plik

Aramejskie i starosłowiańskie teksty

porównane i zredagowane przez

Edmunda Szekely.

Przełożone przez

Edmunda Szekely i Purcella Weaver

Tytuł oryginału:

OSPEL

EACE

ESUS

HRIST

THE

ISCIPLE

OHN

z języka angielskiego przełożył

????

Przedmowa

W roku 1928 Edmund Bordeaux Szekely po raz

pierwszy   opublikował   tłumaczenie   Pierwszej   Księgi
„Esseńskiej   Ewangelii   Pokoju”,   starożytnego   manu-
skryptu, który odnalazł w Tajemnych Archiwach Waty-
kanu dzięki swojej niezwyklej cierpliwości, nienaganne-
mu   wykształceniu   i   wyczulonej   intuicji.   Historia   ta
opisana jest w książce: „Odkrycie Esseńskiej Ewangelii
Pokoju”.   Wersja   angielska   tego   starożytnego   manu-
skryptu pojawiła się w 1937 roku i od tej pory ta mała
książeczka krążyła po całym świecie, wydawana w róż-
nych językach, zyskując co roku coraz więcej czytelni-
ków, aż do tej pory, kiedy pomimo braku jakichkolwiek
reklam   w   samych   Stanach   Zjednoczonych   sprzedano
ponad milion kopii. Dopiero w 50 lat po francuskim tłu-
maczeniu   Księgi   Pierwszej   okazała   się   Księga   Druga
i Księga Trzecia, które także stały się klasyką literatury
esseńskiej.

Księga Czwarta, „Nauki Wybranych” będzie niespo-

dzianką dla tych czytelników, którzy wiedzieli o śmierci
Profesora Szekely w roku 1979. Instrukcje, które zosta-
wił mi, jego wiernemu „famulus amanuensis” były

jasne i wyraźne: »Dwa lata po mojej śmierci opubliku-
jesz Księgę Czwartą „Essenską Ewangelię Pokoju”«.
To wszystko. Wypełniam wiec jego wolę.

Księga Czwarta „Nauki Wybranych”, przedstawia

jeszcze jeden fragment pełnego manuskryptu w języku
aramejskim, który znajduje się w Tajemnych Archiwach
Watykanu oraz w jerzyku starosłowiańskim w Królew-
skiej Bibliotece Habsburgów (obecnie należącej do rzą-
du Austrii). Jeśli chodzi o opóźnienie wydania mogę tyl-
ko   przypuszczać,   że   pragnieniem  Profesora   Szekely
było, aby żywe realia tych ponadczasowych prawd były
czyste, niezmienione nawet przez obecność i wielkość
tłumacza. W przedmowie do pierwszego, londyńskiego
wydania  „Księgi  Pierwszej”  w 1937 roku powiedział:
»Wydajemy te cześć jako pierwszą, ponieważ jest to ta
część, której cierpiąca ludzkość najbardziej w tym cza-
sie potrzebuje«. Być może, podobnie jak wtedy, zasmu-
cony świat potrzebuje w 44 lata później czwartego tomu
„Esseńskiej Ewangelii Pokoju”.

Cytując ponownie słowa Profesora Szekely: »Nie

mamy nic do dodania do tego tekstu. Mówi on sam za
siebie. Czytelnik, który uważnie studiuje te strony po-
czuje wieczystą witalność i niezaprzeczalny dowód, że
ludzkość potrzebuje dziś tych głębokich prawd bardziej
niż kiedykolwiek wczesnej.«

„A prawda sama się obroni”

Orosi, Costa Rica, 1981

Komunie Esseńskie

Nadszedł czas, że Jezus zgromadził Synów Światła

na   brzegu   rzeki,   aby   odkryć   przed   nimi   to,   co   było
zakryte,   albowiem   okres   siedmiu   lat   upłynął   i   każdy
z nich   dojrzał   do   prawdy,   tak   jak   pąk   rozwija   się
w kwiat, kiedy aniołowie słońca i wody przywodzą go
do okresu kwitnienia.

A różnili się oni wszyscy miedzy sobą, gdyż cześć

była już w podeszłym wieku, u innych młodość jeszcze
była na twarzy, niektórzy wychowywani byli w trady-
cjach swoich ojców, a jeszcze inni nawet nie znali
ojców i matek swoich. Wszyscy jednak cieszyli się nie-
zawodnym

wzrokiem

giętkością ciała, bo takie są ozna-

ki, że przez siedem lat wędrowali z aniołami Ziemskiej
Matki i wypełniali jej prawa. I przez siedem lat nieznani
aniołowie Ojca Niebiańskiego nauczali ich podczas go-
dzin snu. Teraz zaś nadszedł dzień, kiedy mieli przystą-
pić do Braterstwo Wybranych

(którzy poświecili się,

Oryginalnie została użyta fraza: Brotherhood of the Elect, co

w dosłownym tłumaczeniu znaczy Braterstwo

Wybranych. Uści-

ślając to, nie chodzi tu tyle o wyniesienie do jakiejś godności, co
o tych, którzy zdecydowali się na życie według Prawa Uniwer-
salnego, i przez wypełnianie tego prawa zostali określeni mia-
nem „wybranych”.

wytrwali, przygotowali świątynie) i poznając ukryte
nauki Starszych

: Enocha i innych jeszcze przed nim.

I Jezus zaprowadził Synów Światła do starego drze-

wa przy brzegu rzeki i tam ukląkł w miejscu, gdzie gru-
be, powykręcane ze starości korzenie rozchodziły się we
wszystkich kierunkach nad brzegiem rzeki. A Synowie
Światła także zgięli kolana i dotknęli z szacunkiem sta-
rego

drzewa,

albowiem

nauczono ich, że drzewa są Brać-

mi   Synów   Człowieczych.  Albowiem   pochodzą   od   tej
samej  Ziemskiej  Matki, której  krew płynie  w żywicy
drzew i w ciele Syna Człowieczego. A i ojciec jest ten
sam,   Ojciec   Niebiański,   którego   prawa   wypisane   są
w gałęziach drzewa tak jak i na czole Syna Człowiecze-
go.

Jezus wyciągnął swe ramiona ku drzewu i rzekł:

„Oto Drzewo Życia, które stoi pośrodku Morza Wieczy-
stego. Patrzcie nie tylko oczami ciała, ale zobaczycie
oczami ducha Drzewo Życia u źródła płynących stru-
mieni; u żywego źródła na lądzie pustynnym. Ujrzycie
wieczysty   ogród  cudów,   a   w  jego   centrum  –  Drzewo
Życia i tajemnice tajemnic, rozwijające wieczyste gałę-
zie   do   wieczystej   uprawy,   zanurzające   swe   korzenie
w strumieniu życia wieczystego źródła. Ujrzyjcie oczami
ducha anioły dnia i anioły nocy, którzy strzegą owoców
płomieniami Wieczystego Światła, przenikających wszy-
stko.”

„Spójrzcie, o Synowie Światła na gałęzie Drzewa Ży-

cia sięgające do królestwa Ojca Niebiańskiego. I zoba-

2 Oryginalnie

zostało użyte słowo Elder, co oznacza człowie-

ka, który przeszedł siedmioletnią ścieżkę oczyszczenia. W pol-
skiej kulturze świątynnej adept nazywa się bratem, zaś zakonnik
posiadający wyższe wykształcenie i odznaczający się pokorą
i wielką cnotliwością nazywa się ojcem.

czycie korzenie Drzewa Życia schodzące w głąb łona
Ziemskiej Matki. A Syn Człowieczy podniesiony jest na
wieczyste wyżyny i stąpa po cudownej równinie; bo tyl-
ko Syn Człowieczy nosi w swoim ciele korzenie Drzewa
Życia; te same korzenie, które żywią z się z łona Ziem-
skiej Matki: i tylko Syn Człowieczy nosi w swoim duchu
gałęzie Drzewa Życia, które sięgają do nieba, do same-
go królestwa Ojca Niebiańskiego.”

„I przez siedem lat pracowaliście w dzień z aniołami

Ziemskiej Matki; i przez siedem lat sypialiście w ramio-
nach Ojca Niebiańskiego. Dlatego nagroda wasza bę-
dzie wielka, albowiem zostanie dany wam dar jezyków,
abyście mogli przyciągnąć do siebie pełnię mocy Ziem-
skiej Matki i rozkazywać jej aniołom i mieć władzę nad
całym jej królestwem; i abyście mogli przyciągnąć do
siebie jaśniejącą chwalę waszego Ojca Niebiańskiego,
abyście

jego aniołom mogli rozkazywać,

i abyście wstą-

pili do życia wiecznego w królestwach niebiańskich.”

„I przez siedem lat te słowa nie mogły wam być

dane, albowiem ten, kto używa daru języków, aby szu-
kać bogactw lub mieć władzę nad swoimi wrogami, nie
może być dłużej Synem Światła, a jedynie sługą diabła
i stworzeniem ciemności. Albowiem tylko czysta woda
może odbijać Światło Słońca; zaś woda zmętniała od
brudu i błota niczego odzwierciedlić nie zdoła. Tak wiec
kiedy   ciało   i   duch   Syna   Człowieczego   chodziło   wraz
z aniołami Ziemskiej Matki i Ojca Niebiańskiego przez
lat siedem, stał się on jak płynąca rzeka w świetle połu-
dniowego słońca, odzwierciedlająca blask błyszczących
klejnotów.”

„Słuchajcie

mnie,

Synowie

Światła,

nałożę na was

dar języków, abyście poprzez rozmowę z waszą Ziemską
Matką o poranku i Ojcem Niebiańskim z wieczora,

mogli coraz bardziej przybliżać się do jedności z króle-
stwami Ziemi i Nieba, do takiej jedności, która jest prze-
znaczona Synowi Człowieczemu od początku czasów.”

„Wyjawię przed wami głębokie i tajemnicze rzeczy,

bo powiadam wam zaprawdę: wszystkie rzeczy są z Bo-
ga i nie ma nic poza Nim. Skierujcie zatem wasze serca,
abyście mogli chadzać prawymi ścieżkami, tam gdzie
On jest obecny.”

