bolało, gdy te wspomnienia ją bombardowały.  

- Gdy znalazł test, zaatakował mnie pewnego wieczoru, kiedy był pijany i bił 
mnie tak bardzo, że poroniłam.  

Łzy, które desperacko próbowała powstrzymać, ześlizgnęły się po policzkach. 
Zagrzebała głęboko w niej te części swojego życia, a jej ponowne pojawienie się 
spowodowało, że wszystkie te emocje wróciły do niej. Brick wyciągnął rękę i 
zobaczyła, że jego dłoń drży. Darra czuła jego gniew na jej przeszłość, jakby była 
jego własnym. 

-Gdzie on teraz jest?  

Jego cicho wypowiedziane pytanie zabrało jej minutę. Odchrząknęła i otarła łzy 
wierzchem dłoni.  

-Kilka lat temu zobaczyłam w wiadomościach, że miał śmiertelny wypadek 
samochodowy. W grę wchodził alkohol.  

Brick zacisnął szczękę tak mocno, że usłyszała zgrzytanie zębami. 

-Dobrze. 

Znowu była zdezorientowana.  

-Co? 

-Dobrze, Darra. To cholernie dobra rzecz, że on nie żyje, bo gdyby nie był 
martwy - pochylił się i spojrzał jej prosto w oczy - ścigałbym go i kazał błagać o 
śmierć, zanim z nim skończę.  

Jej żołądek zacisnął się na dźwięk głosu Bricka. Jego spojrzenie było 
niezachwiane, a obietnica, co zrobiłby Ericowi, była tuż pod powierzchnią. Znów 
odchrząknęła, nie wiedząc, czy powinna kontynuować, ale wiedząc, że musi to 

dokończyć. Ponowne odtworzenie tego wszystkiego bolało, ale dobrze było 
wreszcie powiedzieć o tym komuś innemu.  

-Po tym, jak trafiłam do szpitala, musiałam wymyślić jakieś kiepskie kłamstwo 
co do tego, skąd pochodzą siniaki i jak straciłam dziecko, postanowiłam, że gdy 
skończę szkołę, to wyjadę tak daleko, jak będę mogła. Moja mama była 
gówniana, moje życie wypełnione było otwierającymi się drzwiami dla jej 
chłopaków, kiedy mieli ochotę tam być, a ja miałam jeszcze jeden rok liceum

 

przed opuszczeniem tego gównianego miasta i rozpoczęciem mojego nowego 
życia.  

Darra odchyliła się na krześle i skrzyżowała ramiona na piersi.  

-Ale w noc mojego ukończenia szkoły wróciłam do domu z zamiarem zabrania 
rzeczy i odejścia, zobaczyłem jak moja mama nieprzytomna leży na kanapie, a 
jej chłopak siedział obok niej paląc fajki. Próbował mnie zatrzymać, ale ja 
miałam jeden cel i było nim wyjście stamtąd. Jednak on miał inne plany.  

Darra jeszcze raz spojrzała w dół, nie mogąc spotkać oczu Bricka, gdy te 
wspomnienia przepłynęły przez nią mocno i szybko i bolały tak cholernie 
mocno. 

-Kochanie… 

-Jego głos był szorstki i urwany na końcu, a kiedy spojrzała na niego, gniew i 
empatia poruszająca się po jego twarzy były tak bardzo namacalne. 

-Zgwałcił mnie tamtej nocy, ale nie pozwoliłam mu określić, tego kim jestem, 
nie pozwoliłam, by to gówno określiło, kim jestem. Wyjechałam z Kalifornii, 
opuściłam miasto, w którym dorastałam i po prostu pojechałam autobusem do 
pierwszego miejsca, które wybrałam na mapie. Nie miałam dużo pieniędzy, ale 
oszczędzałam od czasu, gdy zaczęłam pracować w wieku piętnastu lat. Nie 
obchodziło mnie, czy muszę mieszkać pod mostem.  

Wzięła głęboki oddech, bo nawet tak brzydkie, jak było jej życie, zamierzała 
zrobić to dobrze.  

-Dostałam pomoc od schroniska dla kobiet, dostałam kiepską pracę, która była 
nawet jeszcze gorsza, ale robiłam to. Zdobyłam nawet stopień naukowy 
współpracownika w biznesie. Zrobiłam to wszystko, aż w końcu udało mi się 

stanąć na własnych nogach i utrzymać się. Ale nie chciałam już dłużej mieszkać 
w mieście i postanowiłam, że chcę spokoju.  

Parsknęła na tę myśl, ponieważ mimo że Steel Corner było górskim miastem, 
nadal znajdowały się w nim części miasta, które próbowała opuścić.  

-Nie mówię ci tych rzeczy, żeby cię zdenerwować lub wzbudzić współczucie, ale 
ponieważ wierzę, że prawda jest najlepszym sposobem na rozpoczęcie związku. 
Jak możemy się naprawdę poznać, jeśli nie będziemy uczciwi?  

Brick przetarł dłonią twarz i wciągnął kilka oddechów. Przez kilka chwil nie robił 
nic, tylko wpatrywał się w ziemię i zgrzytał zębami. Potem wydawał się 
zapanować nad sobą i spojrzał na nią. 

Siedział wielki i onieśmielający, jakby siedział na zbyt małym krześle. Mając 
ciemną koszulkę z krótkim rękawem i kamizelką na niej, wciąż widziała każdą 
linię i krzywiznę mięśni. Blizna na jego policzku tylko zdawała się wzmacniać 
twardość jego zewnętrznej części, ale wydawała się także pasować do 
ciemności, którą widziała w jego wnętrzu. Do dziś zawsze nosił koszule z 
długimi rękawami, ale na lewym ramieniu miał widoczny cały rękaw z 
atramentu. Nie były to jednak kolorowe tatuaże, lecz ciemne linie, kręte krzywe 
i ostre krawędzie. Wyglądały na wściekłe, jakby wcinały się w jego ciało i znikały 
pod jego rękawem. Jak daleko szły? Ile z jego umięśnionego ciała pokrywały? 
Ponieważ tak traumatyczna, jak by się wydawało, po życiu, które prowadziła, 
była też ciemna część Darry. Była ta strona, która chciała znaleźć się pod 
Brickiem, poczuć twarde szarpnięcie rąk we włosach, lub język i zęby 
poruszające się po jej ciele i te wielkie, silne dłonie przytrzymujące ją w miejscu, 
gdy doprowadziłby ją do spełnienia, którego nigdy wcześniej nie doznała. 

Zcisnęła uda razem, wszystko w jej wnętrzu zacisnęło się z jej nagłego ataku 
podniecenia, wiedziała, że tego typu emocje były całkowicie niesprawiedliwe w 
tym konkretnym momencie. Ale Brick był zagubiony w swoich myślach i nie 
reagował na fakt, że została pobudzona. Dobrze. 

Przez kilka sekund nic nie mówił, a czas wydawał się rozciągać, gdy patrzyła, jak 
próbuje się kontrolować. Był wyraźnie zły na to, co się jej przydarzyło i coś się w 
niej rozpłynęło na myśl, że ten człowiek tak mocno wczuwa się w jej przeszłości. 

Mogą nie znać się zbyt dobrze lub intymnie, ale miał rację. Między nimi był 
związek i nie próbowała temu zaprzeczać. 

 -Całe moje życie przeżyłem, czując te same zimne, martwe uczucia. To właśnie 
sprawiło, że przeżyłem każdy dzień. Nigdy tego nie kwestionowałem ani nie 
czułem skruchy za trzymanie ludzi na dystans. A potem się pojawiłaś i jedno 
spojrzenie na Ciebie wystarczyło by wstrząsnąć twardą powierzchnią, którą 
stworzyłem.  

Darra nie odpowiedziała, ponieważ nie umiała. Wymówił te bardzo potężne 
słowa głębokim, nieco szorstkim głosem i usłyszała emocje splecione z jego 
słowami. Wiedziała, że to musi być dla niego nowe, takie samo jak dla niej. 

-Ja też chcę być szczery, Darra, ale boję się też, jak zareagujesz.  

Jego oczy wydawały się ciemniejsze, zimniejsze. 

Przełknęła całe podniecenie w tym spojrzeniu, które jej dał.  

-To nie może być gorsze niż to, co ci właśnie powiedziałam. 

Nic nie powiedział i nic nie zdradził. Przesunął się na krześle, a krzesło 
zaskrzypiało od masywnego ciała.  

-Nie jestem dobrym człowiekiem, Darra. 

-Brick, fakt, że chcesz mi powiedzieć, że boisz się mojej reakcji, pozwala mi 
wiedzieć, że jesteś dobrym człowiekiem.  

Teraz przyszła jej kolej, by sięgnąć przez stół i wziąć jego rękę. On chwycił dłoń 
w tak ciasną pięść.  

-Jak mogę osądzić kogoś, gdy sama nie prowadziłam doskonałego życia? Żyję z 
rozbierania się dla mężczyzn. 

Jego szczęka stwardniała na jej słowa, ale otworzył dłoń i pozwolił jej przesunąć 
palcami po jego dużych, grubych palcach.  

- Później porozmawiamy o całej tej striptizerce.  

Położył drugą dłoń na jej.  

-Chodź tu, Darra. 

Wzięła głęboki oddech i wyciągnęła ręce z jego rąk. Po odsunięciu krzesła i 
wstaniu powoli ruszyła w jego stronę, aż stanęła przed nim. Wpatrywali się w 
siebie, nie poruszając się, ani nie mówiąc, ale chociaż nic nie powiedziano, było 
między nimi mnóstwo energii. A potem Brick wyciągnął rękę i owinął wokół jej 
talii, pociągnął ją w dół, aż usiadła na jego kolanach i zawinął drugą dłoń wokół 
jej karku. Ruch był łagodny, ale bardzo władczy, a nawet wyraz jego twarzy był 
taki sam. Mówiący-Jesteś moja i chcę, żebyś w pełni to zrozumiała. 

- O co chodzi, Brick? Głos miała cichy, ale były tak blisko, zaledwie kilka 
centymetrów od siebie, że intymna przestrzeń oznaczała, że mógł ją dobrze 
słyszeć. 

-Nic. Po prostu zapamiętuję każdą linię twojej twarzy, liczę każdą rzęsę i śledzę 
każdy mały pieg wyścielający grzbiet nosa.  

Nie dał jej czasu na odpowiedź, ponieważ miał swoje usta na jej, a jego język się 
poruszał wzdłuż szwu jej ust. 

Mały jęk opuścił ją, a kiedy zacisnął dłoń mocniej na jej karku, wbijając palce w 
jej ciało i trzymając ją dokładnie tam, gdzie jej chciał, głowa Darry obróciła się. 
Smakował pikantnie i słodko, a sposób, w jaki opanował jej usta i trzymał ją tak, 
jakby nie mógł znieść myśli o jej odejściu, kazał jej podnieść ręce i owinąć je 
wokół szyi. Głęboki dźwięk potrzeby opuścił go, gdy przechyliła głowę i 
otworzyła usta, zabierając jego język do środka i łącząc z jej. 

Musieli całować się przez kilka minut, bo kiedy się odsunął, czuła się pijana z 
rozkoszy i rozpaczliwie pragnęła więcej. Mógł złamać pocałunek, ale nadal 
mocno ją trzymał.  

-Dlaczego nie zaczniemy od czegoś łatwego, jak podstawowe fakty o nas 
samych?  

Może powinna zacząć od prostych rzeczy, ale po tym, jak mu powiedziała, czuła 
się dużo lżejsza i miała nadzieję, że on też poczuje się tak samo. Uśmiechnęła 
się i przesunęła palcami po jego głowie.  

-Darra Strand. Dwudziestoczteroletnia striptizerka ze stopniem naukowym, 
mieszkająca w paskudnym mieszkaniu, ale mdlejąca na widok wielkiego, 
twardego motocyklisty, którego spotkała nie tak dawno temu.  

Pochyliła się i pocałowała go jeszcze raz, ale czuła, jak bardzo był spięty pod nią. 

 -Opowiedz mi o sobie, Brick. Nie odejdę, ale to nie dlatego, że nie mam innych 
opcji, ale dlatego, że chcę tu zostać. Nie chcę z tym walczyć, walczyć z tobą. 
Chcę tylko czuć się żywa, czuć coś innego niż ta potrzeba posuwania się 
naprzód. Chcę zacząć swoje życie nie martwiąc się, czy to się kiedykolwiek 
wydarzy.  

- Mruknęła to wszystko pod jego wargami, ale nie cofnął się i zamiast tego 
poczuła, jak przyciąga ją bliżej.  

-I czuję się z tobą żywa, Brick. Jesteś pierwszą osobą, która naprawdę sprawia, 
że czuję się w ten sposób. Wiedziałam, że mam kłopoty i że ciężko będzie 
walczyć z tą atrakcją, którą mam dla ciebie od chwili, gdy poczułam, że 
podchodzisz do mnie w Summer.  

Przycisnęła mocniej swoją pierś do jego i uwielbiała, jak pasowała do jej 
miękkości. 

-Nie jestem dobrym mężczyzną, Darra, nie w jakimkolwiek znaczeniu tego 
słowa, nie dlatego, że patrzysz na mnie i widzisz to, co chcesz zobaczyć.  

Ich wargi już nie dotykały się, ale wciąż była tak blisko, że jego ciepły, wilgotny 
oddech, pachnący lekko chmielem, otarł się o jej usta.  

-Zabiłem ludzi. Byli złymi ludźmi, ale to nie znaczy, że odbieranie życia nie jest 
nacięciem w mojej i tak już ciemnej duszy.   

Przesunął dłońmi po jej plecach, ale potem przytrzymał ją w pasie i podnosił z 
niego. Wyciągnął rękę i przysunął jedno z wolnych krzeseł.  

- Usiądź, Darra i pozwól mi skończyć.  

Usiadła i obserwowała go. Pochylił się do przodu, opierając przedramiona na 
udach i wpatrywał się w nią.  

-Kiedy byłem dzieckiem, mój tata mnie bił. Był pijakiem, lubił wykorzystywać 
swoje dziecko jako worek treningowy i może właśnie dlatego jestem taki, jaki 
jestem. 

-A co to jest? 

 Tak, powiedział jej, że uważa się za tego złego, złego człowieka i nie miała 
wątpliwości, że jego demony kontrolowały wiele z tego, co zrobił, ale wiedziała 
też, że jest dobry i opiekuńczy. Chciała go przytulić, ponieważ wiedziała, jak to 
jest czuć się tak, jak się czuje, mieć w sobie ten surowy gniew i ból, które były 
wystarczająco silne, by wciągnąć kogoś, jeśli nie mógłby z tym walczyć. Nastała 
cisza, ale zanim zdążył odpowiedzieć, rozległo się pukanie do drzwi i kelnerka 
podała jedzenie. Darra nie poruszyła się, podobnie jak Brick, gdy kelnerka 
ustawiła talerze przed nimi. 

Kiedy wyszła, Brick wyczyścił jego

 

gardło i odchylił się do tyłu.  

-Naprawdę nazywam się Dillon Stein. Dostałem tę bliznę od byłego prezesa 
klubu rywalizującego.  

Przebiegł palcem po bliźnie.  

-Aby odpowiedzieć na twoje pytanie, lubię zabijać, cieszę się krwią na rękach, 
ale tylko tych, którzy naprawdę na to zasługują.  

Jego spojrzenie było niezachwiane.  

-Mój tata nie tylko lubił mnie bić, ale także lubił patrzeć, jak dotykają mnie 
kobiety, które przyprowadził do domu. 

Łzy groziły jej wylaniem, ale nie płakała, bo wiedziała, że Brick nie chciał tego 
teraz widzieć. 

-Zabiłem tego drania mojego ojca, kiedy miałem zaledwie szesnaście lat i to też 
było cholernie dobre. Patrzyłem, jak wykrwawia się, kiedy przejechałem 
ostrzem po jego gardle. 

Serce biło jej tak mocno, że pomyślała, że pęknie jej w piersi. 

-Widzisz, kiedy mówię ci, że nie jestem dobrym człowiekiem, mam na myśli, że 
jestem zwierzęciem w każdym znaczeniu tego słowa i nie tylko lubię zadawać 
ból moim wrogom, ale lubię zadawać ból kobietom gdy je pieprzę.  

Darra starał się nie okazywać żadnych emocji, ponieważ wiedziała, że jego 
słowa były mechanizmem obronnym i że próbował ją ogłuszyć, by zdała sobie 
sprawę, że naprawdę jest złym człowiekiem.  

-Kiedy mówisz o zadawaniu bólu kobietom, które… 

-Oznacza to dokładnie to, jak to brzmi, Darra. To nie daje mi bólu, ale przynosi 
przyjemność.  

Oparł ramię na stole i bębnił palcami po blacie.  

-Gdybyś wiedziała, co chcę ci zrobić, nie sądzę, żebyś siedziała tu przede mną. 
Gdyby były to rzeczy, o których myślała, że z nim zrobi, to na pewno nie mogą 
być tak złe .  

-Może ciągłe bicie, które otrzymywałem od ojca i molestowanie ze strony jego 
dziwek, uczyniło mnie potworem, którego widzisz. Ale przestałem się 
zastanawiać, dlaczego taki jestem. Podoba mi się, że jestem tym człowiekiem, 
że mogę kogoś skrzywdzić i nie czuję wyrzutów sumienia z tego powodu.  

Po prostu mówił dalej, jakby jego ściana ze stali w końcu opadła i nie było 
sposobu, by powstrzymać napływ słów wylewających się.  

-Uciekłem po tym, jak mój ojciec zmarł u moich stóp, a moje lata młodzieńcze 
były pełne facetów dwa razy starszych i większych ode mnie walczących ze 
mną, wyłącznie w celu zobaczenia ich rannych. Spania w opuszczonych 
budynkach i pod mostami. Z biegiem czasu stałem się niczym innym, jak 
maszyną, która wykonywała swój obowiązek, pieprząca, kiedy mój niedźwiedź 
potrzebował uwolnienia i zabijania, ponieważ pomagało to oswoić tę dziką 
energię wewnątrz mnie i tę ulotną siłę życiową, która nigdy nie dawała mi 
spokoju. 

Nagle pokój oziębił się i zadrżała. 

-Nigdy nie będę miękkim i łagodnym mężczyzną, nigdy nie usiądę i nie pozwolę 
swojej kobiecie odejść, nie wiedząc, gdzie ona jest. A jeśli chodzi o ciebie, 
jestem zaborczy, terytorialny i zapierdolę każdego, kto będzie próbował temu 
przeszkodzić, Darra.  

Przez kilka sekund nic nie powiedział i wiedziała, że to dlatego, że chciał aby 
jego słowa utkwiły w niej.  

-Ale po mimo, że cię pragnę, nie będę cię też trzymał wbrew twojej woli. 
Chciałem ci powiedzieć, kim naprawdę jestem i pozwolić ci dokonać wyboru, 
czy chcesz mnie w swoim życiu, czy nie.  

-Tak mi przykro z powodu tego co Cię spotkało, Brick. 

 Wyciągnęła rękę, by go dotknąć, ale złapał ją za nadgarstek, zatrzymując ją. 

Potrząsnął głową.  

-Nie chcę twojego współczucia. Chcę Ciebie.  

Trzymał ją za ramię i pogładził palcem po jej punkcie tętna, o którym wiedziała, 
że bije szybko i mocno w nadgarstku.  

