plik

Przedmiot: Zagrożenia w środowisku pracy

Temat:

Ocena zagrożeń w podstawowych procesach pracy, z uwzględnieniem prac – przy elektrolitycznej

obróbce powierzchni

Na przykładzie prac GALWANIZERA
Kto to jest galwanizer?

Jest  to  wykwalifikowany  pracownik,  który  w  procesie  galwanicznym  obrabia  powierzchnię  przedmiotów
metalowych  oraz  tworzyw  sztucznych  z  wytworzeniem  powłok  metalowych  lub  konwersyjnych  do  celów
ochronnych,  technicznych  lub  dekoracyjnych.  Procesy  galwaniczne  prowadzone  są  w  roztworze  chemikaliów
metodami elektrochemicznymi – z użyciem prądu elektrycznego lub metodami chemicznymi bez użycia prądu.
Termin  proces  galwaniczny  obejmuje  cały  cykl  obróbki  powierzchniowej,  począwszy  od  przygotowania
powierzchni  (polerowanie,  odtłuszczanie,  trawienie  i  in.),  nakładanie  powłoki,  wykończenie  powierzchni  (np.
pasywacja, uszczelnianie, szlifowanie) oraz operacje pomocnicze, jak np. płukanie i suszenie wyrobów.
Jakie zagrożenia wiążą się z wykonywaniem tego zawodu?



Galwanizerzy są narażeni na wiele substancji chemicznych, które mogą być przyczyną zatruć, poparzeń
chemicznych, uczuleń oraz przewlekłych chorób układu oddechowego.



Galwanizerom mogą grozić urazy spowodowane upadkami na śliskiej powierzchni, skaleczenia i ukłucia
ostrymi narzędziami, urazy mechaniczne związane z obróbką przedgalwaniczną oraz poparzenia
gorącymi cieczami.



Innymi występującymi zagrożeniami w pracy galwanizera są porażenia prądem elektrycznym, pożary
i wybuchy, urazy oczu spowodowane latającymi cząstkami oraz nadmierny hałas.

Czynniki środowiska pracy związane z wykonywanym zawodem oraz ich możliwe skutki dla zdrowia

Czynniki

mogące

powodować

wypadki



Mokre, śliskie nawierzchnie – możliwość urazów w wyniku
poślizgnięcia, potknięcia i upadku



Spadające ciężkie przedmioty, w tym z podwieszanych przenośników
- możliwość urazów w wyniku uderzenia



Prąd elektryczny – możliwość porażenia w przypadku wadliwie
działającego sprzętu elektrycznego lub nieostrożności pracownika



Gorące powierzchnie, gorące płyny, gazy, para wodna - możliwość
poparzeń



Ostre  narzędzia,  krawędzie  przedmiotów  przeznaczonych  do
galwanizowania,  osady  dendrytyczne  na  osadzarkach  –  możliwość
urazów w  wyniku ukłucia, przecięcia, przekłucia



Unoszące się w powietrzu cząstki podczas czyszczenia szczotkami
wirującymi lub szlifowania ściernicą - możliwość urazów, zwłaszcza
oczu



Łatwopalne rozpuszczalniki stosowane do czyszczenia powierzchni,
pyły metali (np. aluminium) lub wodór wydzielający się w procesach
galwanizacji – możliwość urazów i poparzeń w wyniku wybuchu lub
pożaru



Fosgen,

powstający

wyniku

ogrzania

chlorowanych

rozpuszczalników lub ich par (kontakt z gorącą powierzchnią lub
płomienie oraz podczas palenia tytoniu przez pracownika w obecności
takich rozpuszczalników) – możliwość śmiertelnych zatruć



Żrące ciecze – możliwość poparzeń chemicznych



Rozpryski cieczy, zwłaszcza spowodowane wpadającymi do kąpieli
galwanicznej przedmiotami metalowymi – możliwość urazów oczu



