background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

ZARZ

Ą

DZANIE ZAPASAMI W MAŁYM 

PRZEDSI

Ę

BIORSTWIE HANDLOWYM BRAN

Ż

ODZIE

Ż

OWEJ 

Remigiusz Kozłowski, Kamila Wi

śniewska 

Wst

ę

Przedsi

ę

biorstwa  handlowe  sektora  odzie

ż

owego  pełni

ą 

bardzo  wa

ż

n

ą 

funkcj

ę 

we  współczesnej  gospodarce.  Rynek  ten  jest  bardzo  dynamiczny  i 

zło

ż

ony,  co  widzimy  obserwuj

ą

c  najcz

ęś

ciej  z  pozycji  klienta  ci

ą

gle 

zmieniaj

ą

ce  si

ę 

zarówno  produkty  jak  i  lokalizacje,  czy  nazwy  sklepów.  Z 

drugiej strony  wyst

ę

puje cz

ę

sto sytuacja, kiedy nie mo

ż

emy  znale

źć 

odzie

ż

odpowiedniej  dla  nas  z  powodu  np.  nie  odpowiadaj

ą

cej  nam  kolorystyki  lub 

rozmiaru.  Wskazuje  to  na  bardzo  wa

ż

n

ą 

rol

ę 

posiadanego  asortymentu 

produktów  u  sprzedawcy.  Z  punktu  widzenia  zarz

ą

dzania  chodzi  wi

ę

c  o 

odpowiednie zarz

ą

dzanie zapasami. 

Celem  artykułu  jest  okre

ś

lenie  specyfiki  sektora  przedsi

ę

biorstw  bran

ż

odzie

ż

owej oraz sposobów zarz

ą

dzanie zapasami przez te firmy. 

1. Specyfika funkcjonowania małych przedsi

ębiorstw handlowych 

z bran

ży odzieżowej w Polsce 

Raporty  PMR

1

  dotycz

ą

ce  wielko

ś

ci  sprzeda

ż

y  detalistów  specjalizuj

ą

cych 

si

ę 

w  asortymencie  odzie

ż

owo-obuwniczym  za  2006  rok  przedstawiaj

ą 

rynek 

odzie

ż

owy  jako  bardzo  rozdrobniony.  Najwi

ę

kszy  udział  pod  wzgl

ę

dem 

warto

ś

ci  sprzeda

ż

y  wynosz

ą

cy  zaledwie  2,7%  posiada  firma  LPP  S.A.  (jest  to 

spółka akcyjna zajmuj

ą

ca si

ę 

projektowaniem i dystrybucj

ą 

odzie

ż

y). Analiza tej 

bran

ż

y potwierdza, 

ż

e poza wcze

ś

niej wymienion

ą 

firm

ą 

nie ma takich, które 

1

  PMR  

www.pmrcorporate.com

  jest  to  firma  specjalizuj

ą

ca  si

ę 

w  dostarczaniu  wysokiej  jako

ś

ci 

informacji  rynkowych  oraz  usług  firmom  zainteresowanym  rynkami  Europy 

Ś

rodkowo-

Wschodniej 

40 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

przekraczaj

ą 

2%  udziału  w  rynku  odzie

ż

y  i  obuwia  licz

ą

c  ł

ą

cznie”  [9].  Bran

ż

odzie

ż

owo-obuwnicza składa si

ę 

z nast

ę

puj

ą

cych podsektorów: samodzielne (nie 

zrzeszone)  sklepy,  brandowe  sieci  sklepów  detalicznych,  du

ż

e  sieci  handlowe  i 

firmy  projektanckie  (domy  mody,  kreatorzy  odzie

ż

y  sprzedawanych  w  du

ż

ych 

ilo

ś

ciach np. LPP). 

W analizowanej bran

ż

y coraz wi

ę

ksze znaczenie odgrywaj

ą 

sieci oferuj

ą

ce 

towar  o  jednolitej  marce  w  danym  segmencie  cenowym.  Samodzielnie 
działaj

ą

cy przedsi

ę

biorcy przył

ą

czaj

ą

c si

ę 

do takich sieci jako franczyzobiorcy 

spodziewaj

ą 

si

ę 

korzy

ś

ci  m.in.  takich  jak:  stabilne 

ź

ródło  zaopatrzenia, znana 

marka, wsparcie marketingowe. 

Obecnie  na  polskim  rynku  powstaje  coraz  wi

ę

cej  centrów  handlowych  i  to 

ju

ż 

nie tylko  w du

ż

ych miastach, ale równie

ż 

aglomeracjach 

ś

redniej wielko

ś

ci. 

S

ą 

one cz

ę

sto miejscem lokalizacji sieci odzie

ż

owych [9]. 

Na  wysoki  poziom  konkurencji  w  sektorze  odzie

ż

owym  ma  wpływ  cały 

szereg czynników. Do najistotniejszych z nich zaliczamy: niskie bariery wej

ś

cia, 

brak okre

ś

lonych norm ochrony takich jak jednolite standardy jako

ś

ciowe (które 

prowadz

ą 

do importu odzie

ż

y „anonimowej”), du

ż

e ilo

ś

ci towarów w sprzeda

ż

pochodz

ą

cych z przemytu, znacz

ą

c

ą 

nadwy

ż

k

ę 

poda

ż

y nad popytem. 