- Powinnaś się bać, Darra, powinnaś naprawdę się mnie bać. MC to moje życie, 
a śmierć jest tym, co podtrzymuje moje serce. Krew, którą rozlewam, czyni 
mnie trudnym i zawsze będę taki. Nigdy nie przestanę i potrzebuję, żebyś to 
wiedziała i zaakceptowała, że nigdy nie będzie inaczej i nie myślała, że z czasem 
mogę się zmienić.  

Dlaczego nic jej o tym nie powiedział, zanim poszedł do jej drzwi i zaczął żądać 
od niej wszystkiego? Nie chciał cię straszyć. Podjął decyzję o tym, czego chce i 
zamierzał to wziąć, ich przeszłość zostanie zapomniana. 

Nie zastanawiając się, co mu powiedziała, ani nad tym co jej powiedział, Darra 
wstała. Zadrżał nozdrzami, mógł pomyśleć, że odchodzi. Bez wątpienia 
wyczuwał od niej determinację, była zdecydowana coś zrobić, ale nie odejść. 
Zrobiła krok bliżej i niski dźwięk go opuścił. Nie była głodna jedzenia, nie była 
głodna odczuwania czegokolwiek poza swoimi dłońmi, zębami na jego ciele i 
kutasem między jej udami. Może miała złamane życie, ale z tego powodu nie 
była zrujnowaną kobietą. Może to nie był najlepszy moment na rozpoczęcie 
tego, ale działo się to niezależnie od tego. Zrobiła jeszcze jeden krok do przodu, 
aż poczuła jego kolana przy jej udach.  

- Myślę, że oboje musimy o tym wszystkim zapomnieć, Brick. Pochyliła się i 
oparła dłonie na jego ramionach, a jej koszula rozsunęła się, a on zerknął w dół i 
najprawdopodobniej zobaczył jej spuchnięte piersi unoszące się nad 
biustonoszem był dla niej stracony. 

-Zostawiłam przeszłość za sobą i chcę skupić się tylko na tym, co jest przede 
mną.  

Wsunęła ręce na jego ramiona, w górę szyi i zaplątałaby ręce w jego włosy, 
gdyby były wystarczająco długie. 

- Mam w sobie coś bardzo złego, Darra.  

- Powiedział to tak nisko, ale jego oczy wciąż spoczywały na jej niemal 
odsłoniętych piersiach. 

-Wszyscy mamy w sobie coś bardzo złego, Brick. Jedyne, co możemy zrobić, to 
nie wypuścić tego w nieodpowiednim czasie.  

Pochyliła się i tym razem wzięła jego usta, ale nie była łatwa w pocałunku, nie 
była miękka ani delikatna. Nie potrzebowali słodkiej nocy, ale brutalnej i 
pochłaniającej i czegoś, co sprawiłoby, że ich ból byłby zapomniany, nawet jeśli 
tylko na ten krótki czas. 

 

 

                                                         Rozdział siódmy 

  

Brick uderzył Darrą w ścianę swojego mieszkania i wziął jej usta w siniaczący 
pocałunek. Zostawili obiad w barze. Po pocałunku, który mu dała i jej słowach o 
tym, jak tego wieczoru potrzebowali, by zapomnieć o bólu i przeszłości, Brick 
zabrał ją z powrotem do swojego domu. 

Wsunął dłonie w jej włosy, mocno pociągnął za kosmyki, tak że musiała odchylić 
głowę do tyłu i zaakceptować jego ciężki pocałunek. Ale odwzajemniła to, 
użądlenie bólu od jej gryzienia jego języka i ust i palenie paznokci wbijających 
się w gołe ciało jego bicepsa, sprawiło, że jego kogut stał się tak cholernie 
twardy, że aż bolało. Jęknął przy jej ustach, gdy ugryzła go wystarczająco 
mocno, by metaliczny smak jego krwi uderzył w jego język. Odsunął się i 
spojrzał jej w usta. Jej usta były rozchylone, opuchnięte i lekko zabarwione 
krwią. Pochylił się i przeciągnął językiem wzdłuż dolnej opuchniętej wargi, by ją 
polizać. 

-Powinienem iść z tobą powoli i delikatnie. 

Kręciła głową, zanim jeszcze skończył mówić.  

-Nie chcę powoli i delikatnie. Chcę, żeby było szorstko i mocno i chcę czuć się, 
jakbym był dla ciebie jedyna. Chcę, żeby moje wspomnienia zostały pochłonięte 
przez widok, zapach i dotyk ciebie. Pochyliła się tym razem i pociągnęła zębami 
za dolną wargę. Chcę zapomnieć o wszystkim, co nie dotyczy tego, co się teraz 
dzieje.  

Odsunęła się, a jej ostre spojrzenie w oczach powiedziało Brickowi, że jego 
kobieta jest silna.  

-Chcę zastąpić moje koszmary wspomnieniami o tobie. Czy możesz mi to dać, 
Brick? 

Oboje oddychali ciężko i szybko. Odsunął się tylko na tyle, by sięgnąć za nią, 
zakrzywił ręce pod zagięciem jej tyłka i podniósł ją tak, że musiała owinąć nogi 
wokół jego talii. Ale chciał, żeby była naga, teraz i pod nim na łóżku. 

Brick odwrócił się i ruszył korytarzem do swojego pokoju. W środku zatrzasnął 
drzwi stopą i postawił ją na ziemi. Jego niedźwiedź chciał wyjść, chodził tam i z 
powrotem, drapał wnętrze i potrzebował poczuć, jak Darra wije się pod nimi. 
Był głodnym sukinsynem, ale jedyną rzeczą, która zaspokoiłaby jego apetyt, 
była ona. Miał zamiar pieprzyć ją w każdy możliwy sposób. Ale zanim zdążył 
nawet powiedzieć jej, żeby zdjęła ubranie, podchodziła do niego i ściągała mu 
kamizelkę. Zanim spadła na ziemię, chwycił ją i położył na komodzie. Potem 
poszła do pracy nad jego koszulą i choć chciał zrywać swoje pieprzone ubranie i 
zanurzać swojego kutasa prosto w gorącą głębię jej cipki, pozwolił jej wziąć tę 
jedną chwilę kontroli. I to było wszystko, bo gdy byli nadzy i leżała na jego 
łóżku, Brick zamierzał ją pożreć. 

Po zdjęciu koszuli chwyciła go za bicepsy i odwróciła. Brick był ciekawy, co 
zrobi, ale kiedy usiadł na łóżku i zaczęła się rozbierać, nie myślał o niczym 
innym, niż zobaczyć swoją nagą kobietę. Nosiła tylko stringi i koronkowy 
przezroczysty biustonosz, kurwa, była gorąca. Krzywe na niej ciągnęły się 
milami. Stał się twardszy, ponieważ nie była skórą i kością, jak każda inna 
striptizerka w Summer, czy klubowa cipka, która wisiała wokół MC. Ale nie 
przyszła do niego tak, jakby desperacko go potrzebowała. Zamiast tego 

podeszła do radio budzika na jego nocnym stoliku i włączyła piosenkę, która 
była powolna i seksowna. Kiedy stanęła przed nim, cała jego kontrola 
wymagała, by nie wyciągnąć ręki i nie zakończyć tego dokuczliwego gówna. 

-Myślę, że teraz może być dobry moment, aby porozmawiać o pracy w 
Summer. 

Zaczęła kołysać biodrami i przesuwać dłonie po włosach, dopóki nie odsunęła z 
ramion grubego pasma.  

- Naprawdę chcesz o tym porozmawiać w takim momencie?  

Wciąż miała zamknięte oczy, ale odwróciła się, tak że plecy były skierowane ku 
niemu, zgięła w pasie i złapała za kostki.  

- A może wolisz, żebym dała ci ten prywatny pokaz? Sięgnęła za siebie, wsunęła 
palce pod gumkę stringów i powoli ściągnęła je w dół, ale nie do końca. 

Światła były zgaszone, ale jego wzrok wzrósł z powodu zwierzęcia, a widok jej 
błyszczących warg cipki sprawił, że sięgnął w dół i zakrył kutasa dłonią. Nacisk w 
jego kulach był intensywny, a on przysiągł, że może dojść od samego widoku

 

jej 

takiej. Jego opór opadł, a zapach jej słodkiej, mokrej cipki wypełniającej jego 
nos sprawił, że jego kutas był tak sztywny, że chciał wbić się w nią tak cholernie 
mocno, że upadłby z wyczerpania, gdy wszystko zostało powiedziane i 
zrobione. 

Chwycił ją w pasie i przyciągnął na tyle blisko, by mógł pochować twarz między 
jej udami. Położył dłoń na jej plecach i upewnił się, że jest pochylona do przodu. 
Wszystkie zmysły były pobudzone, ponieważ pierwsze przesunięcie jego języka 
wzdłuż warg cipki spowodowało, że soki rozlały się po jego języku. Wsunął 
jedną z rąk w jej uda i przesunął drugą w cienkie sznurki majtek zrywając je. 
Jego niedźwiedź był teraz na powierzchni, warcząc i walcząc, by całkowicie 
przemienić Bricka, ale nie zamierzał go wypuścić. Brick polizał ją jeszcze kilka 
razy, zapamiętał jej zapach i smak i zmusił się do odejścia od słodkiego smaku 
jej cipki. Wstał, przytrzymał się jej bioder, odwrócił ją i popchnął ją na łóżko.  

- Ustaw się na ręce i kolana, Darra.  

Nawet on usłyszał w głosie zwierzęcą nutę, ale nie próbował powstrzymać jego 
niedźwiedziej formy. 

Sapała, ale nie skarżyła się, gdy weszła w pozycję, w której chciał ją mieć. W 
ciągu kilku sekund zerwał swoje spodnie, chwycił butelkę lubrykantu ze stolika 
nocnego, bo przyda się kiedy będzie pieprzył jej słodki tyłek, co zrobi dziś 
wieczorem i złapał prezerwatywę. Miał kutasa sztywnego w rekordowym 
czasie, miał zamiar dojść tylko patrząc na jej tyłek, wyprostowany wyskoczył w 
powietrze. Jej tyłek był duży i okrągły i tak cholernie soczysty, że nie 
powstrzymał się przed wejściem na łóżko i przesunięciem dłonią po kremowych 
kulach. 

- Twój tyłek został stworzony do pierdolenia, Darra. Pochylił się, przesunął 
wargami po lewym policzku, a potem zrobił to samo z prawym. Nie 
odpowiedziała, ale mały jęk, jaki zrobiła i sposób, w jaki zebrała prześcieradła w 
dłoniach, powiedziało mu, że podobały się jej jego słowa.  

-Zamierzam lizać twoją cipkę, dopóki prawie nie dojdziesz, kochanie, ale nie 
pozwolę ci skończyć. Dojdziesz, kiedy powiem, że możesz i to będzie, kiedy 
będę miał każdy cal mojego penisa głęboko w twojej cipce, a moje palce w 
twoim tyłku. Brick tego potrzebował, musiał być w niej. Musiał ją zatwierdzić, 
oznaczyć i mieć przy sobie, aby wnieść trochę światła do jego ciemnego, 
pustego świata. Chciała, żeby był brutalny i ostry, zaciekły i pochłaniający, a on 
miał zamiar upewnić się, że da jej to wszystko i jeszcze więcej. 

-Boże.  

To jedno słowo było odurzającym jękiem. 

-A kiedy już dojdziesz na moim kutasie, a wszystko będzie ładnie  przesiąknięte 
twoją śmietanką z cipki, zamierzam pieprzyć twój tyłek, Darra i po prostu 
wykorzystać całą tę wilgotność, by wślizgnąć się głęboko w ciebie, aż po sam 
koniec.  

 Przesunął ustami po jej plecach, wzdłuż linii kręgosłupa, aż do karku. Nie 
wydała z siebie odgłosu rozkoszy, która przyszła od niej, a kiedy poczuł, jak 
podnosi tyłek i pociera po kutasie, to wiedział, że nadszedł czas, by znowu 
spróbować tej słodkiej pieprzonej cipki, dopóki nie będzie błagała go, by w 
końcu w nią wszedł. 

Chwycił dłońmi jej włosy, wplatając palce wokół grubych pasm i odciągając jej 
głowę do tyłu, tak że jej gardło było wygięte w łuk, ugryzł ją w ramię i próbował 

powstrzymać się przed zrobieniem jej o wiele więcej niż to . Nie chciał jej 
skrzywdzić, ale znowu chciała, żeby był szorstki, twardy i głęboko, żeby 
zapomniała o wszystkim z wyjątkiem tej chwili. Kurwa, Brick miał zamiar 
zażądać jej wystarczająco mocno, żeby zapomniała swojego imienia. Mocniej 
naciągał pasemka, kochał, kiedy krzyczała z przyjemności i bólu i mocniej 
zaciskał zęby w gładkim, miękkim ciele, w miejscu gdzie jej szyja przechodziła w 
ramię.  

-To, czego chciałaś, kochanie? 

Zrobiła mały hałas. 

-Chciałaś bólu moich dłoni i zębów, ale także przyjemności, jaką mogą 
przynieść?  

Nie zmniejszył uścisku jej włosów, kiedy przesunął drugą dłoń w dół, aby 
chwycić jeden z jej policzków. Brick chwycił duże, miękkie ciało, chcąc zostawić 
swój ślad na jej ciele, aby wszyscy kurwa wiedzieli, że jest jego. Ta potężna 
potrzeba, by udowodnić sobie, że jest jego, była jak pociąg towarowy w nim, 
poruszający się szybko i wykolejając. Nie było wątpliwości, że zapieprzyłby 
każdego, kto z nią zadrze, zwłaszcza jeśli próbowaliby ją od niego zabrać. 

Brick przesunął się w dół jej ciała w taki sam sposób, w jaki podchodził, a kiedy 
dotarł do jej dna, rozłożył szeroko policzki, mając widok jej soczystej, 
spragnionej cipki i ciasnego otworu odbytu. Ale Brick zaczął drażnić jej cipkę 
ustami, zamiast pożreć jej dupkę, tak jak desperacko chciał. Spłaszczył język i 
podciągnął go w górę i w dół po jej szczelinie, a następnie wciągnął jej 
łechtaczkę do ust, aż wbiła swoją cipkę w jego twarz, pocierając o niego, jakby 
chciała, żeby pieprzył ją ostrzej, a on nie mógł odmówić swojej kobiecie. Ale

 

zaczekał, aż błagała go, aby pozwolił jej dojść. 

-Brick, o Boże, proszę, Brick. Potrzebuję tego. Przestań mnie torturować.  

Uśmiechnął się do jej spuchniętego, wilgotnego ciała i polizał ją jeszcze kilka 
razy. Ale o ile powinien przerwać, nie mógł. Chwyciwszy jej miękką skórę 
między zębami, szarpał tylko przez kilka sekund, po czym wrócił do jej 
łechtaczki i ssał mocniej, aż zaczęła błagać jeszcze raz. To wtedy odsunął się od 
jej cipki, wzdłuż smukłej linii między policzkami jej tyłka i lizał jej dupę raz za 
razem. Brick chrząknął na jej smak. Czuł zapach mydła, którego użyła pod 

prysznicem, pachnąc kwiatowym płynem, którym pokryła skórę i spróbował 
naturalnie słodkiego smaku, który pokrył jego język. 

Przeciągnął językiem po tym pomarszczonym ciele, przycisnął go do środka, aż 
poczuł, jak zaciska się wokół niego i mógł, kurwa, dojść na cholerne łóżko jak 
nastolatek. Nie chciał jej skrzywdzić, ale wiedział, że trzymanie jej za policzki  
tyłka było czymś dzikim. Nie miał dość jej smaku i chociaż Brick zawsze był 
dupkiem, zawsze uwielbiał lizać i pieprzyć tę ciasną dziurę, to było tak różne od 
wszystkiego. Tak bardzo różniła się od innych kobiet. Miał zamiar w nią 
wskoczyć, posiąść każdą część jej ciała, dopóki w jej umyśle nie było 
wątpliwości, że jej cipa, tyłek i reszta jej były tylko jego dla dotyku. Brick 
spłaszczył język wzdłuż ciasnego otworu, chrząknął, a potem wcisnął go jeszcze 
raz. W kółko wbijał się w jej dno, dopóki nie mógł powstrzymać się od 
uwolnienia na materac. Zmoczył cholerny materac jak jakiś młodzieniec i 
wiedział, że musi ją mieć teraz. Nie było już czasu na grę wstępną. Miał zamiar 
pieprzyć swoją dziewczynę i zamierzał zrobić to wystarczająco mocno, aby 
oboje zapomnieli o tym brzydkim gównie, które znosili w swoim życiu. 

 

  

                                                                Rozdział ósmy 

  

Brick próbował ją zabić. Była to jedyna logiczna argumentacja, na jaką mogła 
wpaść, dlaczego nie pozwolił jej dojść, ale nadal dokuczała jej w taki sposób, że 
dosłownie błagała go. Wylizał nawet jej tyłek i nigdy wcześniej nie miała tam 
mężczyzny. Mówił tak brudno, mówiąc jej, że zamierza pieprzyć jej cipkę, a 
potem jej tyłek. Była przerażona, podniecona i nawet nie wiedziała, jak 
oddychać. Przerzucił ją na plecy i zanim zdążyła zrozumieć, co zamierza zrobić, 
zerwał jej stanik z taką siłą, że jej piersi zakołysały się z boku na bok. Sposób, w 
jaki oddychała szorstko i szybko, przy każdym wdechu skurczył jej żołądek. Leżał 
na kolanach między jej udami i chociaż zgasły światła, z latarni ulicznych 
dochodził blask. Nie przejmowała się nawet tym, że ktoś może zobaczyć, co 
robią, faktycznie ta myśl pozostawiła po sobie świeży strumień wilgoci. 

 Darra obejrzała się przez ramię i prześlizgnęła wzrokiem po rękawie z tatuażu, 
na który wpatrywała się wcześniej. Podążyła za ostrymi, wirującymi liniami na 
jego przedramieniu, wzdłuż jego wybrzuszonego bicepsu i kontynuowała 
podążanie jego ciemną ścieżką, gdy przesuwała się przez jego ramię. Projekt 
wyglądał na skomplikowany, szczegółowy i niemal tak wściekły, jakby został 
wyryty w jego ciele. 

Darra nie miała zbyt wiele czasu, żeby przyjrzeć się pełnej nagiej postaci tego 
mężczyzny, ale poświęciła kilka cennych chwil, by spojrzeć na jego twardy 
brzuch, bezwłose ciało na piersi i przesunęła się niżej, aż wpatrywała się w 
bardzo imponująca długość między jego muskularnymi udami. Jego kutas był 
gruby i długi, ale był wielki na całym ciele, więc jego imponujący trzon nie był 
zbyt wielkim zaskoczeniem. Jej cipka zacisnęła się na samą myśl o tym, że 
próbuje wsadzić w nią całe to ciało. Darra w żaden sposób nie była dziewicą, ale 
z pewnością nigdy nie była z zmiennokształtnym, ani mężczyzną, który był tak 
dobrze wyposażony, i choć wiedziała, że będzie pasować, naprawdę będzie 
musiał włożyć go w nią. Rozciągnie ją, napełni całkowicie i będzie właścicielem 
każdej jej części. 

Chwycił korzeń swojego penisa i zaczął głaskać się od podstawy do czubka. 
Robił to w kółko, jego oczy były wyćwiczone na skrzyżowaniu między jej 
rozłożonymi udami. Całe jego ciało wydawało się spięte, ale nie pokazywał 
niczego. Tak bardzo go chciała. Darra miała dość chodzenia na palcach wokół 
rzeczy lub martwienia się o to, co stanie się następnego dnia. Dzisiejsza noc 
miała być czymś, czego nie zapomni i co zainicjowała. 

