Gerald Epstein

 

Uzdrowienie

 

przez 

wizualizację

 

Wyobraźnia kluczem do zdrowia

 

PrzełoŜyła Urszula Zielińska

 

Zysk i S-ka 

Wydawnictwo

 

Tytuł oryginału

 

HEALING VISUALIZATIONS

 

Creating Health Through Imagery

 

Copyright © 1989 by Gerald Epstein

 

Ali rights reserved

 

Published by arrangement with Bantam Books, a division of Bantam

 

Doubleday Dell Publishing Group, Inc.

 

Copyright © 1996 for the Polish translation by

 

Zysk i S-ka Wydawnictwo s.c, Poznań

 

Redaktor Adela 

Skrentni

 

Wydanie I

 

ISBN 83-7150-142-0

 

 

Zysk i S-ka

 

Wydawnictwo s.c.

 

ul. Wielka 10, 61-774 Poznań

 

fax 526-326,

 

Dział handlowy tel./fax 532-751

 

Redakcja tel. 532-767

 

Łamanie perfekt s.c, Poznań, ul. 

Grodziska 11, tel. 67 12 67

 

Druk i oprawa: Zakłady Graficzne im. KEN S.A. 
Bydgoszcz, ul. Jagiellońska 1, fax 21-26-71, zam. 470/96

 

Dla Racheli... 

której imię znaczy baranek

 

1

 

Podziękowania 

Chcę  w  sposób  szczególny  podziękować  kilku  wspaniałym 
ludziom, którzy przyczynili się do powstania niniejszej pozycji. Po 
pierwsze,  dziękuję  Harrisowi  Dientsfreyowi,  nadzwyczajnemu 
wydawcy, który swoim działaniem i mądrą radą pomógł nadać tej 
ksiąŜce ostateczną  formę. Wspomnę  w  tym  miejscu nieŜyjącą juŜ 
Tobi  Sanders,  której  zasługą  jest  powołanie  do  Ŝycia  i 
prowadzenie  działu  New  Age  w  wydawnictwie  Bantam.  To  ona 
właśnie poprosiła mnie, bym napisał tę ksiąŜkę. 

Perle  Besserman  włoŜyła  wiele  wysiłku  w  opracowanie 

tysiącstronicowego materiału tak, aby przybrał spójną i zrozumiałą 
formę, za co jestem jej niezmiernie wdzięczny. 

Specjalne  podziękowania  naleŜą  się  teŜ  Mme  Colet-te 

Aboulker-Muscat, mojej przewodniczce po wyobraźni, mistrzyni i 
nauczycielce, która pozwoliła mi zrozumieć i przekazywać zasady 
wizualizacji. 

Ginny Flint wykonała cięŜką pracę, umieszczając niezbędne w 

tej ksiąŜce rysunki. Bez Carol Shookhof i Lisy Wood natomiast nie 
powstałby w ogóle maszynopis. 

Dziękuję  takŜe  Leslie  Meredith,  której  przypadło  trudne 

zadanie  przejęcia  ksiąŜki  po  śmierci  pani  Sanders  i  która 
nadzorowała proces jej publikacji aŜ do szczęśliwego zakończenia. 
Jestem  równieŜ  wdzięczny  Rachel  Blu-menthal  za  jej  nieustające 
wsparcie, zachętę oraz liczne sugestie. 

Dziękuję  wszystkim,  którzy  pomogli  mi  stworzyć  niektóre  z 
ć

wiczeń  wyobraŜeniowych,  a  więc  Sheryl  Rosenberg,  Grecie 

Gruber, Jean Kadmon, doktorowi Andrew Gentile, doktor Viviane 
Lind oraz moim pacjentom, którzy wolą pozostać anonimowi. 

Doceniam  kaŜdy  pomocny  gest  wykonany  w  moją  stronę  i 

jestem  niezmiernie  wdzięczny  za  wsparcie,  którego  udzielili  mi 
wszyscy, których tu wymieniłem. 

 

— 7 —

 

Wstąp 

Potęga wyobraźni

 

Wczesnym latem 1974 roku spędziłem sześć tygodni w Jerozolimie, 
wykładając  psychiatrię  w  Szkole  Medycznej  Hadassah.  W  owym 
czasie 

stosowałem 

zasady 

psychoanalizy 

Freuda. 

Moje 

przygotowanie  do  tej  pracy  było  tradycyjne:  skończyłem  studia 
medyczne  ze  specjalizacją  w  psychiatrii  i  skoncentrowałem  się  na 
psychoanalizie.  Taka  droga  była  moim  marzeniem,  od  czasu  gdy 
ukończyłem  dziewiętnaście  lat,  ale  dopiero  mając  lat  trzydzieści 
siedem  zdałem  sobie  z  tego  sprawę.  Gdy  przyjechałem  do 
Jerozolimy,  myślałem,  Ŝe  znam  wszystkie  fakty  dotyczące 
funkcjonowania  umysłu  oraz  najwaŜniejsze  odpowiedzi  na  pytania 
o  psychikę.  Jednak  tamtego  lata  w  Jerozolimie  moje  rozumienie 
psychiki  i  głębokich  powiązań  pomiędzy  ciałem  a  umysłem  uległo 
całkowitemu przeobraŜeniu. Jednym z efektów tego procesu jest ni-
niejsza  ksiąŜka.  U  jej  podstaw  leŜy  piętnaście  lat  pomyślnej 
praktyki  klinicznej,  wykorzystującej  potęgę  wyobraźni  w  leczeniu 
dolegliwości fizycznych i zaburzeń emocjonalnych oraz w ustalaniu 
metod zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia. 

W Jerozolimie spotkałem młodego człowieka, który przeszedł 

trzy lata intensywnej psychoanalizy — pięć razy 

— 9 —

 

w tygodniu — chcąc wyrwać się z przewlekłej depresji. Ten rodzaj 
terapii nie przyniósł mu jednak ulgi. Po trzech bezowocnych latach 
wybrał  się  do  kobiety,  która  stosowała  „wyobraŜenia  wzrokowe" 
lub, mówiąc bardziej precyzyjnie, terapię „snu na jawie". Spotykał 
się z nią raz w tygodniu przez cały miesiąc, po czym uznał, Ŝe jest 
wyleczony. 

Moje  freudowskie  podejście  nie  za  bardzo  pozwalało  mi  w  to 

uwierzyć, jednak faktem jest, Ŝe po miesiącu nowej terapii młody 
człowiek wyszedł z depresji. 

Byłem  niezwykle  zaintrygowany  tym  przypadkiem,  toteŜ 

poprosiłem o spotkanie z jego terapeutką, panią Colette Aboulker-
Muscat  (jak  się  później  dowiedziałem  —  rówieśniczką 
francuskiego  klinicysty  Roberta  Desoille'a,  autora  techniki 
wizualizacyjnej o nazwie „sterowany sen na jawie"). To spotkanie 
zmieniło  moje  Ŝycie.  Powiedziałem  pani  Aboulker-Muscat,  Ŝe 
wiem, jak niezwykły sukces odniosła w pracy z tym młodym czło-
wiekiem,  ale  nie  znam  stosowanej  przez  nią  metody  tera-
peutycznej.  Gdy  wymienialiśmy  poglądy  na  temat  wizualizacji, 
przypomniałem sobie — i powiedziałem o tym mojej rozmówczyni 
— Ŝe wyjaśnienie Freuda, dotyczące wolnych skojarzeń w analizie, 
sprowadza  się  właściwie  do  ćwiczenia  wizualizacyjnego.  W 
przykładzie  Freuda  terapeuta  mówi  pacjentowi,  aby  wyobraził 
sobie,  Ŝe  obaj  jadą  pociągiem:  pacjent  ma  patrzeć  przez  okno  i 
opisywać wszystko, co widzi. 

Pani  Aboulker-Muscat  zareagowała  pytaniem:  „W  jakim 

kierunku  jedzie  pociąg?"  Byłem  mocno  zadziwiony,  bo  nie 
widziałem  tu  Ŝadnego  związku  z  terapią.  Odpowiedziałem  z 
wahaniem  w  głosie,  Ŝe  pociągi  jeŜdŜą  zwykle  w  kierunku 
poziomym,  a  wtedy  pani  Aboulker-Muscat  uczyniła  gwałtowny 
ruch  ręką  w  górę  i  zapytała:  „A  gdyby  tak  pojechały  według  tej 
osi?" 

Teraz,  po  piętnastu  latach,  nie  potrafię  w  szczegółach  opisać 

wszystkich  myśli,  jakie  przemknęły  mi  przez  głowę.  Prawdę 
mówiąc, wtedy chyba równieŜ nie umiałem 

ich  w  pełni  określić.  Jedyne  wraŜenie,  którego  wówczas  byłem 
całkowicie  świadomy,  moŜna  by  określić  jako  samo-rozpoznanie, 
coś,  co  niektórzy  nazywają  efektem  „aha".  Do  dziś  pamiętam 
pionowy  ruch  ręki  pani  Aboulker-Muscat,  który  oderwał  mnie  od 
poziomej płaszczyzny utkanej z codziennych wzorców przyczyny i 
skutku.  Uniosłem  się  ku  wolności  i  zrozumiałem,  Ŝe  zadaniem 
terapii  —  a  jednocześnie  człowieczego  istnienia  —  jest 
wspomaganie dąŜenia ku tej wolności, przejście od tego co znane, 
do  tego  co  nowe,  otwarcie  się  na  ludzki  talent  do  tworzenia  i 
odnawiania.  Dowiedziałem  się  później,  Ŝe  temu  właśnie  słuŜy 
wizualizacja. 

W ciągu kolejnych dziewięciu lat zgłębiałem potęgę wyobraźni 

pod  okiem  pani  Aboulker-Muscat.  Poznałem  jedność  umysłu  i 
ciała,  psyche  i  physis  oraz  techniki  terapeutyczne  określane  jako 
„sen  na  jawie",  dzięki  którym  mogłem  pomóc  swoim  pacjentom 
wykorzystać tę cielesno-duchową jedność. Terapia wyobraŜeniami 
jest  bardzo  głęboką,  wewnętrzną  podróŜą  opartą  na  fragmentach 
codziennych  rozmów  oraz  snach.  Ćwiczenia  wizualizacyjne 
zawarte  w  tej  ksiąŜce  są  przedstawione  w  formie  marzeń,  które 
pozwalają przekształcać i tworzyć rzeczywistość. 

Czym  jest  wizualizacja?  Mówiąc  krótko,  jest  to  zbiór  myśli 

przedstawionych w formie obrazów. 

Istnieją  róŜne  rodzaje  myślenia.  Najbardziej  nam  znanym  jest 

rozumowanie  logiczne,  któremu  juŜ  w  siedemnastym  wieku 
przyznano  nadrzędną  pozycję,  poniewaŜ  jest  ono  podstawą  nauki. 
Oprócz  niego  są  jednak  takŜe  inne  —  nielogiczne,  intuicyjne  — 
formy  myślenia.  Wystarczy  wspomnieć  nagłe  olśnienie,  które 
wszyscy  miewamy,  odkrywając  niespodziewanie  rozwiązanie 
problemu,  który  wydawał  się  nierozwiązywalny.  Ten  rodzaj 
myślenia to intuicja. Bez niej — zgodnie ze słowami nauczyciela, 
Caleba Gattegno — nie potrafilibyśmy wymyślić niczego nowego. 

 

— 10 —

 

— 11 —

 

Wizualizacja,  podobnie  jak  intuicja,  to  rodzaj  myślenia 

nielogicznego. Natomiast to, co logiczne i dyskursywne, potrzebne 
jest w nawiązywaniu codziennych kontaktów i tworzeniu relacji z 
tak  zwaną  rzeczywistością  obiektywną.  Dzięki  wizualizacji 
docieramy do rzeczywistości wewnętrznej i subiektywnej. Kiedy w 
czasie  swojej  praktyki  prosiłem  pacjentów,  by  zajrzeli  w  głąb 
siebie, to okazywało się, Ŝe wyobraŜenia — podstawa wizualizacji 
— tworzą strukturę ich Ŝycia wewnętrznego. 

Język wyobraŜeń jest dla nas najczęściej poznawalny przez sny 

oraz  „sny  na  jawie".  Jeśli  ktoś  miał  szansę  go  poznać,  to  wie,  Ŝe 
moŜna się nim posługiwać równie swobodnie, co językiem słów. I 
rzeczywiście:  umiejętność  rozumienia  przedstawianych  obrazów  i 
posługiwania  się  nimi  wyprzedza  prawdopodobnie  zdolność  do 
operowania  słowami.  Aby  pojąć  naturę  języka  wyobraŜeń, 
wystarczy jedynie zauwaŜyć jego istnienie. 

Jak wszyscy niebawem się przekonamy, najbardziej niezwykłą 

cechą techniki wyobraŜeniowej jest fakt, Ŝe mogą jej towarzyszyć 
zmiany  fizjologiczne.  Te  korzystne  skutki  fizyczne  nie  byłyby 
takim zaskoczeniem, gdybyśmy uznawali psyche i physis za dwie 
strony  tego  samego  lustra,  które  powinniśmy  określić  słowem 
ciało.  JednakŜe  przez  trzy  stulecia  zachodnia  medycyna  zdołała 
skutecznie  oddzielić  psychikę  od  fizyczności.  Zaskakujący  jest 
niewątpliwie  fakt,  Ŝe  w  historii  medycyny  światowej  nie  było 
systemu,  który  próbowałby  dokonywać  takich  podziałów.  Nawet 
zachodnie  szkoły  medyczne,  poprzedzające  przełomowy  wiek 
siedemnasty, nie uznawały tego rozróŜnienia. 

Współczesna  medycyna  próbuje  na  nowo  zgłębić  powiązania 

między  ciałem  a  umysłem.  Rezultatem  tych  starań  jest,  na 
przykład, medycyna behawioralna oraz psycho-neuroimmunologia. 
Studia  nad  hipnozą  udowodniły,  Ŝe  istnieje  wpływ  psychiki  na 
fizyczność.  Badacze  odkryli  między  innymi,  Ŝe  zahipnotyzowane 
osoby  mogą  skaleczyć  się  pnączem  sumaka  jadowitego  lub 
uchronić przed 

kontaktem  z  nim;  mogą  wywołać  oparzenia,  albo  zlikwidować 
brodawki. 

ChociaŜ  zachodnia  medycyna  (a  takŜe  nauka  w  tym  kręgu 

kulturowym) niechętnie zgadza się z tezą, Ŝe umysł moŜe wpływać 
na  ciało,  to  jednak  wierzy  w  odwrotną  zaleŜność  —  psychiki  od 
cielesności.  Ten  związek  jest  zresztą  często  wykorzystywany,  a 
ś

rodki  uspokajające,  znieczulające  i  przeciwdepresyjne  są  tego 

przykładem.  Skoro  jest  zatem  oczywiste,  Ŝe  ciało  moŜe  wpływać 
na  umysł,  to  czy  nie  naleŜałoby  równieŜ  uznać,  Ŝe  siłą  woli  lub 
wyobraźni moŜemy wpływać na ciało? 

Moje  piętnastoletnie  doświadczenie  kliniczne  potwierdza  nie 

tylko  oddziaływanie  psychiki  na  fizyczność,  ale  takŜe  jej 
wspierającą  rolę  w  uzdrawianiu  ciała.  Widziałem  niejednokrotnie, 
jak  potęga  umysłu  pomaga  zwalczać  najróŜniejsze  dolegliwości  i 
zaburzenia. Dzięki technice wizualizacyjnej udało mi się uzdrowić 
pacjentów  z  reumatoidalnym  zapaleniem  stawów,  powiększoną 
prostatą,  cystą  jajnika,  rakiem  piersi,  wysypką,  hemoroidami  i 
zapaleniem  spojówek.  Mój  przyjaciel  natomiast  zdołał  zwalczyć 
raka  wątroby,  wykorzystując  siłę  swej  wyobraźni.  W  1982  roku 
lekarze  poinformowali  go,  Ŝe  nie  dają  mu  szans  na  przeŜycie, 
nawet  przy  zastosowaniu  chemoterapii.  Postanowił 

więc 

zastosować techniki wyobraŜeniowe, nie rezygnując z leków, a po 
dwóch latach czuł się juŜ na tyle dobrze, Ŝe mógł je odrzucić. Nie 
przestał  jednak  wykonywać  ćwiczeń  wizualizacyjnych  i  —  wedle 
danych  z  Memoriał  Cancer  Sloan-Kettering  Center  w  Nowym 
Jorku  (Centrum  Badań  nad  Rakiem)  —  dzisiaj  jest  jedynym 
człowiekiem, któremu udało się pokonać tę straszliwą chorobę. 

Istnieje  wiele  wręcz  anegdotycznych  zapisów  na  temat 

skuteczności metody wizualizacyjnej i są to przewaŜnie relacje „z 
pierwszej ręki". Fakty  w nich przedstawione  mają jednak tę samą 
wartość,  co  dane  zebrane  w  procesie  naukowych  studiów.  Warto 
wspomnieć, Ŝe wydawane są 

 

— 12 —

 

— 13 —

 

juŜ  dwa  powaŜne  magazyny  naukowe  poświęcone  wizualizacji, 
mianowicie:  „The  Journal  of  Mental  Imagery"  (z  Uniwersytetu 
Marąuette)  oraz  „Imagination,  Cognition  and  Personality"  (z 
Uniwersytetu Yale). 

Trzeba  jednak  powiedzieć,  Ŝe  ta  „nowa"  metoda,  za  jaką 

uznano  wizualizację,  nie  jest  wymysłem  naszych  czasów. 
Stosowano  ją  bowiem  dla  celów  medycznych  w  wielu 
zakamarkach  świata  juŜ  od  kilkuset  lat  (na  przykład  w  Tybecie, 
Indiach,  Afryce,  wśród  Eskimosów  i  amerykańskich  Indian). 
TakŜe  w  kulturze  Zachodu,  począwszy  od  czasów  staroŜytnego 
Egiptu,  poprzez  źródła  chrześcijańskie  aŜ  do  roku  mniej  więcej 
1650,  kiedy  zaczęły  dominować  nauki  przyrodnicze  oraz  powstał 
współczesny  model  myślenia,  leczenie  fizycznych  dolegliwości 
opierało  się  w  duŜej  mierze  —  a  niekiedy  wyłącznie  —  na  wy-
obraŜeniach. 

W  czasach  mniej  odległych,  gdy  Europę,  Anglię,  a  potem 

Amerykę opanowała psychoterapia Freuda, nurt psychologii oparty 
na  technikach  wyobraŜeniowych  pozostał  niemal  nie  zauwaŜony. 
Stosowali go najczęściej niezaleŜni klinicyści — a wśród nich Carl 
Jung — we Francji, Niemczech, Szwajcarii i we Włoszech. Byli to 
przewaŜnie wykształceni lekarze i psychologowie w jednej osobie, 
którzy  stosowali  wizualizację  głównie  w  leczeniu  zaburzeń 
emocjonalnych.  Techniki  przez  nich  opracowane  otrzymywały 
róŜne  nazwy:  „sterowany  sen  na  jawie"  (Robert  Desoille), 
„aktywna  wyobraźnia"  (Carl  Jung),  „sterowane  afektywne 
wyobraŜenia"  (Hanscarl  Leuner)  oraz  „psychosynteza"  (Roberto 
Assagioli).  Ich  prace  utorowały  drogę  do  zastosowania  technik 
wizualizacyjnych w leczeniu dolegliwości fizycznych. 

Mało  kto  wie,  Ŝe  najbardziej  znacząca  postać  w  psychologii 

dwudziestego wieku, Zygmunt Freud, tylko raz zastosował metodę 
wyobraŜeniową  w  leczeniu  tiku  nerwowego  u  czternastoletniego 
chłopca  i  ta  jedna  sesja  wystarczyła,  by  odniósł  sukces. 
Paradoksem jest jednak, Ŝe 

w Ŝadnym z dwudziestu pięciu tomów swoich dzieł nie odnotował 
on  pozytywnego  rezultatu  w  leczeniu  metodą  psychoanalityczną. 
Był  to  jego  jedyny  pomyślnie  zakończony  przypadek  i  jedyny,  w 
którym techniką terapeutyczną były wyobraŜenia, a nie analiza. 

Oto,  jak  Freud  zrelacjonował  to  wydarzenie  w  1899  roku,  w 

dziele Die Traumdeutung (Interpretacja snów): 

Zwrócił się do mnie czternastoletni chłopiec cierpiący na tik 

twarzowy,  wymioty  histeryczne,  bóle  głowy  itp.  z  prośbą  o 
leczenie  psychoanalizą.  Powiedziałem  mu,  Ŝe  jeśli  zamknie 
oczy, zobaczy obrazy i przyjdą  mu do głowy  myśli, o  których 
następnie  mi  opowie.  Zrobił  to,  o  co  go  prosiłem,  i  opisał 
ostatnie  przed  naszym  spotkaniem  wraŜenie,  które  odŜyło  w 
jego  pamięci.  Grał  z  wujkiem  w  warcaby  i  ujrzał  przed  sobą 
planszę.  Przyszły  mu  do  głowy  róŜne  pozycje,  korzystne  i 
niekorzystne  oraz  ruchy,  których  nie  wolno  mu  było  zrobić. 
Potem  zobaczył  sztylet,  który  naleŜał  kiedyś  do  jego  ojca,  a 
teraz  wyobraźnia  chłopca  umieściła  go  na  planszy.  Potem 
chłopiec ujrzał sierp, a następnie kosę. W końcu zjawił się stary 
wieśniak,  który  kosił  kosą  trawę      przed  oddalonym  domem 
chłopca. 

Następnie  Freud  przedstawił  pacjentowi  interpretację  symboli. 

NajwaŜniejsza  w  tej  sytuacji  była  jednak  technika,  którą 
zastosował psychoanalityk, czyli wizualizacja. Freud stwierdził, Ŝe 
po  tym  jednym  spotkaniu  zniknął  nerwowy  tik  chłopca  oraz  inne 
objawy.  Najwyraźniej  jednak  zarzucił  dalsze  stosowanie  tej 
niewątpliwie skutecznej metody. 

Niniejsza  ksiąŜka  po  raz  pierwszy  w  historii  przedstawia 

techniki  wizualizacyjne  dostosowane  do  leczenia  powszechnych 
—  nieco  rzadziej  spotykanych  —  dolegliwości  fizycznych  oraz 
zaburzeń emocjonalnych. Ćwiczenia 

 

— 14 —

 

— 15 —

 

tu  zawarte  pozwolą  ci  uczestniczyć  w  procesie  leczenia  własnego 
ciała  i  ducha.  Nie  twierdzę,  Ŝe  masz  przestać  odwiedzać  lekarza 
czy  odrzucić  zapisane  lekarstwa,  ale  proponuję,  byś  skorzystał  z 
tej wspierającej metody, która pozwoli ci wziąć aktywny udział w 
przywracaniu i utrzymaniu zdrowia. 

Chcę  podkreślić,  Ŝe  przedstawione  tu  ćwiczenia  nie  słuŜą 

radzeniu 

sobie 

z 

bieŜącymi 

doświadczeniami. 

Metoda 

wyobraŜeniowa  pozwala  raczej  wyprodukować  nowe.  Zamiast 
zwyczajnie reagować na doświadczenie, lepiej jest je stworzyć, tak 
jak robisz to w Ŝyciu codziennym, wyznaczając sobie kolejne cele. 

Układ  niniejszej  publikacji  jest  prosty  i  przejrzysty.  Najpierw 

omawiam  przygotowanie  umysłu  do  pracy  wyobraŜeniowej,  kilka 
związanych z tym pojęć oraz niezbędne ćwiczenia fizyczne. Dalej, 
w 

samym 

sercu 

ksiąŜki, 

przedstawiam 

uporządkowane 

alfabetycznie wizualizacje, które moŜna zastosować w określonym 
(jednym 

z 

siedemdziesięciu 

pięciu) 

rodzaju 

zaburzeń 

emocjonalnych  i  dolegliwości  fizycznych.  Po  tej  części  następują 
ć

wiczenia  z  wyobraźnią,  które  pomogą  ci  wzmocnić  i  zachować 

swoje  zdrowie.  Na  kolejnych  stronach  znajdziesz  osiem  wskazó-
wek  dotyczących  rozwijania  własnych  technik,  co  dla  większości 
ludzi  jest  zupełnie  naturalnym  procesem.  W  końcu  zapoznasz  się 
takŜe z  moim  komentarzem na temat szerokich  implikacji metody 
wizualizacyjnej. 

KsiąŜka  ta  jest  w  zasadzie  podręcznikiem,  którego  zadanie 

polega  na  zapoznaniu  czytelnika  ze  sposobami  pozytywnego 
oddziaływania  na  własne  zdrowie  oraz  utrzymania  jego  dobrego 
stanu. 

Chciałbym  wyjaśnić  znaczenie  niniejszej  pozycji,  posługując 

się  analogią,  która  —  moim  zdaniem  —  bardzo  dobrze  tłumaczy 
podstawowe  fakty.  śycie  kaŜdego  z  nas  jest  jak  ogród,  o  który 
trzeba  dbać.  Jesteśmy  więc  ogrodnikami,  którym  powierzono  to 
odpowiedzialne  zadanie,  toteŜ  do  naszych  obowiązków  naleŜy 
usuwanie 

chwastów, wysiewanie nasion oraz, oczywiście, zbieranie owoców 
pracy. 

Jeśli w ogrodzie jest pełno chwastów, to Ŝniwa nie będą dobre. 

Chwasty  nie dopuszczają promieni słońca do ziaren poŜytecznych 
roślin,  przez  co  te  nie  mogą  się  zakorzenić  i  zakwitnąć.  Choroba, 
róŜnorodne  zaburzenia  i  negatywne  przekonania  —  to  chwasty, 
którym  pozwoliliśmy  wzrastać  w  naszym  zaniedbanym  ogrodzie. 
Chwastami są równieŜ niektóre trujące emocje, takie jak niepokój, 
depresja,  lęk,  panika,  zmartwienie  i  rozpacz.  Negatywne  myśli  i 
emocje są ściśle związane z chorobą i wszelkimi zaburzeniami. Dla 
nikogo,  kto  uznaje  jedność  ciała  i  umysłu,  nie  jest  zaskoczeniem 
fakt,  Ŝe  naukowcy  stwierdzili  istnienie  związku  pomiędzy 
negatywnymi  emocjami  a  obniŜoną  odpornością  organizmu. 
Pozytywne  myśli  z  kolei  wywołują  pozytywne  uczucia,  czyli 
radość, szczęście i dobry humor, które są nierozerwalnie związane 
ze zdrowymi reakcjami systemu immunologicznego. 

Techniki wyobraŜeniowe to sposób na oczyszczenie umysłu ze 

starych,  negatywnych  myśli  —  chwastów  —  i  zastąpienie  ich 
nowymi,  pozytywnymi  przekonaniami  —  ziarnami  zdrowych 
roślin. 

Samouzdrowienie jest moŜliwe, o ile zaczniesz się troszczyć o 

ogród swojej rzeczywistości. 

Zdrowie  ma  wartość  zasadniczą  dla  kaŜdego  z  nas,  dlatego 

często zastanawiałem się, z jakiego powodu ludzie oddają troskę o 
jego zachowanie w obce ręce. Być moŜe częściowo przyczynił się 
do  tego  brak  sposobów,  abyśmy  mogli  zadbać  o  nie  sami. 
Wizualizacja to jeden z takich sposobów, dzięki któremu moŜemy 
zatroszczyć 

się 

o 

własne 

zdrowie 

i 

przejąć 

za 

nie 

odpowiedzialność.  Gdy  porzucisz  bierność  na  rzecz  aktywności, 
zyskasz władzę nad swoim zdrowiem, przywrócisz sobie nadzieję, 
a takŜe umocnisz poczucie wolności i siły. 

A wszystko to za sprawą metody, którą prezentuję w niniejszej 

ksiąŜce. 

— 16 —

 

Rozdział pierwszy 

Postawienie sobie 
pytania o zdrowie

 

Przygotowanie do wizualizacji

 

Pewien mój przyjaciel cierpiał z powodu ostrego przeziębienia. 
„Czuję się fatalnie, Jerry — rzekł do mnie. — Czy znasz moŜe 
jakieś ćwiczenie, które mogłoby mi pomóc?" 

Oto co mu zaleciłem i co kaŜdy z nas moŜe zastosować, chcąc 

pokonać  zwykłe  przeziębienie.  Ćwiczenie  to  nazywa  się  RZEKĄ 
ś

YCIA. 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzykrotny  wydech,  aby  się  zre-

laksować. Wyobraź sobie, Ŝe twoje oczy stają się jasne i pogodne. 
Potem  odwracają  się  do  środka  i  zamieniają  się  w  dwie  rzeki 
płynące  z  zatok  do  jamy  nosowej  i  gardła,  a  ich  wartki  strumień 
unosi  z  sobą  wszystko,  co  zbędne  i  co  przeszkadza,  czyli  ból  i 
uczucie  zapchania.  Rzeki  płyną  przez  twoją  klatkę  piersiową  i 
brzuch,  aŜ  do  nóg,  by  w  końcu  opuścić  ciało,  przybierając  postać 
czarnych  lub  szarych  strumyków,  które  ktoś  zakopuje  głęboko  w 
ziemi. Widzisz, jak z twoich płuc wydobywa się czarne powietrze, 
a  w  dole  pojawiają  się  odpady.  Czujesz,  jak  rzeki  pulsują 
rytmicznie wewnątrz twego ciała i widzisz światło nad sobą, które 
zaczyna wypełniać zatoki, nos i gardło, a wszystkie tkanki 

— 19 —

 

jama 
nosowa

 

język

 

przełyk tchawica

 

stają  się  róŜowe  i  zdrowe. 
Kiedy 

poczujesz 

ten 

rytmiczny  przepływ  oraz 

ujrzysz  światło  wypełniające  jamę  nosowo--gardłową,  zrób 
wydech i otwórz oczy. 

Zaleciłem  mojemu  przyjacielowi  wykonywanie  tych  ćwiczeń 

co  trzy  godziny,  przez  trzy  do  pięciu  minut  do  momentu,  kiedy 
poczuje  poprawę.  Dwa  dni  później  powiedział  mi,  Ŝe  powtarzał 
ć

wiczenia przez jeden dzień i szybko wyzdrowiał. 

Wielu  ludzi  podsumowałoby  to  wydarzenie  jednym  słowem: 

przypadek.  Jak  to  moŜliwe,  zapytaliby,  Ŝeby  obraz  rzeki  i  światła 
miał  jakikolwiek  wpływ  na  czysto  fizjologiczne  przyczyny 
przeziębienia?  A  poza  tym,  czyŜ  przeziębienia  nie  mijają  same? 
Być  moŜe  szybki  powrót  do  zdrowia  mojego  przyjaciela  był 
istotnie  przypadkiem?  A  zatem  przez  ponad  piętnaście  lat  byłem 
ś

wiadkiem 

takich 

zadziwiających 

przypadków, 

i 

to 

w 

róŜnorodnych  schorzeniach,  z  których  większość  miała  znacznie 
powaŜniejszy przebieg. 

Postanowiłem  rozpocząć  od  przygody  mojego  przyjaciela  z 

dwóch powodów: po pierwsze dlatego, Ŝe przeziębienie to jedna z 
najczęściej  występujących  dolegliwości;  po  drugie  ze  względu  na 
to,  Ŝe  sukces  mojego  przyjaciela  jasno  ukazuje,  jak  łatwa  do 
zastosowania jest metoda wizualizacyjna. 

Przyjaciele  często  prosili  mnie  o  ćwiczenia,  które  miały  im 

pomóc  w  róŜnych  kryzysach,  chorobach  i  przypadłościach,  a 
potem  zawsze  z  zadowoleniem  opowiadali  mi  o  ich  efektach. 
Wizualizacja  nie  wymaga  pilnych  studiów  ani  obszernych 
wskazówek. 

Niedawno  jedna  z  moich  znajomych  złamała  nadgarstek. 

Ortopeda  nastawił  jej  kość,  informując  jednocześnie,  Ŝe  potrzeba 
trzech miesięcy, aby tkanka się zrosła. Wkrótce po nastawieniu ta 
diagnoza  oraz  prognoza  zostały  potwierdzone  przez  drugiego 
ortopedę.  Zaproponowałem  wtedy,  aby  wspomagać  zrastanie 
kości, stosując ćwiczenie SPLATANIE SZPIKU. 

 

 

— 20 —

 

— 21 —

 

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie 

końcówki  kości  w  obecnym  stanie.  Widzisz,  jak  te  dwa  końce 
stykają się. Widzisz i czujesz, jak szpik przepływa z jednej części 
kości  do  drugiej.  Zobacz,  Ŝe  biały  szpik  płynie  niebieskimi 
kanalikami  światła  poprzez  czerwony  strumień  krwi,  a  tętniczki 
skaczą  między  dwoma  końcówkami  kości  tworząc  splot,  który 
zbliŜa  je  do  siebie.  Widzisz,  jak  kości  splatają  się  ze  sobą  tak 
dokładnie, Ŝe nie dostrzegasz juŜ śladu złamania. Uświadom sobie, 
Ŝ

e kość jest znów cała i otwórz oczy. 

Zasugerowałem mojej znajomej, by wykonywała ćwiczenie co 

trzy  lub  cztery  godziny  —  z  wyłączeniem  nocy,  oczywiście  — 
kaŜdorazowo  przez  trzy  minuty.  Powiedziałem  takŜe,  Ŝe  po 
tygodniu lub dwóch powinny nastąpić znaczące zmiany. Po trzech 
tygodniach  moja  znajoma  udała  się  do  ortopedy,  poniewaŜ  miała 
wyznaczoną  wizytę  kontrolną,  a  wówczas  lekarz  stwierdził,  Ŝe 
kość  się  zrosła.  Był  tym  tak  zaskoczony,  Ŝe  powtórnie 
przestudiował  zdjęcie  rentgenowskie,  które  to  potwierdziło.  W 
jego  praktyce  nie  zdarzyło  się  jeszcze,  aby  ta  właśnie  kość  goiła 
się  krócej  niŜ  trzy  miesiące.  Ortopeda  nie  był  w  stanie  wyjaśnić 
tego zaskakującego rezultatu. 

Znajoma  powiedziała  mi  później,  Ŝe  gdy  opuszczała  gabinet, 

drŜała  z  podniecenia,  uświadomiwszy  sobie,  czego  potrafiła 
dokonać. 

Wizualizacja  —  praca  wyobraŜeniowa  —  jest  prostym 

procesem.  Oznacza  odszukiwanie,  odkrywanie  lub  tworzenie 
obrazu  w  umyśle,  budowanie  pewnej  mentalnej  formy.  Ta 
wyobraŜona, a jednak rzeczywista forma posiada cechy dowolnego 
zdarzenia,  rzeczy  lub  sytuacji,  które  moŜna  zaobserwować  w 
codziennym,  weryfikowalnym  świecie.  Rzecz  w  tym,  Ŝe  w 
przeciwieństwie do obiektów realnych, te wyobraŜone nie mają ani 
masy,  ani  objętości,  czyli  —  mówiąc  krócej  —  nie  posiadają 
materialnej  treści.  Z  drugiej  jednak  strony  zawierają  energię. 
Moglibyśmy 

potraktować wyobraŜenia jak produkty naszego umysłu, jak nasze 
mentalne  potomstwo.  Powołujemy  je  do  Ŝycia,  by  stały  się 
nośnikami  uzdrowienia,  a  energia,  która  je  wypełnia,  samoistnie 
stymuluje proces leczenia. 

AngaŜując  się  w  odkrywanie  czy  budowanie  wyobraŜeń, 

bierzemy  udział  w  pełnym  znaczeń  procesie.  Powołane  do  Ŝycia 
obrazy  są  tak  realne,  jak  nasze  emocje  i  tak  znaczące,  jak  sny. 
Oczywiście 

produktem 

naszej 

twórczej 

działalności 

jest 

rzeczywistość subiektywna, ale niewątpliwie jest to rzeczywistość, 
w  dodatku  wyposaŜona  w  moc  wpływania  na  nasze  ciało.  Dzięki 
niej moŜemy się takŜe dowiedzieć, kim naprawdę jesteśmy. 

W  niniejszym  rozdziale  omówimy  sposoby  przygotowania 

umysłu  do  wizualizacji  oraz  wykorzystania  naszej  wewnętrznej 
rzeczywistości  w  procesie  przywracania  łub  utrzymania  zdrowia. 
Nie  jest  to  wcale  działanie  skomplikowane,  opiera  się  bowiem  na 
zdolnościach, w które wszyscy zostaliśmy wyposaŜeni. 

PRZYGOTOWANIE UMYSŁU

 

Istnieją  cztery  aspekty  przygotowania  umysłu  do  wytwarzania 
uzdrawiających  form  wyobraŜeniowych.  Pierwsze  dwa  są  częścią 
kaŜdego ćwiczenia wizualizacyjnego, a ja nadałem im nazwy: cel i 
wyciszenie.  Pozostałe  dwa  stanowią  element  doświadczenia 
wyobraŜeniowego  w  ogóle,  a  określam  je  jako  oczyszczenie  i   
zmiana. 

Cel

 

Tworzenie obrazów mentalnych jest w sposób ścisły i bezpośredni 
związane  z  celem,  czyli  działaniem  umysłu  ukierunkowującym 
naszą  uwagę  oraz  czynności.  Wszyscy  dobrze  znamy  to  pojęcie. 
Mówimy: „Mam zamiar wyjechać na urlop w przyszłym miesiącu" 
i do tego celu dostosowujemy 

 

— 22 —

 

— 23 —

 

nasze plany i  starania.  Zamiar staje się naszym przewodnikiem  w 
sprawach  duŜych  i  małych.  Kiedy  włączasz  telewizor,  to  twoim 
zamiarem  jest  oglądanie  jakiegoś  programu.  Cel  jest  aktywnym 
wyrazem  naszych pragnień określonych i ukierunkowanych przez 
system  fizjologiczny.  Zewnętrznym  przejawem  celu  jest  często 
działanie:  aktywność  fizyczna  lub  psychiczna.  Mówiąc  prościej, 
cel jest wszystkim, co chcemy osiągnąć. 

Jaki  jest  zatem  związek  między  celem  a  wizualizacją  i 

uzdrowieniem?  Kiedy  przystępujemy  do  ćwiczeń,  zawsze 
zaczynamy  od  zdefiniowania  i  uściślenia  naszych  celów,  czyli 
określamy, co chcemy osiągnąć, wykonując dane ćwiczenie. Jeśli, 
na  przykład,  masz  zamiar  wyleczyć  złamaną  kość,  to  przed 
ć

wiczeniem stwierdzasz, Ŝe będziesz ją spajał. Tym samym dajesz 

sobie wewnętrzne wskazówki. MoŜesz potraktować cel jako rodzaj 
komputerowego programu, dzięki któremu twój umysł koncentruje 
się tylko na tym procesie, na którym ci zaleŜy. Jeśli powiesz sobie, 
Ŝ

e masz zamiar osiągnąć określony cel, oraz jeśli bardzo jasno ten 

cel  sprecyzujesz,  to  zwiększą  się  twoje  szanse  na  sukces  w  pracy 
wizualizacyjnej. 

Cel  zaleŜy  bezpośrednio  od  woli,  która  jest  siłą  napędową 

Ŝ

ycia,  pozwalającą  człowiekowi  dokonywać  wyborów.  Posiadają 

kaŜdy z nas, a jej przejawy są zauwaŜalne w Ŝyciu codziennym, w 
kaŜdej  czynności,  począwszy  od  momentu  podniesienia  się  z 
łóŜka,  a  skończywszy  na  wieczornym  studiowaniu  niniejszej 
ksiąŜki. Wszystkie te działania są aktami woli. 

Nadając  tej  woli  określony  kierunek,  przekształcamy  ją  w 

zamiar.  Cel  jest  zatem  wolą  ukierunkowaną  i  ma  zasadnicze 
znaczenie  dla  kaŜdego  samouzdrawiającego,  sprowokowanego 
przez  wyobraźnię  działania.  Stosując  wizualizację,  skierowujemy 
naszą wolę do wewnątrz, dzięki czemu odnajdujemy nowe ścieŜki 
prowadzące  do  lepszego  zdrowia  i  bogatszego  Ŝycia,  które 
zaczynamy w sposób świadomy kształtować. 

W  rutynowych  czynnościach  Ŝycia  codziennego  wyko-

rzystujemy  naszą  wolę  głównie  w  obcowaniu  ze  światem 
zewnętrznym:  albo  usiłujemy  coś  od  niego  otrzymać,  albo  teŜ 
próbujemy na niego wpłynąć w zaleŜności od potrzeb (lub naszych 
wyobraŜeń  na  ten  temat).  Zapominamy,  Ŝe  tę  samą  wolę,  tę  samą 
siłę ukierunkowanych intencji moŜemy zwrócić na siebie, po to, by 
zmienić  swoje  Ŝycie  i  świadomie  przejąć  nad  nim  kontrolę. 
Przebudzona  woła,  uświadomiony  zamiar  leŜy  u  podstaw  terapii 
wizualizacyjnej.  Bardzo  często  obowiązek  udzielenia  sobie 
pomocy  oddajemy  w  obce  ręce,  poniewaŜ  wzrastaliśmy  w 
przekonaniu,  Ŝe  nie  moŜna  wykorzystać  własnej  woli  dla 
indywidualnych  celów.  Leczenie  wyobraŜeniami  daje  moŜliwość 
osiągnięcia większej niezaleŜności i wolności. Niektórzy mogą się 
wahać,  czy  wolno  im  skorzystać  z  tej  moŜliwości,  ale  gdy  tylko 
odczują  korzyści  tej  metody,  przepełnia  ich  radość,  a  obawy 
odsuwają się  w cień. Tacy ludzie powinni pamiętać, Ŝe nikomu, a 
tym  bardziej  sobie,  nie  czynią  krzywdy,  korzystając  z  wolności  i 
prawa  do  uŜycia  własnej  wyobraźni  w  procesie  przywracania 
zdrowia. 

Wyciszenie

 

Drugim  warunkiem  przygotowania  umysłu  do  pracy  wy-
obraŜeniowej jest stan, który określam jako wyciszenie. 

Po to, by wyobraźnia mogła uczestniczyć w procesie leczenia, 

konieczne  są  dwa  rodzaje  wyciszenia:  zewnętrzne  i  wewnętrzne. 
Cisza zewnętrzna pomaga nam skoncentrować się na wędrówce w 
głąb  siebie,  a  zakłócenia  i  codzienne  kłopoty  utrudniają  lub 
uniemoŜliwiają  ten  proces.  Nie  musimy  szukać  klasztoru  czy 
jaskini,  by  zaangaŜować  się  w  ćwiczenia  wizualizacyjne,  ale 
naleŜy unikać dźwięków draŜniących ucho i niemiłych. 

Istnieją  jednak  pewne  rodzaje  zakłóceń,  które  mogą  pomóc  w 

wytworzeniu  wewnętrznej  ciszy,  na  przykład  śpiew  ptaków, 
odgłosy przyrody, a nawet daleki szum ulicznego 

 

— 24 —

 

— 25 —

 

ruchu.  Jeśli  pewne  dźwięki  nie  wyprowadzają  cię  z  równowagi, 
lub  jeśli  łatwo  ci  je  zignorować,  to  mogą  się  one  stać  częścią 
ć

wiczenia.  Gdybyś  natomiast  musiał  się  bardzo  starać,  by  nie 

dopuścić do siebie zewnętrznych odgłosów, wówczas nie będziesz 
w stanie skoncentrować się na tworzeniu obrazów. 

Słyszałem,  Ŝe  niektórzy  ludzie  przeprowadzają  ćwiczenia 

wyobraŜeniowe  w  metrze  lub  autobusie,  co  dowodzi,  Ŝe  nawet  w 
najbardziej  hałaśliwym  otoczeniu  moŜna  się  skupić.  Według  mnie 
jednak  nie  są  to  sprzyjające  warunki,  poniewaŜ  wówczas  praca 
wizualizacyjna stałaby się częścią codziennej rutyny, a przecieŜ jej 
rola  jest  szczególna.  Mimo  Ŝe  ćwiczenia  wyobraŜeniowe  nie 
wymagają zbytniego wysiłku, to jednak nie stanowią po prostu ko-
lejnego  punktu  w  rozkładzie  zajęć.  Wyjątkiem  jest  sytuacja,  w 
której  musisz  wykonywać  ćwiczenia  tak  często,  jak  to  moŜliwe, 
poniewaŜ  pracujesz  nad  zaburzeniem,  które  tego  wymaga.  Nie 
zalecam  natomiast  wykonywania ćwiczeń  wyobraŜeniowych tylko 
dlatego,  Ŝe  są  urozmaiceniem  nuŜącej  drogi  do  pracy. 
Uzdrawiające  wizualizacje  wymagają  spełnienia  określonych 
warunków  i  są  najbardziej  skuteczne,  gdy  mają  wyznaczone 
miejsce  i  czas.  Według  mnie  najlepiej  byłoby  wykonywać 
ć

wiczenia  trzy  razy  dziennie:  przed  śniadaniem,  o  zmierzchu  i 

przed snem. 

Nieodzownym  elementem  wyciszenia  jest  relaks.  Być  moŜe 

zauwaŜyłeś 

juŜ, 

Ŝ

e 

dwa 

opisane 

wcześniej 

ć

wiczenia 

wyobraŜeniowe zaczynały się od trzykrotnego wydechu. W dalszej 
części  ksiąŜki  porozmawiamy  jeszcze  o  najbardziej  skutecznym 
sposobie  oddychania  poprzedzającym  kaŜde  ćwiczenie,  natomiast 
w  tym  miejscu  chciałbym  zaznaczyć,  Ŝe  w  przypadku  ćwiczeń, 
które  zalecam,  kilkakrotnie  powtórzony  wydech  wystarcza  do 
wytworzenia odpowiedniego poziomu relaksacji. 

Relaksacja głęboka lub medytacyjna nie jest w tym przypadku 

właściwa,  poniewaŜ  moŜe  osłabić  twoją  czujność,  a  nawet 
wywołać senność, co uniemoŜliwi ci reakcję 

na  przeprowadzane  ćwiczenia.  Celem  pracy  wyobraŜeniowej  nie 
jest  relaks,  ale  wywoływanie  obrazów  i  zapamiętanie  ich,  toteŜ 
umysł musi znajdować się w stanie pełnej gotowości i wykazywać 
wzmoŜoną   czujność. 

W  przypadku  gdy  na  ogół  czujesz  wewnętrzne  napięcie,  a 

trzykrotny  wydech  nie  przynosi  odpręŜenia,  moŜesz  skorzystać  z 
dodatkowego 

ć

wiczenia 

relaksacyjnego 

umieszczonego 

w 

rozdziale  piątym.  Pamiętaj  jednak  o  tym,  Ŝe  „głęboki"  relaks  nie 
jest poŜądany. 

Oczyszczenie

 

Trzeci aspekt pracy wyobraŜeniowej stanowi oczyszczenie i mimo 
Ŝ

e  nie  jest  ono  niezbędnym  elementem  kaŜdego  ćwiczenia,  to 

jednak pozwala ćwiczącemu stać się spójną całością. 

JuŜ  najstarsze  szkoły  medyczne  wykorzystywały  techniki 

oczyszczające.  Egipscy  lekarze  uznawali  kąpiel  za  nieodzowny 
element leczenia, podobnie jak inni reprezentanci tego zawodu we 
wszystkich  znanych  kulturach  staroŜytnego  Wschodu  i  Zachodu. 
Rzymianie  słynęli  z  rozwiniętych  metod  oczyszczania  ciała  i 
zaŜywania 

kąpieli 

w 

leczniczych  źródłach.  Współczesne 

uzdrowiska  i  ośrodki  hydroterapeutyczne  w  Europie  to  efekty 
wiary  w  uzdrawiającą  moc  procesu  oczyszczającego.  StaroŜytni 
ś

ydzi ustanowili rytuał oczyszczenia nazwany mikvah, który miał 

nie tylko przypominać o potrzebie zadbania o własne zdrowie, ale 
był takŜe sposobem uczczenia szabatu (dnia oczyszczenia). 

Reakcją  na  oczyszczanie  jest  najczęściej  uczucie  odciąŜenia, 

zdjęcia cięŜaru, którego doznajemy takŜe w trakcie zwykłej kąpieli 
czy podczas brania prysznica. Doświadczenie kliniczne całkowicie 
potwierdza  to  wewnętrzne  znaczenie  oczyszczenia.  Weźmy 
chociaŜby pod uwagę liczne dolegliwości i stany ducha powiązane 
z  „mrokiem"  i  „brudem".  Wiele  infekcji  bakteryjnych,  które 
zdziesiątkowały 

 

— 26 —

 

— 27 —

 

liczne  narody  świata  miało  początek  w  warunkach  niehi-
gienicznych i przy pogarszającym się stanie zdrowia populacji. W 
czasach  nam  współczesnych  chroniczne  schorzenia  występują 
najczęściej 

na 

obszarach 

z 

podwyŜszonym 

poziomem 

zanieczyszczenia powietrza, wody i ziemi. 

Choroby  psychiczne,  w  tym  równieŜ  stany  psychotyczne, 

charakteryzują  się  „brudnymi"  myślami,  np.  pełnymi  przemocy 
fantazjami seksualnymi lub czynami wywołującymi poczucie winy 
(masturbacja).  Osoby  znajdujące  się  w  stanie  cięŜkiej  depresji  są 
często  niechlujne  w  sensie  fizycznym,  a  poniewaŜ  przestają 
wykazywać zainteresowanie Ŝyciem społecznym i nie mają dość sił 
fizycznych, aby oczyścić swoje ciało, stają się coraz bardziej zanie-
dbane  i  brudne.  Ekstremalnym,  a  jednocześnie  coraz  bardziej 
powszechnym  przykładem  jest  sytuacja  ludzi  bezdomnych, 
obciąŜonych  workami  pełnymi  śmieci  i  ukrytych  pod  warstwami 
brudu  uniemoŜliwiających  rozpoznanie  twarzy,  nie  wspominając 
juŜ o płci. W języku angielskim pierwotne znaczenie słowa itisaiie 
(obłąkany) było unclean (nieczysty). 

Twierdząc,  Ŝe  oczyszczenie  jest  konieczne  do  pracy 

wyobraŜeniowej, mam oczywiście na myśli coś więcej niŜ czystość 
zewnętrzną.  Nie  chcę  tu  prawić  morałów,  ale  twierdzę,  Ŝe  być 
zdrowym  oznacza  zachować  „czystość"  pod  kaŜdym  względem. 
Musimy zadać sobie pytanie, do jakiego stopnia jesteśmy „czyści" 
w  stosunku  do  innych  ludzi.  Wielu  z  nas  uznaje,  Ŝe  prawo  do 
zdrowia naleŜy się człowiekowi od urodzenia i nie widząc związku 
pomiędzy chorobą a nieetycznym zachowaniem oraz wynikającym 
z niego poczuciem winy (choć kary być moŜe uda się uniknąć), ci 
ludzie oszukują siebie samych. 

IleŜ  to  razy  słyszeliśmy  stwierdzenie,  Ŝe  „ciało  nie  kłamie"? 

Moje  doświadczenie  podpowiada  mi,  Ŝe  odnosi  się  ono  zarówno 
do  zdrowia  moralnego  i  etycznego,  jak  i  do  nawyków 
Ŝ

ywieniowych,  ćwiczeń  fizycznych  oraz  do  pracy.  KaŜdy 

nierozwaŜny moralny czy etyczny czyn wywołuje 

w ciele człowieka oddźwięk i moŜe niepomyślnie wpłynąć na stan 
jego ciała oraz umysłu. 

Nieczystość  etyczna  nie  oznacza  li  tylko,  Ŝe  w  sposób 

ś

wiadomy  kogoś  oszukujesz  lub  krzywdzisz.  Jest  to  problem 

znacznie  bardziej  skomplikowany.  MoŜesz  oszukiwać  równieŜ 
samego siebie. 

Swego czasu zwrócił się do mnie pacjent chorujący na raka. W 

jego  rodzinie  ze  strony  matki  było  to  juŜ  czwarte  pokolenie 
dotknięte  tą  chorobą  i  w  kaŜdym  z  tych  pokoleń  brat  osoby 
cierpiącej  na  nowotwór  zachowywał  się  w  sposób  przynoszący 
rodzinie  wstyd,  hańbę  i  ból.  Wszystkie  ofiary  raka  wiedziały  o 
zachowaniach  „czarnej  owcy",  ale  wolały  zachować  przyczyny 
swego smutku i przygnębienia wyłącznie dla siebie. 

W  przypadku  mojego  pacjenta  „czarną  owcą"  był  nałogowy 

hazardzista,  który  z  powodu  długów  doprowadził  najbliŜszą 
rodzinę  do  ruiny.  W  tej  sytuacji  mój  pacjent  odbierał  swojej 
rodzinie  część  dochodów,  poniewaŜ  starał  się  spłacić  długi  brata. 
Ponadto,  ukrywając  swoje  wsparcie  dla  niego,  oszukiwał 
najbliŜszych,  co  kłóciło  się  z  zasadami  jego  moralności  (był 
uczciwym, powszechnie cenionym człowiekiem). 

W  czasie  naszej  wspólnej  pracy  pacjent  uświadomił  sobie,  Ŝe 

powinien  poinformować  wszystkich  najbliŜszych  o  całej  sytuacji. 
Kiedy  to  zrobił,  oczyścił  atmosferę  panującą  w  rodzinie,  a 
jednocześnie  doprowadził  do  konfrontacji  z  „czarną  owcą",  w 
wyniku  której  nałogowy  hazardzista  rozpoczął  leczenie  i 
przyłączył się do Klubu Anonimowych Hazardzi-stów. 

Mój  pacjent  natomiast  poczuł  ulgę  i  wkrótce  wszedł  w  fazę 

remisji. 

Po  to,  by  się  wyleczyć,  musimy  zacząć  od  „oczyszczenia 

naszych  działań".  Jest  ono  częścią  świadomego  wysiłku  woli 
poprzedzającego  otwarcie  „oka  wyobraźni";  jest  fragmentem 
decyzji o głębokim i jasnym spojrzeniu wewnątrz siebie i otwarciu 
się na informacje wysyłane przez nasze 

 

— 28 —

 

— 29 —

 

ciało  i  uczucia.  Dzięki  wizualizacji  przestaniemy  zaprzeczać 
istnieniu  problemu,  pozbędziemy  się  iluzji  i  dostrzeŜemy  własne 
destrukcyjne  zachowania.  Dopiero  wówczas  będziemy  mogli 
stawić  czoło  naszym  dolegliwościom  i  wyleczyć  się  z  nich. 
Oczyszczenie jest częścią uzdrowienia, a oba te elementy stanowią 
podstawę 

nowych, 

zdrowych 

wzorców 

zachowań 

oraz 

pozytywnego  rozwoju  w  kierunku  innego  niŜ  dotychczas, 
pełniejszego istnienia. 

Oczyszczające ćwiczenie wizualizacyjne jest takŜe doskonałym 

sposobem na to, by przygotować się do rozpoczęcia nowego dnia. 
MoŜna je znaleźć w rozdziale piątym niniejszej pozycji. 

Zmiana

 

Spróbuję w tym miejscu wyjaśnić, co mam na myśli twierdząc, Ŝe 
zmiana jest elementem procesu uzdrawiania poprzez wizualizację. 

Według  zasad  współczesnej  fizyki  kwantowej  oraz  zgodnie  z 

tym,  co  mówią  chińscy  mistycy,  nasze  subiektywne  odczucie 
czasu,  ten  ograniczony  obraz  rzeczywistości,  jest  właściwie 
nieustannym  przepływem  zmian.  Cały  system  tradycyjnej 
medycyny w Chinach opiera się w gruncie rzeczy na przekonaniu, 
Ŝ

e  choroba  jest  równoznaczna  z  zablokowaniem  tego  przepływu, 

czyli oporem wobec zmieniającej się istoty spraw. 

Próbujemy zatrzymać to, co uznaliśmy za „dobry układ" i coraz 

silniej  czujemy  się  z  tym  związani,  coraz  bardziej  zdecydowanie 
przeciwstawiamy 

się 

perspektywie 

cierpienia 

czy 

braku 

przyjemności,  jednocześnie  po  uszy  zapadając  się  w  ból,  którego 
przecieŜ chcieliśmy uniknąć. Jest rzeczą oczywistą, Ŝe obstawanie 
przy  tym  co  zmienne,  jak  gdyby  było  trwałe  i  pewne,  musi 
doprowadzić  do  trudności.  Najczęściej  przyjmują  one  formę 
fizycznych dolegliwości. 

Wszyscy  ci,  którzy  mieli  do  czynienia  z  technikami  wy-

obraŜeniowymi twierdzą, Ŝe „lepsze samopoczucie" pojawia 

— 30 —

 

się  wraz  z  „wewnętrznym  rozstaniem"  z  rzeczami,  ideami  i 
uprzedzeniami  dotyczącymi  siebie  oraz  innych,  co  jest 
równoznaczne  z  zaprzestaniem  walki  o  zatrzymanie  biegu 
wydarzeń.  Nie  chodzi  jednak  o  to,  by  stać  się  fatalistą,  usiąść  na 
brzegu  rzeki  i  powtarzać  w  kółko  „będzie,  co  ma  być".  Trzeba  w 
sposób  czynny  i  aktywny  poŜegnać  się  z  rozpaczą  spowodowaną 
nadmiernym  przywiązaniem  własnego  istnienia  do  ustalonych, 
ograniczonych  miejscem  i  czasem  doświadczeń,  rzeczy  i  sytuacji. 
Im  bardziej  się  do  nich  zdystansujesz,  tym  szybciej  odzyskasz 
dobre  samopoczucie.  WyobraŜenia  są  nierozerwalnie  związane  z 
poddaniem się strumieniowi przemian. 

Wynika  to  być  moŜe  z  zaleŜności  pomiędzy  lewą  a  prawą 

półkulą  mózgową,  czyli  z  faktu,  Ŝe  prawa  półkula  wydaje  się 
powiązana z intuicją oraz tworzeniem obrazów, podczas gdy lewa 
część  mózgu  odpowiada  za  logikę,  słowa  oraz  myśl.  Puszczając 
wodze  wyobraźni,  zezwalając  na  bezładne,  nie  powiązane  w 
sposób  przyczynowo-skutkowy  powstawanie  obrazów,  porzucamy 
tradycyjne  operowanie  słowami,  dzięki  czemu  łatwiej  jest  poddać 
się  strumieniowi  wydarzeń.  Traktując  wyobraźnię  na  równi  z 
logicznym myśleniem, otwieramy się na procesy przemiany i odno-
wy;  stwarzamy  warunki  do  czerpania  zadowolenia  z  Ŝycia  tu  i 
teraz. 

Takie  nastawienie  stanowi  zaprzeczenie  naszych  codziennych 

doświadczeń,  w  których  najczęściej  koncentrujemy  się  na 
przeszłości  lub  przyszłości,  uwydatniając  tym  samym  brak 
ciągłości, 

a 

ignorując 

nieprzerwany 

strumień 

wydarzeń. 

UzaleŜniamy  się  od  ustalonych,  nieruchomych  punktów,  do 
których przywiązujemy przesadne i destrukcyjne znaczenie. 

Wspominamy, na przykład, Ŝe „ukończyliśmy szkołę średnią 7 

czerwca  1953  roku",  albo  mówimy,  Ŝe  „atak  na  Pearl  Harbor 
nastąpił  7  grudnia  1941  roku",  a  potem  wiąŜemy  z  tymi 
wydarzeniami  zbiór  myśli,  wspomnień,  uczuć,  wyobraŜeń  i 
postaw. Wspomnienia stają się drogocennymi 

— 31 —

 

pamiątkami,  którymi  lubimy  się  otaczać,  tworząc  wokół  siebie 
rodzaj  skorupki  chroniącej  nas  przed  przepływem  Ŝycia. 
Gdybyśmy  potrafili  zapamiętać  jedynie  samo  wydarzenie,  bez 
dodatkowego  komentarza,  osądów,  emocji  przyjaznych  czy 
nieprzyjaznych,  uniknęlibyśmy  „utoŜsamiania  uczuć",  które  moŜe 
doprowadzić do chorób czy pogrąŜyć nas w smutku. Nie chodzi o 
to,  by  zapewnić  sobie  wieczną  młodość  i  zdrowie,  ale  by  starzeć 
się  z  wdziękiem,  którego  zazdrościmy  świętym  i  bohaterom,  a 
którzy  przecieŜ  niczym  szczególnym  się  od  nas  nie  róŜnią: 
posiadają  jedynie  większą  zdolność  akceptowania  zmian,  które 
przynosi Ŝycie. 

Gdy  juŜ  dostosujemy  się  do  strumienia  przemian,  będziemy 

mogli  dostrzec  paradoks,  w  jakim  trwa  większość  z  nas. 
PrzewaŜnie  uznajemy  się  za  pozornie  niezaleŜnych,  pełnych 
inwencji indywidualistów, którzy przejawiają twórczy stosunek do 
własnego  losu.  Jednocześnie  jednak  unikamy  sytuacji,  w  których 
zauwaŜono by naszą „inność". Choć więc niewątpliwie uznawanie 
siebie  za  istotę  niezaleŜną  jest  bardzo  satysfakcjonujące,  w 
rzeczywistości  boimy  się  nowych  sposobów  patrzenia  na  świat,  a 
one są przecieŜ podstawowym wyznacznikiem niezaleŜności i od-
rębności  zapatrywań.  Wydaje  nam  się,  Ŝe  jesteśmy  indy-
widualistami, i rzeczywiście w wielu przypadkach jest to zgodne z 
prawdą. Dla niektórych z nas jednak pod tym przekonaniem kryje 
się  tęsknota  do  zyskania  społecznej  aprobaty,  a  tym  samym  do 
upodobnienia się do reszty ludzi. 