Istnieje  w sektorze odzie

ż

owym  w

ą

ski podsektor brandowych sieci sklepów 

detalicznych

2

  posiadaj

ą

cych  ugruntowan

ą 

pozycj

ę 

na  rynku  i  gwarantuj

ą

cych 

dobr

ą 

jako

ść 

sprzedawanych produktów. Bariery wej

ś

cia do niego s

ą 

wy

ż

sze ni

ż 

do pozostałych podsektorów tego rynku. Znaczenie ma tu m.in.: uznana pozycja 
na  rynku,  du

ż

e  zaplecze  finansowe,  mo

ż

liwo

ść 

ponoszenia  wysokich  kosztów 

zarówno promocji jak i obsługi klientów poprzez szybk

ą 

reakcj

ę 

na pojawiaj

ą

ce 

si

ę 

preferencje odbiorców. 

D

ąż

enie  do  obni

ż

ania  kosztów  było  przyczyn

ą 

przenoszenia  produkcji 

odzie

ż

y  do  krajów  azjatyckich,  gdzie  umiejscowieni  s

ą 

przede  wszystkim 

podwykonawcy.  Konieczno

ść 

szybkiego  reagowania  na  zmieniaj

ą

ce  si

ę 

upodobania  klientów,  w  sytuacji  du

ż

ego  geograficznego  rozło

ż

enia 

poszczególnych  ogniw  sieci  dostaw  w  bran

ż

y  odzie

ż

owej  wymusiło 

odpowiedni

ą 

organizacj

ę 

logistyki  tych  przedsi

ę

wzi

ęć

.  Nast

ą

piła  centralizacja 

i  specjalizacja  sieci  dystrybucji  w  wyniku  outsourcingu  tych  zada

ń 

przedsi

ę

biorstw wchodz

ą

cych w skład sieci logistycznej. Konieczne było tak

ż

zorganizowanie  szybkiego  przepływu  informacji  od  punktów  sprzeda

ż

y  do 

producentów. 

Przedsi

ę

biorcy nie zrzeszeni w 

ż

adn

ą 

sie

ć 

sklepów maj

ą 

do pokonania coraz 

wi

ę

cej  przeciwno

ś

ci,  do  których  mo

ż

na  zaliczy

ć 

m.in.:  rosn

ą

c

ą 

konkurencj

ę

coraz  wi

ę

ksze  oczekiwania  klientów  w  zakresie  jako

ś

ci  przy  akceptowalnej 

przez  nich  cenie,  posiadanie  w  swojej  ofercie  zró

ż

nicowanego  asortymentu 

dostosowanego do krótkotrwałych tendencji w modzie. 

2

 brandowe sieci sklepów detalicznych – sklepy 

odzie

ż

owe sprzedaj

ą

ce produkty znanych marek 

41 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

Du

ż

e  sieci  handlowe  cz

ę

sto  same  kreuj

ą 

trendy  w  modzie  poprzez 

zatrudnianie  własnych  projektantów,  obni

ż

aj

ą

c  w  ten  sposób  ryzyko. 

Minimalizuj

ą 

oni koszty produkcji zlecaj

ą

c j

ą 

tanim podwykonawcom, dokonuj

ą 

konsolidacji  zapasów  i  minimalizuj

ą 

liczb

ę 

posiadanych  magazynów.  Efektem 

nietrafionych  decyzji  w  zakresie  posiadanego  towaru  s

ą 

m.in.  du

ż

e  zapasy 

ulegaj

ą

ce szybkiej deprecjacji i powoduj

ą

ce zamro

ż

enie kapitału. 

Działalno

ść 

pojedynczych  przedsi

ę

biorców  na  tak  wymagaj

ą

cym  rynku 

wymusza  systematyczne  monitorowanie  zmian  zachodz

ą

cych  zarówno  w 

otoczeniu  zewn

ę

trznym  jak  i  wewn

ę

trznym,  optymalizacj

ę 

kosztów  i  szybk

ą 

odpowied

ź 

na sygnały rynkowe. 

2. Znaczenie utrzymywania wła

ściwego poziomu i struktury 

zapasów w analizowanej bran

ż

Problem  optymalizacji  poziomu  zapasów  jest  jednym  z  wa

ż

niejszych 

elementów  generuj

ą

cych  koszty  i  powoduj

ą

cym  ryzyko  prowadzenia 

działalno

ś

ci w handlu odzie

żą

. Rosn

ą

ca obecnie liczba instytucji 

ś

wiadcz

ą

cych 

szkolenia  w  zakresie  zarz

ą

dzania  zapasami  jest  potwierdzeniem  wagi 

opisywanej tematyki. 

Przedsi

ę

biorstwa  bran

ż

y  odzie

ż

owej  w  reakcji  na  znaczne  wahania  popytu 

utrzymuj

ą 

cz

ę

sto  wy

ż

sze  zapasy  ni

ż 

wyst

ę

puj

ą

ce  zapotrzebowanie.  Ma  to 

zapewni

ć 

wysoki poziom realizacji potrzeb klientów.  Du

ż

e  zapasy  umo

ż

liwiaj

ą 

du

żą 

dost

ę

pno

ść 

towaru,  ale  jednocze

ś

nie  prowadz

ą 

do  wzrostu  kosztów  ich 

utrzymania i zagra

ż

aj

ą 

zachowaniu płynno

ś

ci finansowej przedsi

ę

biorstwa. Zbyt 

niskie zapasy to ni

ż

sze koszty, ale za to wysoki poziom utraconej sprzeda

ż

y. 