„Kiedy rankiem otwieracie wasze oczy, zanim jeszcze

ciało   wasze   zostanie   powołane   przez   Anioła   Słońca,
wypowiedzcie do siebie następujące słowa, pozwalając
im odbić się echem w waszym duchu: bo słowa są jak
martwe liście, kiedy nie ma w nich ducha życia. Po-
wiedzcie   zatem   te   słowa:  »Wstępuję   do   wieczystego
i nieskończonego ogrodu tajemnicy, mój duch w jed-
ności   z   Ojcem   Niebiańskim,   moje   ciało   w   jedności
z  Ziemską Matką, moje serce w harmonii z Braćmi
moimi, Synami Człowieczymi, oddaje mojego ducha,
moje ciało, i moje serce, świętej, czystej i oswobadzają-
cej Nauce, tej, która znana była nawet i Enochowi«.”

„A kiedy już te słowa wstąpią do waszego ducha

w pierwszy poranek szabatu wypowiedzcie następujące
słowa: »Ziemska Matka i ja Jednym jesteśmy. Jej od-
dech jest moim oddechem, Jej krew jest moją krwią,
Jej kości, Jej ciało, Jej wnętrzności, Jej oczy i uszy są
moimi kośćmi, moim ciałem, moimi wnętrznościami,
moimi oczami i uszami. Nigdy Jej nie opuszczę, a Ona
zawsze   karmić   będzie   i   podtrzymywać   moje   ciało«.
I poczujecie moc Ziemskiej Matki przepływającą przez
wasze ciało jak rzeka wypełniona po brzegi od deszczu,
bystro i prężnie płynącą.”

„Zaś drugiego dnia po szabacie powiedzcie te sło-

wa: »Aniele Ziemi, uczyń moje nasienie płodnym

i niech Twoja moc da życie memu ciału«. I tak jak two-
je   nasienie   stwarza   nowe   życie,   tak   przenika   ziemię
nasienie Anioła Ziemi: w trawie, w glebie, we wszyst-
kich żywych rzeczach, które wyrastają z ziemi. Wiedzcie,
o Synowie Światła, że ten sam Anioł Ziemi, który nasie-
nie wasze przemienia w synów waszych, przemienia tak-
że malutki żołądź w rozłożysty dąb i sprawia, że ziarno
pszenicy rośnie, aby dać chleb Synowi Człowieczemu.
A nasienie z waszego ciała nie musi wniknąć do ciała
kobiety, aby stworzyć życie, albowiem moc Anioła Ziemi
jest

wystarczająca,

aby stworzyć życie z ducha wewnątrz

jak i życie z ciała na zewnątrz.”

„A na trzeci dzień po szabacie te słowa wymówcie:

»Aniele Życia, wejdź z mocą w kończyny mojego cia-
ła.« I z tymi słowami obejmijcie Drzewo Życia, tak jak
Ja obejmuję ten dąb – mego brata, a poczujecie jak moc
Anioła Życia wpływa do waszych rąk, nóg i wszystkich
części waszego ciała, tak jak obfita żywica z drzewa na
wiosnę,   aż   wycieka   na   zewnątrz,   tak   też  Anioł   Życia
wypełni wasze ciało mocą Ziemskiej Matki.”

„A w czwarty poranek po szabacie wymówcie nastę-

pujące słowa: »Aniele Radości, zejdź na ziemię rozda-
jąc piękno i błogość wszystkim dzieciom Ziemskiej
Matki i Ojca Niebiańskiego.«

wyjdziecie na pola kwia-

tów   tuż   po   deszczu   i   podziękujecie   waszej   Ziemskiej
Matce za słodki zapach pąków, bo zaprawdę powiadam
wam, kwiat nie ma żadnego innego celu jak tylko przy-
nosić radość do serca Syna Człowieczego.  I będziecie
słuchać   nowymi   uszami   pieśni   ptaków,   i   zobaczycie
nowymi   oczami   kolory   wschodzącego   i   zachodzącego
słońca; a wszystkie te dary Ziemskiej Matki sprawią, że
radość w was powstanie, jak tryskające źródło na pusty-
ni. I poznacie, że nikt nie przychodzi do Ojca Niebiań-

skiego, komu nie udzieli przepustki Anioł Radości; bo
w radości została stworzona Ziemia i w radości Ziem-
ska Matka i Ojciec Niebiański dali życie Synowi Czło-
wieczemu.”

„A piątego poranka po szabacie powiedzcie te sło-

wa: »Aniele Słońca, wejdź do mojego ciała i pozwól mi
skąpać   się   w   ogniu   życia.«  I   poczujecie   promienie
wschodzącego słońca jak najpierw wchodzą do central-
nego punktu waszego ciała, gdzie aniołowie dnia i nocy
się mieszają, a moc słońca do was należeć będzie, aby-
ście  mogli ją kierować do jakiejkolwiek części waszego
ciała, aby aniołowie tam zamieszkali.”

„A w szósty poranek po szabacie powiedzcie te sło-

wa: »Aniele Wody, wstąp do mojej krwi i daj mojemu
ciału Wodę Życia.«  I poczujesz jak bystry bieg rzeki,
moc Anioła Wody wstąpi do twojej krwi i tak jak bieg
wąskich strumyczków prześle on moc Ziemskiej Matki
poprzez twoją krew do wszystkich części twojego ciała.
A stanie się to ku uleczeniu, albowiem moc Anioła Wody
jest ogromna, a kiedy do niego/(niej) mówisz, wyśle on/
(a) swoją moc dokądkolwiek rozkażesz, bo kiedy anioło-
wie Boga mają mieszkanie u Syna Człowieczego, wszy-
stkie rzeczy są możliwe.”

„A siódmego ranka po szabacie, tak mówcie: »Anie-

le Powietrza, wstąp wraz z moim oddechem i daj memu
ciału Powietrze Życia.«  Wiedzcie, o Synowie Światła,
że Anioł Powietrza jest posłannikiem Ojca Niebiańskie-
go, i nikt nie może stanąć przed obliczem Boga, komu
Anioł Powietrza nie udzieli przepustki. Bo my nie myśli-
my o Aniele Powietrza kiedy oddychamy, bo my oddy-
chamy bez myśli, tak jak synowie ciemności żyją całe
swe życie bez myśli. Ale kiedy moc życia wstąpi w wasze
słowa i w wasz oddech, wtedy za każdym razem kiedy

zawołacie Anioła Powietrza, przyzywacie także niezna-
ne anioły Ojca Niebiańskiego; i będziecie, coraz bliżej
i bliżej niebiańskich królestw.”

„A w wieczór szabatu powiedzcie te słowa: »Ojciec

Niebiański   i   ja   Jedno   jesteśmy.«  I   zamknijcie   oczy,
Synowie   Światła   i   we   śnie   wstępujcie   do   nieznanych
obszarowa   Ojca   Niebiańskiego.   I   będziecie   skąpani
w świetle gwiazd, a Ojciec Niebiański będzie was tulił
w swoich ramionach i sprawi, że wewnątrz was wytry-
śnie źródło wiedzy; fontanna mocy, wylewająca wodę
życia, zalewająca miłością i wszechogarniającą mądro-
ścią, jak splendor Wieczystego Światła. A pewnego dnia
oczy waszego ducha się otworzą i poznacie wszystkie
rzeczy.”

„A pierwszego wieczoru po szabacie, powiedzcie te

słowa:  »Aniele Życia Wiecznego, zstąp na mnie i daj
mojemu   duchowi   życie   wieczne.«  I   zamknijcie   oczy,
Synowie Światła, i we śnie kontemplujcie jedność wsze-
lakiego życia. Bo zaprawdę powiadam wam: W godzi-
nach dnia nasze stopy chodzą po ziemi i nie posiadamy
skrzydeł, które uniosłyby nas w górę. Ale nasze dusze
nie są przywiązane do ziemi i z nadejściem nocy poko-
nujemy nasze przywiązanie do ziemi i łączymy się z tym,
co wieczne. Albowiem Syn Człowieczy nie jest tylko tym,
czym się wydaje, a jedynie oczami ducha możemy zoba-
czyć   złote   nici,   które   łączą   nas   z   wszelkim   życiem
w całym wszechświecie.”

„A na drugi wieczór po szabacie, mówcie następują-

co:  »Aniele Twórczej Pracy, zstąp na ziemię i obdarz
obfitością   wszystkich   Synów   Ludzkich.«  Bo   ten   naj-
mocniejszy   z   aniołów   Ojca   Niebiańskiego   powoduje
ruch, a jedynie w ruchu jest życie. Pracujcie Synowie
Światła w ogrodzie Braerstwa, aby stworzyć Królestwo

Nieba na Ziemi. W czasie, gdy pracujecie, Anioł Pracy
Twórczej doglądał będzie i podlewał nasienie waszego
ducha, abyście mogli oglądać Boga.”

„Zaś na trzeci wieczór po szabacie wypowiadajcie te

słowa: »Pokój, pokój, pokój, Aniele Pokoju bądź zaw-
sze i wszędzie.« Szukajcie Anioła Pokoju we wszystkim,
co żyje, we wszystkim, co robicie, w każdym słowie, któ-
re wychodzi z ust waszych. Albowiem pokój jest kluczem
do wszelkiej wiedzy, do wszelkiej tajemnicy i wszelkiego
życia. Gdzie nie ma pokoju, tam króluje Szatan. A syno-
wie ciemności robią wszystko, aby skraść Synom Świa-
tła ich pokój. Udajcie się zatem tej nocy do złotego stru-
mienia   światła,   które   jest   odzieniem   Anioła   Pokoju.
A wracając przynieście ze sobą do poranka pokój Boży,
który przewyższa zrozumienie, abyście tym doskonałym
pokojem ukoili serca Synów Człowieczych.”

„A czwartego wieczoru po szabacie te słowa mów-

cie: »Aniele Mocy zstąp na mnie i wypełnij mocą wszy-
stkie moje dzieła.«  Powiadam wam zaprawdę, tak jak
nie może istnieć życie na ziemi bez słońca, tak nie ma
życia duchowego bez Anioła Mocy. To co myślicie i czu-
jecie jest jak martwe pisma, które są jedynie słowami na
papierze lub martwą mową martwych ludzi. Zaś Syno-
wie Światła nie tylko będą myśleć, nie tylko będą czuć,
ale też będą działać, a ich czyny będą wypełnianiem ich
myśli i uczuć tak jak złoty owoc lata nadaje sens zielo-
nym liściom wiosny.”