-Sposób, w jaki na mnie patrzysz, sprawia, że naprawdę ciężko jest nie wejść w 
Ciebie teraz i nie pieprzyć cię, Darra.  

Mówił cicho, głęboko i nie spuszczał oczu z jej cipki, gdy pompował swoją ręką 
w górę i w dół jego kutas. Ale nie pozwolił jej odpowiedzieć, ponieważ 
przysunął się bliżej, aż jego uda przycisnęły się do jej ud. Chwycił ją za talię i 
przewrócił, aż znalazła się na plecach. Chwycił obie jej nogi pod kolana i pchnął  
do tyłu, aż mocno przycisnęły się do jej piersi. Jej cipka była wystawiona dla 
niego, żeby na nią spojrzeć.  

-Sięgnij dookoła i rozsuń wargi cipki, kochanie. Chcę zobaczyć, jak mokre i 
różowe jest twoje ciało. 

Uciekł jej cichy, miauczący jęk, ponieważ od Bricka trzeba było tylko brudnych 
słów, żeby nogi się pod nią ugięły. Darra zrobił to, co powiedział, zwinęła palce 
tuż przy wargach sromowych i odciągnęła je na boki. Rozległ się mokry odgłos 
jej ciała, a Brick zaczął oddychać mocniej. Gorące kłęby jego powietrza uderzyły 
w jej cipkę z powodu siły jego ciężkiego oddechu i wydawało się to cholernie 
gorące, kiedy przeszedł nad jej wrażliwym ciałem. Darra nie ruszyła się ze 
swojej pozycji, mimo że naprawdę chciała sięgnąć i prześlizgnąć palcami po jego 
tatuażu, a następnie wsunąć palce na jego twardą klatkę piersiową i 
przyciągnąć go bliżej. Ale Brick nie kazał jej długo czekać, by poczuć, jak jego 
ciało przyciska się do jej ciała, ponieważ przesunął się o cala bliżej, puścił jej 
nogę, by chwycić jego kutasa, i przycisnął głowę jego erekcji do otwarcia jej 
ciała. Znieruchomiała, nie oddychała i czekała na nieuchronne poparzenie i 
pyszny odcinek, który w nią wpychał. 

-Potrzebuję tego, Brick. 

Patrzyli na siebie nawzajem, ale nie dał jej ukojenia, którego pragnęła, i zamiast 
tego zaczął przesuwać kutasa w górę i w dół po jej szczelinie, ocierając go w tę i 
z powrotem o jej spragnioną i wrażliwą łechtaczkę, a następnie zaczął robić 
okręgi wokół jej cipki.  

- Jeszcze raz mnie o to poproś.  

Jego wyraz twarzy był twardy, nieubłagany. 

Ile razy cholera potrzebował usłyszeć jej błagania o to? Ale mimo że był sadystą 
w swoich pragnieniach, Darra był masochistką dla jego dotyku.  

-Pieprz mnie, Brick. Pieprz mnie tak, jakbyś mnie posiadał.  

Nigdy by nie pomyślała, że wypowiada takie słowa, ale faktem było, że już czuła 
się własnością Brick, i w dziwny sposób czuła się tak, jakby ona też posiadała 
jego część. 

 Zrobił ten niski pomruk, a ona zamrugała, kiedy zobaczyła migotanie jego 
zwierzęcia na twarzy, patrzyła, jak jego ogromne ciało puchnie jeszcze bardziej, 
wiedząc, że próbuje powstrzymać się od przemiany. To powinno ją wystraszyć, 
ale zamiast tego wytrysnęła z niej wilgoć. 

-Nie zamierzam się powstrzymywać, nie będę delikatny.  

Kontynuował pocieranie korony swojego kutasa o nią.  

-Zabiorę cię tak mocno, jak mi powiedziałaś, że chciałaś. Zamierzam cię 
pieprzyć, zażądać ciebie i nigdy nie zapomnisz, że jesteś moja, Darra.  

To nie były tylko słowa, ale mroczna obietnica, a ona mogła to usłyszeć w jego 
głosie, poczuć to w jego dotyku i zobacz to w jego oczach. 

-Wiem, Brick i ja tego chcę.  

Jego nozdrza rozszerzyły się, a potem wepchał swojego kutasa prosto w nią, 
rozciągając ją szeroko do tego stopnia, że ból zmieszany z przyjemnością i łzami 
wybuchł z jej oczu. Bolało, mając w sobie tak wielkiego kutasa, i choć była dla 
niego mokra, wciąż było bolesne. Ale Boże, czy cierpienie było dobre? Kiedy był 
głęboko w jej wnętrzu, a jego kulki ciasno przyciskały się do jej tyłka, uspokoił 
się. Na jego twarzy malowało się napięcie, a ona przysięgła, że zobaczyła, jak 
drżenie przechodzi przez jego ciało, zanim odzyskał kontrolę. 

- Jesteś tak cholernie ciasna i gorąca, kochanie.  

Zamknął oczy, a kiedy ścisnęła wokół jego wewnętrzne mięśnie, pchnął biodra 
do przodu, jakby nie był w stanie się powstrzymać. Opuścił go głęboki jęk 
wymieszany z warkotem i otworzył oczy.  

-Kochanie, będziesz naprawdę cholernie obolała, kiedy skończę z tobą. 

 Uśmiechnął się, ale była to sadystyczna satysfakcja i nie miała wątpliwości, że 
spełni tę obietnicę. 

 Ale Darra chciał, żeby to zrobił, chciał usiąść i poczuć resztki swojej pasji. Boże, 
czuła się jak jakieś chore zwierzę, potrzebujące tego mężczyzny, by zabrał ją w 
najbardziej brutalny sposób. Czy było z nią coś nie tak, czy też tak miało być? 
Czy to naprawdę miało znaczenie tak długo, jak to lubiła, pragnęła tego i 
potrzebowała? Nie, nic się nie liczyło, chyba że tu i teraz. 

 Szybkim ruchem podciągnął jej ręce do góry i za głowę, a oba nadgarstki ułożył 
w jednej z jego wielkich dłoni nad głową. Widok i dotyk jego siły sprawiły, że 
poczuła się tak mała a nigdy nie uważała się za taką. Z pewnością nie miała 
„typowego” ciała striptizerki, które było samymi nogami, zarysowanymi kośćmi 
biodrowymi i dużymi sztucznymi piersiami. Ale Darra był zadowolona ze 

swojego grubszego, bardziej krępego ciała, była bardziej krzykliwa, nawet jeśli 
niektórzy uważali to za tłuszcz. Ale Brick spojrzał na nią z pragnieniem, i ze 
względu na sposób, w jaki mówił o tym, co chciał zrobić, dotykając jej tak 
zaborczo, czuła się piękna i chciana w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie czuła. 

Trzymając ręce nad głową i odczuwając delikatne ukłucie w jego mocnym 
uścisku, wszystko, co Darra mogła zrobić, to poddać się temu i wiedziała, że od 
tego dnia wszystko inne między nimi to określi. Położył drugą rękę na łuku jej 
talii i zaczął

 

tym razem wychodząc z niej powoli, ale kiedy w jej wnętrzu tkwiła 

tylko korona jego penisa, wepchnął się z taką siłą, jak za pierwszym razem. 
Zrobił to trzy razy, zanim uderzył w nią z tak wielką siłą przy czwartym 
pchnięciu, że przesunęła się na łóżko o cal. Jej piersi trzęsły się niemal 
gwałtownie, a sapanie przyjemności i bólu opuściło ją. 

-Tak, to jest to. To jest takie cholerne dobre.  

Patrzył na jej piersi, kiedy naprawdę zaczął pracować kutasem, ale nie musiała 
patrzeć na swoją pierś, by wiedzieć, że kopce trzęsą się dziko od ruchu. 

Czuła niemal gwałtowną naturę ich kołysania, gdy Brick wchodził i wychodził z 
niej. Jej sutki wydawały się napięte i twarde, a chłód w powietrzu sprawiał, że 
skóra jeszcze bardziej się marszczyła. Pot zaczął skraplać się po jego czole, a ona 
patrzyła, jak jeden koralik ześlizguje się po jego skroni i spada na jej pełen 
brzuch. Czuła go jak kwas na jej ciele, palący jej skórę, ale sprawiający, że chce 
więcej. Nacisk, jaki miał Brick na nadgarstkach, był niewygodny, ale 
podniecający, bolesny, ale pełen ekstazy. Nie chodziło o nadużycia, ale o to, że 
potrzebuje tego, pozwalając i będąc jedyną osobą, która wyrazi zgodę na to na 
każdym poziomie. Pieprzył ją długo i mocno, a wkrótce pot pokrył oba ich ciała 
gładkim połyskiem.  

-Nigdy nie będę miał dość, Darra.  

Wbił się w nią, a korzeń jego koguta uderzył ją w łechtaczkę i wysłał pyszny szok 
elektryczności przez całe jej ciało.  

-Nikt nie będzie miał ciebie oprócz mnie.  

Kolejne twarde pchnięcie w nią.  

-Żaden mężczyzna nie spojrzy na ciebie, nie dotknie, ani nawet nie pomyśli o 
tym, żeby cię mieć.  

Pompował ją raz po raz, cementując swoje słowa.  

-Powiedz to, Darra, kurwa powiedz, że jesteś tylko moja.  

Trzymał ją za nadgarstki jedną ręką i tym samym mocnym uściskiem na biodrze. 

Może powinna mu powiedzieć, żeby się odpieprzył, że nie wyda takiego 
oświadczenia, ponieważ nie należała do nikogo poza nią. Ale czy ona mu to 
powiedziała? Nie, ponieważ prawdą jest, że chciała być Bricka bardziej niż 
cokolwiek innego. Sprawił, że poczuła się żywa, pożądana i wszystko pomiędzy. 

-Wiesz, że jestem twoja. Teraz pozwól mi dojść i przestań być sadystycznym 
dupkiem. 

Warknął i zacisnął mocniej ręce na obu punktach jej ciała.  

-Jestem odpowiedzialny za Ciebie, a ty i ja wiemy, że to lubisz, prawda? 

Darra wiedziała, że może zaprzeczyć w mgnieniu oka, ale nie kłamał, kiedy 
mówił te słowa. Chciała od niego tego typu zapewnienia.  

-Tak, Brick. Boże, tak.  

Wygięła plecy w tył, wypinając pierś i błagając w kółko o więcej jak pewnego 
rodzaju mantrę. Położył dłoń na biodrze między jej udami, przycisnął kciuk do 
jej łechtaczki i przetarł stwardniałą wiązkę nerwów w tę i z powrotem, aż 
krzyknęła. Orgazm, który przeszedł przez nią, ukradł jej wszystko. Jedyną 
rzeczą, którą mogła uchwycić, była ekstaza, uczucie Bricka wbijającego się w nią 
i sprawiającego, że ta przyjemność trwała, i głębokie, gardłowe słowa, które 
wyjęczał. 

Odgłos ich śliskich ciała uderzających o siebie spowodował, że ekstaza uderzyła 
w nią jak burzliwe fale wzdłuż brzegu. Kiedy skończyła się jej kulminacja, a ona 
wróciła do rzeczywistości, mogła poczuć, że Brick się z niej wysuwa. Sapnęła z 
rozczarowania i wrażliwości, ale było jasne, że nie skończył jeszcze z nią. 

-Nadszedł czas, żeby pieprzyć ten słodki tyłek, kochanie.  

Puścił jej nadgarstki, a krew popłynęła z powrotem do jej rąk. Odwrócił ją, a ona 
musiała uchwycić się swojej siły i zmusić do pozostania na rękach i kolanach, 
zamiast upaść najpierw na twarz, jak chciała. Włożył swoje udo między jej, użył 
siły wystarczającej do rozłożenia nóg tak szeroko, jak tylko mógł i położył 
otwartą dłoń na środku pleców. Pchnął jej górną część ciała do przodu, aż piersi 
przycisnęły się do lekko zwilżonych prześcieradeł, a potem powoli przeciągnął 
palcami po jej kręgosłupie.  

- Darra, czy byłas już tutaj pieprzona?  

Przycisnął kciuk do jej odbytu, jakby nie wiedziała, o czym mówi, i dodał trochę 
siły. 

Pokręciła głową i ukryła twarz w prześcieradłach, gdy dodał trochę więcej 
nacisku. 

-Wypowiedz pierdolone słowa, kochanie. 

-Nie, Brick. Nikt mnie tam nie wziął. 

Uderzył w jeden z policzków jej tyłka, a krzyk zaskoczenia wyrwał się z niej. Ale 
ciepło szybko zastąpiło żądło bólu, gdy krew popędziła do przodu. Brick 
przesunął się trochę bliżej, aż jego trzonek został przyciśnięty do jej cipki. 
Głębokie dźwięki, które wydał, sprawiły, że przesunęła się naprzeciwko niemu, 
ale kolejne uderzenie, tym razem o wiele mocniejsze powstrzymało ją od ruchu. 
Przeciągnął dłonią po policzku jej tyłka i przesunął drugą dłonią po jej brzuchu, 
by bawić się z jej łechtaczką. Przez kilka chwil dręczył ją pysznymi palcami i 
kciukiem wzdłuż łechtaczki i warg cipki. Potem odsunął się i uderzył ją w każdy 
policzek, aż błagała go, żeby znowu ją pieprzył. Była dziwką Bricka, ale nie czuła 
się brudna ani zła. Kiedy nie myślała, że może już więcej znieść, łóżko ugięło się 
na chwilę, gdy się na nim poruszał, a potem poczuła chłodną wilgotność czegoś 
ślizgającego się między jej tyłkiem. Lubrykant. Smarował ją, żeby pieprzyć jej 
tyłek dobrze i mocno, a ona tego oczekiwała. 

Przesunął palcem po jej tylnym otworze, włożył żel bezpośrednio w tylne 
wejście, a następnie wepchnął jeden gruby palec w jej ciało. Była presja, ale to 
nie było nieprzyjemne. Potem dodał kolejny palec. Wpychał te palce, potarł w 
jej wnętrzu i upewnił się, że może wziąć jego wielkiego kutasa. Darra nie 
wiedział, jak długo to robił, ale stała się dla niego miękka i podatna na zranienie 

i wkrótce to niewygodne uczucie, że coś napierało, zniknęło, a to przyjemne 
uczucie tabu zajęło jego miejsce. 

- W porządku, kochanie, przygotuj się. Zsunął się z jej tyłka i chwycił jej biodra. 
Jego palce były śliskie od lubrykantu i rozgrzane od bycia w jej wnętrzu. Czubek 
jego penisa przycisnął się do jej tyłka, a ona się napięła.  

-Miło i łatwo. Będzie cię czuć tak dobrze, tak ciasno i gorąco, i znów dojdziesz 
po mnie, kiedy moje kule uderzą cię w twoją twardą małą łechtaczkę. Powoli 
wepchnął się w nią i łzy zebrały się w kąciku jej oczu od uczucia oparzenia, w 
momencie kiedy bulwiasta głowa jego wału rozciągała ciasny pierścień mięśni. 
W końcu przeskoczył przez otwór i całe smarowanie sprawiło, że wślizgnął się o 
cal. Syknęła i westchnęła. 

Posiadanie czegoś tak dużego w jej tyłku zaparło jej dech w piersiach, a uczucie 
bycia pełnym było niedopowiedzeniem. Dzięki Bogu, że nie wpakował się w nią, 
jakby miał jej cipkę. Wciąż pchał do środka. Kiedy nie myślała, że może pójść 
dalej, wślizgnął się jeszcze o jeden cal, a jego uderzające orzechy w jej 
przemoczoną i wrażliwą cipkę wyrwały jej jęk. 

-Wszystko w porządku, kochanie? 

Nie mogła odpowiedzieć, więc zamiast tego skinęła głową. 

Brick wysunął się i wepchnął z powrotem. Za każdym razem wchodził trochę 
szybciej, dodawał nieco więcej nacisku na jej biodra palcami i za każdym razem, 
gdy płakała, stawał się coraz twardszy. On miał rację. Dotyk jego kulek 
uderzających o jej wargi sromowe i łechtaczkę szybko wysyłał ją jeszcze raz  nad 
krawędź. Ale dopiero gdy wsunął rękę na jej plecy, chwycił jej kark, aż poczuła, 
jak czubki jego długich palców przesuwają się po krawędzi jej szczęki, aż 
wreszcie w końcu doszła. Zacisnęła na nim tyłek, kochała, że przeklął i warknął 
brudne rzeczy. Mógłby ją kontrolować, ale tylko dlatego, że pozwoliła mu na tę 
kontrolę. Przyjemność tym razem była inna, a kiedy jej orgazm osłabł, poczuła, 
że Brick szybko wysuwa się z jej tyłka, usłyszała odgłos sciągania lateksu i 
poczuła, że znów się do niej zbliża. 

-Spójrz na mnie. Spójrz, co mi robisz, kurwa. Zamierzała spojrzeć przez ramię, 
ale potężnym ruchem przerzucił ją na plecy, rozsuną nogami kolana i zaczął się 
głaskać. 

 Darra wiedziała, że jej oczy są szerokie, gdy patrzyła, jak przebiega jego dłonią 
w górę i w dół jego kutasa. To był widok jego mięśni napinających się, 
rozchylonych warg i gardłowego dźwięku, który wydobywał się z niego, co 
sprawiło, że sięgnęła do sutków. Był taki silny, tak alfa i bardzo męski. 

-To jest to. Baw się swoimi pieprzonymi cyckami. Ciągnij sutki, aż zaboli, 
kochanie. 

Zrobiła to, co powiedział, a potem odrzucił głowę do tyłu i jęknął tak głęboko, 
że poczuła wibracje w jej ciele. Pomimo odrzucenia głowy do tyłu miał lekko 
otwarte oczy i obserwował ją. To był taki erotyczny widok, który powiedział jej, 
że nie może oderwać od niej wzroku, mimo że przeszywała go przyjemność. 
Doszedł ciężko i wielkie białe łuki jego nasienia wystrzeliły z czubka szybu i 
wylądowały na jej brzuchu. Jedyne, co mogła zrobić, to obserwować w 
oszołomionej przyjemności, gdy jego orgazm zdawał się ciągnąć, i wydawał się 
niemal zatracony w odczuciu tego. 

Jej żołądek i klatka piersiowa były pokryte jego nasieniem i nawet nie myśląc, 
tylko pragnąc zapachu i poczucia jego spermy, podniosła ręce i roztarła śliski 
płyn na piersiach. Głęboki jęk opuścił go, gdy ją obserwował, ale nie przestał się 
głaskać, nawet gdy już nic nie wypływało z czubka jego erekcji. Roztarła jego 
spermę po jej piersiach i brzuchu, a następnie wsunęła dłoń między uda i 
potarła łechtaczkę. Boże, miała dojść ponownie od obrazu Bricka nad nią, 
uczuciem jego nasienia na całym jej ciele i odgłosów jęków wokół niej. A potem 
przyszła jej kolej, by odrzucić głowę i jęczeć, gdy doszła, a Brick obserwował 
całą sprawę, a ona przysięgła, że zobaczyła jego zwierzęcy błysk na twarzy. 

Po ustąpieniu orgazmu przesunął się nad nią, ale opierał się na ręce przy jej 
głowie. Jego krótkie włosy były śliskie od potu, oczy zamknięte, a oddech był 
urywany. Darra nigdy nie widział takiego aktu

 

… surowej męskości wcześniej. 