Zapasy  pełni

ą 

w  przedsi

ę

biorstwie  ró

ż

norodne  funkcje  i  ró

ż

ne  s

ą 

czynniki 

kształtuj

ą

ce  ich  poziom.  Mo

ż

emy  wyró

ż

ni

ć 

dwie  podstawowe  sytuacje  ich 

powstawania. Pierwsza to zapasy powstaj

ą

ce na wej

ś

ciu odbiorcy, na ogół z jego 

inicjatywy,  w  celu  zabezpieczenia  procesu  przetwarzania.  Działanie  odbiorcy 
nazywane  jest  „ssaniem”,  a  powstaj

ą

ce  zapasy  -  zapasami  surowcowymi. 

Czynno

ść 

zarz

ą

dzania zapasami spoczywa na odbiorcy. 

Druga  to  zapasy  powstaj

ą

ce  na  wyj

ś

ciu  dostawcy-wynikaj

ą

ce  zazwyczaj  z 

nadmiaru  wytworzonych  dóbr,  lub  braku  mo

ż

liwo

ś

ci  czy  ch

ę

ci  ich  odbioru. 

Widoczne 

jest 

tu 

zamro

ż

enie  kapitału  przez  wytwórc

ę

/dysponenta 

zainteresowanego odzyskaniem zainwestowanych pieni

ę

dzy. 

W zale

ż

no

ś

ci od miejsca gromadzenia zapasów, ró

ż

ne s

ą 

ich cele, odmienne 

podej

ś

cie do roli czasu i zarz

ą

dzania nimi [4, s. 392-393]. Wyró

ż

nia si

ę 

zarówno 

zapasy  w  zaopatrzeniu,  wspieraj

ą

ce  funkcj

ę 

przetwarzania,  produkcji  lub 

monta

ż

u  jak  i  zapasy  w  dystrybucji,  jako  gotowe  wyroby  oczekuj

ą

ce  na 

dostarczenie do klientów. 

42 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

W  małych  przedsi

ę

biorstwach  handlowych  na  szczególn

ą 

uwag

ę 

zasługuj

ą 

zapasy dystrybucyjne. Istnieje wiele powodów, dla których s

ą 

one utrzymywane, 

do  których  mo

ż

emy  zaliczy

ć

:  oszcz

ę

dno

ś

ci  na  transporcie,  skali  produkcji, 

sezonowo

ść 

popytu,  potrzeba  zapewnienia  odpowiedniej  obsługi  klienta, 

stabilizacja  zatrudnienia  i  jak  ju

ż 

wcze

ś

niej  zaznaczono,  zapewnieniu 

wystarczaj

ą

cej ilo

ś

ci towarów do sprzeda

ż

y. 

Oszcz

ę

dno

ś

ci  na  transporcie  polegaj

ą 

głównie  na  obni

ż

eniu  ceny  na 

jednostk

ę 

ładunku,  ekonomii  skali  zakupów,  prowadz

ą 

jednak  do  wzrostu 

kosztów utrzymania zapasów. 

Korzystanie  z  takich  udogodnie

ń 

jak skrócenie czasu przewozu  w systemie 

JIT  i  regularna  obsługa,  mo

ż

e  prowadzi

ć 

do  obni

ż

enia  kosztów  utrzymania 

zapasów  w  drodze  i  kosztów  utraconej  sprzeda

ż

y.  Innym  ułatwieniem  jest 

lokalizacja magazynów blisko rynku. 

Oszcz

ę

dno

ść 

na  skali  produkcji  polega  na  wytwarzaniu  du

ż

ych  serii 

produktów, które  maj

ą 

pokry

ć 

koszty utrzymania zapasów  wyrobów  gotowych. 

Obecnie  metod

ę 

t

ą 

stosuje si

ę 

coraz rzadziej. Aktualnie  d

ąż

y si

ę 

do stosowania 

krótkich  serii  produkcyjnych,  co  pozwala  na  szybkie  reagowania  na  zmienne 
potrzeby  rynku.  Idealnym  rozwi

ą

zaniem  jest produkcja na zamówienie a nie na 

zapas – nie zawsze jest to jednak mo

ż

liwe. 

Sezonowo

ść 

popytu  jest  nast

ę

pnym  powodem  gromadzenia  zapasów, 

szczególnie  w  bran

ż

y  odzie

ż

owej,  o  silnym,  sezonowym  charakterze. 

Oddziaływanie  opisywanego  czynnika  mo

ż

na 

minimalizowa

ć 

przez: 

precyzyjne  prognozy  popytu,  dost

ę

p  do  aktualnych  danych  z  punktów 

sprzeda

ż

y,  dokonywanie  na  bie

żą

co  analizy  i  korygowanie  wcze

ś

niejszych 

prognoz,  wysok

ą 

jako

ść 

i  czas  transportu  oraz  zastosowanie  strategii  szybkiej 

reakcji (QR

3

). 

Zapasy  mo

ż

emy  podzieli

ć 

ze  wzgl

ę

du  na  ich  funkcjonalny  charakter  na: 

bie

żą

ce, bezpiecze

ń

stwa, sezonowe, promocyjne i martwe. 

Zapasy  bie

żą

ce  /  cykliczne  (cycle  stock)  to  cze

ść 

zapasów  zu

ż

ywanych 

podczas sprzeda

ż

y, u

ż

ywania i odtwarzania w rutynowym procesie zamawiania. 

Stanowi

ą 

je  towary  wykorzystywane  w  toku  normalnej  działalno

ś

ci 

gospodarczej  firmy.  Zapas  ten  jest  utrzymywany  dla  zaspokojenia  z  góry 
okre

ś

lonego popytu przy znanym czasie dostawy. 