W  świecie  materialnym  próbujemy  się  wyróŜniać  gromadząc 

dobra,  dąŜąc  do  bogactwa,  ale  im  wyŜszą  zajmujemy  pozycję  w 
hierarchii  społecznej,  tym  częściej  stwierdzamy,  Ŝe  Ŝyjemy 
zgodnie  z  zasadami  innych  bogatych  osób.  Oczywiście  ci,  którzy 
mają  pieniądze,  mają  teŜ  więcej  swobody,  by  folgować  swoim 
kaprysom,  a  jednak  ludzie  zamoŜni  mogą  znudzić  się  dostatnim 
Ŝ

yciem,  podobnie  jak  reszta  świata  moŜe  dojść  do  granic 

zmęczenia  z  powodu  konieczności  nieustannego  zarabiania 
pieniędzy. Ludzie 

dokonują  niekiedy  powierzchownych  zmian  w  okolicznościach 
zewnętrznych,  ale  nie  stwarzają  warunków  do  gruntownej 
przebudowy Ŝycia. 

Praca  wyobraŜeniowa  jest  początkiem  drogi  w  kierunku 

wyzwolonego,  pełniejszego  ,ja",  dzięki  któremu  moŜemy 
zaakceptować  przekształcającą  się  rzeczywistość.  UmoŜliwiając 
nam  odejście  od  świata  dóbr  materialnych  i  pozorów,  ćwiczenia 
wyobraŜeniowe pomagają pozbyć się ograniczających nas postaw i 
zachowań, które często negatywnie wpływają na nasze zdrowie. 

Wytyczenie  celu,  wyciszenie,  oczyszczenie  oraz  przemiana  — 

oto  co  składa  się  na  proces  uzdrawiający,  i  jak  sam  niebawem 
będziesz  mógł  stwierdzić,  kaŜda  z  tych  czynności  wywołuje 
uczucie  satysfakcji.  Im  bardziej  zagłębisz  się  w  niniejszą  ksiąŜkę, 
poznając 

stopniowo 

sposoby 

wykorzystania 

powyŜszych 

elementów do rozwiązania problemów czy usunięcia dolegliwości, 
tym  zdrowszym  i  swobodniejszym  staniesz  się  człowiekiem,  tym 
łatwiej  otworzysz  się  na  nieskończone  moŜliwości,  które  ofiaro-
wuje ci Ŝycie. 

— 32 —

 

Rozdział drugi 

Procesy wizualizacyjne

 

Związek ciała i umysłu

 

W  rozdziale  tym  spróbujemy  zgłębić  istotę  procesów  za-
chodzących  w  naszym  ciele  i  umyśle  podczas  wizualizacji  oraz 
dowiedzieć  się,  w  jaki  sposób  pozbawione  „materialnej  treści" 
zjawiska, jakimi są wyobraŜenia, mogą wpływać na naszą cielesną 
postać?  Jak  juŜ  wcześniej  wspomniałem,  naukowcy  nie  zbadali 
dotychczas  w  sposób  wyczerpujący  i  metodyczny  zasad  działania 
terapii 

wizualizacyjnej, 

chociaŜ 

niektóre 

opracowania 

zdecydowanie  wskazują  na  istnienie  więzi  pomiędzy  umysłem  a 
ciałem. Próbując zrozumieć podstawy procesu wizualizacji, moŜe-
my  zatem  wysnuwać  wnioski  opierając  się  jedynie  na  do-
ś

wiadczeniu  klinicznym,  przebiegu  ludzkiego  Ŝycia  oraz 

odkryciach na ten temat dokonanych w innych kulturach. 

EMOCJE, DOZNANIA I WYOBRAśENIA

 

Kluczem  do  procesów  wizualizacyjnych  są  związki  pomiędzy 
emocjami, wraŜeniami i wyobraŜeniami. 

Zacznijmy od emocji. Ludzie przyzwyczaili się traktować je 

jako zbiór uczuć, takich jak szczęście, złość, 

zadowolenie  i  smutek.  Ja  natomiast  rozumiem  emocje  w  sposób 
szerszy,  jako  ruch,  jako  podąŜanie  ku  bodźcom.  Słowo  „emocje" 
zinterpretowane w sposób dosłowny znaczy „ruch od czegoś" (ang. 
emotion,  motion  =  ruch).  Dlatego  twierdzę,  Ŝe  emocje  to  ruch,  a 
ruch  jest  kwintesencją  ludzkiego  Ŝycia,  źródłem  naszej  energii. 
Czasami  ruch  staje  się  uczuciem,  takim  jak  szczęście,  złość, 
zadowolenie  i  smutek,  czyli  stanem,  który  posiada  określony  czas 
trwania i rozbrzmiewa w naszym wnętrzu; niekiedy zaś przyjmuje 
formę  działań  lub  nagłych  wybuchów  będących  reakcją  na 
czynniki 

zewnętrzne 

i 

powodujących 

natychmiastowe 

rozładowanie. Sądzę, Ŝe Ŝycie bez emocji, czyli ruchu wywołanego 
bodźcem,  jest  niemoŜliwe.  Emocje  to  Ŝycie.  Mogą  zostać 
uzewnętrznione  w  postaci  działania  czy  reakcji,  ale  mogą  takŜe 
pozostać we wnętrzu człowieka w formie uczuć. 

Emocje są bardzo ściśle związane z  wyobraŜeniami, poniewaŜ 

czasami  mogą  się  w  tej  postaci  ujawnić.  Istnieje  prosty  sposób, 
abyś  się  o  tym  przekonał.  Wystarczy,  Ŝe  zechcesz  „zobaczyć" 
uczucie,  które  w  sobie  nosisz.  Jeśli  jesteś  szczęśliwy,  zapytaj 
samego  siebie,  jak  wygląda  szczęście;  jeśli  sport  daje  ci 
zadowolenie,  spróbuj  je  sobie  zwizualizować;  jeśli  nie  cierpisz 
głupoty,  wyobraź  sobie,  jak  według  ciebie  „wygląda"  ta  cecha. 
Zapewniam cię, Ŝe w kaŜdym z tych przypadków zobaczysz obraz 
—  twój  obraz.  Nikt  poza  tobą  nie  będzie  miał  identycznego  od-
zwierciedlenia tych pojęć. WyobraŜenia nadają kształt emocjom. 

W  ciągu  piętnastu  lat  stosowania  terapii  wizualizacyjnej  nie 

spotkałem ani jednej osoby, która nie potrafiłaby wywołać obrazu 
swoich uczuć. 

WyobraŜenie  to  mentalna  forma  uczucia.  Istnieje  takŜe  jego 

postać  fizyczna:  doznanie.  Z  uczuciami  wiąŜą  się  bowiem 
określone  odczucia  fizyczne,  jak  chociaŜby  w  przypadku  złości, 
której  nierzadko  towarzyszy  wraŜenie  ucisku  w  klatce  piersiowej. 
Gdy ogarnia cię uczucie szczęścia, 

 

— 34 —

 

— 35 —

 

wówczas często odczuwasz  wszechogarniającą lekkość. Podobnie 
jest  z  wyobraŜeniami:  z  nimi  takŜe  są  powiązane  określone 
doznania. 

Podczas  wizualizacji  wykorzystujemy  obrazy,  by  zmienić 

emocje  lub  fizyczne  doznania,  co  w  praktyce  sprowadza  się  do 
tego,  Ŝe  dzięki  nim  wpływamy  na  nasze  doświadczenia  i 
uczestniczymy  w ich  kreowaniu. Wygląda to tak:  kiedy pracujesz 
nad  wyobraŜeniami  i  przekształcasz  je,  jednocześnie  zmieniasz  i 
tworzysz  doznania  oraz  emocje  z  nimi  powiązane.  Gdy  więc 
zmienia  się  wywołany  przez  ciebie  obraz,  transformacji  ulega 
takŜe  uczucie  i  doznanie.  Emocje  i  wyobraŜenia  to  dwa  składniki 
równania,  dwie  formuły  tej  samej  rzeczywistości,  a  fizyczne 
doznania  towarzyszą  kaŜdej  z  nich.  Jeśli  zmienisz  wyobraŜenie, 
zmienisz  takŜe  pozostałe  składniki  równania.  Zrozumiesz  wtedy, 
Ŝ

e  twoje  wizje  rzeczywiście  stanowią  drogę  do  zdrowia  — 

zarówno fizycznego, jak i psychicznego. 

PIONOWA OŚ WIZUALIZACJI

 

Spotkanie  z  panią  Aboulker-Muscat  pozwoliło  mi  zrozumieć,  Ŝe 
wizualizacja  zachodzi  poza  mechanistyczną  sferą  przyczynowo-
skutkową.  W  pewnym  sensie  odbywa  się  ponad  ziemią.  Kiedy 
pani  Aboulker-Muscat  poprosiła,  bym  wskazał  kierunek  jazdy 
pociągu,  uczyniłem  gest  horyzontalny.  W  odpowiedzi  ona 
wykonała  pionowy  ruch  ręką  w  górę  i  zapytała,  co  mogłoby  się 
wydarzyć, gdyby pociąg poruszał się zgodnie z takim kierunkiem. 
Wtedy  zrozumiałem,  Ŝe  pociąg  uwolniłby  się  od  zwykłego 
związku przyczynowo-skutkowego. Znalazłby się ponad ziemią. 

Jestem przekonany, Ŝe wizualizacja odbywa się właśnie wzdłuŜ 

osi pionowej. 

W  zwyczajnym  świecie,  funkcjonującym  według  zasady 

przyczyna-skutek,  wszystko  jest  powtarzalne  i  przewidywalne. 
Nowości nie zdarzają się. Określone działa- 

nie  wywołuje określoną reakcję. Powiązane  w pewien szczególny 
sposób  białka  zawsze  tworzą  aminokwas.  Ustalone  ilości 
związków  chemicznych  wchodzą  w  skład  ciągle  tej  samej 
substancji.  Procesy  fizyczne  opierają  się  więc  na  związku 
przyczynowo-skutkowym. 

Sfera  ludzkich  przeŜyć  róŜni  się  jednak  od  królestwa  fizyki. 

ś

yjemy  w  świecie,  który  sami  tworzymy  w  sensie  fizycznym, 

emocjonalnym  i  psychologicznym,  świecie  zawieszonym  na  osi 
pionowej. Przeprowadzając wizualizacje stwierdzamy, Ŝe nie tylko 
zaleŜności  przyczynowo-skutkowe  rządzą  ludzkim  Ŝyciem. 
Posiadamy  zdolność  tworzenia  rzeczy  nowych,  a  takŜe 
kształtowania  własnej  cielesności.  Gdyby  człowiek  był  jedynie 
mechanizmem,  wówczas  tylko  mechanik  mógłby  próbować  go 
zmienić.  Na  szczęście  jesteśmy  czymś  więcej  i  moŜemy  sami 
kształtować swoje ciało i ducha. 

Podstawowym  celem  wizualizacji  jest  ustawić  ludzką 

egzystencję  na  osi  pionowej,  tak  aby  człowiek  mógł  uciec  od  siły 
cięŜkości oraz ograniczeń wynikających z przyziemnej egzystencji. 
Wykonując  zalecone  przeze  mnie  ćwiczenia  odkryjesz,  Ŝe 
przebywanie  na  osi  pionowej  staje  się  twoim  nawykiem.  TakŜe 
wtedy,  gdy  zaczniesz  rozwijać  własne  uzdrawiające  wizualizacje, 
stwierdzisz,  Ŝe  bardzo  często  wznosisz  się  w  górę,  a  kończąc 
ć

wiczenie  opadasz  w  dół.  Podam  tu  przykład  mojego  przyjaciela, 

który dzwoniąc do mnie pewnego dnia wspomniał, Ŝe cierpi na wi-
rusowe  zapalenie  spojówek.  Zasugerowałem,  by  wyobraził  sobie, 
Ŝ

e wyjmuje gałki oczne z oczodołów, myje je w leczniczej wodzie, 

a  oczodoły  wypełnia  niebieskim  światłem.  Kilka  dni  później 
rozmawialiśmy  ze  sobą  ponownie.  Mój  znajomy  stwierdził,  Ŝe 
poczuł  się  lepiej  od  momentu,  gdy  zaczął  wykonywać  ćwiczenie, 
ale  zapytał  takŜe,  dlaczego  zawsze  musi  unosić  się  w  górę,  aby 
dotrzeć  do  uzdrawiających  wód.  Odrzekłem,  Ŝe  ruch  w  górę  jest 
kierunkiem oswobodzenia i uzdrowienia. Mój przyjaciel odkrył oś 
pionową bez niczyjej pomocy. (Powiedział mi takŜe, Ŝe po 

 

— 36

 

— 37 —

 

tym,  jak  w  wyobraźni  wkładał  swoje  oczy  do  wypełnionych 
niebieskim  światłem  oczodołów,  ciemnozielona  roślinność  wokół 
uzdrawiających wód zamieniła się w kwiaty.) 

Ze  względu  na  moje  doświadczenie  w  terapii  wizualizacyjnej 

nie  czułem  się  zaskoczony  odkrywając,  Ŝe  we  wszystkich 
kulturach  i  tradycjach  ruch  w  górę  powiązany  jest  z 
przekroczeniem  granic,  z  mitami  o  locie,  z  zerwaniem  więzów 
narzuconych przez codzienne nawyki i działania oraz z odkryciem 
nowych dróg, nowych form istnienia. 

PAMIĘĆ O SOBIE

 

Prowadząc  rozwaŜania  o  uzdrowieniu,  myślimy  o  stawaniu  się 
całością. Stać się całością oznacza poskładać na powrót elementy, 
które  się  rozpadły,  a  właśnie  do  takiego  rozpadu  doprowadza 
choroba. Wyleczenie jest więc równoznaczne z powrotem do stanu 
spójnej jedności. 

Uzdrawiający 

charakter 

stawania 

się 

całością 

został 

potwierdzony juŜ ponad pięć  tysięcy  lat temu  w Egipcie.  Według 
staroŜytnych wierzeń bóg Ozyrys, zamordowany przez brata Seta i 
pocięty  na  czternaście  części,  które  pochowano  w  róŜnych 
regionach  Egiptu,  został  przywrócony  do  Ŝycia  przez  swą  Ŝonę 
Izydę.  Izyda  zebrała  wszystkie  szczątki  męŜa,  a  następnie  przez 
koncentrację na wspominaniu go, w końcu odzyskała ukochanego. 

Pamiętać  oznacza  zatem  połączyć  wszystkie  elementy  postaci, 

a więc nie tylko ciało, ale równieŜ umysł i emocje. Dopiero wtedy 
człowiek staje się całością. Pamiętać znaczy równieŜ przypomnieć 
sobie dawną spójność oraz zjednoczyć ponownie ciało z umysłem, 
dzięki  czemu  ponownie  stajemy  się  jednością.  WyobraŜenia  są 
mentalnym  przejawem  pamięci  i  przypominania.  Jeśli  w 
wyobraźni  pojawiają  się  obrazy,  to  są  one  całkowitymi, 
dokończonymi  jednostkami,  w  związku  z  czym  operowanie 
wyobraŜeniami 

staje  się  mentalną  analogią  do  wspomnień  na  poziomie 
fizyczności. 

O  ile  zdrowie  i  spójność  wiąŜą  się  z  pamięcią,  to  choroba 

wynika  z  zapomnienia.  Gdy  tracimy  spójność  i  przestajemy  być 
jednością, pojawia się zaburzenie, a to jest znak, Ŝe zapomnieliśmy 
o  sobie.  Na  poziomie  fizyczności  próbą  powtórnego  połączenia 
elementów  składowych  naszego  ciała  jest  operacja  chirurgiczna 
czy  zabieg.  Na  poziomie  umysłu  analogicznym  procesem  jest 
wizualizacja, która zresztą moŜe wpłynąć na naszą cielesność. 

StaroŜytni  filozofowie  (np.  Platon)  uznawali  człowieka  za 

rodzaj  miniaturowego  świata,  za  pomniejszoną  wersję  kosmosu. 
Lekarz,  zalecający  terapię  wizualizacyjną,  musi  się  zgadzać  z 
takim  holistycznym  podejściem.  KaŜde  zerwanie  więzi  pomiędzy 
jednostką  a  resztą  świata  —  a  więc  rodziną,  czy  nawet  całym 
społeczeństwem  —  wymaga  intensywnej,  naprawczej  pracy.  Jeśli 
człowiek „przypomni" sobie własną historię, występuje pozytywny 
efekt  podobny  do  rozchodzenia  się  wodnej  fali;  rezultatem  tego 
procesu moŜe być przebudowa całej ludzkości. 

To właśnie w tym miejscu kończy się terapia wizualizacyjna, a 

zaczyna  proces  uzdrawiania  polegający  na  spajaniu  rozsypanych 
elementów.  „Pacjent"  staje  się  „osobą"  i  dąŜy  do  całkowitej 
odnowy,  nie  poprzestając  na  wyeliminowaniu  dokuczliwych 
symptomów. To właśnie w tym miejscu lekarz moŜe — ale juŜ nie 
musi — być dla niego przewodnikiem. 

TROSKA I UZDROWIENIE

 

Uzdrowienie  oznacza  koniec  objawów  chorobowych.  Pierwszy 
krok w kierunku wyzdrowienia czynisz wtedy, gdy zaczynasz się o 
siebie  troszczyć.  Medycyna  oparta  na  wizualizacji  bardzo  mocno 
podkreśla fakt, Ŝe moŜesz sam sobie pomóc w procesie leczenia, i 
Ŝ

e w pewnym sensie 

 

— 38 —

 

— 39 —

 

i  do  pewnego  stopnia  stajesz  się  swoim  uzdrowicielem. 
(Oczywiście,  jeśli  złamiesz  nogę,  to  nie  wystarczą  twoje 
wyobraŜenia,  aby  przywrócić  jej  normalny  stan.)  Ćwiczenia 
wyobraŜeniowe  mają  ci  pomóc  w  odkrywaniu  i  wykorzystaniu 
moŜliwości,  które  w  tobie  drzemią;  są  narzędziem  pozwalającym 
ci  wspomagać  proces  leczenia  oraz  wzmacniać  efekty  działań 
zajmującego się tobą lekarza. 

Stwierdziłem,  iŜ  najlepiej  pomagam  swoim  pacjentom 

wyzwalając  w  nich  odrobinę  kreatywności  oraz  pozwalając  im 
odnaleźć  własny  sposób  zachowania  równowagi.  Ja  nie  leczę 
swoich  pacjentów  —  oni  sami  są  do  tego  zdolni.  Uczę  ich,  jak 
stosować  wizualizacje,  czyli  udostępniam  narzędzia  niezbędne  do 
tego,  by  się  o  siebie  zatroszczyli.  Tylko  oni  sami  mogą 
zdecydować, kiedy i w jakiej formie to lekarstwo wykorzystać. 

Jeśli  powierzasz  komuś  rolę  przewodnika  w  ćwiczeniach 

wizualizacyjnych,  to  wasza  współpraca  przypomina  trochę 
rozmowę  prowadzoną  za  pomocą  języka  obrazów.  Pomiędzy 
pacjentem  a  przewodnikiem  istnieje  aktywny  związek,  w  którym 
kaŜdy  obraz  wymaga  od  przewodnika  czynnego  uczestnictwa  w 
jego odbiorze. Rezultatem pełnego zaangaŜowania osoby tworzącej 
wizje  jest  zapamiętanie  zarówno  informacji  w  nich  zawartej, jak  i 
mocy obrazów słuŜących jako narzędzie uzdrowienia. Wszystko to 
moŜna osiągnąć w zwykłym stanie świadomości, bez jakiejkolwiek 
dalszej  ingerencji  osoby  prowadzącej.  Pacjenta  zachęca  się,  aby 
zapamiętał wyobraŜenie oraz sugerowane znaczenie do czasu, gdy 
zewnętrzna  sytuacja  lub  podświadomy  sygnał  pobudzą  obraz  do 
działania. 

W  terapii  wizualizacyjnej  pacjent  zamienia  się  w  uzdrowiciela 

w momencie, gdy kończą się instrukcje przewodnika. Podobnie jak 
w  przypadku  ćwiczeń  fizycznych,  wizualizacje  są  bardziej 
skuteczne,  gdy  wykonuje  się  je  systematycznie.  Korzyści  są 
natychmiastowe,  choć  niektóre  pozytywne  rezultaty  uwidaczniają 
się dopiero po 

dłuŜszym  czasie.  W  obu  przypadkach  następuje  powrót  do 
równowagi zakłóconej przez schorzenie. 

Przestrzeganie  nowych  zasad,  wynikających  ze  stosowania 

wizualizacji, jest wyłącznie kwestią odpowiedzialności człowieka. 
Twórcza 

wyobraźnia 

oraz 

zdyscyplinowanie, 

pozwalające 

wykorzystać  własny  potencjał  w  sposób  uporządkowany  i 
systematyczny, 

umoŜliwiają 

zachowanie 

równowagi 

oraz 

utrzymanie ładu w Ŝyciu, chociaŜ — oczywiście — istnieją osoby, 
które  wolą połoŜyć  się (w  sensie dosłownym) i czekać na  lekarza 
czy  terapeutę.  KaŜdy  z  nas  moŜe  nauczyć  się  efektywnie 
wykorzystywać 

techniki 

wizualizacyjne. 

Jeśli 

zbudzisz 

wyobraźnię, potęga twoich wyobraŜeń rozjaśni ci Ŝycie. Odkryjesz 
w sobie nadzieję oraz zaczniesz wreszcie myśleć pozytywnie. 

Nadzieja,  o  której  tu  mówię,  nie  jest  bynajmniej  poboŜnym 

Ŝ

yczeniem. Nie ma w sobie Ŝadnych negatywnych znaczeń ani nie 

opiera  się  na  zwątpieniu  czy  niepokoju.  Jest  realna.  Wynika  z 
trzeźwej oceny sytuacji i przynosi wewnętrzny spokój. 

Niektórzy pacjenci nie chcą zajmować pozycji równorzędnej w 

stosunku  do  lekarza.  Trzymają  się  swoich  dawnych  zaleŜności, 
poniewaŜ  jest  im  wygodniej  polegać  na  pomocy  z  zewnątrz.  Są 
takŜe  osoby  tak  bardzo  samotne  i  wyalienowane,  Ŝe  spotkania  z 
lekarzem  są  dla  nich  jedyną  okazją  do  kontaktów  społecznych. 
Odgrywając  rolę  bezbronnego  pacjenta,  mogą  te  relacje 
podtrzymać.  Czują  się  bezradni  i  pozbawieni  energii,  toteŜ  chcą, 
by  to  właśnie  lekarz  wykonał  za  nich  całą  pracę.  Odmawiają 
przejęcia odpowiedzialności za własny los. Terapia wizualizacyjna 
pozwala  nawet  takim  pacjentom  odkryć  wewnętrzne  pokłady 
energii i siłę, której istnienia nawet nie podejrzewali. 

Wielokrotnie  próbowałem  udowodnić  moim  podopiecznym, 

jak  istotne  jest  dla  ich  zdrowia,  by  starali  się  sami  sobie  pomóc. 
Rozumiem,  oczywiście,  Ŝe  jeśli  ktoś  cierpi,  wówczas  trudno  jest 
podać cudowne wyobraŜeniowe 

 

— 40 —

 

— 41 —

 

panaceum. Aspiryna  moŜe szybko zlikwidować ból głowy, ale po 
to,  by  pozbyć  się  bólu  w  wymiarze  umysłowym  i  fizycznym, 
trzeba  mu  się  przyjrzeć  wewnętrznym  okiem  wyobraźni,  trzeba 
odkryć  jego  ukryte  znaczenia.  Rezultat  takiego  wysiłku  jest 
głębszy  i  bardziej  długotrwały  niŜ  ten,  który  człowiek  osiąga 
połykając kolejną tabletkę. 

ROZŁĄCZNOŚĆ CIAŁA I UMYSŁU

 

W niniejszej ksiąŜce często będę się odwoływał do pojęcia umysłu 
i  ciała  jako  całości  (bodymind),  choć,  jak  pewnie  wszyscy  dobrze 
wiemy,  wiele  osób  (w  tym  takŜe  lekarze  i  naukowcy)  nie  uznaje 
jedności tych dwóch elementów. Od połowy siedemnastego wieku 
nauka  traktowała  ciało  jak  autonomiczną  jednostkę,  która  nie  ma 
nic (albo ma niewiele) wspólnego z umysłem i emocjami. Z takim 
podejściem  zgadzał  się  nawet  Freud,  który  przecieŜ  podkreślał 
potęgę  emocji,  a  takŜe  współcześni  specjaliści  w  dziedzinie 
psychologii.  Mówiąc  w  sposób  nieco  uproszczony,  lekarze 
twierdzą, Ŝe jedynie ciało istnieje; psychologowie zaś przyznają, Ŝe 
liczą się emocje, lecz nie widzą Ŝadnego związku pomiędzy nimi a 
materialną substancją człowieka. 

W  procesie  rozumowego  rozłączenia  umysłu  od  ciała,  kaŜda  z 

tych jednostek została podzielona na coraz mniejsze fragmenty, co 
w  rezultacie  doprowadziło  do  powstania  bardzo  wąskich 
medycznych  specjalności,  zajmujących  się  wyłącznie  uszami, 
stopami, mózgiem czy psychiką. W rzeczywistości zaś taki rozłam 
między ciałem a  umysłem nigdy  nie nastąpił i  nie nastąpi. Ciało i 
umysł to dwa aspekty tego samego ludzkiego doświadczenia: ciało 
ma  wymiar  ilościowy,  umysł  —  jakościowy.  Tak  więc  nawet 
wtedy, gdy lekarz nie potrafi  zlokalizować fizycznego schorzenia, 
na  które  się  uskarŜasz,  i  mówi:  „To  wszystko  dzieje  się  w  twojej 
głowie", to i tak na pewno istnieje w tobie jakieś 

fizyczne zaburzenie. Jeśli bowiem doskwiera ci umysł, ciało takŜe 
cierpi. Między jednym a drugim istnieją liczne powiązania. 

LUSTRO ODZWIERCIEDLAJĄCE 

FIZYCZNOŚĆ I EMOCJE

 

Koncepcja  jedności  ciała  i  umysłu  pozwala  nam  stwierdzić,  Ŝe 
objawy  fizyczne  są  odbiciem  problemów  emocjonalnych,  Ŝe  są  z 
nimi  ściśle  powiązane.  Tak  więc  ciało  posiada  aspekt  fizyczny  i 
emocjonalny. Obie części składowe są tak nierozerwalne, jak dwie 
strony monety, chociaŜ często dostrzegamy tylko jedną z nich. 

Jeśli  potraktujesz  fizyczność  i  emocje  jak  spójną  jednostkę, 

moŜesz odnieść ogromne korzyści, poniewaŜ im więcej się o sobie 
dowiadujesz  —  w  sensie  fizycznym  i  emocjonalnym  —  tym 
szerszą zyskujesz nad sobą kontrolę. 

Podam  tu  przykład  męŜczyzny,  który  zwrócił  się  do  mnie  z 

powodu  niewydolności  wieńcowej.  Bardzo  często  czuł  się 
zmęczony i  miał trudności z  oddychaniem. Przeszedł juŜ operację 
na otwartym sercu i postanowił sobie wówczas, Ŝe będzie odŜywiał 
się  inaczej  i  zacznie  ćwiczyć.  Był  jednak  zaniepokojony.  Oprócz 
dolegliwości fizycznych zauwaŜył u siebie smutek i przygnębienie. 
Kiedy zacząłem z nim rozmawiać o Ŝyciu, przyznał, Ŝe martwi się, 
poniewaŜ  Ŝona  go  nie  kocha  i  dlatego  czuje  się  tak,  jakby  miał 
złamane  serce.  To  był  właśnie  klucz  do  problemu.  Przygnębienie 
nie  było  przyczyną  choroby  serca,  ani  teŜ  kłopoty  z 
niewydolnością  nie  spowodowały  przygnębienia.  Zarówno  jego 
stan  emocjonalny,  jak  i  fizyczny  były  wyrazem  niepokoju 
spowodowanego małŜeństwem i brakiem miłości. Właśnie w takim 
kontekście 

ujawniało 

się 

u 

wspomnianego 

męŜczyzny 

zmartwienie,  które  było  jedynie  skutkiem  głębszych  zaburzeń  w 
jego Ŝyciu. Operacja na 

 

— 42 —

 

— 43 —

 

otwartym  sercu  usunęła  tylko  jeden  ze  skutków.  Teraz  mojego 
pacjenta czekała konfrontacja z szerokim tłem choroby. 

KaŜdy fragment ciała ma swój emocjonalny odpowiednik. Gdy 

dostrzegamy ten dodatkowy  wymiar, stwarzamy  szerszy  kontekst, 
w  którym  moŜemy  odnieść  się  do  swojego  ciała.  Oznacza  to,  Ŝe 
kaŜdy  symptom  lub  syndrom  ma  swoje  źródło,  na  które 
powinniśmy  zwrócić  uwagę.  Jeśli  go  nie  odkrywamy,  to  nie 
przywiązujemy  zbyt  wielkiej  wagi  do  procesu  leczenia.  Chcemy 
jedynie pozbyć się dokuczliwych objawów. 

Zdarza się teŜ często, Ŝe w przypadku, gdy objawy nie są zbyt 

kłopotliwe, w ogóle nie zwracamy na nie uwagi, a one po pewnym 
czasie  same  znikają.  Tracimy  wówczas  moŜliwość  nauczenia  się 
czegoś o sobie. Na szczęście lub nieszczęście —  w zaleŜności od 
punktu  widzenia  —  symptomy  powracają  niekiedy  z  większą 
intensywnością,  a  nasze  ciało  i  umysł  ponownie  pomagają  nam 
zrozumieć, kim naprawdę jesteśmy. 

W rozdziale czwartym, w którym umieszczam teŜ listę schorzeń 

i  dolegliwości  oraz  związane  z  nimi  ćwiczenia  wyobraŜeniowe, 
spróbuję zasugerować  kontekst i znaczę- \  nie kaŜdego symptomu. 
Wiele  naszych  problemów  fizycz-no-emocjonalnych  moŜna 
połączyć  z  istotnymi  w  naszym  Ŝyciu  związkami,  a  takŜe  z 
problemami 

natury 

moralno— 

etycznej. 

JuŜ 

sam 

fakt 

uświadomienia  sobie  czynników  sprawczych  często  przynosi  ulgę. 
Być  moŜe  po  wykonaniu  kilku  zaleconych  tutaj  ćwiczeń 
stwierdzisz,  Ŝe  dostrzegasz  sporo  zaburzeń  w  swoich  relacjach  ze 
ś

wiatem  zewnętrznym.  Pozwól  sobie  na  luksus  wsłuchania  się  w 

swoje ciało i umysł. Niech do ciebie przemówią. 

Rozdział trzeci 

Skuteczne wizualizacje

 

Droga do jedności

 

Sukces  w  ćwiczeniach  wizualizacyjnych  jest  wprost  pro-
porcjonalny  do  umiejętności  zaniechania  koncentracji  na 
zewnętrznym  świecie  i  skierowania  zmysłów  w  stronę  własnego 
wnętrza.  Taki  wysiłek  umoŜliwia  powstanie  obrazu  mentalnego, 
który  moŜe  wpłynąć  na  fizyczność  człowieka.  WyobraŜenie 
pojawi  się  samo,  o  ile  tylko  skierujesz  swoją  wolę  i  uwagę  do 
wewnątrz, pozostawiając świat zewnętrzny na boku. 

WIZUALIZACJE: OPTYMALNA POZYCJA

 

Najbardziej  efektywną  pozycją  jest  układ  ciała,  który  nazwałem 
POZĄ  FARAONA:  naleŜy  usiąść  na  krześle  z  oparciem  oraz 
poręczami,  wyprostować  plecy,  połoŜyć  ramiona  na  poręczach  i 
rozłoŜyć dłonie zwracając je w górę lub w dół — to akurat zaleŜy 
wyłącznie od ciebie. Nogi powinny spoczywać na podłodze, ale — 
podobnie jak w przypadku rąk — nie naleŜy ich krzyŜować, ani teŜ 
dotykać  nimi  jakiejkolwiek  innej  części  ciała.  Taki  układ  dłoni  i 
stóp  jest  jednym  ze  sposobów  utrzymania  koncentracji  zmysłów 
poza światem zewnętrznym. 

— 45 —

 

 

W  ciągu  kolejnych  stuleci  władcy  narodów  mieli  zwyczaj 

przybierać  POZĘ  FARAONA,  gdy  podejmowali  waŜne  decyzje. 
Jest  to  pozycja  dogodna  dla  poszukiwania  wewnętrznych 
wskazówek. 

Najlepsze  do  tego  celu  jest  krzesło  z  prostym  oparciem, 

poniewaŜ  wyprostowany  kręgosłup  pozwala  na  koncentrację 
uwagi.  Pozycja  leŜąca  lub  półleŜąca  wiąŜe  się  ze  snem  i  osłabia 
ś

wiadomość  konieczną  do  tworzenia  jasnych  i  wyrazistych 

obrazów. 

Wyprostowane  plecy  pozwalają  takŜe  swobodnie  oddychać: 

płuca  potrzebują  bowiem  pozycji  pionowej,  aby  w  pełni 
wykorzystać  swój  potencjał.  Zgodnie  zaś  z  tym,  co  odkryli  juŜ 
staroŜytni 

lekarze 

i 

uzdrowiciele, 

ś

wiadomość 

procesów 

oddychania  podnosi  czujność  i  wzmacnia  koncentrację  na 
procesach  myślowych.  Im  bardziej  uświadamiamy  sobie  własny 
rytm  oddychania,  tym  lepiej  dostrajamy  się  do  naszego 
wewnętrznego Ŝycia. 

ChociaŜ  POZA  FARAONA  jest  idealna  do  przeprowadzenia 

ć

wiczeń  wyobraŜeniowych,  to  jednak  zdarzają  się  sytuacje,  kiedy 

techniki  wyobraŜeniowe  trzeba  wykorzystać  natychmiast,  na 
przykład, gdy ogarnia nas niepokój. Wówczas, oczywiście, moŜna 
przyjąć pozycję stojącą, bez względu na to, gdzie się znajdujemy. 

ODDECH W TERAPII 

WIZUALIZACYJNEJ

 

Oddychanie  odgrywa  ogromną  rolę  we  wszystkich  działaniach 
skierowanych do ludzkiego wnętrza. Odliczanie oddechów pomaga 
osobom  medytującym  zrelaksować  się  i  wyciszyć.  Chińczycy 
utoŜsamiają  oddech  z  umysłem.  Ćwiczenia  jogi,  naturalny  poród, 
podnoszenie  cięŜarów,  bieganie  lub  inne  czynności  wymagające 
skoncentrowania się na celu wykorzystują rolę oddechu. 

Człowiek  zazwyczaj  nie  ma  świadomości  oddychania. 

Skierowanie  uwagi  na  własne  Ŝycie  wewnętrzne  nie  przychodzi 
nam  łatwo.  Jesteśmy  istotami  niezwykle  aktywnymi,  których 
popycha  do  działania  potrzeba  opanowania  świata  i  zdobycie 
władzy nad naturą. JednakŜe w Ŝyciu wewnętrznym moŜna znaleźć 
lekarstwo  na  fizyczne  oraz  emocjonalne  zaburzenia,  a  takŜe 
obietnicę  harmonijnego  współistnienia  ciała,  umysłu  i  ducha. 
Oddychanie  to  punkt  wyjściowy,  pozwalający  odwrócić  się  od 
ś

wiata  i  skupić  uwagę  na  wnętrzu;  jest  to  ogniwo,  dzięki  któremu 

moŜemy odkryć moc wyobraŜeń. 

Po  to,  by  wzmocnić  pojawiające  się  obrazy,  trzeba  nakazać 

sobie  wyciszenie  i  relaks  (taki  jest  twój  cel).  Oddychaj  miarowo, 
wciągając  powietrze  przez  nos  i  wypuszczając  je  ustami.  Wydech 
powinien być dłuŜszy niŜ wdech, który z kolei pozostaje normalny, 
bezwysiłkowy.  Taki  model  oddychania  pobudza  główny, 
uspokajający  nerw  w  organizmie,  czyli  nerw  błędny.  Bierze  on 
początek u pod- 

 

— 46 —

 

— 47 —

 

stawy  mózgu,  w  rdzeniu  przedłuŜonym,  przebiega  przez  szyję, 
rozgałęzia się na płuca oraz serce, a niŜej obejmuje jelita. Bardziej 
intensywny wydech sprawia, Ŝe nerw błędny wpływa na obniŜenie 
ciśnienia krwi, zwolnienie tętna, zmniejszenie częstości akcji serca 
oraz  częstotliwości  skurczów  mięśniowych  jelit  i  tempa 
oddychania.  Gdy  te  funkcje  zostają  wyciszone,  człowiek  moŜe 
bardziej efektywnie skoncentrować uwagę na wizualizacji. 

Szczególnie  mocno  podkreślam  w  tym  momencie  rolę 

wydechu,  poniewaŜ  oddychanie,  którego  celem  jest  uspokojenie 
funkcji organizmu, zaczyna się właśnie od wydechu, a nie wdechu. 
Zwykły  sposób  oddychania,  zgodny  z  modelem  wdech-wydech, 
pobudza  system  współczulny  oraz  rdzeń  nadnerczy,  wydzielający 
adrenalinę.  Z  kolei  oddychanie  rozpoczynające  się  od  wydechu 
wywiera  wpływ  na  system  przywspółczulny  oraz  nerw  błędny, 
które pozwalają organizmowi wyciszyć się i zrelaksować. 

Gdy  oddychanie  przestanie  być  dla  ciebie  problemem  i 

poczujesz  gotowość  do  rozpoczęcia  ćwiczeń,  skoncentruj  się  na 
wykonaniu trzech (lub dwóch, a nawet jednego) wydechów. MoŜe 
wydaje  ci  się  to  dziwne,  ale  jest  to  bardzo  proste  do  wykonania. 
Najpierw  robisz  wydech,  a  potem  wdech,  potem  znów  wydech  i 
wdech,  a  na  końcu  wydech,  czyli  w  sumie  wykonujesz  trzy 
wydechy  i  dwa  wdechy.  Po  tym  wstępie  rozpoczynasz 
wizualizację i oddychasz juŜ równo i normalnie. 

Podczas  ćwiczeń  koncentrujesz  się  na  wyobraŜeniach,  a 

oddychanie  odbywa  się  samoistnie,  bez  zaangaŜowania  twojej 
ś

wiadomości.  Gdy  skończysz  wizualizację,  lecz  zanim  otworzysz 

oczy, moŜesz wykonać jeden wydech. 

Do  tego  odwrotnego  systemu  oddychania  moŜna  się  szybko 

przyzwyczaić  i  gdy  tylko  nauczysz  się  wykorzystywać  swoją 
wyobraźnię  do  tworzenia  uzdrawiających  obrazów,  nowy  rytm 
oddychania stanie się twoją drugą naturą. 

POCZĄTKOWE KŁOPOTY

 

Jest  rzeczą  oczywistą,  Ŝe  nie  dla  kaŜdego  z  nas  wywoływanie 
mentalnych  obrazów  jest  proste.  ChociaŜ  w  większości 
przypadków jest to proces naturalny, niektórzy pacjenci potrzebują 
nieco więcej czasu na wstępne ćwiczenia. Przedstawiam więc tutaj 
kilka  wskazówek,  które  pobudzą  twoją  zdolność  do  pracy 
wyobraŜeniowej. 

JeŜeli  ćwiczenia  zawarte  w  tej  ksiąŜce  sprawiają  ci  trudność, 

popatrz  na  obrazy  czy  fotografie  znajdujące  się  w  twoim  pokoju 
przez  jedną,  dwie  lub  trzy  minuty,  potem  zamknij  oczy  i  spróbuj 
odtworzyć  te  wizerunki  w  wyobraźni.  Innym  skutecznym 
ć

wiczeniem  jest  przypomnienie  sobie  jakiejś  przyjemnej  sceny  z 

przeszłości  i  skoncentrowanie  się  na  niej  z  otwartymi  oczami. 
Potem  naleŜy  je  zamknąć  i  odtworzyć  w  myślach  kaŜdy  szczegół 
obrazu. MoŜna równieŜ wykorzystać pozostałe zmysły: czasami na 
przykład  pomocny  moŜe  okazać  się  dźwięk  przypominający 
skwierczenie  oleju  przed  kolacją  wigilijną,  albo  aplauz 
publiczności  po  waŜnym  wystąpieniu,  lub  teŜ  pobrzękiwanie 
kieliszków  podczas  toastu.  Niekiedy  zapach  perfum  lub 
eterycznych olejków pomaga przywołać obraz z przeszłości. 

Jeśli  nadal  wydaje  ci  się,  Ŝe  masz  trudności,  to  być  moŜe  nie 

potrafisz  wykorzystać  tych  wraŜeń,  które  pojawiają  się  w  twoim 
umyśle.  Mogą  to  być  sygnały  słuchowe,  somatyczne  (cielesne) 
albo  kinestetyczne  (pozycja  ciała),  których  ty  z  jakiegoś  powodu 
nie odbierasz. Odpowiedz sobie na pytanie, który ze zmysłów jest 
najczęściej przez ciebie uŜywany i najszybciej reaguje na bodźce? 
Jeśli,  na  przykład,  jesteś  słuchowcem,  skoncentruj  się  na  szumie 
oceanu,  który  słyszysz  i  spróbuj  wyobrazić  sobie  to,  co  się  z  tym 
dźwiękiem  wiąŜe.  Kiedy  świadomie  skoncentrujesz  się  na 
doznaniach,  moŜesz  z  łatwością  przenieść  się  z  dowolnego  trybu 
odbierania wraŜeń w wyobraŜenia wzrokowe. Wszystkie zmysły są 
bowiem ze sobą powiązane i jeśli 

 

— 48 —

 

— 49 —

 

zechcesz,  moŜesz  przekształcić  kaŜdy  odbierany  przez  ciebie 
sygnał na mentalne obrazy. 

Niektóre  osoby  mają  zwyczaj  zamieniać  odczucia  i  wraŜenia 

na  słowa,  czyli  preferują  werbalizację,  a  nie  wizualizację.  Jeśli 
naleŜysz  do  tej  grupy,  to  spróbuj  rozejrzeć  się  wokół  przez  kilka 
minut,  unikając  nazywania,  kategoryzowania  czy  etykietowania 
tego, co widzisz. MoŜesz takŜe przyjrzeć się ilustracji w ksiąŜce, a 
następnie  zamknąć  ją  i  spróbować  wyobrazić  sobie  to,  co 
widziałeś,  nie  uŜywając  nazw.  Jeśli  znów  odruchowo  zaczniesz 
nazywać  rzeczy,  powtórz  próbę  i  bez  poczucia  winy  ponownie 
przyjrzyj się otoczeniu. 

Za kaŜdym razem, kiedy starasz się zwiększyć swoją zdolność 

do  wizualizacji,  zrelaksuj  się  (zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy 
wydechy)  i  czekaj  na  pojawienie  się  obrazów,  a  kiedy  nadejdą, 
przyjmij  je.  Wszystko,  co  zobaczysz,  ma  wartość  i  moŜe  okazać 
się  uŜyteczne,  nawet  jeśli  wydaje  ci  się  nielogiczne  lub 
nieprawdopodobne. 

Być moŜe na początku będziesz musiał poświęcić trochę czasu 

na  zaktywizowanie  wyobraźni,  ale  im  więcej  będziesz  ćwiczył, 
tym szybciej tę sztukę opanujesz. 

REZULTATY

 

Ć

wiczenia  wyobraŜeniowe  powinny  być  wykonywane  regularnie 

albo  tak  często,  jak  tego  wymaga  określone  schorzenie.  Nie 
przesadzaj  jednak  w  dąŜeniu  do  osiągnięcia  natychmiastowych 
efektów.  MoŜe  trudno  będzie  ci  zaakceptować  takie  liberalne 
podejście,  jako  Ŝe  wielu  z  nas  przywiązuje  zbyt  duŜą  wagę  do 
wyników,  wychodząc  z  załoŜenia,  Ŝe  są  one  najwaŜniejszym 
wyznacznikiem  Ŝycia.  W  przypadku  uzdrawiania  jest  zupełnie 
inaczej.  NaleŜy  się  skoncentrować  wyłącznie  na  procesie 
wizualizacji  oraz  na  celu.  Im  bardziej  martwisz  się  o  swoje 
wyleczenie, tym trudniejszy i dłuŜszy jest powrót do zdrowia. 

Działanie  uzdrawiające  ma  miejsce  tu  i  teraz.  Skierowanie 

uwagi  na  przeszłość  lub  przyszłość  (na  wyniki  i  osiągnięcia) 
powoduje  wycofanie  się  z  bieŜących  wydarzeń.  Jeśli  zaczniesz 
zastanawiać się nad efektami, to nie unikniesz uczucia niepokoju, 
przeraŜenia  lub/i  przygnębienia,  a  z  kolei  rozmyślanie  o 
przeszłości wywołuje często poczucie winy, depresję i rozŜalenie. 
KaŜdy z tych stanów ducha odwraca twoją uwagę od nadrzędnego 
celu, a koncentracja na procesie uzdrowienia staje się niemoŜliwa. 

W  ćwiczeniach  wizualizacyjnych,  podobnie  jak  w  Ŝyciu, 

musimy  wykonać  przypisane  nam  zadania,  jednak  powinniśmy 
takŜe  zostawić  miejsce  na  uczestnictwo  wszechświata  w  tym,  co 
czynimy.  Co  prawda,  potrafimy  kontrolować  swoje  opinie  na 
temat  własnego  miejsca  w  kosmosie  oraz  naszych  działań  wobec 
niego,  ale  tak  naprawdę  nie  mamy  nad  nim  Ŝadnej  władzy. 
MoŜemy jedynie uwaŜnie słuchać i cierpliwie czekać na reakcję. 

Nawet  jeŜeli  cierpisz  i  rozpaczliwie  pragniesz  odczuwalnej 

poprawy  swego  stanu  zdrowia,  nie  rozmyślaj  o  rezultatach.  Czy 
zauwaŜyłeś,  Ŝe  im  bardziej  ich  poŜądasz,  tym  większy  jest  twój 
ból?  Gdy  nie  spełniają  się  nadzieje,  czujesz  rozczarowanie,  a 
nawet  rozpacz,  a  twój  stan  zdrowia  ulega  pogorszeniu.  Bądź 
jednak  dobrej  myśli:  jeśli  efekty  pozostawisz  w  rękach  sił 
wyŜszych,  to  w  krótkim  czasie  odczujesz  ulgę,  a  moŜe  nawet 
całkowicie  wyzdrowiejesz.  Nie  pytaj  mnie  jednak,  ile  minie  dni 
czy  tygodni.  Zapomnij  na  razie  o  efektach,  skoncentruj  się  na 
teraźniejszości i rób to, co do ciebie naleŜy. 

Jeśli 

natomiast 

nie 

potrafisz 

zawierzyć 

Opatrzności, 

przedstawię  ci  prosty  sposób,  Ŝeby  sobie  pomóc.  ZauwaŜ,  w 
którym  momencie pojawia się niecierpliwe oczekiwanie, a potem 
wyobraź  sobie,  Ŝe  odcinasz  je  noŜyczkami  i  wrzucasz  do  morza 
albo, Ŝe odlatuje wysoko  wielkim balonem, zostawiając ciebie na 
ziemi. 

WyobraŜenia  to  najlepszy  sposób,  Ŝeby  wzmocnić  wiarę  i 

zaufanie do samego siebie. PosłuŜmy się tu przykładem 

 

— 50 —

 

— 51 —

 

Jennifer,  młodej  kobiety,  która  zwróciła  się  do  mnie  z  powodu 
niepłodności.  Przeprowadzone  testy  wykazały,  Ŝe  oba  jajowody 
były  zdrowe.  Zaproponowałem  jej,  Ŝeby  wykonała  ćwiczenia 
wyobraŜeniowe,  z  intencją  zajścia  w  ciąŜę  (ćwiczenie  na 
niepłodność  znajduje  się  w  rozdziale  czwartym).  Miała 
jednocześnie  odkryć,  na  czym  polega  problem  uniemoŜliwiający 
zapłodnienie.  Dzięki  wizualizacji  Jennifer  stwierdziła,  Ŝe  koniec 
jajowodu  tuŜ  przy  jajniku  był  zaczopowany  i  pokryty  warstwą 
uszkodzonej  tkanki  nieznanego  pochodzenia.  Niemniej  jednak, 
jeśli  wyobraŜenia  były  trafne,  Jennifer  sama  odkryła  fizyczno—
mechaniczną  wadę  jajowodów.  Nie  wspomniała  o  tym  swemu 
lekarzowi,  gdyŜ  nie  sądziła,  by  jej  uwierzył.  Próbowała  sama 
„oczyszczać" jajowody metodą wizualizacji. 

W  końcu  zdecydowała  się  poddać  operacji  jajowodu.  Gdy 

otwarto  jamę  brzuszną,  okazało  się,  Ŝe  stan  jajowodu  jest 
dokładnie taki, jaki odkryła w czasie wizualizacji, choć Ŝadne testy 
— nawet sonogram — tego nie wykazały. 

Po  zabiegu  Jennifer  była  zdumiona,  lub  wręcz  przeraŜona 

faktem,  Ŝe  wiedziała  o  swoim  ciele  więcej  niŜ  lekarze.  Zaczęła 
bardziej ufać intuicji i wierzyć w swój osąd. 

Jest  rzeczą  oczywistą,  Ŝe  kaŜdy  człowiek  wie  o  swoim 

organizmie  więcej  niŜ  ktokolwiek  inny.  Wszystko,  czego  nam 
trzeba,  to  odrobina  wiary  we  własny  rozum  i  moŜliwości.  W 
przypadku 

Jennifer 

wystarczyło 

jedno 

doświadczenie 

z 

wizualizacją, Ŝeby rozbudzić w niej zaufanie do samej siebie. 

DŁUGOŚĆ ĆWICZEŃ

 

Podstawową  zasadę  w  terapii  wyobraŜeniami  moŜna  by  ująć 
słowami: im krócej, tym lepiej. Znaczy to, Ŝe im krótszy jest czas 
wizualizacji, tym większa jest jej skuteczność. 

Na  wywołanie określonych doznań  nie potrzeba długo czekać. 

Jeśli  je  zauwaŜysz  i  zapamiętasz,  to  wizualizacja  odegrała  swoją 
rolę.  Jeśli  zaś  w  stosunkowo  krótkim  czasie  nie  masz  Ŝadnych 
wraŜeń  czy  emocji,  nie  próbuj  ich  wywołać  przedłuŜając  czas 
pracy z określoną wizją: zacznij stosować inną. 

Jakich  doznań  moŜesz  się  spodziewać?  To  zaleŜy  od  dwóch 

czynników:  osoby  oraz  rodzaju  problemu.  MoŜesz,  na  przykład, 
poczuć  skurcz,  drŜenie,  ciepło,  swędzenie,  ból,  mrowienie  albo 
usłyszysz brzęczenie. 

Wielu  z  nas  uwaŜa,  Ŝe  im  więcej  wysiłku  włoŜymy  w  pracę, 

tym  lepsze  będą  rezultaty,  ale  wizualizacja  opiera  się  na  zupełnie 
odwrotnej zasadzie. W terapii opartej na wyobraŜeniach wystarczy 
maleńki bodziec, by rozbudzić siły drzemiące w kaŜdym z nas. 

Większość  ćwiczeń  prezentowanych  w  tej  ksiąŜce  zajmuje  od 

jednej do pięciu minut. Wielu pacjentów uwaŜa, Ŝe jest to znacznie 
mniej,  niŜ  mogliby  i  powinni  robić,  szczególnie,  jeśli  ich 
schorzenia są powaŜne. Sądzą, Ŝe nie wolno im szczędzić wysiłku, 
podczas  gdy  w  ćwiczeniach  wizualizacyjnych  nie  potrzeba 
angaŜować  wszystkich  sił.  Kiedy  juŜ  przeprowadzimy  wstępną 
wizualizację, będziemy potrzebować jedynie krótkich sygnałów, by 
przypomnieć  organizmowi  o  czynności  uzdrawiającej.  Ten  rodzaj 
terapii  wymaga  systematycznej  pracy,  ale  nie  powinien  stać  się 
obsesją.  Jeden  impuls  wystarczy,  by  pobudzić  fizjologiczne 
mechanizmy  wspomagające  odbudowanie  zdrowia.  Podobnie  jak 
Pawłów  uwarunkował  psy  tak,  Ŝe  śliniły  się  na  dźwięk  dzwonka, 
tak  i  my  moŜemy  uzaleŜnić  proces  zdrowienia  od  pojawienia  się 
określonych mentalnych obrazów. W tej analogii wyobraŜenie jest 
bodźcem,  czyli  odpowiednikiem  dzwonka,  natomiast  proces 
zdrowienia  —  podobnie  jak  wydzielanie  śliny  u  psów  —  to 
reakcja. 

W  przytoczonym  poniŜej  przykładzie  zobrazuję  działanie 

bodźca, który uruchomił potęŜne siły organizmu, 

 

— 52 —

 

— 53 —

 

wywołując zadziwiające efekty. Z przypadkiem tym zaznajomiłem 
się  podczas  pracy  w  przychodni  przeciwalkoholowej  w  jednym  z 
nowojorskich szpitali. 

Grupa trzydziestu byłych narkomanów, uzaleŜnionych niegdyś 

od  heroiny  i  metadonu,  którym  przez  dziesięć  lat  udało  się 
wytrwać  bez  nałogu,  zgodziła  się  uczestniczyć  w  eksperymencie. 
Polegał on na tym, Ŝe wszyscy mieli pojechać autobusem na Ulicę 
Sto  Dwudziestą  Piątą  w  Nowym  Jorku,  gdzie  dziesięć  lat 
wcześniej  nabywali  narkotyki.  W  chwili,  gdy  autobus  minął 
naroŜnik  ulicy,  byli  narkomani  zaczęli  odczuwać  silne  reakcje 
organizmu  charakterystyczne  dla  fazy  wycofania  środków 
narkotycznych. Bodźcem był jedynie widok znanego miejsca, któ-
ry spowodował niewspółmierny, negatywny odzew. 

Czynnikiem  określającym  wielkość  „dawki"  wyobraŜeniowej 

moŜe być takŜe wiek. W miarę upływu czasu nasze nawyki coraz 
bardziej się zakorzeniają. Trudniej jest nam wprowadzać do Ŝycia 
nowe  zwyczaje  oraz  obserwować,  jak  reaguje  na  nie  organizm,  a 
przecieŜ na tym właśnie polega „naprawianie" samego siebie. Gdy 
zmieniamy  swoje  nawyki,  nowe  doznania  są  wskazówką,  Ŝe  w 
organizmie  zachodzą  jakieś  procesy.  MoŜliwe,  Ŝe  im  jesteśmy 
starsi,  tym  dłuŜej  czekamy  na  te  sygnały,  ale  wyposaŜeni  w  cier-
pliwość i wiarę, na pewno się ich doczekamy. 

CZAS NA WIZUALIZACJĘ

 

Na  ogół  zalecam  wykonywanie  ćwiczeń  wizualizacyjnych  na 
początku dnia przed śniadaniem, o zmierzchu i przed snem. Są to 
trzy najistotniejsze punkty przejścia odpowiednio pomiędzy snem 
a jawą, dniem a nocą oraz jawą i snem. W niektórych przypadkach 
czas wykonywania ćwiczenia jest dla określonych schorzeń bardzo 
istotny. 

Chciałbym  podkreślić,  Ŝe  najlepiej  jest  koncentrować  się  na 

wizualizacji przed rozpoczęciem codziennych zajęć 

—  czyli  przed  śniadaniem  —  i  włączyć  je  do  porannego  rytuału. 
Wizualizacja  o  tej  porze  jest  dobrym  przygotowaniem  do 
wydarzeń  i  czynności  przewidzianych  na  dany  dzień.  Pozwala 
uzyskać pozytywne nastawienie do tego, co nastąpi. 

Stwierdziłem,  Ŝe  sposób,  w  jaki  rozpoczynamy  dzień,  ma 

ogromny wpływ na nasze działania oraz relacje z ludźmi w ciągu 
następnych  dwudziestu  czterech  godzin.  Wielu  z  nas  zauwaŜyło 
zapewne,  Ŝe  przebudzenie  z  nieprzyjemnego  snu  moŜe  bardzo 
negatywnie  oddziaływać  na  nastrój  i  zachowanie  w  ciągu  dnia, 
poniewaŜ  nie  potrafimy  rozwiązać  problemów,  które  sen 
wprowadził  do  naszej  świadomości.  Czasami  nie  moŜemy  sobie 
nawet  przypomnieć,  co  dokładnie  spowodowało,  Ŝe  „wstaliśmy 
lewą nogą", a w rezultacie cały dzień narzekamy, popełniamy błę-
dy  w  pracy  i  kłócimy  się  z  najbliŜszymi.  Dzięki  wizualizacji, 
szczególnie  takiej,  której  fragmenty  zaczerpnęliśmy  ze  snu, 
moŜemy  powrócić  do  stanu  równowagi  oraz  określić  swoje 
nastawienie do Ŝycia i zachowanie w ciągu dnia. 

DROGA DO CELU

 

Ć

wiczenia wizualizacyjne umieszczone w następnym rozdziale są 

pomyślane  jako  pomoc  w  leczeniu  róŜnego  rodzaju  chorób  i 
zaburzeń, zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych. 

Nie powinno się ich stosować zamiast przepisanych leków czy 

wizyt u lekarza. Jeśli sądzisz, Ŝe jesteś chory lub cierpisz z powodu 
przedstawionej  tutaj  dolegliwości,  wybierz  się  natychmiast  do 
specjalisty. Gdyby ponadto okazało się, Ŝe po zastosowaniu terapii 
wizualizacyjnej  objawy  nie  ustąpiły,  umów  się  na  spotkanie,  w 
którym  lekarz  oceni  twój  stan  zdrowia.  Zdarza  się  czasami,  Ŝe 
symptomy  stają  się  bardziej  dokuczliwe  po  rozpoczęciu 
wizualizacji,  ale  nawet  przy  zwykłej  grypie  czujemy  się  niekiedy 
znacznie 

 

— 54 —

 

— 55 —

 

gorzej w dzień poprzedzający przełomowy moment choroby. Jeśli 
objawy  nasilają  się  przez  kolejne  kilka  dni,  czy  nawet  dwa 
tygodnie,  nie  powinieneś  się  martwić.  Na  pewno  wkrótce  nastąpi 
przełom.  Jeśli  po  dwóch  tygodniach  nic  się  nie  zmieni, 
porozmawiaj z lekarzem. 

Problemy,  którym  poświęcone  są  niniejsze  ćwiczenia  ułoŜone 

zostały  w  porządku  alfabetycznym.  Zamieściłem  równieŜ  listę 
grupującą schorzenia w zaleŜności od rodzaju problemu lub układu 
anatomicznego. 

Być 

moŜe 

wykorzystasz 

ją, 

szukając 

odpowiednich dla siebie wizualizacji. 

Na  początku  kaŜdego  ćwiczenia  podaję  jego  nazwę,  cel  oraz 

ilość  koniecznych  powtórzeń.  NajwaŜniejsze  jest  jednak,  byś 
pamiętał, jak waŜną rolę odgrywają twoje intencje! 

Często  zalecam,  aby  ćwiczenia  były  wykonywane  w  cyklach 

21-dniowych  z  7-dniową  przerwą  pomiędzy  nimi.  Taki  układ 
odpowiada  rytmowi  biologicznemu,  któremu  poddaje  się  kaŜdy 
człowiek. Oczywiście jest on najbardziej widoczny u kobiet, które 
przyzwyczaiły się do trzytygodniowego okresu budowania tkanek 
i  regulacji  hormonalnej  zakończonej  załamaniem  w  czasie 
menstruacji.  Interesujący  jest  fakt,  Ŝe  naukowcy  z  laboratoriów 
psychologicznych uniwersytetu w Austin, w Teksasie, stwierdzili, 
iŜ na zerwanie z nawykiem potrzeba 21 dni. To odkrycie pokrywa 
sie z moim doświadczeniem klinicznym ostatnich piętnastu lat. 

PoniewaŜ  jednak  nie  ma  stuprocentowej  gwarancji,  Ŝe  moŜna 

uporać  się  ze  schorzeniem  lub  nałogiem  w  ciągu  21  dni,  w 
przypadku  dolegliwości  o  charakterze  przewlekłym  zalecam 
czasami  dodatkowe  cykle  wizualizacji.  Jeśli  natomiast  osiągniesz 
cel  przed  upływem  zalecanego  terminu,  moŜesz  zaprzestać 
ć

wiczeń  wyobraŜeniowych  (o  ile  jest  to  zgodne  z  twoimi 

intencjami). 

Podczas  niemalŜe  wszystkich  ćwiczeń  powinieneś  mieć 

zamknięte  oczy.  Wyjątki  są  tutaj  jasno  określone.  Gdyby 
zamykanie oczu na początku wywołało u ciebie mieszane 

uczucia,  pozostaw  je  otwarte.  Dopiero  wtedy,  gdy  będziesz  się 
czuł  całkowicie  swobodnie,  moŜesz  je  zamknąć  (dzieci  oraz 
młodzieŜ często preferują otwarte oczy w czasie wizualizacji). 