„A na piąty wieczór po szabacie mówcie te słowa:

»Aniele   Miłości,   zstąp   na   mnie   i   wypełnij   miłością
wszystkie moje uczucia.« Bo poprzez miłość Ojciec Nie-
biański, Ziemska Matka i Syn Człowieczy staja się Jed-
nym.   Miłość   jest   wieczna.   Miłość   jest   silniejsza   niż
śmierć.   I   co   noc   Synowie   Światła   powinni   się   kapać

w świętej   wodzie   Anioła   Miłości,   aby   rankiem   mogli
chrzcić Synów Człowieczych dobrymi uczynkami i deli-
katnymi słowami. Bo kiedy serce Syna Światła skąpane
jest w miłości, tylko dobre i delikatne słowa wychodzą
z jego ust.”

„W szósty wieczór po szabacie mówcie te słowa:

»Aniele Mądrości, zstąp na mnie i wypełnij mądrością
wszystkie moje myśli.«  Wiedzcie, Synowie Światła, że
wasze myśli są tak mocne jak błyskawica przeszywająca
chmury   i  rozdzierająca   na   pół   olbrzymie   drzewo.  Bo
właśnie na to czekaliście siedem lat, aby nauczyć się jak
rozmawiać   z   aniołami,   bo   nie   znacie   mocy   waszych
myśli. Używajcie zatem mądrości we wszystkim co my-
ślicie, mówicie i robicie. Albowiem zaprawdę powiadam
wam; to co uczynione jest bez mądrości jest jak koń bez
jeźdźca z pianą na pysku i dzikimi oczami, biegnący jak
zwariowany   do   bezdennej   otchłani   Kiedy   zaś   Anioł
Mądrości rządzi waszymi uczynkami, zostaje ustanowio-
na ścieżka do nieznanych planów, a waszym życiem kie-
ruje porządek i harmonia.”

„Oto są komunie z aniołami, dane Synom Światła,

aby z ciałami oczyszczonymi przez Ziemską Matkę i du-
szami   oczyszczonymi   przez   Ojca   Niebiańskiego   mogli
rozkazywać i służyć aniołom nieustannie, w ciągu dnia,
w   jego   określonym   porządku;   z   nadejściem   światła
z jego  źródła  i  z nastaniem  wieczoru, ze  zgaśnięciem
światła; z odejściem ciemności, i z nadejściem dnia, nie-
ustannie i we wszystkich pokoleniach czasu.”

„Prawda rodzi się ze źródła światła, zaś fałsz ze

studni ciemności. Spuścizna wszystkich dzieci prawdy
jest w rękach Aniołów Światła, aby zawsze mogli cho-
dzić drogami Światła.”

„Błogosławieni wszyscy Synowie Światła, którzy

związali swój los z Prawem, którzy chodzą w prawdzie
po wszystkich swoich drogach. Niech Prawo błogosławi
wam   wszystkim   co   dobre   i   chroni   was   przed   złem
i oświeca   wasze   serca   wglądem   w   rzeczy   doczesne
i obdarzy was wiedzą o rzeczach Wieczystych.”

A sierp księżyca pokoju powstał nad górą i pasy

światła odbijały się w wodach rzeki. I Synowie Światła,
jak jeden maż uklęknęli pełni czci i dziękczynienia za
słowa Jezusa, jako, że nauczał pradawnym sposobem
ich praojców, nawet tak jak Enoch był nauczany.

A Jezus rzekł: „Prawo zostało ustanowione, aby na-

grodzić Dzieci Światła uleczeniem i obfitym pokojem,
długim życiem i owocnym nasieniem wieczystych błogo-
sławieństw oraz wieczną radością w nieśmiertelności
Wieczystego Światła.”

„Z nastaniem świtu obejmuję moją Matkę, z nadej-

ściem nocy łączę się z moim Ojcem, z odejściem wieczo-
ru i rana i będę zgłębiał ich Prawo i nie przerwę tych
Komunii aż do końca czasu.”

Dar Życia w pokornej trawie

A było to w miesiącu Thebet, kiedy ziemia pokryta

była kiełkami młodej trawy po deszczach, a jej szma-
ragdowy zielony odcień był delikatny jak miękki puch
kurczęcia. I tego właśnie słonecznego poranka Jezus
zgromadził wokół siebie nowo powołanych Braci
Wybranych, aby mogli usłyszeć na własne uszy i zrozu-
mieć w swoim sercu nauki swoich ojców, tak jak były
one przekazywane Enochowi w starożytności.

I Jezus usiadł pod sędziwym, poskręcanym drzewem,

trzymając w dłoniach mały, gliniany garnek; a w garnku
rosły delikatne źdźbła pszenicy (orkisz), najdoskonal-
szego ze wszystkich zbóż. Delikatne źdźbła w garnku
były pełne życia, tak jak trawa i inne rośliny pokrywają-
ce wzgórza daleko na polach i hen w oddali. A Jezus
pogładził dłońmi trawę w garnku tak delikatnie, jakby
dotykał głowy maleńkiego dziecka.

I rzekł Jezus: „Szczęśliwi jesteście wy, Synowie

Światła, albowiem wstąpiliście na ścieżkę, która nie zna
śmierci i stąpacie drogą prawdy, tak jak czynili to daw-
ni wasi ojcowie, którzy nauczani byli przez Wielkich.
Oczami   i   uszami   ducha   widzicie   obrazy   i   słyszycie

dźwięki   królestwa   Ziemskiej   Matki:   błękitne   niebo,
gdzie   zamieszkuje   Anioł   Powietrza,   spieniona   rzekę,
w której płynie Anioł Wody, złote światło wychodzące od
Anioła Słońca. A ja powiadam wam zaprawdę – wszyst-
ko to jest wewnątrz was tak jak i na zewnątrz; albowiem
wasz oddech, wasza krew, ogień życia wewnątrz was są
Jednym z Ziemską Matką.”

„Ale z tych wszystkich i wielu jeszcze innych darów

najcenniejszym darem waszej Ziemskiej Matki jest tra-
wa pod waszymi stopami, po której bezmyślnie stąpacie.
Pokorny i skromny jest Anioł Ziemi, albowiem nie ma
on skrzydeł, które by go uniosły, ani złotych promieni
światła, które przeszyłyby mglę. Jednak olbrzymia jest
jego siła i rozlegle jego królestwo, bo pokrywa Ziemię
swoją mocą, i bez niego Synowie Człowieczy nie mogli-
by żyć, bo żaden człowiek nie może żyć bez trawy, drzew
i roślinności Ziemskiej Matki. One są właśnie darami
Anioła Ziemi dla Synów Człowieczych.”

„Teraz zaś będę mówił do was o rzeczach tajemnych,

gdyż   zaprawdę   powiadam   wam:   pokorna   trawa   jest
czymś   dużo   ważniejszym   niż   pokarm   dla   człowieka
i zwierza.   Pod   pokorą   ukryta   jest   chwała,   tak   jak
w przypowieści o władcy królestwa, który zwiedzał swe
posiadłości przebrany za żebraka, wiedząc, że takiemu
wiele   rzeczy   opowiedzą,   władcy   zaś   by   się   obawiali.
W taki sam sposób pokorna trawa ukrywa swoja chwale
pod   swoim   płaszczem   z   pokornej   zieleni,   a   Synowie
Człowieczy stąpają po niej, orzą ją, karmią nią swoje
zwierzęta,   ale   nie   znają   sekretów   ukrytych   wewnątrz
niej, sekretów życia wiecznego w królestwach niebiań-
skich.”

„Jednak Synowie Światła poznają co ukryte jest

w trawie, będzie im to dane, aby mogli przynieść ulgę

Synom Człowieczym. Moc nauki przekazuje wam Ziem-
ska Matka, ta oto garstka pszenicy (orkisz) w tym zwy-
kłym garnku, takim z jakiego pijecie mleko i zbieracie
miód pszczół. Teraz garnek ten wypełniony jest czarną,
żyzną   glebą   powstałą   ze   starych   liści   i   wilgoci   rosy
porannej, najcenniejszego daru Anioła Ziemi.”

„I zwilżyłem garść pszenicy (orkisz), aby Anioł Wody

mógł w nią wejść. Anioł Powietrza też ją objął, a także
Anioł Słońca, a moc tych trzech aniołów obudziła także
Anioła Życia wewnątrz pszenicy, a kiełek i korzonek zro-
dziły się w każdym z ziaren.”

„Tedy włożyłem przebudzoną pszenicą do gleby

Anioła Ziemi, a moc Ziemskiej Matki i wszyscy jej anio-
łowie wstąpili do pszenicy, a kiedy słonce powstało czte-
ry razy, ziarna zamieniły się w trawę. I powiadam wam
zaprawdę: nie ma cudu większego niż ten.”

A Bracia patrzyli z szacunkiem na delikatne źdźbła

trawy w dłoniach Jezusa, a jeden z nich zapytał: „Mist-
rzu, jaki jest sekret trawy, którą trzymasz w swych dło-
niach? Dlaczego jest ona inna niż trawa, która pokrywa
pagórki i góry?”

A Jezus odrzekł: „Nie jest inna, Synu Światła. Wszel-

ka trawa, wszelkie drzewa, wszystkie rośliny w każdym
krańcu świata są częścią królestwa Ziemskiej Matki. Ja
zaś oddzieliłem w tym garnku niewielką tylko cześć kró-
lestwa Matki, abyście mogli jej dotknąć rekami ducha
i aby jej moc wstąpiła do waszego cala.”

„Bo zaprawdę powiadam wam, istnieje Święty Stru-

mień Życia, który dał życie Ziemskiej Matce i wszystkim
jej aniołom. Niewidzialny jest strumień życia dla oczu
Synów Człowieczych, bo chodzą oni w ciemności i nie
widzą aniołów dnia ani nocy, którzy ich otaczają i krążą
nad nimi. Ale Synowie Światła przez siedem lat chodzili

z aniołami dnia i nocy i dlatego teraz zostają im powie-
rzone  tajemnice   komunii  z  aniołami.  A  oczy  waszego
ducha zostaną otworzone, zobaczycie, usłyszycie i do-
tkniecie   Strumienia   Życia,   który   dał   życie   Ziemskiej
Matce. I wstąpicie do Świętego Strumienia Życia, a on
zaniesie   was   niezmiernie   delikatnie   do   wieczystego
życia w królestwie waszego Niebiańskiego Ojca.”

„Jakże mamy tego dokonać, Mistrzu?” – pytali nie-

którzy ze zdziwieniem. „Jakie sekrety musimy poznać,
aby zobaczyć, usłyszeć i dotknąć tego Świętego Strumie-
nia Życia?”