Różne  substancje  chemiczne  stosowane  podczas  polerowania  i
przygotowywania  powierzchni  /patrz:  uwaga  1/.  Szczególne
niebezpieczeństwo jest spowodowane możliwością uwolnienia bardzo
toksycznego  gazu  –  cyjanowodoru  podczas  dodawania  do  różnych
alkalicznych  roztworów  galwanicznych  lub  elektrolitycznych  kąpieli
odtłuszczających,  które  zawierają  cyjanki  –  możliwość  śmiertelnych
zatruć



Gwałtowne

reakcje

chemiczne

zachodzące

podczas

niekontrolowanego mieszania substancji chemicznych (np. mieszanina
wody ze stężonym kwasem siarkowym) – możliwość poparzeń
chemicznych

Czynniki

fizyczne



Nadmierny hałas emitowany przez urządzenia mechaniczne,
zwłaszcza przy galwanizacji w bębnie obrotowym lub operacjach
czyszczenia – możliwość uszkodzenia słuchu



Wysoka temperatura i wilgotność powietrza na stanowisku pracy –
możliwość przegrzania organizmu, poparzeń skóry, uszkodzenia oczu



Promieniowanie

podczerwone

emitowane

przez

urządzenia

suszarnicze – możliwość zwiększonego obciążenia cieplnego
organizmu

Czynniki

chemiczne

pyły



Rozpuszczalniki organiczne i różne preparaty czyszczące oraz ich pary
– możliwość ostrych lub przewlekłych zatruć



Pyły  metali  powstające  podczas  czynności  mechanicznych
(polerowanie  tarczą  polerską,  szczotkowanie  itd.)  i  pyły  tarcz
ściernych  i  szczotek  polerskich  –  możliwość  dolegliwości  układu
oddechowego



Substancje  chemiczne  stosowane  do  odtłuszczenia  detali  takie  jak:
trichloroetan  (trójchloroetylen),  tetrochloroetan  (czterochloroetylen)
lub  inne  rozpuszczalniki  organiczne   –  możliwość  ostrych  lub
przewlekłych zatruć



Substancje  powstające  w  procesie  chromowania  (mgła  kwasu
siarkowego  oraz  związki  chromu  6-cio  wartościowego)  –  możliwość
rozwoju  chorób  nowotworowych  w  wyniku   narażenie  na  substancje
rakotwórcze



Pary i aerozole kwasów lub zasad a także innych substancji
chemicznych – możliwość podrażnienia błon śluzowych (zwłaszcza
górnych dróg oddechowych)



Preparaty czyszczące, roztwory kwasów i zasad, rozpuszczalniki
organiczne itd. – możliwość chorób skórnych [patrz: uwaga 1]



Lateks – możliwość uczuleń w wyniku stosowania rękawic
lateksowych

Czynniki

biologiczne



Brak czynników specyficznych dla wykonywanego zawodu

Czynniki ergonomiczne,
psychospołeczne

związane z organizacją
pracy



Wymuszona pozycja ciała podczas pracy (w tym częste schylanie się
podczas  umieszczania  lub  usuwania  narzędzi  obróbkowych  z  kąpieli
galwanicznych), wykonywanie czynności powtarzalnych  - możliwość
dolegliwości  bólowych  wynikających  z  przeciążenia  układu
mięśniowo- szkieletowego



Nadmierny wysiłek fizyczny podczas ręcznego transportu ciężkich
i/lub nieporęcznych przedmiotów, takich jak partie przedmiotów do
galwanizowania,

narzędzia

obróbkowe

częściami

galwanizowania, zbiorniki substancji chemicznych itd. - możliwość
urazów układu mięśniowo-szkieletowego



Długotrwałe stosowanie odzieży ochronnej (w tym ciężkiego obuwia,
fartuchów), świadomość niebezpieczeństw towarzyszących pracy -
możliwość stresu psychicznego

Działania profilaktyczne

Należy stosować obuwie ochronne ze spodami przeciwpoślizgowymi i hełmy ochronne, a podłogę
wyłożyć materiałami antypoślizgowymi.

Należy sprawdzić stan techniczny urządzeń elektrycznych przed pracą oraz zlecać uprawnionemu
pracownikowi naprawę ewentualnych uszkodzeń i okresowy przegląd urządzeń.