Zapasy bezpiecze

ń

stwa (safety stock) lub zapasy buforowe (buffer stock), 

maj

ą 

chroni

ć 

przed  wahaniami  popytu  lub/i  czasu  dostawy.  S

ą 

to  dodatkowe 

zapasy oprócz zapasów cyklicznych. Przy ustalaniu odpowiedniego ich poziomu 
niezb

ę

dne  jest  oszacowanie  kosztu  braku  zapasów  i  analiza  czy  koszty 

utrzymania nie przewy

ż

szaj

ą 

kosztu ich braku. 

Zapasy  sezonowe  (seasonal  stock)  s

ą 

gromadzone  i  utrzymywane  przed 

sezonem w którym b

ę

dzie na nie zapotrzebowanie. 

3

 QR – skrót pochodzi z j

ę

zyka angielskiego Quick Response 

43 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

Zapasy  promocyjne  (promotional  stock)  które  firmy  gromadz

ą 

w  celu 

szybkiej  reakcji  na  promocj

ę 

marketingow

ą 

lub  ofert

ę 

cenow

ą 

któr

ą 

firma 

przedstawia  klientom  by  przeci

ą

gn

ąć 

towary  przez  kanały  dystrybucji. 

Powodzenie  działa

ń 

promocyjnych  jest  w  znacznej  cz

ęś

ci  uzale

ż

nione  od 

wprowadzenia du

ż

ej ilo

ś

ci produktów na rynek w krótkim czasie. 

Zapas  martwy  (dead  stock)  nie  ma  warto

ś

ci  dla  normalnej  działalno

ś

ci 

przedsi

ę

biorstwa [2, s. 211-218]. 

W  zale

ż

no

ś

ci  od  rodzaju  przedsi

ę

biorstwa  i  stosowanej  przez  nie  polityki 

dotycz

ą

cej  zapasów  mo

ż

emy  wyodr

ę

bni

ć 

podział  rezerw  towarowych  ze 

wzgl

ę

du  na  gromadzon

ą 

ilo

ść

.  W  przedsi

ę

biorstwie  handlowym  ze  wzgl

ę

du  na 

ilo

ść 

i funkcj

ę 

wyró

ż

niamy: 

−  Zapas  minimalny  /  buforowy  -  jest  to  rezerwa,  która  powinna  by

ć 

sprzeda

ż

y,  aby  nie  nast

ą

piły  przerwy  (a  w  konsekwencji  zmniejszenie 

obrotów  i  zysków).  Ich  ilo

ść 

jest  uzale

ż

niona  od  indywidualnych 

preferencji firmy. 

−  Zapas  maksymalny  -  jest  to  najwi

ę

ksza  uznawana  za  prawidłow

ą 

ilo

ść 

towaru jaka mo

ż

e znajdowa

ć 

si

ę 

w sklepie, jest to suma zapasu minimalnego 

i wielko

ś

ci dostawy. 

−  Zapas  nadmierny  -  to  taka  cz

ęść 

zapasów  która  nie  znajduje  nabywców 

mimo  podejmowanych  działa

ń 

w  zakresie  intensyfikacji  sprzeda

ż

y.  W 

przypadku  tego  typu  zapasów  zalecana  jest  znaczna  obni

ż

ka  cen  dla 

poprawy obrotowo

ś

ci. 

− Zapas przeci

ę

tny stanowi 

ś

rednia ilo

ść 

zapasów w sklepie. 

Poziom  utrzymywanych  rezerw  jest 

ś

ci

ś

le  zwi

ą

zany  ze  specyfik

ą 

przedsi

ę

biorstwa  dotycz

ą

c

ą 

np.:  powierzchni  sklepowej  -  mo

ż

liwo

ś

ci 

składowych detalisty i wielko

ś

ci dziennej sprzeda

ż

y. 

W  celu  racjonalnego  i  optymalnego  gospodarowania  zapasami  nale

ż

odpowiedzie

ć 

na kilka podstawowych pyta

ń

: co?, kiedy?, gdzie? i ile  kupi

ć

? [6, 

s. 18]. 

Nale

ż

y zaznaczy

ć

, i

ż 

poj

ę

cie „sterowanie zapasami” odnosi si

ę 

do sytuacji 

w  której  strumienie  „odpływu”  z  zapasów  stanowi

ą 

popyt  niezale

ż

ny

uto

ż

samiany  z  potrzebami  na  wyroby  gotowe  zgłaszanymi  przez  odbiorców 

indywidualnych,  przedsi

ę

biorstwa  handlowe,  usługowe,  jako  potrzeby 

niezale

ż

ne od producenta, u którego s

ą 

tworzone zapasy wyrobów gotowych. 

Steruj

ą

c zapasami nale

ż

y podj

ąć 

nast

ę

puj

ą

ce zagadnienia [1, s. 79-80]: 

− wybra

ć 

pozycje asortymentowe  których zapasy powinny by

ć 

utrzymywane, 

− okre

ś

li

ć 

czas składania zamówienia, 

− okre

ś

li

ć 

wielko

ść 

zamawianej partii, 

− wyznaczy

ć 

system kontroli zapasów. 

W przedsi

ę

biorstwach odzie

ż

owych w celu ustalenia rodzaju towarów, które 

maj

ą 

by

ć 

zamówione nale

ż

y przeanalizowa

ć 

rozchody asortymentowe pod 

44 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

wzgl

ę

dem ilo

ś

ciowym i warto

ś

ciowym (polecana jest w opisywanym przypadku 

metoda ABC/Pareto) oraz sprawdza

ć 

i aktualizowa

ć 

stan towarowy. 