Ale Jezus nie odpowiedział. Położył tylko obie dło-

nie wokół rosnących źdźbeł trawy w garncu, delikatnie,
jakby to było czoło niemowlęcia. Zamknął oczy, a wo-
kół niego pojawiły się fale światła, błyszczące w słońcu,
tak jak drży gorące powietrze w lecie, gdy niebo jest
bezchmurne. A Bracia uklękli i schylili głowy z czcią
dla mocy aniołów, która wylewała się z postaci siedzą-
cego Jezusa; a on nadal siedział w ciszy z dłońmi zam-
kniętymi wokół źdźbeł trawy, jakby w modlitwie.

I nikt nie wiedział czy godzina minęła, czy rok, bo

czas stanął w miejscu, jakby całe stworzenie wstrzyma-
ło oddech. Jezus zaś otworzył oczy, a zapach kwiatów
wypełnił powietrze, kiedy przemówił:  „Oto tajemnica,
Synowie Światła, tu w tej pokornej trawie. Oto właśnie
miejsce spotkania Ziemskiej Matki i Ojca Niebiańskie-
go;   tutaj   właśnie   jest   Strumień   Życia,   który   zrodził
wszelkie   stworzenie;   zaprawdę   powiadam   wam,   tylko
Synowi Człowieczemu dane jest widzieć, słyszeć i doty-
kać Strumienia Życia, który płynie pomiędzy Ziemskim,
a Niebiańskim Królestwem. Obejmijcie waszymi dłońmi
delikatną trawę Anioła Ziemi, a zobaczycie, usłyszycie
i dotkniecie mocy wszystkich aniołów.”

I jeden za drugim, każdy z Braci osiadł nabożnie

przed mocą aniołów, trzymając w dłoniach delikatną
trawę. I każdy z nich odczul jak Strumień Życia wstępu-
je w ich ciało z silą rwącego potoku po wiosennej burzy.
I moc aniołów wlewała się do ich dłoni, do góry, do
ramion i potrząsała nimi mocno, tak jak północny wiatr
potrząsa gałęzie drzew. I wszystkich zadziwiła moc w
pokornej trawie, że mogła ona zawierać w sobie wszyst-
kich aniołów oraz królestwo Ziemskiej Matki i króle-
stwo Ojca Niebiańskiego. Usiedli wiec przed Jezusem
i byli przez niego nauczani.

A Jezus rzekł: „Patrzcie, Synowie Światła oto uniżo-

na trawa. Widzicie zatem gdzie są wszyscy aniołowie
Ziemskiej Matki i Ojca Niebiańskiego. Albowiem teraz
wstąpiliście do Strumienia Życia, a jego prądy uniosą
was w czasie do wieczystego życia w królestwie wasze-
go Ojca Niebiańskiego.”

„Albowiem w trawie są wszyscy aniołowie. Oto anioł

Słońca, w soczystej barwie zieleni pszenicy. Bo nikt nie
możne spojrzeć prosto w słonce, kiedy jest ono wysoko
na niebie, bo moc jego światła oślepia oczy Syna Czło-
wieczego. I właśnie dlatego anioł Słońca obraca w zie-
loność wszystko, czemu daje życie, aby Syn Człowieczy
mógł spojrzeć na wiele rożnych odcieni zieleni i tam
odnaleźć siłę i pokrzepienie. Powiadam wam zaprawdę,
wszystko co jest  zielone,  posiada  życie  i ma w sobie
Anioła Słońca, nawet te delikatne źdźbła młodej pszeni-
cy.”

„Także i Anioł Wody błogosławi trawę, bo powiadam

wam zaprawdę, więcej jest w trawie Anioła Wody niż
jakiegokolwiek innego anioła Ziemskiej Matki. Bo jeśli
zgnieciecie trawę w swych dłoniach, poczujecie wodę
życia, która jest krwią Ziemskiej Matki. Tak wiec w cią-

gu dnia, kiedy dotykacie trawy i wstępujecie do Stru-
mienia Życia, dajcie do ziemi kilka kropli wody, aby tra-
wa mogła być odnowiona dzięki mocy Anioła Wody.”

„Wiedzcie też, że i Anioł Powietrza jest wewnątrz

trawy,   albowiem   wszystko   co   żyje   i   jest   zielone   jest
domem Anioła Powietrza. Przyłóżcie twarze blisko tra-
wy, oddychajcie głęboko i pozwólcie, aby Anioł Powie-
trza wszedł głęboko do waszego ciała. Bo on(a) mieszka
w   trawie,   tak   jak   dąb   mieszka   w   żołędziu,   jak   ryba
w morzu.”

„Anioł Ziemi jest tym, który daje życie trawie, tak jak

płód w łonie matki żyje jej pokarmem, tak też ziemia
daje siebie sama ziarnom pszenicy, sprawiając, że rosną
one   w   górę,   aby   objąć   Anioła   Powietrza.   Zaprawdę
powiadam wam, każde ziarno pszenicy, które wykiełkuje
i rośnie w górę do nieba jest zwycięstwem nad śmiercią,
gdzie króluje Szatan. Bo życie zawsze zaczyna o się na
nowo.”

„A to Anioł Życia przepływa przez źdźbła trawy do

ciała Syna Światła, potrząsając go swoja mocą. Albo-
wiem trawa jest Życiem i Syn Światła jest Życiem,
a Życie płynie pomiędzy Synem Światła i źdźbłami tra-
wy tworząc most do Świętego Strumienia Światła, który
dał życie wszelkiemu stworzeniu.”

„A kiedy Syn Światła trzyma pomiędzy dłońmi źdźbła

trawy, wtedy Anioł Radości wypełnia jego ciało muzyką.
Wstąpić do Strumienia Życia, to stać się jednym z pie-
śnią   ptaka,   kolorami   dziko   rosnących   kwiatów,   zapa-
chem   snopów   zbóż   świeżo   zebranych   na   polach.   Za-
prawdę powiadam wam, jeżeli Syn Człowieczy nie czuje
radości   w   swoim   sercu,   pracuje   dla   Szatana   i   daje
nadzieję synom ciemności. Nie istnieje bowiem smutek
w królestwie Światła, tylko Anioł Radości. Uczcie się

zatem od delikatnych źdźbeł trawy pieśni Anioła Rado-
ści, aby Synowie Światła mogli zawsze z nią chodzić
i przez to pocieszać serca Synów Człowieczych.”

„Ziemska Matka jest tą, która karmi nasze ciała,

z Niej się rodzimy i w Niej mamy życie. Tak też dostar-
cza nam ona pożywienia w źdźbłach tej samej trawy,
którą dotykamy. Bo zaprawdę powiadam wam, pszenica
nie karmi nas tylko jako chleb. Możemy także spożywać
delikatne źdźbła trawy, aby siła Ziemskiej Matki mogła
w nas wstąpić. Żujcie zatem dobrze te źdźbła, bo Syn
Człowieczy nie ma takich zębów jak zwierz i tylko wte-
dy, gdy dobrze przeżuje rośliny może wstąpić do naszej
krwi Anioł Wody i dać nam moc. Spożywajcie Synowie
Światła tę najcenniejszą z roślin ze stołu Ziemskiej Mat-
ki, aby wasze dni mogły być długie na ziemi. Taki bo-
wiem pokarm ma upodobanie w oczach Boga.”

„Zaprawdę powiadam wam, Anioł Mocy wstępuje

w was, kiedy dotykacie Strumienia Życia poprzez źdźbła
trawy. Albowiem Anioł Mocy jest jak jaśniejące światło,
które otacza każdą żywą rzecz, tak jak księżyc w pełni
otoczony jest okręgami blasku i tak jak mgła unosi się
nad polami, kiedy słonce wspina się coraz wyżej na nie-
bie. I Anioł Mocy wstępuje do Syna Światła, kiedy jego
serce jest czyste, a jego jedynym pragnieniem jest przy-
nosić ulgę i nauczać Synów Człowieczych. Dotykajcie
zatem źdźbeł trawy i czujcie jak Anioł Mocy wstępuje
poprzez końce waszych palców i płynie w górę do ciała
i potrząsa was, aż zadrżycie w zachwycie i oniemieniu.”

„Wiedzcie też, że i Anioł Miłości obecny jest

w źdźbłach trawy, bo miłość jest w dawaniu, a wielka
jest   miłość   dawana   Synom   Światła   przez   delikatne
źdźbła trawy. Bo powiadam wam zaprawdę, Strumień
Życia przechodzi przez każda żywą rzecz i wszystko co

żyje, skąpane jest w Świętym Strumieniu Życia. A kiedy
Syn   Światła   dotyka   z   miłością   źdźbeł   trawy,   to   one
odwzajemniają jego miłość i prowadzą go do Strumie-
nia Życia, gdzie może odnaleźć życie wieczne. A taka
miłość nigdy nie może się wyczerpać, bo jej źródło jest
w Strumieniu Życia, który wpływa do Wiecznego Morza
i niezależnie od tego, jak daleko Syn Człowieczy oddali
się od Ziemskiej Matki i Ojca Niebiańskiego, dotkniecie
trawy zawsze przyniesie mu wiadomość od Anioła Miło-
ści; a jego stopy znów będą się kapać w Świętym Stru-
mieniu Życia.”

„Azaliz to Anioł Mądrości, rządzi on ruchem planet,

kolejnością pór roku i regularnym wzrostem wszystkich
żywych rzeczy. Także Anioł Mądrości zarządza komunią
Synów Światła ze Strumieniem Życia poprzez delikatne
źdźbła trawy. Bo powiadam wam, zaprawdę, wasze cia-
ło jest święte, ponieważ kąpie się w Strumieniu Życia,
który jest Wiecznym Porządkiem.”

„Dotykajcie trawy, Synowie Światła i dotykajcie

Anioła   Życia   Wiecznego.   Bo   jeśli   będziecie   patrzeć
oczami ducha, zaprawdę ujrzycie, że trawa jest wieczy-
sta. Teraz jest młoda, delikatna, pełna blasku jak nowo
narodzone dziecko. Wkrótce stanie się wysoka, dostoj-
na, jak młode drzewo, wydające pierwsze owoce. Potem
zżółknie z wiekiem i schyli głowę cierpliwie, tak jak pole
stojące po żniwach. W końcu wyschnie, bo mały glinia-
ny garnek nie może służyć pszenicy przez cały okres jej
wegetacji (życia). Ale ona nie umiera, albowiem brązo-
we łodygi wracają do Anioła Ziemi, i trzyma on roślinę
w swych ramionach i utula ją do snu i wszystkie anioły
działają w jej zwiędłych liściach, a zatem zostają one
zmienione i nie umierają, ale powstają na nowo w in-
nym przebraniu. Tak samo Synowie Światła nigdy nie

widzą śmierci, ale odnajdują siebie zmienionymi i pow-
stałymi do wiekuistego życia.”

