Podstawy kontaktu psychologicznego, III rok psychologii KUL, II semestr 2013/14 

prowadzący: dr Wacław Bąk, Katedra Psychologii Osobowości 

wabak@kul.pl, http://pracownik.kul.pl/waclaw.bak 

 
Treści programowe 
1.  Rozumienie i znaczenie kontaktu interpersonalnego, jako aspektu pracy psychologa 
2.  Percepcja i słuchanie 
3.  Komunikacja werbalna i zasady komunikacji interpersonalnej. 
4.  Obserwacja i komunikacja niewerbalna. 
5.  Wskaźniki kontaktu. 
6.  Psycholog jako „instrument” własnej pracy. 
7.  Rozmowa psychologiczna i instrumenty konwersacyjne. 
8.  Trudne zachowania ze strony klienta i radzenie sobie z nimi – m.in. procedura Enrighta 
9.  Kontrakt i problemy etyczne. 
 
Literatura 
1.  Enright, J. (1987). Terapia i poradnictwo bez oporu. Nowiny Psychologiczne, 50, 87-112. 
2.  Gamble, T. K., Gamble, M. (1987). Communication works. Second edition. New York: Random House. 
3.  Kowalik, S. (2000). Obserwacja, wywiad i rozmowa psychologiczna. W: J. Strelau, (red.) Psychologia. 

Podręcznik akademicki, Tom 1 (s. 438-448). Gdańsk: GWP. 

4.  Leathers, D. G. (2009). Komunikacja niewerbalna. Zasady i zastosowania. Warszawa: Wydawnictwo 

Naukowe PWN. 

5.  Stemplewska-Żakowicz,  K.,  Krejtz,  K.  (red.)  (2005).  Wywiad  psychologiczny.  Tom  2,  Wywiad  jako 

spotkanie z człowiekiem. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP. 

6.  Stemplewska-Żakowicz,  K.,  Krejtz,  K.  (red.)  (2005).  Wywiad  psychologiczny.  Tom  3,  Wywiad  w 

różnych kontekstach praktycznych. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP. 

7.  Stemplewska-Żakowicz,  K.  (2009).  Diagnoza  psychologiczna.  Diagnozowanie  jako  kompetencja 

profesjonalna. Gdańsk: GWP. 

8.  Sztander, W. (1999). Rozmowy, które pomagają. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia PTP. 
9.  Steward,  J.  (red.)  (2000).  Mosty  zamiast  murów.  O  komunikacji  między  ludźmi.  Warszawa: 

Wydawnictwo Naukowe PWN. 

10. Szustrowa,  T.  (1987).  (red).  Swobodne  techniki  diagnostyczne.  Wywiad  i  obserwacja.  Warszawa: 

Wydawnictwo  UW.  Przedruk  tej  pracy  jest  także  zamieszczony  jako  aneks  do  książki  „Wywiad 
psychologiczny, tom 1” – poz. 3 w niniejszym spisie. 

 

Warunki zaliczenia zajęć 

1.  Obecność 

 

Dopuszczalna  jest  jedna  nieobecność  nieusprawiedliwiona.  Konsekwencją  każdej  kolejnej 
nieusprawiedliwionej nieobecności będzie obniżenie końcowej oceny o pół stopnia.  

 

Powyższa  zasada  obniżania  oceny  za  ponadlimitowe  nieobecności  nie  dotyczy  nieobecności 
usprawiedliwionych,  pod  warunkiem  przedstawienia  dokumentu  wskazującego  na  ważny 
powód  nieobecności  (przede  wszystkich  zwolnienie  lekarskie).  W  sytuacji  dużej  liczby 
nieobecności  konieczne  może  być  też  zaliczenia  treści  programowych  –  w  formie  ustalonej 
indywidualne z prowadzącym. Należy to ustalić w terminie nie późniejszym niż dwa tygodnie 
od nieobecności. 

 

Niewykorzystanie limitu dozwolonej jednej nieobecności będzie premiowane podniesieniem 
końcowej oceny o pół stopnia. 

2.   „Wejściówki”.  Przygotowanie  do  zajęć  będzie  sprawdzane  za  pomocą  krótkich,  ok.  5  minutowych, 

sprawdzianów, które mogą rozpoczynać zajęcia danego dnia. 

 

Przedmiotem takiego sprawdzianu są tylko te treści, które były zadane do przygotowania na 
dane zajęcia. 

 

Sprawdziany  te  nie  są  wcześniej  zapowiadane,  ich  celem  jest  bowiem  sprawdzenie 
przygotowania się do bieżących zajęć. 

 

Każda  z  „wejściówek”  jest  punktowana,  a  suma  punktów  jest  jedną  ze  składowych  oceny 
końcowej. 

 

Mają one sprawdzać systematyczność przygotowywania się do zajęć, dlatego nie przewiduję 
„dopytywania” w celu ewentualnej poprawy uzyskanej punktacji. 

 

Wyjątkiem  jest  sytuacja,  kiedy  student  był  nieobecny  na  zajęciach.  W  takim  przypadku  ma 
prawo  zaliczyć  treść  „wejściówki”  i  uzyskać  odpowiednią punktację.  Zaliczenie to  ma  formę 
ustną i może odbyć się nie później niż w ciągu dwóch tygodni od nieobecności, w godzinach 
konsultacji. 

3.  Ocena umiejętności praktycznych za zajęciach 

 

Krótkie sprawdziany pisemnie przeprowadzane w trakcie zajęć. 

 

Sprawdziany te są punktowane, a suma punktów jest jedną ze składowych oceny końcowej 

 

Podobnie jest wejściówki nie przewiduje się  „poprawiania”, ale jest możliwość uzupełnienia 
punktacji w przypadku nieobecności (nie później niż w ciągu dwóch tygodni). 

4.  Aktywność.  Zajęcia  mają  charakter  warsztatowy,  dlatego  kluczową  kwestią  jest  zaangażowanie  i 

aktywność każdego ze studentów w czasie zajęć. 

5.  Ocena na koniec semestru wystawiana jest na podstawie sumy punktów zebranych w ciągu całego 

semestru. Punkty przydzielane są za następujące elementy pracy studenta w trakcie semestru: 

 

wejściówki, 

 

sprawdziany umiejętności praktycznych, 

 

aktywność (np. udział w „scenkach”), 

 
Termin konsultacji w II semestrze 2013/14 – czwartki, godz. 10:45 – 12:15. 

 

Wacław Bąk