W niektórych ćwiczeniach nie wspominam w ogóle o wydechu 

i nie jest to moje przeoczenie. Wystarczy wtedy zamknąć oczy. Po 
jakimś  czasie  sam  zrozumiesz,  Ŝe  w  pewnych  warunkach  i  w 
określonych  ćwiczeniach  szczególny  sposób  oddychania  nie  jest 
potrzebny. 

Być  moŜe  w  czasie  wizualizacji  stwierdzisz,  Ŝe  wprowadzasz 

zmiany  do  wyobraŜeń,  lecz  nie  przejmuj  się  tym.  Pozwól,  by 
pojawiło się wszystko to, co przynosi wyobraźnia. Jeśli znajdziesz 
swoje  własne  obrazy,  wykorzystaj  je.  PrzecieŜ  uczestniczysz  w 
procesie  leczenia  samego  siebie,  a  więc  to,  co  w  sobie  odkryjesz, 
moŜe okazać się najbardziej przydatne do osiągnięcia celu. 

MoŜliwe,  Ŝe  w  jakimś  momencie  wizualizacji  poczujesz 

niechęć,  niepokój  lub  przeraŜenie,  szczególnie  jeśli  oczami 
wyobraźni  ujrzysz  mrok.  Gdyby  do  tego  doszło,  pamiętaj,  Ŝe 
zawsze moŜesz  wyobrazić sobie światło, które pozwoli ci znaleźć 
drogę w ciemności. Wtedy teŜ zniknie niechęć i niepokój. 

Wykonywanie  ćwiczeń  oczyszczających  przed  kaŜdą  wi-

zualizacją  jest  zbędne.  Oczyszczanie  jest  odrębnym  ćwiczeniem  i 
posiada własny cel. 

Być  moŜe  stwierdzisz,  Ŝe  niektóre  ćwiczenia  opierają  się  na 

niezwykle  prostych  technikach,  twoim  zdaniem  nawet  zbyt 
prostych,  by  rozwiązać  za  ich  pomocą  bardzo  złoŜone  problemy. 
Pamiętaj  jednak,  Ŝe  zarówno  w  terapii  wyobraŜeniami,  jak  i  w 
Ŝ

yciu  codziennym  niewielkie  bodźce  mogą  wywołać  imponujące 

reakcje.  Nawet  węzeł  gordyjski  moŜna  czasami  szybko  i  zwinnie 
rozwiązać.  Moje  doświadczenie  kliniczne  dowodzi,  Ŝe  chociaŜ 
ć

wiczenia,  które  zalecam,  wydają  się  proste,  to  jednak  posiadają 

moc  rozsupłania  skomplikowanych  węzłów  naszych  schorzeń  i 
zaburzeń. 

 

— 56 —

 

— 57 —

 

Opisując  niektóre  problemy,  często  podaję  listę  czynników 

psychologicznych  i  socjologicznych,  które  mogły  przyczynić  się 
do  wywołania  dolegliwości.  Nie  próbuję  jednak  wymienić 
wszystkich, ani nie sugeruję, w jaki sposób masz odnaleźć te, które 
odnoszą się do ciebie. Proponuję raczej, Ŝebyś zachował czujność, 
poniewaŜ  twoja  wyobraźnia  podpowie  ci,  co  i  w  jaki  sposób 
moŜesz zmienić w swoim Ŝyciu. 

Instrukcje  do  ćwiczeń  moŜesz  nagrać  na  taśmie,  dzięki  czemu 

twój  głos  stanie  się  twoim  przewodnikiem.  Z  upływem  czasu 
nauczysz  się  układać  swoje  własne  ćwiczenia  i  będziesz 
bezgłośnie wydawać sobie polecenia. 

ZauwaŜysz na pewno, Ŝe spora liczba ćwiczeń jest odmianą lub 

rozszerzeniem 

ć

wiczenia 

nazywanego 

EGIPSKIM 

UZDROWIENIEM.  Wspominam  je  kilkakrotnie  w  moim 
alfabetycznym  zestawieniu.  MoŜna  je  zastosować  w  leczeniu 
zewnętrznych  schorzeń,  takich  jak  wysypka,  zapalenie  spojówek, 
trądzik,  a  takŜe  wielu  dolegliwości  wewnętrznych  oraz  stanów 
patologicznych  błony  śluzowej.  Jestem  przekonany,  Ŝe  to 
ć

wiczenie 

okaŜe 

się 

dla 

ciebie 

ogromną 

pomocą 

w 

samouzdrowieniu. 

EGIPSKIE UZDROWIENIE

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Potem  wyobraź  sobie,  Ŝe 
stoisz  na  wielkim  polu  pokrytym  zieloną  trawą.  Widzisz,  jak 
wyciągasz  ramiona  w  stronę  jaskrawego,  złotego  słońca 
zawieszonego  na  bezchmurnym,  błękitnym  niebie.  Widzisz,  jak 
twoje  ręce,  zwrócone  dłońmi  w  górę,  stają  się  coraz  dłuŜsze, 
rozciągają się. Promienie słońca wnikają w twoje dłonie i krąŜą w 
nich;  krąŜą  pod  opuszkami  palców  tak,  Ŝe  pod  kaŜdym  z  nich 
znajduje  się  promień.  Jeśli  jesteś  praworęczny,  to  na  końcu 
kaŜdego  promienia  umieszczonego  na  palcach  twojej  prawej  ręki 
zobaczysz  miniaturową  rękę.  Na  końcu  kaŜdego  promienia 
umieszczonego na 

palcach  twojej  lewej  ręki  zobaczysz  oko.  Masz  więc  pięcioro 
miniaturowych  rąk  i  pięcioro  oczu.  Jeśli  jesteś  leworęczny,  na 
promieniach prawej ręki ujrzysz oczy, a na lewej — dłonie. 

A  teraz  zwróć  ręce  i  oczy  w  stronę  swego  ciała.  Dzięki  nim 

zobaczysz  własne  wnętrze, bo oświetlają kaŜdy zakątek, który cię 
interesuje.  W  pięciu  miniaturowych  dłoniach  moŜesz  trzymać 
szczoteczkę  o  złotym  włosiu,  jeśli  chcesz  oczyszczać;  sondę 
laserową,  jeśli  chcesz  zaleczyć  rany;  złote  skalpele,  jeśli  chcesz 
operować;  pojemniki  ze  złotą  lub  niebiesko-złotą  maścią,  jeśli 
chcesz,  by  zagoiły  się  rany,  a  takŜe  złotą  nitkę,  jeśli  chcesz 
zaszywać.  Gdy  skończysz  pracę,  wyjdź  ze  swego  ciała  tą  samą 
drogą, którą wszedłeś. Wszystkie odpady zebrane przez miniaturo-
we  dłonie,  powinieneś  wyrzucić  za  siebie.  Wznieś  znów  ręce  w 
górę w stronę słońca i schowaj swoje małe ręce i oczy w dłoniach, 
byś mógł je jeszcze wykorzystać. Teraz otwórz oczy. 

Ostatnia  uwaga:  przedstawione  tu  ćwiczenia  są  ćwiczeniami 

wizualizacyjnymi.  Odbywają  się  w  wyobraźni,  a  nie  w 
rzeczywistości. Jeśli ćwiczenie zaleca uŜycie szczoteczki o złotym 
włosiu, to oczywiście uŜywasz jej tylko w swojej wyobraźni. Jeśli 
instrukcje mówią o umyciu twarzy w czystej, chłodnej wodzie, to 
—  rzecz  jasna  —  nie  czynisz  tego  w  umywalce,  ale  w  swoim 
umyśle.  Ćwiczenia  te  dotyczą  twojej  wewnętrznej,  subiektywnej 
rzeczywistości  i  za  jej  pośrednictwem  zmieniają  rzeczywistość 
fizyczną. 

— 58 —

 

Rozdział czwarty 

Pamiętaj,  Ŝe  kaŜdy  z  nas  ma  zdolność  tworzenia  wyobraŜeń, 

moŜe zmieniać istniejące ćwiczenia, albo dawać początek nowym. 
Potrafimy  dowolnie  wykorzystywać  wizje,  a  dzięki  nim  takŜe 
wyraŜać  siebie.  Nie  ma  Ŝadnych  ograniczeń;  nie  istnieją  granice 
moŜliwości. 

Klasyfikacja zaburzeń w zaleŜności od rodzaju problemu 

Program uzdrowienia

 

Techniki i skuteczne wizualizacje

 

związane z określonymi

 

problemami

 

Przygotuj się do rozpoczęcia pracy. Jesteś gotów! 

1.

 

Przyjmij  POZĘ  FARAONA  (jeśli  pozwalają  na  to 

okoliczności). 

2.

 

Sprecyzuj  swój  cel  związany  z  wykonaniem  ćwiczenia. 

Wszystko, co postanowisz, jest słuszne. 

3.

 

Zamknij oczy. 

4.

 

Wykonaj  wydech  tyle  razy,  ile  zaleca  określone  ćwiczenie. 

Pamiętaj, Ŝe wydech jest powolny i długi, podczas gdy wdech jest 
zupełnie normalny. Obie te czynności nie wymagają wysiłku. 

5.

 

Zacznij wykonywać swoje ćwiczenie. 

Jeśli  wymaga  tego  sytuacja,  moŜesz  pracować  nad  kaŜdą 

ilością  dolegliwości  jednocześnie.  Na  pewno  w  trakcie  ćwiczeń 
nauczysz  się  swego  rytmu,  szczególnie  wtedy,  gdy  odkryjesz 
własne  wyobraŜenia.  Między  poszczególnymi  ćwiczeniami 
otwieraj i zamykaj oczy, a takŜe wykonuj wymagane wydechy. 

Układ krąŜenia Arytmia 
serca Choroby serca 
Choroba wieńcowa 
Hemoroidy 
Nadciśnienie Obrzęk

 

Układ trawienny Anoreksja 
(jadłowstręt

 

psychiczny) Bulimia 

Chroniczne zaburzenia

 

Ŝ

ołądkowo-jelitowe 

Otyłość

 

Schorzenia wątroby 
Zapalenie trzustki

 

Emocje

 

Brak celu

 

Brak wiary w siebie

 

Depresja

 

Gniew

 

Lęk

 

Nałóg

 

Natrętne myśli

 

Niepokój

 

NiepoŜądane emocje

 

Niezdecydowanie

 

Panika

 

Poczucie winy

 

Przygotowanie do operacji

 

Rany emocjonalne

 

Samotność

 

Stres

 

Zakończenie związku

 

Zmartwienie

 

ś

al

 

Układ wewnątrzwydzielniczo-

 

-metaboliczny 

Choroby tarczycy 
Cukrzyca 
Wyczerpanie (stres

 

nadnerczowy) 

Oczy

 

Daleko- i bliskowzroczność 
Jaskra Zaćma Zapalenie 
spojówek

 

Ogólne

 

Bezsenność

 

Ból

 

Bóle głowy

 

Obrzęk (sprawdź takŜe: zespół

 

napięcia przedmiesiączkowe-

 

go) Złe 

samopoczucie

 

Układ moczowo-płciowy Brak 
obrotu płodu w macicy Impotencja 
Niepłodność Nowotwory 
niezłośliwe Opryszczka narządów 
płciowych Oziębłość płciowa 
Polipy i nowotwory

 

 

— 60 —

 

— 61 —

 

Powiększenie prostaty Schorzenia 
nerek Torbiel piersi ZakaŜenie 
pochwy Zespół napięcia 
przedmiesiącz-kowego

 

System odpornościowy

 

AIDS

 

Białaczka

 

Immunosupresja

 

Mononukłeoza

 

Rak

 

Szkodliwe skutki chemoterapii

 

Wirus Epsteina-Barr

 

Układ mięśniowo-szkieletowy 
Artretyzm (zapalenie stawów) 
Choroby kręgosłupa Skolioza Skurcz 
mięśnia Zaburzenia postawy

 

Złamanie kości Zwichnięcie stawu 
barkowego System nerwowy 
Stwardnienie rozsiane (SM) Zawroty 
głowy

 

Układ oddechowy Astma

 

Choroby układu oddechowego 
Infekcje górnych dróg oddechowych

 

Przeziębienie Zaburzenia 
oddychania

 

Skóra

 

Brodawki

 

Łuszczyca

 

Schorzenia skóry

 

Trądzik

 

Wyprysk

 

 

tarczyca

 

płuca

 

grasica

 

wątroba 
trzustka 
Ŝ

ołądek 

ś

ledziona 

jelito grube

 

jelito cienkie

 

prostata

 

62 —

 

-63-

 

 

 

jajowody

 

macica

 

pochwa

 

AIDS

 

AIDS  atakuje  bezpośrednio  system  immunologiczny  organizmu 
(nie  dzieje  się  tak  w  przypadku  Ŝadnej  innej  choroby).  Osoby 
chore  na  AIDS  stosują  róŜne  rodzaje  terapii  niekonwencjonalnej, 
aby  ulŜyć  sobie  w  cierpieniu  lub  choćby  zlikwidować  symptomy 
choroby.  Metody  te  obejmują  nie  tylko  wizualizację,  medytację, 
modlitwę,  odpowiednią  dietę  i  rozmowy  z  uzdrowicielami,  ale 
takŜe  wiarę  w  moc  kryształowej  kuli.  W  jednym  z 
udokumentowanych  przypadków  zastosowanie  medytacji  zgodnej 
z  zasadami  tybetańskiego  buddyzmu,  połączonej  z  wizualizacją 
oraz  śpiewem,  pozwoliło  pewnej  kobiecie  zmienić  pozytywny 
wynik testów na negatywny, co było równoznaczne z całkowitym 
ustąpieniem AIDS. 

UwaŜam,  Ŝe  naleŜy  w  tym  miejscu  powiedzieć  kilka  słów  na 

temat pojęcia „remisja". Współczesna  medycyna oddziela remisję 
od  wyleczenia,  stosując  ten  pierwszy  termin  w  odniesieniu  do 
chorób, w których często zdarzają się nawroty, a więc uznanych za 
nieuleczalne,  jak  w  przypadku  AIDS.  Ja  natomiast  wychodzę  z 
załoŜenia,  Ŝe  jeśli  nie  ma  Ŝadnych  objawów  choroby,  to  naleŜy 
uznać,  Ŝe  pacjent  jest  wyleczony.  Prawdę  mówiąc,  nawroty 
zawsze  mogą  się  zdarzyć,  jeśli  tylko  zaistnieją  odpowiednie  wa-
runki.  W  przypadku,  gdy  nie  obserwuje  się  Ŝadnych  symptomów 
choroby,  trzeba  uznać,  Ŝe  człowiek  jest  zdrowy.  Stosowanie 
pojęcia  remisji  zaszczepia  w  juŜ  wyleczonym  pacjencie 
przekonanie, Ŝe choroba moŜe lub musi powrócić. 

KaŜdy  pacjent,  który  znajduje  się  pod  moją  opieką,  szuka 

własnej, niezaleŜnej drogi do wyzdrowienia, bazując na znanych i 
wspomnianych  tu  wcześniej  metodach.  Wszystkie  samodzielnie 
wybrane  rodzaje  terapii  polegają  na  znalezieniu  i  zastosowaniu 
odpowiednich i niepowtarzalnych ćwiczeń wizualizacyjnych, które 
są zbyt zindywidualizowane, by je w tym miejscu zaprezentować. 
Doskonałe 

są  takŜe  ćwiczenia  ogólne,  przedstawione  we  fragmencie 
dotyczącym  wirusa  Epsteina-Barr,  a  takŜe  opryszczki  narządów 
płciowych i mononukleozy. 

ANOREKSJA

 

Nazwa: PONOWNE NARODZINY Cel: Powtórnie określić 
stosunek do jedzenia. Częstotliwość: Za kaŜdym razem, kiedy 
myślisz o jedzeniu, 1-2 minuty, w zaleŜności od potrzeb. 

Podobnie  jak  bulimia,  anoreksja  (gr.  an  —  bez;  orexis  — 
poŜądanie,  apetyt)  jest  zaburzeniem  powiązanym  z  napięciami 
czasu  dorastania,  a  szczególnie  z  okresem  dojrzewania.  Osoba  ze 
wstrętem do jedzenia nie chce wejść w kolejny etap Ŝycia, podczas 
gdy  bulimiczka  kpi  sobie  z  niego.  Odmawiając  przyjmowania 
posiłków,  anorekty-czka  naraŜa  się  na  śmierć,  lub  nawet  jej 
pragnie (moŜe się to zdarzyć, jeśli cięŜar jej ciała spadnie poniŜej 
pewnego krytycznego poziomu). UŜywam  w tym  miejscu rodzaju 
Ŝ

eńskiego  rzeczowników  i  zaimków,  poniewaŜ  przytłaczająca 

większość osób z jadłowstrętem to kobiety. 

Jeśli jesteś jedną z nich, to następujące ćwiczenie moŜe ci 

pomóc. 

PONOWNE NARODZINY 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Widzisz  siebie  tuŜ  przed 
narodzeniem,  czujesz  swoje  ciało  i  swój  zapach.  Jesteś 
zadowolona  i  jest  ci  dobrze.  Zrób  jeden  wydech  i  zobacz,  jak 
główką  wciskasz  się  w  kanał  rodny.  Czujesz,  Ŝe  na  nowo  się 
rodzisz.  Gdy  znajdziesz  się  na  zewnątrz,  wykonaj  znów  wydech. 
Widzisz,  jak  twój  ojciec  kładzie  cię  na  piersi  matki.  Wiesz,  Ŝe 
zasługujesz  na  to,  by  cię  karmili.  W  ramionach  matki  wybaczasz 
im krzywdy, które 

 

— 64 —

 

— 65 —

 

być  moŜe  ci  wyrządzili.  Zrób  jeszcze  jeden  wydech.  Widzisz  i 
czujesz,  jak  matka  karmi  cię  do  syta  piersią  i  wiesz,  Ŝe  będziesz 
panią swego Ŝycia. Otwórz oczy. 

ARTRETYZM

 

Nazwy: OŚMIORNICA i FALA 
Cel: Zmniejszyć guzki i/lub wyleczyć artretyzm. 
Częstotliwość:  Ćwiczenia  te  moŜna  przeprowadzać  równolegle: 

OŚMIORNICĘ  tak  często,  jak  to  potrzebne,  przez  30  sekund; 
FALĘ  trzy  razy  dziennie  w  trzech  21-dnio-wych  cyklach  z  7-
dniową przerwą po kaŜdym. W pierwszym tygodniu ćwiczenie 
powinno  trwać  2-3  minuty,  w  drugim  i  trzecim  —  1  lub  2 
minuty. Po trzech pełnych cyklach oceń swój stan. Jeśli uznasz, 
Ŝ

e trzeba jeszcze popracować, zastosuj trzy kolejne cykle z 7--

dniowymi przerwami. Gdybyś nadal  wymagał terapii, powtórz 
znów trzy cykle. 

Artretyzm jest chorobą, która stopniowo ogranicza swobodę ruchu 
pacjenta, a tym samym jego wolność. Jest wyrazem jednoczesnych 
zaburzeń  ruchu,  przemieszczania  się  i  wolności  w  sensie 
fizycznym,  emocjonalnym  i  społecznym.  Często  z  artretyzmem 
wiąŜe  się  stłumiony  gniew,  a  moje  doświadczenie  kliniczne 
potwierdza  taką  zaleŜność.  Gniew  często  wymaga  fizycznego 
ujścia  poprzez  mięśnie  i  stawy,  a  jeśli  nie  jest  to  moŜliwe, 
wówczas  tworzy  się  w  nich  napięcie  i  powstaje  nawyk 
powstrzymywania 

wybuchów. 

Stwierdziłem, 

Ŝ

e 

poniŜsze 

ć

wiczenia  mają  nieocenioną  wartość  w  leczeniu  tej  dolegliwości. 

Nazwałem je OŚMIORNICĄ i FALĄ. 

Chcę zwrócić uwagę, Ŝe im bardziej jesteś świadomy doznań w 

obszarze  objętym  chorobą,  tym  większy  będzie  twój  sukces. 
Oczywiście  wszyscy  róŜnimy  się  od  siebie  poziomami 
ś

wiadomości i cierpliwości. Dlatego nie wolno 

ci  tracić  nadziei:  musisz  być  wytrwały.  Jeśli  będziesz  pilnie 
pracował,  świadomość  doznań  zjawi  się  na  pewno.  Pamiętaj:  nie 
musisz  się  wcale  starać,  poniewaŜ  im  bardziej  się  starasz,  tym 
mniej będziesz czuł. Wykonuj po prostu swoje zadania i czekaj na 
reakcję organizmu. 

OŚMIORNICA 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Widzisz, Ŝe twoje ramiona 
(nogi  lub  palce  rąk  czy  nóg)  to  macki  ośmiornicy:  falujące, 
muskularne,  wydłuŜające  się  przed  tobą  na  odległość  kilometra. 
Zobacz i poczuj, jakie są elastyczne, jak poruszają się płynnie, a ty 
moŜesz je zginać we wszystkie strony. Otwórz oczy. 

FALA 

Zamknij  oczy  i  zrób  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś  na 
pięknej  plaŜy,  którą  w  przeszłości  widziałeś  lub  odwiedziłeś. 
Piasek połyskuje złotem, niebo zachwyca błękitem, a słońce świeci 
jaskrawo.  Poszukaj  miejsca,  gdzie  spotykają  się  piasek  i  woda,  a 
potem połóŜ się tam na plecach, zwracając stopy w kierunku wody. 
Przykryj  całe  ciało  mokrym  piaskiem,  pozostawiając  odkryte 
jedynie  stopy,  twarz  i  głowę.  Mieszanka  wody  i  piasku  jest  ro-
dzajem pumeksu, który oczyszcza twoją skórę. Widzisz, jak zbliŜa 
się fala i przenika przez podeszwy stóp. Czujesz, jak spiralne prądy 
wymywają  z  nich  wszelkie  odpady,  usuwając  toksyny  i 
rozpuszczając  osad.  Potem  następuje  odpływ:  nurt  zmienia  się  na 
przeciwny i woda powoli wypływa. Widzisz, jak fala unosi ze sobą 
szare pasemka odpadów. 

Fala  powraca  szybko  i  znów  przenika  przez  podeszwy  stóp,  a 

potem wspina się aŜ do kostek i wymywa z nich wszelkie odpady i 
toksyny.  Gdy  nadchodzi  odpływ,  kierunek  prądu  zmienia  się  na 
przeciwny. Czujesz, jak płynie 

 

— 66 —

 

— 67 —

 

z  twoich  kostek,  poprzez  stopy  i  podeszwy,  niosąc  ze  sobą  szare 
lub  czarne  pasemka  odpadów.  Nasączony  wodą  piasek  dokładnie 
oczyszcza zewnętrzną stronę twoich stóp i kostek. 

Fala  znów  powraca  i  przez  podeszwy  stóp  wnika  nie  tylko  w 

stopy  i  kostki,  ale  takŜe  w  nogi  i  kolana,  wymywając  z  nich 
wszystkie odpady i toksyny. Spiralne prądy masują twoje mięśnie, 
rozciągając ścięgna i wiązadła, oczyszczając części chrzestne oraz 
rzepki,  aŜ  stają  się  olśniewająco  czyste.  Kiedy  fala  zaczyna 
odpływać, czujesz, jak spiralne prądy odwracają się i płyną powoli 
przez  twoje  łydki  aŜ  do  kostek  i  stóp,  po  czym  wydostają  się  na 
zewnątrz przez podeszwy. Widzisz, jak odpady unoszą  się  na  fali 
w postaci czarnych lub szarych pasemek, a nasączony wodą piasek 
oczyszcza z zewnątrz twoje kolana. 

Fala  szybko  powraca  i  wnika  przez  podeszwy  do  twoich  stóp, 

kostek, łydek, kolan i ud, po czym przedostaje się przez krocze do 
dolnej części brzucha i podstawy kręgosłupa, i dalej przez brzuch 
do klatki piersiowej oraz górnej części kręgosłupa, karku i kręgów 
szyjnych,  a  wreszcie  do  barku.  Czujesz,  jak  strumień  spływa 
ramionami  w  dół  przez  łokcie  aŜ  do  nadgarstków,  wymywając 
wszystkie toksyny, odpady, rozpuszczając osad, po czym łagodnie 
masuje  kości,  ścięgna,  wiązadła  i  mięśnie,  czyszcząc  je,  aŜ  staną 
się  olśniewająco  białe,  a  jednocześnie  rozciąga  je  i  wydłuŜa. 
Ponownie  zaczyna  się  odpływ.  Spiralny  prąd  zmienia  kierunek  i 
powraca  powoli  z  nadgarstków  i  przedramion,  poprzez  łokcie, 
ramiona,  stawy  barkowe  i  kark  do  klatki  piersiowej,  a  potem 
spływa do jamy brzusznej, krocza, ud, kolan, łydek, kostek i stóp, 
zabierając wszelkie odpady,  które  w postaci czarnych lub szarych 
pasemek wypływają na zewnątrz. Odpływ fali i powrotna wędrów-
ka  strumienia  wody  przez  twoje  ciało  odbywa  się  powoli, 
natomiast proces wnikania spiralnych prądów jest szybki. 

Widzisz,  jak  pod  wpływem  strumienia  wygładzają  się  i 

zanikają guzki. Teraz wstań, zanurz się w oceanie i płyń 

w kierunku horyzontu. Widzisz, jak twoje ramiona i nogi stają się 
bezgranicznie  długie,  a  potem  wydłuŜa  się  równieŜ  twój  tułów. 
Twoje kończyny poruszają się swobodnie, a ty spokojnie płyniesz 
kraulem. Gdy dotrzesz do horyzontu, przewróć się na plecy i płyń 
stylem  grzbietowym  z  powrotem  do  brzegu.  Twoje  kończyny  są 
ogromnie długie, podobnie jak tułów. Gdy znajdziesz się na plaŜy, 
wyjdź  z  wody  i  wyschnij  na  słońcu.  Potem  włóŜ  na  siebie  lekki 
szlafrok, który leŜy na piasku, i usiądź na krześle. Zrób  wydech i 
otwórz oczy. 

Bądź cierpliwy, wykonując te ćwiczenia. Wygładzenie guzków 

wymaga czasu. Na szczęście nie jest to choroba zagraŜająca Ŝyciu, 
moŜesz więc spokojnie czekać na rezultaty swojej pracy. 

ARYTMIA SERCA

 

Nazwy:  KRYSZTAŁOWE  SERCE,  TRÓJKĄT  MUZYCZNY  I 

PŁATKI KWIATU 

Cel: Wyregulować bicie serca. 
Częstotliwość: Codziennie, zaleŜnie od potrzeb; za kaŜdym razem 

gdy  wyczuwasz,  Ŝe  serce  bije  nieregularnie,  do  chwili  gdy 
tętno wyrówna się. 

Nieregularność  uderzeń  serca  jest  zjawiskiem  powszechnym  w 
naszej  kulturze.  Zwykle  stwierdza  się  ją  w  trakcie  badania 
lekarskiego.  Zaburzenia  rytmu  są  często  w  granicach  normy,  co 
znaczy,  Ŝe  nie  odzwierciedlają  uaktywnionej  choroby  serca,  choć 
mogą powodować dyskomfort. Pewna pięćdziesięcioletnia kobieta, 
nazwijmy  ją  Mary,  wezwała  mnie  do  siebie,  poniewaŜ  właśnie 
została  przyjęta  do  szpitala  z  powodu  ostrej  arytmii  serca.  Kilka 
miesięcy wcześniej zmarł nagle jej mąŜ, którego bardzo kochała, a 
jej  serce  reagowało  teraz  na  szok  wywołany  jego  odejściem.  Gdy 
ją zobaczyłem, leŜała podłączona do 

 

— 68 —

 

— 69 —

 

monitora,  dzięki  któremu  pielęgniarki  w  innym  pokoju  mogły  na 
bieŜąco  kontrolować  stan  chorej.  Zamknąłem  drzwi,  a  Mary 
powiedziała  pielęgniarkom,  Ŝe  nie  chce,  aby  ktokolwiek  jej 
przeszkadzał  w  ciągu  najbliŜszych  30  minut.  Następnie  wykonała 
opisane  niŜej  ćwiczenie  o  nazwie  TRÓJKĄT  MUZYCZNY,  a  po 
jego  zakończeniu  do  pokoju  wpadła  pielęgniarka,  zaniepokojona 
tym,  co  zobaczyła  na  monitorze.  Byliśmy  oboje  zdziwieni. 
Pielęgniarka  wyjaśniła  po  chwili,  Ŝe  na  swoim  monitorze 
odczytała dane z elektrokardiogramu, które wskazują na normalne 
bicie serca i dlatego postanowiła sprawdzić, co  się dzieje. Krótko 
potem  Mary  została  wypisana  ze  szpitala.  Nadal  wykonywała 
ć

wiczenia  wizualizacyjne,  a  jej  stan  zdrowia  pozostawał 

niezmienny. 

Zwróćcie,  proszę,  uwagę  na  fakt,  Ŝe  większość  przypadków 

arytmii serca, podobnie jak palpitacji (wraŜenie, Ŝe serce uderza o 
ś

cianę klatki piersiowej) ma silny związek z emocjami. Z arytmią 

wiąŜe  się  między  innymi  uczucie  niepokoju  i  Ŝalu,  toteŜ  nie 
powinno się jej traktować w kategoriach wyłącznie fizycznych. 

Oto  kilka  ćwiczeń,  których  celem  jest  wyregulowanie  pracy 

serca. 

 

KRYSZTAŁOWE SERCE 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzykrotny  wydech.  Widzisz,  Ŝe  twoje 
serce  to  kryształ.  Usuń  z  niego  wszystkie  ciemne  plamki, 
wykorzystując  do  tego  celu  dowolny,  najbardziej  dla  ciebie 
dogodny środek. Niech spłynie na ciebie strumień światła z góry i 
oczyści twoje kryształowe serce. Teraz widzisz, Ŝe płyn wlewa się 
do serca, które staje się półprzezroczyste, a gdy płyn  wylewa  się, 
serce jest juŜ całkowicie przezroczyste. Przyglądaj się tej zmianie i 
pozwól  swemu  ciału  ją  odczuwać,  dopóki  serce  się  nie  uspokoi. 
Potem otwórz oczy. 

MUZYCZNY TRÓJKĄT 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  trójkąt 
muzyczny,  który  kładziesz  w  środku  swego  serca.  KaŜdy  z  jego 
boków jest złoty, a kąty — miejsca ich połączenia — są w róŜnych 
kolorach:  czerwonym,  niebieskim  oraz  Ŝółtym.  Uderz  miękkim, 
złocistym  młotkiem  w  kaŜdy  z  boków  trójkąta.  Słyszysz 
harmonijny dźwięk i uświadamiasz sobie, Ŝe twoje serce uspokaja 
się.  Gdy  dźwięk  stanie  się  całkowicie  harmonijny,  twoje  serce 
dostosuje do niego tempo uderzeń. W tym momencie otwórz oczy. 

PŁATKI KWIATU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzykrotny  wydech.  Jest  świt  i  słońce 
wznosi  się  nad  twoim  sercem,  które  ma  kształt  kwiatu.  Światło 
słoneczne  wnika  do  jego  wnętrza,  a  płatki  zaczynają  się  powoli 
rozchylać, w miarę jak dobroczynne moce wnikają poprzez łodygę 
aŜ  do  korzeni.  Teraz  czujesz,  jak  z  głębi  ziemi  dochodzą  siły 
Ŝ

ywotne  i  przez  łodygi  docierają  do  płatków  kwiatu,  po  czym 

wypełniają  je.  Cały  kwiat  otwiera  się.  Potem  zapada  zmierzch  i 
zachodzi  słońce.  Kwiat  zamyka  się  z  nadejściem  nocy.  MoŜesz 
otworzyć oczy. 

 

— 70 —

 

— 71 —

 

ASTMA

 

Nazwa: EGZORCYZM 
Cel: Wyleczyć płuca. 
Częstotliwość:  Codziennie  (rano)  przez  3  minuty  (1  minutę  za 

kaŜdym  razem,  gdy  odczuwasz  trudności  w  oddychaniu),  w 
ciągu 7 dni. 

Nazwa: LAS SOSNOWY 
Cel: Powstrzymać atak astmy. 

Częstotliwość: Na początku ataku, przez 3-5 minut. 

Nazwa: ŚWIATŁO W JEZIORZE Cel: 
Odzyskać normalny oddech. 
Częstotliwość:  W  zaleŜności  od  potrzeb,  co  15  lub  co  30  minut, 

przez 2-3 minuty. 

Astma 

jest 

schorzeniem 

układu 

oddechowego, 

którego 

charakterystycznym  symptomem  jest  świst  podczas  wydechu. 
Schorzenie  to  wpływa  na  spręŜystość  płuc.  W  rezultacie  tkanka 
płuc  traci  rozciągliwość,  co  prowadzi  w  końcu  do  trudności  w 
oddychaniu,  niekiedy  zakończonych  śmiercią.  Do  rozwoju  astmy 
przyczyniają  się  róŜne  alergie,  infekcje  oraz  emocje.  Alergia  jest 
reakcją  organizmu  na  pewne  substancje  środowiskowe,  podczas 
gdy  infekcja  wiąŜe  się  z  wtargnięciem  bakterii.  Przyczyny  emo-
cjonalne  wynikają  zwykle  ze  skomplikowanych  zaleŜności, 
szczególnie tych związanych z walką o uwolnienie się od wpływu 
matki, 

chociaŜ 

czasami 

czynnikiem 

negatywnym 

bywa 

uzaleŜnienie  od  ojca.  Moje  doświadczenie  potwierdza  jedynie 
związek  tych  problemów  ze  stosunkiem  wobec  rodziców. 
Astmatyczny  świst  ma  zarówno  pozytywne,  jak  i  negatywne 
znaczenie.  Pozytywny  aspekt  wiąŜe  się  z  chęcią  swobodnego 
oddychania — dąŜeniem do uwolnienia się. Negatywny wydźwięk 
jest natomiast wyrazem lęku przed nim. 

 

Nie  powinieneś  się  obawiać,  Ŝe  pierwsze  ćwiczenie,  EG-

ZORCYZM,  spowoduje  poczucie  winy  czy  ból.  Ta  wizualizacja 
nie  wywołuje  tego  typu  uczuć,  ani  teŜ  nie  jest  w  Ŝadnym  stopniu 
niebezpieczna. 

EGZORCYZM 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
zdejmujesz  wszystkie  ubrania.  Widzisz,  Ŝe  od  karku  w  dół  jesteś 
nagi.  Prawym  palcem  wskazującym  (lewym,  jeśli  jesteś 
leworęczny)  dotknij  w  lustrze  swojej  klatki  piersiowej,  wciskając 
go  w  głąb  i  zakreślając  nim  koło  obejmujące  plecy.  Teraz  dotknij 
miejsca,  w  którym  odczuwasz  największe  dolegliwości  i  zobacz, 
kto nie chce wydostać się na zewnątrz wraz z twoim oddechem — 
czyli, inaczej  mówiąc, czyja twarz pojawi  się  w  tym  miejscu. Kto 
ogranicza  twoje  oddychanie?  Jaki  kolor  widzisz?  Wykonaj  długi, 
powolny  wydech  i  usuń  z  siebie  ten  kolor  wraz  z  osobą,  którą 
zobaczyłeś.  Na  początku  rób  to  delikatnie,  ale  jeśli  ta  osoba  nie 
chce cię opuścić, bądź coraz bardziej stanowczy i uŜyj siły, a jeśli 
to nie pomoŜe — uŜyj nawet 

 

— 72 —

 

— 73 —

 

złocistego skalpela, którym odetniesz od siebie tę osobę. Powiedz 
jej (lub jemu), Ŝe musi odejść z twego ciała i nie wolno jej się do 
ciebie  zbliŜać.  Nie  jest  juŜ  mile  widziana  w  twoim  ciele  i  nie 
pozwolisz  więcej,  by  w  ciebie  weszła.  Gdy  usuniesz  tę  osobę, 
zobaczysz,  Ŝe  stajesz  się  bardzo,  bardzo  wysoki,  tak  wysoki,  Ŝe 
dotykasz  nieba.  Bierzesz  kawałek  słońca  w  swoje  dłonie  i 
kładziesz go tam, gdzie zjawiło się wolne miejsce. Widzisz, jak to 
miejsce goi się. Przyjrzyj się sobie i pomyśl, jak się czujesz. Potem 
włóŜ  na  siebie  ubranie,  zrób  wydech  i  otwórz  oczy.  Teraz  od-
dychasz równo i spokojnie. 

SOSNOWY LAS 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech  trzy  razy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
jesteś  w  sosnowym  lesie.  Stań  obok  pnia  sosny  i  wdychaj  jej 
aromatyczny  zapach.  Gdy  wykonasz  wydech,  poczujesz,  jak 
powietrze  wędruje  w  dół  przez  twoje  ciało  i  ucieka  przez 
podeszwy  stóp.  Twój  oddech  wychodzi  na  zewnątrz  w  postaci 
szarego  dymu  i  widzisz,  jak  zakopujesz  go  głęboko  w  ziemi. 
Otwórz oczy, spokojnie oddychając. 

Ś

WIATŁO W JEZIORZE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  zejdź  na  dno  jeziora, 
wdychając swobodnie powietrze i wydychając je powoli, w miarę 
jak  zanurzasz  się  w  wodzie.  Usiądź  na  dnie  jeziora,  otoczony 
złotym  światłem.  Następnie  wyjdź  z  jeziora  i  usiądź  pod  klonem 
na brzegu. Weź w dłoń liść klonu, dotknij go i poczuj pod palcami 
jego  strukturę.  Potem  wejdź  w  liść  i  zjednocz  się  z  procesem 
oddychania  w  liściu.  Wreszcie  odłóŜ  liść  i  uświadom  sobie,  Ŝe 
twój oddech wyregulował się. Otwórz oczy. 

BIAŁACZKA

 

Nazwa: ŚWIĘTY CIEŃ Cel: 
Wyleczyć się z białaczki. 
Częstotliwość: Dwa razy dziennie 1-3 minuty, w ciągu 7 dni. 

Rak szpiku kostnego dotyka zarówno ludzi młodych, jak i starych. 
Ostatnio  odkryto  kilka  skutecznych  rodzajów  chemoterapii,  w 
związku  z  czym  ta  odmiana  raka  jest  obecnie  znacznie  częściej 
uleczalna  niŜ  inne  jego  formy.  W  czasie  swoich  podróŜy 
spotkałem dwie osoby, które — niezaleŜnie od siebie — w sposób 
niemal  identyczny  opisywały  swoje  doświadczenia  z  białaczką. 
Twierdziły,  iŜ  pewnego  dnia,  leŜąc  w  łóŜku,  ujrzały  nagle,  Ŝe 
opuszczają swoje ciało i w zwiewnej, nieziemskiej formie wznoszą 
się  w  najdalszy  górny  kąt  pokoju,  po  czym  mówią  swemu  po-
zostałemu  w  łóŜku  ciału,  Ŝe  wszystko  będzie  dobrze  i  nie  ma 
powodu  do  zmartwień.  Potem  nieziemska  postać  zwracała  się  w 
górę  i  prosiła  Boga  o  pomoc  w  uzdrowieniu,  a  następnie  wracała 
na  swe  miejsce.  W  obu  przypadkach  w  ciągu  24  lub  48  godzin 
nastąpił  odwrót  choroby.  Wkrótce  po  tym  niezwykłym  spotkaniu 
zwróciły  się  do  mnie  dwie  kobiety,  prosząc  o  pomoc  dla  brata  i 
męŜa cierpiącego na ostrą białaczkę. MęŜczyzna miał nieco ponad 
trzydzieści lat i leŜał  w szpitalu, a lekarz prowadzący przedstawił 
rodzinie  raczej  mroczną  wizję  jego  przyszłości.  Zaproponowałem 
Ŝ

onie  i  siostrze  chorego  przeprowadzenie  ćwiczenia  ŚWIĘTY 

CIEŃ  i  zasugerowałem,  Ŝe  cała  rodzina  powinna  się  zebrać  przy 
jego  łóŜku.  Wszyscy  mają  sobie  wyobrazić,  Ŝe  niematerialna 
postać opuszcza ciało męŜczyzny, wznosi się w górny kąt pokoju, 
mówi  mu,  Ŝe  wszystko  będzie  dobrze,  po  czym  prosi  Boga  o 
pomoc w uzdrowieniu i wraca do wnętrza ciała. PoniewaŜ pacjent 
nie  chciał  uczestniczyć  w  ćwiczeniu,  leŜał  więc  spokojnie,  a 
jedynie  rodzina  przeprowadzała  wizualizację.  W  ciągu  następnej 
doby i kolejnej 

 

— 74 —

 

— 75 —

 

stan chorego poprawił się, a po tygodniu — całkowicie wyleczony 
— został wypisany ze szpitala. 

Ś

WIĘTY CIEŃ 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  twoje 
ciało niematerialne opuszcza ciało fizyczne i unosi się w górny kąt 
pokoju,  tam,  gdzie  ściana  łączy  się  z  sufitem.  Ulotna  postać 
przekonuje  ciało  materialne,  Ŝe  wszystko  będzie  dobrze.  Potem 
odwraca  się  i  prosi  Boga  o  uzdrowienie,  a  następnie  wnika  na 
powrót do swej fizycznej powłoki. Teraz moŜesz otworzyć oczy. 

BEZSENNOŚĆ

 

Nazwy:  ODWRACANIE  DNIA,  KWIATY  NA  RZECE  i  ZA-

CHODZĄCE SŁOŃCE 

Cel: Zasnąć. 
Częstotliwość:  Przed  snem;  tak  długo,  jak  to  potrzebne,  do 

momentu, gdy zaśniesz. 

Zaburzenia snu polegają albo na kłopotach z zasypianiem, albo na 
budzeniu  się  w  środku  nocy.  Jeśli  wystąpią  trudności  ze  snem, 
trzeba przestrzegać kilku zasad. Po pierwsze, naleŜy uŜywać łóŜka 
wyłącznie  do  spania.  Nie  powinno  się  w  łóŜku  jeść,  oglądać 
telewizji,  czytać,  palić  ani  robić  cokolwiek  innego.  Jeśli  nie 
znajdujesz  się  w  łóŜku,  włącz  wszystkie  światła.  Bezsenność  jest 
wtargnięciem dnia w porę snu, a kiedy nie śpisz, to niech wszystko 
wokół ciebie przypomina dzień. Gdy stwierdzisz, Ŝe masz juŜ dość 
dnia, zgaś światła. Druga istotna wskazówka: nie walcz z myślami, 
które  cię  nachodzą.  Pozbędziesz  się  ich  jedynie  wtedy,  gdy  sobie 
wybaczysz. Pamiętaj, Ŝe następny dzień jest pełen moŜliwości, by 
wyjaśnić łub naprawić sytuację. Bezsenność wynika z niemoŜności 
psychicznego zamknięcia dnia, 

która  często  ma  związek  z  silnym  poczuciem  winy  lub  cięŜarem 
sumienia.  RównieŜ  strach  przed  śmiercią  powoduje  niekiedy 
zaburzenia  snu,  poniewaŜ  sen  przypomina  śmierć.  Bezsenność 
bywa takŜe objawem towarzyszącym depresji. 

A oto trzy doskonałe ćwiczenia, które mogą ci pomóc. 

ODWRACANIE DNIA 

LeŜysz  w  łóŜku  z  zamkniętymi  oczami.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
przeŜywasz  miniony  dzień  w  odwróconym  porządku.  Zacznij  od 
ostatniego wydarzenia i przeŜyj je w wyobraźni raz jeszcze. Potem 
wyobraź  sobie  przedostatnie  zdarzenie  i  przeŜyj  je  na  nowo. 
Przypominaj  sobie  wszystko  po  kolei,  aŜ  dotrzesz  do  momentu, 
gdy  się  przebudziłeś.  Nie  spiesz  się.  Spróbuj  poprawić  swoje 
zachowanie  czy  postawę  w  tych  sytuacjach,  w  których  miałeś 
kłopoty. Spróbuj takŜe zdobyć dla siebie coś, czego pragnąłeś tego 
dnia,  lecz  tego  nie  otrzymałeś.  Jeśli  odbyłeś  jakąś  trudną 
rozmowę,  przeŜyj ją  na  nowo,  odpamiętując  jak  najdokładniej  to, 
co  zostało  powiedziane.  Tym  razem  jednak  twoje  słowa  wy-
dobywają  się  z  ust  twojego  rozmówcy  i  odwrotnie.  To  do-
ś

wiadczenie  zrelaksuje  cię,  poniewaŜ  zrozumiesz,  co  przeŜywała 

ta  druga  osoba.  (Jeśli  zechcesz,  moŜesz  zadzwonić  do  niej 
następnego dnia i przeprosić.) Kontynuuj ćwiczenie do chwili, gdy 
zaśniesz. 

KWIATY NA RZECE 

LeŜąc  w  łóŜku  z  zamkniętymi  oczyma,  wyobraź  sobie,  Ŝe 
znajdujesz  się  na  brzegu  wartko  płynącej  rzeki.  Jesteś  otoczony 
kwiatami. Czujesz ich zapach. Weź jeden do ręki i umieść na nim 
kaŜdą dręczącą cię myśl, po czym połóŜ kwiat na rzece. Widzisz i 
słyszysz, jak wartki strumień zabiera kwiat. Wykonuj to ćwiczenie 
tak długo, aŜ poczujesz, Ŝe zasypiasz. 

 

— 76 —

 

— 77 —

 

 

ZACHODZĄCE SŁOŃCE 

Wstań z łóŜka. Przejdź do innego pokoju lub do drugiej części tego 
samego pokoju, po czym zapal wszystkie lampy. Usiądź na krześle 
i zamknij oczy. Wyobraź sobie, Ŝe jesteś na łące, a słońce znajduje 
się wysoko nad tobą. PołóŜ się, opierając głowę na miękkiej kępie 
trawy i obserwuj zachodzące słońce. Widzisz, jak zbliŜa się powoli 
do  linii  horyzontu.  Kiedy  całkowicie  za  nią  zniknie,  wstaniesz  i 
opuścisz  łąkę,  udając  się  do  swego  łóŜka,  po  czym  zaśniesz.  W 
tym  momencie  otwórz  oczy,  wstań  z  krzesła,  wyłącz  światło  i 
połóŜ się. 

BÓL

 

Nazwa: BEZBOLESNA PODRÓś Cel: 
Zlikwidować ból. 
Częstotliwość: Co 10 lub co 15 minut, przez 3-5 minuty, do chwili 

ustąpienia bólu. 

Nazwa: OSWAJANIE BÓLU Cel: 
Zlikwidować ból. 
Częstotliwość: Co 10 lub co 15 minut, przez 2-3 minuty, do chwili 

ustąpienia bólu. 

Nazwa:  SZKŁO  POWIĘKSZAJĄCE,  OPANOWANIE  BÓLU 

oraz POMOCNY PTAK 

Cel: Zlikwidować ból. 
Częstotliwość: Co 10 lub co 15 minut, przez 1-2 minuty, do chwili 

ustąpienia bólu. 

Nazwa: RAKIETY W KOSMOS Cel: 
Zlikwidować ból głowy. 
Częstotliwość:  Co  10  lub  co  15  minut,  przez  1-2  minuty,  do 

ustąpienia bólu. 

Nazwa: OPRÓśNIANIE ZĘBODOŁU Cel: 
Zlikwidować ból zęba. 
Częstotliwość: Co 5 minut, przez 1-2 minuty, do chwili ustąpienia 

bólu. 

Ból  jest  istotnym  mechanizmem  w  procesie  funkcjonowania 
naszego  ciała,  poniewaŜ  sygnalizuje  istnienie  problemu.  W  tym 
sensie więc nie jest wyłącznie przeciwnikiem, „wrogiem", którego 
za  wszelką  cenę  musimy  powstrzymać,  ale  takŜe  posłańcem, 
swego  rodzaju  nauczycielem,  który  uprzedza  o  istnieniu 
niebezpieczeństwa.  W  języku  angielskim  rdzeń  słowa  pain  (ból) 
oznacza  „karę"  (łac.  poena);  w  sanskrycie  zaś  znaczy 
„oczyszczenie". 

Jak juŜ wspomniałem wcześniej, jeśli chcemy przywołać obraz 

wyraŜający  emocje  lub  odczucia,  zwykle  pojawia  się  on  szybko. 
Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do pracy nad bólem. 

Przedstawiam tutaj pięć ćwiczeń związanych z bólem w ogóle, 

jedno eliminujące ból głowy i jedno — ból zęba. (W tym ostatnim 
przypadku  powinieneś  skontaktować  się  ze  stomatologiem,  aby 
odkrył  przyczynę  bólu.  Jeśli  natomiast  ból  głowy  okaŜe  się  zbyt 
natarczywy, wybierz się do lekarza.) 

Wybierz odpowiednie dla siebie ćwiczenie (lub kilka). Po jego 

wykonaniu  zostaw  sobie  rezerwę  czasową,  aby  zorientować  się, 
czy  są  jakieś  rezultaty.  W  ciągu  5  lub  10  minut  spróbuj  ocenić 
sytuację, a ponadto zastanów się nad znaczeniem bólu. Czy jest to 
według  ciebie  kara,  poczucie  winy  czy  informacja?  Jeśli  cierpisz 
na  ból  zęba,  pomyśl,  czy  nie  przeŜyłeś  ostatnio  jakiejś  straty. 
Nawet  gdybyś  nic  nie  stwierdził,  i  tak  moŜesz  pracować  nad 
wyeliminowaniem  bólu,  ale  być  moŜe  uda  ci  się  odkryć  jakąś 
prawdę,  a  wtedy  będziesz  mógł  się  duŜo  o  sobie  dowiedzieć. 
Zaakceptuj  informacje  przekazywane  ci  przez  ciało  i  staw  im 
czoło.  MoŜe  się  okazać,  Ŝe  musisz  podjąć  jakąś  waŜną  decyzję  i 
rozpocząć  odpowiednie  dzialania,  a  wtedy  nie  wahaj  się

 

— 78 —

 

— 79 —

 

 

i zrób to, co uznałeś za potrzebne. 

BEZBOLESNA PODRÓś 

Zamknij oczy. Wykonaj jeden wydech. Przywołaj obraz bólu. Gdy 
go  ujrzysz,  wyobraź  sobie,  Ŝe  wkraczasz  do  swego  ciała  ze  złotą 
puszką  gorącego,  złocistego  oleju.  ZbliŜ  się  do  miejsca  bólu. 
Przyjrzyj  się  mu  dokładnie  ze  wszystkich  stron,  przyświecając 
sobie lampą, którą ze sobą zabrałeś. Potem wylej gorący, złocisty 
olej  na  miejsce  bólu,  całkowicie  je  nim  pokrywając.  Widzisz,  jak 
ból roztapia się i zamienia w maleńki, złoty punkcik. Odwróć się i 
zobacz wychodzące z niego złociste promienie zdrowia i dobrego 
samopoczucia,  które  docierają  do  wszystkich  części  ciała.  Potem 
opuść swoje ciało tą samą drogą, którą  wszedłeś,  wiedząc, Ŝe ból 
zniknął. Teraz otwórz oczy. 

OSWAJANIE BÓLU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Przywołaj  obraz  bólu. 
Zobaczywszy  go,  uświadom  sobie,  Ŝe  moŜesz  go  oswoić, 
wchodząc  w  niego  i  siedząc  w  jego  środku.  Zostań  tam  i  nie 
narzekaj na niego (uŜywając określenia „narzekać", mam na myśli 
stosowanie  negatywnych  przymiotników,  w  rodzaju:  okropny, 
straszny, nieznośny). MoŜesz otworzyć oczy. 

SZKŁO POWIĘKSZAJĄCE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Przywołaj  obraz  bólu. 
Przyjrzyj  mu  się  z  kaŜdej  strony  przez  szkło  powiększające,  a 
potem wymaŜ go, wykonując ruchy w lewą stronę. Otwórz oczy. 

OPANOWANIE BÓLU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  masz 
duŜe, silne ręce. Tymi wielkimi, silnymi rękoma usuń ból i wyrzuć 
go. Otwórz oczy. 

POMOCNY PTAK 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  ptaka. 
Poproś  go,  by  zabrał  twój  ból.  Zobacz,  jak  uderza  w  niego 
dziobem,  po  czym  odlatuje  z  kawałkami  bólu,  by  nie  zostało  po 
nim nawet śladu. Otwórz oczy. 

RAKIETY W KOSMOS (przeciwko bólowi głowy) 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
umieszczasz  fragmenty  bólu  w  rakietach,  które  z  twojej  głowy 
wylatują w kosmos i stopniowo znikają w kosmicznej przestrzeni. 
Otwórz oczy. 

OPRÓśNIANIE ZĘBODOŁU (przeciwko bólowi zęba) 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
delikatnie  wypychasz  ząb  z  dziąsła  (moŜesz  być  równieŜ  mniej 
delikatny,  jeśli  chcesz).  Wykonaj  jeden  wydech  i  poczuj,  jak 
powietrze  dociera  w  odkryte  miejsce  z  widocznym  dziąsłem  i 
fragmentem  nerwu.  Wykonaj  jeszcze  jeden  wydech  i  włóŜ  z 
powrotem  ząb  na  miejsce,  wiedząc,  Ŝe  teraz  jest  juŜ  zdrowy. 
Powtórz  wydech  i  zobacz,  jak  znika  opuchlizna,  podczas  gdy  ty 
wykonujesz trzy kolejne wydechy. Potem otwórz oczy. 

- 

 

— 80 —

 

— 81 —

 

BÓLE GŁOWY

 

Nazwa: SREBRNA OBRĘCZ Cel: Zlikwidować skroniowy ból 
głowy. Częstotliwość: Co 5 lub co 10 minut, przez 1-2 minuty, do 
czasu ustąpienia bólu. 

Nazwa: OTWARTE OCZY Cel: 
Zlikwidować bóle migrenowe. 
Częstotliwość: W przypadku wystąpienia bólu, przez 2-3 minuty. 

Nazwa: JEZIORO MÓZGU Cel: 
Wyeliminować ból napięciowy. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, co 5 lub co 10 minut, 

maksymalnie przez 3 minuty. 

Są to trzy najczęściej występujące rodzaje bólów głowy. Rysunek 
pokazuje trzy główne punkty ich umiejscowienia. 

Ból  głowy  wiąŜe  się  zazwyczaj  ze  stanem  emocjonalnym 

człowieka.  Bóle  skroniowe  sygnalizują 

wściekłość;  bóle 

migrenowe  wynikają  ze  złości;  bóle  napięciowe  —  ze 
zmartwienia.  Skroniowy  ból  głowy  bywa  opisywany  jako 
„łomotanie". Wyczuwa się wówczas duŜy ucisk z obu stron głowy 
w okolicy kości skroniowych. MoŜe pojawić się w sytuacji, kiedy 
nie  pozwalasz  sobie  na  wyraŜenie  wszystkich  swoich  myśli  i 
odczuć.  Bóle  migrenowe  są  zazwyczaj  skoncentrowane  z  jednej 
strony i pokrywają w całości daną część czaszki. Ich początek jest 
zwykle  sygnalizowany  przez  wyczucie  nieprzyjemnego  zapachu 
(który jednak nie pochodzi z otoczenia) lub pojawienie się aureoli 
kolorowych świateł (równieŜ  nieobecnych  w rzeczywistości). Ten 
rodzaj  bólu  jest  najczęściej  odzwierciedleniem  gniewu.  Bóle 
napięciowe  natomiast  są  związane  z  napręŜeniem  mięśni  i 
wynikają  z  napięć  odczuwanych  w  Ŝyciu  codziennym. 
Umiejscawiają  się  zazwyczaj  u  podstawy  czaszki  oraz  w  duŜych 
mięśniach szyi. 

 

SREBRNA OBRĘCZ (przeciw bólom skroniowym) 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie  srebrną 
obręcz opasującą ciasno twoją czaszkę od jednej kości skroniowej 
do  drugiej  i  migoczącą  lekko  na  końcach.  Widzisz  i  czujesz,  jak 
obręcz  zaciska  się  wokół  czaszki,  a  jej  końcówki  lekko  ugniatają 
kość  skroniową,  po  czym  szybko  zwalniają  ucisk.  Po  chwili 
obręcz znów się zaciska i szybko rozluźnia. Potem następuje trzeci 
ucisk.  W  tym  momencie  moŜesz  otworzyć  oczy  mając 
ś

wiadomość, Ŝe ból zniknął. 

OTWARTE OCZY (przeciw bólom migrenowym) 

Nie  zamykaj  oczu.  Spójrz  w  górę  i  na  bok  w  tę  stronę,  w  której 
umiejscowił  się  ból.  Wytrzymaj  przez  2  lub  3  minuty,  a  potem 
znów patrz prosto. 

 

— 82 —

 

— 83 —

 

 

JEZIORO MÓZGU (przeciw bólom napięciowym) 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Spójrz  w  dół  na  czubek 
swojej  głowy.  Unieś  górną  część  czaszki  tak,  jak  gdybyś  usuwał 
fragment  skorupki  ugotowanego  na  miękko  jajka.  Zajrzyj  do 
ś

rodka. Widzisz płyn mózgowy i poruszające się włókna nerwowe, 

które  wyglądają  jak  rośliny  podwodne.  Potem  płyn  odpływa 
całkowicie z głowy. Czujesz, jak znika napięcie, które odczuwałeś 
u  podstawy  czaszki  oraz  w  karku.  Płyn  spływa  w  dół  kręgosłupa 
aŜ  do  jego  podstawy.Teraz  z  dołu  podnosi  się  świeŜy  płyn  i 
przesuwa  się  w  górę  wzdłuŜ  kręgosłupa  przez  kark,  by  w  końcu 
wypełnić  wnętrze  czaszki.  Przez  ten  czysty  i  klarowny  płyn 
patrzysz  na  włókna  nerwowe.  Czujesz  strumień  świeŜej  krwi, 
która  płynie  przez  szyję  i  dociera  do  kaŜdej  części  ciała.  NałóŜ  z 
powrotem  wierzchołek  czaszki,  wykonaj  jeden  wydech  i  otwórz 
oczy. 

BRAK CELU

 

Nazwa: PIEŚŃ TKACZA Cel: 
Nadać Ŝyciu kierunek. 
Częstotliwość: Raz dziennie, przez 3-5 minut w ciągu trzech dni. 

Stosować zawsze, kiedy odczuwasz brak celu. 

Wiele  osób  cierpi  z  powodu  poczucia  bezcelowości  i  braku 

kierunku w swoim Ŝyciu. I rzeczywiście uczucie to urosło do rangi 
problemu społecznego, który znajduje odzwierciedlenie chociaŜby 
w  rosnącej  liczbie  osób  bezdomnych  oraz  tych  zdrowych  i 
zdolnych do pracy ludzi, którzy zasilają szeregi bezrobotnych. (W 
1988  roku  „The  New  York  Times"  podał,  Ŝe  45%  zdolnych  do 
pracy  nowojorczyków  nie  miało  zatrudnienia.)  Brak  celu  moŜe 
odczuwać  kaŜdy  z  nas  w  jakimś  okresie  Ŝycia,  choćby  nawet  w 
niewielkim stopniu. Następujące ćwiczenie, oparte 

 

— 85 —

 

 

na wiedzy Indian Navaho, na pewno pomoŜe ci odnaleźć cel. 

 

PIEŚŃ TKACZA 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  jeden  wydech.  Widzisz,  czujesz  i 
uświadamiasz  sobie,  Ŝe  jesteś  przy  warsztacie  tkackim.  Splatasz 
wzór swego Ŝycia zgodnie z tym, jak chcesz go widzieć. Wybierz 
spośród  tysięcy  nitek  tylko  te,  które  ci  odpowiadają.  Widzisz 
swoje ręce, które tkają tkaninę niczym ziemia i niebo twoje Ŝycie, 
a warsztat nuci pieśń o wieczności. Teraz otwórz oczy. 

BRAK OBROTU PŁODU

 

Nazwa: OBRÓT PŁODU 
Cel: Zmienić połoŜenie płodu w macicy. 
Częstotliwość:  Gdy  zaistnieje  potrzeba  tylko  raz,  maksymalnie 

przez 3 minuty. Powtórzyć ponownie, jeśli to konieczne. 

Lekarze na ogół zgadzają się ze stwierdzeniem, Ŝe kondycja ciała 
wpływa  na  stan  emocji  oraz  umysłu,  czyli  Ŝe  procesy  fizyczne 
wywołują  skutki  psychiczne.  Opinia  ta  obejmuje  równieŜ  sposób 
leczenia, w którym określone środki powodują zmiany nie tylko w 
sferze  umysłu,  ale  mogą  takŜe  zlikwidować  zaburzenia 
emocjonalne.  W  sposób  oczywisty  nasuwa  się  zatem  wniosek  o 
istnieniu  odwrotnej  zaleŜności,  czyli  o  wpływie  umysłu  na  ciało. 
W  ciągu  mojej  praktyki  klinicznej  zgromadziłem  ogromną  ilość 
przykładów, 

potwierdzających 

takie 

odddziaływanie. 

Do-

ś

wiadczeniem  najbardziej  dla  mnie  frapującym  było  spotkanie 

dwóch  kobiet,  które  dzięki  wizualizacji  wpłynęły  na  zmianę 
ułoŜenia płodu. Obie były w ósmym miesiącu ciąŜy i obie zostały 
uprzedzone, Ŝe odbędą poród pośladkowy. 

