technik_poligraf_311[28].Z2.02

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Recenzenci:
mgr inŜ. Tomasz Pawłowski
mgr Zbigniew Klepacz

Opracowanie redakcyjne:
mgr ElŜbieta Gonciarz

Konsultacja:
dr inŜ. BoŜena Zając

Poradnik stanowi obudowę dydaktyczn

programu jednostki modułowej 311[28].Z2.02,

„Przygotowanie materiałów tekstowych”, zawartego w modułowym programie nauczania
technik poligraf.

Wydawca

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom 2007

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie

2. Wymagania wstępne

3. Cele kształcenia

4. Przykładowe scenariusze zajęć

5. Ćwiczenia

5.1. Przygotowanie tekstów o charakterze gładkim

5.1.1. Ćwiczenia

5.2. Przygotowanie tekstów o charakterze utrudnionym

5.2.1. Ćwiczenia

5.3. Łączenie tekstu z grafiką

5.3.1. Ćwiczenia

5.4. Wykorzystanie systemów DTP w składzie publikacji

5.4.1. Ćwiczenia

6. Ewaluacja osiągnięć ucznia

7. Literatura

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

1. WPROWADZENIE

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu

zajęć  dydaktycznych  w  szkole  kształcącej  w  zawodzie  technik  poligraf,  w  obrębie  jednostki
modułowej  311[28]Z2.02  Przygotowanie  materiałów  tekstowych.  Jednostka  modułowa
zawarta  jest  w  module  Poligraficzne  procesy  przygotowawcze  (schemat  układu  jednostek
modułowych przedstawiony jest na stronie 4 tego poradnika).

W poradniku zamieszczono:

−−−−

wymagania wstępne – wykaz umiejętności, jakie uczeń powinien mieć juŜ ukształtowane,
aby bez problemów mógł korzystać z poradnika,

−−−−

cele kształcenia – wykaz umiejętności, jakie uczeń ukształtuje podczas pracy
z poradnikiem,

−−−−

przykładowe scenariusze zajęć,

– przykładowe ćwiczenia ze wskazaniami do realizacji, zalecanymi metodami nauczania–uczenia

się oraz środkami dydaktycznymi,

– ewaluację osiągnięć ucznia – przykładowe narzędzia pomiaru dydaktycznego,
– wykaz literatury.

Treść programu jednostki modułowej zawiera podstawowe zagadnienia związane

z zastosowaniem materiałów poligraficznych w róŜnych działach poligrafii i na róŜnych jej
etapach technologicznych.

Jednostka modułowa Przygotowanie materiałów tekstowych została podzielona na

4  rozdziały. KaŜdy z nich zawiera materiał nauczania niezbędny do ich wykonania. Materiał
został  podzielony  na  cztery  części:  przygotowanie  materiałów  i  charakterze  gładkim,
przygotowanie  materiałów  o  charakterze  utrudnionym,  łączenie  tekstu  z  grafiką,
wykorzystanie systemów DTP w składzie publikacji.

Z racji tego, Ŝe przekazywane w bieŜącej jednostce zagadnienia mogą stanowić dla ucznia

zupełną  nowość  waŜna  jest  aktywna  rola  nauczyciela,  szczególnie  w  zakresie  ćwiczeń.
W   duŜej mierze ze zrozumiałych względów nauczyciel nie moŜe zaprezentować wszystkich
rzeczywistych  materiałów.  Wskazane  jest  zgromadzenie  duŜej  ilości  materiałów
dydaktycznych  w  postaci  np.  przykładów  róŜnych  publikacji,  katalogów  krojów  pism,
materiałów  wydawniczych,  zestawu  znaków  adiustacyjnych,  korektorskich,  zestawu  znaków
matematycznych i chemicznych.

Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone róŜnymi metodami ze szczególnym

uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania–uczenia się np. metody projektów, ćwiczeń
praktycznych, pokazu z objaśnieniami.

Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróŜnicowane, począwszy od samodzielnej

pracy uczniów do pracy zespołowej w grupach 3–4-osobowych.

Po zakończeniu realizacji programu, zaleca się zastosowanie testu dydaktycznego

wielostopniowego. W tym celu, w poradniku zamieszczono dwa przykładowe testy
sprawdzające, razem z obudową metodyczną.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Schemat układu jednostek modułowych

311[28].Z2

Poligraficzne procesy przygotowawcze

311[28].Z2.02

Przygotowanie materiałów

tekstowych

311[28].Z2.03

Przygotowanie materiałów

ilustracyjnych

311[28].Z2.01

Planowanie technologiczne

i techniczne publikacji

311[28].Z2.04

Wykonanie impozycji

i proofingu

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2. WYMAGANIA WSTĘPNE

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

–  posługiwać się terminologią poligraficzną,
–  zastosować podstawowe systemy miar wykorzystywane w poligrafii,
–  charakteryzować poligraficzne procesy przygotowawcze,
–  klasyfikować i rozróŜniać typy i rodzaje publikacji,
–  określać i charakteryzować budowę publikacji zwartych,
–  dokonywać analizy elementów tekstu,
–  charakteryzować kroje pisma,
–  określać i charakteryzować elementy układu typograficznego,
–  posługiwać się systemem Windows do wykonania określonych zadań zawodowych,
–  instalować i konfigurować określony sprzęt i oprogramowanie w systemie Windows,
–  zastosować wybrane urządzenia peryferyjne,
–  posługiwać się drukarką lokalną i sieciową,
–  przetwarzać i formatować zadane dokumenty,
–  posługiwać się wybranymi programami do korekty błędów,
–  przestrzegać przepisów prawa dotyczących wykonywania zadań zawodowych,

–

organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii,

–

przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpoŜarowej oraz
ochrony środowiska,

–  pracować w grupie i indywidualnie,
–  prezentować siebie i grupę,
–  uczestniczyć w dyskusji,

–

oceniać swoje umiejętności.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

CELE KSZTAŁCENIA

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

–  ustalić wielkości charakterystyczne składu gładkiego przy pomocy miarki typograficznej,
–  określić cechy składu gładkiego,
–  określić rolę akapitu w składzie gładkim,
–  ustalić wielkość wcięć, odstępów międzyliterowych, międzywyrazowych oraz interlinii,
–  określić wymagania dotyczące dzielenia i przenoszenia wyrazów,
–  określić sposób wyróŜniania tekstu lub jego fragmentów,
–  zastosować  znaki  interpunkcyjne  zgodnie  z  ortografią,  gramatyką  oraz  zasadami  składu

obowiązującymi w języku polskim,

– zastosować zasady składu spisu treści, bibliografii oraz skorowidzów, przypisów

i objaśnień,

– zastosować podstawowe zasady składu obowiązujące w języku angielskim, niemieckim

i francuskim,

–  określić charakterystyczne cechy składu utworów poetyckich i scenicznych,
–  dokonać podziału tabel oraz charakterystyki ich podstawowych elementów,
–  zastosować zasady składu tabel,
–  określić znaki charakterystyczne dla składu tekstu matematycznego,
–  scharakteryzować programy komputerowe lub ich elementy umoŜliwiające skład wzorów

matematycznych,

– zastosować zasady formatowania składu wzorów matematycznych,
– zastosować zasady formatowania składu wzorów chemicznych sumarycznych

i strukturalnych,

–  dokonać połączenia tekstu i grafiki na podstawie szkiców i makiet,
–  złoŜyć wyroby o charakterze akcydensowym,
–  utworzyć layout do składania gazet,
–  złamać gazetę i zdecydować o sposobie rozmieszczenia materiału,
–  utworzyć makietę elektroniczną (layout) do składania ksiąŜki,
–  złamać ksiąŜkę i zdecydować o sposobie rozmieszczenia materiału,
–  skonfigurować systemy DTP zgodnie z profilem produkcji,
–  dobrać urządzenia do zaprojektowanego systemu DTP,
–  zainstalować programy stosowane w systemach DTP,
–  sklasyfikować programy komputerowe stosowane w DTP,
–  dobrać program komputerowy do wykonania określonego produktu,
–  scharakteryzować wektorowe i bitmapowe programy graficzne,
–  scharakteryzować poligraficzne programy DTP.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