Należy stosować środki ochrony indywidualnej (okulary ochronne lub gogle oraz rękawice i odzież
ochronną) chroniące przed czynnikami chemicznymi.

Należy przestrzegać przepisów dotyczących prawidłowego przechowywania, transportu, usuwania
zużytych kąpieli galwanicznych. Nie należy mieszać substancji chemicznych bez nadzoru
wykwalifikowanego chemika lub specjalisty bhp.

Należy stosować ochronniki słuchu.

Należy stosować środki ochrony układu oddechowego w przypadku narażenia na niebezpieczne gazy,
pary i aerozole. Pracownicy galwanizerni, w której stosowane są kąpiele cyjankaliczne powinni być
wyposażeni w maski z pochłaniaczem cyjanowodoru.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas pracy z silnie żrącymi substancjami chemicznymi
takimi jak kwas fluorowodorowy, kwas chromowy(bezwodnik chromowy), stężony kwas azotowy itd., a
tam gdzie to możliwe należy stosować bezpieczniejsze substancje zastępcze.

W przypadku uczulenia na lateks należy stosować rękawice wykonane z innych materiałów, a także
unikać kontaktu z innymi produktami zawierającymi lateks.

Należy stosować bezpieczne metody podnoszenia i przenoszenia ciężkich lub nieporęcznych ładunków
oraz stosować urządzenia mechaniczne ułatwiające podnoszenie i przenoszenie.

Należy stosować w pomieszczeniu galwanizerni wentylację ogólną nawiewno-wyciągową. Przy każdej
wannie należy zainstalować ssawki szczelinowe lub inne rozwiązania wentylacji miejscowej.

Należy zapewnić krótkotrwałe przerwy w pracy (jeśli nie kolidują z procesami galwanicznymi) oraz
wyznaczyć miejsce do wypoczynku.

Należy każdą wannę oznakować odpowiednio do rodzaju zawartej w niej kąpieli galwanicznej.

Każdą wannę należy wyposażyć w podesty robocze i ewentualnie barierki ochronne.

Informacje szczegółowe

Synonimy

Galwanotechnik, galwanizator.

Definicja

i/lub

opis

zawodu

Galwanizer ustawia i steruje urządzeniami do galwanizowania tj. do elektrolitycznego
powlekania przedmiotów metalowych chromem, miedzią lub innymi metalami w celu
uzyskania  powierzchni  ochronnych,  dekoracyjnych  lub  uzupełnienia  zużytych
powierzchni  zgodnie  ze  specyfikacją.  Określa  miejsce  do  pokrycia  wybranym
metalem.  Określa  rodzaj,   stężenie  i  temperaturę  roztworu  do  galwanizacji.  Określa
rodzaj, grubość i lokalizację określonego metalu do galwanizacji. Zanurza przedmiot
w  kąpielach  do  czyszczenia  i  płukania.  Zawiesza  przedmioty,  np.  części  formy,  na
pręcie  katodowym  (ujemnym)  i  zanurza  je  w  roztworze  do  galwanizacji.  Zawiesza
kawałek  metalu  do  galwanizacji  na  pręcie  anodowym  (dodatnim)  i  zanurza  go  w
roztworze  go  galwanizacji.  Za  pomocą  regulatorów  zaworów  elektrycznych  ustawia
przepływ  prądu  przez  roztwór  do  galwanizacji  z  anody  do  katody,  co  pozwala  na
powlekanie galwaniczne przedmiotu metalem. Wyjmuje galwanizowany (powlekany)
przedmiot z roztworu w określonych odstępach czasu i ogląda go w celu sprawdzenia
zgodności ze specyfikacją. Na podstawie tych obserwacji reguluje napięcie i natężenie
prądu. Sprawdza przedmiot pod koniec  procesu w celu określenia  grubości  warstwy
metalu  i  mierzy  grubość  przy  użyciu  takich  przyrządów,  jak  mikrometry.  Szlifuje,
poleruje  lub  płucze  przedmiot  w  wodzie   i  suszy  go  w  celu  zachowania  czystej,
gładkiej  powierzchni.  Może  mieszać  i  badać  moc  roztworu  do  galwanizacji  przy
użyciu przyrządów i testów chemicznych. Może wymierzać, zaznaczać i zabezpieczać
obszary  (powierzchnię),  które  nie  mają  być  powlekane.  Może  kierować  innymi
pracownikami  wykonującymi  różne  zadania,  takie  jak:  zawieszania  na  wieszakach
galwanizerskich,  oczyszczanie  lub  powlekanie  przedmiotów.  W  zależności  od
materiału  stosowanego  do  galwanizacji,  określa  się  go  jako  galwanizera
wykonującego