— 86 —

 

 

Dzięki przedstawionemu tu ćwiczeniu udało im się dokonać tego, 
czego nie mogli zrobić lekarze. Wiara pozwala nie tylko przenosić 
góry, ale i odwracać dziecko w łonie matki. I nie daj się przekonać 
tym, którzy twierdzą inaczej. 

OBRÓT PŁODU 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i dowolnym otworem wejdź 
do wnętrza swego ciała. Dzięki lampie, którą ze sobą niesiesz, bez 
trudu  znajdziesz  drogę  do  macicy.  OstroŜnie  wejdź  przez  szyjkę 
do  macicy  i  odszukaj  płód.  Potem  ostroŜnie  i  bardzo  delikatnie 
ułóŜ  płód  w  odpowiedniej  pozycji,  tak  aby  główka  znalazła  się  u 
wejścia  do  kanału  porodowego.  Zwróć  uwagę  na  doznania 
towarzyszące temu obrotowi. Jeśli poczujesz ból, to znak, Ŝe ci się 
udało.  Następnie  opuść  ciało  dokładnie  tą  samą  drogą,  którą 
weszłaś:  z  powrotem  przez  szyjkę  macicy  i  na  zewnątrz.    Gdy 
wyjdziesz, wykonaj jeden wydech i otwórz 

— 87 —

 

oczy. W ciągu kolejnych trzech dni pokonaj w wyobraźni tę samą 
trasę  i  sprawdź,  czy  udało  ci  się  zmienić  ułoŜenie  płodu.  Po 
tygodniu wybierz się do lekarza na badanie. Jeśli płód nie obrócił 
się,  wykonaj  ćwiczenie  jeszcze  raz  —  tym  razem  z  większym 
przekonaniem. 

BRAK WIARY W SIEBIE

 

Nazwa: BĄDŹ SWOIM BOHATEREM Cel: Wzmocnić miłość 
własną lub wiarę w siebie. Częstotliwość: Dwa razy dziennie 
przez 1-2 minuty w ciągu 21 dni. 

Jeśli  zaniŜasz  nieświadomie  swoją  wartość,  to  mogę  się  załoŜyć, 
Ŝ

e  na  pewno  z  kimś  się  porównujesz.  Jest  to  powaŜny  błąd.  Nie 

zdajesz 

sobie 

widocznie 

sprawy 

z 

tego, 

Ŝ

e 

jesteś 

nieporównywalny.  Na  świecie  nie  ma  drugiej  takiej  jak  ty  osoby; 
nawet  twój  brat  bliźniak  nie  byłby  dokładnie  taki  sam. 
Przedstawione  tu  ćwiczenie  jest  zupełnie  proste.  Zobacz,  co  się 
stanie, jeśli będziesz je wykonywał przez kolejne trzy tygodnie. 

BĄDŹ SWOIM BOHATEREM 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Bądź  swoim  bohaterem. 
Wyobraź sobie, Ŝe jako bohater pokonujesz wszystkie napotykane 
w twoim Ŝyciu trudności. Potem otwórz oczy. 

BRODAWKI

 

Nazwa: EGIPSKIE UZDROWIENIE Cel: 
Usunąć brodawki. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie, przez 2-3 minuty w ciągu 21 

dni. Jeśli to nie wystarczy, naleŜy stosować przez 

— 88 —

 

kolejne  dwa  21-dniowe  cykle  z  7-dniową  przerwą  pomiędzy 
nimi. 

Nazwa: ODWRÓCONA TWARZ 

Cel: Usunąć brodawki; wyleczyć skórę. 
Częstotliwość:  Cztery  razy  dziennie  przez  1-3  minut  w  ciągu  21 

dni.  Jeśli  to  nie  wystarczy,  naleŜy  powtórzyć  jeszcze  dwa  21-
dniowe cykle oddzielone 7-dniową przerwą. 

Wydaje  się,  Ŝe  małe,  brązowe  lub  czarno-brązowe  wykwity  na 
skórze  są  związane  z  obecnością  wirusa  i  o  ile  przewaŜnie  nie 
stanowią  zagroŜenia  dla  Ŝycia,  to  jednak  niekiedy  mogą  bardzo 
przeszkadzać. Zwykle wycina je się lub wypala, jednak zdarza się, 
Ŝ

e  powracają.  Po  to,  by  na  zawsze  się  ich  pozbyć,  naleŜy 

przeprowadzić  odpowiednie  ćwiczenie  wizualizacyjne.  Brodawki 
pojawiające  się  na  twarzy  są  uznawane  za  sygnał  braku 
równowagi  fizycznej  lub  emocjonalnej.  Powinieneś  zatem 
przyjrzeć  się  swoim  problemom  uczuciowym  lub  zwrócić  się  do 
lekarza w sprawie dolegliwości fizycznych. 

Aby  pozbyć  się  brodawek  na  twarzy,  często  zalecam 

połączenie  dwóch  ćwiczeń:  EGIPSKIEGO  UZDROWIENIA 
(patrz  s.  58)  oraz  ODWRÓCONEJ  TWARZY.  Pacjenci  powinni 
przeprowadzić jeden cykl EGIPSKIEGO UZDROWIENIA (21 dni 
ć

wiczeń,  7  dni  przerwy),  po  nim  jeden  cykl  ODWRÓCONEJ 

TWARZY (21 dni ćwiczeń, 7 dni przerwy), a potem powtarzać je 
aŜ  do  całkowitego  zniknięcia  brodawek.  Jeśli  brodawki  znajdują 
się  w  innych  miejscach  na  ciele,  wystarczy  przeprowadzić 
EGIPSKIE UZDROWIENIE. 

EGIPSKIE UZDROWIENIE 

Zgodnie  ze  wskazówkami  umieszczonymi  we  wcześniejszym 
opisie tego ćwiczenia (s. 58), zwróć pięcioro oczu 

— 89 —

 

w  stronę  brodawki  (czy  brodawek)  i  przyjrzyj  się  jej  uwaŜnie. 
Potem  w  jednej  z  miniaturowych  dłoni  umieść  kłębek  delikatnej, 
złotej nitki i zawiąŜ ją u podstawy brodawki. W drugą  małą dłoń 
włóŜ  lampę  emitującą  promień  białego,  laserowego  światła. 
Skieruj  to  światło  wprost  na  brodawkę  i  wyobraź  sobie,  jak 
marszczy  się,  wysycha,  a  potem  odpada.  W  trzeciej  małej  dłoni 
trzymasz  miękką,  złotą  szczotkę,  którą  usuwasz  spalone  resztki 
brodawki i wtedy widzisz, jak w tym miejscu pojawia się róŜowa 
skóra.  W  swojej  czwartej  dłoni  masz  złote  lustro,  dzięki  któremu 
moŜesz  zobaczyć  wyleczoną  skórę.  Następnie  wykonaj  polecenia 
zakończenia  wizualizacji,  umieszczone  we  wcześniejszym  opisie 
EGIPSKIEGO UZDROWIENIA. Teraz moŜesz otworzyć oczy. 

ODWRÓCONA TWARZ 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
nad  chłodnym,  kryształowo  czystym,  oŜywczym  górskim 
strumieniem  (albo  przy  jakimkolwiek  uzdrawiającym  źródle 
wody),  w  którym  widzisz  odbicie  swojej  twarzy  (lub  innej  części 
ciała  pokrytej  brodawkami).  Weź  to  odbicie  w  ręce  i  odwróć  na 
drugą stronę, po czym umyj dokładnie w strumieniu. Widzisz, jak 
czarne lub szare pasemka zanieczyszczeń unosi wartki nurt. Kiedy 
twarz  (lub  inna  część  ciała)  zostanie  dokładnie  wypłukana  przez 
wirujące  prądy,  rozwieś  ją,  aby  mogła  wyschnąć  na  słońcu. 
Zobacz,  jak  goi  się  od  środka  i  wygląda  teraz  zupełnie  zdrowo. 
Następnie  połóŜ  twarz  na  poprzednie  miejsce  odpowiednią  stroną 
na  zewnątrz.  Widzisz,  Ŝe  wszystkie  brodawki  zniknęły.  Otwórz 
oczy. 

BULIMIA (spoŜywanie nadmiernej ilości pokarmów i 

chorobliwe przeczyszczanie organizmu) 

Nazwa: MLECZNA DROGA Cel: Osłabić przymus spoŜywania 
posiłków. Częstotliwość: Przed rozpoczęciem niepohamowanego 
jedzenia, do chwili, gdy brzuch wypełni uczucie nasycenia. 

Bulimia  to  specjalistyczny  termin,  odnoszący  się  do  nadmiernego 
spoŜywania  pokarmów,  w  następstwie  czego  pojawiają  się 
wymioty.  Osoba  bulimiczna  moŜe  przyjmować  ogromne  ilości 
poŜywienia,  a  mimo  to  pozostaje  chuda,  poniewaŜ  wszystko 
zwraca.  Ogólnie  rzecz  biorąc,  ten  zaburzony  model  odŜywiania 
wiąŜe  się  z  zahamowaniami  dotyczącymi  okresu  dojrzewania  i 
występuje  głównie  wśród  przedstawicielek  płci  Ŝeńskiej.  Bulimia 
jest  więc  odzwierciedleniem  procesów  zachodzących  głównie  u 
dziewcząt  w  czasie  pokwitania,  kiedy  następujące  w  nich  zmiany 
emocjonalne  i  seksualne  nie  są  akceptowane  przez  ojców 
zaniepokojonych rozkwitającą kobiecością swoich córek. Reagując 
na postawę swego ojca, dorastająca dziewczyna postanawia ukarać 
swoje  ciało  i  umysł.  Po  to,  by  móc  w  pełni  wrócić  do  zdrowia  (a 
nie  tylko  wyleczyć  się  z  bulimii),  będzie  musiała  odrzucić 
poczucie  winy  i  zaakceptować  swoją  dorosłą  kobiecość.  W 
przedstawionym  poniŜej  ćwiczeniu  koncentrujemy  się  na 
najbardziej pilnym problemie: nadmiernym jedzeniu. Jeśli  uda się 
je  nieco  ograniczyć,  to  być  moŜe  osoba  dotknięta  bulimią  będzie 
mogła lepiej zrozumieć samą siebie, a dzięki temu zdecyduje się na 
kolejne  kroki  w  kierunku  samouzdrowienia.  Polecam  tutaj  wizu-
alizację,  która  swą  istotą  odnosi  się  do  greckiego  rdzenia  słowa 
bulimia: bous (wół, krowa) + limos (głód). 

Zanim znów zaczniesz pochłaniać  niezliczone ilości pokarmu, 

wykorzystaj  to  ćwiczenie.  WyobraŜasz  sobie  w  nim  naszą 
ogromną galaktykę. Jeśli dzięki tej wizualizacji odczujesz, Ŝe twój 
brzuch jest pełny, to juŜ odniosłaś sukces. 

 

— 90 —

 

— 91 —

 

Potrzeba  ci  wiary,  by  wykonać  ten  pierwszy  krok.  Musisz  takŜe 
być  przekonana,  Ŝe  twoje  otoczenie  zmieni  się  na  bardziej 
korzystne.  Jeśli  zdecydujesz  się  na  działanie,  wszechświat 
zatroszczy się o stworzenie ci odpowiednich warunków. 

MLECZNA DROGA 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy  wydechy. Wyobraź sobie pasącą się 
na  łące  krowę,  która  skończywszy  przeŜuwanie  wskakuje  na 
Mleczną Drogę. Widzisz, jak z wymion krowy wypływa strumień 
Mlecznej  Drogi,  a  ty  stoisz  z  otwartymi  ustami,  wznosząc  głowę 
ku niebu. Mleczny potok płynie wprost do twojego gardła. Czujesz 
się  nasycona  i  zadowolona.  Uświadom  sobie  to  przepełnienie  i 
otwórz oczy. 

CHOROBA WIEŃCOWA

 

Nazwa: BIAŁY ŚNIEG 
Cel: Otworzyć zablokowane tętnice. 
Częstotliwość: Co godzinę w ciągu dnia, przez 1-2 minuty, 

w cyklach 21-dniowych z 7-dniowymi przerwami, aŜ 

do odblokowania tętnic. 

Jak  juŜ  wyjaśniłem  wcześniej  (w  części  dotyczącej  ARYT-MII 
SERCA,  s.  69),  problemy  z  sercem  są  zawsze  powiązane  z 
kłopotami  w  miłości.  Byłoby  dobrze,  gdybyś  o  tym  pamiętał, 
wykonując  poniŜsze  ćwiczenie.  Spróbuj  odnaleźć  w  swoim  Ŝyciu 
rozczarowanie  miłością  lub  smutek,  który  wywołuje  twoje 
cierpienie. 

BIAŁY ŚNIEG 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  W  wyobraźni  spójrz  w 
lustro i dostrzeŜ w nim odpychający, poszarpany ele- 

 

ktrokardiogram  w  Ŝółtozielonej  kolorystyce.  Potem  lustro  pokaŜe 
ci,  jak  nierówne  zygzaki  przekształcają  się  w  słoneczne, 
zaśnieŜone pole z wyraźną, zdecydowaną i prostą linią horyzontu, 
rozciągniętą  między  wschodem  a  zachodem.  Widzisz,  Ŝe  linia  ta 
składa  się  z  czarnych,  zdrowych  i  małych  jak  ziarenka  piasku 
punkcików.  Czujesz,  Ŝe  twoje  tętnice  odblokowują  się.  Otwórz 
oczy. 

CHOROBY KRĘGOSŁUPA

 

(oraz dolegliwości części krzyŜowej) 

Nazwa: GRA NA KRĘGACH 
Cel: Wyleczyć kręgosłup. 
Częstotliwość:  KaŜdego  ranka  przez  5-10  minut,  w  cyklu  21-

dniowym  z  7-dniową  przerwą.  Jeśli  chcesz  kontynuować 
ć

wiczenia,  przeprowadź  jeszcze  dwa  cykle  z  7--dniową 

przerwą. 

 

— 92 —

 

— 93 —

 

Kręgosłup  to  główny  filar  ciała  człowieka,  jego  podstawowa 

podpora,  i  z  racji  tej  funkcji  jest  naraŜony  na  duŜe  mechaniczne 
obciąŜenie. 

Na 

podstawie 

zgromadzonych 

doświadczeń 

stwierdziłem,  Ŝe  niektóre  problemy  związane  ze  schorzeniami 
kręgosłupa  dotyczą  trosk  finansowych  oraz  braku  poczucia 
bezpieczeństwa. 

Nieustanny  wysiłek  moŜe  przyczyniać  się  do  osłabienia 

kręgosłupa.  W  konsekwencji  kręgi  mogą  wypaczyć  się,  przez  co 
zawarta  między  nimi  galaretowata  substancja,  spełniająca  rolę 
poduszki,  wpukla  się.  JuŜ  samo  odchylenie  kręgów  moŜe 
spowodować  ból  i  ograniczenie  ruchu,  a  wpuklenie  wywołuje 
ostry ból oraz powaŜne ograniczenie ruchów. 

Innym  problemem  jest  zjawisko  odkładania  się  wapnia  na 

koniuszkach  kręgów,  co  moŜe  spowodować  zwęŜenie  odległości 
pomiędzy  kręgami,  a  jest  to  przestrzeń  niezwykle  waŜna  ze 
względu  na  przechodzące  przez  nią  połączenia  nerwowe  z 
pozostałymi  organami  ciała.  W  tym  przypadku  równieŜ  moŜe 
pojawić  się  ból  i  ograniczenie  ruchu.  Często  występującą 
dolegliwością jest teŜ rwa kulszowa, a wywołuje ją ucisk na nerw 
kulszowy,  który  przebiega  od  kręgosłupa,  przez  pośladki,  udo, 
łydkę, stopę aŜ do palucha. 

Ć

wiczenie  wizualizacyjne,  które  przedstawiam  poniŜej,  jest 

wskazane  we  wszystkich  opisanych  tu  sytuacjach.  To  najbardziej 
skuteczny ze znanych mi środków 

  

 

— 94 —

 

— 95 —

 

 

 

na  bóle  odcinka  krzyŜowego  oraz  inne  dolegliwości  tej  części 
kręgosłupa.  Przed  rozpoczęciem  ćwiczenia  zapoznaj  się  z 
kształtem  oraz  ilością  kręgów.  Człowiek  posiada  siedem  kręgów 
szyjnych,  dwanaście  piersiowych  oraz  pięć  lędźwiowych,  kość 
krzyŜową i ogonową. 

GRA NA KRĘGACH 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie  swój 
kręgosłup. Jeśli ból, który odczuwasz, jest zlokalizowany w górnej 
części pleców, zacznij to ćwiczenie od dołu (i odwrotnie). Zatem, 
jeŜeli rozpoczynasz od górnych kręgów, zobacz i dotknij kręg C-l 
(C od słowa ceruical, szyjny). Wyobraź sobie jego kolor i dźwięk, 
jaki  wydaje  przy  dotyku.  JeŜeli  zabarwienie  kręgu  nie  jest  białe, 
wyobraź  sobie,  Ŝe  szczoteczką  —  podobną  do  tej,  którą  czyścisz 
paznokcie  —  szorujesz  ten  fragment  kręgosłupa,  aŜ  stanie  się 
olśniewająco  biały.  Gdyby  dźwięk,  który  słyszysz,  wydał  ci  się 
fałszywy,  kciukiem  i  palcem  wskazującym  bardzo  ostroŜnie 
nastaw  kręg  tak,  aby  znalazł  się  na  swoim  miejscu,  a  wtedy 
usłyszysz miłą dla ucha melodię. Następnie wykonaj jeden wydech 
i przejdź do C-2. Powtórz dokładnie te same czynności w stosunku 
do  wszystkich  kręgów.  Gdy  dojdziesz  do  kości  ogonowej, 
przyjrzyj  się  jej  wygięciu.  Normalna  kość  ogonowa  jest 
zakrzywiona  w  dół  i  do  przodu.  Jeśli  zauwaŜysz  jakieś 
nieprawidłowości,  musisz  ustawić  kość  tak,  byś  usłyszał 
harmonijny  dźwięk.  Pamiętaj  o  wykonaniu  wydechu  po 
zakończeniu  pracy  nad  kaŜdym  kręgiem,  a  gdy  sprawdzisz  i 
ustawisz wszystkie, otwórz oczy. Teraz pora zająć się więzadłami, 
ś

cięgnami  i  mięśniami  przy  kości  ogonowej.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

trzymasz je w  swoich dłoniach, a potem  wydłuŜasz i napinasz, aŜ 
stają się lśniąco białe. Potem połóŜ jedną dłoń na kości krzyŜowej, 
drugą  na  ogonowej  i  delikatnie  rozszerz  odstęp  pomiędzy  nimi. 
Usuń  z  tego  obszaru  wszelkie  włókienka  i  zanieczyszczenia. 
Poczuj, jak przez mięśnie, więzadła 

i ścięgna przepływa krew i zobacz, jak światło wypełnia przestrzeń 
pomiędzy  kręgami.  Podczas  wydłuŜania  i  rozciągania  zwróć 
uwagę  na  ruch  w  innych  częściach  ciała  oraz  na  ewentualne 
doznania.  Przesuwając  się  w  górę  kręgosłupa  rozciągnij  teraz 
przestrzeń  pomiędzy  wszystkimi  kręgami  po  kolei,  a  więc 
pomiędzy kością krzyŜową a L-5; L-5 a L-4; L-4 a L-3 i tak dalej. 
Ostatnie rozciąganie dotyczy kręgów C-2 oraz C-l. Po zakończeniu 
pracy nad nimi otwórz oczy. Następnie zamknij je ponownie i wy-
konaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  teraz,  Ŝe  grasz  na  swoim 
kręgosłupie jak na pianinie, zaczynając od C-l, a kończąc na kości 
ogonowej.  Uświadom  sobie  wspaniałe  uczucie,  jakie  tej  grze 
towarzyszy. Otwórz oczy. 

CHOROBY SERCA

 

Nazwy: STRZAŁY BÓLU, KOSMICZNE SERCE oraz BRAMA 

DO NIEBA. 

Cel: Wyleczyć serce i uśmierzyć ból. 
Częstotliwość: Dwa razy dziennie przez 3  minuty,  w cyklach 21-

dniowych z 7-dniowymi przerwami, aŜ do uzyskania poprawy. 

Mówiąc  najprościej, serce jest siedzibą  miłości.  Arytmia  serca (s. 
69),  choroba  wieńcowa  (s.  92)  oraz  atak  serca  są  związane  z 
problemami  dotyczącymi  tej  właśnie  sfery  uczuć.  Zwroty  w 
rodzaju „mieć rozpacz w sercu" czy „złamane serce" wywodzą się 
bezpośrednio  z  doświadczeń  miłosnych.  Często  czujemy  się 
odtrąceni,  porzuceni,  doznajemy  zawodu,  a  wszystkie  te  uczucia 
znajdują  odzwierciedlenie  w  naszym  sercu.  W  czasie  swojej 
praktyki zauwaŜyłem, Ŝe poznanie tych powiązań  wspomaga pro-
ces  uzdrowienia.  Świadomość  zaleŜności  pomiędzy  fizyczną  a 
emocjonalną  stroną  człowieka  moŜe  w  sposób  zadziwiający 
ukierunkować rozwój ze stanu chorobowego 

 

— 96 —

 

— 97 —

 

 

do  dobrego  samopoczucia.  W  kaŜdym  z  leczonych  przeze  mnie 
przypadków stwierdziłem, Ŝe stosowanie wizualizacji pozwala nie 
tylko odkryć zaleŜność pomiędzy  miłością, sercem a chorobą, ale 
przyspiesza takŜe proces zdrowienia. Jednym z przykładów  moŜe 
być  historia  męŜczyzny,  który  cierpiał  na  dolegliwości  serca 
spowodowane przekonaniem, Ŝe Ŝona go nie kocha (patrz rozdział 
drugi). 

Jeśli  cierpisz  na  rozpoznaną  przez  lekarza  chorobę  serca, 

poniŜsze  ćwiczenia  mogą  okazać  się  przydatne.  Wybierz  jedno  z 
nich  i  wykonuj  codziennie  aŜ  do  momentu,  gdy  poczujesz,  Ŝe 
wszystko  wróciło  do  normy.  Jeśli  chcesz,  moŜesz  wprowadzać 
zmiany w obrazach. W czasie ćwiczeń spróbuj się takŜe przyjrzeć 
swoim  uczuciom  związanym  z  miłością  (rozczarowaniu, 
smutkowi, rozpaczy) i przyznaj się do ich istnienia. MoŜesz nawet 
komuś  o  nich  powiedzieć.  NajwaŜniejsze  jest,  abyś  niczego  w 
sobie nie tłumił. 

STRZAŁY BÓLU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
rozpinasz suwak swojej klatki piersiowej, po czym wyciągasz rękę 
i  wyjmujesz  serce.  Usuwasz  z  niego  wszystkie  strzały  bólu  i 
wyrzucasz  je  za  siebie.  Oczyszczasz  bolesne  miejsca,  w  których 
tkwiły strzały. Delikatnie masujesz serce i wkładasz je z powrotem 
do  klatki  piersiowej.  Zapinasz  suwak.  Wsłuchaj  się  teraz  w  bicie 
serca  i  poczuj,  jak  wzmocniony  mięsień  sercowy  oŜywia  się. 
Otwórz oczy. 

KOSMICZNE SERCE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Rozepnij  suwak  klatki 
piersiowej.  Wyciągnij  rękę  i  wyjmij  swoje  serce.  Oczyść  je  i 
delikatnie  wymasuj.  Teraz  podrzuć  je  wysoko  w  przestrzeń  i 
pochwyć, gdy spada. Widzisz, Ŝe twoje serce jest przezroczystym 
kryształem,  odbijającym  wszystkie  kolory  tęczy.  PołóŜ  to  czyste 
serce w klatce piersiowej i zapnij suwak. Otwórz oczy. 

BRAMA DO NIEBA 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wejdź do swego serca i w 
jego  wnętrzu  poszukaj  bramy  do  nieba.  Zobacz,  co  się  wydarzy. 
Uświadom sobie reakcję swego serca. Potem otwórz oczy. 

CHOROBY TARCZYCY

 

Nazwa: CZERWONY I NIEBIESKI Cel: Przywrócić normalną 
funkcję tarczycy. Częstotliwość: Cztery razy dziennie (wczesny 
ranek, południe, zmierzch, przed snem) przez 2-3 minuty, w cią- 

 

— 98 —

 

— 99 —

 

gu trzech 21-dniowych cykli z 7-dniowymi przerwami 
pomiędzy nimi. 

Po takiej serii wizualizacji powinieneś się wybrać do lekarza, aby 
przeprowadził  powtórne  badania.  Jeśli  stwierdzi  poprawę,  trzeba 
przeprowadzić  jeszcze  jedną  serię  trzech  21-dniowych  cykli,  tym 
razem  dwa  razy  dziennie:  wcześnie  rano  i  o  zmierzchu.  Jeśli 
natomiast  lekarz  nie  zauwaŜy  Ŝadnych  zmian,  a  nawet  pewne 
pogorszenie (co nie jest wcale złym sygnałem), musisz powtórzyć 
jeszcze  trzy  cykle  z  ćwiczeniami  wykonywanymi  trzy  razy 
dziennie  (wczesnym  rankiem,  o  zmierzchu  i  przed  snem),  a 
następnie trzy cykle z ćwiczeniami dwa razy dziennie (wczesnym 
rankiem i przed snem). MoŜe się zdarzyć, Ŝe przed zdecydowanym 
polepszeniem  odczujesz  pogorszenie  stanu  zdrowia,  ale  poprawa 
powinna  nastąpić  w  ciągu  2  tygodni.  Jeśli  jej  nie  zauwaŜysz, 
wybierz się do lekarza. 

Gruczoł  tarczycy  jest  najwaŜniejszym  gruczołem  wspo-

magającym  regulację  metabolizmu,  a  jego  funkcję  moŜna  by 
określić  jako  „drzwi  lub  tarcza"  organizmu.  Jeśli  pacjent  ma 
kłopoty z tarczycą, zwykle moŜna zakładać istnienie 

 

fazy przejściowej w jego Ŝyciu i podejmowanie istotnych decyzji, 
czyli  „przechodzenie  przez  drzwi".  Jeden  z  moich  pacjentów 
przechodził  przez  trudny  proces  rozwodowy  po  długim  okresie 
małŜeństwa. Nie chciał się pogodzić z zaistniałą sytuacją, toteŜ był 
to dla niego bardzo trudny czas. Sam zresztą twierdził, Ŝe czuje się 
tak,  jakby  „przechodził  przez  nie  znane  drzwi".  W  tym  samym 
okresie,  gdy  próbował  odnaleźć  się  w  sytuacji  samotnego, 
nieŜonatego  pana  w  średnim  wieku,  stwierdzono  u  niego 
nadczynność  tarczycy.  Cierpienie,  wynikające  z  przechodzenia 
przez fazę przejściową, jest zwykle „ukrywane" w tarczycy, a ona 
„przemawia"  dając  sygnały,  które  zaburzają  jej  funkcjonowanie. 
PoniŜsze  ćwiczenie  wizualizacyjne  powinno  ci  pomóc  przejść 
przez  „nowe  drzwi"  w  twoim  Ŝyciu.  Ćwiczenie  moŜna  stosować 
zarówno przy nadczynności, jak i niedoczynności tarczycy. 

CZERWONY I NIEBIESKI 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy  wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe stajesz 
się  bardzo  wysoki,  wydłuŜają  ci  się  ręce,  a  dłońmi  dotykasz 
słońca. Weź kawałek słońca i włóŜ go do tarczycy (patrz rysunek). 
Zobacz,  jak  złociste  promienie  światła  docierają  do  wszystkich 
części  ciała,  niosąc  zdrowie  do  innych  gruczołów.  Widzisz,  jak 
czerwone i niebieskie promienie światła krzyŜują się w tarczycy i 
uświadamiasz  sobie,  Ŝe  hormony  osiągnęły  prawidłowy  poziom. 
Przyjrzyj  się  zygzakowatym  liniom  światła,  a  potem  zobacz  i 
poczuj  czerwony  strumień  hormonów  płynący  z  przysadki  do 
tarczycy oraz niebieski strumień płynący z tarczycy do przysadki. 
Gdy  ujrzysz,  jak  równo  i  spokojnie  płyną  oba  strumienie, 
uświadom  sobie,  Ŝe  twoja  tarczyca  funkcjonuje  prawidłowo. 
Potem wykonaj jeden wydech i otwórz oczy. 

 

— 100

 

— 101 —

 

CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO

 

(zobacz takŜe ZABURZENIA ODDYCHANIA) 

Nazwa: WIETRZENIE DOMU Cel: 
Przywrócić normalny oddech. 
Częstotliwość: Co godzinę przez 1-2 minuty, kaŜdego dnia, aŜ do 

uzyskania efektów. 

Nazwa: ŚWIĄTYNIA EGIPSKA Cel: Przywrócić normalny 
oddech, wyleczyć płuca. Częstotliwość:   Cztery  razy  dziennie  
przez   3   minuty, w trzech 21-dniowych cyklach z 7-dniowymi 
przerwami. 

Nazwa: MIECHY 
Cel: Przywrócić normalny oddech. 
Częstotliwość:  Sześć  razy  podczas  pierwszej  sesji,  a  następnie 

sześć razy co 30  minut przez jedną godzinę, tak abyś  w ciągu 
60  minut  wykonał  18  ćwiczeń.  Sześć  godzin  później  naleŜy 
powtórzyć  taką  sesję,  i  kolejną  po  sześciu  następnych 
godzinach. KaŜdy ruch miechem trzeba wykonywać przez 15-
30 sekund w ciągu 21 dni. 

Wielu  z  nas  cierpi  z  powodu  róŜnych  zaburzeń  oddechowych. 
Zamiast  je  wszystkie  wyliczać,  podam  tutaj  kilka  skutecznych 
ć

wiczeń, które moŜna zastosować w kaŜdym z takich przypadków. 

Oddychanie ma zasadnicze znaczenie w Ŝyciu człowieka, jest jego 
„być  albo  nie  być".  Kłopoty  z  oddychaniem  są  wyrazem 
doświadczeń 

zdobytych 

w 

wielu 

sytuacjach 

Ŝ

yciowych. 

Odzwierciedlają  nasze  rozdarcie  pomiędzy  ograniczeniem  a 
wolnością, Ŝyciem a śmiercią, łzami a radością itp. Niektórzy z nas 
bardzo  chcą  się  dowiedzieć,  jaki  będzie  nasz  ostatni  oddech, 
poniewaŜ  śmierć  od  zawsze  intryguje  człowieka.  A  jednak 
potrzeba zaczerpnięcia kolejnego łyku powietrza jest silniejsza od 
ciekawości.  Podkreślam  tutaj  ten  szczególny  aspekt  stosunku 
człowieka do Ŝycia, poniewaŜ być moŜe są wśród 

nas osoby, które raczej zaryzykują śmierć niŜ rzucą palenie, mimo 
Ŝ

e  rozedma  płuc  uniemoŜliwia  im  normalne  oddychanie.  Jest  to 

doskonały  przykład  na  istnienie  napięcia  pomiędzy  Ŝądzą  Ŝycia  a 
chęcią  umierania.  PoniŜsze  ćwiczenia  okaŜą  się  na  pewno 
pomocne  niezaleŜnie  od  rodzaju  problemu.  MoŜesz  takŜe 
skorzystać  z  tych  wizualizacji,  które  zaleciłem  w  przypadku 
astmy. 

Jeśli natomiast chcesz zwiększyć swoją wydolność oddechową 

bez  względu  na  męczącą  cię  dolegliwość,  spróbuj  wykonać 
następujące  ćwiczenie:  oddychaj,  odliczając  od  5  do  1  (kaŜdy 
wdech  to  jedna  liczba).  Następnie  wciągnij  powietrze  jeszcze 
jeden raz, licząc od 1 do 0, i wyobraź sobie, Ŝe zero staje się tobą. 
Potem  wykonaj  wydechy,  licząc  od  1  do  5.  KaŜdy  wydech  jest 
kolejną liczbą, a ty wraz z nimi rozrastasz się i rozszerzasz. 

PoniŜsze  ćwiczenia  moŜna  wykonywać  osobno  lub  w  po-

łączeniu z innymi. 

WIETRZENIE DOMU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  twoje 
ciało jest domem z oknami. KaŜdy cykl oddechowy to otwieranie 
kolejnych  okien,  przez  które  napływa  świeŜe  powietrze.  Kiedy 
ostatnie okno zostanie otwarte, otwórz oczy. 

Ś

WIĄTYNIA EGIPSKA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Zobacz  i  poczuj,  Ŝe 
wchodzisz do staroŜytnej świątyni egipskiej. Uświadamiasz sobie, 
Ŝ

e  jej  wnętrze  zostało  skonstruowane  według  schematu  ciała 

ludzkiego.  Powitaj  stojącego  przy  wejściu  stróŜa.  Niech 
zaprowadzi  cię  do  sali  klatki  piersiowej.  Znajdujesz  się  teraz  w 
długim  korytarzu,  a  po  obu  jego  stronach  widzisz  duŜe  pokoje, 
powoli wypełniające się światłem, które dochodzi z góry. Czujesz, 
co się dzieje 

 

— 102 —

 

— 103 —

 

 

w  twoich  płucach.  StróŜ  prowadzi  cię  z  powrotem  do  wyjścia. 
Podziękuj mu i poŜegnaj się. O ile do wnętrza świątyni wchodziłeś 
powoli, o tyle teraz opuść ją szybko. Gdy wyjdziesz, otwórz oczy. 

MIECHY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  twoje 
płuca  to  miechy.  Gdy  wciągasz  powietrze,  miechy  nadymają  się. 
Widzisz  i  czujesz,  jak  płuca  rozszerzają  się,  wypełniając  klatkę 
piersiową.  Gdy  wykonujesz  wydech,  miechy  zamykają  się, 
gwałtownie wyrzucając powietrze. Teraz moŜesz otworzyć oczy. 

CHRONICZNE ZABURZENIA 

ś

OŁĄDKOWO-JELITOWE

 

Nazwa: WNĘTRZEM NA ZEWNĄTRZ 
Cel: Zlikwidować chorobę (tu podać nazwę). 
Częstotliwość:  Dwa  razy  dziennie  (wczesnym  rankiem  i  przed 

snem) przez 3-5 minut, w ciągu sześciu 21-dniowych cykli z 7-
dniowymi  przerwami.  Po  trzecim  tygodniu,  jeśli  zechcesz, 
moŜesz  zapytać  lekarza,  czy  zauwaŜył  postępy.  Nie  przerywaj 
leczenia bez konsultacji ze specjalistą. 

Nazwa: SYRENA 
Cel: Zlikwidować chorobę (tu podać nazwę). 
Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  (wczesnym  rankiem,  o 

zmierzchu  i  przed  snem)  przez  maksimum  3  minuty,  w  ciągu 
trzech 21-dniowych cykli z 7-dniowymi przerwami. 

Zaburzenia  jelitowe  obejmują  dolegliwości  związane  z  fun-
kcjonowaniem  Ŝołądka,  jednej  z  trzech  części  jelita  cienkiego 
(dwunastnicy,  jelita  czczego  oraz  krętnicy),  a  takŜe  okręŜnicy, 
odbytnicy i odbytu (patrz rysunek). Wiele spośród tych kłopotów, 
które nie stanowią jednak wielkiego zagroŜenia, wiąŜe się ze złymi 
nawykami Ŝywieniowymi, a takŜe (lub) z  nadmiernym  spoŜyciem 
alkoholu. Inne schorzenia, takie jak wrzód trawienny  występujący 
w Ŝołądku czy dwunastnicy, mają bardziej groźny charakter. 

KaŜdy fragment jelita odzwierciedla procesy emocjonalne i ma 

zasadnicze  znaczenie  w  naszym  Ŝyciu.  Przełyk,  na  przykład,  ma 
znaczenie  zdolności  „połykania"  w  sensie  dosłownym  i 
metaforycznym. Funkcja Ŝołądka  wiąŜe  się z przyswajaniem, a  w 
kategoriach bardziej ogólnych — z tolerancją. Dwunastnica i jelito 
czcze mają związek z kontrolowaniem procesów i odzwierciedlają 
nasze zatroskanie sprawowaniem kontroli nad innymi. W zaburze- 

 

— 104 —

 

— 105 —

 

niach  jelita  krętego  moŜna  się  doszukać  poczucia  niŜszości 
oraz  niepewności  związanej  z  percepcją  własnego  ,ja",  a 
takŜe pozycją, którą zajmujemy w Ŝyciu. Jelito grube (w tym 
odbytnica  i  odbyt)  mówi  o  głębokiej  niechęci,  nienawiści 
czy ukrywanej goryczy, a takŜe o długotrwałej tęsknocie do 
dawno  zakończonych  związków  miłosnych  i  przesadnym 
opłakiwaniu strat.

 

 

Zapalenie  okręŜnicy  to  dość  rozpowszechnione  scho-

rzenie  jelita  grubego.  Trudno  jest  jednak  znaleźć  skuteczne 
lekarstwo 

(zazwyczaj 

preparat 

kortyzonu) 

na 

ten 

występujący  w  wielu  odmianach  chroniczny  stan  zapalny 
dolnego  fragmentu  jelita.  W  zaleŜności  od  rozległości  i 
uciąŜliwości  procesu  chorobowego  uŜywa  się  określeń: 
spastyczny,  wrzodziejący  oraz  śluzowy.  NiezaleŜnie  jednak 
od  postaci,  zapalenie  okręŜnicy  ma  związek  z  niechęcią  do 
rozstania  się  z  minionymi  sprawami  i  ludźmi,  z  brakiem 
umiejętności zapomnienia i odpuszczenia sobie oraz innym, 
a  takŜe  z  uczuciami  nienawiści  oraz  głębokiej  niechęci. 
WaŜne  jest  zatem,  abyś  potrafił  wybaczyć  tym,  wobec 
których  Ŝywisz  takie  uczucia.  Zapalenie  okręŜnicy  pojawia 
się często jako rezultat nieudanej miłości, poniewaŜ jeden z 
partnerów Ŝywi urazę z powodu rozpadu związku.

 

Po  siedmiu  latach  cierpienia  z  powodu  wrzodziejącego 

zapalenia  okręŜnicy  zjawiła  się  u  mnie  młoda  kobieta  w 
wieku około 25 lat. Nazwijmy ją Linda. W jej przypadku

 

 

 

— 106

 

— 107-

 

diagnoza 

została 

potwierdzona 

przez 

badanie 

fizykalne, 

laboratoryjne i radiologiczne. Lekarz prowadzący poinformował ją 
takŜe, Ŝe taki stan czasami kończy się rakiem, co wywołało u niej 
dodatkowy niepokój. Próbowała juŜ wszystkiego, a u mnie zjawiła 
się  z  polecenia  chiropra-ktyka.  ZaŜywała  między  innymi  steroid, 
który  zdecydowanie  jej  nie  pomagał,  a  raczej  wywoływał 
niekorzystne  skutki.  Przeszliśmy  od  razu  do  źródła  problemu  i 
rozpoczęliśmy  pracę,  stosując  dwa  opisane  poniŜej  ćwiczenia 
(WNĘTRZEM NA ZEWNĄTRZ oraz SYRENA). W ciągu trzech 
miesięcy  Linda  bardzo  sumiennie  przeprowadzała  zaleconą 
wizualizację,  a  w  konsekwencji  w  jej  Ŝyciu  nastąpiły  znaczne 
zmiany.  Przede  wszystkim  pod  moją  opieką  przestała  zaŜywać 
leki,  a  badanie  radiologiczne  udowodniło,  Ŝe  proces  chorobowy 
zatrzymał  się.  Stała  się  bardziej  asertywna  i  pokonała  lęk  przed 
publicznym  wystąpieniem.  Związała  się  takŜe  z  młodym 
męŜczyzną,  z  którym  później  zamieszkała.  W  czasie  naszej 
wspólnej pracy odkryliśmy jej silną zaleŜność od dawnych, utraco-
nych  miłości  oraz  drzemiące  w  niej  pokłady  nienawiści  w 
stosunku  do  osób,  które  odeszły.  Wystarczyło,  Ŝe  wybaczyła  i 
pozwoliła zabliźnić się ranom, a choroba ustąpiła. 

WNĘTRZEM NA ZEWNĄTRZ 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
nad wartkim, kryształowo czystym górskim strumieniem. Uklęknij 
przy nim, sięgnij do swego brzucha i wyciągnij uszkodzoną część 
jelit. Przewróć je na drugą stronę i umyj dokładnie w strumieniu, a 
złocistą  szczoteczką  o  delikatnym  włosiu  usuń  wszelkie 
zanieczyszczenia  i  odpady.  Widzisz,  jak  chłodny,  kryształowy 
strumień  wody  zabiera  ze  sobą  uszkodzone  tkanki.  Potem  wyjmij 
fragment jelita z wody i połóŜ go na Ŝyznej ziemi obok strumienia.  
Pozwól mu wyschnąć na słońcu. Widzisz, jak 

— 108 —

 

ś

wiatło wypełnia przestrzeń wokół ciebie. Gdy jelita wyschną, weź 

złotą  igłę  i  złotą  nitką  zszyj  uszkodzenia.  Czujesz,  jak  krawędzie 
poszarpanych  ścianek  jelita  łączą  się  ze  sobą  i  znikają  wszelkie 
ś

lady po zniszczeniach. Naprawiony fragment jelita wygląda teraz 

zdrowo  i  normalnie.  Pomasuj  go  delikatnie  miękkimi  ruchami  w 
dół i poczuj, jak płynie w nim krew. Powiedz mu, Ŝe go kochasz, a 
potem  przewróć  go  na  prawidłową  stronę  i  włóŜ  do  swojego 
brzucha. Następnie weź odrobinę poŜywnej potrawy i przełknij ją, 
tak  jak  wąŜ.  Czujesz,  Ŝe  pokarm  przesuwa  się  przez  twój  system 
trawienny,  który  całkowicie  go  wchłania.  W  końcu  widzisz,  jak 
dokładnie  strawione  substancje  opuszczają  twoje  ciało  w  formie 
prawidłowego  stolca.  Wiesz  juŜ,  Ŝe  twoje  jelita  doskonale  sobie 
radzą z trawieniem. Teraz otwórz oczy. 

SYRENA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  syrenę  ze 
złotymi  włosami  oraz  srebrzystoniebieskim  ciałem  i  ogonem. 
Widzisz,  jak  przesuwa  się  rytmicznie  przez  twoje  jelita.  Teraz 
niech  dotknie  tej  części  jelit,  którą  uszkodziła  choroba.  Jelita 
powracają  do  zdrowia.  Teraz  syrena  kontynuuje  swoją  podróŜ, 
upewniając  się,  Ŝe  wszystko  jest  w  najlepszym  porządku.  Gdy 
pokona całą długość jelit, wykonaj wydech i otwórz oczy. 

CUKRZYCA

 

Nazwy: AKROBATA i POWRÓT DO NATURY Cel: 
Unormować produkcję insuliny w trzustce. Częstotliwość: 
AKROBATA: Cztery razy dziennie (przed kaŜdym posiłkiem i 
przed snem) w trakcie trzech 21--dniowych cykli z 7-dniowymi 
przerwami. W pierwszym 

— 109 —

 

 

tygodniu wykonuj ćwiczenie przez 2-3 minuty; w drugim — przez 
1-2  minuty;  w  trzecim  —  przez  30  sekund  do  1  minuty. 
Częstotliwość:  POWRÓT  DO  NATURY:  Dwa  razy  dziennie 
(wczesnym rankiem i o zmierzchu) przez 1-2 minuty, powtarzając 
21-dniowe  cykle  tak  długo,  jak  to  konieczne,  aby  przywrócić 
prawidłowy poziom insuliny (czasami wystarcza jeden cykl). 

Jedną  z  głównych  substancji  regulujących  poziom  cukru  w 

organizmie  jest  insulina.  Wytwarza  ją  trzustka:  długi,  owalny  w 
kształcie organ, umieszczony za Ŝołądkiem, w lewej górnej części 
brzucha, pomiędzy śledzioną a dwunastnicą (początkowy fragment 
jelita  cienkiego).  Cukrzyca  jest  chorobą  powiązaną  najczęściej  z 
zaburzeniami  produkcji  insuliny  oraz  metabolizmu  glukozy  (cu-
kru).  (Najnowsze  badania  wskazują,  Ŝe  niektórzy  cukrzycy  są 
bardziej wraŜliwi na przetworzoną pszenicę lub tłuszcze nasycone 
niŜ  na  cukier  rafinowany.)  Cukrzyca  zazwyczaj  odzwierciedla 
gorycz  Ŝycia  i  sygnalizuje,  Ŝe  powinniśmy  osłodzić  swoją 
egzystencję.  MoŜna  tego  dokonać,  wyobraŜając  sobie,  Ŝe 
przechodzimy przez most łączący dawne, gorzkie Ŝycie z nowym, 
słodszym.  Pokonywanie  mostu  jest  obrazem  charakterystycznym 
dla tego schorzenia i posiada jeszcze jedno znaczenie: musimy do-
konać  zmian,  jeśli  nie  chcemy  stanąć  w  miejscu  i  ugrzęznąć  w 
goryczy.  Po  przeprowadzeniu  trzech  cykli  AKRO-BATY  oraz 
jednego cyklu POWROTU DO NATURY wy- 

 

bierz się na badanie, poniewaŜ być moŜe potrzebujesz innych (lub 
mniejszej ilości) lekarstw. 

AKROBATA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
przeprawiasz  się  przez  rzekę.  Jesteś  akrobatą,  który  skacze,  kręci 
się,  wywraca  koziołki,  aŜ  wreszcie  dociera  na  drugi  brzeg,  gdzie 
jest  mile  widzianym  gościem.  Wiesz,  Ŝe  w  tym  momencie  twoja 
cukrzyca  ustąpiła.  Przyrzeknij  sobie  takŜe,  Ŝe  przynajmniej  raz 
dziennie  będziesz  dla  siebie  robił  coś  „słodkiego",  Ŝe  sprawisz 
sobie małą przyjemność. 

POWRÓT DO NATURY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
znajdujesz  się  na  łące.  Usiądź  w  samym  jej  środku  i  za 
pośrednictwem  swojej  wyŜszej  natury  połącz  się  na  chwilę  z 
przyrodą.  Uświadom  sobie  i  poczuj  jej  piękno.  Wykonaj  jeden 
wydech.  Uświadom  sobie  i  poczuj  słodycz  Ŝycia  płynącą  z  tego 
kontaktu.  Teraz  wiesz,  Ŝe  twój  poziom  insuliny  został 
unormowany. Gdy to poczujesz, otwórz oczy. 

DALEKO- i KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

 

Nazwa: ŁÓDŹ W PORCIE Cel: 
Skorygowanie wad wzroku. 
Częstotliwość: Rano przez 3-6 minut. Jeśli moŜesz, spróbuj 

wykonać ćwiczenie drugi raz, o zmierzchu. 

Dalekowzroczność  wiąŜe  się  z  niemoŜnością  ujrzenia 

szczegółów,  czyli  osoba  cierpiąca  na  nią  widzi  las,  lecz  nie 
dostrzega drzew. Krótkowzroczność oznacza z kolei 

 

— 110 —

 

— lll —

 

 

niezdolność do ujrzenia całego obrazu, podczas gdy szczegóły nie 
sprawiają  trudności  (widzisz  drzewa,  ale  nie  dostrzegasz  lasu). 
Astygmatyzm wskazuje na niejasne postrzeganie czegoś lub kogoś 
— niemoŜność odbierania wyraźnych obrazów i często towarzyszy 
daleko-  i  krótkowzroczności.  PoniŜsze  ćwiczenie  odnosi  się  do 
krótkowzroczności. Jeśli zmienisz kierunek na odwrotny, będziesz 
mógł je zastosować w przypadku dalekowzroczno-ści. Gdy nastąpi 
poprawa wzroku, astygmatyzm takŜe zacznie zanikać. 

ŁÓDŹ W PORCIE 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i wyobraź sobie, Ŝe stoisz w 
porcie.  W  oddali  widać  parowiec.  Patrzysz,  jak  statek  przepływa 
na twoją lewą stronę, po czym zatacza koło wokół twojej głowy i 
płynie na prawą stronę, 

a  w  końcu  dociera  do  środka  koła.  Gdy  obserwujesz  statek,  nie 
poruszaj  głową,  lecz  kręć  tylko  w  wyobraźni  gałkami  ocznymi, 
dopóki  jest  to  moŜliwe.  Potem  wyobraź  sobie,  Ŝe  statek  płynie  w 
twoim  kierunku,  zawraca  i  płynie  w  stronę  horyzontu.  Następnie 
parowiec znów skręca w prawo i zatacza pełne koło, dopływając z 
powrotem na środek linii horyzontu (tylko twoje oczy śledzą ruch 
statku). Parowiec znów przesuwa się w twoim kierunku, po czym 
zawraca  i  odpływa.  Widzisz,  jak  z  pokładu  statku  unosi  się  stado 
ptaków,  które  leci  w  twoją  stronę.  Siedzisz  jego  trasę  jedynie 
oczami,  podczas  gdy  głowę  trzymasz  cały  czas  sztywno.  Ptaki 
nadlatują i mijają cię, po czym za twoimi plecami zawracają i lecą 
w  kierunku  statku,  a  potem  dalej  w  stronę  horyzontu.  Wreszcie 
znikają ci z oczu. Teraz moŜesz wykonać wydech i otworzyć oczy. 

W  przypadku  dalekowzroczności  statek  zaczyna  podróŜ  w 

porcie  i  wypływa  w  stronę  horyzontu,  po  czym  zatacza  koła  w 
lewo  i  w  prawo,  kończąc  manewr  w  centrum  portu.  Ptaki 
natomiast  wzlatują  z  pokładu  i  kierują  się  ku  linii  horyzontu,  a 
potem  wracają  w  twoją  stronę,  mijają  cię  i  —  zanim  zrobisz 
wydech — wracają na pokład. Otwierasz oczy. 

DEPRESJA

 

Nazwa: KROPLA NADZIEI Cel: 
Przywrócić nadzieję. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 1-3 minuty w ciągu 21 

dni. 

Nazwa: SCHODY śYCIA 
Cel: PrzezwycięŜyć natrętne myśli związane z depresją. 
Częstotliwość: Co dwie godziny, ale nie więcej niŜ sześć 

 

■112-

 

— 113 —

 

razy  w ciągu dnia, przez 2-3  minuty do chwili, gdy poczujesz 
ulgę. 

Nazwa: ZDMUCHIWANIE CZARNYCH CHMUR Cel: 
PrzezwycięŜyć przygnębienie. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, najdłuŜej przez minutę. 

Nazwa: PRZEJŚCIE PRZEZ MOST Cel: 
Pozbyć się Ŝalu. 
Częstotliwość:  Dwa  razy  dziennie,  przez  2-3  minuty  w  ciągu  21 

dni. 

Nazwa: POWTÓRNY POGRZEB 
Cel:  Zakończyć  przedłuŜającą  się  Ŝałobę  po  zmarłych,  których 

kochaliśmy. 

Częstotliwość: Raz dziennie przez 2 do 3 minuty w ciągu 7 dni. 

Nazwy: OCZYŚCIĆ MIEJSCE, MALOWANIE PALCAMI 

oraz SPIRALA ENERGII. Cel: Odzyskać energię lub 

dostarczyć nowe jej zasoby. Częstotliwość:   Trzy  razy  dziennie  
przez   2-3   minuty, 

w 21-dniowych cyklach z 7-dniowymi przerwami, aŜ 
do uzyskania poŜądanych efektów. 

Nazwa: WYJŚCIE ZE STREFY BEZWIETRZNEJ Cel: 
Pokonać chandrę. 
Częstotliwość:  Dwa  lub  trzy  razy  dziennie  przez  minutę  w  ciągu 

21 dni do momentu, gdy minie zły nastrój. 

Nazwa: UCIECZKA Z OTCHŁANI 
Cel: 

PrzezwycięŜyć 

depresję 

spowodowaną 

wraŜeniem 

„znajdowania się w potrzasku". 

Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  przez  1-2  minuty  w  cyklu  21-

dniowym. 

Nazwa: POŁYKANIE TĘCZY 

Cel:  Pokonać  depresję  wywołaną  brakiem  nadziei  oraz  uczuciem 

odosobnienia,  a  takŜe  zmianami  nastroju  nie  związanymi  z 
warunkami zewnętrznymi. 

Częstotliwość:  Cztery  razy  dziennie  przez  minutę  w  cyklu  21-

dniowym. 

ś

al,  rozpacz,  melancholia,  smutek,  zaduma  czy  zmienność 

nastrojów  to  róŜne  przejawy  tego  samego  —  bardzo 
rozpowszechnionego  —  chronicznego  zaburzenia,  jakim  jest 
depresja. W wielu przypadkach jest ona bezpośrednio związana ze 
stratą oraz z gniewem ukierunkowanym na własne ,ja". Większość 
z nas „traci" coś kaŜdego dnia: osobę, ideał, rzecz, plan działania, 
marzenie  o  sukcesie  lub  nadzieję.  W  zaleŜności  od  stopnia 
waŜności oraz intensywności odczuwania straty reagujemy na nią, 
popadając  w  jeden  z  wyŜej  wymienionych  stanów  —  pogrąŜamy 
się w smutku, Ŝalu czy rozpaczy. JeŜeli zaś taki stan utrzymuje się 
zbyt  długo  (dłuŜej  niŜ  trzy  miesiące),  prowadząc  do  stopniowego 
osłabienia  poszczególnych  funkcji  organizmu  (utraty  apetytu, 
chęci  do  Ŝycia,  zaniku  popędu  seksualnego  i  kłopotów  ze  snem) 
mamy  do  czynienia  z  w  pełni  rozwiniętą  depresją.  MoŜna  takŜe 
zaobserwować  wiele  innych  tendencji  czy  symptomów,  toteŜ 
poniŜej  przedstawiam  cały  zestaw  róŜnorodnych  ćwiczeń.  KaŜdy 
moŜe  dla  siebie  wybrać  jedno  lub  dwa,  które  uzna  za  najbardziej 
odpowiednie. 

Wszechobecność  stanów  depresyjnych  uświadamia  nam,  jak 

powszechne  jest  odczuwanie  „straty".  Wydaje  się,  Ŝe  nikt  nie  jest 
wolny  od  emocji  towarzyszących  depresji,  a  poniewaŜ  jest  ona 
zwiastunem  śmierci  i  umierania,  trzeba  jej  poświęcić  szczególnie 
duŜo uwagi. Z mojego punktu widzenia, nic na ziemi nie zasługuje 
tak bardzo na nasze troskliwe zainteresowanie, jak depresja, ponie-
waŜ  kaŜdy  z  nas  w  pewnym  momencie  Ŝycia  na  pewno  jej 
doświadczy. Trzeba jednak podejść do tego problemu 

 

— 114 —

 

— 115 —

 

spokojnie  i  bez  przeraŜenia.  „Strata"  dotyka  nas  wszystkich,  ale 
dzięki niej moŜemy się pogodzić z kruchością naszego fizycznego 
bytowania. 

KROPLA NADZIEI (dwa ćwiczenia) 

1.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 

trzymasz  szklankę  czystej,  przezroczystej  wody.  Zobacz,  co  się 
stanie,  gdy  wpadnie  do  niej  kropla  czarnego  atramentu.  Widzisz, 
jak  kropla  opada  w  dół;  słyszysz  rytm  i  szmer  wody.  Woda 
przemawia  do  ciebie,  bo  zraniła  ją  czarna  kropla  i  zaburzyła  jej 
spokój. Co teraz czujesz? Pozwól, by twoje uczucia wypełniły cię. 
Potem  przemyj  swoje  wnętrze,  wypijając  szklankę  czystej, 
przezroczystej wody. Otwórz oczy mając świadomość, Ŝe rozpacz 
zniknęła. 

2.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Niech  w  twojej 

wyobraźni do czystej, przezroczystej wody wpadnie cięŜka kropla 
białego  atramentu.  Przyjrzyj  się  uwaŜnie,  jak  głęboko  opadnie. 
Widzisz  jej  powolne  spadanie  i  słyszysz  rytm  i  szmer  wody. 
Posłuchaj,  jak  woda  przemawia  do  ciebie, bo biała  kropla zraniła 
ją i zaburzyła jej spokój. Co teraz czujesz? Pozwól, by te uczucia 
wypełniły  cię.  Potem  przemyj  swoje  wnętrze,  wypijając  szklankę 
czystej, przezroczystej wody. Otwórz oczy mając świadomość, Ŝe 
rozpacz minęła. 

SCHODY śYCIA (w przypadku depresji związanej z myślami 

natrętnymi) 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
znajdujesz  się  w  pałacu.  Zobacz,  Ŝe  schodzisz  w  dół  tylnymi 
schodami. Uświadom sobie wszystko, co widzisz i czujesz. Potem 
wyobraź sobie, Ŝe wspinasz się na frontowe schody. Zwróć uwagę 
na  to,  co  widzisz  i  czujesz.  Co  znalazłeś  na  szczycie  schodów? 
Otwórz oczy. 

— 116 —

 

ZDMUCHIWANIE CZARNYCH CHMUR (w przypadku 

ogólnego przygnębienia) 

Zamknij  oczy  i  wyobraź  sobie  czarne  chmury  nad  głową.  Stojąc 
pod nimi, zaczynasz zdmuchiwać je w lewą stronę,  wypuszczając 
trzykrotnie  powietrze  (w  wyobraźni,  a  nie  w  rzeczywistości). 
Potem  spójrz  w  górę  w  prawą  stronę  i  zobacz,  Ŝe  na  niebie 
pojawiło  się  słońce.  Gdy  skończysz,  uświadamiasz  sobie,  Ŝe 
przygnębienie minęło. Otwórz oczy. 

PRZEJŚCIE PRZEZ MOST (w przypadku depresji związanej z 

poczuciem Ŝalu) 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  tyłem 
przechodzisz  przez  most.  PoŜegnaj  się  z  tymi,  których  kochałeś  i 
którzy  nie  zrobili  ci  krzywdy.  Zignoruj  tych,  którzy  cię  zranili. 
Gdy  dotrzesz  na  drugą  stronę,  wysadź  w  powietrze  most,  który 
łączył przeszłość z teraźniejszością. Potem odwróć  się i spójrz na 
brzeg,  do  którego  dotarłeś.  Przejdź  się  po  nim,  aŜ  znajdziesz 
miejsce,  w  którym  poczujesz  się  dobrze.  Jeśli  chcesz,  moŜesz 
zbadać tę nową siedzibę. Potem otwórz oczy. 

POWTÓRNY POGRZEB (w przypadku depresji związanej z 

Ŝ

ałobą po ukochanej osobie) 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
znajdujesz  się  na  cmentarzu.  Odkrywasz  grób  ukochanej  osoby. 
Widzisz  wokół  rodzinę  i  przyjaciół,  którzy  przyglądają  się,  jak 
powtórnie  zakopujesz  ciało,  a  potem  układasz  kwiaty  na  grobie. 
Odmawiasz  krótką  modlitwę,  medytujesz  przez  chwilę,  albo  w 
paru  słowach  wspominasz  zmarłego  (zmarłą).  Następnie 
odwracasz się i opuszczasz cmentarz. Jesteś szczęśliwy, pogodny i 
powtarzasz  słowa  modlitwy  czy  kilka  słów  poŜegnania.  Teraz 
moŜesz wykonać wydech i otworzyć oczy. 

— 117 —

 

Podam  teraz  trzy  ćwiczenia  stosowane  w  przypadku  depresji 

związanej z utratą energii i motywacji do Ŝycia. Wykorzystują one 
raczej aktywność fizyczną, a nie potęgę wyobraźni. Umieściłem je 
tutaj, poniewaŜ są łatwe w zastosowaniu i skuteczne. 

OCZYSZCZENIE MIEJSCA 

Wyczyść (w sensie dosłownym) niewielką powierzchnię w swoim 
domu: zlewozmywak, lustro, okno, podłogę, biurko itp. W trakcie 
pracy  myśl  o  tym,  Ŝe  jednocześnie  oczyszczasz  swoje  wnętrze  z 
przygnębienia,  zniechęcenia  i  wszystkich  innych  negatywnych 
stanów oraz uczuć. 

MALOWANIE PALCAMI 

Weź  szkicownik  lub  gładki  biały  papier.  Palcami  zanurzonymi  w 
Ŝ

ółtej, pomarańczowej i czerwonej farbie namaluj dowolny obraz. 

Czujesz, Ŝe twój nastrój poprawia się. 

SPIRALA ENERGII 

Na  kartce  papieru  narysuj  ołówkiem  spiralę  (patrz  rysunek). 
Zaczynaj od środka. Powtórz to dowolną liczbę razy. Czujesz, jak 
odzyskujesz energię. 

WYJŚCIE ZE STREFY BEZWIETRZNEJ* 

(w przypadku depresji związanej z uczuciem 

przygnębienia i smutku) 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
na łodzi pośrodku oceanu i opuszczasz strefę 

* Ang. doldrums — strefa bezwietrzna, ma równieŜ zastosowa-

nie  w  idiomie  I'm  in  the  doldrums  —  jestem  w  dołku;  stąd  teŜ 
wizualizacja  związana  z  wychodzeniem  ze  strefy  bezwietrznej  jest 
ś

ciśle  związana  z  drugim  znaczeniem  słowa  doldrums  —  „znajdo-

waniem się w dołku psychicznym" (przyp. tłum.). 