„A tak i Anioł Pracy nigdy nie śpi, jeno wysyła ko-

rzenie pszenicy w głąb, do Anioła Ziemi, aby kiełki deli-
katnej zieleni mogły pokonać śmierć i panowanie Szata-
na. Bo życie jest ruchem, a Anioł Pracy nigdy nie stoi
nieruchomo,   ale   pracuje   nieustannie   w   winnicy   Pań-
skiej. Zamknijcie oczy, kiedy dotykacie trawy, Synowie
Światła, ale nie zasypiajcie albowiem dotknąć Strumień
Życia,  to  dotknąć  wieczystego  rytmu wiekuistych  kró-
lestw, a kapać się w Strumieniu Życia, to czuć coraz
bardziej moc Anioła Pracy wewnątrz was, stwarzające-
go na ziemi Królestwo Niebiańskie.”

„Pokój jest darem Strumienia Życia dla Synów Świa-

tła.   Stąd   też   zawsze   pozdrawiamy   się   wzajemnie   mó-
wiąc: »Pokój z tobą.« Tak samo i trawa wita wasze cia-
ło   pocałunkiem   pokoju.   Powiadam   wam   zaprawdę,
Pokój nie oznacza tylko braku wojen, bo bardzo szybko
może spokojna rzeka się zmącić i zmienić się w spienio-
ny grzmot wody, a te same fale, które kołyszą łódź mogą
ją szybko roztrzaskać o skały. Tak też przemoc czai się
i czeka na Synów Człowieczych, kiedy nie utrzymują oni
stanu  Pokoju.  Dotykajcie  trawy,  a przez  to  dotykacie
Strumienia   Życia.   W   taki   sposób   odnajdziecie   Pokój,
Pokój   zbudowany   mocą   wszystkich   aniołów.  A  mając
taki Pokój, promienie Świętego Światła rozproszą wszel-
ka ciemność.”

„Kiedy Synowie Światła są jednym ze Strumieniem

Życia, wtedy moc źdźbeł trawy prowadzić ich będzie do
wiekuistego królestwa Ojca Niebiańskiego. I poznacie
więcej   tajemnic,   na   które   jeszcze   teraz   nie   jesteście
gotowi, aby je usłyszeć. Bo istnieją inne Święte Strumie-
nie   w   wieczystych   królestwach;   zaprawdę   powiadam

wam,   niebiańskie   królestwa   są   poprzecinane   strumie-
niami  złotego  światła,  zataczającymi  łuk  daleko  poza
sklepieniem niebiańskim i nie mającymi końca. I Syno-
wie   Światła   będą   podróżować   tymi   strumieniami   na
zawsze, nie znając śmierci, prowadzeni przez wieczystą
miłość Ojca Niebiańskiego. I powiadam wam zaprawdę,
wszystkie te tajemnice są zawarte w pokornej trawie,
kiedy jej delikatnie dotykacie i otwieracie wasze serca
dla Anioła Życia wewnątrz.”

„Zbierajcie zatem ziarna pszenicy i sadźcie je w ma-

łych, glinianych garnkach, i codziennie z radosnym ser-
cem jednoczcie się z aniołami, aby mogli być waszymi
przewodnikami do Strumienia Życia, a wtedy będziecie
mogli przynieść z jego wiekuistego źródła ukojenie i siłę
dla Synów Człowieczych. Bo zaprawdę powiadam wam,
wszystko czego się uczycie, wszystko, co widzą wasze
duchowe oczy i wszystko, co słyszą wasze duchowe uszy,
wszystko to jest jak pusta w środku trzcina na wietrze,
jeżeli   nie   przekazujecie   przesłania   prawdy   i   światła
Synom Człowieczym. Bo po owocach poznajemy war-
tość drzewa. A kochać, to nauczać bez końca bez ustan-
ku.   Bo   tak   byli   nauczani   wasi   dawni   ojcowie,   nawet
nasz   ojciec   Enoch.   Idźcie   teraz   i   niech   Pokój   będzie
z wami.”

I Jezus wyciągnął przed siebie mały garnek ze

źdźbłami młodej trawy, jakby do błogosławieństwa
i udał się w kierunku zalanych słońcem wzgórz wzdłuż
brzegu rzeki, jak było w zwyczaju wszystkich Braci.
A inni podążyli za nim, utrzymując w sobie słowa Jezu-
sa, jakby cenny klejnot w swym sercu.

Siedmiokrotny Pokój

„Pokój z wami” – rzekł Elder pozdrawiając Braci,

którzy zgromadzili się na nauki.

„Pokój z tobą” – odpowiedzieli i udali się razem

wzdłuż brzegu rzeki, bo taki był ich zwyczaj, że kiedy
Elder nauczał Braci, aby mogli dzielić nauki z aniołami
Ziemskiej Matki: Anielom Powietrza, Słońca, Wody,
Ziemi, Życia i Radości.

I Elder rzekł do Braci: „Będę do was mówił o poko-

ju, bo ze wszystkich aniołów Ojca Niebiańskiego, pokój
jest tym, którego świat najbardziej pragnie, tak jak zmę-
czone niemowlę pragnie położyć swą główkę na piersi
matki. To brak pokoju jest tym, co nęka królestwa, na-
wet wtedy, kiedy nie są one w stanie wojny. Bo przemoc
i walka mogą królować w państwie nawet i wtedy, kiedy
nie słychać odgłosu szczeku mieczy. Bo chociaż armie
nie maszerują przeciwko sobie i tak nie ma pokoju kiedy
Synowie Człowieczy nie chodzą z aniołami Ojca Nie-
biańskiego. Zaprawdę powiadam wam, wielu jest tych,
którzy nie znają pokoju, bo toczą oni wojnę z własnym
ciałem; toczą wojnę z własnymi myślami; nie są pojed-
nani   ze   swymi   ojcami,   matkami,   dziećmi;   nie   mają

pokoju z przyjaciółmi lub sąsiadami; nie znają piękna
Świętych Pism; nie pracują w ciągu dnia w królestwie
swojej Ziemskiej Matki, ani też nie sypiają w ramionach
swojego Ojca Niebiańskiego. Pokój w nich nie mieszka,
bo zawsze spragnieni są tego, co w końcu i tak przynosi
tylko   znój   i   ból,   nawet   i   takie   pułapki   jak   bogactwo
i sława,   którymi   Szatan   usiłuje   kosić   Synów   Człowie-
czych;   żyją   oni   w   ignorancji   Prawa,   nawet   Świętego
Prawa,   według   którego   my   żyjemy:   ścieżka   aniołów
Ziemskiej Matki i Ojca Niebiańskiego.”

„Mistrzu, jak zatem możemy przynieść pokój naszym

braciom?” – zapytał jeden ze Starszych – „bo jesteśmy
gotowi zrobić wszystko, aby Synowie Człowieczy dzielili
(z nami) błogosławieństwa Anioła Pokoju.”

A on odpowiedział: „Zaprawdę, tylko ten, kto jest

w pokoju ze wszystkimi aniołami może skierować świa-
tło pokoju na innych. A zatem bądź najpierw w pokoju
ze wszystkimi aniołami Ziemskiej Matki i Ojca Niebiań-
skiego. Bo wichry burzy mącą i niepokoją wodę rzeki,
i tylko spokój, który po burzy następuje, może ją znów
uspokoić. Bądź uważny, kiedy brat prosi cię o chleb,
żebyś nie podał mu kamieni. Żyj najpierw w pokoju ze
wszystkimi   aniołami,   bo   wtedy   twój   pokój   będzie   jak
fontanna, która

sama

się

napełnia

poprzez

dawanie,

a im

więcej dajesz, tym więcej będzie dane tobie, bo takie
jest Prawo.”

„Trojakie są mieszkania Syna Człowieczego i nikt nie

może  przyjść  przed  oblicze   Boga,  kto   nie  zna Anioła
Pokoju  w  każdym z trzech. A są  to: jego  ciało,  jego
myśli   i   jego   uczucia.   Kiedy   Anioł   Mądrości   kieruje
myślami człowieka, kiedy Anioł Miłości oczyszcza jego
uczucia, i kiedy jego uczynki ciała są odzwierciedleniem
zarówno miłości i mądrości, wtedy Anioł Pokoju prowa-

dzi   go  nieomylnie   do   tronu   jego   Ojca   Niebiańskiego.
I powinien się on modlić nieustannie, aby władza Szata-
na ze wszystkimi jego chorobami i nieczystością mogła
zostać wyrzucona ze wszystkich trzech  mieszkań; aby
Moc, Mądrość i Miłość mogły panować w jego ciele,
jego myślach i jego uczuciach.”

„Najpierw, Syn Człowieczy będzie szukał pokoju ze

swoim własnym ciałem, bo jego ciało jest jak jezioro
górskie, w którym odbija się słonce, kiedy jest przejrzy-
ste i nieruchome; ale kiedy pełne jest błota i kamieni,
nic się w nim nie odbije. Wpierw Szatan musi zostać
wyrzucony z ciała, aby aniołowie Boży mogli wejść na
nowo i w nim zamieszkać. Zaprawdę, nie może panować
pokój w ciele, dopóki nie stanie się ono świątynią Świę-
tego Prawa. A zatem kiedy ten, co cierpi z bólu i okrop-
nej zarazy prosi cię o pomoc, powiedz mu, aby odnowił
się przez post i modlitwę. Powiedzcie mu, aby zawołał
Anioła   Słońca,  Anioła   Wody   i  Anioła   Powietrza,   aby
mogli wstąpić do jego ciała i wyrzucić moc Szatana.
Pokażcie mu chrzest wewnątrz jak i chrzest zewnętrzny.
Powiedzcie, aby zawsze jadł ze stołu naszej Ziemskiej
Matki, zastawionego jej darami: owocami drzew, tra-
wami pól i mlekiem zwierząt nadającym się do spożycia
oraz miodem pszczół. Niech nie wzywa mocy Szatana
poprzez jedzenie ciała zwierząt, bo ten kto zabija, zabija
swojego brata, a kto zjada ciało zabitego zwierza, zjada
ciało śmierci. Powiedzcie mu, aby przygotował swe po-
żywienie używając ognia życia, a nie ognia śmierci, bo
żywi   aniołowie   żywego   Boga   służą   tylko   żywym   lu-
dziom.”

