Wisława Szymborska - o śmierci Józefa Stalina (z wiersza „Ten dzień”):
Jaki rozkaz przekazuje nam
na sztandarach rewolucji profil czwarty?
- Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!
Wzmocnić warty u wszystkich bram!
Oto Partia - ludzkości wzrok.
Oto Partia: siła ludów i sumienie.
Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
Jego Partia rozgarnia mrok.
Niewzruszony drukarski znak
drżenia ręki mej piszącej nie przekaże
nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.
A to słusznie. A to nawet lepiej tak.
Artur Międzyrzecki - o śmierci Józefa Stalina (z wiersza „Marzec 1953”):
Wrócił nam wolność. Był dla nas
Najlepszym z przyjaciół. [...]
Palą się gwiazdy Kremla:
W ich blasku uśmiech Jego
I oczy pełne troski.
Uczciliśmy go przysięgą:
Milionem wart stalinowskich.
Stanisław J. Lec - o Stalinie, w wierszu „Stalin” napisanym jesienią 1939 r.
Którą wykuło stu kowali
w pieśni i w czasie i w przestrzeni,
w węglu i w miedzi, w srebrze wód,
ojczyzna, której żaden knut
już swoim świstem nie ocieni
- to Stalin!
Wschód słońca, co się w piecach pali,
które zastyga w przęsłach mostów,
co się zaciska w groźbie kul,
ojczyzna, jak jesienny ul,
w pożodze wojny cichy ostrów,
- to Stalin!
Wiktor Woroszylski - z wiersza „Specyfika Terenu”
Skąpo było ziemi. No bo skąd?
Nie dał bóg, sąsiedzi nie dali.
Ale dał mi ziemię ludowy rząd,
dał mi ziemię Stalin.
Bolesław Bierut - z Kalendarza Robotniczego 1953.
Dla klasy robotniczej całego świata imię Stalina wiąże się jak najściślej z wiarą w zwy-
cięstwo – w zwycięstwo sprawy robotniczej, zwycięstwo nowej epoki w dziejach ludzkich.
Właśnie zwycięstwo sprawy robotniczej jest początkiem tej nowej epoki. Dzięki zwycięstwu
sprawy robotniczej imię Stalina, wyrosłe w walce klasowej, przeobraziło się w zdobycz
ogólnoludzką: stało się ono potężną ostoją nowej ery dziejowej – ery socjalizmu.
1