Uwzgl

ę

dniaj

ą

c fakt, i

ż 

artykuły posiadane w ofercie firmy ró

ż

ni

ą 

si

ę 

mi

ę

dzy 

sob

ą 

nie  tylko  rotacj

ą 

ale  i  mar

żą 

jak

ą 

uzyskuje  przedsi

ę

biorstwo,  jako

ś

ci

ą

ilo

ś

ci

ą 

dostawców,  sezonowo

ś

ci

ą

,  przewidywalno

ś

ci

ą 

sprzeda

ż

y,  terminami 

dostaw,  warunkami  komercyjnymi  dotycz

ą

cymi  umów  z  dostawcami  (rabaty 

cenowe  po  przekroczeniu  okre

ś

lonej  wielko

ś

ci zamówienia) nale

ż

y  uwzgl

ę

dni

ć 

pewne zale

ż

no

ś

ci logistyczne mi

ę

dzy artykułami i pogrupowa

ć 

je w odpowiedni 

sposób.  Artykuły  mo

ż

na  grupowa

ć 

w  postaci  macierzy  według  okre

ś

lonych 

wspólnie kryteriów takich jak na przykład cena a rotacja [5, s. 36]. 

Nast

ę

pnie  nale

ż

y  podj

ąć 

decyzj

ę 

jaki  rodzaj  asortymentu  musi  by

ć 

utrzymywany w wi

ę

kszej ni

ż 

na dany  moment ilo

ś

ci,

 a

 które towary  musz

ą 

by

ć 

usuni

ę

te z magazynu, przykładowo poprzez znaczn

ą 

obni

ż

k

ę 

cen. 

Po  ustaleniu  co  nale

ż

y  zamówi

ć

,  okre

ś

la  si

ę 

wielko

ść 

zamówienia,  bior

ą

pod uwag

ę 

takie czynniki jak rabaty cenowe i minimalna partia zakupu. 

Bardzo  istotn

ą 

decyzj

ą 

przy  optymalizacji  poziomu  zapasów  jest  termin 

składania  zamówienia.  W  celu  sprawdzenia  czy  zamawiana  jest  wła

ś

ciwa  ilo

ść 

we  wła

ś

ciwym  czasie  konieczny  jest  system  kontroli  zapasów.  System  ten 

powinien  zapewnia

ć 

dokładne  dane  dotycz

ą

ce  stanu  zapasów,  wyznacza

ć 

moment  składania  zamówienia  i  pełni

ć 

dozór  nad  przepływami  towarowymi, 

zwi

ę

kszaj

ą

cymi i zmniejszaj

ą

cymi stan zapasów. 

W  oparciu  o  opisane  zało

ż

enia  nale

ż

y  podj

ąć 

tak

ą 

decyzj

ę

,  aby  przy 

minimalnych kosztach zapasów dotrzyma

ć 

zało

ż

onego poziomu obsługi klienta, 

oraz zaspokoi

ć 

ekonomiczne potrzeby firmy. 

Czynnikiem  steruj

ą

cym  poziomem  zapasów  magazynowych  jest  wielko

ść 

zamówienia,  pozwalaj

ą

ca  na  odtworzenie  zu

ż

ytych  zapasów.  Proces  składania 

zamówienia składa si

ę 

z nast

ę

puj

ą

cych faz [6, s. 24-25]: 

− wyboru asortymentu dostawy, 
− ustalenia warunków realizacji zamówienia, 
− fizycznej realizacji zamówienia. 

Klasyczny  model  sterowania  zapasami  składa  si

ę 

z  dwóch  zmiennych, 

zmiennej  niezale

ż

nej  któr

ą 

stanowi  czas  (obrazuj

ą

cy  ci

ą

gło

ść 

procesów 

gospodarczych),  oraz  zmiennej  zale

ż

nej  któr

ą 

stanowi  poziom  zapasów  w 

przedsi

ę

biorstwie. Graficzn

ą 

prezentacj

ę 

klasycznego modelu w postaci „z

ę

bów 

piły” przedstawia rysunek 1. 

Pionowe  odcinki  na  rysunku  pierwszym  przedstawiaj

ą 

natychmiastowy 

proces  realizacji  dostawy,  odcinki  pochyłe  prezentuj

ą 

fizyczne  procesy  zu

ż

ycia 

zapasów  -  stał

ą 

intensywno

ść 

rozchodu.  W  punkcie  „to”  firma  posiada  zapas 

maksymalny  (Zmax).  W  wyniku  realizacji  procesów  gospodarczych  zu

ż

ywany 

jest  zapas  maksymalny  od  poziomu  maksymalnego  do  poziomu  minimalnego 
(Zmin),  jest  to  poziom  krytyczny,  sygnalizuj

ą

cy  alarmowy  stan  zapasów  w 

przedsi

ę

biorstwie. W celu asekuracji przed brakiem zapasów nale

ż

y zło

ż

y

ć 

45 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

 

 

zamówienie na parti

ę 

dostawy w odpowiednim momencie. Na osi czasu ustalony 

jest punkt składania zamówienia (tsz), powstały na podstawie wylicze

ń 

tak, aby 

partia  towaru  została  dostarczona  w  momencie,  gdy  stan  zapasów  w  firmie 
osi

ą

gnie poziom minimalny, (który nie musi oznacza

ć 

zerowego stanu zapasów, 

chyba 

ż

e firma stosuje polityk

ę 

JIT). 