— 118 —

 

 

bezwietrzną.  Jesteś  panem  swej  łodzi.  Wiesz,  Ŝe  gdy  ją 
wyprowadzisz  z  niebezpiecznego  obszaru,  poczujesz  się  lepiej. 
Zobacz i poczuj, jak znajdujesz prawidłową drogę. Potem  otwórz 
oczy. 

UCIECZKA Z OTCHŁANI (w przypadku depresji związanej 

z wraŜeniem „bycia w potrzasku") 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i wyobraź sobie, Ŝe jesteś na 
dnie  przepaści.  Wykonaj  jeden  wydech  i  zacznij  wspinać  się  w 
górę.  Nie  przestawaj  do  momentu,  gdy  poczujesz,  Ŝe  odniosłeś 
sukces.  Wykorzystaj  wszystkie  dostępne  środki.  Pamiętaj,  Ŝe  w 
wyobraźni  wszystko  moŜe  się  zdarzyć.  Kiedy  stwierdzisz,  Ŝe  juŜ 
nie jesteś w potrzasku, otwórz oczy. 

— 119 —

 

POŁYKANIE TĘCZY 

(w przypadku depresji związanej z brakiem nadziei, 

uczuciem odosobnienia lub ze zmianami nastroju, 

które nie wynikają z okoliczności zewnętrznych) 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
połykasz  tęczę.  Czujesz  i  uświadamiasz  sobie,  Ŝe  po  kaŜdym 
przełknięciu  twój  nastrój  podnosi  się.  Ciesz  się  tym  uczuciem 
przez minutę. Potem otwórz oczy. 

GNIEW

 

Nazwy: PĘTLA GNIEWU oraz W CENTRUM GNIEWU 
Cel: Złagodzić gniew. 
Częstotliwość:  Za  kaŜdym  razem,  gdy  czujesz  gniew;  PĘTLA 

GNIEWU  przez  3  minuty;  W  CENTRUM  GNIEWU  — 
minutę. 

Gniew jest największą przeszkodą na drodze do pokory, a bez niej 
nie moŜemy się stać prawdziwie uŜyteczni dla innych. Gniew jest 
reakcją tej części naszego ,ja", które jest sobą zbyt zaabsorbowane 
i  przesadnie  w  siebie  zapatrzone.  Taka  postawa  moŜe  prowadzić 
do  obojętności,  a  nawet  nienawiści.  Tam,  gdzie  jest  gniew, 
obojętność i nienawiść, nie ma miejsca dla miłości. Gniew staje się 
często  przyczyną  dąŜenia  do  zemsty,  przez  co  spirala  gniewu 
jeszcze  bardziej  się  rozkręca,  a  negatywne  uczucia  nigdy  nie 
znikają.  Zarówno  gniew  skierowany  na  drugiego  człowieka,  jak  i 
ten  wymierzony  w  siebie  samego,  jest  przewaŜnie  przesadną 
reakcją  na  określoną  sytuację.  Jeśli  pozwolisz  mu  wymknąć  się 
spod 

kontroli, 

to 

narazisz 

się 

na 

wspomniane 

tu 

niebezpieczeństwa,  a  jednocześnie  bezpodstawnie  zajmiesz 
pozycję arbitra i sędziego w stosunku do innych ludzi. 

Nie znaczy to jednak wcale, Ŝe ktoś, kto odczuwa gniew, jest 

zły i niebezpieczny. Nie są to wcale naganne emocje, 

ale trzeba je kontrolować. Odnosi się to zresztą zarówno do uczuć 
pozytywnych,  jak  i  negatywnych,  co  oznacza,  Ŝe  moŜna  je 
doświadczać,  ale  nie  naleŜy  się  w  nich  pogrąŜać.  Przyznaj  się  do 
ich istnienia, a potem rozpraw się z nimi. 

Wybaczenie to najlepszy sposób na uczucie gniewu. Najpierw 

trzeba  wybaczyć  sobie,  a  potem  tym,  w  stosunku  do  których 
Ŝ

ywisz negatywne uczucia. 

W  momencie,  gdy  poczujesz  narastającą  złość,  zacznij 

wewnętrzny  proces  określany  jako  „wyznanie  serca"  (termin 
wprowadzony  przez  Filona,  filozofa  z  I  wieku  n.e.).  Trzeba 
przyznać  się  przed  samym  sobą  do  błędu  i  prosić  siebie  o 
wybaczenie  (jeśli  jesteś  wierzący,  moŜesz  zwrócić  się  do  Boga). 
Potem  naleŜy zwrócić się o  wybaczenie do osoby,  na  którą jesteś 
zły  („wyznanie  ust").  Przeprosiny  to  jedna  z  form  wyraŜania 
prośby o wybaczenie. 

Warto w tym miejscu zauwaŜyć, Ŝe w języku angielskim słowo 

anger (gniew, złość) wywodzi się z łacińskiego angere (zaciskać, 
dusić),  a  indoeuropejski  rdzeń  angh-  (zaciśnięty,  bolesny)  widać 
takŜe w greckim ankhein (zaciskać). 

PoniŜej  przedstawiam  dwa  ćwiczenia,  które  pomogą  ci 

opanować gniew. 

PĘTLA GNIEWU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Zdejmij  pętlę,  która  cię 
dusi. Zatrzymaj się przy kaŜdym  węźle, który rozwiązujesz (pętla 
ma  do  trzynastu  węzłów),  sprawdź,  co  jest  przyczyną  twego 
gniewu  i  napraw  to.  Nie  pozwól  Ŝadnym  innym  emocjom 
przedostać  się  do  tego  ćwiczenia:  skoncentruj  się  wyłącznie  na 
gniewie.  Po  rozwiązaniu  wszystkich  węzłów  otwórz  oczy.  Twój 
gniew zniknął. 

W CENTRUM GNIEWU 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe siedzisz 
wewnątrz swojego gniewu. Wyjdź z niego i przyj- 

 

— 120 —

 

— 121 —

 

rzyj  mu  się  uwaŜnie.  Zdecyduj,  co  chcesz  z  nim  zrobić  i  zrób  to: 
przekształć  go,  pozbądź  się  go  —  jest  to  wyłącznie  twój  wybór. 
Wykonaj  jeden  wydech  i  w  miejscu,  gdzie  dotychczas  panował 
gniew, umieść obraz o pozytywnym znaczeniu. Wyobraź sobie, na 
przykład, Ŝe siedzisz w środku kwiatu róŜy lub swobodnie unosisz 
się  na  kłębiastej  chmurze.  Pamiętaj,  Ŝe  najlepiej  jest  tworzyć 
własne  wyobraŜenia,  które  wywodzą  się  bezpośrednio  z  twoich 
doświadczeń.  Następnie  otwórz  oczy,  mając  świadomość,  Ŝe 
gniew minął. 

HEMOROIDY (guzy krwawnicowe)

 

Nazwa: POMARSZCZONA PORTMONETKA Cel: 
Zlikwidować hemoroidy. 
Częstotliwość: Co godzinę przez 1-2 minuty w ciągu 21 dni, aŜ do 

ustąpienia objawów. 

Guzy  krwawnicowe  —  potocznie  nazywane  hemoroidami  —  to 
wewnętrzne lub zewnętrzne wybrzuszenia naczyń krwionośnych w 
odbycie.  Guzy  zewnętrzne  znajdują  się  pod  skórą  na  zewnątrz 
otworu  odbytowego,  podczas  gdy  wewnętrzne  zlokalizowane  są 
pod  powierzchnią  wyściółki  kanału  odbytu.  Moje  doświadczenie 
kliniczne  dowodzi,  Ŝe  pojawienie  się  hemoroidów  jest  zwykle 
reakcją organizmu na nie wyraŜony gniew, a szczególnie na tajoną 
urazę.  Pacjenci  dotknięci  tym  schorzeniem  zatrzymują  w  sobie 
zbyt  wiele  uczuć.  PoniŜsza  wizualizacja  powinna  ci  pomóc 
uwolnić się od hemoroidów. 

POMARSZCZONA PORTMONETKA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Widzisz  i  czujesz,  jak 
hemoroidy  marszczą  się  jak  stara  zuŜyta  portmonetka,  potem 
wysychają  i  znikają.  Ściany  odbytu  stają  się  róŜowe  i  gładkie. 
Teraz otwórz oczy. 

— 122 —

 

IMPOTENCJA

 

Nazwa:  ĆWICZENIE  ŚWIĘTEGO  JERZEGO  oraz  WYJŚCIE  Z 

LABIRYNTU 

Cel: Przywrócić potencję płciową. 
Częstotliwość:  Raz  w  tygodniu  rankiem,  tego  samego  dnia 

tygodnia, przez 5-7 minut w ciągu trzech tygodni. 

Terminem 

„impotencja" 

określa 

się 

zwykle 

niezdolność 

męŜczyzny  do  osiągnięcia  czy  utrzymania  erekcji.  Czasami  za 
rodzaj impotencji uznaje się takŜe przedwczesny wytrysk. 

Wśród  czynników  sprawczych  impotencji  wymienić  moŜna 

emocje 

związane 

z 

zahamowaniami 

dotyczącymi 

Ŝ

ycia 

seksualnego,  stąd  niekiedy  uŜywa  się  takŜe  terminu  „impotencja 
psychogenna". 

Na temat emocjonalnego aspektu impotencji napisano juŜ wiele 

artykułów.  Wśród  czynników  sprawczych  wymienia  się  złość  w 
stosunku  do  kobiet,  a  takŜe  lęk  przed  kompromitacją.  W  sumie 
trzeba stwierdzić, Ŝe w przypadku tego zaburzenia warto brać pod 
uwagę zarówno tło emocjonalne i społeczne, jak i uwarunkowania 
fizyczne (czynniki mechaniczne lub biologiczne). 

Ć

WICZENIE ŚWIĘTEGO JERZEGO 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  dwa  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
schodzisz  w  dolinę.  Spotykasz  tam  potwora  lub  wilkołaka.  Jesteś 
uzbrojony  we  wszystko,  co  potrzebne  do  walki  z  nim.  Kiedy 
odniesiesz  zwycięstwo  i  zabijesz  potwora,  zdejmij  z  niego  skórę! 
Zabierz tę skórę ze sobą i wejdź po zboczach doliny na górę. Tam 
spotkasz swoją ukochaną. Weź ją za rękę, podejdź z nią do drzewa 
i  oboje  połóŜcie  się  pod  nim.  Jesteście  wewnątrz  kokonu  z 
błękitnego światła. Obejmijcie się. Teraz otwórz oczy. 

— 123 —

 

WYJŚCIE Z LABIRYNTU 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe jesteś w 
ś

rodku  labiryntu.  Tam  pomyśl  o  kobiecie  idealnej  lub  tej,  z  którą 

obecnie  jesteś.  Poszukaj  drogi  wyjścia  z  labiryntu,  zwracając 
uwagę  na  wszystkie  zakręty  i  ślepe  uliczki.  Musisz  się  wydostać, 
aby  dotrzeć  do  swego  ideału.  Kiedy  znajdziesz  tę  kobietę,  weź  ją 
za  rękę  i  zaprowadź  do  drzewa,  które  rośnie  na  łące.  Tam  połącz 
swój  oddech  z  oddechem  wszechświata.  Widzisz,  Ŝe  oboje 
jesteście  zamknięci  w  błękitnym  kokonie.  Pocałujcie  się  i 
kochajcie,  podczas  gdy  ty  wszystko  obserwujesz  i  odczuwasz. 
MoŜesz otworzyć oczy. 

IMMUNOSUPRESJA

 

Nazwa: ARTYSTA śYCIA 
Cel: Wspomóc leczenie zwiększając odporność. 
Częstotliwość: Sześć razy dziennie  lub co dwie  godziny (jeśli nie 

moŜesz  tak  często,  to  wykonuj  ćwiczenie  pięć  razy  dziennie 
lub co trzy godziny) przez 3 minuty, w trakcie dowolnej liczby 
21-dniowych  cykli  z  7-dnio-wymi  przerwami,  do  czasu  gdy 
ustabilizują  się  funkcje  odpornościowe,  czyli  do  momentu 
zlikwidowania symptomów lub/i ustalenia odpowiedniej liczby 
białych krwinek. 

System  immunologiczny  stał  się  w  ostatnich  czasach  bardzo 
waŜną  wartością  w  naszej  świadomości,  szczególnie  z  powodu 
rozgłosu wokół AIDS oraz raka. Wizualizacja stymulująca system 
immunologiczny  prawie  zawsze  podnosi  poziom  odporności  w 
kaŜdym  schorzeniu,  w  którym  występuje  jej  obniŜenie.  Wśród 
moich  pacjentów  z  AIDS  albo  ARC  (antigen-reacting  cells  — 
komórki reagujące na antygen) zawsze po wizualizacji następował 
wzrost liczby 

— 124 —

 

białych  krwinek.  O  ile  system  odpornościowy  niewątpliwie 
pomaga  nam  uniknąć  spustoszeń  wywołanych  przez  chorobę,  to 
immunosupresja  nie  jest  jej  przyczyną.  MoŜna  raczej  stwierdzić, 
Ŝ

e jest to zjawisko odzwierciedlające chorobę, a więc dzięki niemu 

moŜemy  ocenić  kliniczny  przebieg  schorzenia  oraz  poziom 
naszego  dobrego  samopoczucia.  Immunosupresja  ma  zasadnicze 
znaczenie  w  kaŜdym  prawie  zaburzeniu,  począwszy  od  zwykłego 
przeziębienia, a skończywszy na depresji. 

NajwaŜniejsze  organy,  które  odgrywają  rolę  w  ćwiczeniach 

wizualizacyjnych  dotyczących  systemu  odpornościowego  to 
ś

ledziona  i  grasica,  a  takŜe  kości  długie  (patrz  rysunek  poniŜej). 

Ś

ledziona  jest  ośrodkiem  dobrego  humoru  i  śmiechu.  Norman 

Cousins  w  swojej  ksiąŜce  Ana-toiny  of  an  Illness  (Anatomia 
choroby)  opisał  sposób,  w  jaki  wyleczył  się  z  bardzo  groźnej 
choroby. OtóŜ jego głównym lekarstwem był śmiech wywoływany 
oglądaniem  zabawnych  filmów.  W  ten  sposób  wzmocnił  funkcje 
odpornościowe swego organizmu. 

Stwierdziłem,  Ŝe  poniŜsze  ćwiczenie  wizualizacyjne  jest 

niezwykle  pomocne  w  zlikwidowaniu  procesów  chorobowych 
wpływających  w  sposób  bezpośredni  na  system  immunologiczny. 
Wymieniam  tu  komórki  T4  oraz  T8  —  dwie  główne  grupy 
limfocytów (białych krwinek), które mają zasadnicze znaczenie dla 
układu 

odpornościowego. 

Komórki 

T4 

(nazywane 

takŜe 

komórkami-pomocnikami)  produkują  antyciała,  których  zadaniem 
jest wyszukanie w organizmie obcych elementów oraz wywołanie 
reakcji  prowadzącej  do  zniszczenia  intruzów.  Komórki  T8  (ko-
mórki-zabójcy)  bezpośrednio  atakują  napastników  trującymi 
substancjami chemicznymi. 

ARTYSTA śYCIA 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wejdź  do  wnętrza  swego 
ciała dowolnym otworem i odszukaj drogę do 

— 125 —

 

 

 

ś

ledziony.  Wykonaj  jeden  wydech  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 

artystą-malarzem,  który  stoi  przed  śledzioną  z  paletą  farb  i 
pędzlem  w  dłoni.  Namaluj  na  śledzionie  twarz  klauna.  Wyobraź 
sobie, Ŝe wpatrujesz się w swoje dzieło i zaczy- 

nasz  się  uśmiechać.  Klaun  odpowiada  ci  śmiechem.  Jego  usta 
otwierają  się,  a  wielki,  długi  język  wysuwa  się  na  zewnątrz  w 
postaci  rzeki  limfocytów.  Czujesz  i  widzisz,  jak  limfocyty 
przepływają  ze  strumieniem  krwi  do  wszystkich  części  ciała, 
zwalczając  chorobę.  Widzisz  i  czujesz  białe  krwinki  jako  iskierki 
ś

wiatła, tańczące w twojej krwi i pochłaniające wszystkie komórki 

najeźdźców. Gdy skończysz pracę przy śledzionie, przenieś się do 
grasicy. Wyobraź ją sobie jako pączek kwiatu lotosu o sześciu płat-
kach. Masujesz go delikatnie swoimi przezroczystymi palcami. W 
czasie,  gdy  wykonujesz  te  delikatne  ruchy,  kwiat  otwiera  się,  a 
ziarenka  komórek  odpornościowych  T4  wypływają  ze  środka  i 
wędrują  przez  twoje  ciało,  po  czym  w  kaŜdej  jego  części 
zapuszczają  korzenie,  wzrastają  i  rozmnaŜają  się,  jednocześnie 
walcząc z nieprzyjacielem i niszcząc kaŜdego intruza. Widzisz, Ŝe 
twój  organizm  jest  dzięki  nim  pobudzony  i  oŜywiony.  Teraz 
zobacz i poczuj, jak hormon grasicy przepływa przez kwiat lotosu i 
wydostaje  się  z  niego  w  postaci  czerwonego  strumienia,  który 
dociera do kości długich i pobudza je do produkcji białych krwinek 
T4 oraz T8. Te z kolei przepływają przez kanaliki krwi w kościach 
i przystępują do działania. Słyszysz, jak ukryte w twoich organach 
i  tkankach  komórki  krwi  nawołują  wroga  i  niszczą  go.  Widzisz, 
czujesz i uświadamiasz sobie, Ŝe zwycięstwo białych krwinek staje 
się dla ciebie źródłem oŜywczych sił. Otwórz oczy. 

INFEKCJE GÓRNYCH DRÓG 

ODDECHOWYCH

 

Nazwa: PRZERAśAJĄCA MASKA 
Cel: Zlikwidować infekcję. 
Częstotliwość:  ZaleŜnie  od  potrzeb,  aŜ  do  ustąpienia  objawów; 

trzy  razy  w  ciągu  godziny  co  dwie  lub  trzy  godziny  przez  1-2 
minuty. 

 

— 126 —

 

— 127 —

 

Nazwa: BRZMIENIE ZATOK Cel: 
Oczyścić i udroŜnić zatoki. 
Częstotliwość: 1-2 minuty co pół godziny, aŜ do oczyszczenia 

zatok. 

Infekcje  górnych  dróg  oddechowych  obejmują  najczęściej  zatoki, 
nos i  gardło; rzadziej natomiast dotyczą trąbki słuchowej i górnej 
części  drzewa  oddechowego.  Dolegliwości  górnych  dróg 
oddechowych  obejmują  grypę  i  przeziębienie,  a  takŜe  zapalenie 
krtani,  oskrzeli  i  zatok.  ZauwaŜyłem,  Ŝe  wszystkie  te  schorzenia 
mają jedną wspólną cechę:  wiąŜą się z odczuwaniem Ŝalu. Osoba 
cierpiąca  z  powodu  kataru  czy  grypy  na  pewno  opłakuje  utratę 
osoby  lub  rzeczy,  albo  reaguje  w  ten  sposób  na  wspomnienie  o 
kimś, kto odszedł, i nie jest wykluczone, Ŝe przechodzi przez okres 
przejściowy  w  Ŝyciu.  Rozstanie  i  odczuwanie  straty  to  główne 
przyczyny  smutku,  Ŝalu,  płaczu,  a  takŜe  infekcji  górnych  dróg 
oddechowych.  Jeśli  zlokalizujesz  te  przyczyny  i  otwarcie  się  do 
nich przyznasz, to wpłyniesz korzystnie na proces leczenia. 

Nieprzypadkowo  jedną  z  najbardziej  „chorobliwych"  pór roku 

jest okres pomiędzy Świętem Dziękczynienia [koniec listopada — 
przyp.  tłum.]  a  BoŜym  Narodzeniem,  przeciągający  się  niekiedy 
do  połowy  stycznia.  Jest  to  czas,  w  którym  wspominamy  to,  co 
utraciliśmy  oraz  to,  czego  zawsze  pragnęliśmy,  lecz  nigdy  nie 
otrzymaliśmy.  Czujemy  smutek,  myśląc  o  swojej  rodzinie  z 
czasów dzieciństwa, której nie jesteśmy juŜ w stanie przywrócić, a 
takŜe  o  rodzinie,  którą  sobie  wymarzyliśmy,  ale  której  nie  udało 
się nam stworzyć. Wszędzie wokół widzimy wielkie świętowanie, 
ale  nie  bierzemy  w  nim  udziału.  Czas  świąt  przynosi  ze  sobą 
Ŝ

ałobę i rozmyślania o pustce Ŝycia, a w dodatku świat atakuje nas 

obniŜającą  się  temperaturą.  Z  tych  powodów  schorzenia  górnych 
dróg  oddechowych  są  w  tym  okresie  szczególnie  długotrwałe  i 
uciąŜliwe,  i  z  uporem  przeciwstawiają  się  konwencjonalnej 
medycynie. 

Kłopoty  z  zatokami  mają  to  samo  tło  co  inne  rodzaje  infekcji 

górnych dróg oddechowych. Osiem zatok tworzy  w naszej twarzy 
bańki  powietrza,  które  zwykle  pozostają  puste.  Gdy  pojawi  się 
infekcja,  wypełniają  się  płynem  lub  ropą,  co  powoduje  ich 
obrzmienie  i  wywołuje  ból.  Wskazuje  to  na  istnienie  „luki"  w 
Ŝ

yciu,  na  przeŜycie  rozstania  w  przeszłości  lub  zagroŜenie 

rozstaniem  w  chwili  zachorowania.  KaŜde  z  poniŜszych  ćwiczeń 
moŜna  stosować  zarówno  w  przypadku  zapalenia  zatok,  jak  i 
zwykłych przeziębień. 

Przeziębienie jest zmorą ludzkiego istnienia. Często słyszymy, 

Ŝ

e  nie  ma  na  nie  lekarstwa,  Ŝe  trzeba  je  po  prostu  przetrwać.  Na 

początku  rozdziału  pierwszego  opisałem  ćwiczenie  RZEKA 
ś

YCIA,  które  na  pewno  przyniesie  ulgę.  PRZERAśAJĄCA 

MASKA powinna równieŜ okazać się pomocna. 

Jak  być  moŜe  wiesz,  w  przypadku  infekcji  górnych  dróg 

oddechowych  naleŜy  unikać  antybiotyków,  szczególnie,  jeśli  nie 
pojawiła  się  wysoka  temperatura  (powyŜej  38°  C).  Antybiotyki 
powinno się stosować jedynie w przypadku 

 

 

— 128 —

 

— 129 —

 

stwierdzenia  infekcji  bakteryjnej  (na  podstawie  hodowli 
plwociny,  wymazu  z  gardła  lub  nosa).  Najlepiej  jest  zatem 
zastosować  leczenie  środkami  naturalnymi,  takimi  jak 
krople do nosa i płukanie gardła roztworem soli gorzkiej, co 
w  połączeniu  z  ćwiczeniami  wizualizacyjnymi,  które  tu 
prezentuję, na pewno przyniesie efekty.

 

PRZERAśAJĄCA MASKA

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  po-
kój  wypełniony  przeraŜającymi  maskami.  Wybierz  jedną  i 
włóŜ  ją.  Zobacz,  poczuj  i  uświadom  sobie,  Ŝe  opuszcza  cię 
demon  przeziębienia.  Widzisz,  jak  się  wycofuje.  Potem 
otwórz oczy.

 

BRZMIENIE ZATOK

 

Oprzyj  palce  środkowe  lub  kciuki  na  grzbiecie  nosa.  Za-
mknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Słyszysz  brzmienie 
bólu i zaczopowania w nosie lub w zatokach. Wykonaj trzy 
wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  dźwięk  płynie  przez  twoje 
gardło. Gdy stanie się w pełni melodyjny, otwórz oczy mając 
ś

wiadomość, Ŝe przeziębienie mija.

 

JASKRA

 

Nazwa: KANAŁ SCHLEMMA

 

Cel: Przywrócić normalny poziom ciśnienia śródocznego.

 

Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 1-3 minuty w ciągu 

21  dni.  Później  ćwiczenie  naleŜy  wykonywać  raz 
dziennie do momentu, gdy poczujesz, Ŝe w pełni panujesz 
nad sytuacją.

 

Jaskra  to  choroba  oczu,  polegająca  na  tym,  Ŝe  wokół  so-
czewki, czyli w przedniej i tylnej komorze oka, odsączanie

 

płynu  nazywanego  cieczą  wodnistą  oka  jest  niewystarcza-
jące.  Gdy  ciecz  nie  zostaje  odprowadzona,  powstaje  ciś-
nienie,  które  moŜe  prowadzić  do  powaŜnego  uszkodzenia 
oka,  a  nawet do  utraty  wzroku.  Warto jest  zaznajomić  się  z 
przekrojem  oka  po  to,  by  zrozumieć  zadanie  kanałów 
odprowadzających,  poniewaŜ  stanowią  one  bardzo  istotny 
element  poniŜszego  ćwiczenia.  WaŜne  jest  takŜe,  aby  zro-
zumieć,  iŜ  źrenica  oka  działa  na  podobnej  zasadzie  co 
przepona,  która  pomaga  nam  w  oddychaniu,  z  tą  jednak 
róŜnicą,  Ŝe  źrenica  otwiera  się  i  zamyka,  a  nie  kurczy  i 
rozpręŜa  jak  przepona.  Schorzenia  oka  —  w  tym  równieŜ 
jaskra  —  mówią  zazwyczaj  o  istnieniu  społecznego  lub 
emocjonalnego  problemu,  którego  nie  chcemy  dostrzec. 
Warto  więc  zanalizować  swój  stosunek  do  kwestii 
emocjonalnych  i  społecznych,  poniewaŜ  trzeba  spróbować 
stawić czoło tym problemom.

 

Pacjent, którego nazwę Bernard, cierpiał z powodu jaskry 

przez  osiem  lat,  zanim  mnie  odwiedził.  Jego  ciśnienie 
ś

ródoczne  było  regularnie  sprawdzane  przez  okulistę,  który 

zalecił  mu  takŜe  zaŜywanie  trzech  lekarstw  jednocześnie, 
aby  ciśnienie  utrzymało  się  w  normie.  Okulista  zgodził  się 
takŜe  pozostać  lekarzem  prowadzącym  Bernarda  i 
sprawdzać  jego  ciśnienie  śródoczne  w  czasie  trzytygo-
dniowego programu wizualizacji, który zaproponowałem. W 
trakcie  naszej  wspólnej  pracy  poprosiłem  Bernarda,  aby 
przestał  przyjmować  lekarstwa,  i  chociaŜ  lekarz  nie  był  z 
tego  powodu  szczęśliwy,  to jednak  zgodził  się  poczekać  na 
efekty  ćwiczeń.  Aby  wzmocnić  wizualizację,  Bernard 
przypatrywał  sie  przekrojowi  oka,  poniewaŜ  musiał  sobie 
później wyobrazić kaŜdy szczegół.

 

Bernard  stosował  KANAŁ  SCHLEMMA  przez  trzy 

tygodnie  trzy  razy  dziennie,  przez  1-3  minuty.  Na  końcu 
tego  cyklu  okulista  sprawdził  ciśnienie  śródoczne  i  stwier-
dził,  Ŝe  nawet  bez  lekarstw  pozostaje  w  normie.  Pięć  lat 
później rozmawiałem z Bernardem. Powiedział mi, Ŝe nadal 
stosuje wizualizację oraz jeden z trzech zapisanych

 

 

— 130 —

 

— 131 —

 

 

Ciecz wodnista zostaje prawdopodobnie odsączona z krwi w 
naczyniach  włosowatych  ciała  rzęskowego  i  moŜe  być 
równieŜ przez nie wydzielana. Po wytworzeniu przepływa do 
komory tylnej, stamtąd przemieszcza się pomiędzy soczewką 
a  tęczówką  poprzez  źrenicę  do  komory  przedniej,  skąd 
zwykle  wędruje do wąskiego kanału, który przechodzi przez 
przednią część twardówki, czyli do kanału Schlemma. Kanał 
ten  funkcjonuje  jako  zatoka  Ŝylna  twardówki,  odpro-
wadzający ciecz wodnistą do licznych Ŝyłek.

 

leków  i  dzięki  temu  utrzymuje  stały  poziom  ciśnienia 
ś

ródocznego. Zwierzył mi się takŜe, Ŝe od czasu naszego spotkania 

z  powodzeniem  wykorzystuje  wizualizację  równieŜ  w  trudnych 
sytuacjach Ŝyciowych. 

KANAŁ SCHLEMMA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  poczuj,  jak  przez źrenicę 
twego oka przechodzi powietrze. Gdy wykonujesz wdech, źrenica 
otwiera  się,  wpuszczając  powietrze;  gdy  robisz  wydech,  źrenica 
zamyka się. Czujesz, Ŝe powietrze 

powoduje  falowanie  płynu  i  przepycha  strumień  cieczy  wodnistej 
przez  kanał  Schlemma.  Fala  przepływa  przez  kanał  do  przyległej 
(otwartej)  zatoki  Ŝylnej,  a  stamtąd  do  Ŝylnego  systemu 
odprowadzającego.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  ciśnienie  śródoczne 
powraca do normy. Otwórz oczy. 

LĘK

 

Nazwa: PSALM 23 oraz ODWRACANIE SIŁY GRAWITACJI 
Cel: Zlikwidować lęk. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb przez 1 lub 2 minuty co 15-30 

minut, aŜ lęk ustąpi. 

Nazwa: KRÓL Cel: 
Zlikwidować lęk. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, maksymalnie przez minutę co 

15-30 minut, aŜ lęk ustąpi. 

Nazwa: SPRZĄTANIE POKOJU 
Cel: Zlikwidować lęk. 
Częstotliwość: Cztery razy dziennie (rano, w południe, 

o zmierzchu oraz przed snem) przez 2 lub 3 minuty 
w ciągu 7 dni. 

Nazwa: NIE TRAĆ WIARY oraz WYSTRZEGAJ SIĘ LĘKU! 
Cel: Zlikwidować lęk. 
Częstotliwość:  ZaleŜnie  od  potrzeb,  przez  30  sekund  co  15  —30 

minut, aŜ lęk zniknie. 

Głównym  wrogiem  wiary  czy  zaufania  jest  lęk,  który  odnosi  się 
zawsze do kogoś lub czegoś, co znajduje się poza nami, w świecie 
zewnętrznym,  i  w  ten  sposób  róŜni  się  od    niepokoju    (patrz    s.   
91),   znajdującego  swoje  źródło 

 

— 132 —

 

— 133 —

 

w  naszym  wnętrzu.  Lęk  przed  mrokiem  jest  pierwszym  i 
podstawowym  rodzajem  lęku,  a  jego  pochodne  są  związane  ze 
strachem przed nie znanym oraz przed śmiercią (obawy związane 
z  umieraniem  pojawiają  się  zwykle  pomiędzy  szóstym  a  ósmym 
rokiem Ŝycia). Lęk wyolbrzymiony nazywany jest fobią. 

Moja praktyka kliniczna wskazuje na to, Ŝe lęk jest przewaŜnie 

konsekwencją  myśli  lub  działań,  które  uznajemy  za  moralnie 
niewłaściwe czy naganne. Prawda jest taka, Ŝe to my sami swoimi 
przekonaniami doprowadzamy do powstania lęku. Pomyśl, które z 
twoich  zachowań  czy  myśli  wpływają  na  zaistnienie  lęku:  jeśli 
przyznasz się do „współudziału" w jego tworzeniu, będziesz mógł 
takŜe  zostać  autorem  jego  unicestwienia.  Sam  powołałeś  lęk  do 
Ŝ

ycia,  więc  teraz  powinieneś  go  zniszczyć.  I  nie  złość  się,  Ŝe 

czynię cię odpowiedzialnym za to, co czujesz, ale uświadom sobie, 
Ŝ

e jeśli chcesz sam decydować o swoim Ŝyciu, musisz aktywnie na 

nie wpływać. Pomyśl więc, w jaki sposób wpędziłeś się w niewolę 
lęku,  a  na  pewno  znajdziesz  drogę  do  uwolnienia  się  od  niego  i 
poczujesz ulgę. 

Przeciwstawiłem  wcześniej  lęk  zaufaniu,  poniewaŜ  aŜ  nadto 

często zdarza się, Ŝe osoby obdarzone społecznym zaufaniem mają 
ogromne  kłopoty  z  przezwycięŜeniem  lęku.  W  Psalmie  23  Król 
Dawid  doskonale  określił  sposób  na  lęk  mówiąc:  „ChociaŜbym 
chodził  ciemną  doliną,  zła  się  nie  ulęknę,  bo  Ty  jesteś  ze  mną. 
Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza. [...] Mój kielich 
jest przeobfity"*. 

PoniŜej  przedstawiam  kilka  sposobów  zapanowania  nad 

lękiem.  Niektóre  z  tych  ćwiczeń  są  dość  krótkie,  ale  przecieŜ 
podstawą udanej wizualizacji jest zasada: „im krócej, tym lepiej". 
Dla naszej psychiki i ciała ćwiczenie 

wizualizacyjne  jest  wstrząsem,  dzięki  któremu  pobudzamy 
wrodzoną  zdolność  do  samouzdrawiania.  Zawsze,  gdy  tego 
potrzebujesz, moŜesz wybrać jedną wizualizację lub kilka z nich. 

PSALM 23 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe niesiesz 
ze sobą kij i laskę. Laska pomaga ci kroczyć prostą drogą, a kijem 
odstraszasz  kaŜdą  przeraźliwą  zjawę,  z  którą  zetkniesz  się  na 
twojej drodze. Potem wyobraź sobie przepełniony kielich. Otwórz 
oczy, mając świadomość, Ŝe lęk zniknął. 

ODWRACANIE SIŁY GRAWITACJI 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  jeden  wydech.  Czujesz,  Ŝe  za  chwilę 
porwie  cię  nieznana  siła.  Wyobraź  ją  sobie.  Potem  odwróć 
przyciąganie i  unieś się  wysoko ponad nią.  Czujesz, jak opuszcza 
cię lęk. Otwórz oczy. 

KRÓL 

Zawsze  kiedy  czujesz  lęk,  zamknij  oczy  i  wyobraź  sobie  twarz 
króla,  albo  innej,  odwaŜnej  osoby,  którą  znasz.  Potem  połącz  się 
na chwilę z tą postacią, wchodząc w jej ciało. Otwórz oczy. Wiesz, 
Ŝ

e lęk minął. 

SPRZĄTANIE POKOJU 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyczyść dokładnie osiem 
kątów  pokoju  (cztery  na  dole,  cztery  u  sufitu).  Nie  przerywaj 
pracy, dopóki nie zniknie wszelki kurz. Potem otwórz oczy mając 
ś

wiadomość, Ŝe lęk minął. 

* Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu; wyd. trzecie poprawione; 

Wydawnictwo Pallotinum; Poznań—Warszawa 1980.

 

— 134 —

 

— 135 —

 

NIE TRAĆ WIARY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Przekształć  lęk  w  wiarę. 
Wyobraź ją sobie i zatrzymaj ten obraz dla siebie. Otwórz oczy. 

WYSTRZEGAJ SIĘ LĘKU! 

Zamknij oczy. Wykonaj jeden wydech. Przestrasz się lęku! Potem 
przejdź od strachu do zadziwienia. Otwórz oczy. 

ŁUSZCZYCA

 

Nazwa: ARKTYCZNE ŁUSKI 
Cel: Zlikwidować łuszczycę. 
Częstotliwość: Trzy 21-dniowe cykle z 7-dniowymi przerwami; 3 

minuty w pierwszym cyklu, 1-2 minuty w drugim, a w trzecim 
30 sekund do minuty. Jeśli po tych trzech cyklach twój stan nie 
poprawi się, idź do lekarza. Jeśli zauwaŜysz, Ŝe skóra wygląda 
choć  trochę  lepiej,  stosuj  wizualizację  aŜ  do  osiągnięcia 
oczekiwanych rezultatów. 

Łuszczyca  jest  często  występującym  schorzeniem  skóry,  które 
dotyka  około  4%  populacji  białych  (ludzie  czarni  cierpią  na  nią 
bardzo rzadko). Czasami występuje jedynie w określonym miejscu 
na ciele, ale moŜe teŜ obejmować całą powierzchnię skóry. Zdarza 
się,  Ŝe  chorobie  tej  towarzyszy  stopniowo  unieruchamiający  ciało 
artretyzm. Stan ten wynika zarówno z czynników emocjonalnych, 
jak  i  społecznych.  Pacjenci  dotknięci  tą  chorobą  targani  są  uczu-
ciami  gniewu  i  Ŝalu  oraz  odczuwają  wielki  zamęt,  zaŜenowanie  i 
frustrację  z  powodu  relacji  społecznych.  Uczucia  te  są  jednak  u 
nich  „głęboko  zamroŜone"  i  właśnie  na  zasadzie  takiego  stanu 
„głębokiego zamroŜenia uczuć" po- 

wstało  ćwiczenie,  które  polecam  jako  skuteczne  w  walce  z 
łuszczycą. Nazwałem je ARKTYCZNYMI ŁUSKAMI. 

Pacjent,  nazwijmy  go  Greg,  przyszedł  do  mnie  po  4  latach 

cierpienia  spowodowanego  łuszczycą.  Od  stóp  do  głów  pokryty 
był  łuszczącymi  się  płatami  skóry  i  miał  juŜ  pierwsze  artretyczne 
zmiany  w  palcach.  Wypróbował  wszystkie  najnowsze  metody 
leczenia  łuszczycy,  które  jednak  okazały  się  bezskuteczne. 
Zastosowanie  wizualizacji  było  dla  niego  ostatnią  deską  ratunku. 
Potem  mógł  jedynie  zdecydować  się  na  leczenie,  które  nie  tylko 
zatruwało  organizm,  ale  takŜe  zwiększało  prawdopodobieństwo 
wystąpienia raka skóry. 

Greg  zastosował  dwie  wizualizacje:  ARKTYCZNE  ŁUSKI 

oraz  WNĘTRZEM  NA  ZEWNĄTRZ.  To  ostatnie  ćwiczenie 
stosuje  się  głównie  przy  schorzeniach  układu  Ŝo-łądkowo-
jelitowego,  jednak  stwierdziłem,  Ŝe  w  przypadku  Grega  istnieje 
związek  pomiędzy  łuszczycą  a  odkładaniem  się  toksycznych 
substancji  w  okręŜnicy:  jego  dieta  obfitowała  w  tłuszcze,  a 
ponadto Greg Ŝywił  się głównie  w restauracjach szybkiej obsługi. 
Gdy  doszło  do  naszego  następnego  spotkania  trzy  miesiące 
później,  okazało  się,  Ŝe  po  trzech  pełnych  cyklach  wizualizacji 
Greg  zaczął  bardziej  uwaŜnie  dobierać  sobie  potrawy,  nie  brał 
Ŝ

adnych lekarstw i pilnie wykonywał oba ćwiczenia. W rezultacie 

łuszczyca  zniknęła  w  90%:  pozostały  jedynie  niewielkie  plamki. 
Powiedział  mi,  Ŝe  nie  ma  Ŝadnych  wątpliwości  co  do  przyczyn 
poprawy swego stanu zdrowia: wizualizacja okazała się skuteczna. 
A  oto  ćwiczenie  ARKTYCZNE  ŁUSKI,  które  pomogło  Gregowi 
pozbyć się łuszczycy: 

ARKTYCZNE ŁUSKI 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
nagi  i  poczuj  to.  Siedzisz  na  biegunie  północnym.  Masz  ze  sobą 
złoty  nóŜ  do  łamania  lodu,  którym  usuwasz  wszystkie  białe  łuski 
ze swego ciała. Gdy się ich 

 

— 136 —

 

— 137 —

 

pozbędziesz  i  zobaczysz  zdrową  skórę,  wejdź  do  lodowatej, 
arktycznej  wody,  a  potem  umyj  się  w  niej  dokładnie  i  poczuj  to. 
Następnie  wyjdź  z  wody.  Zobacz  i  poczuj,  Ŝe  całe  twoje  ciało 
pokrywa  cienka  warstwa  lodowatej,  arktycznej  wody.  WłóŜ 
królewski,  purpurowy  płaszcz  i  zobacz,  jakie  zdrowe  jest  twoje 
ciało, na którym nie ma ani jednej łuski. Otwórz oczy. 

MONONUKLEOZA

 

Nazwa:  BIALI  RYCERZE,  BLISKI  OBROŃCA  oraz  BIAŁY 

ORZEŁ (wszystkie pobudzają system immunologiczny) 

Cel: Pozbyć się mononukleozy. 
Częstotliwość:  Raz  dziennie  przez  3  minuty,  poświęcając  siedem 

dni na jedno ćwiczenie — razem 21 dni. 

Mononukleoza — tzw. choroba pocałunków — charakteryzuje się 
między 

innymi 

powracającymi 

okresami 

nietypowego 

i 

nieuzasadnionego  zmęczenia  i  wyczerpania.  Wydaje  się,  Ŝe  wirus 
mononukleozy jest przekazywany głównie w trakcie pocałunku — 
stąd  jej  potoczna  nazwa.  Występuje  przewaŜnie  wśród  ludzi 
młodych, a objawami przypomina bardziej powaŜne choroby i po 
wykluczeniu  wszystkich  innych  moŜliwości  jest  często  stawianą 
diagnozą.  Właściwie  nie  ma  jednoznacznie  skutecznego  sposobu 
leczenia  mononukleozy:  najpewniejsze  jest  spędzenie  kilku 
tygodni  w  łóŜku.  PoniŜszy  cykl  ćwiczeń  powinien  być 
przeprowadzony w ciągu trzech tygodni. 

BIALI RYCERZE — pierwszy tydzień 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  biali 
rycerze muszą walczyć z wojownikami, którzy zajęli twierdzę. Po 
zwycięstwie nad wojownikami biali rycerze 

muszą  walczyć  jeszcze  raz,  poniewaŜ  wojownicy  kontratakują  i 
chcą przejąć posterunki. Gdy skończy się zwycięska bitwa białych 
rycerzy, otwórz oczy. 

BLISKI OBROŃCA — drugi tydzień 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  białe 
plamki  na  skórze  lamparta.  Zobacz,  jak  wchodzisz  w  tę  skórę: 
twoje dłonie i stopy są całkowicie przez nią przykryte. (Ci spośród 
was,  którzy  przeszli  operację  lub  byli  ranni,  mogą  sobie 
wyobrazić,  jak  zoperowana  część  ciała  powraca  do  normalnego 
stanu, a blizny znikają.) Zobacz i poczuj, a potem napraw i ułóŜ w 
doskonałym  porządku  wszystkie  białe  plamki,  które  mają  jakieś 
wady.  Wszystkie  muszą  być  idealnie  białe  i  okrągłe,  więc  sam 
umieszczasz  białe  włosy  w  odpowiednich  miejscach.  Gdy  skóra 
lamparta  jest  doskonała,  poczuj,  Ŝe  jesteś  zupełnie  zdrowy  i 
wynurz się z niej powoli. Potem otwórz oczy. 

BIAŁY ORZEŁ — trzeci tydzień 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Stań  się  białym  orłem 
szybującym  po  niebie.  Widzisz  jakiś  ruch  na  ziemi.  Wiesz,  Ŝe  to 
jaguar. Pikujesz w dół i zabijasz młodego jaguara. Potem wróć do 
swego  gniazda  i  zanieś  go  swoim  orlętom.  Znów  widzisz  dwa 
młode jaguary na ziemi. Pikujesz w dół i  wbijasz  w  nie pazury, a 
potem  trzymając  obydwa  w  szponach  zanosisz  je  do  swego 
gniazda.  KaŜdego  dnia  musisz  zabierać  dwa  jaguary  do  gniazda  i 
Ŝ

ywić się nimi. Potem otwórz oczy. 

NADCIŚNIENIE

 

Nazwa:  KOSTKI  LODU  oraz  UZDRAWIAJĄCE  SŁOŃCE  Cel: 
Przywrócić normalny poziom ciśnienia krwi. 

 

— 138 —

 

— 139 —

 

Częstotliwość: Przez 3-5 minut trzy razy dziennie i zawsze, kiedy 

poczujesz, Ŝe twoje ciśnienie podniosło się. 

Nazwa: ZJEDNOCZENIE Z RYTMEM NATURY Cel: 
Przywrócić normalny lub utrzymać stały poziom ciśnienia krwi. 
Częstotliwość: Przez 3 minuty trzy razy dziennie lub zawsze, gdy 
czujesz, Ŝe twoje ciśnienie podnosi się. 

Wysokie  ciśnienie  krwi  bywa  zwykle  powiązane  z  uczuciem 
niepokoju,  gniewem  lub  ambicją.  Gdy  popychamy  samych  siebie 
do osiągania coraz to nowych celów, czujemy się „wypaleni". Przy 
nadciśnieniu  wszystko  się  w  nas  „gotuje"  —  takŜe  krew  —  i 
musimy  znaleźć  sposób,  aby  się  „ostudzić".  W  przypadku  tej 
dolegliwości istotna jest wnikliwa analiza wszystkich połączonych 
czynników,  które  obejmują  zarówno  nasze  emocje,  jak  i  sposób 
Ŝ

ywienia.  Trzeba  takŜe  pamiętać  o  tym,  aby  wziąć  pod  uwagę 

swoją ogólną sytuację Ŝyciową. Być moŜe okaŜe się, Ŝe to, co i jak 
jesz, wpływa bezpośrednio na stan twojego zdrowia i emocji. Tak 
jest  na  przykład  w  przypadku  soli,  o  której  wiemy,  Ŝe  powoduje 
wzrost  ciśnienia,  ale  poniewaŜ  występuje  we  wszystkich  niemal 
produktach, staliśmy się od niej uzaleŜnieni. 

W 1986 roku Narodowy Instytut Zdrowia ogłosił, Ŝe najlepszą 

metodą leczenia nadciśnienia jest medytacja, co oznacza, Ŝe zanim 
sięgniemy  po  leki,  powinniśmy  spróbować  unormować  ciśnienie 
poprzez działanie umysłu. 

Wiele  osób  z  nadciśnieniem  często  wyczuwa  wewnętrznie,  Ŝe 

ich  ciśnienie  podnosi  się.  KaŜde  z  poniŜszych  ćwiczeń  moŜe  być 
stosowane  zawsze  wtedy,  kiedy  taki  stan  nadchodzi,  ale  sprawdź 
działanie  wszystkich,  abyś  mógł  wybrać  to,  które  najbardziej  ci 
odpowiada. 

 

KOSTKI LODU 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
podchodzisz  do  lodówki  i  wyjmujesz  z  zamraŜalnika  trzy  lub 
cztery  kostki  lodu.  Umyj  nimi  głowę,  twarz  i  szyję  i  poczuj,  jak 
chłód przenika przez wszystkie pory skóry, po czym dostaje się do 
krwiobiegu  w  mózgu.  Widzisz,  jak  niebieski  i  lodowaty  chłód 
wędruje z mózgu poprzez szyję do tułowia, potem przenika do rąk 
i  nóg,  aŜ  wreszcie  dociera  do  koniuszków  wszystkich  palców. 
Wtedy,  gdy  chłód  dotrze  do  końców  palców  nóg  i  rąk, 
uświadamiasz  sobie,  Ŝe  twoje  ciśnienie  wróciło  do  normy.  Teraz 
moŜesz otworzyć oczy. 

Wykonuj  to  ćwiczenie  powoli.  Powinieneś  poczuć  przepływ 

niebieskiego chłodu i zobaczyć go w kaŜdej części twego ciała. 

UZDRAWIAJĄCE SŁOŃCE 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Zobacz i poczuj, jak z góry 
wnika w ciebie światło słoneczne. Promienie słońca przedostają się 
do  twoich  ramion  i  ud.  Zobacz  i  poczuj,  jak  te  promienie 
przemieszczają  się  powoli  w  dół  przez  kaŜdy  odcinek  twoich 
ramion i ud. Czujesz, Ŝe ogarnia cię ciepło. Potem wyobraź sobie, 
Ŝ

e promienie przechodzą przez łokcie oraz kolana do górnej części 

twoich przedramion i łydek, po czym bardzo powoli ślizgają się w 
dół.  Widzisz  je  i  czujesz.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  twoje  ciśnienie 
wraca  do  normy,  ale  wędrowanie  promieni  słońca  przez  twoje 
ciało  trwa  nadal:  czujesz  i  widzisz,  jak  ciepło  spływa  do  twoich 
nadgarstków  i  kostek,  potem  do  stóp  i  dłoni,  by  wreszcie  dotrzeć 
do końcówek palców nóg i rąk. Gdy zobaczysz, Ŝe ciepło ogarnęło 
wszystkie koniuszki, otwórz oczy. 

 

— 140 —

 

 

141-

 

 

ZJEDNOCZENIE Z RYTMEM NATURY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
znajdujesz  się  w  takim  naturalnym  otoczeniu,  które  działa  na 
ciebie  uspokajająco.  Gdziekolwiek  to  będzie,  wyobraź  sobie,  Ŝe 
stajesz  się  częścią  natury  i  dostosowujesz  swój  rytm  do  rytmu 
natury. Jeśli jesteś nad  morzem,  weź  w ręce piasek  i przepuść  go 
przez  palce.  Widzisz  nad  sobą  bezchmurne,  błękitne  niebo  i 
jaskrawe słońce  w kolorze złota. Promienie słońca ogrzewają cię. 
Czujesz zapach morza i słyszysz, jak fale uderzają o brzeg. Rytm 
twojego  ciała  dopasowuje  się  do  rytmu  wybijanego  przez  fale. 
Wiesz, Ŝe twoje ciśnienie stabilizuje się. Otwórz oczy. 

NAŁÓG

 

Nazwa:  WYZWOLENIE  PRZEZ  POWTÓRNE  DOŚWIAD-

CZENIE 

Cel:  Znaleźć  drogę  wyjścia  z  nałogu  (podaj  nazwę  uzaleŜnienia, 

na które cierpisz). Jeśli masz więcej nałogów, pracuj tylko nad 
jednym w danym okresie. 

Częstotliwość: Przez 3 minuty trzy razy dziennie w trakcie pełnej 

serii,  czyli  trzech  21-dniowych  cykli  z  7--dniowymi 
przerwami.  Jeśli  nie  zauwaŜasz  poprawy,  przeprowadź 
następną serię. 

Przyzwyczajenie jest drugą naturą człowieka. Nałóg zaś to rodzaj 
przyzwyczajenia, które przybrało ekstremalną formę i nad którym 
straciliśmy kontrolę w stopniu większym, niŜ większości z nas się 
wydaje. 

Charakterystyczne 

dla 

nałogu 

jest 

odczuwanie 

intensywnego „głodu". 

O ile właściwie wszystko, z czym mamy w Ŝyciu do czynienia, 

moŜe  wywołać  nasze  uzaleŜnienie,  o  tyle  jednak  wydaje  się,  Ŝe 
niektóre  substancje  lub  czynności  mają  nad  nami  większą  władzę 
niŜ inne i są bardziej destrukcyjne. 

Nie  ma  tu  potrzeby  ich  wymieniać,  poniewaŜ  wszyscy  jesteśmy 
ś

wiadomi róŜnorodności nałogów. Wizualizacja moŜe być jednym 

ze sposobów uwolnienia się od nich. 

Ogólnie  mówiąc,  najbardziej  istotnym  wraŜeniem  czy 

uczuciem związanym z nałogiem jest ból fizyczny lub umysłowy. 
Jeśli  ktoś  ma  niski  próg  bólu,  to  jego  stopień  uzaleŜnienia  jest 
wysoki.  Ci,  którzy  mają  wysoki  próg  bólu  mogą  mimowolnie 
popaść  w  nałóg,  poniewaŜ  potrzebują  coraz  większej  ilości  danej 
substancji,  aby  uśmierzyć  ból  —  to  właśnie  takie  sytuacje 
sprzyjają leko- i narkomanii. 

PoniŜszy  zestaw  powiązanych  ze  sobą  ośmiu  ćwiczeń  ma  na 

celu  przerwanie  nałogu.  MoŜna  je  stosować  równolegle  z  innymi 
rodzajami  terapii.  Wszystkie  ćwiczenia  otrzymały  nazwę 
WYZWOLENIE PRZEZ POWTÓRNE DOŚWIADCZENIE. Gdy 
będziesz określał cel swojego ćwiczenia, powinieneś podać nazwę 
uzaleŜnienia.  Zwykle  na  zerwanie  z  nałogiem  i  wprowadzenie 
nowego  nawyku  potrzeba  21  dni.  Jeśli  w  ciągu  7  dni  przerwy 
nadal  będziesz  odczuwał  pragnienie,  wykonaj  kilka  „ćwiczeń  ha-
mujących": przerwij choć na sekundę czynność, którą wykonujesz 
machinalnie  —  poczekaj  chwilę,  zanim  włączysz  światło  lub 
odbierzesz  telefon,  wybierz  inną  trasę  do  pracy  lub  zjedz  coś 
niezwykłego  na  śniadanie.  Im  bardziej  się  zaangaŜujesz  w 
wykonywanie tych ćwiczeń, tym lepsze będą ich rezultaty. 

WYZWOLENIE PRZEZ POWTÓRNE 

DOŚWIADCZENIE 

1. Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie i odczuj, 
Ŝ

e  jesteś  dzieckiem,  któremu  przez  długie  okresy  lub  bardzo 

często  jest  zimno.  Wykonaj  jeden  wydech.  Poczuj,  Ŝe  jesteś 
dzieckiem,  które  przez  długi  czas  odczuwa  głód.  Zrób  jeden 
wydech.  Teraz  poczuj,  Ŝe  jesteś  dzieckiem,  które  na  długi  czas 
pozostawiono w odosobnieniu. Otwórz oczy. 

 

— 142 —

 

— 143 —

 

2.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

jesteś  dzieckiem  sfrustrowanym  z  powodu  nieza-spokojenia 
innych podstawowych potrzeb. Otwórz oczy. 

3.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Stań  się  na  nowo 

dzieckiem,  które  jest  świadkiem  przeraŜających  konfrontacji. 
Potem otwórz oczy. 

4.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Uświadom  sobie  i 

odczuj,  co  stało  się  w  twoim  Ŝyciu  z  powodu  tłumienia  tych 
bolesnych uczuć z czasów dzieciństwa. Otwórz oczy. 

5.

 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Odkryj zasłonę, pod 

którą kryje się ból. Otwórz oczy. 

6.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Uświadom  sobie  i 

poczuj,  Ŝe  wszędzie  tam,  gdzie  tłumimy  ból,  zagłuszamy  takŜe 
przyjemność. Otwórz oczy. 

7.

 

Zamknij oczy. Wykonaj jeden wydech. Poczuj, jak miłe jest 

Ŝ

ycie bez tłumienia uczuć. Otwórz oczy. 

8.

 

Zamknij oczy. Wykonaj jeden wydech. Poczuj nową jakość 

radości,  której  przeŜywanie  jest  moŜliwe  dzięki  temu,  Ŝe  nie 
tłumisz w sobie pierwotnego bólu. Otwórz oczy. 

NATRĘTNE MYŚLI

 

Nazwy: POKARM Z MYŚLI oraz PRZEŁĄCZNIK Cel: 
Opanować natrętne myśli. 
Częstotliwość: Przez kilka sekund codziennie, w zaleŜności od 

potrzeb. 

Niektórzy  z  nas  nie  potrafią  opanować  tego,  co  wyprodukuje 
umysł  i  często  okazuje  się,  Ŝe  toniemy  w  morzu  zwodniczych 
myśli, które wywołują roztargnienie i przeszkadzają w normalnym 
funkcjonowaniu.  Taka  sytuacja  jest  w  psychologii  określana  jako 
natręctwo myślowe. Wydawać by się mogło, Ŝe do naszego mózgu 
zakradł się jakiś mały, złośliwy duszek, który przejął kontrolę 

nad  machiną  myślenia.  PoniŜej  zamieściłem  dwa  ćwiczenia 
wizualizacyjne,  które  pomogą  ci  odzyskać  kontrolę  nad  tym 
skomplikowanym  urządzeniem.  Zwróć,  proszę,  uwagę,  Ŝe  w 
Ŝ

adnym z tych ćwiczeń nie jest konieczny wydech na wstępie. 

POKARM Z MYŚLI 

Zamknij  oczy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  kaŜda  twoja  myśl  jest 
dŜdŜownicą.  Podaj  robaka  ptakowi,  który  chwyta  go  w  dziób  i 
odlatuje. Zrób to szybko. Potem otwórz oczy. 

PRZEŁĄCZNIK 

Zamknij  oczy.  Wyobraź  sobie  czerwony  przełącznik  w  twojej 
lewej  półkuli  mózgowej.  Przestaw  przełącznik,  aby  zatrzymać 
napływ myśli. Otwórz oczy. 

NIEPŁODNOŚĆ

 

Nazwa: URODZAJNY OGRÓD 
Cel: Zajść w ciąŜę. 

Częstotliwość:  Przez  2-3  minuty  raz  dziennie  w  ciągu  7  dni  od 

dnia  rozpoczęcia  owulacji,  niezaleŜnie  od  liczby  odbytych 
stosunków. 

Niepłodność  moŜe  wynikać  z  przyczyn  fizycznych,  np.  niskiego 
poziomu  produkcji  hormonu,  lub  niemoŜności  przedostania  się 
komórki  jajowej  przez  jajowód,  ale  moŜe  być  takŜe  związana  ze 
skomplikowanymi  czynnikami  emocjonalnymi,  do  których 
naleŜałoby  zaliczyć  ambiwalentny  stosunek  do  posiadania  dzieci 
oraz napięcia między małŜonkami. PoniŜsze ćwiczenie uwzględnia 
zarówno czynniki fizyczne, jak i psychiczne. 

 

— 144 —

 

— 145 —

 

 

URODZAJNY OGRÓD 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz  do  pięknego  ogrodu.  Odszukaj  w  nim  drzewo  oraz 
strumień  czystej  wody.  Wykąp  się  w  nim  i  pozwól,  aby  woda 
wniknęła  w  ciebie  i  umyła  wszystkie  komórki  jajowe.  Potem 
wyjdź  i  usiądź  pod  drzewem  patrząc,  jak  promienie  słońca 
przedzierają się pomiędzy gałęziami. Niebo jest błękitne. Spójrz w 
prawo i wyraź Ŝyczenie lub pomódl się o to, czego pragniesz. Zrób 
to szybko. Potem wezwij swego partnera do ogrodu; niech połoŜy 
się  przy  tobie  pod  drzewem.  Trzymajcie  się  za  ręce.  Widzisz,  jak 
błękitne  światło  tworzy  nad  wami  kopułę.  Patrz,  co  dzieje  się  z 
twoim  ukochanym.  Później  wychodzicie  z  ogrodu,  wspólnie 
kołysząc dziecko. MoŜesz otworzyć oczy. 

NIEPOKÓJ

 

Nazwy:  ODDYCHANIE,  PUSTYNNA  BURZA,  INDIANIN 

AMERYKAŃSKI,  NIEBIESKIE  ŚWIATŁO,  KOLOROWA 
SPIRALA LABIRYNTU, MUMIA oraz SPOKOJNE WODY 

Cel: Wyzbyć się uczucia niepokoju. 
Częstotliwość:  Codziennie,  zaleŜnie  od  potrzeb.  Wybrane 

ć

wiczenie  —  lub  kilka  z  nich  —  wykonuj  zawsze  wtedy,  gdy 

poczujesz niepokój, poświęcając kaŜdemu najwyŜej 3 minuty. 

Obok  depresji  jest  to  drugi  najbardziej  rozpowszechniony 
niepoŜądany  stan  emocjonalny,  wynikający  z  przyczyn  we-
wnętrznych,  a  nie  —  jak  w  przypadku  lęku  —  z  powodów 
znajdujących  się  w  naszym  otoczeniu.  Niepokój  powstaje  zawsze 
w  związku  z  upływem  czasu,  a  dokładniej  z  troską  o  przyszłość. 
Tak  naprawdę  nic  o  przyszłości  nie  wiemy:  istnieje  jedynie 
potencjalnie  w  naszej  świadomości.  Człowiek  ma  jednak 
tendencję,  aby  traktować  przyszłość  jako  twór  rzeczywisty,  który 
moŜna  kontrolować,  przekształcać  lub  poddawać  manipulacji.  To 
niefortunne  załoŜenie,  z  powodu  którego  cierpi  większość  z  nas, 
wywołuje  rozdraŜnienie  i  zaŜenowanie  charakterystyczne  dla 
niepokoju.  Jest  mało  prawdopodobne,  aby  udało  nam  się  tej  za-
sadzki  całkowicie  uniknąć.  Prędzej  czy  później  kaŜdy  z  nas  na 
pewno pozna to uczucie. 

Przedstawiam  tutaj  siedem  ćwiczeń,  które  pomogą  ci  szybko 

przebrnąć przez chwile niepokoju. Niektóre z nich będą ci bardziej 
odpowiadały niŜ inne. Wybierz te, które przyniosą ci ulgę. 

ODDYCHANIE 

Gdy  poczujesz  niepokój,  skoncentruj  się  natychmiast  na  od-
dychaniu. W sytuacji dla nas niewygodnej czy przeraŜającej 

 

— 146 —

 

— 147 —

 

 

pochwa

 

ulega  ono  zawsze  zmianie.  Jeśli  uda  ci  się  zyskać  kontrolę  nad 
oddychaniem,  opanujesz  takŜe  niepokój.  Zacznij  wykonywać 
długie,  powolne  wydechy  przez  usta,  natomiast  przy  wdechu 
wciągaj  powietrze  w  normalnym  tempie  przez  nos.  Kontroluj  w 
ten sposób oddychanie do chwili, gdy się uspokoisz. Pamiętaj, Ŝe 
nie  wolno  robić  głębokich  wdechów,  poniewaŜ  wpłyną  one 
jedynie  na  podwyŜszenie  poziomu  adrenaliny,  a  ponadto  mogą 
spowodować omdlenie. 