-Chryste, Darra.  

Jego oczy były wciąż zamknięte.  

-Nigdy w życiu tak nie doszedłem.  

Powoli pokręcił głową, a kiedy otworzył oczy, zobaczyła coś innego w ciemnych 
głębinach. Nie potrafiła tego określić, ale była to prawie wolność. Pochylił się i 

pocałował ją w czoło, a akcja wydawała się delikatna i intymna, nawet po tym, 
co właśnie zrobili. 

Brick wyszedł z łóżka, a ona patrzyła, jak wychodzi na korytarz. Nawet w złym 
oświetleniu widziała duży tatuaż, który zakrywał całe łopatki. Był to ten sam 
wzór, co na kamizelce. Zniknął na kilka minut, a wyczerpanie zaczęło się 
pojawiać. Między jej udami była obolała i wiedziała, że jutro to przyniesie 
zupełnie nowy poziom dyskomfortu, ale o dziwo chciała poczuć ten ból, 
ponieważ pamięć dlaczego była taka, była przyjemna. Nie poruszyła się, a kiedy 
wrócił do pokoju i wślizgnął się na łóżko, nie położył się obok niej, ale użył 
ciepłej, mokrej szmatki, którą miał w dłoni, by oczyścić spermę z jej brzuch i 
pierś. To był taki delikatny czyn, który zmiękczał jej serce. Rzucił szmatę do 
kosza w rogu pokoju i dopiero wtedy położył się w łóżku obok niej i przyciągnął 
ją do swojego ciała. Opierając się plecami o jego klatkę piersiową, jego 
ramieniem wokół jej brzucha i twarzą ukrytą w zgięciu szyi, Darra czuła się 
bezpiecznie i bardzo dobrze zadbana. Przez kilka minut nic nie mówili, a 
jedynym dźwiękiem był ich połączony oddech. 

- Nie przestraszyłem cię, prawda? - powiedział cicho Brick i przesunął palcami 
po jej brzuchu. 

-Tak, ale w dobry sposób.  

Patrząc przez ramię i uśmiechając się, miała nadzieję, że zdał sobie sprawę, że 
to, co się między nimi wydarzyło, było bardzo dobre. 

Uśmiechnął się w odpowiedzi i wydawało się to dziwne, widząc ten gest. Brick 
zawsze miała tę twardą maskę na miejscu, a widząc go uśmiechniętego, 
wyglądał jak inny mężczyzna. Pochylił się i pocałował ją, a smak i zapach pasty 
do zębów, którą właśnie użył, przesunął się wzdłuż jej kubków smakowych. Nie 
mogła nic poradzić, ale zachichotała z tej myśli. 

- Co? - mruknął pod jej ustami, najwyraźniej nie zamierzając zrezygnować z 
tego, co trzymał na ustach. 

-Naprawdę umyłeś zęby?  

Poczuła, że się uśmiecha, a potem zanurzył język między szwem jej ust. 

-Kochanie, trzeba było dużo kontroli, żeby cię nie całować, podczas gdy 
pieprzyłem się z tobą.  

Pogłębił pocałunek. Cóż, przynajmniej starał się dbać o higienę i nie mogła 
powiedzieć, że nie była zadowolona, że przynajmniej zrobił to po tym, co 
polizał. Ta myśl stała się coraz bardziej ciepła, ale była tak obolała i chciała iść 
na drugą rundę, jej ciało błagało o sen. Brick przerwała pocałunek i przesunął ją 
tak, by leżała na jego klatce piersiowej. 

Pragnienie, by zamknąć oczy, było silne, ale chęć pozostania w tej chwili niemal 
przejęła jej wyczerpanie. 

 -Muszę jechać do Utah na kilka dni, ale wrócę w sobotę.  

Przesunął palcami po jej włosach w kojący, powolny sposób.  

-Zamierzam mieć na ciebie oko. 

Darra odchyliła się do tyłu, żeby spojrzeć mu w twarz.  

-Brick, nie potrzebuję opiekuna. Sama dobrze sobie radzę dłużej niż pamiętam.  

Nie uśmiechnął się, tylko otarł kciuk pod jej okiem, policzkiem i dolną wargą.  

-Wiem, kochanie, ale teraz jesteś moja, a nie sądzę, że muszę ci mówić, że moje 
życie nie jest pełne kwiatów i cukierków. Mam wrogów, którzy… powiedzmy, że 
dla własnego spokoju umysłu doceniłbym, gdyby kandydat mógł zostać z tobą. 

Darra powinna się tym zdenerwować, ale jak mogła, kiedy jedynym powodem, 
dla którego to robił, było to, że troszczył się o nią i chciał, żeby była bezpieczna? 
Darra była niezależna we wszystkich aspektach swojego życia, ale nie była też 
feministką, a posiadanie kogoś, kto rzeczywiście chciał jej bezpieczeństwa, 
sprawiało, że czuła się naprawdę dobrze.  

- Okej. Ponownie oparła głowę na jego piersi i zamknęła oczy. 

- Dobrze. - Przytrzymał ją trochę mocniej i znów zamilkli, ale czuła, że nie 
rozluźnił się i wiedziała, że ma coś innego na głowie. 

-Co jest nie tak?  

Nie podnosząc głowy z piersi, ponieważ jej wyczerpanie było zbyt wysokie, 
czekała, aż przemówi. 

-Musimy porozmawiać o całej tej striptizerce. 

Darra odetchnęła i odsunęła się. Podparła się na łokciu i spojrzała na niego.  

-Co z tym? Nie podoba mi się ta praca, ale niestety nie ma nikogo, kto 
zatrudniłby kogoś z moim wykształceniem, a praca w charakterze kelnerki nie 
przyniosłaby mi wystarczająco dużo kasy, by zapłacić moje rachunki.  

Milczał, ale był ten cholernie ciężki wyraz jego twarzy.  

-Chciałabym robić coś innego, naprawdę, Brick, ale dopóki coś nie otworzy się 
w Steel Corner, musiałabym udać się do większego miasta, aby znaleźć pracę z 
moim dyplomem. Nie chcę mieszkać w mieście. Dlatego przeniosłam się tutaj, 
aby zacząć moje życie, ale oczywiście nie poszło zgodnie z planem.  

-Już nie chcę, żebyś pracowała w Summer. 

To było tak, jakby nie usłyszał ani jednego słowa, które właśnie powiedziała. 
Teraz przyszła kolej na Darrę, aby przyjrzeć się z bliska.  

-Brick, właśnie opowiedziałam ci swoją sytuację. Poza tym nie możesz po prostu 
mnie zmusić. To moja praca i sposób, w jaki zarabiam na życie.  

Podniosła się, ale nie dbała o jej nagość. Bo tak naprawdę nie miało to teraz 
znaczenia, jeśli Brick zdecydował, że chce zrujnować tę euforyczną chwilę, w 
której była. 

-Mogę, i będę, Darra. Jesteś teraz moją kobietą, a żadna z moich kobiet nie 
będzie rozbierała się przed salą pełną napalonych drani.  

Jego słowa były warknięciem i tak cholernie aroganckie, że zaczęła się wkurzać. 

-Po pierwsze, żaden mężczyzna nie mówi mi, co mam robić, nawet jeśli nie chcę 
tam pracować 

-Kochanie, nie jestem cholernym człowiekiem, jestem pieprzonym mężczyzną. 
Jestem zmiennokształtnym niedźwiedziem i członkiem Grizzly MC. Jesteś teraz 
moja, a ja nie chcę, żebyś pracował w jakimś pieprzonym klubie ze striptizem.  

Darra wpadł we wściekłość, bo gdyby ujął to zupełnie inaczej, powiedziałby jej, 
jak bardzo nie lubił gdy tam pracowała, zamiast nakazać jej rzucić pracę, nawet 
nie myśląc o tym, jak do cholery ma się utrzymać , więc może Darra nie byłaby 
tak zła. Oczywiście wiedziała, że to ten apodyktyczny samiec alfa, ale to nie 
znaczyło, że to nie był związek i dawanie. Wyszła z łóżka w poszukiwaniu ubrań, 
ale zanim jeszcze zrobiła jeden krok, Brick owinął się wokół jej talii i przyciągnął 
do łóżka. 

-Przykro mi, kochanie.  

Ciągnął pocałunki wzdłuż jej gardła, ale Darra wciąż była tak zła.  

-Jestem dupkiem, który lubi wchodzić we wszystkie rzeczy. Nigdy też nie byłem 
w związku. Próbuję, kurwa, do diabła, próbuję zrobić to dobrze. 

To było tak nowe dla nich obojga i chociaż znali się od ponad tygodnia to 
wszystko wydawało się poruszać z niewielką prędkością,  czuła, że dotarcie do 
tego punktu w jej życiu zajęło jej dużo czasu. 

 - Powinienem był z tobą o tym porozmawiać - powiedział głęboko do jej szyi.  

-Nie chcę, żebyś odeszła.  

Przetoczył się na plecy i zabrał ją ze sobą. Darra leżała rozłożona na jego piersi i 
spoglądała na jego twarz, słysząc i czując, że ten mężczyzna przyznał się do 
błędu, zmusiło ją do odpuszczenia walki. Może nie powinna tak łatwo się 
poddać, ale Boże, spojrzał na nią, jakby jej odejście mogło równie dobrze być 
takie samo, jak wbicie noża w jego wnętrzności. 

-A co, jeśli mógłbym zdobyć dla ciebie pracę, dla której poszłaś do szkoły? Czy 
wtedy zrezygnowałabyś ze striptizerki?  

Zmienił głos. To nie było tak ostre i gniewne, ale bardziej zadowolone z siebie. 

Nadal patrzyła na niego z góry, czuła, jak przesuwa dłonie po jej plecach w górę 
i w dół, i przewróciła oczami.  

-Czy zawsze jesteś taki? 

Podniósł biodra, żeby poczuła jego podniecenie.  

-Kochanie, tak, i wiele więcej. 

 W jego wyrazie twarzy nie było przeprosin, ale wiedziała, w co się pakuje, kiedy 
postanowiła to zrobić i związała się z Brickiem. 

-Czy zrezygnujesz, jeśli pomogę ci znaleźć pracę w innym miejscu? 

-Brick, nie ma innego miejsca. Szukałam, uwierz mi, i nie chcę odejść. Myślę, że 
Steel Corner jest moim domem, nawet jeśli mieszkam w gównianym miejscu. 

Próbowała dokuczać, żeby rozjaśnić nastrój, ale wciąż miał ten twardy wyraz 
twarzy. 

-Nie o to pytałem, Darra.  

Złapał tył jej głowy i przyciągnął ją bliżej twarzy. 

Przesunęła się i oparła głowę na jego wytatuowanym torsie. Opierając rękę na 
drugiej stronie jego piersi, poczuła, jak jego serce bije mocno. 

-Nie chcę się rozbierać Brick, uwierz mi. Ale też nie chcę żadnych przysług. Chcę 
żyć własnym życiem. Czy rozumiesz? 

Był cicho po tym, jak się odezwała, ale nie był spięty pod nią.  

-Tak, kochanie, wiem. Ale jeśli uda mi się załatwić ci rozmowę, pójdziesz? Od 
ciebie zależy, czy otrzymasz pracę, ale nie wątpię, że możesz to zrobić.  

Darra pomyślał o jego ofercie, a potem podniósł głowę, by na niego spojrzeć.  

-Tak? 

Odgarnął z jej policzka zbłąkane włosy i skinął głową.  

-Tak, kochanie. Chcę, żebyś była moją starszą, Darra. Chcę, żeby tak było 
pieprzenie bardzo, nawet jeśli trochę mnie to przeraża.  

Uśmiechnął się lekko i zastanawiała się, jak często to robił. 

 Jeszcze raz oparła głowę na jego piersi i zamknęła oczy. 

-Nigdy nie chciałem niczego tak bardzo, jak chciałbym Ciebie, na moim 
motorze, czy w moim życiu. 

Darra nie mogła się powstrzymać od uśmiechu na jego słowa. Dla innych, którzy 
nie mieli pojęcia o życiu MC, nie wiedzieliby, że Brick chce jej, ponieważ jego 
starsza nie była jakimś błahym gównem. 

-Myślę, że też tego chcę. 

Zacisnął mocniej uścisk na niej , a Darra pozwoliła się sobie odprężyć. To z 
pewnością byłby najlepszy sen, jaki kiedykolwiek miała. Dla tak twardego tyłka 
ze złym nastawieniem Dillon „Brick” Stein mógłby być całkiem niesamowitym 
facetem. 

 

 

                                                      Rozdział dziewiąty 

  

Brick jechał obok Diesela, a Dallas za nimi. Znajdowali się mniej niż pięć mil od 
miejsca, w którym znajdowała się miejscówka Utah Grizzly MC. Nienawidził 
zostawiać Darry za sobą, ale zostawił kandydata

 

żeby ją obserwował, a on 

wiedział, że wróci dopiero za kilka dni. Ale niedźwiedź w środku chciał być tym, 
który będzie ją pilnował, upewniając się, że jest bezpieczna, i cholernie trudno 
było to zrobić. Ale jego klub go potrzebował i musiał sobie powiedzieć, że 
wszystko będzie dobrze. To było jego życie, teraz była jego częścią i musiał 
przyzwyczaić się do tego, że musi zostawić ją za sobą, gdy jest robota dla klubu. 
Jego ludzka strona mogłaby zostać uspokojona tymi myślami - marginalnie - ale 
jego zwierzę i jego sierżant z ramienia MC uważały, że to wszystko było 
gównem. Brick musiałby przyzwyczaić się do tego gówna, ponieważ zabranie 
starszej z MC nie było możliwe. Oczywiście, i tak nigdy nie chciałby, żeby jego 
kobieta była na tych zleceniach. Mogą być niebezpieczne i kończyć się 
morderstwem, nawet jeśli na początku jest bezpiecznie. 

Skręcili w lewo i jechali długą, utwardzoną drogą, ale po prawej ich opony 
rozrywały polną drogę. Nowa miejscówka klubu Utah pojawiła się dziesięć 
minut później. Członkowie wchodzili i wychodzili z dużymi skrzynkami w rękach, 
kiedy cała trójka się zatrzymała. Zaparkowali motory i zsiedli.  

Arrow, prezes tego przybytku, przywitał ich szerokim uśmiechem. Jego gęsta 
broda była bardziej szara niż czarna, ale zbudowany był równie mocno, jak 
reszta, choć zbliżał się do sześćdziesiątki. 

-Witajcie w Utah, bracia. 

Diesel i Arrow uderzyli się po plecach, a potem Brick i Dallas zrobili to samo. 

-Jestem wdzięczny, że mogliście przyjechać i pomóc. Jagger wyszedł dziś rano, a 
moi chłopcy już ruszyli gówno. 

-Po prostu powiesz nam, czego potrzebujesz. Jesteśmy tu dla ciebie - 
powiedział Diesel. 

Weszli do środka, a Brick cofnął się, gdy kilku potencjalnych kandydatów 
przesunęło się obok nich z pudełkami. 

-Potrzebuję cię głównie dla tego wielkiego gówna tu. Kilku moich chłopaków 
jest związanych z nowym klubem i instaluje system bezpieczeństwa, a mój 
wiceprezes i kilku innych jest w trasie, by odebrać przesyłkę koksu, która 
zostanie dostarczona. 

Wyszli tylnymi drzwiami i ruszyli w stronę małej szopy z zamkiem. Kiedy Arrow 
otworzył ją i weszli do środka, zobaczyli dwie metalowe skrzynki. Nie trzeba 
było otwierać ich dla Brick, żeby wiedział, że w środku były automatyczne 
karabiny i pistolety. Grupa stanu Utah kupiła wiele broni od miejscowego gangu 
latynoskiego, ale w zamian mieli z nimi umowę na dystrybucję koksu. Grupa 
latynoska nawiązała kontakty z tym statutem, dostała dragi na koszt 
hurtownika od dystrybutora. Następnie koks został rozprowadzony przez klub i 
pieniądze zostały przekazane. 

-Możemy rozładować to wszystko przed zapadnięciem zmroku, powiedział 
Dallas za Bricka.  

Brick wiedział również, że większość załogi Arrowa w innych projektach nie 
ufała nikomu z ładunkiem tego rozmiaru, a oba kartery były bliskie przez 
ostatnie dwadzieścia lat. 

- Brzmi nieźle, chłopcy, a potem będziemy się pieprzyć, dopóki nie wzejdzie 
słońce. Arrow uśmiechnął się szeroko, a Brick mógł sobie tylko wyobrazić noc, 

która miała nadejść. Wokół oferowano cipki, trawę i alkohol, a nawet jakiś cios. 
Tak, ta grupa lubiła się bawić, a zrobili to jeszcze ostrzej niż Colorado Grizzlies. 

                                                                   **** 

-Kochanie, na pewno dobrze się czujesz? 

Darra spojrzał na Pepper i uśmiechnął się.  

-Pewnie. Dlaczego myślisz, że coś jest nie tak?  

Darra przechyliła głowę, by włożyć jeden z jej kolczyków. 

Pepper wzruszyła ramionami i wyśliznęła się z szortów i majtek, by założyć strój 
do striptizerki.  

-Nie wiem. Wydawało mi się, że wykonujesz swoją pracę, a tu wchodzę i widzę 
jak się potykasz w tańcu. 

Darra odwróciła się i spojrzała na siebie w lustrze. 

-Nie próbuję cię zawstydzić ani nic, ale to potknięcie, które się tam wydarzyło, 
nie zostanie niezauważone przez Marina, Darra. 

Tak, każdego innego dnia Darra musiałby się zgodzić, ale Marin nie dawała jej 
żadnego gówna, odkąd była widziana z Brick kilkakrotnie. 

-Wszystko będzie dobrze, ale tak, nie przegapiłam tego, jak spieprzyłam. 
Dobrze, że połowa tych facetów jest już pijana i najprawdopodobniej 
wpatrywała się w moje cycki i tyłek. Szczerze mówiąc myślała o Bricku i jej życiu 
oraz o wszystkich rzeczach, które zmieniły się od czasu ich spotkania. 

Pepper zachichotała.  

-To prawda, ale obawiam się, że Marin nie będzie miał na to ochoty. Wiesz 
jakim może być dupkiem, jeśli wszystko nie pójdzie swoją drogą. 

Tak, Darra wiedział. Zmierzyła się z Pepper i patrzyła, jak reguluje przezroczysty 
biustonosz. 

-Nie martw się, jestem całkiem pewna, że nie będzie mi przeszkadzać. 

Pepper spojrzała na nią niepewnie, jakby myślała, że to oświadczenie było 
bzdurą. 

-Spotkałam kogoś.  

Darra nie miał nikogo, kogo nazywałaby przyjacielem, nie w Steel Corner, ani w 
żadnym innym miejscu. Ale jeśli miała uważać kogoś za bliskiego, 
prawdopodobnie była to Peper, nawet jeśli widywały się tylko w pracy. 

Pepper odwrócił się od Darry i kończyła makijaż, ale po tym, jak Darra 
powiedział to wszystko odłożyła próżności i poświęciła Darrze całą swoją 
uwagę.  

-Tak?  

W ekspresji i głosie Pepper było prawdziwe podniecenie. 

Darra nie mogła temu zaradzić. Uśmiechała się jak cholerny głupiec. 

Pepper podbiegła najszybciej jak mogła w swoich zabójczych obcasach i usiadła 
obok niej.  

-Cóż, nie trzymaj dziewczyny w niewiedzy. Jak on się nazywa?  