„I chociaż nie widzi ich i nie słyszy, nie dotyka, to

w każdym momencie otoczony jest mocą aniołów Boga.
I dopóki jego oczy i uszy zamyka ignorancja Prawa

i pragnienie  przyjemności  Szatana,  nie   będzie  ich   wi-
dział, ani słyszał, ani też ich dotykał. Kiedy zaś będzie
pościł i modlił się do żywego Boga, aby usunął z niego
wszystkie   choroby   i   nieczystości   Szatana,   wtedy   jego
oczy i uszy się otworzą i odnajdzie pokój.”

„Bo nie tylko cierpi ten, kto ma w sobie choroby Sza-

tana ale i jego matka, ojciec, jego żona i dzieci, jego
przyjaciele, oni też cierpią, bo żaden człowiek nie jest
samotną wyspą, a siły które przez niego przepływały,
czy to anielskie, czy szatańskie, zaprawdę są to moce,
które czynią innym dobro lub zło.”

„Po tym, módlcie się do waszego Ojca Niebiańskie-

go, kiedy słonce jest wysoko na niebie w środku dnia:
»Ojcze   nasz,   który   jesteś   w   niebie,   ześlij   wszystkim
Synom   Człowieczym   Anioła   Życia,   aby   zamieszkał
w nich na zawsze.«”

„Wtedy będzie Syn Człowieczy szukał pokoju ze swo-

imi własnymi myślami, aby Anioł Mądrości mógł go
prowadzić. Bo powiadam wam zaprawdę, nie ma więk-
szej siły na niebie i na ziemi niż myśli Syna Człowiecze-
go. Choć niewidzialna oczami ciała każda myśl ma
potężną moc, nawet taką, która potrząśnie niebiosami.”

„Bo żadnemu innemu stworzeniu w królestwie Ziem-

skiej Matki nie jest dana siła myśli, bo wszystkie zwie-
rzęta, które pełzają i ptaki, które latają, nie żyją według
swojego myślenia, ale według Prawa, które rządzi wszy-
stkim.   Tylko   Synom   Człowieczym   dana   jest   potęga
myśli, nawet taka, że myśl może rozwiązać pęta śmierci.
Nie myślcie, że dlatego, że jej nie widać, myśl nie ma
żadnej mocy. Zaprawdę powiadam wam, piorun, który
rozszczepia potężny dąb, czy trzęsienie, które powoduje
pęknięcia w ziemi, są one jak dziecinna zabawa, w po-
równaniu z potęgą myśli. Zaprawdę, każda myśl pocho-

dząca z ciemności, czy to złośliwość, gniew, czy zemsta,
te przynoszą zniszczenie jak ogień przemierzający suche
tereny pod bezwietrznym niebem. Ale człowiek nie widzi
rzezi, ani nie słyszy przeraźliwego wrzasku swoich ofiar,
bo ślepy jest na świat ducha.”

„Ale kiedy przewodnikiem tej siły staje się Święta

Mądrość, wtedy myśli Syna Człowieczego prowadza go
do Niebiańskich Królestw i w ten sposób budowany jest
raj na ziemi, i wtedy wasze myśli podnoszą dusze ludzi,
tak jak zimne wody płynącego strumienia nadają wigor
waszemu ciału w upalne lato.”

„Kiedy świeżo wykluty z jajka ptak próbuje latać,

jego skrzydła nie mogą go utrzymać i spada raz po raz
na ziemię. Ale próbuje znów i pewnego dnia wzlatuje
wysoko,   zostawiając   daleko   za   sobą   ziemię   i   swoje
gniazdo. Tak też jest i z myślami Syna Człowieczego. Im
dłużej chodzi on z aniołami i trzyma się ich Prawa, tym
silniejsze staja się jego myśli Świętej Mądrości. I po-
wiadam wam zaprawdę, nadejdzie taki dzień, kiedy jego
myśli pokonają nawet królestwo śmierci i wzniosą się
do wieczystego życia w Królestwach Niebiańskich; bo
myślami   pod   przewodnictwem   Świętej   Mądrości   Syn
Człowieczy   buduje   most   ze   światła,   aby   sięgnął   do
samego Boga.”

„A po tym módlcie się do waszego Ojca Niebiańskie-

go, kiedy słonce jest wysoko na niebie w środku dnia:
»Ojcze   nasz,   który   jesteś   w   niebie,   ześlij   wszystkim
Synom Człowieczym Twojego Anioła Pokoju i poślij do
naszych  myśli  Anioła  Mocy, abyśmy mogli  rozerwać
kajdany śmierci.«”

„Następnie Syn Człowieczy będzie szukał pokoju ze

swoimi własnymi uczuciami, aby jego rodzina mogła się
cieszyć jego kochającym postępowaniem: jego ojciec

i matka, żona dzieci, i dzieci jego dzieci. Bo Ojciec Nie-
biański jest sto razy potężniejszy niż wszyscy ojcowie
z nasienia i krwi, a Ziemska Matka jest sto razy wspa-
nialsza niż wszystkie matki z ciała, a waszymi prawdzi-
wymi   braćmi   są   wszyscy   ci,   którzy   wypełniają   wolę
waszego Ojca Niebiańskiego i waszej Ziemskiej Matki,
a nie wasi bracia przez krew. Ale pomimo tego, zoba-
czycie Ojca Niebiańskiego w waszym ojcu z nasienia
i waszą Ziemską Matkę w waszej matce z ciała, bo czyż
nie są oni tak samo dziećmi Ojca Niebiańskiego i Ziem-
skiej Matki? Tak więc będziecie kochać waszych braci
z krwi tak samo jak kochacie waszych prawdziwych bra-
ci, którzy chodzą z aniołami, bo czyż nie są oni także
dziećmi Ojca Niebiańskiego i Ziemskiej Matki? Powia-
dam wam zaprawdę, łatwiej jest kochać tych, których
dopiero spotykamy, niż tych, z którymi mieszkamy w na-
szym domu, którzy znają nasze słabości i słyszą nasze
gniewne słowa i widzieli nas w naszej nagości, bo oni
znają nas tak, jak my znamy samych siebie i jest nam
wstyd.   Wtedy   powinniśmy   przywołać   Anioła   Miłości,
aby wstąpił do naszych uczuć, aby zostały one oczysz-
czone. A wszystko co było wcześniej niecierpliwością i
niezgodą, obróci się w harmonię i pokój, jak zeschnięta
spękana ziemia wchłania delikatny deszcz i staje się zie-
lona i miękka, tętniąca nowym życiem.”

„Bo wiele jest i poważne są cierpienia Synów Czło-

wieczych,

kiedy

nie

trzymają się Anioła Miłości. Zapraw-

dę, człowiek bez miłości rzuca czarny cień na każdego
kogo

spotyka,

przede wszystkim na tych, z którymi żyje,

jego ostre i złe słowa spadają na jego braci jak stęchłe
powietrze,

unoszące

się

znad

śmierdzącego bagna. A naj-

bardziej cierpi ten, kto je wypowiada bo ciemność, któ-
ra go otacza zaprasza Szatana i jego diabły.”

„Ale kiedy przywoła on Anioła Miłości, wtedy ciem-

ność zostaje rozproszona, a światło słoneczne wylewa
się z niego strumieniami, kolory tęczy wirują nad jego
głową,   a   delikatny   deszcz   wylewa   się   z   jego   palców
i przynosi on pokój i siłę wszystkim, którzy się do niego
zbliżają.”

„Po tym więc, módlcie się do waszego Ojca Niebiań-

skiego, kiedy słonce jest wysoko na niebie, w środku
dnia:

»Ojcze

Niebiański,

który

jesteś w niebie, ześlij

wszystkim

Synom

Człowieczym swojego

Anioła Pokoju,

i ześlij na tych z naszej krwi i nasienia Anioła Miłości,
aby pokój i harmonia mogły zamieszkać w naszym
domu na zawsze.«”

„Następnie

będzie Syn Człowieczy szukał pokoju z in-

nymi Synami Człowieczymi, nawet z Faryzeuszami i ka-
płanami, nawet z żebrakami i bezdomnymi, nawet z kró-
lami i rządzącymi. Bo wszyscy oni są Synami Człowie
czymi, niezależnie od urzędu jaki sprawują, jakie jest
ich powołanie i czy ich oczy są otwarte, aby widzieć
Niebiańskie Królestwa, czy też chodzą jeszcze w ciem-
ności i ignorancji.”

„Bo ludzka sprawiedliwość może wynagrodzić tych,

którzy na to nie zasługują i ukarać niewinnych, zaś
Święte Prawo jest takie samo dla wszystkich, czy to dla
króla, czy żebraka, pasterza czy kapłana.”

„Szukajcie pokoju ze wszystkimi Synami Człowieczy-

mi i niech stanie się wiadome, że Bracia Światła żyli
według Świętego Prawa od czasów Enocha ze starożyt-
ności i jeszcze wcześniej. Bo nie jesteśmy biedni, ani
bogaci.

dzielimy

się

wszystkimi

naszymi

rzeczami

i na-

rzędziami, którymi uprawiamy ziemię. I razem pracuje-
my na polach ze wszystkimi aniołami, przynosząc stam-
tąd dary Ziemskiej Matki, aby wszyscy je spożywali.”

„Bo najsilniejszy z aniołów Ojca Niebiańskiego,

Anioł   Pracy   błogosławi   każdemu   człowiekowi,   który
pracuje   w   sposób   najlepszy   dla   niego,   bo   wtedy   nie
będzie znał ani chęci ani zbytku. Zaprawdę, w króle-
stwach Ojca Niebiańskiego  i Ziemskiej  Matki  istnieje
obfitość dla wszystkich ludzi, kiedy każdy człowiek pra-
cuje nad swoim zadaniem; bo kiedy człowiek unika swo-
jego zadania, wtedy inny  musi je podjąć,  bo są nam
dane wszystkie rzeczy w królestwach nieba i ziemi tylko
za cenę pracy.”