Zazwyczaj  zaleca  si

ę 

utrzymywanie  zapasu  bezpiecze

ń

stwa  (Bezp.) 

stabilizuj

ą

cego  procesy  gospodarcze  np.  w  przypadku  nieterminowej  dostawy, 

waha

ń 

popytu. Poziom tego zapasu w przypadku  klasycznej  metody jest równy 

minimalnemu  poziomowi  zapasów. 

Ś

redni  poziom  zapasów  jest  to  przeci

ę

tna 

warto

ść 

zapasów  maksymalnych,  która  po  uwzgl

ę

dnieniu  zapasów 

bezpiecze

ń

stwa  jest  równa  całkowitemu  przeci

ę

tnemu  poziomowi  zapasów 

magazynowych.  Okres  realizacji  zamówienia  (delta  t)  stanowi  ró

ż

nic

ę 

czasow

ą 

mi

ę

dzy  momentem  zło

ż

enia  zamówienia  u  dostawcy,  a  odbiorem 

żą

danej 

dostawy.  Najistotniejsz

ą 

zmienn

ą 

w  przypadku  analizowanej  metody  jest  czas  - 

jako  termin  składania  zamówienia  (tsz)  na  dan

ą 

parti

ę 

towaru.  Znaj

ą

c  rodzaj 

asortymentu  który  jest  potrzebny,  wielko

ść 

zamówienia,  oraz  czas  realizacji 

dostawy,  wyznacza  si

ę 

na  osi  czasu  moment  czasowy  (t1)  w  którym  składane 

b

ę

dzie zamówienie. 

Rys. 1. Liniowy model sterowania zapasami 

Ź

ródło:[3, s.323] 

W  praktyce  kształtowanie  si

ę 

zapasów  odbywa  si

ę 

ze  wzgl

ę

du  na  termin 

dostawy  i  jej  wielko

ść

,  które  w  zale

ż

no

ś

ci  od  przyj

ę

tej  przez  firm

ę 

strategii 

mog

ą 

by

ć 

wielko

ś

ci

ą 

stał

ą 

lub zmienn

ą

Do klasycznych modeli sterowania zapasami nale

ż

y zaliczy

ć 

m.in. [6, s. 27- 

31]: 
− model poziomu zamawiania (ROP

4

), 

− model cyklu zamawiania (ROC

5

). 

ROP - Re -order Point 

ROC - Re-order Cycle 

 

46 

Zapas 

Zamówienie z natychmiastową dostawą Stałe zużycie zapasów 

(Stała intensywność rozchodu

Z ma x 

Zapas średni Zmax/2 (przeciętny) 
Zmin 

to tsz 

t1 

Zbezp 

Czas 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

Pierwszy  z  opisywanych  modeli  cz

ę

sto  jest  nazywany  systemem  dwóch 

pojemników,  stał

ą 

jest  w  tym  przypadku  wielko

ść 

zamówienia  przy  ustalonym 

minimalnym poziomie zapasów. 

W  momencie  wyczerpania  zapasów  w  pierwszym  zbiorniku  firma  składa 

zamówienie, a zapas w drugim zbiorniku ma zabezpiecza

ć 

normaln

ą 

działalno

ść 

gospodarcz

ą

,  do  czasu  realizacji  zamówienia,  maj

ą

cego  wypełni

ć 

pierwszy 

pojemnik.  Przedsi

ę

biorstwo  ponowi  zamówienie  w  momencie  osi

ą

gni

ę

cia 

okre

ś

lonego poziomu zapasów. 

W  drugim  modelu  zwanym  cyklem  zamawiania  stał

ą 

jest  cykl  składania 

zamówienia  (inaczej  punkt  składania  zamówienia),  a  wielko

ść 

zakupów  jest 

zmienna.  Dla  danych  punktów  czasowych  (zazwyczaj  dni)  wystawiane  s

ą 

zamówienia  na  okre

ś

lon

ą 

ilo

ść 

towaru,  ustalan

ą 

na  podstawie  oblicze

ń 

ż

nicy 

mi

ę

dzy  maksymalnym,  a  faktycznym  poziomem  zapasów  w  magazynie, 

powi

ę

kszonym o ewentualn

ą 

dostaw

ę 

w drodze. 

Wielko

ść 

zamawianej  partii  jest  zale

ż

na  od  poziomu  zapasu  w  punkcie 

zamawiania i jest z zasady zmienna. Maksymalny poziom zapasu mo

ż

e by

ć 

stały 

lub aktualizowany w ka

ż

dym punkcie zamawiania. 

3. Modele sterowania zapasami w małych przedsi

ębiorstwach 

handlowych bran

ży odzieżowej 

Na  podstawie  analizy  działalno

ś

ci  małego  przedsi

ę

biorstwa  handlowego 

przedstawiona  zostanie  problematyka  zarz

ą

dzania  zapasami  od  strony  praktyki 

gospodarczej.  Firma  X

6

  jest  spółk

ą 

prawa  handlowego  zało

ż

on

ą 

przez  dwóch 

współwła

ś

cicieli w 1994 roku. Główn

ą 

działalno

ś

ci

ą 

spółki jest handel hurtowy, 

a  od  2000  roku,  kiedy  to  powstał  pierwszy  sklep  wyprzeda

ż

owy,  równie

ż 

zajmuje  si

ę 

handlem  detalicznym.  W  roku  2003  i  2004  powstały  dwa  kolejne 

sklepy outletowe.