mosiądzowanie,

brązowanie,

kadmowanie,

chromowanie,

miedziowanie, złocenie, a także niklowanie, srebrzenie, cynowanie itd.

Zawody pokrewne

Pracownik  osadzający  powłoki  metodą  chemiczną,  galwanoplastyk,  galwanizer  –
uczeń,  pomocnik  galwanizera,  galwanizer  –  mistrz,  pracownik  oczyszczający  metal,
pracownik polerujący metal, pracownik wykańczający powierzchnie, w zależności od
stosowanej  metody  lub  metalu:  galwanizer  wykonujący  powlekanie  bębnowe,
wykonujący  np.  chromowanie,  złocenie,  cynkowanie,  niklowanie,  pracownik
dokonujący  natryskowego  powlekania  przedmiotów  warstwą  metalu,  pracownik
dokonujący  piaskowania  metalu,  operator  urządzeń  do  nakładania  powłok
galwanicznych .

Wykonywane
czynności

Badanie,  mierzenie,  mieszanie,  obserwowanie,  oczyszczanie,  odczytywanie
(parametrów procesu galwanicznego),  pasywowanie  nałożonych powłok (zanurzanie
w  roztworach  chemicznych),  płukanie,  polerowanie,  poruszanie  (urządzeniami  do
sterowania),  powlekanie,  regulowanie  (natężenia  prądu  oraz  napięcia  prądu),
sterowanie, suszenie, szlifowanie, testowanie, ustawianie, usuwanie starych powłok z
detali metodą galwaniczną lub mechaniczną, zanurzanie, zabezpieczanie, zawieszanie
na  zawieszkach  galwanizerskich,  zaznaczanie,  ocena  stanu  i  przydatności  kąpieli
(czas życia kąpieli) .

Podstawowy
stosowany sprzęt

Wanny  i  linie  galwaniczne,  kalkulatory  lub  komputery,  urządzenia  do  dozowania
chemikaliów,  przyrządy  do  mierzenia  grubości  powłoki,  wyciągi,  przyrządy
obróbkowe  w  bębnach  obrotowych  do  galwanizacji,  bębny  obrotowe  do  obróbki
galwanicznej, mieszarki, kadzie zawory elektryczne, urządzenia do przygotowywania
powierzchni (tarcze polerskie, szczotki obrotowe, polerki mechaniczne itd.), piece do
odprężania, przyrządy do pomiaru jakości  powierzchni i jakości  powłok, urządzenia
wagowe,  sprzęt  do  analizy  kąpieli  galwanicznych  oraz  urządzenia  elektroniczne
(prostowniki i sterowniki).

Miejsca/obszary, gdzie
zawód

występuje

powszechnie

Wydziały

galwanizerskie

zakładach

przemysłu

metalowego

lub

elektrotechnicznego, specjalistyczne warsztaty galwanizerskie, zakłady jubilerskie i
elektroniczne.