PUSTYNNA BURZA 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz na pustynię niosąc ze sobą plecak. W oddali zauwaŜasz 
czarną  chmurę,  która  zbliŜa  się  do  ciebie.  Wiesz,  Ŝe  nadchodzi 
piaskowa  burza  niepokoju.  Wyjmujesz  więc  z  plecaka  zwinięty 
namiot,  rozkładasz  go  i  ustawiasz,  wbijając  w  piasek  kołki. 
Wchodzisz  do  środka  i  zamykasz  wejście.  Słyszysz,  jak  burza 
szaleje  wokół  ciebie,  a  piasek  uderza  w  dach  namiotu.  Wiesz,  Ŝe 
kiedy burza minie, zniknie teŜ twój niepokój. Potem otwórz oczy. 

AMERYKAŃSKI INDIANIN 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
nad  morzem.  Niebo  jest  bezchmurne.  Widzisz  i  czujesz,  Ŝe  twój 
niepokój  trwa  w  tobie  jak  kamień  czy  skała.  Czujesz,  Ŝe  woda  i 
wiatr  wymywają  tę  skałę,  a  silne  podmuchy  i  fale  zabierają 
rozkruszony  kamień.  Gdy  skała  zostanie  całkowicie  zniszczona, 
zniknie takŜe twój niepokój. Wtedy moŜesz otworzyć oczy. 

NIEBIESKIE ŚWIATŁO 

Zamknij  oczy,  wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz  na  przepiękną  łąkę.  Wchłaniasz  niebieskozło-te 
ś

wiatło, mieszaninę jaskrawego światła słonecznego 

i  bezchmurnego,  błękitnego  nieba,  a  wydychasz  szary  dym  — 
dwutlenek  węgla  —  który  unosi  się  w  górę  i  po  chwili  znika. 
Niebieskie  światło  krąŜy  w  twoim  krwiobiegu,  sięga  do  kaŜdego 
zakątka  ciała,  uspokajając  cię  i  wyciszając.  Dociera  teŜ  do 
koniuszków  palców  i  wydostaje  się  przez  nie  na  zewnątrz, 
otaczając  twoje  ciało  szafirowoniebieską  łuną.  Zewnętrzna 
poświata niebieskiego światła łączy się poprzez most twojego ciała 
z  krąŜącym  wewnątrz  strumieniem  błękitu.  Kiedy  zauwaŜysz,  Ŝe 
połączenie  nastąpiło,  uświadom  sobie,  Ŝe  niepokój  opuścił  cię. 
Otwórz oczy. 

KOLOROWA SPIRALA LABIRYNTU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wędrujesz  przez  kolorowy  spiralny  labirynt.  Gdy  z  niego 
wyjdziesz,  uświadom  sobie,  Ŝe  twój  niepokój  minął,  po  czym 
otwórz oczy. 

MUMIA 

Zamknij  oczy,  wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
zabandaŜowaną  mumią.  Zdejmij  wszystkie  bandaŜe,  zwiń  je  i 
wyrzuć.  Wykonaj  jeden  wydech  i  odszukaj  grotę.  Wejdź  do  jej 
ś

rodka  i  znajdź  swój  sarkofag.  Wejdź  do  środka  i  jako  ponownie 

zabandaŜowana  mumia  połóŜ  się  w  nim.  Zdejmij  bandaŜe  i 
uświadom sobie, Ŝe opuścił cię niepokój. Potem wyjdź z trumny i z 
groty, spójrz na błękitne niebo i otwórz oczy. 

SPOKOJNA WODA 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie i poczuj, Ŝe 
całe  twoje  jestestwo  staje  się  gładką  powierzchnią  spokojnego 
jeziora, w którym odbija się rozgwieŜdŜone niebo. Gdy w pełni to 
odczujesz,  uświadom  sobie,  Ŝe  twój  niepokój  zniknął  i  otwórz 
oczy. 

 

— 148 —

 

— 149 —

 

NIEZDECYDOWANIE

 

Nazwy: WAGA oraz CZARNE SAMOCHODY Cel: 
Podjąć decyzję. 

Częstotliwość: Jednorazowo, gdy zaistnieje potrzeba, przez 

minutę. 

Wątpliwości  leŜą  u  podstaw  większości  naszych  problemów,  a 
przejawiają się między innymi w tak istotnej dziedzinie Ŝycia, jaką 
jest  podejmowanie  decyzji.  Wielu  z  was  wie  zapewne,  jak 
bolesnym  i  długotrwałym  procesem  jest  zdecydowanie  się  na 
określony  krok  i  niezaleŜnie  od  tego,  ile  czasu  spędzicie  na 
rozwaŜaniach  oraz  ile  dodatkowych  informacji  weźmiecie  pod 
uwagę  —  nie  zyskujecie  wcale  tej  pewności,  na  którą  liczyliście. 
Nie  macie  Ŝadnej  gwarancji,  Ŝe  wszystko  dobrze  się  skończy. 
Okazuje  się  w  dodatku,  Ŝe  im  więcej  rozmyślacie,  tym  bardziej 
odlegle  stają  się  konkretne  odpowiedzi.  Prawda  jest  taka,  Ŝe  w 
większości  przypadków  nie  moŜna  przewidzieć  wszystkich 
rozwiązań.  Podejmowanie  decyzji  opiera  się  na  woli  działania,  a 
nie na gromadzeniu coraz to nowych informacji. Jedynie działanie 
daje 

pewność. 

Jednym 

z 

moich 

ulubionych 

ć

wiczeń 

wizualizacyjnych,  ułatwiających  podejmowanie  decyzji,  jest 
Waga. Jeśli  natomiast  musisz  wybierać pomiędzy dwiema  równie 
atrakcyjnymi  (jak  ci  się  wydaje)  rzeczami,  zjawiskami  czy 
osobami  —  kochankami,  propozycjami  pracy  czy  szkołami  — 
spróbuj zastosować CZARNE SAMOCHODY. 

WAGA 

Zamknij  oczy,  wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  stoisz 
przy wielkiej, złotej wadze ze złotym pojemnikiem na kaŜdej szali. 
Weź  biały  notes.  Na  kartce  papieru  napisz  pozytywny  aspekt 
określonej  decyzji  i  połóŜ  tę  kartkę  na  jednej  szali.  Potem  napisz 
kolejne korzyści — kaŜdą na 

oddzielnej kartce — i kładź je po kolei na wadze. Następnie spisz 
na osobnych kartkach korzyści wynikające z podjęcia innej decyzji 
i połóŜ je na drugiej szali. Zobacz, która decyzja przewaŜy szalę i 
otwórz oczy. Natychmiast wprowadź decyzję w Ŝycie. 

Jeśli  nie  przewaŜy  Ŝadna  szala,  przyjrzyj  się  jeszcze  raz 

korzyściom,  które  spisałeś  i  pomyśl,  czy  wszystkie  zostały 
umieszczone  na  wadze.  Jeśli  tak,  to  znaczy,  Ŝe  albo  nie  jesteś 
jeszcze  gotów  do  podjęcia  decyzji,  albo  nie  zaleŜy  ci  na  zmianie 
sytuacji tak bardzo, jak sądziłeś. 

CZARNE SAMOCHODY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
spacerujesz  środkiem  dwupasmowej,  jednokierunkowej  jezdni. 
Nagle  z  tyłu  z  obu  stron  podjeŜdŜają  do  ciebie  dwa  czarne 
samochody. Nie zastanawiając się, otwierasz drzwi jednego z nich 
i  wsiadasz  do  środka.  Patrzysz,  kto  prowadzi.  Teraz  otwórz  oczy. 
Ten, kto siedział za kierownicą, oznacza twoją decyzję. 

NOWOTWORY NIEZŁOŚLIWE

 

(patrz: POLIPY I NOWOTWORY) 

NOWOTWORY (patrz: POLIPY I NOWOTWORY) 

OBRZĘK (zobacz takŜe: ZESPÓŁ NAPIĘCIA 

PRZEDMIESIĄCZKOWEGO) 

Nazwa: WYSIEWANIE NASION Cel: Zlikwidować lub złagodzić 
obrzęk. Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, aŜ do ustąpienia ob-
rzęku; przez 2-3 minuty co godzinę lub dwie. 

 

— 150 —

 

— 151 —

 

Obrzęk  w  terminologii  medycznej  jest  określany  jako  „oe-dema". 
Jego  przyczyną  moŜe  być  Ŝylakowatość,  zablokowanie  systemu 
limfatycznego,  infekcja  albo uraz.  NiezaleŜnie  jednak  od  powodu 
pojawienia się obrzęku, zalecam następującą wizualizację: 

WYSIEWANIE NASION 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  leŜysz 
na  bardzo  Ŝyznym  brzegu  rzeki  (np.  brzegu  Nilu  czy  Missisipi). 
Okryj  spuchniętą  część  ciała  błotem  i  wy-siej  na  nim  szybko 
kiełkujące  ziarna.  Zobacz  i  poczuj,  jak  ziarna  kiełkują  i 
wypuszczają korzenie, docierając do twojej skóry i dalej do tkanki 
dotkniętej  obrzękiem.  Korzenie  pochłaniają  płyn  z  twojego  ciała. 
Widzisz i czujesz, jak ziarna zamieniają się w rośliny, które pękają 
od  nadmiaru  płynu.  Widzisz  i  uświadamiasz  sobie,  Ŝe  twoja 
opuchlizna  zniknęła.  Usuń  ze  swego  ciała  błoto  i  połóŜ  je  na 
brzegu  rzeki.  Widzisz,  jak  promienie  słońca  osuszają  miejsce,  w 
którym  był  obrzęk.  Czujesz  ciepło  i  widzisz,  Ŝe  wszystkie  części 
twojego  ciała  są  całkowicie  zdrowe.  Wykonaj  wydech  i  otwórz 
oczy. 

OTYŁOŚĆ

 

Nazwa: ODBICIE W LUSTRZE Cel: 
Schudnąć. 
Częstotliwość: Przez 1 lub 2 minuty, zaleŜnie od potrzeb; zawsze 

wtedy, gdy chcesz stracić na wadze. 

Nazwa: PRZEBUDOWA CIAŁA 
Cel: Schudnąć. 
Częstotliwość:  Przez  minutę,  mniej  więcej  pół  godziny  przed 

kaŜdym  posiłkiem  w  ciągu  trzech  21-dniowych  cykli  z  7-
dniowymi przerwami. W drugim i trzecim 

cyklu  wykonuj  to  ćwiczenie  dokładnie  w  momencie,  kiedy 
masz rozpocząć jedzenie. Serię wizualizacji moŜna zakończyć, 
gdy osiągniesz swój cel. 

Wydaje  się,  Ŝe  problem  otyłości  jest  powiązany  z  kłopotami  w 
sferze  emocjonalnej,  głównie  ze  stłumionym  poczuciem 
nieszczęścia  wynikającym  z  przekonania  o  istnieniu  licznych 
braków  i  niezaspokojonych  potrzeb  w  Ŝyciu.  PoniewaŜ 
„niedostatek"  moŜe  prowadzić  do  głodu  i  śmierci,  postanawiamy 
„zadbać"  o  przetrwanie.  Czujesz  się  pozbawiony  opieki  i  nie 
mówisz  otwarcie  o  swoich  potrzebach,  dlatego  reagujesz 
spoŜywaniem nadmiernej ilości pokarmów. 

Podstawowym  warunkiem  sukcesu  w  kaŜdej  metodzie 

odchudzania  jest  twój  własny  wysiłek.  PoniŜsze  ćwiczenie 
powinno  ci  pomóc  odnaleźć  emocjonalne  odpowiedniki  swojego 
niezadowolenia z własnej tuszy. 

Wizualizacje  te  moŜna  stosować  równolegle  z  innymi 

metodami odchudzania lub zupełnie niezaleŜnie, szczególnie, jeśli 
wszystkie inne sposoby zawiodły. 

ODBICIE W LUSTRZE 

Jednym  z  waŜnych  elementów  odchudzania  jest  zachowanie  w 
pamięci obrazu osoby, którą chcesz się stać. 

Wyobraź  sobie  swoje  szczuplejsze  odbicie  w  lustrze,  a  potem 

wejdź  do  środka  lustra  i  połącz  się  z  tym  obrazem.  Zwróć  uwagę 
na  wraŜenia,  których  doznajesz.  Wyjdź  teraz  z  lustra,  stań  znów 
przed  nim  i  odepchnij  swoje  odbicie  prawą  ręką  w  prawo.  Za 
kaŜdym  razem,  kiedy  siądziesz  do  jedzenia  (lub  kilka  minut 
wcześniej),  przypomnij  sobie  ten  obraz.  Być  moŜe  zechcesz 
narysować go  i powiesić  w  widocznym  miejscu.  MoŜe zabierzesz 
go ze sobą, jeśli wyjedziesz z domu na dłuŜszy czas. Jedno krótkie 
spojrzenie na swoją szczuplejszą wersję wystarczy, by umocnić się 
w postanowieniu. 

 

— 152 —

 

— 153 —

 

PRZEBUDOWA CIAŁA 

Celem  tego  ćwiczenia  jest  przesunięcie  uwagi  z  procesu 
chudnięcia  na  zmianę  kształtu  ciała.  Gdy  przebudowujesz  ciało, 
zwykle tracisz równieŜ na wadze. Narysuj sobie przede wszystkim 
obraz  samego  siebie,  zaznaczając,  w  których  miejscach  oraz  ile 
chciałbyś/chciałabyś schudnąć. 

Około pół godziny przed posiłkiem usiądź na krześle i wyobraź 

sobie, jak składają się twoje kończyny. Palce rąk i nóg zwijają się 
do  wnętrza  dłoni  i  stóp,  a  potem  do  nadgarstków  i  kostek;  i  dalej 
do  przedramion  i  łokci  oraz  łydek  i  kolan;  następnie  sięgają 
barków  i  bioder,  aŜ  wreszcie  znikają  zwinięte  w  brzuchu  pod 
przeponą. Wszystko to powinno odbywać się bardzo szybko — w 
trakcie  jednego  wdechu.  Przy  wydechu  zobaczysz  szary  dym, 
który  wydostaje  się  z  ciebie  i  unosi  się  w  powietrzu.  Wykonaj  to 
ć

wiczenie  trzy  razy:  zawsze  tak  szybko,  jak  pozwala  ci  na  to 

długość  jednego  wdechu.  Następnie  wstań  z  krzesła  i  stań  przy 
ś

cianie.  Zwracając  się  na  północ,  stań  na  palcach  i  wyciągnij 

ramiona.  Później  zwróć  się  o  jedną  czwartą  obrotu  w  prawo,  stań 
na  palcach  i  wyciągnij  swoje  prawe  ramię.  Znów  wykonaj  jedną 
czwartą obrotu w prawo i stań na palcach, a potem wyciągnij oba 
ramiona. I jeszcze jedna czwarta obrotu: stań na palcach i wyciąg-
nij lewe ramię. Powtórz cały proces jeszcze dwukrotnie i wykonuj 
to ćwiczenie przez tydzień. 

W  drugim  tygodniu  kontynuuj  ćwiczenia  z  pierwszego 

tygodnia i dodaj jeszcze następujące: gdy usiądziesz przy posiłku, 
określ  zawartość  tego,  co  będziesz  jadł.  Potem  powiedz  swemu 
ciału,  aby  przyjęło  tylko  to,  co  mu  potrzebne,  odrzucając  zbędne 
składniki. Wykonuj to ćwiczenie przed kaŜdym posiłkiem w ciągu 
następnych dwóch tygodni. 

W  trzecim  tygodniu  dołącz  jeszcze  następujące  ćwiczenie: 

mniej  więcej  pół  godziny  przed  jedzeniem,  po  zakończeniu 
składania i rozciągania ciała, usiądź na krześle, 

zamknij oczy, wykonaj wdech i — w sensie dosłownym — zegnij 
swoje  ciało  wpół,  rozciągając  nogi  i  wyciągając  przed  siebie 
ramiona.  Przy  wydechu  wyobraź  sobie,  jak  twoje  ramiona  i  nogi 
wydłuŜają  się  i  dotykają  jakiejś  budowli  odległej  o  kilka 
kilometrów  (np.  jeśli  jesteś  na  Winogradach  w  Poznaniu,  niech 
twoje ręce i nogi dotkną gmachu Akademii Ekonomicznej). Teraz 
zrelaksuj  się  i  powtórz  jeszcze  dwukrotnie  ostatnią  część 
ć

wiczenia. 

Po trzecim tygodniu przerwij ćwiczenia na siedem dni i zmierz 

części  ciała,  które  chciałeś  zmienić.  Jeśli  nie  jesteś  zadowolony  z 
wyników,  powtórz  tę  serię  przez  dwa  21-dniowe  cykle.  MoŜesz 
oczywiście  kontynuować  ćwiczenia  przez  tyle  cykli,  ile  potrzeba 
do uzyskania zadowalających rezultatów. 

OZIĘBŁOŚĆ PŁCIOWA

 

Nazwa: NIEBIESKI KOKON Cel: Reagować 
na bodźce seksualne. 
Częstotliwość: Raz dziennie przez 3 minuty w trakcie 8 dni. 

Oziębłość  płciowa  to  Ŝeński  odpowiednik  impotencji.  Jej  cechą 
charakterystyczną  jest  brak  jakichkolwiek  odczuć  w  pochwie  lub 
niezdolność  do  przeŜywania  orgazmu.  Na  temat  emocjonalnych 
implikacji  oziębłości  napisano  juŜ  wiele  rozpraw  i  rzeczywiście 
podczas analizy tego problemu na pewno  warto  wziąć pod uwagę 
aspekty  emocjonalne  i  społeczne,  oraz  zaburzenia  fizyczne.  Tutaj 
jednak zajmiemy się wizualizacją, która pomoŜe wam uporać się z 
oziębłością. 

NIEBIESKI KOKON 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz do jaskini, w której Ŝyje potwór. Widzisz, jak 

 

— 154 —

 

— 155 —

 

 

walczysz z nim i go zabijasz. Obedrzyj go ze skóry. Cofnij się do 
wejścia  i  opuść  jaskinię,  zabierając  skórę  potwora  ze  sobą.  Na 
zewnątrz  spotykasz  swojego  partnera.  Idziesz  z  nim  na  łąkę  i 
siadasz pod drzewem. Niebieskozłote światło bezchmurnego nieba 
i  jaskrawe  promienie  słońca  wnikają  do  wnętrza  was  obojga. 
Potem  widzisz,  Ŝe  jesteście  zamknięci  w  kokonie  niebieskiego 
ś

wiatła.  Widzisz  i  czujesz  to,  co  następuje.  Niebieskie  światło 

przenika przez twoje krwinki oraz przez spermę partnera.  MoŜesz 
otworzyć oczy. 

OPRYSZCZKA NARZĄDÓW PŁCIOWYCH

 

(Herpes genitalis) 

Nazwy: POLOWANIE NA WĘśA oraz WĄś CHOROBY 
Cel: Wyleczyć się z opryszczki. 

Częstotliwość:  POLOWANIE  NA  WĘśA  dwa  razy  dziennie,  a 

WĄś  CHOROBY  trzy  razy  dziennie  w  ciągu  21  dni.  W 
pierwszym  tygodniu  2-3  minuty,  w  drugim  —  1-2  minuty,  w 
trzecim  —  30  sekund  do  minuty.  Po  21-dniowym  cyklu  i  7 
dniach przerwy wybierz się do kontroli i ciesz się odzyskanym 
zdrowiem.  Jeśli  nie  ma  poprawy,  kontynuuj  ćwiczenia  jeszcze 
przez  dwa  21--dniowe  cykle  z  7-dniowymi  przerwami.  Potem 
znów wybierz się do lekarza. 

Opryszczka  narządów  płciowych  to  choroba  wirusowa  wy-
stępująca  u  obu  płci.  Niektóre  kobiety  cierpią  na  nią  wraz  z 
nadejściem  miesiączki,  inne  przez  cały  cykl  menstruacyjny.  Dla 
przedstawionych poniŜej wizualizacji istotna jest informacja, Ŝe w 
terminologii  medycznej  stosuje  się  niekiedy  określenie  herpes, 
które  wywodzi  się  z  łacińskiego  herpes  i  greckiego  shingles,  a 
oznacza  „czołganie  się".  Z  kolei  angielskie  słowo  serpent  (wąŜ) 
moŜna  prześledzić  aŜ  do  indoeuropejskiego  rdzenia  serp-  o  tym 
samym znaczeniu. 

Wirus opryszczki jest dalekim  kuzynem  wirusa  AIDS,  którego 

zbliŜenie  wydrukowano  na  okładce  miesięcznika  „Scientific 
American"  w  1987  roku.  Kiedy  zobaczyłem  to  zdjęcie,  byłem 
zaszokowany  widokiem  dwóch  węŜy  w  środku  wirusa,  które 
otaczał  mur  symetrycznie  ułoŜonych  komórek.  Postanowiłem 
umieścić  tutaj  ten  obraz,  poniewaŜ  być  moŜe  ułatwi  to  wam 
przeprowadzenie wizualizacji w której upodobnicie się do świętego 
Patryka  (patrona  Irlandii,  który  —  według  rozpowszechnionej 
tradycji — uwolnił  kraj od węŜy) i  w  wyobraźni  wyrzucicie  węŜe 
ze swego ciała. 

Przedstawiam  wam  zatem  dwa  stosowane  przeze  mnie 

ć

wiczenia.  Pierwsze,  POLOWANIE  NA  WĘśA,  jest  równieŜ 

poŜyteczne w leczeniu AIDS. 

 

— 156 —

 

— 157 —

 

 

 

POLOWANIE NA WĘśA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Masz  na  sobie  specjalny 
strój  do  polowania  na  węŜe.  Trzymasz  takŜe  swoją  złotą, 
rozwidloną  na  końcu  pałkę  (patrz  rysunek).  Wejdź  w  labirynt 
choroby,  niosąc  ze  sobą  kłębek  złotej  nici,  którą  rozwijasz  po 
drodze,  by  potem  odnaleźć  drogę  powrotną.  Wykonaj  jeden 
wydech  i  poszukaj  drogi  do  środka  labiryntu,  nie  zapominając  o 
nitce. Gdy znajdziesz się  w sercu labiryntu, za pomocą pałki złap 
węŜa  (węŜe).  WłóŜ  go  do  specjalnego  złotego  worka  z  juty  i 
dobrze  zamknij.  Znów  zrób  jeden  wydech  i  odszukaj  drogę 
prowadzącą  do  wyjścia.  Gdy  znajdziesz  się  na  zewnątrz,  połóŜ 
worek  na ołtarzu  w świątyni lub na otwartym polu (wybór naleŜy 
do  ciebie)  i  spal  go.  Jest  to  twoja  ofiara  dla  wszechświata. 
Uświadom  sobie,  Ŝe  wszechświat  chętnie  tę  ofiarę  przyjmuje. 
Potem weź garść popiołu i rzuć go za siebie. Otwórz oczy. 

WĄś CHOROBY 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  wąŜ 
twojej choroby pełza w twoją stronę, aby rzucić na ciebie klątwę. 
Zrób jeden wydech i odrzuć mu z powrotem 

tę  klątwę.  Znów  wykonaj  jeden  wydech  i  naśladuj  ruchy  węŜa 
wiedząc, Ŝe w ten sposób uwalniasz się od klątwy. Uświadamiasz 
sobie  i  czujesz,  Ŝe  znów  przywróciłeś  porządek  w  swoim  ciele. 
Potem otwórz oczy. 

PANIKA

 

Nazwa: BEZ GRANIC 
Cel: Opanować panikę. 
Częstotliwość: W przypadku wystąpienia paniki przez minutę co 

5-10 minut. 

Nazwa:  TRUMNA UZDROWIENIA  oraz  ĆWICZENIE 

GRECKIEGO BOGA PANA Cel: Opanować panikę. 

Częstotliwość: Co 1 lub 2 godziny przez 3 minuty, aŜ minie 

popłoch. 

Panika  to  reakcja  emocjonalna,  która  obezwładnia  wielu  ludzi. 
ParaliŜuje  wszelkie  działania  i  sprawia,  Ŝe  człowiek  czuje  się  tak, 
jakby  za  chwilę  miał  się  rozpaść.  W  dodatku  jest  przekonany,  Ŝe 
jeśli uczyni jakikolwiek ruch, to spowoduje jeszcze większy chaos. 
Jest  to  przytłaczające  uczucie  strachu,  które  często  bywa 
poprzedzone  silnym  poczuciem  osamotnienia.  Inaczej  mówiąc, 
nagłe  uświadomienie  sobie  własnej  samotności  jest  nierzadko 
bezpośrednią  przyczyną  ataków  paniki,  toteŜ  jeśli  nie  są  ci  one 
obce, być  moŜe powinieneś  wykonać kilka ćwiczeń związanych z 
wraŜeniem  osamotnienia  (patrz:  Samotność).  PoniŜej  umieściłem 
kilka  wizualizacji,  które  pomogą  ci  we  wstępnej  fazie  paniki  lub 
nawet później. 

Na pewno znajdziesz tu odpowiednie dla siebie ćwiczenie (lub 

kombinację kilku), chociaŜ muszę dodać, Ŝe najlepszym sposobem 
na opanowanie paniki jest odrobina humoru. 

 

158-

 

— 159 —

 

 

BEZ GRANIC 

POCZUCIE WINY

 

 

Zamknij oczy. Zrób bardzo powoli trzy wydechy. Widzisz, czujesz 
i  uświadamiasz  sobie,  Ŝe  twoje  ciało  nie  ma  Ŝadnych 
biologicznych  ograniczeń.  Podtrzymaj  to  wraŜenie  przez  dłuŜszy 
czas. Potem otwórz oczy wiedząc, Ŝe uczucie paniki zniknęło. 

TRUMNA UZDROWIENIA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  bardzo  powoli  trzy  wydechy.  Wyobraź 
sobie,  Ŝe  znajdujesz  się  w  trumnie  i  jesteś  mumią.  Wieko  jest 
zamknięte.  Zaakceptuj  swoje  uczucia.  Zatrzymaj  je  w  sobie  przez 
długą  chwilę.  Teraz  odsuń  wieko,  wyjdź  z  trumny,  rozwiń 
krępujące  cię  bandaŜe  i  zwiń  je  w  jedną  kulę.  Potem  rzuć  kulę  w 
stronę  czarnej  chmury,  która  się  nad  tobą  pojawiła  i  zobacz,  jak 
chmura  rozpada  się  pod  wpływem  uderzenia.  Zaczyna  padać 
deszcz,  a  ty  wiesz,  Ŝe  uczucie  paniki  zniknęło.  Zanim  otworzysz 
oczy, popatrz jeszcze na krajobraz po deszczu. 

Ć

WICZENIE GRECKIEGO BOGA PANA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  bardzo  powoli  trzy  wydechy.  Zobacz  w 
wyobraźni,  jak  Pan  gra  na  swoich  fletniach,  a  tańczące  wokół 
dzieci idą za nim w stronę pozornie pięknego zakątka, którym jest 
ostra krawędź urwiska. Ty jednak postanawiasz zostać z tyłu i nie 
dołączasz do grupy. Zrób wydech. Odwróć się i poszukaj drogi na 
polanę.  Tam  zbuduj  parkan.  Tylko  ty  będziesz  decydował,  kto 
moŜe  wejść  do  środka.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  zapanowałeś  juŜ 
nad uczuciem paniki. MoŜesz otworzyć oczy. 

Nazwa:  CZERWONA  WSTĄśKA  oraz  SZCZERA  WYPO-

WIEDŹ 

Cel: Zlikwidować poczucie winy. 
Częstotliwość:  Raz  dziennie  przez  3-5  minut  (SZCZERA 

WYPOWIEDŹ  —  jedynie  do  3  minut)  w  ciągu  7  dni.  Jeśli 
rezultaty  nie  są  zadowalające,  powinieneś  kontynuować 
ć

wiczenie jeszcze przez 14 dni. 

Wiele uczuć, które targają człowiekiem, opiera się na odczuwaniu 
winy,  która  z  kolei  związana  jest  bezpośrednio  z  posiadaniem 
sumienia, chociaŜ nie wszyscy mogą się nim pochwalić. Sumienie 
istnieje  po  to,  aby  chronić  nas  przed  działaniami,  które  mogłyby 
okazać  się  destrukcyjne  dla  nas  samych  lub  dla  otoczenia.  To,  co 
odczuwamy  po  dokonaniu  czynu,  który  kłóci  się  z  naszym 
sumieniem, to wyrzut, ale równie często słyszy się określenie „po-
czucie  winy".  Sumienie  chroni  nas  przed  podjęciem  działań,  za 
które  musielibyśmy  się  wstydzić.  Wyrzut  sumienia  czy  poczucie 
winy  to  reakcja  na  czyn  juŜ  popełniony.  Jakkolwiek  nazwane, 
uczucia  te  hamują  indywidualny  rozwój,  poniewaŜ  pozwalają 
unikać  odpowiedzialności  za  własne  zachowanie  zarówno  wtedy, 
gdy  wykroczymy  przeciw  własnemu  sumieniu,  jak  i  wtedy,  gdy 
nie  podejmiemy  Ŝadnych  działań.  Innymi  słowy,  czujemy  się 
winni nie tylko wyrządzonych krzywd, ale i tych czynów, których 
nie  popełniliśmy.  Jednak  w  Ŝadnej  z  tych  sytuacji  nie  wolno  nam 
ugrzęznąć 

w 

przeszłości. 

Musimy 

wziąć 

na 

siebie 

odpowiedzialność  za  to,  co  robimy  i  za  to,  czego  nie  robimy; 
musimy pogodzić się z konsekwencjami naszych czynów, a potem 
wybaczyć  sobie  i  prosić  o  wybaczenie  tych,  których  zraniliśmy. 
Jeśli  jest  to  moŜliwe,  trzeba  wynagrodzić  wyrządzone  krzywdy  i 
Ŝ

yć dalej teraźniejszością, postępując tak etycznie, jak to moŜliwe. 

 

— 160 —

 

— 161 —

 

PoniŜsze  ćwiczenia  okazały  się  dla  wielu  moich  pacjentów 

bardzo  pomocne  w  uwolnieniu  się  od  paraliŜującego  rozwój 
poczucia  winy.  Sprawdź  obie  wizualizacje  i  wybierz  tę,  która 
najbardziej  ci  odpowiada.  Dzięki  tym  ćwiczeniom  odkryjesz  w 
sobie uczucia, których się nie spodziewałeś. 

CZERWONA WSTĄśKA 

Zamknij  oczy.  Zrób  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  widzisz 
przed  sobą  czerwoną  wstąŜkę.  Napisz  na  niej  cechy,  których 
chcesz  się  pozbyć,  w  tym  takŜe  poczucie  winy.  Zacznij  od  wad, 
które są dla ciebie najbardziej istotne. ZawiąŜ wstąŜkę wokół szyi. 
Wykonaj  wydech  i  przejdź  z  miasta  na  pustynię,  którą  widziałeś, 
lub  o  której  czytałeś.  Odnajdziesz  na  niej  wodospad,  a  przy  nim 
ogromną  skałę.  Wykop  obok  niej  dół  i  zdejmij  ze  wstąŜki 
wszystkie  cechy,  których  chcesz  się  pozbyć.  Wrzucaj  je  po  kolei 
do  zagłębienia,  wykonując  jeden  wydech  przy  kaŜdej  nazwie 
niepoŜądanej cechy (oczywiście nie  na głos, ale tam, na pustyni). 
Następnie  połóŜ  wstąŜkę  na  skale  i  spal  ją.  WłóŜ  popiół  do 
zakopanego dołu i zasyp go, a potem przesuń na niego skałę. Zrób 
jeden  wydech  i  podejdź  do  wodospadu.  Zacznij  się  wspinać  na 
jego  szczyt  dokładnie  pod  strumieniami  spadającej  z  hukiem 
wody. Widzisz i czujesz, jak woda uderza w ciebie i oczyszcza cię 
z  resztek  poczucia  winy.  Gdy  wejdziesz  na  górę,  wznieś  ręce  ku 
słońcu  i  zabierz  kawałek  świetlistej  kuli,  po  czym  połóŜ  go 
gdziekolwiek  na  twoim  ciele  lub  w  jego  wnętrzu.  Czujesz,  jak 
słońce  przywraca  ci  zdrowie  i  dobre  samopoczucie.  Zrób  jeden 
wydech  i  wyjdź  spod  wodospadu.  Promienie  słońca  osuszą  cię. 
WłóŜ  czystą  szatę  i  wróć  na  swoje  krzesło  ze  świadomością,  Ŝe 
poczucie winy zniknęło. Teraz otwórz oczy. 

— 162 —

 

SZCZERA WYPOWIEDŹ 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
rozmawiasz  z  osobą,  z  którą  masz  napięte  stosunki,  na  temat 
zachowania  wywołującego  u  ciebie  poczucie  winy.  WyraŜaj  się 
jasno,  nazywając  wprost  swoje  działanie.  Potem  zamień  się  z  tą 
osobą miejscami i przemawiaj do siebie tak, jakbyś naprawdę był 
swoim  rozmówcą  i  czuł  to,  co  on  czuje.  Zrób  wydech.  Wróć  na 
swoje  miejsce  i  powiedz  o  złości,  która  kryje  się  za  twoim 
poczuciem  winy.  Zrób  wydech.  Znów  zamień  się  miejscami  i 
zareaguj w imieniu swojego rozmówcy na to, co czujesz. Zrób wy-
dech. Stań się znów sobą i sprecyzuj Ŝądania i oczekiwania, które 
są  przyczyną  twojej  złości.  Nie  próbuj  ich  ukrywać  za  zasłoną 
pytań  lub  oskarŜeń.  Zrób  wydech.  Znów  zamień  się  miejscami  z 
rozmówcą  i  zareaguj  na  przedstawione  Ŝądania.  Zwróć  uwagę  na 
swoje  fizyczne  odczucia,  kiedy  zamieniasz  się  miejscami  z  tą 
drugą osobą. Co mówisz, będąc swoim rozmówcą? Teraz moŜesz 
otworzyć oczy. 

POLIPY I NOWOTWORY

 

(zobacz takŜe: TORBIELE PIERSI) 

Nazwa:  KOMÓRKA  WSZECHŚWIATA  Cel:  Zmniejszyć 
rozmiary  nowotworu  (lub  polipa).  Częstotliwość:  Dwa  razy 
dziennie przez 1-3 minuty w ciągu 21 dni. Po tym okresie naleŜy 
wybrać  się  do  kontroli.  Jeśli  potrzebne  będą  dalsze  ćwiczenia, 
trzeba przeprowadzić jeszcze dwa 21-dniowe cykle z 7-dnio-wymi 
przerwami.  Gdybyś  w  trakcie  tej  7-dniowej  przerwy  pomyślał  o 
swoim  nowotworze  czy  polipie,  musisz  zakładać,  Ŝe  juŜ  go  nie 
ma. 

— 163 —

 

Nazwa: UZDRAWIAJĄCY LASER

 

Cel: Zmniejszyć rozmiary nowotworu (w tym wypadku

 

włókniaków). Częstotliwość:   Trzy   razy   dziennie   

przez   2-3   minuty

 

w  trakcie  trzech   21-dniowych  cykli  z   7-dniowymi

 

przerwami.

 

Istnieje  bardzo  wiele  rodzajów  nowotworów  niezłośliwych, 
które  mogą  występować  w  kaŜdej  części  ludzkiego  ciała. 
Przybierają one formę torbieli, tłuszczaków lub guzów litych 
mięśni,  a  takŜe  polipów.  KaŜdy  twór  tego  typu  — 
niezaleŜnie od miejsca, w którym się pojawi — sygnalizuje 
zaburzenie  równowagi  na  wszystkich  poziomach  naszego 
Ŝ

ycia.  Na  podstawie  swoich  doświadczeń  uwaŜam,  Ŝe  jeśli 

człowiekowi  udaje  się  przywrócić  dawną  równowagę  w 
organizmie, wówczas tkanka nowotworowa znika. Leczyłem 
pacjentów,  którzy  dzięki  wizualizacji  doskonale  sobie 
poradzili  z  nękającymi  ich  torbielami,  polipami  i 
włókniakami.  Pewna  kobieta  w  średnim  wieku  całe  swoje 
dorosłe  Ŝycie  męczyła  się  z  polipem  w  lewym  nozdrzu. 
Doszło nawet do tego, Ŝe rozwinęła się u niej astma. Podczas 
pierwszej  wizyty  u  mnie  powiedziała,  Ŝe  nie  pamięta  juŜ, 
aby kiedykolwiek mogła oddychać swobodnie przez nos i Ŝe 
zwracała  się  juŜ  do  wielu  specjalistów,  niestety  —  bez 
rezultatu.  Zaczęliśmy  pracować  nad  jej  astmą,  ale 
jednocześnie  zaleciłem  jej  wykonywanie  ćwiczenia  KO-
MÓRKA  WSZECHŚWIATA.  Po  pewnym  czasie  polip 
zmniejszył się na tyle, Ŝe mogła swobodnie oddychać przez 
oba nozdrza.

 

Inna  pacjentka,  u  której  stwierdzono  włókniaki  macicy, 

postanowiła, Ŝe zanim podda się zabiegowi chirurgicznemu, 
który  zalecił  jej  ginekolog,  wykorzysta  jeszcze  moc 
wizualizacji.  Po  trzech  cyklach  UZDRAWIAJĄCEGO  LA-
SERA  nie  potrzebowała  juŜ  ani  operacji,  ani  następnych 
badań i wizyt — była wyleczona.

 

KOMÓRKA WSZECHŚWIATA

 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Zobacz i poczuj, jak 
twój  polip  staje  się  coraz  mniejszy,  aŜ  wreszcie  jest  tylko 
jedną  komórką.  Czujesz,  Ŝe  cała  substancja  została  wy-
ciśnięta,  a  komórka  jest  zupełnie  sucha.  Widzisz  siebie 
siedzącego  w  środku  komórki  i  odczuwasz  tę  suchość.  Po-
tem przerwij błonę w dowolnej części komórki, weź do ręki 
porozdzierane  fragmenty  ścianek  i  ofiaruj  je  wszechświatu. 
MoŜesz otworzyć oczy.

 

UZDRAWIAJĄCY LASER

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
przez  dowolny  otwór  wchodzisz  do  wnętrza  swojego  ciała. 
Zabierz ze sobą latarkę. Znajdź drogę do macicy i przyjrzyj 
się włókniakom. Zwróć uwagę na ich umiejscowienie, wiel-
kość  i  kolor.  Weź  do  ręki  lampę  laserową  i  skieruj  jej  nie-
bieskie światło wprost na włókniaki. Widzisz, jak kurczą się 
i wysychają. Potem weź złoty laserowy nóŜ i wytnij resztki 
włókniaków.  Widzisz,  jak  nóŜ  zakreśla  koło  wokół 
podstawy wysuszonej tkanki. Wyrzuć ją. Następnie poszukaj 
lampy laserowej o odpowiednim kolorze i skieruj jej światło 
na okaleczone miejsce. Pojawiają się zdrowe komórki, a całe 
wnętrze  macicy  wygląda  zdrowo.  Upewniwszy  się,  Ŝe 
laserowy promień rozpoczął proces uzdrawiania, opuść ciało 
tą  samą  drogą,  którą  w  nie  weszłaś.  Gdy  znajdziesz  się  na 
zewnątrz, zrób wydech i otwórz oczy.

 

POWIĘKSZENIE PROSTATY

 

Nazwa: ZŁOTA SIATKA Cel: Zahamować proces rozrostu 
prostaty. Częstotliwość: Dwa razy dziennie przez 3 do 5 
minut w ciągu sześciu 21-dniowych cykli z 7-dniowymi 
przerwami.

 

 

— 164 —

 

— 165 —

 

To bardzo rozpowszechnione wśród męŜczyzn starszego pokolenia 
schorzenie  przynosi  im  wiele  cierpienia,  nie  tylko  ze  względu  na 
dokuczliwe  symptomy  (np.  zatrzymanie  moczu),  ale  takŜe  z 
powodu  zaburzeń  pooperacyjnych,  z  których  najczęstszym  jest 
niewątpliwie depresja. Moja praktyka kliniczna wskazuje na to, Ŝe 
powiększenie  prostaty  pojawia  się  w  związku  z  zaburzeniami 
seksualnymi,  takimi  jak  masturbacja  czy  zdrada,  albo  w  wyniku 
chorób wenerycznych. Wszystkim tym schorzeniom towarzyszyło 
głębokie, długo ukrywane poczucie winy. TakŜe długotrwałe, lecz 
nieszczęśliwe  związki  mogą  przyczynić  się  do  rozrostu  prostaty, 
szczególnie,  jeśli  niezadowolenie  z  relacji  z  partnerem  nie  jest  w 
nim  wyraŜane.  MoŜna  by  stwierdzić,  Ŝe  w  wielu  przypadkach 
powiększenie prostaty sygnalizuje poczucie nieszczęścia. 

Gdy  będziesz  wykonywał  to  ćwiczenie,  postaraj  się  przyznać 

przed  sobą,  Ŝe  popełniłeś  błąd  w  swoim  zachowaniu  i  spróbuj 
sobie wybaczyć, tak jak uczynił to jeden z moich pacjentów. 

Był  to pięćdziesięciokilkuletni  męŜczyzna cierpiący z powodu 

symptomów  spowodowanych  powiększeniem  prostaty,  czyli 
zatrzymania  moczu  oraz  trudności  w  jego  oddawaniu.  Lekarz 
prowadzący powiedział mu, Ŝe wymagana będzie operacja, jednak 
on chciał najpierw przeprowadzić ćwiczenia wizualizacyjne. 

Podczas terapii widywałem go raz w tygodniu. Bardzo szybko 

udało  nam  się  określić  niezwykle  pogmatwaną  w  jego  przypadku 
sferę Ŝycia, która mogła przyczynić się do wystąpienia schorzenia. 
Na  szczęście  męŜczyzna  potrafił  rozwiązać  swój  problem.  Po 
sześciu  miesiącach  lekarz  prowadzący  stwierdził,  Ŝe  prostata  jest 
prawidłowa i nie ma potrzeby przeprowadzenia operacji. W ciągu 
następnych  dwóch  lat  badania  nie  ujawniły  Ŝadnych  zmian.  W 
dodatku  pacjent  stwierdził,  Ŝe  dzięki  wizualizacji  polepszyła  się 
jakość jego Ŝycia. 

ZŁOTA SIATKA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz  do  wnętrza  swego  ciała  przez  dowolny  otwór  i 
znajdujesz  drogę  do  prostaty.  Gdy  do  niej  dotrzesz,  przyjrzyj  się 
jej  ze  wszystkich  stron.  Wyobraź  sobie  teraz,  Ŝe  owijasz  wokół 
niej  cienką,  złotą  siatkę  ze  sznurkiem,  który  mocno  ściągasz. 
Widzisz,  jak  gruczoł  zmniejsza  się  pod  wpływem  ucisku.  Teraz 
drugą  ręką  delikatnie  poma-suj  prostatę.  Czujesz,  Ŝe  mocz  (czy 
nasienie) przepływa  swobodnie i równo przez szyjkę pęcherza do 
cewki moczowej, a potem do koniuszka prącia, skąd wypływa nie-
przerwanym  strumieniem  na  ziemię.  Równocześnie  czujesz,  Ŝe 
prostata zmniejsza się. Otwórz oczy. 

 

PRZEZIĘBIENIA

 

(patrz: INFEKCJE GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH) 

PRZYGOTOWANIE DO OPERACJI

 

-

Nazwa: PRZETRWANIE OPERACJI Cel: Dobrze 
znieść operację. 
Częstotliwość: KaŜdego ranka w ciągu siedmiu dni po-

przedzających operację, przez 1-2 minuty. 

 

— 166 —

 

167 —

 

Pobyt  w  szpitalu  z  powodu  konieczności  przeprowadzenia 
operacji zawsze wywołuje uczucie niepokoju, niezaleŜnie od tego, 
jak  mało  „powaŜny"  jest  to  zabieg.  PoniŜej  zamieszczam  prosty 
sposób na przygotowanie się do operacji. 

PRZETRWANIE OPERACJI 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  jeden  wydech.  Przedstaw  sobie  taki 
obraz:  jesteś  juŜ  po  operacji;  siedzisz  na  łóŜku,  uśmiechasz  się  i 
przyjmujesz  odwiedziny.  Potem  wyobraź  sobie,  Ŝe  ubierasz  się  i 
wychodzisz  ze  szpitala,  trzymając  za  rękę  swego  męŜa  czy  Ŝonę. 
Otwierasz drzwi frontowe i wsiadasz do samochodu, który odwozi 
was do domu, albo idziesz tam pieszo. Teraz otwórz oczy. 

RAK

 

Nazwy: DŁONIE BOGA oraz BŁYSKAWICE 
Cel: Pozbyć się raka. 
Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  przez  1-2  minuty  w  ciągu 

dziewięciu  21-dniowych  cykli  oddzielonych  7-dnio-wymi 
przerwami. 

Rak jest chorobą, której pojawienie  się  wynika z  wielu przyczyn. 
Są  wśród  nich  czynniki  emocjonalne  (strata,  Ŝal,  depresja), 
ś

rodowiskowe  (zanieczyszczenie  wody,  powietrza,  Ŝywności  oraz 

skutki 

promieniowania), 

społeczne 

(kryzys 

związków 

społecznych, rodzinnych i zawodowych), a takŜe moralno-etyczne 
(zachwianie jedności zachowań moralnych). Uświadomienie sobie 
róŜnorodności elementów sprzyjających rozwojowi komórek rako-
wych  jest  pierwszym  niezwykle  istotnym  krokiem  na  drodze  do 
wyleczenia.  Jeśli  sam  nie  potrafisz  sobie  poradzić  ze 
zrozumieniem wszystkich zaleŜności, zwróć się 

o pomoc do lekarza, który zgadza się z istnieniem poza-fizycznych 
czynników sprawczych. Nie powinieneś mieć Ŝadnych skrupułów, 
prosząc o pomoc w tej dziedzinie. Pozbądź się teŜ poczucia winy, 
jeśli  twój  lekarz  nie  pochwala  decyzji  o  wypróbowaniu  innych 
rodzajów  terapii.  Zrób  to,  co  ty  uwaŜasz  za  konieczne.  Twoje 
Ŝ

ycie  to  twój  największy  skarb.  Weź  w  swoje  ręce 

odpowiedzialność za swój los. 

PoniŜej  zamieszczam  dwa  ogólne  ćwiczenia  stosowane  w 

leczeniu raka, które jest w stanie wykorzystać kaŜdy, kto cierpi na 
tę  chorobę,  niezaleŜnie  od  jej  umiejscowienia.  Nie  mogę  tutaj 
przedstawić  ćwiczeń  szczegółowych,  poniewaŜ  terapia  przez 
wizualizację  musi  być  nadzorowana  przez  lekarza  praktyka,  a  to 
dlatego,  Ŝe  —  jak  juŜ  wcześniej  wspomniałem  —  dzięki 
ć

wiczeniom  wyobraŜeniowym  umiemy  wywołać  silną  aktywność 

fizjologiczną  i  wobec  tego  musimy  bardzo  uwaŜać,  aby  przez 
przypadek  nie  przesunąć  komórek  rakowych.  Dawka  oraz 
intensywność  wizualizacji  muszą  być  dostosowane  do  kaŜdego 
pacjenta, natomiast przedstawione tu ćwiczenia mogą wpłynąć na 
poprawę  stanu  ogólnego.  Pierwsze  ćwiczenie  przeznaczone  jest 
dla osób o religijnych zapatrywaniach. 

RĘCE BOGA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
rękoma  Boga.  Zrób  wydech.  Twoje  ręce,  które  są  jednocześnie 
przedłuŜeniem 

rąk 

Wszechmocnego, 

dotykają 

miejsca 

zaatakowanego  przez  chorobę,  delikatnie  usuwając  kurz  i 
zanieczyszczenia  oraz  przywracając  ład  tam,  gdzie  panował 
nieporządek  (np.  splatają  włókna  ściany  okręŜni-cy).  Znów 
wykonaj wydech i ujrzyj swoje ciało w doskonałym stanie. Twoja 
twarz jest szczęśliwa i uśmiechnięta, a mózg pracuje prawidłowo. 
Lubisz  siebie.  Widzisz,  jak  z  góry  spływa  na  ciebie  strumień 
promieni  słonecznych  i  obmywa  stworzone  przez  ciebie  ciało. 
Teraz otwórz oczy. 

 

— 168 —

 

— 169 —

 

BŁYSKAWICE 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i zobacz, Ŝe twoje ręce stają 
się  błyskawicami,  a  potem  torują  ci  drogę  do  wnętrza  ciała. 
Docierasz  do  miejsca  objętego  chorobą.  Szybko  wdychasz 
powietrze  i  zabierasz  stamtąd  to,  co  ujrzałeś.  Gdy  wyjdziesz  na 
zewnątrz, wyrzuć daleko za siebie ręce pełne błyskawic oraz chorą 
tkankę,  którą  wyniosły.  Widzisz  nad  sobą  niewielki  wodospad. 
Wykąp  się  w  nim.  Czujesz  się  całkowicie  oczyszczony.  Teraz 
otwórz oczy. 

RANY EMOCJONALNE

 

Nazwa: PRYWATNA ODYSEJA Cel: 
Zaleczyć rany. 
Częstotliwość: Jednorazowo przez 5-10 minut. Jeśli to konieczne, 

stosować raz w miesiącu. 

Problem ran emocjonalnych nie wymaga długiego opisu. Wszyscy 
przecieŜ cierpieliśmy kiedyś  z ich powodu. Wiemy teŜ, Ŝe proces 
gojenia  się  takich  ran  wymaga  czasu  i  Ŝe  często  —  podobnie  jak 
po  ranach  fizycznych  —  zostają  po  nich  blizny.  PoniŜsze 
ć

wiczenie moŜe ułatwić leczenie, choć najlepszym uzdrowicielem 

w tym przypadku pozostaje czas. 

PRYWATNA ODYSEJA 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  znajdujesz 
się  u  podnóŜa  klifu  na  plaŜy.  Przypominasz  sobie,  w  jaki  sposób 
tam  dotarłeś.  Teraz  spójrz  na  białą  ścianę  urwiska  i  ostrym 
kamieniem  wyryj  w  niej  nazwy  wszystkich  negatywnych  uczuć, 
które  cię  męczą.  Niech  napis  będzie  wyraźny  i  głęboki.  Potem 
rozłóŜ  na  plaŜy  biały  Ŝagiel.  Weź  w  rękę  młotek  oraz  duŜe 
kamienie, które 

— 170 —

 

następnie  rzucasz  w  stronę  klifu,  rozbijając  w  ten  sposób 
wykonane  przez  siebie  napisy.  Następnie  dokończ  swą  ni-
szczycielską  pracę  młotkiem.  Rozbity  na  kawałki  kamień  odpada 
ze  ściany  urwiska,  a  ty  zbierasz  gruz  i  kładziesz  go  na  rozłoŜony 
Ŝ

agiel,  który  zawiązujesz  jak  torbę.  Teraz  pozbieraj  kawałki 

drewna z rozbitych statków leŜących na dnie morza i zbuduj łódź. 
Tą  łodzią  wyruszasz  w  podróŜ  z  najbliŜszego  ci  geograficznie 
punktu  na  wybrzeŜu  i  płynąc  róŜnymi  szlakami  wodnymi 
spotykasz  ludzi  wielu  narodowości.  Odnosisz  się  do  nich  inaczej 
niŜ  zwykle,  poniewaŜ  niepoŜądane  cechy  schowałeś  do  torby  z 
Ŝ

agla.  W  końcu  docierasz  do  Oceanu  Spokojnego  i  zatrzymujesz 

się tam, gdzie jest najgłębiej. Wyrzucasz torbę i widzisz, jak znika 
pod  wodą.  Czujesz,  Ŝe jest  ci  lŜej  na  duszy.  Płyniesz  z  powrotem 
przez Pacyfik, zatrzymując się po drodze, aby poznać i zrozumieć 
ludzi,  których  spotykasz.  Jesteś  spokojny.  Wracasz  na  brzeg,  z 
którego  wypłynąłeś.  Spójrz  na  nie  naruszoną  ścianę  klifu.  Ostra 
krawędź  metalu  w twojej dłoni przypomina ci, abyś nie próbował 
zniszczyć  tej  nieskazitelnie  gładkiej  powierzchni.  Lekkość,  którą 
przywiozłeś  z  podróŜy  do  oceanu,  pozwala  ci  bez  problemu 
wskoczyć na szczyt urwiska. Znalazłeś się na łące. Tutaj uspokoisz 
się i zrelaksujesz. Potem otwórz oczy. 

SAMOTNOŚĆ

 

Nazwy: 

WYLUDNIONA 

PUSTYNIA 

oraz 

BEZLUDNA 

WYSPA 

Cel: PrzezwycięŜyć samotność. 
Częstotliwość:  W  ciągu  21  dni  dwa  razy  dziennie,  maksymalnie 

przez 5 minut. 

To  powszechnie  znane  uczucie  nie  wymaga  tutaj  dodatkowego 
opisu, chociaŜ naleŜy chyba wspomnieć, Ŝe wynika 

— 171 —

 

ono głównie z przywiązania do przeŜyć dzieciństwa i z bra-
ku  umiejętności  poŜegnania  się  z  nimi,  co  z  kolei  oznacza 
niezdolność  do  wejścia  w  dorosłość.  Samotność  bywa  po-
waŜną przeszkodą w codziennym Ŝyciu, wobec tego musimy 
spróbować się jej pozbyć.

 

WYLUDNIONA PUSTYNIA

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wchodzisz  na  pustynię.  Jesteś  sam,  nie  masz  ze  sobą  Ŝad-
nych  zapasów.  Zobacz,  co  się  z  tobą  dzieje.  Zrób  wydech. 
Widzisz  teraz  w  oddali  postać,  która  zbliŜa  się  do  ciebie. 
Przyjrzyj się, kto to jest. Zastanów się, czy chcesz dołączyć 
do  tej  osoby,  czy  teŜ  wolisz  iść  sam.  Jeśli  zdecydujesz  się 
wędrować w towarzystwie, pomyśl, jakiej rady udzieli ci ta 
osoba?  Jeśli  wolisz  być  sam,  dojdź  do  miejsca,  w  którym 
zapragniesz  wracać  i,  nie  schodząc  ze  swojej  trasy,  zacznij 
powrotną  wędrówkę.  Jeśli  idziesz  ze  spotkaną  osobą,  która 
udzieliła ci rady, równieŜ powinieneś wrócić tą samą drogą. 
Gdy  będziesz  zawracał,  uświadomisz  sobie,  Ŝe  twoja 
samotność minęła. Teraz otwórz oczy.

 

BEZLUDNA WYSPA

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
jesteś  na  bezludnej,  opuszczonej  wyspie.  Masz  ze  sobą 
koszulę  albo  kawałek  materiału,  który  zaczepiasz  na 
szczycie  bardzo  wysokiego  drzewa,  aby  jakiś  statek  mógł 
zauwaŜyć  twój  znak.  Wyobraź  sobie,  co  robisz,  wędrując 
wokół wyspy. Gdy skończysz, zobacz, Ŝe nadchodzi ratunek. 
Wyobraź sobie swój powrót do cywilizacji: podróŜ z wyspy 
statkiem lub samolotem aŜ do domu. Gdy do niego dotrzesz, 
uświadom sobie, Ŝe twoja samotność zniknęła. Teraz otwórz 
oczy.

 

SCHORZENIA NEREK

 

Nazwa: PTASZARNIA

 

Cel: Uzdrowić nerki.

 

Częstotliwość: Dwa lub trzy razy dziennie przez 3 minuty w 

ciągu 21 dni. Potem powinna nastąpić 7-dniowa przerwa. 
Jeśli problem nie zniknął, naleŜy przeprowadzić następną 
serię  ćwiczeń  w  trakcie  dwóch  21-dnio-wych  cykli  z  7-
dniową przerwą po kaŜdym.

 

 

Nerki  to  duŜe  organy  w  kształcie  ucha,  znajdujące  się  po 
lewej  i  prawej  stronie  kręgosłupa.  Problemy  z  nerkami  są 
często  odzwierciedleniem  niemoŜności  podjęcia  waŜnej 
decyzji  w  Ŝyciu,  lub  teŜ  wynikają  ze  stanu  permanentnego 
niezdecydowania.  Im  większe  masz  problemy  z  podejmo-
waniem decyzji, tym większe napięcie powstaje w nerkach. 
W  tej  sytuacji  mogą  ci  pomóc  ćwiczenia  dotyczące 
niezdecydowania  (patrz  s.  150),  natomiast  poniŜej  zamie-
ś

ciłem wizualizację, która wpłynie korzystnie na stan twoich 

nerek.

 

 

— 172 —

 

— 173 —

 

 

PTASZARNIA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 

w  ptaszarni.  Nad  twoją  głową  fruwają  ptaki.  Teraz  widzisz  i 
czujesz,  Ŝe  stajesz  się  duŜym,  silnym  strusiem  —  ptakiem 
naziemnym.  Zrób  wydech.  PoniewaŜ  jesteś  strusiem,  znosisz 
wielkie  jajo,  które  miękko  upada  na  gniazdo.  Usiądź  na  nim. 
Czujesz ruchy Ŝółtka w środku, a potem rosnące wewnątrz pisklę. 
Gdy  jajo  i  pisklę  stają  się  coraz  większe  i  większe,  czujesz,  Ŝe 
twoja nerka jest wyleczona. Otwórz oczy. 

SCHORZENIA SKÓRY

 

(zobacz takŜe: TRĄDZIK) 

Nazwa: EGIPSKIE UZDROWIENIE Cel: 
Uzdrowić skórę. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 3-4 minuty w ciągu 21 

dni. 

Istnieje  jedno  wspaniałe  ćwiczenie  wizualizacyjne,  które  jest 
bardzo  skuteczne  w  leczeniu  wielu  schorzeń  skóry:  zamieszczam 
je  poniŜej.  Najpierw  jednak  chciałbym  przedstawić  niektóre 
emocjonalne  i  fizyczne  aspekty  problemów  skórnych  oraz 
związanej  z  nimi  wizualizacji.  Jest  prawdopodobnie  rzeczą 
oczywistą,  Ŝe  emocje  mają  ogromny  wpływ  na  pojawienie  się 
problemów  skórnych.  Istnieją  równieŜ  w  wielu  językach  utarte 
zwroty,  mówiące  o  powiązaniu  emocji  ze  skórą  (np.  gruboskórny 
—  ang.  thick-skinned).  Często  równieŜ  zdarza  się,  Ŝe  przeraŜenie 
czy  złość  nagle  wywołuje  wysypkę  i  nasze  ciało  w  części  lub  w 
całości  pokrywa  się  czerwonymi  plamami  lub  białymi 
pęcherzykami. Wiele osób uwaŜa, Ŝe złość ujawnia się na skórze w 
kolorze czerwonym, a strach — w białym, tworząc „gęsią skórę". 
Oczywiście nie muszę dodawać, Ŝe pozytywne emocje rów- 

nieŜ  mają  swoje  odzwierciedlenie  na  skórze:  wystarczy 
wspomnieć te związane z uprawianiem miłości. 

WaŜnym  elementem  wizualizacji  dotyczących  schorzeń  skóry 

jest kolor. Po to, by dowiedzieć się, który kolor będzie najbardziej 
skuteczny 

w 

przypadku 

określonej 

dolegliwości, 

naleŜy 

przeprowadzić  serię  prób,  ale  w  momencie,  kiedy  odnajdziesz 
właściwy  kolor, na pewno  natychmiast  się zorientujesz, Ŝe działa. 
Dobrze jest stosować kolory neutralizujące ten, który występuje w 
danym  schorzeniu.  Wysypki  czy  stany  zapalne  są  przewaŜnie 
czerwone,  dlatego  najbardziej  skuteczny  okazuje  się  kolor 
niebieski  (neutralizuje  czerwony).  Istnieją  takŜe  wysypki  suche  i 
sączące. W pierwszym przypadku naleŜy zastosować  wizualizację 
nawilŜającą,  w  której  wykorzystuje  się  moc  soku  z  liścia  palmy 
kokosowej,  a  w  drugim  osuszającą,  z  promieniami  słońca  jako 
podstawowymi czynnikami leczniczymi. 

Egipskie  Uzdrowienie  (z  pewnymi  dodatkowymi  wska-

zówkami)  jest  najodpowiedniejszym  ćwiczeniem  w  przypadku 
ogólnych schorzeń skóry. 