7

 

Obszar  działalno

ś

ci  sklepów  detalicznych  ogranicza  si

ę 

do  regionu 

łódzkiego,  natomiast  hurtownia  posiada  klientów  w  całej  Polsce.  Asortyment 
towarowy,  w  który  zaopatrywana  jest  hurtownia, a  nast

ę

pnie  sklepy  detaliczne, 

dostarczany  jest  drog

ą 

morsk

ą 

i  l

ą

dow

ą 

przez  wyspecjalizowane  firmy 

logistyczne,  gdy

ż 

po  dokonaniu  analiz  kosztów  przedsi

ę

biorstwo  postanowiło 

nie  inwestowa

ć 

we  własny  transport.  Głównymi  producentami,  od  których  jest 

nabywany  towar  s

ą 

firmy  du

ń

skie i  holenderskie, czasami równie

ż 

bezpo

ś

redni 

chi

ń

scy  producenci.  Jednym  ze 

ś

rodków  trwałych  posiadanych  przez  firm

ę 

(oprócz budynku biurowego) jest magazyn, w którym tymczasowo składowane 

6

 analizowana Firma nie wyraziła zgody na podanie jej nazwy 

7

 sklepy wyprzeda

ż

owe, zwane outletami (z j

ę

zyka angielskiego) sprzedaj

ą 

markow

ą 

odzie

ż 

o 30- 

70 proc. taniej ni

ż 

sklepy brandowe 

47 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

s

ą 

towary  od  momentu  dostarczenia  partii  towaru.  Nast

ę

pnie  dokonywana  jest 

kompletacja asortymentu i organizowana wysyłka do odbiorców. 

Dostarczone  do  hurtowni  towary,  które  nie  zostan

ą 

z  ró

ż

nych  wzgl

ę

dów 

(niewypłacalno

ść

,  ogłoszenie  stanu  upadło

ś

ci,  rezygnacja  ze  zło

ż

onego 

zamówienia) odebrane przez klientów hurtowych s

ą 

przewo

ż

one z magazynu do 

blisko usytuowanych sklepów detalicznych. 

Specyfik

ą 

badanego  przedsi

ę

biorstwa  jest  sposób  poradzenia  sobie  z 

zalegaj

ą

cymi zapasami powstałymi z wcze

ś

niej wymienionych przyczyn. Sklepy 

detaliczne  maj

ą 

stanowi

ć 

rezerwowy  kanał  dystrybucji,  który  ma  pozwoli

ć 

na 

zwrot  kosztów  zamro

ż

onego  kapitału. Po  przeanalizowaniu  raportów  sprzeda

ż

okazało  si

ę

,  i

ż 

klienci  detaliczni  s

ą 

zainteresowani  zakupem  posiadanego  w 

hurtowni  towaru  (w  wyniku  nieodebrania  ich  przez  klientów  hurtowych)  po 
okazyjnych, niskich cenach. 

Przedsi

ę

biorstwo  stosuje  polityk

ę 

wyczekiwania  na  niesprzedane  w  sezonie 

towary.  Nast

ę

pnie  kupuje  je  po  obni

ż

onej  cenie,  wykorzystuj

ą

c  spadek  liczby 

zainteresowanych  zakupem  firm.  Niskie  koszty  produkcji  dla  kolekcji 
zamawianej regularnie na zlecenie klientów hurtowych, posezonowe obni

ż

ki cen 

dla towarów, jakimi zaopatrywane s

ą 

sklepy detaliczne, prowadz

ą 

do zakupów w 

du

ż

ych ilo

ś

ciach, co pozwala na oszcz

ę

dno

ś

ci na kosztach transportu. 

Podstawow

ą 

parti

ę 

dostawy  dla  sklepów  detalicznych  stanowi

ą 

obecnie 

ko

ń

cówki  kolekcji  zamawiane  u  du

ń

skich  i  holenderskich  producentów, 

uzupełnian

ą 

nieodebranymi  przez  klientów  hurtowych  partiami  towaru.  Jej 

wielko

ść 

jest  szacowana  na  podstawie  analizy  danych  historycznych.  Poziom 

zapasów maksymalnych jest tak

ż

e ustalany na podstawie analizy sprzeda

ż

y z lat 

ubiegłych,  aktualizowanej  raportami  sporz

ą

dzanymi  co  pół  miesi

ą

ca  przez 

sprzedawców.  Raporty  te  dotycz

ą 

ilo

ś

ci  towarów  w  sklepach  i  wielko

ś

ci 

sprzeda

ż

y  z  podziałem  na  okre

ś

lonych  dostawców,  w  uj

ę

ciu  ilo

ś

ciowym  i 

warto

ś

ciowym, oraz analizie procentowej w stosunku do ogółu przychodów. 

W  celu  cz

ęś

ciowej  eliminacji  wpływu  mody  i  ryzyka  nie  trafienia  w  gusta 

odbiorców  oferowany  asortyment  składa  si

ę 

głównie  z  klasycznych  form  i 

stonowanej  kolorystyki.  Skierowany  jest  do  segmentu  kobiet  po  trzydziestym 
roku 

ż

ycia,  ceni

ą

cych  sobie  wygod

ę 

i  jako

ść 

materiałów  z  jakich  wykonane  s

ą 

ubrania, oraz ich „ponadczasowy” charakter. 

Zamówienia na podstawow

ą 

parti

ę 

dostawy sprowadzan

ą 

z Danii i Holandii 

składane  s

ą 

dwa  razy  w  roku  w  sezonie  wiosenno-letnim  i  jesienno-zimowym. 