Uwagi

1. Poniżej podano przykłady niebezpiecznych substancji chemicznych stosowanych w

zakładach galwanizerskich:

Kwasy: siarkowy, solny, fluorowodorowy, azotowy, mrówkowy, chromowy

o Zasady: wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, amoniak
o

Rozpuszczalniki: trichloroeten (trójchloroetylen), trichloroetan (trójchloroetan),
aceton, metyloizobutyloketon, tetrachlorek węgla (czterochlorek węgla), nafta,
benzyna (do czyszczenia wstępnego)

o Sole nieorganiczne: cyjanki, sole kadmu, złota, chromu, miedzi, cyny, cynku,

niklu

Dodatki organiczne: inhibitory, wybłyszczacze, środki zapobiegające
wytwarzaniu piany

Inne: mydła i detergenty, utleniacze, zmiękczacze wody

2. Wszyscy pracownicy powinni podlegać okresowym badaniom lekarskim, co umożliwi

wczesne wykrycie objawów przewlekłych chorób i uczuleń.

Temat : Ocena zagrożeń w podstawowych procesach pracy, z uwzględnieniem prac – przy
obróbce powierzchni

Na przykładzie : OBRÓBKA SKRAWANIEM METALI
Wykonywanie czynności związanych z obsługą maszyn w procesie obróbki skrawaniem metali wiążę się z
narażeniem  operatora  obrabiarki  na  oddziaływanie  większości  powyższych  czynników,  stwarzających
potencjalne  możliwości  występowania  wypadków  przy  pracy  i  wymaga  zachowywania,  na  co  dzień
szczególnych zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, regulowanych na ogół stosownymi aktami prawnymi.
   Do czynników  niebezpiecznych powodujących  u  operatora  obrabiarki  natychmiastowe  urazy,  należą
przede wszystkim czynniki mechaniczne, takie jak:



ruchome elementy obsługiwanych maszyn, w szczególności:



- obracające się głowice frezarskie lub rewolwerowe, uchwyty tokarskie, wrzeciona, śruby, wały,
itp.,



- miejsca zbiegania się obracających elementów maszyn, np. koła zębate, koła cierne, koła pasowe,
koła łańcuchowe, itp.,



- narzędzia poruszające się ruchem prostoliniowym, np.: piły ramowe i taśmowe,



przemieszczające się elementy maszyn, przemieszczane przedmioty, np.: suport maszyn (strugarki
porzeczne, tokarki, itp.), ruchome stoły maszyn (frezarki, strugarki, szlifierki, itp.),



ostre, wystające i chropowate elementy maszyn, np.: elementy konstrukcyjne maszyn, narzędzia,
wióry, zadziory na obrabianych przedmiotach, itp.,



spadające elementy maszyn, np.: ciężkie obrabiane przedmioty, uchwyty, imadła, konik, itp.,



śliskie i nierówne powierzchnie wokół maszyn (np.: w skutek rozprysku lub rozlania się płynów
technologicznych (oleje, płyny chłodzące, itp.),



powierzchnie gorące lub zimne ( gorące powierzchnie, części maszyn i obrabianych przedmiotów,
gorącą wodę, płyn chłodzący, olej i parę),



wyrzut obrabianych elementów lub narzędzi podczas procesu skrawania metali, np.: wiórów,
odprysków, przedmiotów obrabianych, uszkodzonych narzędzi (ściernicy, noży tokarskich, frezów,
itp.).

Do czynników niebezpiecznych należy również zaliczyć zagrożenia związane z porażeniem prądem
elektrycznym w skutek:



bezpośredniego kontaktu z elementem maszyny znajdującym się pod napięciem,



pośredniego kontaktu z częściami maszyny pod napięciem w warunkach uszkodzenia (np.:
pojawienie się napięcia na obudowie maszyny bądź na innym elemencie, które powinny być
odizolowane).

Do szkodliwych czynników fizycznych występujących przy obsłudze maszyn do obróbki metali należą:



hałas i drgania związane z pracą maszyn do metali, np.: gilotyny do cięcia metalu, przecinarek, itp.),



mikroklimat (głównie wysoka lub niska temperatura otoczenia oraz wysoka wilgotność powietrza)
powoduje obniżenie komfortu pracy, złe samopoczucie operatora oraz zmniejszenie zdolności
wykonywanej pracy.