„Zawsze Bracia Światła żyli tam, gdzie radują się

aniołowie Ziemskiej Matki: nad rzekami, blisko drzew,
kwiatów i muzyki ptaków; gdzie słońce i deszcz mogą
otulać   ciało,   które   jest   świątynią   ducha.   Tam   też   nie
musimy stosować się do edyktów władców, ani wypeł-
niać ich praw, jako że naszym prawem jest Prawo Ojca
Niebiańskiego   i   Ziemskiej   Matki.   Ani   też   się   im   nie
sprzeciwiamy, bo nikt nie rządzi oprócz woli Boga.”

„Raczej staramy się żyć według Świętego Prawa

i umacniać zawsze, to co dobre we wszystkich rzeczach;
wtedy królestwo ciemności zostanie przemienione,
w królestwo światła, bo tam gdzie jest światło, czyż mo-
że ciemność pozostać?”

„Po tym więc, módlcie się do waszego Ojca Niebiań-

skiego w południe, kiedy słońce jest wysoko na niebie:
»Ojcze Niebiański, który jesteś w niebie, wyślij wszyst-
kim Synom Człowieczym twojego Anioła Pokoju i ze-
ślij całej ludzkości Anioła Pracy, abyśmy mając święte
zadanie, nie prosili o jakiekolwiek inne błogosławień-
stwa.«”

„Wtedy będzie Syn Człowieczy szukał pokoju z wie-

dzą dawnych wieków, bo zaprawdę powiadam wam,
w świętych zwojach znajduje się skarb stokrotnie więk-

szy   niż   jakiekolwiek   klejnoty   i   złoto   w   najbogatszych
królestwach, i bardziej cenne, albowiem zawierają całą
mądrość   odkrytą   przed   Synami   Światła   przez   Boga,
a nawet te tradycje, które przybyły do nas sprzed Eno-
cha ze starożytności i jeszcze wcześniej na nieskończo-
nej ścieżce do przeszłości, z nauk Oświeconych Mist-
rzów.   I   to   one   są   naszym   dziedzictwem,   tak   jak   syn
dziedziczy   wszystkie   posiadłości   swojego   ojca,   kiedy
okazuje się być godnym jego błogosławieństw. Zapraw-
dę,   poprzez   studiowanie   nauk   mądrości   poznajemy
Boga,   bo   powiadam   wam   prawdziwie,   Oświeceni
Mistrzowie widzieli Boga twarzą w twarz, a i tak, kiedy
czytamy Święte Zwoje, jedynie dotykamy Jego stóp.”

„A kiedy pewnego dnia spojrzymy oczami mądrości

i usłyszymy uszami zrozumienia ponadczasowe prawdy
ze   Świętych   Zwojów,   wtedy   musimy   pójść   pomiędzy
Synów Człowieczych i nauczać ich, bo jeżeli zazdrośnie
ukrywamy świętą wiedzę, udając że należy ona tylko do
nas, wtedy jesteśmy jak człowiek, który znalazł źródło
wysoko w górach, a zamiast pozwolić mu spłynąć do
doliny, aby ugasić pragnienie ludzi i zwierząt, przykry-
wa   je   kamieniami   i   ziemią,   przez   to  i   siebie   samego
pozbawiając   wody.   Idźcie   pomiędzy   Synów   Człowie-
czych   i   powiedzcie   im   o   Świętym   Prawie,   aby   mogli
dzięki temu ratować  samych siebie i  wstąpić do Nie-
biańskich Królestw. Ale mówcie do nich w słowach, któ-
re będą w stanie zrozumieć, w przypowieściach z natu-
ry, która przemawia do serca, bo czyn musi najpierw
żyć jako pragnienie w przebudzonym sercu.”

„Po tym, więc, módlcie się do waszego Ojca Nie-

biańskiego w południe, kiedy słońce jest wysoko na nie-
bie: »Ojcze Niebiański, który jesteś w niebie, wyślij do
wszystkich Synów Człowieczych Twojego Anioła Poko-

ju i ześlij do naszej wiedzy Anioła Mądrości, abyśmy
mogli kroczyć ścieżkami Wzniesionych, którzy oglądali
oblicze Boga.«”

„Następnie, Syn Człowieczy będzie szukał pokoju

z królestwem Ziemskiej Matki, bo nikt nie może żyć dłu-
go, ani też być szczęśliwym jak tylko ten, kto szanuje
swoją   Matkę   Ziemię   i   wypełnia   jej   prawa.   Bo   wasz
oddech, jest jej oddechem, wasza krew jej krwią, wasze
kości jej kośćmi, wasze ciało jej ciałem, wasze jelita jej
jelitem, wasze oczy i uszy jej oczami i uszami.”

„Powiadani wam zaprawdę, jesteście jednym z Ziem-

ską Matką, ona jest w was, wy jesteście w niej. Z niej
zostaliście  zrodzeni,  w niej  żyjecie,  do niej  ponownie
wrócicie. To krew naszej Ziemskiej Matki spada z chmur
i   wpływa   do   rzek;   to   oddech   naszej   Ziemskiej   Matki
szepcze w liściach lasu i dmie z mocą wiatru ze szczy-
tów gór; słodkie i gładkie jest ciało naszej Ziemskiej
Matki w owocach drzew; silne i niezachwiane są kości
naszej Ziemskiej Matki w olbrzymich skalach i kamie-
niach, które stoją na warcie minionych czasów; zapraw-
dę jesteśmy jednym z naszą Ziemską Matką, a ten, kto
trzyma się praw swojej Matki, tego i Matka się trzyma.”

„Ale nadejdzie dzień, kiedy Syn Człowieczy odwróci

swe oblicze od Ziemskiej Matki i zdradzi ją, zapierając
się jej i swojego rodowodu. Wtedy sprzeda ją w niewo-
lę, a jej ciało zostanie pogwałcone, jej krew zatruta, jej
oddech zatruty; przyniesie on ogień śmierci do wszyst-
kich części jej królestwa, a jego głód pożre wszystkie jej
dary, a na ich miejsce zostanie tylko pustynia.”

„Wszystkie te rzeczy dokona on z ignorancji Prawa

i tak jak konający powoli człowiek nie czuje swego wła-
snego smrodu, tak Syn Człowieczy będzie ślepy na
prawdę: że kiedy plądruje, niszczy i pustoszy swoją

Ziemską Matkę, to plądruje, niszczy i dewastuje siebie
samego. Bo został on zrodzony ze swojej Ziemskiej Mat-
ki, i jest jednym z nią, i wszystko co czyni swojej Matce,
sobie samemu czyni.”

„Dawno temu, przed Wielką Powodzią, Great Ones

kroczyli po ziemi, a gigantyczne drzewa, które teraz są
tylko legendą były im domem i ich królestwem. Życie
ich trwało wiele wieków, bo jedli oni ze stołu Ziemskiej
Matki,

i spali oni w ramionach Ojca Niebiańskiego,

i nie

wiedzieli   co   to   choroba,   starość   czy   śmierć.   Synom
Człowieczym   przekazali   oni   całą   chwalę   swoich   kró-
lestw, nawet ukrytą wiedzę o Drzewie Życia, które stoi
pośrodku Wiecznego Morza. Ale oczy Synów Człowie-
czych zostały zaślepione wizjami Szatana, obietnicami
władzy i siły, która walczy przez przemoc i krew. I wtedy
Syn Człowieczy przerwał złote nici łączące go z Ziem-
ską Matką i Ojcem Niebiańskim; wystąpił ze Świętego
Strumienia   Życia,  gdzie   jego  ciało,  jego   myśli  i  jego
uczucia były jednym z Prawem i zaczął używać tylko
swoich własnych myśli, swoich własnych uczuć i swoich
własnych uczynków stwarzając setki praw, gdzie wcze-
śniej było tylko Jedno.”

„I w ten sposób Synowie Człowieczy wygnali siebie

samych   ze   swojego  domu   i   od   tej   pory   tłoczyli   się
wspólnie za swoimi kamiennymi ścianami, nie słysząc
szumu wiatru w wysokich drzewach lasów poza swoimi
miastami.”

„Powiadam wam zaprawdę, Księga Natury jest

Świętym Zwojem i jeżeli Synowie Człowieczy chcą się
uratować i odnaleźć życie wieczne, uczcie ich ponow-
nie, jak czytać z żywych stronic Ziemskiej Matki. Bo we
wszystkim w czym jest życie, zapisane jest prawo. Jest
ono zapisane w trawie, w drzewach, w rzekach, górach,

ptakach   niebiańskich   i   rybach   morskich;   ale   przede
wszystkim wewnątrz Syna Człowieczego. I tylko wtedy
kiedy   powróci   on   na  łono   Ziemskiej   Matki   odnajdzie
życie wieczne i Strumień Życia, który prowadzi do jego
Ojca Niebiańskiego, tylko w taki sposób ciemna wizja
przyszłości może się nie wydarzyć.”

„Po tym zatem, módlcie się do waszego Ojca Nie-

biańskiego w południe, kiedy słońce jest wysoko na nie-
bie:  »Ojcze   Niebiański,   który   jesteś   w   niebie,   ześlij
wszystkim Synom Człowieczym twojego Anioła Poko-
ju; i ześlij do królestwa naszej Ziemskiej Matki Anioła
Radości,   aby   nasze   serca   mogły   być   pewne   śpiewu
i radości, kiedy będziemy się tulić w ramionach naszej
Matki.«”

„W końcu Syn Człowieczy szukał pokoju z króle-

stwem swojego Ojca Niebiańskiego; bo zaprawdę, Syn
Człowieczy   po   to   się   rodzi   z   nasienia   swojego   ojca
i z ciała   matki,   aby   mógł   odnaleźć   swoje   prawdziwe
dziedzictwo i wiedzieć wreszcie, że jest on Synem Kró-
lewskim.”

„Ojciec Niebiański jest Jednym Prawem, które

ukształtowało   gwiazdy,   słońce,   światłość   i   ciemność
i Święte  Prawo  wewnątrz  naszych  dusz.  Wszędzie  On
jest i nie ma takiego miejsca i czasu, gdzie Go nie ma.
Wszystkim w naszym zrozumieniu i wszystkim czego nie
znamy. Wszystko rządzone jest przez Prawo.”