Pepper odchyliła się i spojrzała na nią.  

-Proszę, powiedz mi, że nie tu go spotkałaś. 

- Um.  

Pepper zamknęła oczy i jęknęła.  

-Właściwie uratował mnie przed jakimś kutasem, który zaczął ze mną jakieś 
bzdury. Ale tak, było to tutaj. 

-Huh, zbawiciel w tej melinie? Dalej, powiedz mi więcej.  

Darra wzięła głęboki oddech, nie wiedząc, co będzie „w porządku”, żeby jej 
wyjawić, ponieważ wiedziała, że życie MC jest owiane tajemnicą, ale tak 
naprawdę Darra nie wiedział zbyt wiele. Wiedziała, że jest szczęśliwa i chce 
komuś powiedzieć. 

-Nazywa się Brick….  

W sposób, w jaki oczy Pepper się rozszerzyły, Darra zatrzymał się.  

-Co? O co chodzi? 

-Darra, czy mówisz o tym samym Bricku, który działa z MC Grizzly?  

Sposób, w jaki Pepper to powiedziała, wyglądało jakby to była jakaś brudna 
mała tajemnica. 

Skinęła głową i czekała, aż Pepper powie więcej, wiedziała, że to zrobi. 

-To zła wiadomość, to zła wiadomość.  

Pokręciła głową na Darrę.  

-To niebezpieczny klub. Zabijają ludzi.  

Pepper wyszeptała ostatnią część.  

-Zajmują się także narkotykami i noszą broń. 

Darra nie była głupia, ale mogła mówić tylko za Bricka i o tym, jak ją traktował. 

 -Był dla mnie bardzo dobry, Pepper. Traktuje mnie tak, jak na to zasługuję. 

 Spojrzała w dół i złączyła ręce.  

-To dużo mówi, ponieważ nie miałam zbyt wielu ludzi w moim życiu, którzy 
traktują mnie uprzejmie.  

Kiedy spojrzała w górę, zobaczyła, że Pepper daje jej bardzo sympatyczny 
wygląd.  

-Ugh, proszę, nie współczuj mi. Nie dlatego Ci powiedziałam. 

-Och, kochanie. Jesteś taka młoda, masz tyle życia przed sobą. Nie możesz 
pozwolić, by przeszłe relacje z kutasami cię oślepiły, możesz trafić o wiele lepiej 
niż na przestępcę.  

Darra nie zawracał sobie głowy odpowiedzią, ponieważ Pepper nic nie wiedział 
o życiu osobistym Darry.  

-Widziałaś, jak zabijają ludzi? 

Pepper odchyliła się do tyłu.  

-Cóż, nie, ale słyszałam wystarczająco dużo w mieście. Wszyscy wiedzą, że są 
niebezpiecznymi przestępcami i że zajmują się nielegalną działalnością. Gliny 
nic nie robią, ale kto wie, prawdopodobnie mają ich w kieszeni. Naprawdę, nikt 
nic nie mówi, bo się boją, ale także dlatego, że jak wszyscy mówią, nadal 
utrzymują to miasto. Nie wiem, jak to jest, ponieważ jestem tylko głupią 
striptizerką, ale oczywiście muszą robić coś, by pomóc rządzącym, jeśli pozwolą 
im prowadzić to miasto. I to jest właśnie to, co robią.  

Pepper wzięła ręce Darry w swoje ręce i poklepała je po wierzchu.  

-Nie jestem twoją mamą i nie powiem ci, co masz robić. To twoje życie, twoje 
decyzje, ale proszę pomyśl o wszystkim, co ci powiedziałam przed podjęciem 
wielkich decyzji. Kiedy już z nimi jesteś, to jest to. Jesteś w środku. Na jej twarzy 
pojawiło się bardzo poważne spojrzenie. - Nie ma z tego wyjścia, Darra.  

Peper puściła jej ręce i wstała.  

-Dbaj o siebie, kochanie, a ja zawsze tu jestem, jeśli chcesz porozmawiać. 
Uśmiechnęła się jeszcze raz. 

Darra patrzyła, jak Pepper wychodzi z garderoby. Miała zaledwie trzydzieści lat, 
ale Pepper była tak cholernie mądra, opiekuńcza i traktowała dziewczęta, jakby 
były jej własnymi córkami. Słowa Pepper przeszły przez jej głowę i chociaż 
wiedziała to wszystko na podstawie własnych założeń i niewielkiej wiedzy o 
świecie MC, a także z tego, co powiedział jej Brick, słuchała instynktu, gdy 
chodziło o bycie z nim. Czuła się u niego bezpieczna - była z nim bezpieczna - i 
nikt nigdy nie sprawił, że tak się czuła. To musiało coś znaczyć, prawda? 

Wzięła głęboki oddech i zdała sobie sprawę, że bardzo tęskniła za Brickem od 
dnia kiedy wyjechał. Ich pożegnanie polegało na tym, że wziął ją pod ścianą w 
swoim salonie. Było szybkie i brudne, podciągnął jej spódnicę, odciągał jej 
majtki i wpychał się w nią. Nawet teraz jej cipka mrowiła i czułość jego pasji 
osiadła ciężko wewnątrz niej i między jej udami. Chwyciła torebkę i kurtkę i 
ruszyła na zaplecze. Zaparkowała swój samochód na bocznym parkingu. 
Oświetlenie było lepsze i nie musiała przechodzić przez tłum ludzi, którzy krążyli 
wokół baru. Pomachała kilku dziewczynom z przodu i wiedziała, że musi wyjść z 
tego miejsca. Chociaż dogadała się z dziewczynami, lubiła je oglądać i 
rozmawiać z nimi, to życie nie było dla niej. Gdyby Brick mógł jej pomóc, 

załatwić coś, a potem spróbowałaby wszystkiego, co w jej mocy, aby wykonać 
najlepszą pieprzoną robotę, jaką mogła zrobić. Ale nienawidziła polegać na  
pomocy innych, ponieważ rozczarowanie było paskudną, brzydką suką. 

Rozejrzała się za kandydatem, który podążała za nią, odkąd Brick wyjechał do 
Utah. Klub był pełen, mino to powinna go zobaczyć, wyróżniał się

 

jak bolący 

kciuk z jego ogromną ramą i groźną obecnością. Mimo że był kandydatem, 
wciąż był niedźwiedzio-łakiem. Musiał być na zewnątrz, co sprawdziłoby się dla 
niego lepiej, ponieważ nie będzie musiał próbować przedrzeć się przez 
napalonych mężczyzn w klubie. 

Bramkarz, który stał przy tylnych drzwiach, otworzył je, gdy ruszyła w jego 
stronę. Podniósł rękę i pomachał na pożegnanie. Jej Honda stała z boku, ale 
światła parkingu były na tyle jasne, że nie była całkowicie osłonięte cieniami. 
Spojrzała w lewo, zobaczyła Harleya kandydata, który ją obserwowała, ale go 
nie widziała. Odjechanie było w jej umyśle, ale nie chciała sprawiać kłopotów 
facetowi, gdyby Brick odkrył, że nie było go z nią przez cały czas, i wiedziała, że 
Brick się dowie. Darra podeszła do jego motoru, żeby sprawdzić, czy stoi przy 
drzwiach wejściowych, może palić, i zamierzała dać mu znać, że idzie. Odgłos jej 
butów uderzających o chodnik odbijał się echem od ściany budynku. Była kilka 
kroków od narożnika boku klubu, kiedy ktoś złapał ją od tyłu, uderzył dłonią w 
usta i pociągnął ją do tyłu. Ktokolwiek ją miał, był silny, ale czuła go za sobą i 
wiedziała, że nie był zbyt duży, nie w porównaniu z Brickiem. 

Odciągnął ją dalej od Harleya i bezpieczeństwa światła. Odgłos otwierania i 
zamykania frontowych drzwi, mężczyzn śmiejących się i przeklinających, 
przenikał ją dookoła, ale dłoń, która zakrywała jej usta, była nieugięta i nie 
mogła wydać z siebie dźwięku. Smród śmieci wypełnił jej nos, a potem została 
przyciśnięta do śmietnika. Dopiero po chwili jej oczy się przyzwyczaiły, ale kiedy 
zobaczyła, kto ją trzymał, zaczęła walczyć mocniej. Nie znała jego imienia, ale 
znała jego twarz: tego samego faceta, który rozbił butelkę na głowie Bricka, i 
tego samego dupka, który patrzył na nią tymi przerażającymi oczyma, kiedy 
tańczyła na stole. Trzymając dłoń na jej ustach i przyciskając mocno jej ciało do 
śmietnika, była na jego łasce. 

- Wiesz, to było o wiele łatwiejsze, niż myślałem, że będzie. Jego oddech 
pachniał mocno alkoholem i stęchłym dymem papierosowym. 

Zakrztusiła się i strach, że zadławi się własnymi wymiocinami, uderzył w nią, ale 
na szczęście uczucie mdłości opuściło ją powoli. 

-Wiedziałem, że jest coś, co mógłbym wykorzystać na moją korzyść, gdy 
widziałem skurwysyna Harleyowca, który kręci się wokół ciebie jak jakiś 
zagubiony pies. Ale myślałem, że nie spuści cię z oczu. Na szczęście dla mnie dał 
mi taką możliwość.  

Darra poczuła, jak jej oczy rozszerzają się na jego słowa. 

Zachichotał niemal złowieszczo.  

-Tak, wiem wszystko o tym, że pieprzysz tego niedźwiedzia, ale nie śledziłem 
cię.  

Spojrzał jej prosto w oczy.  

-Szkoda, że znalazłaś się w środku. Byłaś w niewłaściwym miejscu w 
niewłaściwym czasie, ale mogę cię użyć, by dobrać się do tego dupka i jego 
bezwartościowego klubu. 

Darra potrząsnęła głową i zmagała się z jego uściskiem, ale to nie miało sensu. 
Był większy i silniejszy niż ona. Musiała zagrać w to bezpieczne i może mogłaby 
z tego wyjść nienaruszona. 

-Och, tak, użyję cię, żeby zwrócić na siebie uwagę. Grizzle powinni wiedzieć, że 
nie będą się pieprzyć z Rosomakami. 

Nie miała pojęcia, o czym on mówi, ale to jej nie obchodziło. W alejce rozległ 
się śmiech, a Darra walczyła mocniej. Próbowała podnieść kolano i wbić je w 
jego krocze, ale miała nogę zaklinowaną między udami, co uniemożliwiało to. 

-Następnym razem, gdy ci skurwiele MC zechcą skrzywdzić moją firmę, muszą 
wiedzieć, że będą konsekwencje.  

Jego słowa były niewyraźne, ale jego pijaństwo nie było tym, co ją przerażało. 
To był fakt, że opowiadał jej o tym wszystkim. To były obciążające dowody, 
gdyby powiedziała klubowi, i dlatego wiedziała, że nie ma zamiaru pozwolić jej 
wyjść stąd żywej. 

- Może nie mam wszystkich powiązań, które miał Jagger, ale zabicie 
Rosomaków sprawiło, że moja sprawa stała się przestarzała. Przycisnął ją do 
krocza i wbił w jej brzuch. 

Żółć uniosła się w gardle. Odsunął się od niej, a zdziwienie, że ma dość miejsca, 
by oddychać, a nawet kopać i walczyć, natychmiast zareagowała, ale on to 
zaplanował, a kiedy chciała zrobić pierwszy ruch, posłał swoją pięść z boku 
głowy. Użył tak dużo siły, że całe jej ciało obróciło się i spadło z powrotem na 
śmietnik. Dźwięk jej uderzenia w metal był głośny i odbijał się echem. Wibracje 
przechodziły przez całe jej ciało, ale zanim zdążyła się otrząsnąć, owinął rękę 
wokół jej gardła i podniósł ją z nóg. Światło przesunęło się po jego twarzy, gdy 
zmienił pozycję, i widziała, jak rozszerzone są jego źrenice, o wiele bardziej niż 
w ciemności. Boże, był pijany i wysoki, i chciał zabić ją, by zwrócić uwagę. 
Znowu posłał pięść w bok głowy. Krew napełniła jej usta, a ona nie mogła tego 
powstrzymać, zwłaszcza gdy znów ją uderzył. Z ust wydobył się kszyk i krew, 
zalewająca twarz i klatkę piersiową. 

- Ty głupi pieprzony draniu.  

Splunęła, a ślina spłynęła mu z ust z taką samą siłą jak gniew.  

Rzucił ją w mur. 

Ból był taki, jak nigdy przedtem, paraliżujący umysł, że nawet oddychanie 
bolało. Ale jeszcze oddychała. Darra wiedziała jedno: nie miała zamiaru zejść 
bez walki. Przez całe życie znała ludzi takich jak on, którzy czerpali siłę i 
przyjemność z krzywdzenia innych. Poszedł za nią, a kiedy jeszcze raz owinął 
dłoń wokół jej gardła, podciągnął ją i przycisnął do ściany, wykorzystała ten 
moment, by podnieść kolano. Nie był przygotowany na jej akt buntu i nawiązała 
kontakt z jego kutasem. Chrząknął i rozluźnił uścisk na jej gardle. Odrzucił ją na 
bok, jakby była tylko lalką. W żaden sposób nie był tak silny naturalnie, więc 
najbardziej logiczną myślą było to, że wszystko, co robił, czyniło go takim. 
Wiedziała wystarczająco dużo o narkotykach, które dawały ludziom super siłę, 
PCP był jednym z nich. Więc był albo na tym, albo była w nim zmienna krew. 
Tak czy inaczej był dla niej o wiele za silny, a dorastała walcząc przez całe życie. 

Potknął się o kilka kroków po tym, jak go kopnęła, ale zobaczyła, że jego 
wściekłość zaczyna się nasilać i znieczulać jego ból. Rzucił się na nią, gdy się 

wyprostował, a niski dźwięk, który go opuścił, doprowadził ją do przekonania, 
że ten człowiek może mieć w sobie diabła. Chciała krzyczeć, ale jej gardło było 
tak surowe od tego, że ją dusił, że jej oddech był świszczący. Próbowała wstać i 
uciekać, ale kopnął ją w brzuch, a ona upadła na ziemię. 

-Darra, jesteś tutaj? 

Z trudem stanęła, gdy usłyszała głos potencjalnego wybawcy. 

-Darra? Gdzie ty kurwa jesteś? 

Wyciągnęła rękę i modliła się do każdego, kto chciałby posłuchać, by zobaczył 
czubki jej palców zza śmietnika. 

-Cii.  

Napastnik był mocno przyciśnięty do niej i miał dłoń na jej głowie. Wcisnął jej 
twarz w chodnik tak mocno, że żwir wbił się w jej skórę. 

Opuściło ją małe jęknięcie, ale nawet ten drobny hałas uderzył ją w gardło. 
Zamknęła oczy, kiedy oddychał w jej twarz.  

-Pomoc…  

To samotne słowo zabrzmiało żałośnie. 

-Chodź dziewczyno. Nie chcę, żeby mój tyłek został wyrzucony przez Bricka, bo 
straciłem z tobą kontakt. Kilka osób w środku powiedziało, że wyszłaś.  

Nastała  cisza. "Gówno." 

Łzy płynęły jej po policzkach, a kiedy usłyszała za sobą cyngiel pistoletu, poczuła 
zimny, twardy metal na jej głowie. Jedyne, co mogła zrobić, to zamknąć oczy i 
życzyć sobie, żeby wszystko było inaczej. 

Odgłos wystrzału z broni był tak blisko niej, że zadzwoniło w jej uszach. Ta 
świadomość i fakt, że nie czuła bólu rany po kuli, sprawiły, że otworzyła oczy. 
Wystrzelił kolejny strzał, a dupek na jej plecach chrząknął. Coś ciepłego i 
mokrego ściekało jej do skroni, a potem uświadomiła sobie, co to tak naprawdę 
było, gdy jej żołądek zadrżał. 

Zsunął się z niej i podciągnął do pozycji stojącej, ale zachwiał się do przodu. 
Darra podniosła się i patrzyła, jak Derek - kandydat - wyłania się za śmietnikiem, 
gdy jej napastnik wystrzelił kolejny strzał. Trzymał się za ramię, pozwalając jej 
wiedzieć, że Derek go postrzelił, ale czy był w porządku? Serce zabiło jej 
mocniej, ale zanim zdążyła się poruszyć, albo spróbować jeszcze raz krzyczeć, 
odgłos otwierania się tylnego wejścia i uderzenia o ścianę z cegieł zdawał się 
wszystko uspokajać. 

-Co tu się kurwa dzieje?  

Dźwięk rozwścieczonego głosu Marina był jeszcze głośniejszy niż uderzenie 
pulsu. Jej napastnik przechylił głowę na bok i zastanawiała się, czy zająć się 
Marinem i jego dwójką ochroniarzy, ale zamiast tego złapał się za ramię i ruszył 
w innym kierunku. 

Wyciągnęła rękę, próbując go powstrzymać, próbując zawołać, że ucieka, ale 
bolała ją głowa. Była całkiem pewna, że ma kilka złamanych żeber od niego 
kopiącego ją. Zaczęła krztusić się krwią, która zbierała się z tyłu gardła i 
wypełniała usta. Odgłos wystrzałów z pistoletu po drugiej stronie śmietnika 
sprawił, że potrząsnęła głową i wykorzystała wszystkie siły, by się podnieść. 
Przeszyła ją agonia i potknęła się do przodu. 

-Chłopcze, lepiej, kurwa, powiedz mi, co tu się, do diabła, wydarzyło, albo 
zamierzam włożyć kolejny pocisk w twoje ciało 

Głos Dereka był silny, ale nie tęskniła za tym napięciem.  

-Jakiś drań zaatakował starszą Bricka. Kurwa, muszę ją sprawdzić. 

-Cholera, mówisz o Darri?  

Głos Marina nabrał niemal szaleńczej dzikości. 

-Tak, więc jeśli nie chcesz gniewu Bricka i całego Grizzly MC spadającego na 
ciebie, proponuję, żebyś się wycofał, żeby się upewnić, że nic jej nie jest. 

Podniosła głowę i zobaczyła, że Derek rusza omijając śmietnik żeby szybko do 
niej podejść. Marin i dwóch jego chłopaków było tuż za nim. Kolejna fala 
zawrotów głowy przepłynęła przez nią, gdy Derek podniósł ją z ziemi i 
przycisnął jej ciało do siebie. 

- Cholera, ale ją załatwił.  

Derek odsunął jej zakrwawione włosy od twarzy.  

-To jest złe, naprawdę cholernie złe. Brick i MC będą miały martwe ciała 
zaśmiecające ziemię. 

-Mam lekarza, który pracuje dla mnie na DL. Może być tutaj za pięć minut. 
Przyprowadź ją do mojego biura. 

Darra próbował się od niego odsunąć, ale każdy jego ruch wstrząsnął nią, a ból 
przeszył jej całe ciało. 

-W porządku, Darra. Zadzwonię do Bricka, a on zjawi się tu za chwilę. Potem 
zapolujemy na tego skurwiela i zmusimy go do zapłacenia za to. Tak mi przykro. 
Kurwa, przepraszam, że nie było mnie tu wcześniej. 

Ale te ostatnie słowa, które wypowiedział, brzmiały bardzo odległe, i wiedziała, 
że ciemność, która krąży wokół jej wizji, wkrótce miała ją zabrać. W porządku. 
Darra i tak chciał zniknąć. 