Hałas pochodzący  od  maszyn  do  obróbki  metali  można  obniżyć  przez  dokładne  wyważenie  statyczne
i dynamiczne obracających się części maszyny, regularne sprawdzanie i dokręcanie obluzowanych śrub oraz
smarowanie.  Maszyny  i  urządzenia  powodujące  uciążliwy  hałas  i  drgania  należy  ustawiać  na
amortyzatorach  lub  osobnych  fundamentach  niezwiązanych  z  konstrukcją  budynku.  Bardzo  dobrą  metodą
jest  wyłożenie  wykładziną  dźwiękochłonną  osłon  maszyn  lub  sufitu  i  ścian  zwłaszcza  w  małych
pomieszczeniach.  W  walce  z  hałasem  korzystne  jest  zwiększenie  odległości  pomiędzy  maszynami  do  2-3
metrów oraz zastosowanie ekranów dźwiękochłonnych między stanowiskami.  pracy oraz tłumiących hałas.

Po wyczerpaniu możliwości obniżenia hałasu powyższymi sposobami, gdy hałas nadal przekracza wartości
dopuszczalne  trzeba  zastosować  rotację  pracowników  ze  stanowisk  hałaśliwych  do  cichszych  oraz
zastosować atestowane ochronniki słuchu.
Natomiast  do  szkodliwych  czynników  chemicznych,  które  mogą  występować  przy  obsłudze  maszyn  do
obróbki metali należą mgły olejowe lub pyły szlifierskie.
Niemal  wszystkie  prace  obróbcze  metali  powodują  powstawanie  pewnej  ilości  mgły  olejowej.  Płyny
używane do chłodzenia narzędzi i obrabianych przedmiotów (podczas obróbki metali) wskutek działania sił
mechanicznych  oraz  oddziaływania  ciepła  generowanego  w  wyniku  tarcia  przekształcają  się  w  lekką
mgiełkę. Mgiełka  ta stwarza potencjalne zagrożenie dla zdrowia operatorów i szkodliwie oddziaływuje  na
środowisko  pracy  maszyn.  Natomiast  podczas  prac  szlifierskich  ściernica  wytwarza  dużo pyłu
szlifierskiego (cząsteczki  zeszlifowanego  materiału  oraz  wykruszone  ziarna  ściernicy),  co  daje  efekt  w
postaci  snopu  świecących  iskier.  Większa  cześć  rozrzuconego  pyłu  szlifierskiego  zatrzymywana  zostaje
przez osłonę, lecz znaczna część wydostaje się na zewnątrz.

Przebywanie  w  takim  środowisku  pracy  (duże  zapylenie  pyłem  szlifierskim  lub  mgłą  olejową)  może
powodować  problemy  z  układem  oddechowym  –  można  je  łatwo  zauważyć,  gdyż  objawia  się  w  postaci
kaszlu,  ciężkiego  lub  płytkiego  oddechu.  W  zależności  od  stopnia  oddziaływania  i  częstotliwości
przebywania w takim środowisku może powodować reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry u pracownika
jak  również  przewlekłe  choroby  zawodowe  (np.:  astmę).  Ponadto  oprócz  bezpośredniego  wpływu  na
zdrowie  operatorów  maszyn  i  przerw  w  produkcji,  warto  wspomnieć,  że  mgła  olejowa  osadza  się  na
wszelkich  powierzchniach  wokół  maszyny,  sprawiając,  że  podłoga  i  powierzchnie  miejsca  pracy  się
niebezpiecznie  śliskie,  co  może  prowadzić  do  poślizgnięcia  się  pracownika  i  w  konsekwencji  do  jego
upadku.

Podczas  obsługi  obrabiarki  mogą  występować  również  niekorzystnie  wpływające  na  operatora czynniki
uciążliwe, które mogą zaistnieć z powodu:



wielogodzinnej pracy w pozycji stojącej przy maszynie niedostosowanej do cech fizycznych i
psychicznych operatora,



podnoszenia, przenoszenia, przesuwania ciężkich elementów i przedmiotów,



stresu wywołanego pośpiechem w pracy.