„W planie naszego Ojca Niebiańskiego jest wiele

mieszkań i wiele jest ukrytych rzeczy, których jeszcze nie
możecie poznać. Powiadam wam zaprawdę, królestwo
naszego Ojca Niebiańskiego jest ogromne, tak ogromne,
ze żaden człowiek nie może poznać jego granic, bo one
po prostu nie istnieją. A równocześnie całe Jego króle-
stwo można odnaleźć w najmniejszej kropli rosy na dzi-

kim kwiecie, czy w zapachu świeżo skoszonej trawy na
polach   w  gorącym,  letnim   słońcu.  Zaprawdę,   nie  ma
takich   słów,   które   opisałyby   królestwo   Ojca   Niebiań-
skiego. Wspaniałe jest przeto dziedzictwo Syna Człowie-
czego, bo tylko jemu dane jest wstąpić do Strumienia
Życia, który prowadzi go do królestwa jego Ojca Nie-
biańskiego. Ale wpierw musi on szukać i odnaleźć pokój
ze swoim ciałem, swoimi myślami i swoimi uczuciami,
z Synami   Człowieczymi,   ze   Świętą   Wiedzą   i   z   króle-
stwem Ziemskiej Matki. Bo powiadam wam zaprawdę,
to jest łódź, która zaniesie Syna Człowieczego po Stru-
mieniu   Życia   do   Ojca   Niebiańskiego.   Musi   on   mieć
pokój siedmiokrotny zanim może poznać pokój jedyny,
który przewyższa zrozumienie, nawet pojmowanie swo-
jego Ojca Niebiańskiego.”

„Po tym więc, módlcie się do waszego Ojca Niebiań-

skiego w południe, kiedy słońce jest wysoko na niebie:
»Ojcze Niebiański, który jesteś w niebie, ześlij wszyst-
kim   Synom   Człowieczym   Twojego  Anioła   Pokoju;   i
ześlij   do   twojego   królestwa   nasz   Ojcze   Niebiański,
Twojego Anioła Życia Wiecznego, abyśmy mogli wzno-
sić się ponad gwiazdy i żyć na wieki.«”

I wtedy Starszy zamilkł i głucha cisza nastała na Bra-

ci i nikt nie pragnął wyrzec słowa. Cienie późnego po-
południa bawiły się na rzece, srebrzystej i gładkiej jak
szkło, a na ciemniejącym się niebie delikatnie wschodził
jaśniejący sierp księżyca pokoju. I wielki pokój Ojca
Niebiańskiego otulił ich wszystkich w nieznającej
śmierci Miłości.

Święte Strumienie

Dotarliście do środka koła, do tajemnicy tajemnic, do

tego co było stare nawet wtedy, kiedy nasz ojciec Enoch
był młody i chodził po Ziemi. Dokoła chodziliście przez
wiele lat waszej podroży, krocząc zawsze ścieżką pra-
wości, i  żyjąc  według Świętego Prawa i oświeconych
przyrzeczeń naszego Bractwa. I uczyniliście z waszego
ciała świątynie, w której zamieszkali Aniołowie Boży.
Przez wiele lat spędzaliście dnie z aniołami Ziemskiej
Matki;   przez   wiele   lat   sypialiście   w   ramionach   Ojca
Niebiańskiego, gdzie nauczali was jego nieznani anioło-
wie.   Dowiedzieliście   się,   że   jest   siedem   praw   Syna
Człowieczego, trzy prawa aniołów i jedno prawo Boga.
Od tej pory będziecie znać trzy prawa aniołów, tajemni-
ce trzech Świętych Strumieni i starożytny sposób na ich
przekroczenie; kąpcie się więc w świetle Nieba i ujrzyj-
cie nareszcie tajemnice tajemnic: prawo Boga, które jest
Jedno.

Tak więc na godzinę przed wzejściem słońca tuż,

zanim aniołowie Ziemskiej Matki tchną życie w jeszcze
śpiącą ziemię, wstąpicie do Świętego Strumienia Życia.
Nikt inny jak twój Brat Drzewo, nie zna tajemnicy tego

Świętego Strumienia, dlatego na nim się właśnie skon-
centrujecie, tak jak to robicie w ciągu dnia kiedy space-
rując nad brzegiem jeziora obejmujecie je z pozdrowie-
niem. I staniecie się jednym z tym drzewem, gdyż na
początku czasów, wszyscy razem byliśmy w Świętym
Strumieniu Życia, z którego zrodziło się wszelkie stwo-
rzenie. A kiedy obejmujecie Brata Drzewo, moc Święte-
go Strumienia wypełnia całe wasze ciało i zadrżycie
przed jego mocą. Następnie wdychając głęboko Anioła
Powietrza i wymówcie słowo: »Życie« podczas wyde-
chu. Wtedy zaprawdę staniecie się Drzewem Życia, któ-
re zapuszcza korzenie głęboko, w Świętym Strumieniu
Życia płynącym z wieczystego źródła. A tak jak Anioł
Słońca ogrzewa ziemię i wszystkie stworzenia na lądzie
i w wodzie, a powietrze raduje się nowym dniem, tak
wasze ciało i duch będą się radować w Świętym Stru-
mieniu Życia, który wpływa do was poprzez waszego
Brata Drzewo.

A kiedy słońce jest wysoko na niebiosach, szukajcie

Świętego Strumienia Dźwięku. W upale południa wszy-
stkie   istoty   cichną   i   szukają   schronienia;   aniołowie
Ziemskiej  Matki   milkną   wraz  z  nimi.  Wtedy właśnie
otwórzcie   wasze   uszy   na   Święty   Strumień   Dźwięku;
albowiem tylko w ciszy można go usłyszeć. Pomyślcie
o   strumieniach,   które   rodzą   się   na   pustyni   po   nagłej
burzy   i   o   huczących   wodach   w   takich   strumieniach.
Zaprawdę, jest to głos samego Boga, gdybyście o tym
nie wiedzieli. Albowiem, tak jak zostało napisane: »Na
początku był Dźwięk, a Dźwięk był z Bogiem i Dźwięk
był   Bogiem«,   zaprawdę   powiadam   wam,   kiedy   się
rodzimy, wstępujemy do tego świata z dźwiękiem Boga
w naszych uszach i ze śpiewem ogromnego chóru nie-
biańskiego,   świętą   pieśnią   gwiazd   w   ich   określonych

ruchach; to właśnie Święty Strumień Dźwięku przeszy-
wa niebo gwiaździste i przenika nieskończone króle-
stwo Ojca Niebiańskiego. Odwiecznie brzmi on w na-
szych uszach, wiec dlaczego mielibyście go nie słyszeć.
Usłyszcie go więc w ciszy południa, skąpcie się w nim
i pozwólcie, aby rytm muzyki Boga dźwięczał w wa-
szych uszach, dopóki nie staniecie się jednym ze Świę-
tym Strumieniem Dźwięku. Tenże sam Dźwięk stworzył
ziemię i świat, wypiętrzył góry i ustanowił gwiazdy na
ich tronach w najwyższych niebiosach.

I będziecie zażywać kąpieli w Strumieniu Dźwięku,

a muzyka jego wód będzie was obmywać; albowiem na
początku

czasów wszyscy trwaliśmy razem w tym Świę-

tym Strumieniu Dźwięku, z którego zrodziło się wszel-
kie stworzenie. A potężny odgłos Strumienia Dźwięku
wypełni wasze całe ciało i zadrżycie przed jego mocą,
wtedy wdychajcie głęboko z Anioła Powietrza, aż sta-
niecie się tym dźwiękiem, tak aby Święty Strumień
Dźwięku mógł zanieść was do nieskończonego króle-
stwa Ojca Niebiańskiego, tam, gdzie rytm świata pod-
nosi się i opada.

A kiedy ciemność delikatnie zamyka oczy aniołów

Ziemskiej Matki, wtedy i wy będziecie spali, aby wasz
duch mógł przyłączyć się do nieznanych aniołów Ojca
Niebiańskiego. A w chwilach przed zaśnięciem, będzie-
cie myśleć o jasnych, wspaniałych gwiazdach, jaśnieją-
cych białym światłem, zawieszonych w oddali. Albo-
wiem wasze myśli przed zaśnięciem są jak łuk
wprawnego łucznika, który wysyła strzały dokładnie w
punkt, który sobie wyznaczył. Niech wasze myśli przed
zaśnięciem będą wśród gwiazd; albowiem gwiazdy są
Światłem jako i Ojciec Niebiański jest Światłem; Świa-
tłem, które jest tysiąc razy jaśniejsze niż jasność tysiąca

słońc. Zanurzcie się w Świętym Strumieniu Światła, aby
łańcuchy śmierci poluzowały się na zawsze, abyście
uwolnili się z kajdan ziemi, wznosząc się do Świętego
Strumienia Światła poprzez jaśniejący blask gwiazd, do
wiekuistego królestwa Ojca Niebiańskiego.

Rozpostrzyjcie wasze skrzydła ze światła, a w oku

waszej myśli szybujcie do gwiazd najdalszych na nie-
bie, gdzie niewyobrażalny jest blask słońc. Albowiem
na początku czasów Święte Prawo rzekło: »Niech się
stanie Światło« i stało się Światło. I będziecie jednym
z nim, a moc Świętego Strumienia Światła wypełni całe
wasze ciało i zadrżycie przed jego mocą.

Wypowiedzcie słowo »Światło« kiedy wdychacie

głęboko z Anioła Powietrza, a sami staniecie się świa-
tłem. A Święty Strumień zaniesie was do wiekuistego
królestwa Ojca Niebiańskiego, tam znikając w wieczy-
stym Oceanie Światła, które daje życie wszelkiemu
stworzeniu. I będziecie jednym ze Świętym Strumie-
niem Światła zawsze zanim zaśniecie w ramionach Ojca
Niebiańskiego.

Zaprawdę powiadam wam, wasze ciało nie zostało

stworzone tylko po to, aby oddychać, jeść i myśleć, ale
zostało także uczynione do tego, by wstępować do
Świętego Strumienia Życia. Wasze uszy nie tylko zosta-
ły stworzone do tego, by słuchać słów ludzi, pieśni pta-
ków i muzyki padającego deszczu, ale także i po to, aby
usłyszeć Święty Strumień Dźwięku. Tak i wasze oczy
nie zostały uczynione tylko po to, aby widzieć wschód
i zachód słońca, uginające się łany zbóż i słowa Świę-
tych Pism, ale zostały one także uczynione, abyście
widzieli Święty Strumień Światła.

Nadejdzie taki dzień, że ciało wasze powróci do

Ziemskiej Matki, także oczy i uszy wasze. Ale Święty

Document Outline