 

 

  

  

                                                              Rozdział dziesiąty 

  

Brick pochylił się na krześle w nowym klubie czarterowym w Utah. To było 
ogromne w porównaniu z oddziałem Grizzly Colorado, ale było to bardziej 
złożone, ponieważ ich ostatnie miejsce zostało naruszone. A ponieważ mieli 
dużo bardziej „wrażliwe” rzeczy, które kupowali i sprzedawali, musieli się 
upewnić, że są mocno chronione. 

„Free Bird” grał nad głową, podczas gdy dziwki klubowe robiły striptiz dla kilku 
członków. Diesel zabrał jedną kobietę do tyłu, żeby się pieprzyć, Dallas pozwalał 
innej suce na gówno w dżinsach przy barze, a Arrow miał jeszcze jedną na 

kolanach. Jej cycki wisiały w powietrzu, a ona oblizywała jego szyję, jakby była 
przeklętym kotem. Klub ten był ściśle powiązany z ich klubem, ale podczas gdy  
Colorado nigdy nie weszło w kokę, którą ciągnęli, ten wszedł. Wokół jednego ze 
stołów klubowych krążyła grupa Nomadów, którzy zaczęli strzelać. Alkohol 
płynął, cipki były obfite, a narkotyki doprowadzały wszystkich do pieprzenia, ale  
Brick chciał wracać do domu i być ze swoją kobietą. Widział ją przed wyjazdem, 
ale w drodze do Utah i zajęci przeniesieniem broni, Brick nie miał czasu z nią 
porozmawiać. 

Wysłał jej smsa, ale może nadal być w pracy, ponieważ nie odpowiedziała. Ta 
myśl sprawiła, że zacisnął zęby. Tak, jej rozebranie skończy się, gdy tylko wróci. 
Wspomniał krótko Jaggerowi, że Darra robi księgi dla niektórych bardziej 
legalnych firm klubowych. Stinger był geniuszem z liczbami i był tym, który 
radził sobie z tym gównem, ale z chwilą, gdy wyciągnął rękę po prowizję 
potrzebował przerwy. 

 -Hej, słodziaku.  

Brick zaciągnął się skrętem trzymanym między wargami i spojrzała na klubową 
cipkę podchodzącą do niego. Nosiła tylko cienki pasek elastyczny, który prawie 
nie zakrywał jej sutków, i koszulę na tyle krótką, że mógł zobaczyć jej 
przezroczyste majtki.  

- Wyglądasz na strasznie samotnego. 

-Znajdź kogoś innego. Mam starszą. 

Uśmiechnęła się i potrząsnęła głową.  

-Słodziaku, połowa chłopców tutaj ma starsze, a ty nie wydajesz się 
nowicjuszem, nie z tą kamizelką sierżanta, więc wiem, że wiesz, że jedno nie 
oznacza drugiego. 

Brick ponownie wciągnął powietrze, trzymał dym przez kilka sekund i 
wydmuchała go.  

-To coś znaczy dla mnie.  

Spojrzał na nią i zwinął wargi z niesmakiem.  

-Nie jestem zainteresowany. 

Wzruszyła ramionami i odeszła. Komórka Bricka zawibrowała, a on sięgnął w 
dół i wyciągnął ją. Ekran pokazywał numer Dereka. 

Brick otworzył telefon i przytrzymał go przy uchu.  

-Wszystko dobrze?  

Brick przesunął się na siedzeniu i znów przyłożył skręta do ust, ale kiedy Derek 
zaczął wyjaśniać, że Darra jest ranna, stanął tak szybko, że krzesło, na którym 
siedział, przesunęło się po podłodze i uderzyło w ścianę. Z każdą mijającą 
sekundą i z każdym słowem, które wypowiedział Derek, wściekłość i 
zmartwienie Brick wzrosły dziesięciokrotnie.  

-Już jadę. Trzymaj ją tam. Porozmawiamy o skurwielu, który ją skrzywdził i o 
tym, że nie wykonałeś swojej pieprzonej pracy w ochronie mojej kobiety. 

Zamknął telefon, spojrzał na niego i rzucił cholerstwem przez pokój, aż się 
roztrzaskał na ścianie. Muzyka wciąż grała, ale czuł, że wszyscy na niego patrzą. 
Diesel stał u jego boku. 

-Co jest, bracie? 

Brick odwrócił się i spojrzał na swojego wiceprezesa.  

-Moja kobieta została zraniona i zamierzam zabić skurwysyna, który to zrobił. 

                                                                       **** 

Brick przeszedł przez klub ze striptizem. Miejsce było zamknięte, a jedynym w 
głównym pokoju były barman wycierający szklanki, ale Brick skupił uwagę na 
tym, co się dzieje. Diesel i Dallas szli za nim. Wiedział, że Jagger i Court już tu są. 
Po tym, jak dostał telefon, zadzwonił do Jaggera, potrzebując kilku braci, którzy 
pilnowali jego kobiety. Stinger został z Nomadami w klubie i upewnił się, że 
wszystko jest tam zamknięte. Kimkolwiek był ten drań

 który 

skrzywdził Darrę, 

może równie dobrze zaatakować starsze Grizzly i ich rodziny. 

Przed zamkniętymi drzwiami stał mężczyzna, ale czuł zapach Darry i zapach jej 
krwi wypełnił jego nos. To wszystko wymagało ogromnej siły od niego, by nie 
zapolować na drania, który ją skrzywdził. Dupek przy drzwiach miał szczęście, że 
odsunął się na bok, ponieważ Brick znajdował się dwie sekundy przed wybiciem 
ludzkich zębów. Brick otworzył drzwi, ale zatrzymał się, gdy zobaczył Darrę 

leżącą na kanapie. Jagger opierał się o ścianę z rękami skrzyżowanymi, a na jego 
twarzy malowało się poważne spojrzenie. Przed Darrą klęczał jakiś facet, 
zasłaniając górną część jej ciała Brickowi, i warknął. Wszystko, o czym mógł 
myśleć, to to, że ten skurwiel trzymał go z dala od jego kobiety. Ale zanim 
zdążył zrobić krok do przodu, Dallas i Diesel złapali go za ramiona, a Jagger był 
tuż przed nim. 

- Spokojnie, stary. To jest prywatny lekarz Marina. Sprawdza twoją kobietę. 
Jagger nie poruszył się przez kilka chwil, najwyraźniej czekając, aż Brick opanuje 
swoje gówno. 

 Brick skinął głową i zacisnął zęby. Mógł się kontrolować - na razie. Doktor 
chwycił swoją czarną skórzaną torbę medyczną i wstał. Podszedł do Courta i 
obaj zaczęli rozmawiać. Court może trenować tylko EMS, ale znał więcej 
medycznego żargonu niż którykolwiek z pozostałych członków. Patrząc w pełni 
na Darrę, zacisnęło się gardło Bricka, jego serce zatrzymało się, a niedźwiedź 
ryknął gwałtownie. Twarz miała pobitą z jednym obrzmiałym okiem, 
paskudnym siniakiem na całej twarzy i wyschniętą krwią na nosie i kąciku ust. 
Podciągnęła koc pod brodę, a kiedy zbliżył się do niej i zatrzymał na skraju 
kanapy, jego gniew przemienił się do troski o nią. Następną rzeczą, jaką sobie 
uświadomił, było to, że klęczał u jej boku i wyciągał ręce, by odgarnąć jej włosy, 
ale zatrzymał się, zanim jej dotknął. Blond włosy były splątane krwią. Wsunął 
palce w dłoń i ścisnął dłoń w tak ciasną pięść, że poczuł, jak paznokcie wbijają 
się w ciało, przecinając skórę. 

- Wyjść.   

Jego głos był niski, skupił się na kobiecie. Spojrzał przez ramię i spojrzał na nich 
wszystkich. Stali tam z niespokojnymi wyrazami twarzy.  

Wypierdalać. - ryknął słowa tak mocno, że przysiągł, że zdjęcia na ścianie się 
zatrzęsły.  

Wszyscy wyszyli, a gdy drzwi zamknęły się za ostatnią osobą, odwrócił się i 
lekko położył rękę na jej piersi.  

- Kochanie, przepraszam, kurwa.  

Brick opuścił głowę blisko jej i musnął wargami wzdłuż jej.  

-Zamierzam dorwać dupka, który ci to zrobił. Zamierzam sprawić, żeby krwawił i 
cierpiał, i modlił się o śmierć . W Briku była szalała burza, która chciała go 
pochłonąć i chciała, by jego niedźwiedź przejął kontrolę. Gdyby znalazł się w 
bezpiecznej odległości od Darry, z przyjemnością wypuściłby swoje zwierzę i 
dokonał poważnych zniszczeń. 

Brick chwycił krawędź koca. Jego usta były suche, język gęsty od emocji i powoli 
ściągnął koc. Nie miała na sobie koszuli, a jej stanik ledwo zakrył piersi. 
Paskudne siniaki, które widział, wychylające się z bandaża owiniętego wokół 
żeber, kazały mu wybuchnąć z wściekłości i bólu, który czuł, że jego kobieta 
została zraniona. Zamknął oczy i zmusił się, by się zrelaksować i podciągnąć koc, 
żeby ją przykryć. 

Pochylił się i pocałował ją jeszcze raz.  

-Cholera, Darra, powinienem był cię chronić. Powinienem być tym, który 
upewni się, że jesteś bezpieczna. Nie wybaczę sobie tego nigdy. Skopie tyłek 
kandydata po tym, jak zabije drania, który to zrobił. Brick wstał i niechętnie 
odwrócił się i opuścił jej bok. Nie chciał, ale musiał się dowiedzieć, czy była w 
stanie powiedzieć komuś, kim był napastnik. Otworzył drzwi i wyszedł na 
korytarz, ale nie zamknął ich za sobą. Musiał nadal mieć to małe połączenie z 
nią, a zamknięcie drzwi wydawało się, że je odcina. Tak, od czasu spotkania z 
Darrą stał się filozoficznym zmiennokształtnym niedźwiedziem. Ale to go nie 
obchodziło, nawet nie mrugnął na tę myśl. W rzeczywistości był dumny z tego 
gówna i nosiłby łatkę, która mówi, co do niej czuł. 

Wszyscy stali na korytarzu, nikt się nie odzywał, a wszystkie ich twarze były 
poważne. Marin był z jego dwójką bramkarzy, a ponieważ stało się to na jego 
posiadłości, najpierw przemagluje drania. 

- Wiesz, kto, kurwa, zrobił to mojej kobiecie? Zanim Marin zdążył odpowiedzieć, 
Jagger mówił. 

-Darra obudziła się wkrótce po tym, jak zabraliśmy ją do środka i zanim doktor 
dał jej leki przeciwbólowe.  

Głos Jaggera przerodził się w śmiertelny pomruk.  

- Zaczęła mruczeć o Rosomakach i że dupek, który ją zaatakował, zabije ją. 

-Straciła przytomność po tym, jak to powiedziała, a ja dałem jej leki 
przeciwbólowe, zanim się ocknęła. Doktor pchnął okulary na nosie. Był 
starszym człowiekiem o przerzedzonych siwych włosach. 

-Więc facet, który ją zaatakował, był powiązany z Wolverine. Brick nie 
powiedział tego jako pytanie, wpadł na to, kto chciałby odwetu na nich, gdy 
wszyscy z Rosomaków zostali zabici. O ile Brick wiedział, Rosomaki nie mieli 
żadnych prawdziwych sprzymierzeńców. 

 -Myślisz, że to kolejna grupa Wolverine'a? Zapytał Diesel obok Jaggera. 

-Nie. Jenko z grupy Arizona Wolverine powiedział mi, że wszystkie kartery 
Wolverine'a są zadowolone, że Trick i jego klub zniknęli - powiedział Jagger. 

Tak, Brick pamiętał tę rozmowę, ale to nic nie znaczyło.  

-Czy to może być wyrzutek?  

Brick zwrócił się do członków klubu, ale to Marin odpowiedział. 

-Wątpię. Miałem tam moich ludzi i zadzwoniłem do jednego z moich 
chłopaków, który jest tygrysim zmiennokształtnym, który przyszedł i powąchał 
to miejsce. Powiedział, że pachniało tylko ludźmi i zapachem twojej kobiety. 

- Myślę, że możemy kurwa dowiedzieć się, kim jest ten dupek.  

Dallas zazgrzytał zębami i spojrzał na Marina.  

-Masz kamery, które nagrywają tyły? 

Marin potrząsnął głową i Dallas warknął. 

-Może powinieneś się tym zająć, więc to nie przytrafi się innej kobiecie. 
Właściciel klubu skinął głową. 

-Gdzie do cholery jest ta aleja? 

Marin wskazał na tylne drzwi po tym, jak Brick wykrztusił słowa. Brick miał już 
wyjść, ale Jagger złapał go za ramię. 

-Diesel i Dallas to zrozumieli. Musimy porozmawiać o następnym ruchu. Jagger 
spojrzał na Marina i jego zbirów.  

-Możemy zostać sami? 

 Kiedy już byli sami, Jagger w pełni stawił czoła Brickowi.  

-Jak chcesz sobie z tym poradzić, bracie? 

Brick przejechał palcami po skórze głowy i westchnął.  

-Poradzę sobie z tym, muszę dowiedzieć się, kto skrzywdził Darrę i zamierzam 
go zabić. 

Jagger skinął głową.  

-Wiem, bracie, ale musisz myśleć racjonalnie ze swoją ludzką stroną i nie 
pozwól, by twoje zwierzę to kontrolowało. Mogę wyczuć, jak twój niedźwiedź 
przebija się przez ciebie teraz i widzę, jak migocze na twojej twarzy. 
Przemienisz się zaraz, jeśli się nie będziesz kontrolować.  

Brick kochał Jaggera jak rodzinę, ale jego słowa go wkurzyły.  

-Powiedz mi, Prez, gdyby to była Sonya leżąca tam, co byś zrobił?  

Jagger nie odpowiedział, ale ciemny wyraz na jego twarzy powiedział Brickowi 
to co chciał.  

-Tak właśnie myślałem. A teraz chodźmy znaleźć tego skurwiela… 

-Brick?”  

Głos Darry był tak miękki i odległy, że brzmiał nieco jak zagubiony. 

Otworzył drzwi i stanął u jej boku sekundę później. Na kolanach, z dłonią w na 
jej dłoni, czekał, żeby się przekonać, czy się obudziła, czy tylko mówiła przez 
sen.  

-Jestem tutaj, kochanie.  

Przeniósł ich połączone ręce do ust i pocałował ją w kłykcie. 

Zmarszczyła brwi i jęknęła, gdy poruszyła się na kanapie. 

-Nie ruszaj się, kochanie. Jesteś naprawdę ranna.  

Boże, nienawidził widzieć jej w ten sposób. 

Otworzyła oko, które nie było spuchnięte, i choć wyczuł jej ból, uśmiechnęła 
się.  

-Tak, wiem. Wydaje mi się, że przejechał mnie pociąg towarowy.  

Mimo to próbowała być silna.  

-Która godzina? 

-Jest późno, kochanie. Jest naprawdę późno.  

Westchnęła i skinęła głową.  

-Czuję się trochę źle. 

Brick lekko odgarnął włosy z jej czoła.  

-Lekarz dał ci leki przeciwbólowe. 

-Cierpiałam na całym ciele, ale moja twarz i bok bolały najbardziej.  

Znowu przesunęła się na kanapie.  

-Chciał mnie zabić, Brick. 

Przycisnął dłoń do czubka jej głowy i przyłożył jej kostki do ust, aby jeszcze raz 
je pocałować.  

-Nigdy więcej cię nie skrzywdzi, kochanie. Nikt cię już nigdy nie skrzywdzi. 

Jej usta drgnęły w uśmiechu, ale widział i wyczuwał ból, który wciąż się w niej 
wzmagał. Nienawidził jej teraz o to pytać. Ale był to najszybszy sposób, aby 
dowiedzieć się, kto jej to zrobił.  

-Kochanie, pamiętasz, kto to zrobił? Jakieś blizny lub tatuaże, które może mieć? 

Odwróciła głowę w jego stronę.  

- Nie znam jego imienia, ale znam go, Brick.  

Przełknęła ślinę, a na jej twarzy pojawiło się skrzywienie.  

- To był facet, który rozwalił tę butelkę na twojej głowie tej pierwszej nocy, 
kiedy się spotkaliśmy.  

Zamknęła oczy, a on patrzył, jak łza zsuwa się z rogu. 

Brick wytarł ją, ale nadal trzymała rękę na jej policzku. 

 -Widziałam go jeszcze kilka dni później. Nic mi nie powiedział, ale tej nocy 
obserwował mnie z tym wyrazem twarzy, który sprawiał, że czułam się 
nieswojo. Spojrzała na niego ponownie i oparła się na jego dłoni. 

-Dlaczego mi nie powiedziałaś?  

Wszystko w jego wnętrzu nakazało mówić cicho i powstrzymać gniew. Żadna z 
tych negatywnych energii nie pomoże jej teraz. 

-Co miałam ci powiedzieć, Brick? Że mam gęsią skórkę przez jednego z facetów 
obserwujących mnie tańczącą? Musiałabym mówić ci to za każdym razem, gdy 
pracowałam.  

-Co ci powiedział, kochanie?  

Chociaż Brick nie znał dupka, który jej to zrobił osobiście, znalazłby go. Jeśli ten 
skurwiel był bystry to dawno już by go nie było, bo wiedziałby, że kiedy się 
dowiedzą, pójdą za nim. Ale odejście go nie uratuje, na tej planecie nie było 
miejsca, w którym mógłby ukryć się przed Brickiem. 

Jej twarz stała się bardzo poważna.  

-Powiedział, że mnie skrzywdzi, Brick. Zabije mnie.  

Więcej łez

 

zsunęło się po jej policzkach, a on pochylił się, by je scałować.  

-Próbowałam uciec i udało mi się go kopnąć w krocze, więc przynajmniej tyle 
zrobiłam. 

-Dobrze, Darra. Cieszę się, że dobrze trafiłaś. Przesunął dłonią po jej czole. 

 -Jesteś tak cholernie silna i napawasz mnie dumą. Upewnię się, że wszystko 
jest w porządku.  

Znowu przełknęła ślinę.  

-Wiem, Brick. Ale Boże, nienawidzę być ofiarą. Byłam ją przez całe życie. 
Próbuję od tego uciec.  

Uniosła dłoń i gniewnie odgarnęła łzy.  

-Mówił, że MC Grizzly nie powinien zrujnować jego interesów z Rosomakami  

- cokolwiek to znaczy. Mówił o tym, jak nie pozwoli MC uciec od 
odpowiedzialności.  

Brick pochylił się i ukrył twarz w zgięciu jej szyi, wdychając jej słodki zapach i 
cicho obiecując wszelką odpłatę w jej imieniu. Trzymał ją przez kilka minut, po 
prostu przytulanie jej było tak cholernie dobre. Mógł zagubić się w tym 
doświadczeniu bycia ze swoją kobietą, ponieważ widok jej zniekształconego, 
ciała, fakt że jakiś inny mężczyzna ośmielił się położyć na nią swoje pieprzone 
ręce, sprawił, że czuł się bardziej morderczy niż kiedykolwiek przedtem. 

-Czy mogę po prostu wrócić do domu, Brick? Chcę po prostu pójść do domu. 

Odchylił się do tyłu, ale tylko o cal między nimi.  

-Pozwól, że upewnię się u lekarza, że mogę cię przenieść. Ale nie chcę cię już 
więcej w tym mieszkaniu, Darra. Chcę Cię ze mną. 

Nie od razu odpowiedziała.  