Praca  przy  obrabiarkach  wykonywana  jest  zwykle  w pozycji  stojącej.  Pozycja  stojąca  ma  niekorzystny
wpływ na organizm ludzki. Powoduje ona zwiększenie zużycia energii w stosunku do pozycji siedzącej oraz
jest  przyczyną  powstawania  żylaków,  płaskostopia,  zniekształceń  stawów  kolanowych  oraz  skrzywień
kręgosłupa.  Z  tych  względów  stanowisko  robocze  przy  obrabiarce  powinno  być  zaopatrzone  w  siedzisko,
aby  pracownik  mógł  co  pewien  czas  usiąść,  co  zapobiega  jego  zmęczeniu  oraz  sprzyja  regeneracji  sił
pracownika,  nawet  przy  krótkotrwałym  wykorzystywaniu  siedziska  w  czasie  przerw  w  pracy  lub
odpoczynku.

Podnoszenie, przesuwanie ciężkich przedmiotów, zwłaszcza jeśli czynności te powtarzane są często, mogą
być  przyczyną  nadmiernego  zmęczenia  fizycznego,  przeciążenia  mięśni,  stawów,  a  przede  wszystkim
kręgosłupa. Skutkami mogą być: wycieńczenie organizmu, zmniejszenie wydolności fizycznej, zwiększenie
podatności  na  wypadki,  powstawanie  urazów  ścięgien  i  kręgosłupa.  W  przypadku  ręcznego  dźwigania
ciężkich przedmiotów może powodować urazy rąk i nóg.
Środkiem  prowadzącym  do  zapobiegania  niekorzystnym  skutkom  dźwigania  jest  przestrzeganie  wymagań
dotyczących  dźwigania  ciężkich  przedmiotów  z  uwzględnieniem  różnic  w  wydolności  indywidualnej  lub
poszczególnych  grup  pracowników  (młodociani,  kobiety).  Wymagania  dotyczące  dźwigania  ciężkich
przedmiotów  przez  pracowników  jak  również  przez  pracowników  młodocianych  i  kobiety,  podano
w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa
i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych. (Dz. U. nr 26, poz. 313). Ponadto należy dążyć do
zmniejszania  lub  ograniczania  ręcznego  przenoszenia  ciężkich  przedmiotów  przez  pracowników  poprzez
określenie prawidłowych sposobów podnoszenia i przenoszenia ciężarów na poszczególnych stanowiskach
pracy,  prowadzenie  szkoleń  pracowników  w  zakresie  bezpiecznej  techniki  dźwigania  lub  stosowanie
odpowiednich  urządzeń  transportowych,  np.:  wciągników,  żurawi,  suwnic  lub  wózków  jezdniowych
z odpowiednim osprzętem.
Stres może  powodować  zmęczenie  i  zmniejszenie  wydolności  umysłowej  i  psychicznej,  zmniejszenie
odporności  na  choroby,  zmniejszenie  sprawności  wzroku,  słuchu  oraz  precyzji  czynności  manualnych.
W  konsekwencji  prowadzi  do  zwiększenia  ilości  błędów  popełnianych  podczas  obróbki  metali,  mylnych
decyzji, złej oceny stanu bezpieczeństwa oraz braku motywacji do pracy. Przyczyny powstawania stresu to:
zła  organizacja  pracy,  zbyt  szybkie  i  wymuszone  tempo  pracy,  zbyt  duża  ilość  pracy  oraz  złe  stosunki
międzyludzkie.

Stres  może  powodować  zmęczenie  i  zmniejszenie  wydolności  umysłowej  i  psychicznej,  zmniejszenie
odporności  na  choroby,  zmniejszenie  sprawności  wzroku,  słuchu  oraz  precyzji  czynności  manualnych.
W  konsekwencji  prowadzi  do  zwiększenia  ilości  błędów  popełnianych  podczas  obróbki  metali,  mylnych
decyzji, złej oceny stanu bezpieczeństwa oraz braku motywacji do pracy. Przyczyny powstawania stresu to:
zła  organizacja  pracy,  zbyt  szybkie  i  wymuszone  tempo  pracy,  zbyt  duża  ilość  pracy  oraz  złe  stosunki
międzyludzkie.