EGIPSKIE UZDROWIENIE 

Postępuj  zgodnie  z  poleceniami  umieszczonymi  na  stronie  58  aŜ 
do momentu, kiedy promienie słoneczne przenikną do twoich dłoni 
i wyjdą z nich przez palce. Na kaŜdym palcu prawej dłoni pojawia 
się  miniaturowa  dłoń,  podczas  gdy  na  kaŜdym  palcu  lewej  dłoni 
pojawia się maleńkie oko (jeśli jesteś leworęczny, układ powinien 
być  odwrotny).  Teraz  zwróć  promienie  słońca  na  swoją  skórę, 
wiedząc,  Ŝe  kaŜde  miniaturowe  oko  nie  tylko  wysyła  światło,  ale 
takŜe  widzi.  Przez  te  pięcioro  oczu  spójrz  na  obszar  skóry,  który 
sprawia  ci  kłopoty.  W  jednej  dłoni  trzymasz  złotą  szczotkę  o 
delikatnym,  złotym  włosiu.  Oczyść  nią  powierzchnię  skóry. 
Widzisz,  Ŝe  nie  ma  śladu  wysypki  i  pojawiła  się  zdrowa,  czysta 
skóra. W drugiej miniaturowej dłoni trzymasz lampę z niebieskim 
ś

wiatłem. Jest to promień lasera, który 

 

— 174 —

 

— 175 —

 

 

kierujesz bezpośrednio na oczyszczony fragment, stymulując w ten 
sposób  rozwój  zdrowych  komórek.  Widzisz,  Ŝe  cały  oczyszczony 
obszar pokrywa się zdrową tkanką. W trzeciej dłoni masz słoiczek 
z niebieskozłotym balsamem przyrządzonym z mieszaniny słońca i 
nieba.  Wcierasz  maść  w  zdrową  juŜ  skórę,  aby  ją  chronić  przed 
chorobą. (Jeśli wysypka była sucha, zamiast tej maści uŜyj białego 
oleju  z  palmowych  liści).  Widzisz  i  czujesz,  Ŝe  twoja  skóra 
powraca do zdrowia. Gdy  skończysz,  wznieś ramiona  w  kierunku 
słońca.  Promienie  zwijają  się  i  wsuwają  w  twoje  dłonie,  gdzie 
przechowujesz  teŜ  miniaturowe  oczy  i  ręce.  Teraz  zrób  wydech  i 
otwórz oczy. 

SCHORZENIA WĄTROBY

 

Nazwa: LUSTRO 

Cel: Uzdrowić wątrobę. 
Częstotliwość:  Dwa  razy  dziennie  przez  1-2  minuty  w  ciągu 

sześciu  21-dniowych  cykli  z  7-dniowymi  przerwami.  Potem 
naleŜy  wybrać  się  do  kontroli,  by  sprawdzić,  czy  wątroba 
zmniejszyła  się.  Być  moŜe  lekarz  zaleci  ci  wykonanie 
odpowiednich  badań.  Jeśli  wyniki  nie  będą  w  pełni 
zadowalające,  trzeba  przeprowadzić  jeszcze  trzy  21-dniowe 
cykle z 7-dniowymi przerwami. 

 

Wątroba  to  miejsce  koncentracji  gniewu  (tak  jak  serce  jest 
kryjówką  miłości),  choć  niektórzy  uznali  ją  takŜe  za  siedlisko 
wszelkich  emocji.  Bardzo  skutecznym  czynnikiem  wspierającym 
leczenie 

schorzeń 

wątroby 

jest 

wybaczenie. 

Osoby 

z 

dolegliwościami  tego  organu  powinny  opowiedzieć  szczerze  o 
swoich  uczuciach  komuś,  do  kogo  mają  zaufanie.  PoniŜsza 
wizualizacja  stanowi  pierwszy  krok  na  drodze  do  zlikwidowania 
schorzeń wątroby. 

LUSTRO 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie  wątrobę 
jako  gładkie  lustro,  w  którym  odbijają  się  twoje  zdławione 
uczucia. WymaŜ je z powierzchni lustra lewą ręką w lewą stronę. 
Odwróć  wątrobę  na  drugą  stronę.  Na  jej  spodzie,  które  teŜ  jest 
lustrem, widzisz swoje odbudowane emocje. Teraz otwórz oczy. 

SKOLIOZA (skrzywienie kręgosłupa) 

Nazwa: STÓJ PROSTO Cel: Usunąć zniekształcenie kręgosłupa. 
Częstotliwość: zawsze, kiedy sobie przypomnisz, przez sekundę, 
do czasu, gdy skrzywienie zniknie. 

Skrzywienie  kręgosłupa  jest  schorzeniem  występującym  u 
znacznej części ludności. Zaczyna się we wczesnym dzieciństwie, 
nie  ma  ustalonych  przyczyn,  a  lekarze  traktują  je  jako  element 
wzrostu  organizmu.  Ja  jednak  wyznaję  opinię,  Ŝe  wada  ta  ma 
związek  z  komunikatem  przesyłanym  przez  daną  osobę  na  temat 
swego  zahamowanego  wzrostu.  W  miarę  upływu  lat  skrzywienie 
kręgosłupa  moŜe  stać  się  coraz  bardziej  groźne.  Wszyscy  na 
pewno  widzieliśmy  efekty  nadmiernego  skrzywienia  części 
grzbietowej kręgosłupa, czyli garb. Istnieje równieŜ 

— 177 —

 

 

niebezpieczeństwo  przedniego  wygięcia  kręgosłupa,  czyli 
lordozy,  dotyczące  części  lędźwiowej.  Wizualizacja,  która 
moŜe  zlikwidować  te  (oraz  inne)  wady,  jest  stosunkowo 
prosta do przeprowadzenia.

 

STÓJ PROSTO

 

Zawsze, gdy sobie przypomnisz, na sekundę wyobraź sobie i 
poczuj, Ŝe zakrzywienie twojego kręgosłupa jest prawidłowe 
—  takie,  jak  na  rysunku.  Oczy  moŜesz  mieć  w  tym  czasie 
zamknięte lub otwarte —   jak wolisz.

 

SKURCZ MIĘŚNIA

 

Nazwy: PRZEZROCZYSTE PALCE oraz LÓD 
Cel: Zlikwidować skurcz mięśnia.

 

Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb: co 15-30 minut przez 2 

lub 3 minuty, aŜ do ustąpienia skurczu.

 

Napięcie  oraz  skurcze  mięśni  występują  bardzo  często  i  z 
duŜą  regularnością  u  wielu  osób  z  powodów  natury 
mechanicznej  jak  i  emocjonalnej.  Powinieneś  się  zatem 
zastanowić,  czy  w  chwili  wystąpienia  spazmu  zaistniało 
jakieś  wydarzenie  społeczne  lub  przeŜycie  emocjonalne, 
które  mogło  na  ciebie  wpłynąć.  NiezaleŜnie  jednak  od  po-
wodu wystąpienia skurczu, trzeba się nim natychmiast zająć.

 

PRZEZROCZYSTE PALCE

 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i w wyobraźni zacznij 
masować bolesny mięsień swoimi przezroczystymi palcami. 
Czujesz,  jak  krew  przepływa  przez  masowaną  tkankę  i 
mięsień  wypełnia  się  światłem,  które  pochodzi  z  góry.  W 
trakcie  masowania  widzisz,  jak  mięsień  wydłuŜa  się,  a  ty 
rozczesujesz  włókna  i  rozwiązujesz  węzły.  Uświadamiasz 
sobie, Ŝe gdy światło wypełniło mięsień, krew moŜe płynąć 
bez przeszkód; mięsień jest długi i nie ma zgrubień, a skurcz 
ustąpił. Otwórz oczy.

 

LÓD

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
twój  mięsień jest  zamknięty  w  bryle  lodu.  Widzisz, jak  lód 
topnieje i wiesz, Ŝe jednocześnie mięsień rozluźnia się. Gdy 
lód  całkowicie  się  rozpłynie,  otwórz  oczy.  Uświadamiasz 
sobie, Ŝe skurcz minął.

 

 

— 178 —

 

— 179 —

 

STRES

 

Nazwa: STRES BEZ DYSTRESU 
Cel: Zlikwidować stres szkodliwy. 
Częstotliwość:  Codziennie  z  uwzględnieniem  potrzeb,  po-

ś

więcając  30  sekund  do  minuty  na  kaŜde  z  powiązanych  ze 

sobą ćwiczeń. 

Stres jest nieodłącznym składnikiem ludzkiego Ŝycia. Towarzyszy 
nam przez  większość pełnego  wydarzeń dnia, a niekiedy  nawet  w 
nocy,  gdy  męczą  nas  koszmary.  Jest  jedną  z  podstawowych  cech 
ludzkiej 

egzystencji. 

Nawet 

zwykłe 

zdania 

w 

rodzaju: 

„Zapomniałem  klucza",  czy  „Pada,  a  ja  nie  wzięłam  parasola", 
albo  „Boli  mnie  głowa",  są  wyrazem  odczuwanego  napięcia. 
Sytuacje,  które  nas  w  ten  stan  wprowadzają,  zdarzają  się 
nieustannie.  Nie  mamy  jednak  takiej  mocy,  aby  je  całkowicie 
wyeliminować  z  Ŝycia.  Zresztą:  nie  powinniśmy  tego  robić.  W 
końcu  dzięki  nim  moŜemy  działać  i  zachowywać  czujność  w 
trudnych  sytuacjach.  Niestety  zdarza  się  teŜ  często,  Ŝe  wstrząs 
wywołany  przez  określoną  sytuację  jest  bolesny.  W  takich 
wypadkach  psychologowie  mówią  o  dystresie,  czyli  szkodliwym 
stresie. Powinniśmy zatem uczyć się opanowywać dystres, a nie — 
jak sądzą niektórzy — stres. Zdolność radzenie sobie z tym stanem 
jest  wprost  proporcjonalna  do  stopnia  umiejętności  przeŜycia 
kaŜdego  dnia  w  sposób  w  miarę  zrównowaŜony.  Następujące, 
powiązane ze sobą ćwiczenia, mają stać się dla ciebie programem 
kontroli  nad  dystresem.  Powinieneś  wykonać  cały  zestaw 
poniŜszych ćwiczeń. 

STRES BEZ DYSTRESU 

1.  Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
karmisz olbrzymy. Gdy skończysz, otwórz oczy. 

2. Zamknij oczy. Zrób dwa wydechy. Widzisz, jak nawiązujesz 

znajomość z wrogimi istotami. Otwórz oczy. 

 

3.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  dwa  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

robisz węzły z głowy węŜa. Gdy skończysz, otwórz oczy. 

4.

 

Zamknij oczy. Zrób trzy wydechy. Widzisz, jak wskakujesz 

na grzbiet pędzącego smoka. Gdy skończysz, otwórz oczy. 

5.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  jeden  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

nawołujesz ukrytych mieszkańców jaskini. Potem otwórz oczy. 

6.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  dwa  wydechy.  Jesteś  w  starym 

zamczysku i widzisz przed sobą duchy. Potem otwórz oczy. 

7.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  trzy  wydechy.  W  katakumbach 

odkrywasz ducha o wielkiej mocy. Otwórz oczy. 

8.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

prowadzisz dziwne zwierzę do ciemnego lasu. Otwórz oczy. 

9.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  wydech.  Spójrz  na  cel,  do  którego  nie 

trafiłeś.  Co  trzeba  zrobić?  Czy  potrzebujesz  pomocnika?  Otwórz 
oczy. 

 

10.

 

Zamknij oczy. Zrób jeden wydech. Zobacz, jak ptak unosi 

się  wysoko  w  górę,  a  przecieŜ  ptakom  wygodniej  jest  latać  na 
niŜszym pułapie. Co czujesz? Otwórz oczy. 

11.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 

zmagasz  się  z  falą  po  to,  by  móc  się  całkowicie  spełnić.  Otwórz 
oczy. 

12.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Teraz  rozumiesz, 

dlaczego  moŜemy  być  cisi  i  spokojni  po  walce.  Potem  otwórz 
oczy. 

13.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  wydech.  Uświadom  sobie,  kiedy 

najlepiej  jest  zachować  milczenie,  a  kiedy  trzeba  mówić.  Otwórz 
oczy. 

14.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  wydech.  Wiesz  juŜ,  w  jaki  sposób 

zachować cierpliwość i  nie poddawać  się,  niezaleŜnie od tego, co 
dzieje się w naszym społeczeństwie. Otwórz oczy. 

 

— 180 —

 

— 181 —

 

15.  Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Rozumiesz  juŜ,  Ŝe 

to,  co  stworzysz  w  pośpiechu,  moŜna  szybko  zniszczyć. 
Otwórz oczy. 

16.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  wydech.  Patrzysz  w  czystą, 

przezroczystą i spokojną  wodę. Widzisz to, co chciałbyś  widzieć. 
Gdy skończysz, otwórz oczy. 

17.

 

Zamknij  oczy.  Zrób  wydech.  Patrząc  w  czystą,  spokojną 

wodę,  zmień  swój  wygląd  zgodnie  z  własnym  Ŝyczeniem.  Gdy 
skończysz, otwórz oczy. 

STWARDNIENIE ROZSIANE

 

(SM — Sclerosis multiplex) 

Nazwa: DRABINA ŚWIATEŁ 
Cel: Uzdrowić system nerwowy. 
Częstotliwość:  Co  dwie  lub  trzy  godziny  (oprócz  czasu  snu)  w 

ciągu dziewięciu 21-dniowych cykli z 7-dniowymi przerwami. 
W  pierwszym  tygodniu  kaŜdego  cyklu  wykonuj  ćwiczenie 
przez 2-3 minuty, w drugim: przez 1-2 minuty, w trzecim przez 
30 sekund. 

PoniŜsza  wizualizacja  jest  dowodem  na  to,  Ŝe  techniki 
wyobraŜeniowe  mogą  wpłynąć  na  cały  system  nerwowy.  Jeśli 
uległ  on  uszkodzeniu,  to  zniszczona  została  jedynie  pewna  jego 
część, 

natomiast 

pozostałe 

fragmenty 

mogą 

normalnie 

funkcjonować.  Pracujący  ciągle  odcinek  trzeba  stymulować  przez 
wizualizację,  poniewaŜ  kaŜda  aktywność  sprowokowana  w 
zdrowym obszarze wpłynie na wzbudzenie aktywności w obszarze 
zniszczonym.  W  układzie  nerwowym  istnieje  system  transmisji, 
dzięki któremu impulsy są przesyłane z góry na dół i odwrotnie, a 
takŜe  z  prawej  strony  na  lewą  i  odwrotnie.  Pobudzanie  przez 
wizualizację  moŜe  pochodzić,  na  przykład,  z  promienia  światła 
skierowanego na nerw, co wywołuje pewne uczucie czy wraŜenie. 
Oczywiście, moŜna równieŜ zastosować inne rodzaje 

bodźców  wyobraŜeniowych.  Przede  wszystkim  jednak  nie  wolno 
ci  tracić  nadziei  i  powinieneś  wreszcie  uwierzyć,  Ŝe  paraliŜ  to 
dolegliwość, którą moŜna pokonać. 

Kluczem  do  koncentracji  w  ćwiczeniach  wizualizacyjnych 

dotyczących  zniszczeń  w  systemie  nerwowym  jest  koncepcja  osi 
góra-dół  oraz  prawo-lewo.  Jeśli  zatem  pacjent  ma  uszkodzony 
nerw w prawej nodze, koncentrujemy się na zdrowych komórkach 
w  lewym  przedramieniu,  co  znaczy,  Ŝe  zgodnie  z  osią  góra-dół 
noga  jest  odzwierciedlona  w  przedramieniu,  a  zgodnie  z  osią 
prawo-lewo musimy brać pod uwagę przeciwną stronę ciała, czyli 
w  tym  przypadku  lewą.  Miejsce  podziału  jest  zaznaczone 
przeponą. Gdybyśmy zatem złoŜyli ciało na pół, traktując przeponę 
jako linię środkową, to okazałoby się, Ŝe obie części: górna i dolna, 
są  niemal  idealnie  symetryczne  (pasują  do  siebie  palce  nóg  i  rąk, 
nadgarstki i kostki, łokcie i kolana, ramiona i biodra itd.). Zawsze 
gdy  przystępujesz  do  przeprowadzenia  wizualizacji,  musisz 
pamiętać o tych zaleŜnościach. 

PoniŜej  zamieściłem  ćwiczenie  wizualizacyjne  dotyczące 

stwardnienia  rozsianego.  Chciałbym  takŜe,  abyś  wiedział,  Ŝe  w 
przypadku  tego  schorzenia  białe  krwinki,  atakujące  kaŜdą 
substancję,  którą  uznają  za  intruza,  popełniają  błąd  i  traktują 
mielinową osłonkę nerwów jak wroga, czyli — inaczej mówiąc — 
atakują ją i niszczą. 

DRABINA ŚWIATEŁ 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  ZaŜądaj,  aby  twoje  ciało 
(oraz  kaŜde  lekarstwo,  które  przyjmujesz)  wyprodukowało 
wszystkie 

potrzebne 

substancje 

lecznicze. 

Czujesz, 

jak 

uzdrawiająca  materia  zostaje  uwolniona.  Wykonaj  wydech  i 
wyobraź  sobie,  Ŝe  wszystkie  komórki  nerwowe  wchłaniają  te 
substancje.  Wykonaj  wydech,  a  potem  zobacz  i  poczuj,  jak 
komórki  T  (białe  krwinki  bezpośrednio  zaangaŜowane  w  funkcje 
odpornościowe  organizmu)  tłumaczą  innym  białym  krwinkom,  w 
jaki sposób odróŜnić przyjaciela 

 

— 182 —

 

— 183 —

 

 

(osłonka  mielinowa)  od  wroga  (bakterie).  Czujesz  i  widzisz,  jak 
wszystko  to  odbywa  się  wzdłuŜ  twego  kręgosłupa,  począwszy  na 
dole,  a  skończywszy  na  górze,  w  mózgu,  podczas  gdy  przez  całe 
twoje  ciało  z  drabiny  pulsujących  świateł  wyskakują  iskierki 
energii elektrycznej. Zrób wydech. Zobacz i poczuj, jak wszystkie 
komórki  nerwowe  —  zarówno  te  na  dole,  jak  i  na  górze  rdzenia 
kręgowego  —  zostają  pokryte  nową  mielinowa  otoczką.  Widzisz 
równieŜ złocistobiałe, spiralne kaskady energii, spływające wzdłuŜ 
twojego ciała. Potem otwórz oczy. 

Chemoterapia  to  sposób  leczenia  raka  stosowany  w  połączeniu  z 
zabiegiem  chirurgicznym  lub  zamiast  niego.  Wykorzystywane  w 
niej  środki  chemiczne  są  niezwykle  toksyczne  i  niemal  zawsze 
wywołują  szkodliwe  skutki,  będące  naturalną  konsekwencją 
uaktywnienia  się  leku*.  Chemoterapia  moŜe  całkowicie  osłabić 
wolę  pacjenta,  co  oznacza,  Ŝe  osoba  leczona  środkami 
chemicznymi  nie  potrafi  efektywnie  skoncentrować  się  na 
wizualizacji.  Następujące  ćwiczenie  moŜe  okazać  się  pomocne  w 
złagodzeniu szkodliwości leków, które mają zwalczyć raka. 

RZEKA SŁOŃCA 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy  wydechy i  wyobraź sobie, Ŝe  środki 
chemiczne,  przenikające  do  twojego  organizmu,  to  strumienie 
ś

wiatła  słonecznego.  Dzięki  niemu  komórki  rakowe  zostają 

wypłukane  z  ciała  i  zniszczone.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  te 
substancje  to  leki,  które  pomagają  ci  wyzdrowieć,  jednocześnie 
zmniejszając  nowotwór.  Lek  to  przyjaciel,  który  chce  ci  pomóc. 
Teraz otwórz oczy. 

TRĄDZIK

 

Nazwa: EGIPSKIE UZDROWIENIE Cel: 
Zlikwidować trądzik. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 3-5 minut w ciągu trzech 

21-dniowych cykli z 7-dniowymi przerwami. 

 

SZKODLIWE SKUTKI CHEMOTERAPII

 

Nazwa: RZEKA SŁOŃCA 
Cel: Uniknąć negatywnych skutków chemoterapii. Częstotliwość: 
KaŜdego ranka przez 1-2 minuty, w ciągu 7 dni poprzedzających 
zastosowanie chemoterapii. 

*  Szkodliwe  skutki  chemoterapii  są  często  nazywane  „ubocznymi". 

Nie  istnieje  jednak  nic  takiego,  jak  „uboczny"  efekt  stosowania  leku. 
KaŜde  lekarstwo  wywołuje  określone  zmiany,  ale  „niezaleŜne"  czy 
„uboczne"  skutki  jego  działania  nie  istnieją.  Chemoterapia  wywołuje 
określone  następstwa,  a  jeśli  niszcząc  komórki  rakowe,  przynosi 
jednocześnie szkodliwe zmiany w organizmie, to właśnie taki jest efekt jej 
działania (przyp. tłum.)

 

 

— 184 —

 

— 185 —

 

Wszyscy ci, którzy cierpieli z powodu trądziku, wiedzą, Ŝe dotyka 
on  znacznej  części  młodzieŜy.  Wymyślono  niezliczoną  liczbę 
leków  na  tę  dolegliwość,  ale  Ŝaden  nie  okazał  się  całkowicie 
skuteczny. Z pewnym powodzeniem stosuje się od lat witaminę A 
oraz cynk, a ponadto zaleca  się pacjentom, aby unikali tłuszczów 
nasyconych  oraz  cukru.  Wiele  równieŜ  napisano  na  temat 
psychologicznego aspektu tego schorzenia skóry. Na razie jednak 
twierdzenia  o  związku  trądziku  z  fantazjami  o  masturbacji  czy  z 
hamowaną  złością  nie  wydają  się  przekonujące.  Na  podstawie 
praktyki  klinicznej  doszedłem  do  wniosku,  Ŝe  trądzik  ma  raczej 
związek  z  wynikającymi  z  zaŜenowania  trudnościami  w 
nawiązywaniu kontaktów społecznych. 

EGIPSKIE UZDROWIENIE 

Zamknij  oczy,  wykonaj  trzy  wydechy  i  zgodnie  z  ćwiczeniem 
EGIPSKIE  UZDROWIENIE  (patrz  s.  58)  skieruj  pięć 
miniaturowych dłoni oraz pięcioro oczu na obszar skóry dotknięty 
trądzikiem. W jednej z maleńkich dłoni trzymasz złotą szczotkę o 
delikatnym  włosiu,  którą  bardzo  ostroŜnie  oczyszczasz  i 
zdrapujesz  krosty.  Gdy  skończysz  pracę  na  całej  powierzchni 
chorej skóry, skieruj na nią niebieski promień laserowego światła. 
Widzisz,  jak  skóra  powraca  do  zdrowia  i  wygląda  zupełnie 
normalnie.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  trądzik  zniknął  na  zawsze. 
Trzecia z kolei miniaturowa dłoń słuŜy ci do zaaplikowania maści 
z  błękitnego  nieba  i  złocistego  słońca,  dzięki  której  skóra 
pozostanie sucha i czysta. Gdy skończysz, wznieś ręce ku słońcu, a 
promienie  światła  skurczą  się  i  ukryją  w  twoich  dłoniach,  gdzie 
przechowujesz takŜe pięcioro oczu oraz miniaturowe dłonie. Teraz 
otwórz oczy. 

TORBIELE PIERSI

 

(zobacz takŜe: POLIPY I NOWOTWORY) 

Nazwa: KURANTY śYCIA 
Cel: Zlikwidować torbiele piersi. 
Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  (wcześnie  rano,  o  zmierzchu  i 

przed  snem)  przez  3-5  minut  w  ciągu  21  dni.  Jeśli  torbiel  nie 
zniknie, zrób 7-dniową przerwę i przeprowadź jeszcze dwa 21-
dniowe cykle z 7-dniową przerwą. 

Trudno  jest  znaleźć  odpowiednią  i  w  miarę  skuteczną  metodę 
leczenia  tego  częstego  wśród  kobiet  schorzenia.  Przed  podjęciem 
kolejnej próby warto przyjrzeć się bliŜej czynnikom emocjonalnym 
i  społecznym,  które  odgrywają  rolę  w  powstawaniu  torbieli. 
NaleŜy  do  nich  frustracja  spowodowana  niezdolnością  do 
zapewnienia opieki w danym związku lub brakiem troski ze strony 
partnera.  Badania  wskazują  takŜe  na  fakt,  Ŝe  niebagatelnym 
czynnikiem jest dieta: prawdopodobnie powstawaniu torbieli piersi 
sprzyja  spoŜywanie  czekolady,  kofeiny  i  coli,  podczas  gdy  wi-
tamina E i lizyna (aminokwas) mogą wpłynąć na ich zmniejszenie. 
Pacjentka,  którą  nazwę  tu  przykładowo  Ann,  z  powodzeniem 
stosowała  KURANTY  śYCIA,  doprowadzając  do  likwidacji 
torbieli.  Podczas  jednej  z  wizyt  powiedziała  mi:  „Za  kaŜdym 
razem,  kiedy  słyszę  dźwięk  kurantów  albo  jakąkolwiek  radosną 
muzykę,  natychmiast  czuję,  jak  przenika  ona  do  wnętrza  moich 
piersi  i  staje  się  rezonującą,  uzdrawiającą  siłą.  Widzę  ciągle,  jak 
torbiele zmniejszają się, pękają i znikają, a  w  moich piersiach nie 
ma juŜ Ŝadnych zatorów. Wypełnia je niebiesko-białe światło". 

KURANTY śYCIA 

Zamknij oczy i wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe masz na 
piersiach ozdobiony klejnotami stanik, a kaŜdy 

 

— 186 —

 

— 187 —

 

klejnot  jest  półprzezroczystą  tarczą  pozytywki.  Gdy  ko-
niuszkiem  palca  wskazującego  lekko  uderzasz  w  kuranty, 
słyszysz, Ŝe ich melodia staje się coraz silniejsza i dźwięcz-
niejsza.  Czujesz  jej  uzdrawiającą  moc.  KaŜdy  dźwięk  re-
zonuje  w  twoich  piersiach;  drŜy  kaŜda  tkanka  i  kaŜda 
komórka.  Widzisz  i  czujesz,  jak  znikają  wszelkie  zanie-
czyszczenia,  a  torbiele  pękają. Widzisz  krąŜące  w  piersiach 
niebieskozłote  światło,  którego  promienie  uwalniają 
wędrującą  przez  ciebie  energię.  Światło  i  dźwięk  stają  się 
strumieniem,  który  rozbija  grudki  zanieczyszczeń,  po  czym 
niesie  je  w  dół  twego  ciała  i  przez  podeszwy  stóp  wyrzuca 
na  zewnątrz.  Torbiele  znikają  wraz  z  zanieczyszczeniami. 
MoŜesz otworzyć oczy.

 

WIRUS EPSTEINA-BARR

 

(zespół chronicznego zmęczenia)

 

Nazwa: GRA W POLO

 

Cel: Zlikwidować wirus.

 

Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  przez  3  minuty  w  ciągu 

dziewięciu  21-dniowych  cykli  z  7-dniowymi  przerwami. 
Po  sześciu  cyklach  wystarcza  jedna  minuta  na  to  ćwi-
czenie. Badania kontrolne mogą być bardzo pomocne, ale 
nie  są  obowiązkowe  (niektórzy  pacjenci  nie  lubią 
uzaleŜniać  się  psychicznie  od  rezultatów  pomiaru  liczby 
białych krwinek).

 

Pojawienie się tej infekcji wirusowej wywołało znaczne po-
ruszenie,  poniewaŜ  niektóre  badania  naukowe  sugerują,  Ŝe 
jest  to  być  moŜe  zwiastun  pewnych  nowych  form  raka  lub 
AIDS.  Niektórzy  naukowcy  uznają  wirus  Epsteina-Barr  za 
odmianę wirusa opryszczki narządów płciowych. Pacjenci ze 
stwierdzonym  wirusem  odczuwają  skrajne  zmęczenie  i 
osłabienie  fizyczne.  UwaŜam  jednak,  Ŝe  wirusy,  bakterie, 
czy inne mikroby nie powodują choroby, lecz jedynie

 

wykorzystują  dla  swego  rozwoju  odpowiednie  środowisko. 
Pacjenci,  z  którymi  miałem  do  czynienia  w  momencie  wy-
stąpienia choroby, przeŜywali bardzo cięŜki okres w swoim 
Ŝ

yciu. W jednym przypadku młody człowiek z wirusem Ep-

steina-Barr,  tak  wiele  z  siebie  ofiarował  podczas  trwania 
związku  z  pewną  kobietą,  Ŝe  poczuł  się  zupełnie  wyczer-
pany.  Zwiększyła  się  wówczas  jego  podatność  na  infekcje, 
gdyŜ  system  immunologiczny  tego  młodego  męŜczyzny 
został  osłabiony.  Pewna  kobieta  z  kolei  była  w  stanie 
skrajnego  wyczerpania,  poniewaŜ  całkowicie  poświęciła  się 
pracy  z  nadzieją  uzyskania  awansu.  Dzięki  tym  dwojgu 
ludziom dowiedziałem się, jakie kroki terapeutyczne  naleŜy 
przedsięwziąć, aby zwalczyć infekcję.

 

Rysunek,  który  widzicie  poniŜej,  został  wykonany  przez 

jednego z moich pacjentów. Usiłował on „sportretować" wi-
rus  Epsteina-Barr.  Wyobraził  sobie  najeźdźców  zaatako-
wanych  przez  armię  „porządnych  facetów",  czyli  białych 
krwinek,  które  przedstawił  jako  Ŝarłoczne  piranie.  Niektóre 
komórki nazywały się BHT (nazwa lekarstwa, które w owym 
czasie  zaŜywał).  Natychmiast  po  skończeniu  rysunku  mój 
pacjent  poczuł  się  doskonale  w  sensie  fizycznym  i 
emocjonalnym. Gdy w ciągu następnych tygodni przyglądał 
się  swemu  dziełu,  zawsze  miał  wraŜenie,  Ŝe  wraca  do 
zdrowia.  Zasugerowałem,  aby  powiesił  ten  rysunek  w  miej-
scu,  gdzie  mógłby  na  niego  często  patrzeć  i  przypominać 
sobie o zadaniu, które miał wykonać, czyli zniszczeniu wro-
gich  komórek  za  pośrednictwem  armii  komórek  „obron-
nych". Metoda stosowania zewnętrznego bodźca w celu wy-
wołania wewnętrznych reakcji była dość często stosowana w 
medycynie Zachodu przez około tysiąc lat, po czym — mniej 
więcej trzysta lat temu — została zaniechana, by w obecnych 
czasach znów powrócić do łask wśród lekarzy.

 

Rysunek to zewnętrzny wyraz tego, co dzieje się w środ-

ku.  Gdy  juŜ  powstanie,  moŜna  go  wykorzystać  do  pobu-
dzenia  procesów  obronnych  organizmu,  przekazując  we-
wnętrznemu ,ja" nowe informacje. Powstaje szczególny

 

 

— 188 —

 

— 189 —

 

 

rodzaj sprzęŜenia zwrotnego, które wspomaga uzdrawiającą 
funkcję  wizualizacji,  a  ta  z  kolei  przypomina  pacjentom  o 
ich dąŜeniu do wyzdrowienia.

 

NiezaleŜnie od tego, czy cierpisz z powodu dolegliwości 

fizycznej czy psychicznej (czy moŜe obu jednocześnie) i bez 
względu  na  to,  jak  dobrze  (czy  źle)  potrafisz  rysować, 
spróbuj  zobaczyć  swoją  chorobę  i  narysuj  ją.  Jeśli  nawet 
efekty wydadzą ci się śmieszne — rysuj! Następnie

 

na  tej  samej  kartce  papieru  zniszcz,  uwięź,  zamknij  lub  w 
jakikolwiek inny sposób zapanuj nad swoją dolegliwością po 
to,  by  z  nią  walczyć  i  w  końcu  uwolnić  się  od  cierpienia. 
Skuteczność  tej  metody  pozwoli  ci  uwierzyć  w  moc 
wyobraźni.

 

Powtórzę  zatem  jeszcze  raz  podstawowe  zasady  pracy  z 

rysunkiem:

 

1.

 

Nadaj zewnętrzną formę temu, co wewnętrzne. 

2.

 

Przekształć to, co powstało na zewnątrz. 

3.

 

Dzięki nowej zewnętrznej formie przypomnij wnętrzu 

o najistotniejszym celu. 

Wewnętrzna  aktywność  daje  nam  dobre  samopoczucie, 

które  skłania  nas  do  tego,  byśmy  ponownie  uŜyli  zewnę-
trznej  formy  i  pobudzili  wnętrze  do  działania.  Sposób  po-
budzenia  —  instrukcja  dla  naszej  jaźni  —  częściej  wyraŜa 
się rysunkiem niŜ słowami.

 

Pewna młoda kobieta z wirusem Epsteina-Barr wymyśliła 

serię 

skutecznych 

ć

wiczeń 

wizualizacyjnych, 

które 

połączyłem  z  wyobraŜeniami  wspomagającymi  funkcje 
immunologiczne  organizmu.  Przedstawiam  tu  jedno  ćwi-
czenie z serii zaprogramowanej przez tę pacjentkę. Okazało 
się  ono  niezwykle  skuteczne  w  zwalczaniu  kaŜdego  wirusa 
(w  tym  takŜe  Epsteina-Barr),  który  osłabia  układ 
odpornościowy organizmu.

 

GRA W POLO

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wejdź  do  wnętrza 
swego ciała. Wyobraź sobie, Ŝe grasz na flecie, jednocześnie 
jeŜdŜąc na kucyku z młotkiem do gry w polo umieszczonym 
na  siodle.  Grając  na  flecie  swoje  ulubione  melodie 
wywołujesz  wirusy  z  tkanek,  a  potem  zabijasz  wrogie  ko-
mórki młotkiem. Gdy skończysz, otwórz oczy.

 

 

— 190 —

 

— 191 —

 

WYCZERPANIE (przeciąŜenie nadnerczy)

 

Nazwa: PIRAMIDA NADNERCZY 
Cel: Przywrócić równowagę w organizmie; wzmocnić siły 

obronne organizmu. Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb przez 1-

2 minuty co 

godzinę z wyłączeniem pory snu. 

Gdy  czujemy  się  nadmiernie  wyczerpani,  chronicznie  zmęczeni, 
draŜliwi  lub  „wypaleni",  to  niewątpliwie  w  naszym  organizmie 
doszło  do  przeciąŜenia  nadnerczy.  Gruczoł  ten  —  o  kształcie 
piramidy  —  jest  umiejscowiony  na  szczycie  nerek  i  odgrywa 
niezwykle  istotną  rolę  w  funkcjonowaniu  całego  ciała.  Produkt 
jego  pracy  to  adrenalina:  substancja,  która  nas  budzi,  pozwala 
utrzymywać aktywność i stymuluje wydzielanie tzw. soków Ŝycia. 
Nadnercza  wytwarzają  takŜe  kortyzon,  uzdrawiający  hormon 
znany powszechnie jako steroid, który wspomaga rozwój tkanek i 
mięśni 

oraz 

odbudowuje 

wyniszczoną 

tkankę. 

PoniŜej 

przedstawiam sposób przywrócenia dawnej aktywności nadnerczy, 
a takŜe innych organów. KaŜdy narząd w ludzkim ciele ma swego 
rodzaju  „mózg"  i  moŜe  pozytywnie  zareagować  na  przejawy 
naszej troski. 

PIRAMIDA NADNERCZY 

Zamknij oczy i wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe niesiesz 
lampę, po czym przez dowolny otwór (otworami  są równieŜ pory 
skóry)  wejdź  do  wnętrza  swego  ciała.  Odszukaj  drogę  do 
nadnerczy. Spójrz na jeden gruczoł i powiedz mu, Ŝe go kochasz i 
juŜ  więcej  nie  będziesz  go  naduŜywał.  Następnie  pogłaszcz  go 
delikatnie, okazując swoją troskę. Potem  wykonaj trzy  wydechy i 
zobacz,  Ŝe  stoisz  na  szczycie  piramidy  nadnercza.  Teraz  zbiegnij 
schodami  w  dól  z  jednej  strony  piramidy  i  wbiegnij  na  szczyt  po 
drugiej  stronie,  wiedząc,  Ŝe  w  ten  sposób  pobudzasz  gruczoł  do 
produkcji 

 

wszystkich substancji koniecznych do utrzymania harmonii twego 
ciała.  Czujesz,  jak  hormony  wypływają  z  gruczołu,  tworząc  w 
całym  ciele  kolorową  tęczę.  Gdy  skończysz,  przejdź  do  drugiego 
nadnercza,  wykonaj  trzy  wydechy  i  powtórz  to  ćwiczenie.  Po 
zakończeniu pracy otwórz oczy. 

WYPRYSK (egzema) (zobacz takŜe: 

SCHORZENIA SKÓRY) 

Nazwa: PALMOWE PALCE Cel: Zlikwidować wysypkę lub 
wyprysk. Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 1-3 minuty w 
ciągu 21 dni. 

Wyprysk  jest  schorzeniem  obejmującym  niekiedy  ogromne 
połacie  skóry.  Jest  to  rodzaj  uporczywej  wysypki,  która 
odzwierciedla 

przeŜycia 

emocjonalne, 

a 

szczególnie 

nie 

znajdujący  ujścia  gwałtowny  gniew.  Wyprysk  moŜe  się  pojawić 
juŜ  we  wczesnych  etapach  Ŝycia  i  często  przybiera  chroniczny 
charakter.  Leczenie  opiera  się  zazwyczaj  na  podawaniu 
preparatów kortyzonu, które jednak nie są 

 

— 192 —

 

— 193 —

 

szczególnie  skuteczne.  PoniŜej  zamieściłem  opis  stosownego 
przypadku oraz zaleconą przeze mnie terapię. 

Pacjenta,  którego  umownie  nazwę  Al,  od  dwunastu  lat  nie 

opuszczało uczucie  wściekłości i cierpiał z powodu przewlekłego 
wyprysku.  Wykwity  pojawiły  się  na  jego  twarzy  oraz  innych 
częściach  ciała.  Wypróbował  róŜne  rodzaje  tradycyjnych  metod 
leczenia,  jednak  nie  odniósł  znacznego  —  a  przede  wszystkim 
długotrwałego  —  sukcesu.  Gdy  pojawił  się  u  mnie,  stosował 
właśnie  maść  kortyzonową  i  odczuwał  pewną  ulgę.  Zgodził  sie 
jednak  na  trzy  tygodnie  odstawić  lekarstwo,  abyśmy  mogli 
wykorzystać moc wizualizacji. 

Zaleciłem  mu  dość  proste  ćwiczenie  o  nazwie  PALMOWE 

PALCE. 

PALMOWE PALCE 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  twoje 
palce stają się palmowymi liśćmi. PołóŜ te liście na swojej twarzy. 
Czujesz,  jak  płynie  w  nich  woda  i  mleko,  które  potem  stają  się 
rzeką miodu, uzdrawiającą chory fragment skóry. Gdy skończysz, 
zostaw  na  wyleczonej  powierzchni  kroplę  oleju  palmowego,  a 
twoja  twarz  stanie  się  całkowicie  czysta  i  gładka.  MoŜesz 
otworzyć oczy. 

Al zadzwonił do mnie po tygodniu: zauwaŜył znaczną poprawę 

na  twarzy,  lecz  wykwity  nie  zniknęły  z  innych  części  ciała. 
Zasugerowałem,  aby  wyobraził  sobie,  Ŝe  dziesięć  jego  palców 
zamienia  się  w  liście  palmowe,  które  szczelnie  otulają  całe  ciało. 
Powinien wtedy zobaczyć, Ŝe jego skóra wraca do zdrowia. 

Po tygodniu Al znów do mnie zadzwonił. Jego ciało było teraz 

wolne  od  wykwitów,  ale  odczuwał  swędzenie.  Zaleciłem  mu 
wizualizację,  w  której  naleŜy  w  wyobraźni  zdjąć  swoją  skórę 
stojąc nad strumieniem, po czym odwrócić ją 

na drugą stronę i umyć w wartkim potoku, jednocześnie czyszcząc 
szczotką  o  złotym,  delikatnym  włosiu.  Następnie  trzeba 
przewrócić  skórę  na  właściwą  stronę  i  nałoŜyć  ją  na  ciało, 
uświadamiając sobie, Ŝe swędzenie zniknęło. 

W  tydzień  później  Al  powiadomił  mnie,  Ŝe  nie  czuje  juŜ 

swędzenia. Przyznał się takŜe, Ŝe przed wizualizacją miał zwyczaj 
drapać  się,  gdy  tylko  poczuł  pierwsze  oznaki  dyskomfortu, 
poniewaŜ  —  jak  twierdził  —  lubił  się  drapać.  Drapanie 
wywoływało  jeszcze  większe  swędzenie,  lecz  Al  w  sumie  był  z 
tego  zadowolony.  Po  trzecim  zaproponowanym  przeze  mnie 
ć

wiczeniu  wizualizacyjnym  mój  pacjent  stwierdził,  Ŝe  zdołał 

zapanować nad odruchem drapania, które pogarszało przecieŜ jego 
stan. 

W  czasie  naszej  wspólnej  pracy  Al  zrozumiał,  w  jaki  sposób 

wysypka  odzwierciedlała  jego  wewnętrzne  napięcia.  Wkrótce  był 
w  stanie  —  w  sensie  dosłownym  i  przenośnym  —  zlokalizować 
kolejne  miejsca  „erupcji".  Po  czterech  tygodniach  stosowania 
ć

wiczeń  wizualizacyjnych  Al  miał  całkowicie  gładką  skórę  i 

Ŝ

adnych  oznak  swędzenia.  Postanowił  się  takŜe  zmienić  i  w  ten 

sposób polepszył jakość swego Ŝycia. 

Kiedy  trzy  lata  później  miałem  okazję  z  nim  rozmawiać, 

wyznał,  Ŝe  wizualizacja  okazała  się  dla  niego  bardzo  pomocną  i 
skuteczną  terapią.  śałował  jedynie,  Ŝe  nie  ma  dość  dyscypliny 
wewnętrznej,  aby  regularnie  wykonywać  ćwiczenia.  Powiedział 
teŜ,  Ŝe  kiedy  je  zaniedbywał,  na  jego  skórze  znów  zjawiały  się 
wykwity. 

NIEPOśĄDANE EMOCJE (np. zamęt, 

dezorganizacja, brak koncentracji oraz przeraŜenie) 

Nazwa: SPOTKANIE Z POTWOREM Cel: Pozbyć się stanu (tutaj 
podać nazwę zaburzenia). Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb; co 
15-30 minut, przez 1-3 minuty, dopóki niepoŜądane emocje nie 
znikną. 

 

— 194 —

 

— 195 —

 

Kłopoty  emocjonalne  są  najwyraźniej  nieodłącznym  składnikiem 
Ŝ

ycia.  Niektóre  z  nich  są  tak  powszechne,  Ŝe  przytrafiają  się 

niemal kaŜdemu z nas. Prawie wszyscy odczuwamy niepokój i lęk, 
mamy  poczucie  winy,  przygniatają  nas  zmartwienia  i  ogarnia 
gniew.  Sądzę,  Ŝe  większość  kłopotliwych  emocji  ma  związek  z 
czasem:  czujemy  się  bowiem  zagroŜeni  i  zatrwoŜeni,  kiedy 
rozmyślamy o przyszłości lub przeszłości. Bardzo trudno jest nam 
skoncentrować  się  na  teraźniejszości,  poniewaŜ  zbyt  wiele  jest 
czynników,  które  nas  od  niej  odciągają.  Gdy  tylko  opuszczamy 
teraźniejszość,  zaczynamy  wchodzić  w  sferę  nieprzyjemnych  i 
trudnych  do  opanowania  uczuć.  PoniŜej  zamieściłem  kilka 
prostych  ćwiczeń  wizualizacyjnych,  które  pomogą  ci  odzyskać 
kontrolę nad emocjami. 

Podstawowa  zasada  tego  rodzaju  ćwiczeń  brzmi  następująco: 

najlepszy sposób na opanowanie niekorzystnych emocji to podejść 
do  nich,  przywitać  się,  podać  im  rękę,  wejść  w  nie,  przejść  przez 
nie,  uścisnąć  lub  serdecznie  przyjąć.  Koniecznie  trzeba  uczynić 
wysiłek  i  spróbować  zobaczyć,  jakie  obrazy  wiąŜą  się  z 
określonym  niepokojącym  uczuciem.  Wiemy  juŜ  przecieŜ,  Ŝe 
wszystkie  emocje,  które  moŜna  nazwać,  posiadają  swój  wizualny 
odpowiednik.  Pojawi  się  on  zawsze,  gdy  będziesz  tego  chciał. 
Udowodnił  to  w  latach  dwudziestych  naszego  wieku  Pawłów 
(wraz  ze  swoimi  rosyjskimi  kolegami-psychologami)  podczas 
pracy  nad  odruchami  warunkowymi.  Iwan  Pawłów  zasłynął 
głównie  z  powodu  swych  eksperymentów  dotyczących  wy-
dzielania śliny przez psy. Natomiast Iwan Smoleński udowodnił w 
innym 

eksperymencie 

funkcjonowanie 

podobnych 

reguł. 

Smoleński wykazał, Ŝe gdy zgięcie palca zostanie wywołane przez 
impuls  elektryczny  i  uwarunkowane  przez  30-sekundowy  dźwięk 
dzwonka,  wówczas  bodziec  —  dźwięk  dzwonka  —  moŜe  być 
zastąpiony  słowem  „dzwonek",  a  reakcja  i  tak  będzie  ta  sama: 
palec będzie się zginał. 

Jedna  z  moich  pacjentek  swoje  uczucie  gniewu  zawsze 

kojarzyła z płomieniami. Poprosiłem ją, aby usiadła 

— 196 —

 

w  samym  środku  ognia.  Oczywiście  z  początku  była  bardzo 
przeraŜona,  ale  w  końcu  wkroczyła  w  krąg  płomieni 
(prawdopodobnie  dlatego,  Ŝe  ufała  mi,  a  tym  samym  równieŜ 
sobie).  Gdy  siedziała  w  sercu  ognia,  wyobraziła  sobie,  Ŝe 
wypełniająca ją gorączka zostaje wchłonięta przez chmury nad jej 
głową, które w rezultacie stają się cięŜkie, pękają i zalewają ogień 
deszczem. Ulewa uwolniła ją natychmiast od tłumionego gniewu. 
W mojej praktyce takie zdarzenia zachodzą dość często. 

Inna  pacjentka  nie  mogła  sobie  poradzić  z  uczuciem 

przeraŜenia. Gdy poprosiłem, aby spróbowała je sobie wyobrazić, 
zobaczyła  spowitego  ogniem  ducha  z  okropnymi  oczami.  Nie 
cofnęła się, lecz podeszła do tej postaci, a potem przeszła przez nią 
i  znalazła  się  na  pięknej,  zielonej  łące.  Nad  nią  świeciło  słońce, 
drzewa  były  zielone,  a  niebo  błękitne.  Poczuła,  Ŝe  ogarniają 
spokój.  Uczucie  przeraŜenia  zniknęło.  Powtarzała  tę  wizualizację 
zawsze,  gdy  ogarniał  ją  strach.  Po  dwóch  tygodniach  stwierdziła, 
Ŝ

e całkowicie uwolniła się od prześladującego ją uczucia. 

Przedstawione  poniŜej  ćwiczenie  moŜna  potraktować  jako 

najbardziej  ogólny  sposób  opanowania  niepoŜądanych  emocji. 
Przede wszystkim nie naleŜy im się poddawać i nie wolno wpadać 
w  panikę.  Takie  emocje  są  jak  małe  dziecko,  domagające  się 
twojej  uwagi  i  opieki.  Sposób,  który  proponuję,  polega  na 
całkowitym  ignorowaniu  ich  przez  dłuŜszy  czas,  a  to  znaczy,  Ŝe 
nie  otrzymawszy  poŜywki,  której  się  domagają  —  czyli  twojego 
posłuszeństwa i strachu — po jakimś czasie same giną. 

SPOTKANIE Z POTWOREM 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  wydech.  Wybierz  odpowiedni  sposób  i 
przedstaw  sobie  obraz  odzwierciedlający  uczucie,  którego  chcesz 
się  pozbyć.  Podejdź  do  niego  i  uświadom  sobie,  Ŝe  wszystko,  co 
stanie  się  podczas  tej  konfrontacji,  przyniesie  ci  ulgę.  Gdy 
skończysz, otwórz oczy. 

— 197 —

 

ZABURZENIA ODDYCHANIA

 

(zobacz takŜe: CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO) 

Nazwa: NAWLEC IGŁĘ Cel: Przywrócić 
prawidłowy oddech. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, cztery razy dziennie przez 1-2 

minuty na kaŜde z ćwiczeń. 

Jest  rzeczą  zadziwiającą,  Ŝe  tak  wiele  niepoŜądanych  emocji 
(np.niepokój)  łączy  się  z  zaburzeniami  oddychania,  choć  jest  to 
związek,  który czasami trudno dostrzec, poniewaŜ przewaŜnie  nie 
zdajemy  sobie  sprawy  z  istnienia  problemu.  Być  moŜe  twoja 
przegroda nosowa jest odrobinę zniekształcona, albo  masz  wąskie 
nozdrza,  co  utrudnia  dopływ  tlenu,  a  jeśli  nie  pobierasz 
odpowiedniej  jego  ilości,  wówczas  stajesz  się  coraz  bardziej 
niespokojny. Wiemy doskonale, Ŝe rytm oddychania zmienia się w 
zaleŜności  od  naszego  stanu  emocjonalnego.  Strach,  gniew, 
niepokój,  a  takŜe  koncentracja  na  konkretnym  zadaniu  wywołuje 
określony rytm oddychania. Oddech to Ŝycie, wobec czego moŜna 
go uznać za fizyczny odpowiednik wiary. Wiara i Ŝycie to pojęcia 
analogiczne. Zaburzenia oddychania sugerują, Ŝe w Ŝyciu — a tym 
samym  w  sferze  wiary  —  nastąpił  wyłom.  śycie  trwa,  póki 
potrafimy  oddychać.  Właśnie  ta  czynność  jest  naszym  głównym 
ź

ródłem  energii  i  regulatorem  wiary  w  siebie.  Jeśli  nauczymy  się 

prawidłowo oddychać, to wtedy, gdy zaistnieje potrzeba, moŜemy 
sami  szybko  przywrócić  naszą  równowagę  wewnętrzną.  PoniŜej 
zamieściłem  zestaw  ćwiczeń  oddechowych.  MoŜesz  stosować 
jedno z nich albo kilka jednocześnie. 

NAWLEC IGŁĘ 

1.  Zamknij  oczy  i  zwróć  uwagę  na  rytm  swego  oddechu. 
Uświadom sobie, Ŝe dzięki koncentracji na nim pozbywasz 

— 198 —

 

się  przeszkód,  które  nie  pozwalały  ci  swobodnie  oddychać. 
Czujesz się wyzwolony. Otwórz oczy. 

2.

 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Widzisz i czujesz, Ŝe 

nie  musisz  wcale  od  razu  poprawiać  rytmu  swego  oddechu,  ale 
moŜesz  go  na  początek  zaakceptować,  nawet,  jeśli  jest 
nieprawidłowy. Potem otwórz oczy. 

3.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Widzisz  i  czujesz 

wewnętrzny  ruch  wywołany  naturalnym  oddechem,  który  bez 
twojej ingerencji  wraca do normy. Wsłuchuj się  w ten rytm przez 
dłuŜszy czas, a potem otwórz oczy. 

4.

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  i 

poczuj swój stan emocjonalny. Zwróć uwagę, jak zmienia się twój 
oddech. Otwórz oczy. 

5.

 

Zamknij  oczy  i  zrób  wydech.  Zobacz  i  poczuj,  jak 

negatywne  uczucia  wpływają  na  twój  oddech.  Co  się  dzieje? 
Potem otwórz oczy. 

6.

 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Spróbuj  poczuć  i 

usłyszeć,  jaką  ulgę  przynosi  ci  westchnienie.  Zobacz  i  poczuj,  Ŝe 
kiedy  jesteś  spokojny,  częściej  oddychasz  przeponowe  Otwórz 
oczy. 

ZABURZENIA POSTAWY

 

Nazwa: WYPROSTUJ SIĘ 
Cel: Wyeliminować wady postawy. 
Częstotliwość: Zawsze, kiedy ci się przypomni; przez kilka 

pierwszych sesji — w ciągu 1-2 minut, później tylko 
przez chwilę. 

Prawie kaŜdy z nas chciałby stać i chodzić prosto, poniewaŜ nasza 
postawa odzwierciedla stan naszego umysłu. Gdy „przygniata" nas 
zbyt  wiele  problemów,  albo  gdy  czujemy  się  gorsi  lub 
osamotnieni,  mamy  zwyczaj  garbić  się  i  schylać  głowę. 
Wyprostowane plecy i uniesiona głowa mówią  o  śmiałości  oraz  
pewności  siebie. 

— 199 —

 

Dodatkową  korzyścią,  jaką  czerpiemy  z  utrzymania  wy-
prostowanej postawy, jest większa swoboda oddychania, co 
ma  ogromne  znaczenie  dla  naszego  zdrowia.  PoniŜej 
zamieściłem  łatwą  i  bardzo  skuteczną  wizualizację,  której 
celem  jest  wyrobienie  nawyku  prostowania  się.  Gdy 
nauczysz  się  ją  przeprowadzać,  będziesz  mógł  ćwiczyć 
wszędzie, nawet z otwartymi oczami. Powtarzając często tę 
wizualizację,  przyzwyczaisz  swoje  ciało  do  nowej,  zdro-
wszej pozycji.

 

 

WYPROSTUJ SIĘ

 

Zamknij oczy. Wykonaj wydech i wyobraź sobie, Ŝe z czub-
ka twojej głowy wyskakuje prosto w kierunku nieba srebrna 
struna. Jednocześnie zobacz, jak podobna struna biegnie od 
podstawy  twojej  czaszki,  przez  środek  pleców,  między 
nogami,  aŜ  do  ziemi.  W  tym  samym  czasie  na  twoich 
plecach pojawiają się kolejne srebrne struny, wychodzące z 
koniuszka  łopatki  i  dochodzące  pod  kątem  do  podstawy 
czaszki.  Wyobraź  sobie  teraz,  Ŝe  wszystkie  cztery  struny 
jednocześnie  ciągną  cię  w  górę.  Jak  się  czujesz?  Teraz 
moŜesz otworzyć oczy.

 

Zawsze,  kiedy  będziesz  wykonywał  to  ćwiczenie  —  z 

otwartymi  lub  zamkniętymi  oczami  —  wyobraź  sobie  te 
cztery  struny  i  poczuj,  jak  ciągną  cię  przez  chwilę  w  górę, 
po  czym  zastanów  się  nad  swoim  samopoczuciem  i 
wyglądem.  Uświadom  sobie,  Ŝe  jesteś  zupełnie  wypro-
stowany.

 

ZAĆMA (katarakta)

 

Nazwa: WODOSPAD

 

Cel: Zlikwidować zaćmę.

 

Częstotliwość:  Co  jedną  lub  dwie  godziny  (z  wyłączeniem 

pory  snu)  przez  3  minuty  w  trakcie  trzech  21-dniowych 
cykli z 7-dniowymi przerwami. Jeśli będzie trzeba, prze-
prowadź jeszcze trzy cykle z 7-dniowymi przerwami.

 

Zaćma  polega  na  zmętnieniu  soczewki  oka,  co  spowodo-
wane jest odkładaniem się w niej wapnia. W rezultacie tego 
zjawiska wzrok staje się zamglony do tego stopnia, Ŝe moŜe 
wystąpić  ślepota.  Oczywiście  powody  tego  schorzenia  leŜą 
zarówno  w  sferze  fizycznej,  jak  i  emocjonalnej  Ŝycia 
pacjenta. Na podstawie własnego doświadczenia klinicznego 
mogę stwierdzić, Ŝe kaŜda osoba cierpiąca na

 

 

— 200-

 

— 201 —

 

 

zaćmę  nie  chciała  stawić  czoła  zjawisku  lub  rzeczy,  która  ją 
szczególnie  przygnębiała.  Pewien  męŜczyzna  na  przykład  nie 
chciał pogodzić się z faktem, Ŝe się starzeje. 

Nowe techniki operacyjne są skuteczne w leczeniu zaćmy, ale 

później  często  występują  nawroty  choroby.  PoniewaŜ  jednak  jej 
postęp  nie  jest  szybki,  być  moŜe  przed  zabiegiem  chirurgicznym 
zdecydujesz się wykorzystać moc wizualizacji. 

Ze  względu  na  cel  naszego  ćwiczenia  waŜne  jest,  abyś 

wiedział, Ŝe katarakta to próg skalny. Pojęcie to (a takŜe związany 
z  nim  obraz)  ma  niezwykłą  wartość  w  tworzeniu  wyobraŜenia, 
które usunie zmętnienie soczewki. 

Spróbuj zrelaksować się podczas tego ćwiczenia i nie czekaj z 

niecierpliwością  na  cud.  Twoje  schorzenie  nie  pojawiło  się  w 
ciągu jednej nocy i dlatego nie moŜe w ciągu tak krótkiego czasu 
zniknąć.  Jak  juŜ  wcześniej  wspomniałem,  leczenie  wymaga 
twojego aktywnego udziału i czasu. 

I jeszcze jedna uwaga: być moŜe zaskoczy cię wykorzystanie w 

ć

wiczeniu papki ze śliny, ale pozwól sobie przypomnieć, Ŝe Jezus 

Chrystus  dokonał  cudu  i  przywrócił  wzrok  męŜczyźnie, 
wykorzystując  właśnie  swoją  ślinę.  Ten  sposób  leczenia  był 
powszechnie stosowany przez proroków z Ziemi Świętej. 

WODOSPAD 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  stoisz 
pod  wielkim  wodospadem  i  moŜesz  wyjąć  soczewkę  z  oka. 
Trzymasz  ją  w  dłoni  i  widzisz,  jaka  jest  zamglona.  WłóŜ  ją  pod 
strumień  czystej,  przezroczystej  wody,  która  wymywa  zaćmę  i 
usuwa  wszystkie  jej  resztki.  Zrób  wydech.  Zanim  włoŜysz 
soczewkę z powrotem do oka, poproś jednego z wielkich świętych 
(jeśli jesteś wierzący) lub osobę, którą bardzo kochasz, aby połoŜył 
papkę  ze  śliny  na  soczewkę  oraz  we  wnętrzu  twojego  oka  w 
miejscu zaczepienia soczewki. Dopiero wtedy umieść soczewkę w 
oku. Wiesz, Ŝe zaćma zniknęła. Otwórz oczy. 

ZAKAśENIE POCHWY

 

Nazwa: EGIPSKIE UZDROWIENIE 
Cel: Zlikwidować zakaŜenie. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie (wczesnym rankiem, 

o zmierzchu i przed snem) przez 1-3 minuty w ciągu 
21 dni. 

ZakaŜenia pochwy mogą wynikać z inwazji bakterii, wirusów lub 
pewnych  form  grzybów.  Czasami  bywają  takŜe  rezultatem 
mechanicznego  podraŜnienia  lub  masturbacji.  NiezaleŜnie  od 
rodzaju  infekcji,  powinniśmy  starać  się  zrozumieć  przyczyny 
emocjonalne  i  społeczne,  które  kryją  się  za  tym  schorzeniem. 
Dotyczą one zwykle zahamowań 

 

— 202 —

 

— 203 —

 

 

 

w  sferze  aktywności  seksualnej  lub  wręcz  przeciwnie  —  jej 
nadmiaru.  W  obu  przypadkach  infekcja  odzwierciedla  brak 
równowagi  i  harmonii  w  Ŝyciu  seksualnym  kobiety.  PoniŜsze 
ć

wiczenie* pomoŜe ci tę równowagę odzyskać. 

EGIPSKIE UZDROWIENIE 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wykorzystując  ćwiczenie 
EGIPSKIE UZDROWIENIE (s. 58), wyobraź sobie, Ŝe wchodzisz 
do wnętrza kwiatu wanilii. Czujesz jej zapach. Jedną miniaturową 
dłonią chwytasz strąki wanilii i zabierając je ze sobą, wychodzisz 
na  zewnątrz.  Teraz  dostajesz  się  do  wnętrza  pochwy,  a  pięcioro 
oczu na twojej 

* Przed przystąpieniem do ćwiczenia warto zdać sobie sprawę z tego, 

Ŝ

e  słowo  „pochwa"  ma  równieŜ  botaniczne  znaczenie,  a  termin  vagina 

(pochwa)  w  języku  angielskim  wywodzi  się  z  łacińskiego  uagina,  czyli 
osłona (np. źdźbła). To botaniczne skojarzenie pozwoliło autorowi ksiąŜki 
wykorzystać w poniŜszej wizualizacji kwiat i zapach wanilii płaskolistnej 
naleŜącej do rodziny storczykowatych (przyp. tłum.).

 

dłoni  wskazuje  ci  drogę.  Przyjrzyj  się  ścianom  pochwy,  a  potem 
miękką,  złotą  szczoteczką  usuń  dokładnie  zakaŜone  komórki. 
Twoja  miniaturowa  dłoń  kładzie  teraz  strąki  wanilii  w  miejscu, 
gdzie  były  przedtem  chore  komórki,  a  pięcioro  twoich  oczu 
przygląda  się,  jak  ze  ścian  pochwy  wyrastają  piękne,  białe 
orchidee. W kolejnej miniaturowej dłoni trzymasz złotą konewkę z 
czystą,  deszczową  wodą.  Podlewasz  orchidee;  widzisz,  jak 
rozwijają  się  płatki  i  czujesz  zapach  wanilii.  Wiesz,  Ŝe  twoja 
pochwa  powraca  do  zdrowia.  Teraz  wyjdź  z  niej  tą  samą  drogą, 
którą  weszłaś.  Zakończ  EGIPSKIE  UZDROWIENIE  zgodnie  ze 
wskazówkami i otwórz oczy. 