-Brick, twoje mieszkanie jest ledwo wystarczająco duże dla ciebie, nie mówiąc 
już o innej osobie, a poza tym nie byliśmy razem zbyt  długo. Nie sądzisz, że to 
trochę za wcześnie?  

Potrząsnął głową.  

-Darra, nigdy nie byłem bardziej pewny czegoś w całym  moim życiu, niż 
posiadanie ciebie u mojego boku. Jeśli nie zechcesz zostać po wyzdrowieniu i 
upewnieniu się, że drań, który cię skrzywdził, nigdy więcej tego nie zrobi, to nie 
będę walczył z tobą, żebyś wróciła do twojego mieszkania.   

Nie zamierzał się z nią kłócić, bo był po prostu zadowolony, że była w jego życiu. 

 - Jesteś moją starszą.  

Potarł usta wzdłuż jej ust.  

-A jeśli zechcesz zostać ze mną, załatwię większe mieszkanie, w którym będziesz  
szczęśliwa, będziesz mieć swoją przestrzeń i gdzie wiem, że będziesz 
bezpieczna. 

Uśmiechnęła się i uniosła rękę, by ująć jego policzek. 

Teraz przyszła kolej na Brick, by oprzeć się na jej dotyku.  

-Potrzebuję cię u mojego boku i muszę zapewnić Ci bezpieczeństwo, kochanie. 

- Wiem, Brick, ja też chcę być z tobą. Wciąż uśmiechała się, a mimo siniaków i 
obrzęków na twarzy wciąż widział odważną kobietę, która wskoczyła mu w 
ramiona i przejęła kontrolę nad ich pocałunkiem właśnie dziś rano.  

-Chciałabym zostać z tobą, ale zróbmy to po jednym dniu, dobrze? 

Brick pocałował ją jeszcze raz i wstał.  

-OK, skarbie. Sprawdzę, czy mogę cię zabrać.  

Brick wstał i wyszedł z pokoju. Zszedł korytarzem do tylnych drzwi, gdzie słyszał, 
jak wszyscy rozmawiają. Ale zatrzymał się, zanim do nich dotarł, a teraz, kiedy 
nie był już w obecności Darry, stanął twarzą do ściany i wbił w nią pięść. Tynk 
rozsypał się pod jego pięścią, a on odciągnął ją i zatopił w ścianie. Jego kłykcie 
zostały pocięte, a krew spłynęła mu po nadgarstku, ale potrzebował więcej bólu 
i przemocy. Wszyscy w pośpiechu wpadli do klubu, ale zatrzymali się, gdy go 
zobaczyli. Doktor był obok Marina, a jego niepokój był najsilniejszym zapachem 
ze wszystkich. 

- Czy może się przemieszczać?  

Brick spojrzał na lekarza. 

Popchnął okulary w górę nosa i skinął głową.  

-Um, tak, ale potrzebuje dużo odpoczynku. Ma kilka złamanych żeber i będzie 
miała obrzęk twarzy i siniaki przez kilka tygodni, ale obrzęk powinien się 
zmniejszyć w ciągu następnego tygodnia.  

Brick skinął głową.  

-Co jeszcze? 

-Nie chcę, żeby cokolwiek podnosiła, a najlepiej, żeby jak najwięcej 
odpoczywała. Upewnij się też, że pije dużo płynów. Lekarz był człowiekiem i 
jego głos był napięty. Najwyraźniej czuł się nieswojo wokół zmiennokształtnych. 
-Dobra.  

- mam też dla niej leki. 

-Daj mi je. I tak idzie ze mną. 

Lekarz skinął głową i zrobił krok do przodu. Po wyjęciu z torby kilku butelek i 
wyjaśnieniu, czym są i kiedy musiała je brać, odprawił się i wyszedł. 

Brick wpatrywał się w butelki, które trzymał, i zwrócił się do reszty mężczyzn. 

- Wiem, kto jej to zrobił i chcę wiedzieć, gdzie on jest, Marin.  

Brick spojrzał na właściciela klubu.  

-Nazwałeś go Leno tej nocy, kiedy byłem w twoim klubie i skopałem mu tyłek. 
Muszę wiedzieć, gdzie on jest. 

- Cholera.  

Marin przejechał dłonią po ciemnych, długich włosach i spojrzał na bramkarzy 
po obu jego stronach.  

-On jest szalonym sukinsynem. Zwykle roznosił towar z tego gównianego domu 
na południowym krańcu miasta, ale w ciągu ostatnich kilku tygodni stał się 
jeszcze bardziej szalony i niestabilny.  

-Jak?  

Zapytał Jagger. 

Marin wzruszył ramionami.  

-Próbował gówno, które sprzedał, ale teraz, kiedy tu przychodzi - co było 
ostatnio prawie każdej nocy - unosi się wyżej niż cholerny latawiec i nie wylewa 
za 

 

mankiet. 

- Jacyś kumple z nim?  

Court wyrzucił słowa. 

-Nie. Zwykłem pozwalać mu na trochę zajmowania się tylną uliczką, aby obniżyć 
koszty. Ludzie, którzy tu przychodzą, chcą trochę chemicznej przyjemności z 
tyloma cyckami i tyłkiami. 

-Chcę jego adresu. 

Marin skinął głową na Bricka i odszedł po adres skurwysyna. 

Brick zwrócił się w stronę Jaggera.  

-Zabieram Darrę z powrotem do klubu, dopóki nie załatwimy tego dupka. 

Jagger skinął głową.  

-Wszystko, czego potrzebujesz, bracie. 

- To musi być załatwione dziś wieczorem - powiedział Brick i przesunął dłonią 
po twarzy. 

-Wiesz, że obstawiamy twoje plecy. Chcesz pojechać ciężarówką i zabrać ją do 
siebie, a Court może zabrać twój motor?  

- zapytał Jagger. 

Brick pokiwał głową, ale jego umysł był już z Darrą i wkrótce jego ciało podążyło 
za tą myślą, gdy skierował się w jej stronę. Poza członkami klubu nigdy nie 
martwił się o nikogo innego, ale troska, która była w jego żyłach, była zupełnie 
inna niż kiedykolwiek wcześniej. Ta noc dopiero się zaczęła, a kiedy się skończy, 
na jego rękach będzie dużo pieprzonej krwi. 

 

 

                                                                Rozdział jedenasty 

  

Darra siedziała w jednym z pokoi w klubie i wpatrywała się w zamknięte drzwi. 
Brick przywiózł ją tutaj ponad godzinę temu, a po tym, jak ją osiedlił, wyjechał 
w „klubowym interesie”. Ale wiedziała, dokąd zmierzał i co robi, i nie miała 
żalu, że kutas, który ją zaatakował, poczuje gniew MC. Zaskakująco wnętrze ich 
klubu nie przypominało tego, co sobie wyobrażała. Szczerze mówiąc, nie 

wiedziała, czego się spodziewać, ale kiedy Brick ją zaniósł i zobaczyła coś, co 
wyglądało na sportowy bar, była zaskoczona. Oczywiście na środku podłogi 
znajdował się słup striptizerki, ale wyobrażała sobie scenę, na której dziewczęta 
mogą się rozebrać, może jakieś dziury w ścianie. Nie powinna była tak zakładać, 
ponieważ sposób, w jaki Brick naprawdę był i jak ją traktował, nie był taki, jak 
wyobrażałaby sobie dużego motocyklistę. 

Rozległo się pukanie do drzwi i podciągnęła prześcieradła, które pachniały jak 
Brick bliżej jej piersi. Miała na sobie tylko jedną z jego koszul, ale była 
wystarczająco długa, by sięgnąć połowy uda, a rękawy opadały do łokci. Drzwi 
otworzyły się o cal i ciemnowłosa kobieta wsunęła głowę do środka. 

-Cześć, mogę wejść? 

Darra skinął głową. 

Kobieta pchnęła drzwi do samego końca i niosła w ramionach tacę z jedzeniem. 
Podeszła bliżej łóżka i uśmiechnęła się.  

-Jestem Sonya, starsza Jaggera. 

-Cześć. Jestem Darra. 

Uśmiechnęła się cicho.  

- Wiem.  

Spojrzała na łóżko, a potem na Darrę.  

-Przyniosłem ci coś do jedzenia. Nie sądziłam, że będziesz głodna, ale chciałam 
sprawdzić cię i pomyślałam, że przyniesienie ci trochę jedzenia pomoże. 

-Dzięki, ale nie jestem aż tak głodna. 

Sonya ponownie skinęła głową i postawiła tacę na małym stoliku w rogu. 
Podeszła bliżej i usiadła na brzegu łóżka.  

-Czujesz się dobrze? Leki przeciwbólowe są po twojej lewej stronie.  

-Tak. Wzięłam jedną tabletkę, ale nie pomagają zbyt wiele, a ja jestem zbyt 
spięta, żeby spać. 

 -Tak, mogę sobie to wyobrazić, że byłabym dość przerażony, ale jesteś tutaj 
bezpieczna. Chciałam tylko sprawdzić jak się czujesz, ale jest już późno i 
pozwolę ci odpocząć.  

Sonya wstała, ale nagle Darra nie chciała być sama. 

-Poczekaj proszę. Um, może mogłybyśmy porozmawiać? Tylko przez moment? 

 -Tak, jasne.  

Ale potem nic nie powiedziała, a cisza przeciągnęła się. 

-Wiem, że teraz wyglądam na bałagan. 

Kiedy Sonya zachichotała, Darra uniosła głowę z zakłopotaniem. 

-Przykro mi. Nie śmieję się z ciebie ani z tej sytuacji, ale uwierz mi, kiedy mówię, 
że przebywanie w tym klubie sprawi, że zobaczysz zupełnie inną stronę 
brzydkiego. Wyglądasz pięknie w porównaniu z tymi świniami.  

-W głosie Sonyi było drażnienie, a Darra wiedział, że inna kobieta stara się, by 
poczuła się lepiej. 

-Dzięki… myślę.  

Uśmiechnęła się, ale wiedziała, że wygląda jak gówno. Poszła do łazienki, kiedy 
dotarła do pokoju Bricka, a widok jej odbicia wystarczył, by zakrztusić się i 
poczuć wspomnienie strachu.  

-Długo jesteś z Jaggerem? 

-Nie, tylko kilka tygodni oficjalnie, ale wydaje mi się, że jestem z nim od 
dłuższego czasu, jakbyśmy byli… połączeni. Wiem, że to brzmi szalenie. 

Darra wiedział dokładnie, co ta kobieta miała na myśli.  

-Nie, właściwie wiem o co ci chodzi. W rzeczywistości znam Bricka tylko przez  
krótki czas, ale wydaje mi się, że znam go dłużej. Prawie tak, jakby moja dusza 
rozpoznała jego mimo, że to brzmi banalnie. 

Sonya sięgnęła przez łóżko i ujęła ją za rękę, i chociaż było to trochę za szybko, 
by odwzajemnić gest kobiety, Darra nie mogła nic poradzić na to, ale czuła się 
przez to pocieszona. Obserwowała Darrę swymi bardzo niebieskimi oczami i 

chociaż wyglądała mniej więcej w tym samym wieku, co Darra, istniała ta 
wiedza, która przychodziła tylko z ciężkim życiem odbijanym w jej oczach. Darra 
mogła rozpoznać ranną duszę, taką jak jej własna, a Sonya była zdecydowanie 
zranioną duszą. 

-Rzeczy są tu szalone, to na pewno, ale kiedy jeden z tych mężczyzn znajdzie 
swoją kobietę, zależy im na nich

 

całą ich istotą. Uwierz mi, kiedy mówię, że 

mogą wydawać się trudni i niebezpieczni na zewnątrz - ale kiedy twierdzą, że 
jesteś ich kobietą, to jest to na całe życie. Nigdy nie zostaniesz zraniona, Darra, 
to na pewno.  

Sonya nie musiała wypowiadać  tych słów, by Darra zdała sobie sprawę, że w 
przeszłości też była zraniona. Było to na jej twarzy i w jej wyrazistych oczach. 

-Czy też zostałaś zraniona?  

Darra znał odpowiedź, ale też nie chciała wydawać się zarozumiała. Sonya przez 
chwilę patrzyła na ziemię, a potem skinęła głową. 

-Tak, bardzo dotkliwie, ale to jest w mojej przeszłości. Nie pozwoliłam, by ten 
gniew i ból, obrzydzenie i podłość mnie pochłonęły. Niektórzy nie mają tyle 
szczęścia co ja, ale mogę powiedzieć, że jesteś jedną z silniejszych, Darra. 
Trzymasz się i musisz chwycić się tej siły i nie pozwolić, by zabrała cię brzydota, 
która zawsze próbuje nas ściągnąć.  

Poklepała dłoń Darry.  

-Wiesz o czym mówię, prawda? 

-Tak, robię to i żyję z tą wiedzą, że chcę innego życia od momentu, w którym 
zdałem sobie sprawę, co to znaczy. 

Sonya skinęła głową.  

-Powiem ci to, bo nikt inny  tego nie zrobi.  

Spojrzała na otwarte drzwi, a kiedy odwróciła się do Darry, pochyliła się o cal.  

-Potrzeba silnej kobiety, aby być z jednym z tych facetów. Dziwki z klubu, które 
tu przychodzą - Sonya zmarszczyła nos - nie wiedzą, co to znaczy być silnym. 
Chcą zadowolić tych facetów i zrobią wszystko na co im pozwolą.  

Ta kobieta próbowała zmusić ją do zobaczenia czegoś, co nie było widoczne. 
Tak przynajmniej odebrała Darra.  

-Słuchaj, naprawdę powinnam pozwolić ci odpocząć. Słońce wzejdzie za kilka 
godzin i chłopaki wrócą. Poza tym twoje ciało potrzebuje snu uzdrawiającego.  

-Myślisz, że wszystko będzie dobrze? 

Sonya już wstała z łóżka i szła do drzwi, kiedy Darra zawołał.  

-Z chłopakami?  

Spojrzała przez ramię.  

-Tak, kochanie, wiem, że będzie.  

Sonya uśmiechnęła się ostatni raz, zanim opuściła pokój i zamknęła za sobą 
drzwi. W głosie drugiej kobiety było lekkie wahanie, a Darra nie wiedziała, czy 
Sonya była tak przerażona jak ona, czy też nie wierzyła własnym słowom. 

Opierając się o łóżko i wpatrując w sufit, Darra wiedziała, że potrzebuje snu, ale 
nie wyglądało na to, że nadejdzie. Odwróciła się, chwyciła butelkę pigułek 
przeciwbólowych i wzięła drugą połowę, którą opuściła, kiedy wzięła dawkę. Po 
prostu chciała zasnąć, a kiedy się obudzi, wszystko będzie dobrze, a Brick będzie 
tuż obok niej w łóżku. 

                                                                           **** 

Brick poprowadził pozostałych członków MC przez gęste lasy i zatrzymał się, 
gdy zobaczył małą chatkę położoną wśród nich. Chociaż Jagger był 
prezydentem Grizzly, to była walka Bricka, a ci mężczyźni byli tutaj, żeby mieć 
jego plecy na oku. Dupek, który krążył tam i z powrotem przed jednym z okien, 
miał się dowiedzieć, co się dzieje, gdy ktoś zamieszał ze starszą Grizzly MC. 
Zranił jego kobietę, ośmielił się położyć swoje pieprzone dłonie na Darrze, a 
teraz drań za to zapłacił. Odgłos karabinu był jak przeklęta muzyka dla jego 
uszu. 

-Jak chcesz to zrobić, Brick?  

Głos Jaggera był za nim niski. 

Spojrzał na mężczyznę, którego znał od dawna, mężczyznę, który odwołał swoją 
podróż ze swoją kobietą, aby pomóc mu w tym, mężczyzna, który był gotów 
poświęcić życie, aby upewnić się, że wypłata została zrealizowana.  

-Diesel i Court mogą się wycofać, ja przechodzę przez pieprzone drzwi i każę mu 
zapłacić. 

-Myślisz, że jest tam sam?  

Zapytał Dallas. 

Brick zbliżył się do chatki i patrzył, jak skurwiel o imieniu Leno nadal chodził tam 
i z powrotem. Skupił się na swoim celu, a na jego twarzy pojawił się szalony, 
gniewny wyraz twarzy. Brick wyciągnął pistolet z miejsca, gdzie miał go na 
plecach, i poczuł dreszcz oczekiwania przepływający przez niego na to, co 
zamierza mu zrobić. 

-To nie ma znaczenia, ponieważ każdy, kto wpadnie mi w ręce, nie żyje 

 - powiedział Brick i poczuł, że jego niedźwiedź zaczyna się wznosić w 
oczekiwaniu. 

Diesel i Court przesunęli się na tył chatki, a Brick, Jagger i Dallas ruszyli w 
milczeniu do przodu. Brick mógłby przejść do jego niedźwiedzia i łatwo to 
skończyć, ale Leno nie ujdzie to tak łatwo. Brick miał wyciągnąć ból i spojrzeć w 
oczy skurwiela i patrzeć, jak wciąga ostatni oddech. 

-Jesteś gotowy, stary? 

Brick spojrzał na Jaggera, a potem na Dallas. Raz skinął głową.  

-Tak, teraz to się kończy.  

Brick stanął przed drzwiami i wykopał je do środka. Usłyszał, że Court i Diesel 
robią to samo z tylnymi drzwiami, ale Brick skupił się na mężczyźnie stojącym 
obecnie na środku pokoju z jego ręka na jego talii. Widoczny był koniec jego 
broni, ale w Bricku nie było lęku. 

- Wszyscy skurwiele umrzecie.  

Leno rzucił telefon na bok i wyciągnął broń. Brick uchylił się na bok w tym 
samym czasie, gdy Leno wystrzelił z pistoletu. Tak, zmiana postaci byłaby o 
wiele szybsza, ale Brick nigdy nie był tym, który wybrałby łatwą drogę. 

-Ten dupek jest mój.  

Brick krzyknął, ale inni członkowie MC już to wiedzieli. Wiedzieli, że Brick będzie 
tym, który wykończy tego drania. Brick podniósł broń i wystrzelił, ale Leno 
upadł na ziemię i kula przedarła się przez ścianę. Leno zaczął strzelać do 
pozostałych członków, a Brick ruszył za kanapę z Courtem i Dallas. Wstał, 
wycelował pistolet i nacisnął spust. Sadystyczna satysfakcja wypełniła go, gdy 
Leno szarpnął się na bok, gdy kula przeszła przez jego drugie ramię - to, które 
nie było obecnie obandażowana pod poszarpanymi resztkami jego 
zakrwawionej koszuli. Leno upadł na ziemię, a jego pistolet przesunął się po 
podłodze. Brick powoli wstał i odsunął się od kanapy. Jagger i Dallas odsunęli 
się od kącika śniadaniowego, w którym próbowali uniknąć kul, a Brick wyczuł, 
że Court i Diesel również ruszają za nim. 

Brick ruszył naprzód, a im bliżej był Leno, tym bardziej był wściekły.  

- Dotknąłeś mojej kobiety.  

Brick zatrzymał się przed nim i zacisnął rękę mocniej na kolbie pistoletu.  

- Rozmawiałeś z nią, uderzyłeś ją i powiedziałeś, że ją zabijesz.  

Brick nie powstrzymał jego niedźwiedzia przed błyskiem na powierzchnię. 

Leno zaczął się śmiać. 

Brick podniósł rękę i strzelił mu w już zranione ramię. Człowiek zawył i rzucił się 
na podłogę. 

-Ty skurwielu. Śmiało, zabij mnie. Ty i twój klub zrujnowaliście mój biznes. Teraz 
nic nie mam.  