Dostawy  uzupełniaj

ą

ce  do  sklepów  detalicznych  s

ą 

dostarczane  po  analizie 

stanów  asortymentowych  przez  pracowników  hurtowni,  lub  s

ą 

uzupełniane  na 

podstawie  wymiany  miedzy  sklepami,  zgodnie  ze  zgłoszeniami  zapotrzebowa

ń 

przez  sprzedawców.  Mo

ż

liwo

ść 

szybkiej  reakcji  na  popyt  sygnalizowany  przez 

klienta  umo

ż

liwia  blisko

ść 

usytuowania  zarówno  sklepów  jak  i  magazynu,  oraz 

telefoniczna  wymiana  informacji  o  zapotrzebowaniu.  W  tym  przypadku  mo

ż

na 

stwierdzi

ć

ż

e  jest  tu  realizowana  strategia szybkiej reakcji QR. 

48 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

Firma  w  toku  swej  działalno

ś

ci  wykształciła  swój  indywidualny, 

dwuetapowy  sposób  zamawiania.  W  pierwszym  etapie  dostarczana  jest  partia 
towaru  do  hurtowni  i  zapas  bie

żą

cy  do  sklepów  detalicznych,  nast

ę

pnie  po 

wst

ę

pnej  ocenie  odchyle

ń 

rzeczywistej  liczby  odebranych  towarów  od 

planowanych  na  podstawie  zamówie

ń

,  ustala  si

ę 

wielko

ś

ci  dostaw 

uzupełniaj

ą

cych do sklepów detalicznych, niweluj

ą

c konieczno

ść 

utrzymywania 

zapasów bezpiecze

ń

stwa. 

Proponowanym  ulepszeniem  przedstawionego  wy

ż

ej  systemu  mogłoby  by

ć 

skorzystanie  z  oferowanych  na  rynku  programów  informatycznych,  maj

ą

cych 

wspomaga

ć 

proces  decyzyjny  i  analizowa

ć 

na  bie

żą

co  wysoko

ść 

stanów 

magazynowych,  oraz  rozchód  poszczególnych  rodzajów  towarów.  Kolejnymi 
udoskonaleniami  mog

ą 

by

ć

:  zapewnienie  komunikacji  mi

ę

dzy  pracownikami 

drog

ą 

elektroniczn

ą 

poprzez  zbudowanie  sieci  intranetowej,  oraz  zastosowanie 

czytników  kodów  kreskowych,  umo

ż

liwiaj

ą

cych 

szybk

ą 

identyfikacj

ę 

sprzedawanych towarów. 

Podsumowanie 

Przedsi

ę

biorstwom  handlowym  sektora  odzie

ż

owego  jest  wyj

ą

tkowo 

trudno  utrzyma

ć 

si

ę 

na  tym  rynku.  Wyst

ę

puje  tam  bardzo  silna  konkurencja, 

przy  stosunkowo  szybko  zmieniaj

ą

cych  si

ę 

upodobaniach  klientów.  S

ą 

to 

główne  czynniki,  które  tworz

ą 

du

ż

e  ryzyko  prowadzenia  działalno

ś

ci 

handlowej  w  sektorze  odzie

ż

owym.  Potwierdzeniem  tego  s

ą 

wyniki  bada

ń 

firmy  Euler  Hermes  przeprowadzone  w  2006  roku,  które  wykazały, 

ż

najwi

ę

cej  firm  zbankrutowało  wła

ś

nie  w  handlu  detalicznym  w  bran

ż

odzie

ż

owej (a

ż 

28%) [8]. 

Jednym  z  głównych  zagro

ż

e

ń 

jest  dokonywanie  zakupów  takich  towarów, 

których  nie  da  si

ę 

sprzeda

ć 

klientom.  Powoduje  to  powstawanie  zb

ę

dnych 

zapasów,  które  mog

ą 

zagrozi

ć 

nawet  istnieniu  danego  przedsi

ę

biorstwa. 

Zaprezentowana  w  niniejszym  artykule  Firma  opracowała  indywidualny  i 
skuteczny  system  zabezpieczania  si

ę 

wła

ś

nie  przed  ryzykiem  powstawania 

niepotrzebnych zapasów. 

Bibliografia 

[1]  Beier  F.J.,  Rutkowski  K.:  Logistyka,  Szkoła  Główna  Handlowa, 

Warszawa 1999 

[2]  Coyle  J.J.,  Bardi  E.J.,  Langley  D.J.  Jr.:  Zarz

ą

dzanie  logistyczne, PWE, 

Warszawa 2002 

49 

background image

źródło:  Kozłowski  R.,  Wiśniewska  K.,  Zarządzanie  zapasami  w  małym  przedsiębiorstwie  handlowym 

branży  odzieżowej  w:  Lachiewicz  S.  i  Matejun  M.  [red.],  Problemy  współczesnej  praktyki 

zarządzania, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2007, s. 40-50. 

 

[3]  Ficoń K.: Procesy logistyczne w przedsiębiorstwie, Impuls Plus 

Consulting, Gdynia 2001 

[4]  Krawczyk K.: Zarządzanie procesami logistycznymi, PWE, Warszawa 

2001r. 

[5]  Olszewski J.: Zjawisko pełnej wanny, Eurologistics 1/2003 styczeń-luty 
[6]  Sarjusz-Wolski Z.: Sterowanie zapasami w przedsiębiorstwie, PWE, 

Warszawa 2001 

[7]  Szaleniec M.: Rynek odzieżowy rozdrobniony, ale z dobrymi 

perspektywami

www.pmrpublications.com

 z dn. 18.02.2007 

[8] 

www.eulerhermes.pl

 z dn. 18.02.2007 

[9] 

www.pmrpublications.com

 z dn. 18.02.2007 

50