background image

Tablica 21
Początki trudnego dialogu 

Jan Karski - emisariusz 
Polskiego Państwa 
Podziemnego, orędownik 
zbliżenia polsko - 
żydowskiego - na spotkaniu 
ze społecznością żydowską 
Warszawy, które odbyło się 2 
lutego 1997 r w Państwowym 
Teatrze Żydowskim w 
Warszawie. 

Dwudziestu "Sprawiedliwych 
wśród Narodów Świata" 
podczas uroczystości 
wręczania medali, Teatr 
Żydowski w Warszawie, 23 
października 1996. W chwili 
obecnej już ponad pięć 
tysięcy Polaków dostąpiło 
tego zaszczytu. 

Fragment apelu wybitnych 
działaczy emigracyjnych, 
żyjących na Zachodzie 
(Michała Borwicza, Józefa 
Lichtena, Szymona 
Wiesenthala oraz Jana 
Karskiego, Jerzego Lerskiego 
i Jana Nowaka) inicjujący 
dialog polsko-żydowski, 
opublikowany w 1983 r. na 
łamach paryskiej "Kultury"

W imieniu rządu Izraela 
ambasador tego kraju w 
Polsce Gershon Zohar 
wręcza medal 
"Sprawiedliwych wśród 
Narodów Świata", Teatr 
Żydowski w Warszawie, 23 
października 1996 r. 

Elie Wiesel przemawiający podczas 
obchodów 50 rocznicy pogromu 
kieleckiego. Niestety podniosłe 
uroczystości obchodów 50 rocznicy 
pogromu w Kielcach zakłócił 
"drobny", ale jakże drażliwy dla 
Polaków incydent. Elie Wiesel, 
laureat Pokojowej Nagrody Nobla, w 
obecności najwyższych władz 
państwowych i kościelnych, 
zaapelował o usunięcie z terenów 
obozu wszelkich symboli religijnych, 
w tym również krzyży. 

"Solidarność" zburzyła mur 
milczenia wokół stosunków 
polsko-żydowskich. W 1983 roku 
został opublikowany apel, 
napisany przez znane osobistości 
pochodzące z Polski, a żyjące na 
Zachodzie (m.in. Szymona 
Wiesenthala i Jana Karskiego). 
Wzywał on do zakończenia 
wzajemnego antagonizmu, w 
zamian proponował 
skoncentrowanie się na tym, co 
dziś łączyć powinno Polaków i 
Żydów. Rok później odbyło się 
polsko-żydowskie spotkanie w 

1

background image

Kadr z filmu Clauda 
Lanzmana pt. "Shoah" (1985 
r.). Chłopi polscy z okolic 
Treblinki wypowiadający się 
na temat Żydów. Film ten, 
tendencyjnie pokazujący 
prymitywny polski 
antysemityzm, został bardzo 
krytycznie przyjęty przez 
Polaków w kraju i zagranicą. 

Artykuł Jana Błońskiego pt. 
"Biedni Polacy patrzą na 
getto"
 zamieszczony w 
Tygodniku Powszechnym w 
1987 r., który rozpoczął 
debatę na temat powinności 
Polaków wobec Żydów w 
okresie wojny. 

Papież Jana Paweł II żegna 
się i ściska dłoń doc. dr 
Szymonowi Datnerowi w 
czasie audiencji w 

Lech Wałęsa przemawiający 
w parlamencie - Knesecie, 
maj 1991. Przełomowe 
znaczenie dla stosunków 
polsko-żydowskich miała 
wizyta w Izraelu, podczas 
której prezydenta RP, w 
imieniu całego narodu 
polskiego prosił o wybaczenie 
krzywd jakich doznali Żydzi 
na ziemiach polskich. 

W dniu 11 czerwca 1995 r. ks. 
prałat Henryk Jankowski, 
proboszcz gdańskiej parafii 
św. Brygidy podczas kazania, 
w obecności prezydenta, 
powiedział, że "symbol 
Gwiazdy Dawida jest wpisany 
w symbol swastyki i sierpa i 

Oksfordzie, następne miało 
miejsce w Jerozolimie; w 
późniejszym okresie zostało 
zorganizowanych wiele dyskusji i 
seminariów. W 1986 r. utworzono 
Komisję Episkopatu Polski do 
spraw Dialogu z Judaizmem. 
Cztery lata później Polska i Izrael 
odbudowały, zerwane w 1967 r., 
stosunki dyplomatyczne. Wielkimi 
krokami na drodze do polsko-
żydowskiego pojednania stały się: 
wizyta papieża Jana Pawła II w 
Oświęcimiu oraz wystąpienie 
prezydenta Lecha Wałęsy w 
izraelskim parlamencie - Knesecie. 

Papież Jan Paweł II podczas wizyty 
w Auschwitz-Birkenau, 7 czerwca 
1979 r. Ważnym krokiem na drodze 
do zbliżenia chrześcijaństwa i 
judaizmu była Deklaracja Soboru 
Watykańskiego II "Nostra 
aetate"(1965 r.) oraz wybór na 

2

background image

Warszawie, 14 czerwca 1987 
r. Podczas każdej wizyty w 
ojczyźnie papież spotyka się 
ze społecznością żydowską. 

Modlitwa biskupów polskich 
za pomordowanych w 1941 r. 
Żydów w Jedwabnem, 
Warszawa 27 maja 2001. 
Ujawnienie przez Jana 
Tomasza Grosa okoliczności 
tej zbrodni, w której aktywny 
udział wzięli także Polacy, 
było szokiem dla większości 
społeczeństwa polskiego. 
Wywołało burzliwą dyskusję 
na temat stosunków polsko-
żydowskich w czasie wojny. 

młota". Wypowiedź ta bardzo 
zbulwersowała opinię 
światową. Po pewnym czasie, 
równie krytycznie oceniły ją 
także władze polskie 
kościelne i świeckie. 

Młodzież izraelska podczas 
lekcji historii na cmentarzu 
żydowskim w Warszawie. 
Dialog polsko-żydowski nie 
będzie możliwy jeżeli nie 
zaangażują się w niego ludzie 
młodzi, dlatego należy 
zastanowić się nad wspólnym 
programem edukacji 
młodzieży polskiej i 
żydowskiej. 

Stolicę Piotrową papieża-Polaka, 
który wypełnianie ustaleń 
soborowych uczynił jednym z 
głównych zadań swego pontyfikatu. 

Anna Woźniak

   &   

BLUE LINE design studio

 

3