ZAKOŃCZENIE ZWIĄZKU

 

Nazwa: PIASEK CZASU Cel: Zakończyć związek z określoną 
osobą. Częstotliwość: Dwa razy dziennie (wcześnie rano i o zmie-
rzchu), przez najwyŜej 3 minuty, w ciągu 7 dni. 

Nazwa: ROZSTANIE I ZERWANIE Cel: Przerwać wpływ 
określonej osoby na twoje Ŝycie; zerwać związek. Częstotliwość: 
Co rano przez 3-5 minut w ciągu 7 dni. 

W  swojej  praktyce  klinicznej  bardzo  często  spotykam  się  z 
cierpieniem 

wynikającym 

z 

niemoŜności 

definitywnego 

zakończenia  związku,  którego  czas  minął.  W  takiej  sytuacji 
konieczne  jest  zerwanie  więzi,  lecz  dana  osoba  —  z  róŜnych 
zresztą  powodów  —  nie  moŜe  się  na  to  zdobyć.  Przedstawiam 
tutaj  dwa  wypróbowane  i  skuteczne  sposoby,  prowadzące  do 
osiągnięcia tego celu. Być moŜe drugi wyda ci się bardziej bolesny 
niŜ pierwszy, ale wybierz ten, który najbardziej ci odpowiada. 

 

— 204 —

 

— 205 —

 

PIASEK CZASU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
spacerujesz wzdłuŜ plaŜy, trzymając za rękę osobę, z którą chcesz 
się rozstać. Oboje tańczycie i podskakujecie na piasku. Potem puść 
rękę  tej  drugiej  osoby,  powiedz  „Ŝegnam"  i  cofnij  się,  idąc 
dokładnie  po  swoich  śladach,  które  po  drodze  wymazujesz  z 
piasku.  Widzisz  i  czujesz  efekty  swojego  wysiłku.  W  końcu 
docierasz  do  linii  brzegu.  Fale  wdzierają  się  na  plaŜę,  zmywając 
wszelkie  ślady  twojego  związku.  Następnie  wchodzisz  do  wody  i 
płyniesz kraulem  w stronę horyzontu. Widzisz, Ŝe twoje ramiona, 
nogi  oraz  tułów  wydłuŜają  się.  Wdychasz  czyste  powietrze. 
Dopływasz do linii horyzontu, po czym wracasz na brzeg leŜąc na 
plecach.  Twoje  ramiona  są  wyciągnięte  daleko  za  głowę,  nogi 
sięgają daleko w przód i kopią fale. Cały czas oddychasz czystym 
powietrzem unoszącym się nad linią horyzontu. Gdy dopłyniesz do 
brzegu, wyjdź na plaŜę i wysusz się na słońcu. Potem włóŜ czysty 
płaszcz kąpielowy i wróć do domu. Teraz moŜesz otworzyć oczy. 

ROZSTANIE I ZERWANIE 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy i wyobraź sobie, Ŝe jesteś na 
plaŜy. LeŜy tam osoba, z którą chcesz zerwać. Przyniosłeś ze sobą 
złote  sznury,  na  których  wcześniej  zawiesiłeś  ołowiane  cięŜarki. 
Tymi  sznurami  obwiązujesz  przyjaciela  czy  przyjaciółkę.  W 
pobliŜu  stoi  łódź  wiosłowa.  Odpychasz  ją  i  wsadzasz  do  niej 
uciąŜliwą osobę, po czym sam wsiadasz i płyniesz do najgłębszego 
na  świecie  Rowu  Mariańskiego  w  pobliŜu  Filipin.  Teraz  wstań  i 
podnieś związane ciało osoby, z którą się rozstajesz i wyrzuć je za 
burtę,  wiedząc, Ŝe  właśnie  wyzwalasz  się spod  wpływu tej osoby. 
Patrzysz, jak ciało znika w wodzie. Wiesz, Ŝe zaraz dotrze do dna i 
nigdy  juŜ  nie  wypłynie.  Gdy  zniknie  ci  z  oczu,  usiądź  w  łodzi  i 
wróć do swojego brzegu. Jesteś 

wypełniony  nowymi  uczuciami  i  masz  do  siebie  zupełnie  nowy 
stosunek.  Gdy  dopłyniesz  do  brzegu,  schowaj  wiosła  i  wciągnij 
łódź na plaŜę, a potem wróć do swojego domu. Teraz otwórz oczy. 

ZAPALENIE SPOJÓWEK

 

Nazwa: EGIPSKIE UZDROWIENIE Cel: 
Zlikwidować stan zapalny. 
Częstotliwość: Trzy razy dziennie przez 1-2 minuty w ciągu 21 

dni. 

Stan  zapalny  błony  śluzowej  powieki,  najczęściej  dolnej, 
wywołuje  zaczerwienienie  oraz  obrzmienie  okolicy  oka.  MoŜe  on 
być  sygnałem  wyczerpania  i  przemęczenia  organizmu,  niedoboru 
witamin,  a  szczególnie  witaminy  C,  a  niekiedy  jest  rezultatem 
długotrwałego  płaczu.  Wydaje  mi  się,  Ŝe  to  właśnie  płacz  jest 
głównym czynnikiem sprawczym w zapaleniu spojówek. 

NiezaleŜnie  od  przyczyn  schorzenia,  niezwykle  pomocne  w 

jego leczeniu okazuje się Egipskie Uzdrowienie (patrz s. 58). 

EGIPSKIE UZDROWIENIE 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe jesteś na 
otwartym  polu  i  zacznij  wykonywać  ćwiczenie  EGIPSKIE 
UZDROWIENIE. Zwróć pięcioro oczu i pięć miniaturowych dłoni 
na  swoje  powieki  (powiekę),  przyjrzyj  się  im  dokładnie,  a  potem 
patrz  uwaŜnie,  co  robią  twoje  miniaturowe  ręce.  W  jednej  z  nich 
trzymasz złote ptasie pióro, którym usuwasz zaczerwienienie i stan 
zapalny  ze  spojówek.  Drugą  ręką  skieruj  niebieski  promień 
laserowego światła na obszar, który właśnie wyczyściłeś. Widzisz, 
czujesz i wiesz, Ŝe spojówki goją się. Potem 

 

— 206 —

 

— 207 —

 

zakończ  EGIPSKIE  UZDROWIENIE  zgodnie  z  wcześniejszymi 
wskazówkami  (patrz  s.  58).  Następnie  wykonaj  wydech  i  otwórz 
oczy. 

ZAPALENIE TRZUSTKI

 

Nazwa: UZDRAWIAJĄCA TĘCZA 
Cel:  Wyleczyć  trzustkę  i  przywrócić  jej  prawidłowe  fun-

kcjonowanie. 

Częstotliwość:  Cztery  razy  dziennie  przez  najwyŜej  3  minuty  w 

ciągu 21 dni. 

Nazwa: WYNAGRODZIĆ KRZYWDY Cel: 
Uzdrowić trzustkę. 
Częstotliwość:  Trzy  razy  dziennie  przez  2-3  minuty  w  ciągu  21 

dni. 

Zapalenie  trzustki  jest  określeniem  nieco  mylącym,  poniewaŜ 
schorzenie to nie rozpoczyna się bezpośrednio w trzustce, ale jest 
wtórne,  co  znaczy,  Ŝe  wcześniej  występuje  ostre  lub  przewlekłe 
zatrucie  alkoholowe,  schorzenia  dróg  Ŝółciowych  lub  jakaś  inna, 
niesprecyzowana  dotychczas  dolegliwość.  PoniŜej  przedstawiam 
krótkie  ćwiczenia  wizualizacyjne,  które  mogą  przynieść  ulgę  w 
cierpieniu  i  wesprzeć  proces  zdrowienia.  Jeśli  obecnie  prze-
chodzisz leczenie w związku z zapaleniem trzustki, to wizualizacja 
jest doskonałym i skutecznym elementem wspomagającym. Warto 
takŜe  wspomnieć,  Ŝe  choroby  trzustki  wiąŜą  się  często  z 
okrucieństwem wobec nas samych lub innych osób. 

UZDRAWIAJĄCA TĘCZA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  przez 
dowolny otwór wchodzisz do wnętrza swego ciała 

 

i  znajdujesz  drogę  do  trzustki.  Przyglądasz  się  jej  ze  wszystkich 
stron, co jest moŜliwe dzięki lampie, którą ze sobą wziąłeś. Potem 
przystępujesz do utkania tęczy ze świateł wokół chorego narządu. 
Widzisz i  wiesz, Ŝe tęcza jest najpierw jedynie otoczką trzustki, a 
potem  wnika  do  jej  wnętrza,  uspokaja  ją,  naprawia  jej  ściany  i 
likwiduje ból. MoŜesz otworzyć oczy. 

WYNAGRODZIĆ KRZYWDY 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Zobacz,  poczuj  i 
uświadom  sobie,  ile  cierpienia  musi  doświadczać  twoja  trzustka. 
Zrób  wszystko,  aby  wynagrodzić  jej  krzywdy.  Widzisz,  jak 
powraca do zdrowia i staje się jasnoŜółta. Teraz otwórz oczy. 

ZESPÓŁ NAPIĘCIA 

PRZEDMIESIĄCZKOWEGO

 

(zobacz takŜe: OBRZĘK) 

Nazwa: PIASEK PUSTYNI 
Cel: Zlikwidować obrzęki i wzdęcia. 
Częstotliwość:  Od  pierwszych  oznak  napięcia  do  końca 

miesiączki, trzy lub cztery razy dziennie przez 1-2 minuty. 

Miliony kobiet cierpią z powodu rozdraŜnienia, wzdęć, obrzęków, 
depresji, bólu oraz innych dolegliwości siedem do 

— 208 —

 

dziesięciu dni przed menstruacją. W organizmie kobiety zachodzą 
bowiem  róŜne  fizjologiczne  procesy,  z  których  najistotniejszym 
jest  zatrzymanie  wody,  prowadzące  między  innymi  do  obrzęków 
oraz  utraty  wapnia,  co  z  kolei  wpływa  na  zachwianie  równowagi 
emocjonalnej. PoniŜsze ćwiczenie wizualizacyjne powinno okazać 
się  pomocne  w  zmniejszeniu  lub  wyeliminowaniu  obrzęków, 
przez  co  ten  trudny  okres  stanie  się  łatwiejszy  do  przeŜycia. 
(Przyjmowanie  preparatów  wapnia  moŜe  wpłynąć  w  korzystny 
sposób  na  przywrócenie  równowagi  emocjonalnej.  Powinnaś 
jednak  zapytać  lekarza,  jakie  dawki  są  dla  ciebie  najbardziej 
odpowiednie.) 

PIASEK PUSTYNI 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
na  pustyni.  Przykryj  swoje  ciało  piaskiem.  Patrz,  jak  słońce 
przypieka  piasek,  który  przylepia  się  do  skóry.  Czujesz,  jak 
ziarnka  piasku  pochłaniają  zatrzymaną  w  tobie  wodę,  stają  się 
wilgotne, a słońce natychmiast je wysusza. Gdy skończysz, otwórz 
oczy. 

ZAWROTY GŁOWY

 

Nazwy: SPACER NA LINIE oraz śOŁĘDZIE Cel: 
Zlikwidować zawroty głowy. 
Częstotliwość: ZaleŜnie od potrzeb, przez 1-2 minuty co dziesięć 

minut, aŜ zawroty głowy nie ustąpią. 

Zawroty głowy często towarzyszą róŜnym stanom emocjonalnym, 
a  szczególnie  tym,  które  wiąŜą  się  z  odczuwaniem  niepokoju  lub 
przeŜyciem  emocjonalnego  wstrząsu.  Dolegliwość  ta  moŜe  być 
wyrazem  naszej  próby  uwolnienia  się  od  zbyt  silnych  doznań. 
PrzewaŜnie  —  choć  nie  zawsze  —  zawroty  głowy  trwają  krótko. 
(Jeśli przejdą w stan 

przewlekły i trwają dłuŜej niŜ trzy miesiące, to mogą być sygnałem 
wad  w  budowie  kanałów  półkolistych  ucha  wewnętrznego.  W 
takim  przypadku  naleŜy  skonsultować  się  z  laryngologiem. 
Powinieneś takŜe sprawdzić ogólny stan swego zdrowia i zmierzyć 
ciśnienie.)  Jeśli  poczujesz  rozpoczynający  się  zawrót  głowy, 
pomyśl  przez  chwilę,  czy  usłyszałeś  właśnie  coś,  czego  nie 
chciałeś  słyszeć  lub  moŜe  jesteś  oszołomiony.  Spróbuj  rozpoznać 
przyczynę  i  weź  się  w  garść.  PoniŜej  przedstawiam  dwa 
poŜyteczne 

ć

wiczenia 

wizualizacyjne, 

które 

pomogą 

ci 

pohamować zawroty głowy. 

Ć

wiczenia  te  powinieneś  wykonywać  natychmiast,  gdy 

zauwaŜysz  pierwsze  sygnały  nadchodzących  zawrotów  lub  nawet 
w  czasie  ich  trwania.  Wybierz  ćwiczenie  najbardziej  dla  siebie 
odpowiednie. Nie musisz wykonywać obu. 

SPACER NA LINIE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  bardzo  powoli  trzy  wydechy.  Wyobraź 
sobie,  Ŝe  jesteś  linoskoczkiem.  Wspinasz  się  po  drabinie  na 
platformę.  Tam  bierzesz  parasol,  tyczkę  albo  rower.  Zanim 
wejdziesz na linę,  wyobraź sobie, Ŝe jesteś juŜ po drugiej stronie. 
Potem  zacznij  spacer.  Wiesz,  Ŝe  gdy  tylko  skończysz  ten  występ, 
zawroty  głowy  znikną.  Jeśli  chcesz,  moŜesz  mieć  pod  sobą 
rozciągniętą  siatkę.  Gdy  dotrzesz  na  drugi  koniec,  połóŜ  swój 
parasol, rower lub tyczkę na platformie i zejdź po drabinie w dół. 
Uświadamiasz sobie, Ŝe zawroty głowy minęły. 

ś

OŁĘDZIE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  bardzo  powoli  trzy  wydechy.  Wyobraź 
sobie,  Ŝe  wysiewasz  nasiona  lub  wsadzasz  w  ziemię  Ŝołędzie. 
Wykonaj  wydech  i  poczuj,  Ŝe  jesteś  tym  nasieniem  lub  owocem 
dębu i rośniesz w górę, zapuszczając w ziemi korzenie. Stajesz się 
drzewem. Twoje gałęzie 

 

— 210 —

 

— 211 —

 

wyrastają  prosto  w  stronę  nieba.  Wiesz,  Ŝe  jesteś  dobrze 
zakorzeniony  w  ziemi  i  twoje  zawroty  głowy  zniknęły.  Otwórz 
oczy. 

ZŁAMANIE KOŚCI

 

Nazwa: SPLATANIE SZPIKU 
Cel: Przyspieszyć proces zrastania się kości. 
Częstotliwość: Co trzy lub cztery godziny (z wyjątkiem pory snu) 

przez  3  minuty.  Postępy  powinny  być  widoczne  juŜ  po 
tygodniu lub dwóch. 

Nazwa: NAKARMIĆ KOŚĆ 
Cel: Przyspieszyć proces zrastania się kości. 
Częstotliwość: Co trzy lub cztery godziny z wyłączeniem 

okresu snu, przez 3 minuty. Po tygodniu lub dwóch 
powinieneś zauwaŜyć postępy. 

Następujące  ćwiczenia  bardzo  skutecznie  wspomagają  proces 
zrastania  się  kości.  Przyjrzyj  się  dokładnie  swoim  emocjom  oraz 
okolicznościom  zewnętrznym  w  okresie,  gdy  nastąpiło  złamanie. 
Jak  juŜ  wspomniałem  na  początku  niniejszej  ksiąŜki,  moja 
przyjaciółka  złamała  kość  nadgarstka.  Szła  właśnie  na  waŜne 
spotkanie  i  miała  zakomunikować  „zerwanie"  z  organizacją,  z 
którą  była  długo  związana.  W  podobnej  sytuacji  znalazł  się 
równieŜ  mój  inny  pacjent,  który  zamierzał  „zerwać"  ze  swoją 
dziewczyną, ale w drodze do niej potknął się i złamał nogę. 

Złamanie kości wiąŜe się często z istotną zmianą w Ŝyciu. Aby 

szybko  powrócić  do  zdrowia,  musisz  zaakceptować  fakt,  Ŝe 
kontuzja  jest  konsekwencją  transformacji  w  dotychczasowym 
sposobie funkcjonowania. Musisz teŜ zdawać sobie sprawę z tego, 
Ŝ

e twoje ciało wysyła sygnały o następujących zmianach. 

Ci  spośród  moich  pacjentów,  którzy  doznali  róŜnych  złamań, 

twierdzili,  Ŝe  po  odkryciu  związku  pomiędzy  fizycznym 
złamaniem  a  psychicznym  „zerwaniem",  szybciej  i  bardziej 
wyraźnie odczuwali poprawę ogólnego samopoczucia. 

SPLATANIE SZPIKU 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie  końcówki 
złamanej  kości.  Zrób  wydech.  Zobacz  i  poczuj,  jak  biały  szpik 
przepływa z jednej końcówki do drugiej. Przenoszą  go promienie 
niebieskiego  światła,  które  przenikają  przez  czerwony  strumień 
krwi.  Szpik  przeskakuje  z  jednej  końcówki  kości  na  drugą, 
tworząc  splot,  który  je  do  siebie  zbliŜa.  Widzisz,  Ŝe  oba  końce 
przylegają  do  siebie  i  nie  zauwaŜasz  juŜ  Ŝadnego  śladu  złamania. 
Wiesz, Ŝe kość zrosła się. Otwórz oczy. 

NAKARMIĆ KOŚĆ 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Zobacz  w  wyobraźni,  jak 
wygląda  teraz  twoja  kość.  Widzisz  zbliŜone  do  siebie  końcówki. 
Widzisz  i  czujesz,  jak  przepływa  między  nimi  szpik.  Teraz 
wyobraź sobie, Ŝe jesz rzodkiewki. Cząsteczki wapnia i magnezu z 
rzodkiewek  wędrują  prosto  do  miejsca  złamania  i  wspomagają 
proces  zrastania  się  kości.  Widzisz,  jak  kość  wydłuŜa  się,  gdy 
końcówki splatają się ze sobą całkowicie. Otwórz oczy. 

ZŁE SAMOPOCZUCIE

 

Nazwa: MIEDZIANY WĄś Cel: PrzezwycięŜyć złe 
samopoczucie. Częstotliwość: Raz dziennie przez 1-2 minuty w 
ciągu 7 dni. 

 

— 212 —

 

— 213 —

 

Wolę  stosować  określenie  „złe  samopoczucie"  niŜ  nazwę 
„hipochondria",  poniewaŜ  to  ostatnie  słowo  sugeruje,  Ŝe  osoba 
chora 

tak 

naprawdę 

nie 

odczuwa 

Ŝ

adnych 

fizycznych 

dolegliwości.  Nigdy  jednak  nie  powinniśmy  lekcewaŜyć  ludzkich 
bolączek,  nawet  jeśli  nie  moŜemy  znaleźć  ich  fizycznego 
potwierdzenia.  Złe  samopoczucie  to  jedna  z  naturalnych  reakcji 
organizmu  człowieka  na  świat,  wobec  tego  trzeba  zachować 
tolerancję, zrozumienie i bezstronność w stosunku do niej. PoniŜej 
zamieściłem  ćwiczenie,  które  pomoŜe  ci  zaakceptować  własne 
przeŜycia i pozwoli poczuć się lepiej. 

MIEDZIANY WĄś 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie  mie-
dzianego węŜa na drzewcu trzymanym przez MojŜesza. Spójrz mu 
w oczy i uświadom sobie, Ŝe wracasz do zdrowia. Otwórz oczy. 

ZMARTWIENIE

 

Nazwy: ZRZUCIĆ JARZMO oraz ZMNIEJSZYĆ CIĘśAR 
Cel: Zminimalizować udrękę. 
Częstotliwość:  Zawsze,  gdy  się  martwisz;  ZRZUCIĆ  JARZMO 

przez 30 sekund lub minutę; ZMNIEJSZYĆ CIĘśAR przez 1-
2 minuty. 

Podobnie  jak  wszystkie  niepoŜądane  emocje,  zmartwienie  ma 
związek  z  upływem  czasu,  nad  którym  nie  jesteśmy  w  stanie 
panować.  Martwimy  się  przewaŜnie  z  powodu  przeszłości,  której 
nie zmienimy, lub przyszłości, której nie znamy. Większość z nas 
Ŝ

yje  w  błędnym  przekonaniu,  Ŝe  przyszłość  i  przeszłość  są 

bardziej  istotne  niŜ  teraźniejszość.  To  jednak  właśnie  tu  i  teraz 
moŜna zakosztować szczęścia. Często mówimy, Ŝe chcemy być 

— 214 —

 

szczęśliwi  i  Ŝe  właśnie  szukamy  źródeł  szczęścia,  ale  to 
poszukiwanie prowadzi nas nierzadko w ślepe uliczki, do których 
najczęściej  naleŜy  właśnie  przeszłość,  przyszłość  lub  hedonizm. 
Szczęście, o którym mówię, oznacza godne Ŝycie tu i teraz. Po to, 
by  do  tej  teraźniejszości  dotrzeć,  trzeba  usunąć  jarzmo,  które  nas 
dławi.  Jeśli  dzięki  tym  ćwiczeniom  poczujesz  ulgę,  to  znaczy,  Ŝe 
wypowiedziałeś  wojnę  zmartwieniu,  a  gdy  dusisz  się  z  powodu 
trosk,  poniŜsze  wizualizacje  ułatwią  ci  tę  niewolę,  a  moŜe  nawet 
całkowicie cię z niej wyzwolą. 

ZRZUCIĆ JARZMO 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech  i  przyjrzyj  się  tej  rzeczy  czy 
sprawie,  która  cię  dusi.  Cokolwiek  to  jest,  rozluźnij  uścisk,  albo 
zrzuć  to  z  karku.  Teraz  zauwaŜ,  Ŝe  twoje  oddychanie  poprawiło 
się. Czujesz, Ŝe twoje zmartwienie zniknęło. Otwórz oczy. 

ZMNIEJSZYĆ CIĘśAR 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  wydech.  Wyobraź  sobie,  Ŝe  zrzucasz  z 
siebie  cięŜary,  palisz  je,  a  potem  zakopujesz  w  ziemi  popiół. 
Czujesz,  Ŝe  twoje  ciało  jest  teraz  lekkie.  Twój  oddech  staje  się 
głębszy i swobodniejszy. Wiesz, Ŝe zmartwienie zniknęło. Otwórz 
oczy. 

ZWICHNIĘCIE BARKU

 

Nazwa: WSTAWIENIE BARKU 
Cel: Wstawić bark. 
Częstotliwość: Gdy zaistnieje potrzeba, przez 30 sekund. 

Spontaniczne zwichnięcia stawu, szczególnie barkowego, zdarzają 
się wielu osobom i często są rezultatem wytęŜo- 

— 215 —

 

nych  ćwiczeń  fizycznych.  Przed  rozpoczęciem  wizualizacji  warto 
byłoby 

zrozumieć 

znaczenie 

stawu 

barkowego, 

które 

odzwierciedlają niektóre potoczne zwroty, np.: „poczuł na swoich 
ramionach  cięŜar  odpowiedzialności".  Niekiedy  okazuje  się,  Ŝe 
cięŜar jest zbyt wielki i ramiona — lub stawy barkowe — ulegają 
zwichnięciu. 

Pewnego  razu,  gdy  jechałem  metrem,  spotkałem  mojego 

znajomego:  młodego  męŜczyznę,  który  miał  trochę  ponad  20  lat. 
Zaczęliśmy  rozmawiać.  Ja  siedziałem,  a  on  stał,  trzymając  się 
uchwytu.  Nagle  mój  znajomy  krzyknął  i  upadł  na  podłogę, 
skręcając  się  z  bólu.  Powiedział,  Ŝe  cierpi  na  nawykowe 
zwichnięcie  stawu  barkowego.  Poinstruowałem  go,  jak  ma 
przeprowadzić  ćwiczenie  wizualizacyjne,  które  znałem.  Gdy 
skończył,  zamrugał  oczami  i  stwierdziwszy,  Ŝe  ból  minął,  zaczął 
poruszać swobodnie ramieniem. 

WSTAWIENIE BARKU 

Gdy  zwichniesz  sobie  bark,  lecz  jesteś  w  stanie  się  uspokoić, 
zamknij  oczy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  twoje  ramię  „wskakuje"  bez 
problemu  na  odpowiednie  miejsce  i  moŜesz  nim  swobodnie 
poruszać. 

Gdy 

skończysz 

wizualizację, 

natychmiast 

w 

rzeczywistości zrób to, co sobie wyobraziłeś: wstaw bark. MoŜesz 
spróbować  sam,  albo  poprosisz  kogoś,  kto  się  na  tym  zna,  o 
pomoc. Pamiętaj, Ŝe najpierw musisz przeprowadzić wizualizację! 

ś

AL

 

Nazwa: ZMIANA SERCA 

Cel: PołoŜyć kres Ŝalom. 
Częstotliwość: Co 1 lub 2 godziny z wyłączeniem czasu 

snu, przez 1-2 minuty w ciągu 7 dni lub krócej, jeśli 
Ŝ

al zniknie szybciej. 

ś

al jest prawidłową, naturalną i często konieczną reakcją na stratę 

lub  rozstanie.  Próbujemy  w  ten  sposób  otrząsnąć  się  z  szoku 
wywołanego  nagłym  zerwaniem  więzi.  Nie  powinniśmy  się 
wstydzić  naszych  uczuć.  Zwykle  po  wybuchu  Ŝalu  wchodzimy  w 
okres  opłakiwania  i  Ŝałoby,  w  którym  nasze  reakcje  są  bardziej 
stonowane.  PoniŜej  przedstawiam  ćwiczenie,  które  pomoŜe  ci 
przebrnąć przez ten trudny proces. 

ZMIANA SERCA 

Zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy  wydechy.  Widzisz  swoje  serce. 
Rozsuń zamek błyskawiczny klatki piersiowej. Wyjmij je i oczyść 
delikatnie,  a  potem  rzuć  w  górę,  w  kosmiczną  przestrzeń.  Po 
chwili  pochwyć  swoje  serce  i  zobacz,  Ŝe  teraz  jest  kryształowe. 
Poproś wszystkich, których kochasz, aby weszli do wnętrza twego 
serca.  Widzisz,  jak  wchodzą,  uśmiechnięci  i  radośni.  Wiesz,  Ŝe 
zawsze będziesz mógł tam ich zobaczyć. WłóŜ swoje kryształowe 
serce  z  powrotem  na  miejsce,  zapnij  suwak  klatki  piersiowej  i 
otwórz oczy. Wiesz, Ŝe twój Ŝal zniknął. 

— 216 —

 

Rozdział piąty 

i

 

Zachowanie zdrowia

 

W niniejszym rozdziale przedstawię kilka ćwiczeń, które pomogą 
ci  zachować  oraz  wzmocnić  zdrowie,  a  takŜe  utrzymać  dobre 
samopoczucie.  Wizualizacje  te  nie  dotyczą  konkretnych  chorób, 
ale  raczej  procesów.  Dzięki  nim  moŜemy  stopniowo  osiągać 
pełnię człowieczeństwa, do której wszyscy dąŜymy. 

KONTROLA CIAŁA I UMYSŁU

 

Nazwa: JEZIORO ZDROWIA oraz POLE ZDROWIA Cel: 
Ocenić własny stan zdrowia. 
Częstotliwość: Gdy zaistnieje potrzeba, jednorazowo przez 

najwyŜej 3 minuty. 

Jeśli  chcesz  sprawdzić  stan  swego  zdrowia,  to  oprócz  wizyt  u 
lekarza  mogę  ci  polecić  poniŜsze  ćwiczenia,  które  na  pewno 
dostarczą  potrzebnych  informacji.  Podstawową  zasadą  w  świecie 
wizualizacji  jest  stwierdzenie,  Ŝe  wyobraŜenia  nie  kłamią.  Jeśli 
zaufasz tej prawdzie, to będziesz mógł takŜe uwierzyć w siebie, a 
to z kolei pomoŜe ci w znacznym stopniu ocenić stan zdrowia. 

O  zbliŜających  się  problemach  moŜesz  się  takŜe  wiele 

dowiedzieć  z  własnych  snów.  W  tym  przypadku  powinieneś 
zwrócić  uwagę  na  pojawienie  się  wyraźnych,  jaskrawych  barw. 
Ostry 

odcień 

niebieskiego, 

czerwonego, 

zielonego, 

pomarańczowego lub Ŝółtego koloru  moŜe oznaczać odpowiednio 
zbliŜające  się  problemy  z  tarczycą,  naczyniami,  pęcherzykiem 
Ŝ

ółciowym,  wątrobą  lub  nerkami.  Proponowałbym,  abyś  udał  się 

na  badania,  jeśli  przyśni  ci  się  któryś  z  tych  kolorów.  Jedynym 
wyjątkiem,  który  nie  powinien  niepokoić,  jest  pojawienie  się  w 
snach koloru czerwonego jako sygnału menstruacji. 

JEZIORO ZDROWIA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
wysoko  w  Andach  nad  jeziorem  połoŜonym  około  5400  metrów 
nad poziomem morza. Zwróć się ku tafli jeziora i powiedz mu, Ŝe 
chcesz  zobaczyć  stan  swego  zdrowia  i  prosisz,  by  odsłoniło  ci 
wnętrze  i  zewnętrze  twego  ciała.  Potem  spójrz  w  kryształowo 
czystą,  spokojną  wodę  i  zobacz  swój  organizm  od  środka.  Jeśli 
jesteś  zdrowy,  ujrzysz  czysty  kolor  złoty,  róŜowy,  niebieski  lub 
zielony.  Jeśli  coś  ci  dolega,  w  chorym  miejscu  pojawi  się  kolor 
szary, czarny lub sinoróŜowy. Potem otwórz oczy. 

POLE ZDROWIA 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
generałem  na polu, którym jest twoje ciało. Stoisz przy namiocie; 
obok jest twój trębacz. Na szczycie namiotu powiewa wielka, złota 
flaga.  We  wszystkich  waŜnych  punktach  pola  —  twego  ciała  — 
znajdują  się  inne  namioty  z  powiewającymi  flagami,  a  obok  nich 
zawsze  stoi  trębacz.  Powiedz  swemu  trębaczowi,  aby  dał  sygnał 
trąbką.  Słyszysz,  jak  odpowiadają  inni  trębacze.  Widzisz 
powiewające  flagi  i  dostrzegasz  ich  kolory.  Otwórz  oczy.  Jeśli 
jakiś 

 

— 218 —

 

— 219 —

 

dźwięk  brzmi  fałszywie,  albo  jeśli  zobaczyłeś  szarą  lub  czarną 
flagę, w twoim organizmie zachodzą zmiany mówiące o chorobie. 
Proponowałbym, abyś wybrał się do lekarza. 

ZAKOPAĆ PRZESZŁOŚĆ

 

(zobacz takŜe: OCZYSZCZANIE oraz 

POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI) 

Nazwa: POGRZEB PRZESZŁOŚCI Cel: Wyeliminować wpływ 
przeszłości. Częstotliwość: Raz w tygodniu przez 3-5 minut w 
ciągu 3 tygodni. 

Wiele  osób  stwierdza  nierzadko,  Ŝe  nie  potrafi  rozstać  się  z 
przeszłością. Czują się przez nią prześladowani, zniewoleni, mają 
poczucie winy i rozpaczają z jej powodu. Ingerencja przeszłości w 
teraźniejszość  uniemoŜliwia  człowiekowi  produktywne  działanie. 
Bezustanne  powroty  do  przeszłości  nie  mogą  jej  zmienić,  a 
przynoszą  jedynie  więcej  cierpienia.  Następujące  ćwiczenie  z 
bardzo  trafną  nazwą:  POGRZEB  PRZESZŁOŚCI,  pomoŜe  ci 
oderwać się od minionych zdarzeń i zredukuje napięcie, w którym 
Ŝ

yjesz. 

POGRZEB PRZESZŁOŚCI 

Zamknij oczy. Wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe idziesz 
polną ścieŜką, która jest zasypana kamieniami. Usuwasz kamienie, 
aby  moŜna  było  swobodnie  przejść.  Na  końcu  ścieŜki  rośnie 
drzewo.  Siadasz  pod  nim.  Podnosisz  z  ziemi  liść  i  wypisujesz  na 
nim  wszystkie  wydarzenia  z  przeszłości,  przeszkody  i  smutki, 
które  sprawiają  ci  ból  i  nie  pozwalają  iść  do  przodu.  Sok  z  liścia 
słuŜy ci za atrament. Potem wykopujesz dół w ziemi, wiedząc, Ŝe 
za chwilę włoŜysz tam liść. Wiesz takŜe, Ŝe przeszłość, 

którą w ten sposób pochowasz, Ŝyje jeszcze, choć w końcu ulegnie 
rozpadowi.  Napisz  na  liściu,  kiedy  dokładnie  ma  to  nastąpić. 
Potem włóŜ liść w ziemię, zasyp go piaskiem i wróć szybko tam, 
skąd przyszedłeś. Sprawdź, czy coś zmieniło się na ścieŜce. Teraz 
otwórz oczy. 

OCZYSZCZANIE

 

Nazwa: EDEN 

Cel: Wyrobić pozytywne nastawienie do codziennego Ŝycia. 
Częstotliwość: Codziennie wczesnym rankiem, przez najwyŜej 3 
minuty. 

PoniŜsze  ćwiczenie  oczyszczające  jest  wspaniałym  sposobem  na 
rozpoczęcie  dnia.  Wprawia  cię  w  dobry  nastrój  i  podnosi  twoją 
barierę  immunologiczną.  Często  zalecam  swoim  pacjentom,  aby 
równieŜ  w  sensie  dosłownym  przeprowadzali  oczyszczenie:  by 
regularnie  wyrzucali  z  domu  śmieci  lub  sprzątali  teren  wokół 
domu, wierząc, Ŝe jednocześnie oczyszczają swoje wnętrze. 

EDEN 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wyobraź  sobie,  Ŝe 
opuszczasz dom i wychodzisz na ulicę (jeśli po drodze napotykasz 
schody — zejdź po nich w dół). Przejdź przez całą ulicę i zobacz, 
Ŝ

e  schodzisz  w  dolinę,  na  łąkę  lub  do  ogrodu.  W  środku  tego 

ogrodu  (czy  doliny  lub  łąki)  znajdujesz  złotą  miotełkę  z  piór, 
szczotkę i małe grabie (zaleŜy to od twoich upodobań i rozmachu 
w  sprzątaniu).  Wybranym  przez  siebie  narzędziem  szybko 
oczyszczasz swoje ciało, nie omijając rąk i nóg. Zwróć uwagę, jak 
się  czujesz  i  jak  wyglądasz,  mając  świadomość,  Ŝe  sprzątnąłeś 
wszystkie  martwe  komórki  zewnętrznej  strony  twego  ciała  oraz 
wyrzuciłeś z wnętrza zamęt i przygnębienie. 

 

— 220 —

 

— 221 —

 

Teraz  odłóŜ  swoje  narzędzie  pracy.  Słyszysz  szum  strumienia 

dochodzący  z  prawej  strony.  Idź  tam  i  klęknij  przy  nim.  Weź  w 
dłonie  chłodną,  kryształowo  czystą  wodę  i  spryskaj  nią  twarz, 
wiedząc,  Ŝe  usuwasz  w  ten  sposób  wszystkie  zewnętrzne 
zanieczyszczenia.  Potem  znów  weź  kryształowo  czystą,  chłodną 
wodę  w  dłonie  i  wypij  ją  powoli.  Wiesz,  Ŝe  w  ten  sposób 
wymywasz  wszystkie  zanieczyszczenia  z  wnętrza  swego  ciała. 
Czujesz się odświeŜony, przebudzony i oŜywiony. 

Teraz wstań znad strumienia i odszukaj drzewo, które rośnie na 

skraju  łąki.  Usiądź  pod  nim.  Nad  tobą  pochylają  się  gałęzie 
obsypane  zielonymi  liśćmi.  Potem  oprzyj  się  o  pień  i  wciągnij 
czysty  tlen,  zarówno  ten  wydzielany  przez  zielone  liście,  jak  i 
unoszący  się  nad  tobą  w  postaci  niebieskozłotego  światła 
słonecznego.  Twój  wydech  to  szary  dym  nasycony  dwutlenkiem 
węgla. Liście wchłaniają go i zamieniają w tlen, po czym wysyłają 
przez pień do twojego ciała. Tlen przenika przez pory i dostaje się 
do  środka.  W  ten  sposób  stajesz  się  uczestnikiem  procesu 
oddychania drzewa. Twoje palce rąk i nóg wbijają się w ziemię jak 
korzenie  drzewa  i  wysysają  z  niej  energię.  Zostań  chwilę  w  tej 
pozycji, zabierając ziemi to, czego sam potrzebujesz. Potem wstań 
i pomyśl, jak się czujesz i jak wyglądasz. 

Gdy  zaczniesz  wychodzić  z  ogrodu,  zatrzymaj  w  sobie  obraz 

ogrodu  i  wszystko,  co  tam  odczuwałeś.  Wróć  do  domu  tą  samą 
drogą,  którą  wyszedłeś  i  usiądź  na  swoim  krześle.  Potem  zrób 
wydech i otwórz oczy. 

DOBRE SAMOPOCZUCIE

 

Nazwa: CZERWONY DRES Cel: 
Utrzymać dobry stan zdrowia. 
Częstotliwość: Raz w ciągu dnia, codziennie, przez 2 minuty. 

Prostym  sposobem  wywołania  zmian  fizjologicznych  przez 

wizualizację jest bieg w wyobraźni, który moŜe stanowić naturalny 
dodatek  do  ćwiczeń  prowadzonych  w  rzeczywistości  i  moŜe 
przyczynić  się  do  wzrostu  ich  efektywności.  Nawet  dla  tych, 
którzy nie wykonują Ŝadnych ćwiczeń lub uznają je za zbyt nudne, 
bieg  w  wyobraźni  moŜe  okazać  się  korzystny.  Niedawno  w 
jednym z kanadyjskich szpitali przeprowadzono eksperyment: pa-
cjenci  odbywający  rehabilitację  po  ataku  serca  zostali  podzieleni 
na dwie grupy. Pierwsza grupa wykonywała tradycyjne ćwiczenia 
fizyczne, podczas gdy drugiej grupie zalecono wykonywanie tych 
ć

wiczeń  w  wyobraźni.  Porównanie  rezultatów  pracy  w  obu 

grupach  wykazało,  Ŝe  grupa  prowadząca  wizualizację  znacznie 
szybciej wróciła do zdrowia. 

CZERWONY DRES 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe 
wkładasz  czerwony  dres  i  czerwone  trampki.  Widzisz  siebie 
wychodzącego  z  domu  lub  mieszkania  i  wchodzącego  do  parku. 
Gdy  się  tam  znajdziesz,  zaczynasz  biegać  w  koło  zgodnie  z 
ruchem  wskazówek  zegara.  Masz  świadomość  wszystkich 
otaczających  cię  zjawisk.  Zwracasz  uwagę  na  to,  jak  się  czujesz, 
na  wiatr,  który  owiewa  ci  twarz,  a  takŜe  na  swój  krok  i  oddech. 
Popatrz  teŜ  na  drzewa,  trawę  i  niebo.  Zakończ  bieg  wracając  do 
miejsca, w którym go rozpocząłeś. Wyjdź z parku i wróć do domu. 
Zdejmij  dres,  weź  prysznic,  wysusz  się  i  wyobraź  sobie,  jak 
wkładasz  strój,  który  dzisiaj  będziesz  nosił.  Gdy  skończysz, 
otwórz oczy. 

 

— 222 —

 

— 223 —

 

NOWE PODNIETY

 

Nazwa: EGIPSKIE ODRODZENIE 
Cel: Dostarczyć nowych podniet; nowego, pełnego nadziei 
spojrzenia na przyszłość; sprecyzować cel i sens Ŝycia. 
Częstotliwość: Raz na dwa lata w ciągu 5 do 10 minut. 

Jest  to  ogólne  ćwiczenie  uzdrawiające,  które  pomoŜe  ci  na  nowo 
cieszyć  się pełnią człowieczeństwa  i określić nowe cele.  Czasami 
zdarza się, Ŝe Ŝycie staje się zbyt monotonne i nudne, przestajemy 
odczuwać  satysfakcję  z  tego,  co  robimy,  a  w  dodatku  tracimy 
natchnienie. PoniŜsze ćwiczenie pozwoli ci na nowo sprecyzować 
dąŜenia i rozwaŜyć nowe moŜliwości. 

EGIPSKIE ODRODZENIE 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś 
skarabeuszem zakopanym głęboko w ziemi, u podstawy korzenia, 
z  którego  czerpiesz  poŜywienie.  Wybierz  ziarna  z  gleby,  a  potem 
urwij kawałek korzenia i ulep z tej mieszanki kulę, uŜywając śliny 
i ziemi jako spoidła. Zacznij pchać kulę przednimi nogami w górę. 
Gdy dotrzesz do 

 

powierzchni  ziemi,  poszukaj  najbardziej  miękkiego  miejsca  i 
wsunąwszy  kulę  pod  brzuch  przednimi  nogami  przebij  skorupę. 
Wyjdź  na  powierzchnię  i  przez  chwilę  zostań  tam.  Oddychasz 
teraz  jak  istota  naziemna,  a  nie  podziemna.  Czujesz,  jak  twoja 
klatka  piersiowa  i  płuca  rozszerzają  się,  a  twój  pancerz  (twarda 
skorupa, która tworzy twoje plecy) jest wyprostowany i długi, gdy 
tak  stoisz  w  swej  zielonej  osłonie.  Potem  czujesz,  jak  twoje 
miękkie  wnętrze  porusza  się  powoli  w  twardym  pancerzu, 
wspierającym  się  na  długim,  prostym  kręgosłupie.  Następnie, 
dzięki osadzonym na czułkach oczom, które mogą się obracać we 
wszystkie strony, dostrzegasz za sobą rzekę, a przed sobą górę. 

Musisz  wspiąć  się  na  tę  górę,  ciągle  pchając  kulę  ziemi. 

Zrobisz  to  uŜywając  przednich  nóg,  ramion,  a  nawet  pleców. 
Teraz,  w  dodatku,  do  kuli  zaczyna  się  przyczepiać  trawa,  co 
sprawia,  Ŝe  twój  bagaŜ  staje  się  coraz  większy,  aŜ  wreszcie 
zasłania  ci  całe  pole  widzenia.  Oczywiście,  kula  staje  się  takŜe 
coraz cięŜsza. Musisz uwaŜać, aby nie spadła, bo będziesz musiał 
zacząć  od  nowa.  Gdy  dotrzesz  na  szczyt  góry,  ujrzysz  w  oddali 
cel, który chcesz osiągnąć. Wtedy puść kulę:  niech potoczy się  w 
dół i uderzy w twój cel. Widzisz, jak rozbija się na kawałki i roz-
rzuca  wszędzie  ziarna.  Wiesz,  Ŝe  te  nasiona  wypuszczą  korzenie. 
Teraz wstań. Jesteś znów człowiekiem i zauwaŜasz, Ŝe twoje plecy 
prostują się. 

Zaczynając od najniŜszych kręgów, dotknij kaŜdego po kolei i 

sprawdź,  czy  wszystkie  są  na  swoim  miejscu.  Jeśli  nie,  to  odsuń 
cienką  tkankę  otaczającą  kręg,  oczyść  go  i  rozciągnij,  a  potem 
włóŜ w odpowiednie miejsce. Przesuwaj palce w górę, aŜ dotrzesz 
do kręgów szyjnych. Odszukaj kręg szczytowy (drugi kręg szyjny, 
odpowiedzialny  za  obroty  głowy)  i  wyreguluj  go  tak,  abyś  mógł 
wykonać  całkowity  obrót  głowy  (spójrz  na  rysunek  kręgosłupa  w 
ć

wiczeniu dotyczącym  CHORÓB ODDECHOWYCH). Następnie 

przejdź do kręgu obrotowego (pierwszy kręg szyjny 

 

— 224 —

 

— 225 —

 

odpowiedzialny za skłony głowy w tył i do przodu) i wyreguluj go 
tak, abyś mógł swobodnie wykonać całkowity skłon, czyli dotknąć 
podbródkiem  mostka.  Po  wykonaniu  tych  czynności  stwierdzasz, 
Ŝ

e stajesz się — lub juŜ się stałeś — niezwykle wysoki. 

Głowę trzymasz prosto, a twój podwójny podbródek — jeśli go 

masz — jest zupełnie płaski. Czujesz, Ŝe kaŜdy staw w twoim ciele 
porusza się zupełnie swobodnie, począwszy od palców stóp, przez 
kości  śródstopia,  kostkę,  kolano,  kość  biodrową,  aŜ  do  miednicy. 
Czujesz, jak wszystkie stawy obracają się bez przeszkód, a ścięgna 
napręŜają  się  wzdłuŜ  twojego  kręgosłupa.  Teraz  wyciągnij  swoje 
ciało  w  górę  ku  słońcu  i  weź  kawałek  złotej  kuli  w  ręce.  Gdy 
wspinasz się w stronę słońca, czujesz, Ŝe twoje ramiona rozciągają 
się,  a  twoje  dłonie  stają  się  czułkami.  Kawałkiem  słońca,  który 
sobie  wziąłeś,  spal  tłuszcz  (jeśli  go  masz)  ze  swojego  brzucha  i 
wymasuj sobie plecy. Potem 

 

spal tłuszcz z podwójnego podbródka (jeśli go posiadasz) i ogrzej 
słońcem  resztę  swego  ciała.  Następnie  połóŜ  kawałek  słońca  na 
splocie  słonecznym  (około  2-5  cm  poniŜej  mostka),  a  ciepło 
rozejdzie  się  po  całym  ciele.  Umyj  ręce  w  słońcu,  a  potem  rzuć 
wykorzystane promienie słoneczne tam, gdzie przynaleŜą. 

Teraz spójrz na miejsce, w którym widziałeś swój cel. Widzisz, 

Ŝ

e  wszędzie  wyrosły  drzewa,  kwiaty  oraz  inne  rośliny.  Wiesz,  Ŝe 

wszystkie cele zostały urzeczywistnione. Zbiegnij w dół, do rzeki i 
przeskocz przez nią. Znajdziesz się wtedy w jasnej, przezroczystej, 
otwartej i rozległej przestrzeni. Cieszysz się, Ŝe tam dotarłeś. Zejdź 
do  rzeki  i  wykąp  się  w  niej.  Uświadamiasz  sobie,  Ŝe  wszystko 
zostało naprawione. Nie pozostawaj w wodzie zbyt długo. Wyjdź i 
usiądź pod drzewem, Ŝeby odpocząć. Potem otwórz oczy (w sensie 
dosłownym)  i  zobacz  rzekę,  otwartą  przestrzeń,  górę,  drzewa, 
kwiaty  i  owoce.  W  twoich  oczach  nie  ma  smutku.  Patrzysz  teraz 
zupełnie  inaczej.  Wiesz,  Ŝe  w  ciągu  dwóch  lat  osiągniesz  to,  co 
zamierzasz. 

RELAKSACJA

 

Nazwa: STAĆ SIĘ BŁĘKITNYM ŚWIATŁEM Cel: Osiągnąć 
stan  wewnętrznego  odpręŜenia.  Częstotliwość:  ZaleŜnie  od 
potrzeb, przez 1-3 minuty. 

PoniŜsze  ćwiczenie  moŜna  wykorzystać  w  sytuacji,  gdy  zwykłe 
wydechy  nie  odpręŜają  nas,  albo  po  prostu  wtedy,  gdy  czujemy 
ogromną potrzebę zrelaksowania ciała i umysłu. 

STAĆ SIĘ BŁĘKITNYM ŚWIATŁEM 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy  i  wyobraź  sobie,  Ŝe  tlen, 
który wdychasz, jest niebieskozłotym światłem 

 

— 226 —

 

— 227 —

 

utworzonym  z  mieszaniny  bezchmurnego,  błękitnego  nieba  oraz 
jaskrawozłotego  słońca,  natomiast  dwutlenek  węgla,  który 
wydychasz,  jest  smugą  szarego  dymu,  która  unosi  się  wysoko  w 
powietrze i w końcu znika. Widzisz, jak światło przenika do twego 
wnętrza, przepływa przez serce, po czym bardzo równo, łagodnie i 
spokojnie  wędruje  przez  tętnice  i  naczynia  włosowate. 
Uświadamiasz sobie, Ŝe twoje ciało jednocześnie odpręŜa się. Gdy 
błękitne światło przejdzie przez cały twój organizm, otwórz oczy. 

POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI

 

Nazwa: POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI, część 1 i 2 Cel: 
Pozbyć się wpływu przeszłości. 
Częstotliwość: Raz dziennie, po.święcając 7 minut na kaŜdą część, 

przez 21 dni. 

PoniŜsze  ćwiczenie  wizualizacyjne  stanowi  doskonały  sposób 

na  zlikwidowanie  wpływu  minionych  wydarzeń  i  doświadczeń  na 
teraźniejszość.  Składa  się  ono  z  dwóch  części.  W  pierwszej 
staramy  się  naprawić  wpływ  świata  zewnętrznego  —  wydarzeń  i 
miejsc  —  na  Ŝycie,  począwszy  od  pierwszych  dni  dzieciństwa  aŜ 
do  chwili  obecnej  .W  drugiej  części  korygujemy  wpływ  wnętrza 
— naszych błędów i przewinień. Wizualizacja ta okazuje się dość 
skuteczna,  jeśli  chodzi  o  wymazanie  z  pamięci  uporczywych, 
negatywnych przekonań i doświadczeń. 

Mówiąc  o  skorygowaniu  wydarzeń,  miejsc,  przewinień  i 

błędów,  mam  na  myśli  naprawę  twojej  postawy  lub  przekonań 
dotyczących  minionych  przeŜyć,  albo  przekształcenie  samych 
doświadczeń.  Przeszłe  wydarzenia  moŜna  potraktować  jako 
przeświadczenia,  które  uparcie  zachowujesz  w  pamięci.  Niniejsze 
ć

wiczenie  pomoŜe  ci  zlikwidować  skutki  przeszłości,  zmieniając 

twoje  nastawienie  czy  przeświadczenie  z  nią  związane,  albo 
całkowicie je wymazując. 

Będziesz  mógł  wówczas  stworzyć  nowe  opinie,  przeŜywając 
powtórnie  przekształcone  wydarzenia,  stanowiące  podstawę 
całkiem innej teraźniejszości. 

POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI, część 1 i 2 

Zamknij oczy i wykonaj trzy wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe patrzysz 
w 

lustro. 

Widzisz, 

czujesz, 

uświadamiasz 

sobie 

i 

w 

chronologicznym  porządku,  od  najwcześniejszego  dzieciństwa  do 
teraźniejszości,  na  nowo  przeŜywasz  wszystkie  waŜne  a  zarazem 
niepokojące  wydarzenia  z  przeszłości;  zaglądasz  do  miejsc,  które 
wywarły  na  tobie  piętno.  Gdy  skończysz  ten  rozrachunek,  nie 
otwieraj oczu, lecz wykonaj jeden wydech. Nadal patrząc w lustro 
zobacz,  poczuj,  uświadom  sobie  i  przeŜyj  na  nowo  wszystkie  te 
wydarzenia  w  odwróconym  porządku  chronologicznym,  ale  tym 
razem  staraj  się  je  naprawić.  Jeśli  nie  będziesz  mógł  skorygować 
wydarzenia lub miejsca, zmyj je z lustra na lewą stronę, uŜywając 
wody ze straŜackiego węŜa. Cały czas masz zamknięte oczy. Znów 
wykonaj wydech. Patrząc w lustro zobacz, poczuj, uświadom sobie 
i  przeŜyj  na  nowo  naprawione  wydarzenia  oraz  zmienioną 
teraźniejszość.  Zobacz,  jaki  będziesz  za  rok,  za  dwa  lata  czy  za 
pięć. Gdy skończysz, otwórz oczy. 

Następnie  przeprowadź  analogiczne  ćwiczenie  dla  części  2. 

Tym  razem  nie  wspominasz  wydarzeń  i  miejsc,  ale  błędy  oraz 
przewinienia  ze  swojej  przeszłości.  Pamiętaj  o  zachowaniu 
chronologicznego porządku. Gdy skończysz, otwórz oczy. 

SAMOODNOWA

 

Nazwa: ODMŁODZENIE 

Cel: Tchnąć nowe Ŝycie w swoje ciało, oŜywić i zregenerować 

siły. 

 

— 228 —

 

— 229 —

 

Częstotliwość: Raz na tydzień, przez 30 sekund do minuty na 

kaŜde ćwiczenie, w ciągu trzech tygodni. 

Kiedy  czujesz  niepokój  i  potrzebujesz  cudownego  środka,  by 
odzyskać  werwę, albo  gdy chcesz się odmłodzić czy  sprecyzować 
nowe cele, powinieneś wypróbować następujące ćwiczenia. 

ODMŁODZENIE 

1.  Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Zacznij  przekopywać  swoje 
emocje łopatą, aby znaleźć w nich coś, co zostało ukryte. Weź dla 
siebie to, co znajdziesz. Otwórz oczy. 

2.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Zerwij  zapalnik  bomby. 

Otwórz oczy. 

3.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Widzisz  zbliŜające  się  do 

ciebie zwierzę na pochylni. Otwórz oczy. 

4.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Widzisz,  jak  zaganiasz 

dzikie konie do zagrody. Otwórz oczy. 

5.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Stań  się  w  wyobraźni 

kimś, kto nie jest sobą. Otwórz oczy. 

6.

 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  wydech.  Jesteś  aŜ  po  szyję 

zawinięty bandaŜami. Jak się czujesz? Zdejmij bandaŜe i zwiń je w 
kulę. Teraz otwórz oczy. 

7.

 

Zamknij oczy. Wykonaj wydech. Przejdź tyłem parę kroków 

i  wsuń  się  w  skórę  pantery  lub  lamparta.  Zobacz  i  poczuj,  co  się 
stanie. Potem otwórz oczy. 

Rozdział szósty 

Jak rozwinąć własne

 

wizualizacje — osiem

 

wskazówek

 

Gdy zaczniesz wykonywać ćwiczenia wizualizacyjne, szybko się z 
nimi oswoisz i nawet będziesz mógł wykorzystywać obrazy, które 
naleŜą  wyłącznie  do  ciebie.  Do  tej  pory  przedstawiałem  ci 
schematy  gotowych  ćwiczeń.  Teraz  natomiast,  chcąc  pomóc  ci 
stworzyć własne wizualizacje, udzielę ci ośmiu rad, które sprawią, 
Ŝ

e  wyobraŜenia  staną  się  twoim  własnym,  poŜytecznym  i 

posłusznym narzędziem. 

1.  Pierwsza  wskazówka  mówi  o  tym,  Ŝe  naleŜy  zawsze 

zaczynać  od  istoty  problemu.  NiezaleŜnie  od  tego,  czy  jest  on 
natury fizycznej czy psychicznej, trzeba stawić mu czoło. 

Jeden z moich pacjentów tak bardzo cierpiał z powodu paniki i 

lęku  wywołanego  ciemnością,  Ŝe  pozostawienie  zapalonych 
ś

wiateł  i  przetrwanie  nocy  bez  zmruŜenia  oka  wydawało  mu  się 

jedynym  rozwiązaniem.  PoniŜej  przedstawiam  bardzo  skuteczne 
ć

wiczenie.  Nasz  cel  w  tym  przypadku  to  oczywiście:  spokojnie 

zasnąć. 

— 231 —

 

ZACHÓD SŁOŃCA 

Przed  pójściem  do  łóŜka  włącz  wszystkie  światła  w  sypialni, 
usiądź  wyprostowany  na  krześle,  zamknij  oczy  i  wykonaj  trzy 
wydechy. Wyobraź sobie, Ŝe  jesteś na łące. Jest zupełnie ciemno, 
ale  ty  wiesz,  Ŝe  za  chwilę  wstanie  słońce.  Widzisz,  jak  mrok 
rozrzedza  się,  słońce  zaczyna  wychylać  się  zza  linii  horyzontu  i 
nadchodzi  jasny,  słoneczny  dzień.  Nagle  czujesz,  Ŝe  spada  na 
ciebie  strumień  promieni  słonecznych  i  obmywając  całe  twoje 
ciało  od  głowy  do  stóp,  wycisza  i  uspokaja  cię.  Gdy  skończy  się 
słoneczny  prysznic,  widzisz,  jak  kładziesz  się  na  łące,  a  twoja 
głowa  spoczywa  na  kępie  aksamitnej  trawy.  Spójrz  na  błękitne 
niebo.  Słońce  jest  wysoko,  a  potem  zaczyna  zachodzić.  Patrzysz, 
jak  znika  powoli  za  linią  horyzontu  i  wiesz,  Ŝe  teraz  moŜesz  juŜ 
zasnąć. Potem otwórz oczy, zgaś wszystkie światła i idź do łóŜka. 

Jak  widzisz,  ćwiczenie  to  zaczyna  się  od  konfrontacji  z 

problemem  —  spotkania  z  ciemnością.  W  pracy  wizualizacyjnej 
trzeba  równieŜ  zawsze  zacząć  od  rzeczywistych  doznań  danej 
osoby. W tym przypadku jest to bezsenność. 

Dla  osób,  które  boją  się  podróŜy  samolotem,  polecam 

następujące ćwiczenie: 

ODLOT KU WOLNOŚCI 

Zamknij  oczy.  Wykonaj  trzy  wydechy.  Wycisz  i  uspokój  się,  po 
czym  wyobraź  sobie,  Ŝe  jesteś  na  łące.  Usiądź  na  trawie  i  poczuj 
łagodny  podmuch  wiatru.  Słyszysz  szczebiot  ptaków.  Nad  głową 
widzisz  słońce  i  bezchmurne  niebo.  Gdy  poczujesz  spokój, 
wyobraź sobie, Ŝe wsiadasz do samolotu. Masz na sobie dowolne, 
wybrane  przez  siebie  zabezpieczenie.  Samolot  startuje,  a  ty 
odbywasz cały lot w tym ochronnym stroju, wiedząc, Ŝe nikt i nic 
nie moŜe cię zranić. Widzisz i czujesz, Ŝe jesteś odporny 

na  wszystko.  Teraz  siadasz  obok  pilota  lub  stajesz  się  pilotem  i 
prowadzisz  samolot.  Zwróć  uwagę  na  swoje  emocje  i  wraŜenia. 
Potem  wyląduj  bezpiecznie,  zeskocz  ze  samolotu,  stań  na  ziemi  i 
zdejmij  swój  ochronny  strój.  Wykonaj  powoli  jeden  wydech  i 
zachowaj  dla  siebie  wszystkie  pozytywne  wraŜenia  lub 
wydarzenia z lotu. Otwórz oczy. 

Tutaj  równieŜ  zaczęliśmy  od  sedna  problemu.  Jest  to  zasada 

stosowana  w  kaŜdym przypadku,  nawet  w tak powaŜnej chorobie 
jak  rak.  Poprosiłem  kiedyś  jedną  z  moich  pacjentek,  aby 
przedstawiła  sobie  obraz  raka.  Zobaczyła  wówczas  dwa  potwory 
wychodzące  z  jaskini.  Zaproponowałem,  aby  uŜyła  kaŜdej 
dostępnej  broni  i  nie  tylko  obroniła  siebie,  ale  nawet  zaczęła 
walczyć ze stworami. 

Innym  sposobem  konfrontacji  z  problemem  —  na  przykład  z 

bólem  ucha  —  jest  wejście  do  wnętrza  ciała  w  miejscu 
odczuwania  bólu  i  zaakceptowanie  wyobraŜenia,  które  się  zjawi. 
Potem trzeba tylko zrobić coś, co zlikwiduje ból. 

2.  Druga  wskazówka  brzmi:  KaŜdy  obraz,  który  się 

zjawi,  jest  dobry  i  prawidłowy.  Nie  próbuj  oceniać  tego, 
co  tworzy  twoja  wyobraźnia;  niewaŜne,  czy  to  ma  sens 
i  czy  warte  jest  wypróbowania.  Nie  staraj  się  teŜ  inter 
pretować obrazów ani odgadywać ich znaczenia. 

Często okazuje się, Ŝe obrazy, które tworzymy, opierają się na 

tym, w jaki sposób mówimy o swoich problemach, albo wynikają 
ze  snów.  Jeśli  zaczniesz  zwracać  uwagę  na  te  dwie  rzeczy,  to 
odkryjesz doskonałe źródło gotowych wyobraŜeń. Pewna kobieta, 
będąca w głębokiej depresji, opisała swój stan mówiąc: „Czuję się 
tak,  jak  gdybym  była  na  dnie  studni".  UŜywając  słowa  „studnia", 
stworzyła  podstawę  do  wizualizacji,  dzięki  której  wyszła  z 
depresji. 

3.  Trzecia  wskazówka  mówi  o  tym,  Ŝe  trzeba  wierzyć 

w  swoje  zdolności  do  wykorzystania  własnych  wyobraŜeń. 
Gdybyś,  na  przykład,  był  na  miejscu  tej  kobiety,  która 
czuła, Ŝe jest na dnie studni, na pewno chciałbyś się z niej 

 

— 232 —

 

— 233 —