-Człowieku, rusz głową.  

Głos Dallasa przeciął powietrze. 

-Zabiłeś Tricka i jego klub. Dostarczali mi dragi, których potrzebowałem do 
sprzedaży, aby zarabiać na życie. Zrujnowałeś mnie.  

Krzyknął i podniósł się, aż usiadł. Krew wyciekła z dwóch ran postrzałowych i 
zaczęła robić małą kałużę na podłodze.  

-Zabij mnie, ty pierdolony skurwysynu. Jestem winien tak dużo cholernych 
pieniędzy, że nie zdołam się nigdzie ukryć.  

Brick zmrużył oczy i włożył broń na plecy. 

Leno spojrzał na niego z zaciekawieniem, ale kiedy Brick wyciągnął nóż z pasa i 
podniósł lśniący metal, Leno obnażył zęby.  

-Czułem się cholernie dobrze wybijając gówno z tej suki. W rzeczywistości, 
gdyby twój pieprzony kandydat nie przyszedł, bawiłbym się dobrze, wkładając 
mojego penisa do każdej dziury, którą posiadała. 

Gniew Bricka wybuchł w jego wnętrzu. Czuł zapach alkoholu i narkotyków 
pochodzący z ludzkich porów, widział rozszerzone źrenice i wiedział, że jest 
naćpany. Nie było wątpliwości, że gdyby nie umarł z ręki Bricka, umarłby od 
kogoś innego. Zamierzał zabić Leno i zamierzał to zrobić z przyjemnością. 

Leno rzucił się na pistolet kilka stóp dalej, ale Brick przyłożył but do jego szczęki 
i posłał mężczyznę uderzającego o ścianę. Ruszył naprzód, poczuł, jak jego 
paznokcie wydłużają się w szpony, poczuł, jak jego siekacze rosną, a mięśnie 
puchną, gdy jego niedźwiedź pchał się do przodu. Owijając dłoń wokół gardła 
Leno, wszystko co Brick widział to były ślady siniaków w kształcie dłoni na 
gardle Darry. Wyobraził sobie jej zniszczoną twarz i obandażowane żebra. 

 Brick wepchnął nóż w jelita Leno i powoli go pociągnął. Ostrze było ostre i 
przechodziło przez jego brzuch jak gorący nóż przez masło. Ale jeszcze nie 
skończył. Używając przedramienia, by przycisnąć Leno do ściany, trzymał 
zakrwawiony nóż przed twarzą. Krew spływała z ust Leno i zaczął kaszleć, tonąc 
we własnych płynach ustrojowych. W ruchu tak powolnym, jak wtedy, gdy 
przeciął go za pierwszym razem, Brick poprowadził ostrze na szyję. Cofnął się o 
krok i wpatrywał w Leno bulgoczącego i dławiącego się, drapiąc ziemię tuż 
przed wzięciem ostatniego, ciężkiego oddechu. Powinien był sprawić, że 
skurwiel cierpiał jeszcze bardziej, ale jego niedźwiedź przejął kontrolę na 
ułamek sekundy. To było wszystko, czego potrzeba, aby zakończyć to 
bezwartościowe życie ludzkie. Przez sekundę nie słychać było żadnego hałasu, 
ale potem wszystko wróciło do Brick. Odwrócił się i spojrzał na pozostałych 

mężczyzn, a oni patrzyli na niego ze stoickim wyrazem twarzy. Z pewnością nie 
była to najbardziej brutalna rzecz, jaką kiedykolwiek zrobił, ale była najbardziej 
zadawalająca. 

-W porządku?  

Zapytał Jagger. 

Brick skinął głową. Odwrócił się do zwłok Leno i pochylił się, by oczyścić ostrze 
na spodniach mężczyzny. 

-Jak chcesz to posprzątać?  

Diesel zwrócił się do Bricka i Jaggera. 

-Spal to miejsce. Gotował swoje własne gówno na zapleczu. 
Najprawdopodobniej, gdy nie był w stanie połączyć się z Trick'iem, pomyślał, że 
sam spróbuje wyprodukować metę.  

Court oparł się o ścianę.  

-Jeśli podpalimy to miejsce, będzie to wyglądało jak usterka przy wytwarzaniu 
tego toksycznego gówna. 

Jagger spojrzał na Brick. 

-Zróbmy to.  

Odpowiedzialnym za to był niedźwiedź Bricka. 

                                                                       **** 

Brick wślizgnął się do łóżka obok Darry i położył dłoń na jej biodrze. Jego skóra 
wciąż była wilgotna od prysznica, a chłód w powietrzu ochłodził jego rozgrzaną 
skórę. Chciał ją przyciągnąć bliżej, ale też nie chciał sprawić jej bólu. Ale leżąc 
obok niej, czując ciepło jej ciała, i wiedząc, że jest bezpieczna, dodał trochę 
spokoju do jego chaotycznego świata. Odsunął rękę od niej na

 

bok i oparł się na 

plecach, wpatrując się w sufit. To, co zrobił z Leno, było zaciekłe i zmieniłoby 
czyjeś życie, ale był na to odporny, zdrętwiały na przemoc i łasy na więcej. 
Wiedział, że wszyscy jego bracia MC byli tacy sami. Nikt nie mrugnął okiem, 
kiedy pociął tego drania i pozwolił mu wykrwawić się na podłodze. Wszyscy byli 

za jego plecami, kiedy to on podpalał chatkę tego drania. To było ich życie, ich 
świat, a to, co zrobił, było tylko jego częścią. 

-Cegła?  

Głos Darry był miękki i nieco niewyraźny. Może wzięła więcej leków 
przeciwbólowych? Miał nadzieję, że to zrobiła, ponieważ nie było potrzeby, by 
ją bolało. 

-Tak, kochanie, jestem tutaj.  

Odwrócił się do niej, ale zobaczył, że jej oczy wciąż są zamknięte. Oparł rękę na 
jej boku i usłyszał jej westchnienie. 

-Miałam nadzieję, że zasnę, a kiedy się obudzę, będziesz w łóżku obok mnie. 
Uśmiechnęła się, ale wiedział, że była to domieszka leków przeciwbólowych i na 
wpół sen. 

- Kochanie, już nigdy nie będziesz musiała się budzić sama.  

Brick przysunął sie bliżej i przebiegł czubkiem nosa wzdłuż jej szyi. 

-To mnie uszczęśliwia.  

Ostatnie słowo było łagodniejsze i wyczuł, że zasypia. Brick też zamknął oczy i 
wiedział, że na tym świecie nie ma nic, czego by nie zrobił, aby upewnić się, że 
jego kobieta jest bezpieczna. Nigdy nie znał mocy i siły mężczyzny pochodzącej 
ze znalezienia swojej kobiety, która miała być starszą, ale niech to teraz 
poczuje. 

  

  

                                                           Rozdział dwunasty 

  

Dwa miesiące później 

 Darra postawiła ostatnie pudełko na kuchennym stole i rozejrzała się po swoim 
nowym domu. Skrzynia, którą niosła, zawierała tylko kilka rzeczy, głównie 
szmaty do naczyń i kilka ręczników, ale Brick odmówił jej noszenia ciężkich 

rzeczy, ponieważ jej żebra wciąż się goiły. Brick był w salonie z Dieselem, 
Jaggerem, Dallas i Courtem. Kandydaci przenieśli już ciężkie rzeczy, a Sonya 
wróciła do klubu, by dziś wieczorem przygotować dla klubu duży posiłek. Darra 
odwrócił się, oparł o blat i wyjrzał przez kuchenne okno. Mały dom, który 
dostali, znajdował się na pięciu akrach nieruchomości, a drzewa otaczające 
dom dawały im prywatność. Ale wciąż było wystarczająco blisko miasta, które 
nie było tak odosobnione. Usłyszała, jak chłopaki krzyczą pożegnanie z salonu, a 
potem usłyszała, jak zamykają się frontowe drzwi. Minutę później do kuchni 
wkroczył Brick. Zatrzymał się i oparł o framugę drzwi. 

-Hej.  

Uśmiechnęła się do niego, ponieważ spojrzenie, które jej dał, było pełne 
niegodziwej obietnicy. Długo nie zrobili niczego w kierunku seksu, ale jej twarz 
została uzdrowiona, a żebra były naprawione, więc nie mogła pomyśleć o 
lepszym czasie na przerwanie celibatu. Ale Brick był zbyt przerażony, że ją zrani, 
co powstrzymało ich przed robieniem czegokolwiek seksualnie. Powiedzenie, że 
mężczyzna miał moc powstrzymać się od seksu, kiedy bezskutecznie próbowała 
go namówić, było niedopowiedzeniem. Jaka kobieta może zmusić mężczyznę 
do zrobienia czegokolwiek, skoro powodem, dla którego odmówił, było to, że 
bał się, że ją skrzywdzi? 

Darra miała zacząć pracować w pełnym wymiarze godzin w biurze klubu. Po 
małej rozmowie z Jaggerem zaproponował jej pracę. Nie zarabiałaby tyle, ile 
wcześniej, ale płaca była nadal dobra i była legalna - do pewnego stopnia - 
praca. Przez ostatnie dwa tygodnie organizowała i przeglądała swoje książki. 
Praca obok Stingera i poznanie tego, czego od niej oczekiwano, nie było tak 
przerażające, jak myślała. W rzeczywistości, pod zamyśloną osobowością 
Stingera, był dość łagodnym olbrzymem. 

- Hej.  

Patrzył na nią, a jego uśmieszek rósł.  

-Wyglądasz, jakbyś coś planował, kochanie.  

Podszedł do niej. Spojrzała na krocze jego dżinsów i zobaczyła imponujące 
wybrzuszenie.  

-Wygląda na to, że coś jest z tobą. Przynosisz pudła z tą rzeczą?  

Dokuczała - trochę - ale w następnej chwili znalazł się tuż przed nią i zamknął ją 
w ramionach. Wciągnęła powietrze i skoncentrowany zapach jego wody 
kolońskiej, potu i oleju silnikowego, które zawsze go otaczały. 

- Czułem się dobrze, dopóki nie zobaczyłem, że stoisz w kuchni w tych 
pieprzonych cięciach.  

Odchylił się na tyle, by spojrzeć w dół jej ciała.  

- Chodzi mi o to gówno, kochanie, za każdym razem, gdy pochylasz się to 
wszystko o czym mogę myśleć to jak przyciskam cię na bok tego kontuaru i 
wypierdolę z ciebie piekło.  

Westchnęłaby od tych szorstkich, brudnych słów, ale on zamknął jej usta w 
następnej sekundzie. Całowali się tak długo, że musiała oderwać się i głęboko 
oddychać, ale Brick jeszcze nie skończył z nią. Sięgnął za jej głowę i włożył dłoń 
w jej włosy, aż poczuła szarpanie pasm w jego chwycie. Potem odciągnął jej 
głowę do tyłu i drugą ręką chwycił ją za szczękę. Jej głowa była nieruchoma w 
uchwycie Bricka, a jego dotyk był w stu procentach zaborczy. Pochylił się i znów 
ją pocałował, wsunął język do jej ust i stwierdziła, że ta jej część też, wiedziała, 
że nigdy nie będzie innego mężczyzny

 

dla niej. To było to, Brick był dla niej, a 

ona była całkowicie zadowolona z tego. 

- Chcę, żebyś była tak cholernie na krawędzi, kochanie. Pocałował ją z siłą, która 
sprawiła, że zaparło jej dech w piersiach, ukradła jej zdrowie psychiczne i 
sprawiła, że bardziej pragnęła. 

-Możesz mnie mieć, Brick, całą. Jestem taka mokra, taka gotowa dla ciebie. 
Chciała go dotknąć, ale jego warknięcie na jej ustach powstrzymało ją. 

Cofnął się o krok, ale nie kazał jej czekać, żeby zobaczyła, co robi. Odpiął guziki 
jej szortów, ściągnął suwak i pchnął dżins z nóg. T-shirt, który miała na sobie, 
został następnie podciągnięty przez niego, a on pociągnął miseczki biustonosza, 
aż jej piersi się uwolniły. Potrzeba i pilność na jego twarzy były oczywiste, 
podobnie jak fakt, że nie zadał sobie trudu, by zdjąć jej ubranie, ale zamiast 
tego sprawił, że jej „majątek” był łatwy do zdobycia. Odpiął pasek, guzik i 
zamek błyskawiczny, i zanim zdjął dżinsy, wyjął z portfela prezerwatywę. Nie 

zawracał sobie głowy zdejmowaniem koszuli, po prostu odrzucił spodnie i 
założył prezerwatywę. Boże, nawet nie nosił bielizny. Jego kutas został pchnięty 
do przodu, skierowany prosto na nią, a jej cipka była tak mokra, że wiedziała, że 
gruba długość wsunie się do środka. 

-Odwróć się.  

Jego głos był cichy, gdy wymawiał słowa. Kiedy Darra odwróciła się, przesunął 
kolano między jej udami i pchnął je, a następnie położył dłoń na środku pleców 
i popchnął ją do przodu. Pozycja to dawała obnażone piersi przyciśnięte do 
zimnej płytki kontuaru i tyłek w powietrzu. Wiedziała, że jej cipka jest dokładnie 
na jego widoku i poczuła, że jej wargi się rozdzielają, pokazując mu całe jej 
centrum.  

- Nie masz pojęcia, co robi mi ta cipka.  

Przesunął palcem po jej szczelinie. 

Przycisnęła policzek do blatu i zamknęła oczy. Ale chciała, żeby ją pieprzył, 
potrzebował, bo to trwało za długu. Zamiast tego wyczuła, że porusza się za nią 
i poczuła jego ciepło na jej tyłku. 

- I ten tyłek. - Opuścił rękę i uderzył w policzek. Mógł zrobić to mocniej i tak 
właśnie tego chciała, ale Darra wiedział, że się powstrzymuje.  

-Mógłbym jeść twój tyłek przez cały dzień, a potem pieprzyć go, dopóki nie 
doszłabyś od mojego penisa zakopanego głęboko w tobie.  

Dyszał na jej ciało, a kiedy chwycił każdy policzek i rozłożył je szeroko, gorące 
wybuchy powietrza przebiegały wzdłuż jej odbytu.  

-Powiesz mi, żebym się zatrzymał, jeśli to za dużo, albo cię krzywdzę.  

Brzmiał jak narkotyk i tak się czuła. 

Zamiast odpowiedzieć jęknęła i uniosła się na palcach. Wypychając jej tyłek, 
kochała, kiedy chrząknął z przyjemności, kiedy przycisnęła dno do jego twarzy. 

-Zła pieprzona dziewczyna.  

Raz po raz uderzał ją w dupę, a ona uwielbiała żądło bólu, a potem ciepło krwi 
wypływające na powierzchnię.  

-Powiedz mi, jakie to dobre uczucie.  

Jego głos był szorstki, ponieważ lizał ciasny pierścień mięśni, ssał go i pieprzył 
go językiem. 

-To jest dobre. To jest takie dobre. 

Warknął na jej przemoczony tyłek, a kiedy odciągnął usta, to tylko po to, by 
wbić w nią gruby palec. Ale nie skończył i przyłożył swoją drugą rękę do jej cipki 
i pchnął jej łechtaczką w tę i z powrotem.  

- Nie masz pojęcia, jak trudno było ci tego nie robić.  

Oblizał i przygryzł jeden z jej policzków, a ból tylko zwiększył jej przyjemność.  

-Tak bardzo bałem się cię skrzywdzić. 

-Jestem w porządku. Boże, Brick, proszę, pieprz mnie już.  

Otworzyła oczy, kiedy poczuła, że się podnosi, i patrząc przez ramię, zwróciła 
uwagę na to, gdzie miał się wcisnąć.  

- Zrób to.   

Darra wyszeptał te dwa słowa, a potem naparł na nią ładnie i łatwo, ale równie 
pochłaniająco. Napięły się mięśnie, uderzyła w nią pełnia, a ona wszystko 
pochłonęła. Kiedy już był w cały w niej, dał jej chwilę, by przyzwyczaić się do 
jego penetracji. 

Przesunięcie dłonią po jej plecach było kojące tak samo, jak pobudzało, ale 
wiedziała, co zaplanował, ponieważ wiedziała o Brick to, że lubił kontrolę, a 
Darra lubiła się jej poddać. Chwycił ją za szyję i dodał trochę nacisku, dzięki 
czemu wiedziała bez słów, że to on dominuje. 

- Jesteś taki cholernie ciasna.  

Wysunął się o cal i wsunął z powrotem.  

- I tak cholernie mokra.  

- Wysunął się, aż tylko czubek był przy jej otworze, a potem wsunął się mocno i 
głęboko. Jęknął, a ona westchnęła. 

Blat pod jej ustami był wilgotny od jej oddechu, a wilgoć wylewająca się z jej 
cipki spływała po wnętrzu jej ud. 

-I tak gorąca, że czuję, że płonę żywcem.  

Zaczął walić w nią, wysuwając kutasa i pchając do przodu. W kółko to robił, a 
wkrótce jej orgazm wzniósł się tak wysoko, że wiedziała, że nie będzie w stanie 
go powstrzymać. 

-Zaraz dojdę.  

Z trudem wypowiedziała słowa, by popchnąć ją przez krawędź, wystarczyło 
mocno uderzyć w jej policzek i wydać szorstki dźwięk, który go opuścił. Jęknęła 
długo i mocno, owinęła ręce wokół krawędzi lady i przytrzymała się,

 

poczuła, że 

staje się coraz bardziej mokra, gdy pcha ją szybciej. A potem robił te zwierzęce 
dźwięki, które pozwoliły jej wiedzieć, że on też dochodzi. 

Kiedy przyjemność ustąpiła i mogła jasno myśleć, podniosła się i spojrzała przez 
ramię. Miał zamknięte oczy, a kiedy wyszedł z niej, ten bolesny wyraz twarzy 
przeszedł przez jego oblicze. Brick pochylił się do przodu i oparł czoło na środku 
pleców i tak został. 

-Wiesz, jak bardzo cię kocham, Darra.  

Nie powiedział tego jak pytanie. 

Odepchnęła się od blatu i odwróciła się do niego twarzą. To był pierwszy raz, 
kiedy jej to powiedział, a ona była oszołomiona, ale uradowana. Chociaż nie 
znali się zbyt długo, wiedziała, że jest mężczyzną, którego pokochała od chwili, 
gdy go poznała. Z każdym dniem jej uczucia rosły, ale nigdy nie powiedziała mu, 
jak głęboko biegną, ponieważ bała się go odstraszyć. 

-Czy zepsułem ten moment, mówiąc to?  

Jak zwykle jego głos był głęboki i twardy, ale myślała, że zasugerowała to 
drżenie. 

- Nie, Brick, nie zrobiłeś tego.  

Darra przycisnęła swoje ciało do jego klatki piersiowej i objęła jego talię. 
Opierając głowę na jego sercu, usłyszała równy rytm, który bije tuż pod jej 
uchem.  

- Też cię kocham.  

Brick owinął ją ramionami i mocno przytulił. Dźwięk wdechu był tak intymny i 
znajomy, że nie mogła się powstrzymać od uśmiechu. 

- Chodź, kochanie, weźmy prysznic.  

Podniósł ją z łatwością w ramionach i ruszył korytarzem do łazienki. Był to 
szalony świat, a może jeszcze bardziej szalony, ponieważ była w życiu Bricka i 
częścią świata MC, ale do cholery, nie chciałaby żyć w żaden inny sposób. 

  

                                                                             Koniec