4. SCENARIUSZE ZAJĘĆ

Scenariusz zajęć 1

Osoba prowadząca

...............…………………………………………

Modułowy program nauczania:

Technik poligraf 311[28]

Moduł:

Poligraficzne procesy przygotowawcze 311[28].Z2

Jednostka modułowa:

Przygotowanie materiałów tekstowych 311[28].Z2.02

Temat: Wykonywanie składu spisu treści.

Cel ogólny: Zastosowanie zasad składu spisu treści.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń potrafi:

−

rozpoznać i scharakteryzować rodzaj materiału wydawniczego,

−

dokonać analizy zapisów adiustacyjnych dla układu typograficznego tekstu głównego,
materiałów wprowadzających i uzupełniających oraz innych materiałów informacyjno-
pomocniczych,

−

scharakteryzować przyjętą koncepcję układu typograficznego dla elementów składowych
opracowywanej publikacji,

−

dobrać parametry układu typograficznego dla spisu treści,

−

nanieść dyspozycje techniczne na materiał wydawniczy,

−

wykonać skład spisu treści zgodnie z dyspozycjami adiustacyjnymi,

−

wykonać wydruk spisu treści,

−

dokonać przeglądu wydrukowanego spisu treści,

−

nanieść dyspozycje korektorskie na wydrukowanym spisie treści,

−

wprowadzić korektę w składzie spisu treści,

−

efekty pracy przedstawić na forum klasy.

Metody nauczania–uczenia się:

−

metoda projektów.

Formy organizacyjne pracy uczniów:
– w grupach 3–4-osobowych.

Czas: 3 godziny dydaktyczne (135 minut).

Środki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

zestaw publikacji,

−

tablice: zestawienie wielkości kolumn, rozmieszczania tekstu,

−

tablica – zestawienie wymiarów formatów,

−

tablice znaków i oznaczeń adiustacyjnych i korektorskich,

−

papier i przybory do pisania,

−

stanowisko komputerowe do składu wraz z oprogramowanie DTP,

−

drukarka laserowa,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg zajęć:

Etap I. Wprowadzenie do tematu projektu (planowany czas – 0,5 godziny)
1. Nawiązanie do tematu, przedstawienie celu ogólnego zajęć.
2. Przypomnienie wybranych uwarunkowań projektowania układu typograficznego

publikacji zwartej.

3.  Przypomnienie wybranych zasad i sposobów opracowywania materiałów wydawniczych.
4.  Ustalenie terminu utworzenia zespołów 3-4 osobowych.

Etap II. Organizacja pracy oraz sformułowanie tematu projektu i ustalenie jego zakresu
(planowany czas – 0,5 godziny)
1.  Przedstawienie składu zespołów i lidera grupy.
2.  Sprecyzowanie tematu projektu.
3.  Określenie zakresu projektu i formy prezentacji.
4.  Podpisanie kontraktów.

III. Etap III. Wykonywanie zadań projektowych (planowany czas – 1,5 godziny)
1.  Poszukiwanie źródeł informacji:

−

przegląd rozwiązań przyjętych dla układów typograficznych spisów treści
w publikacjach zwartych udostępnionych w pracowni i/lub w bibliotece szkolnej,

−

konsultacje z nauczycielem.

2. Konsultowanie się z nauczycielem:

−

opracowanie koncepcji składu spisu treści,

−

opracowanie raportu.

Etap IV. Prezentacja projektów (planowany czas – 0,5 godziny)
1. Część organizacyjna:

−

sprawdzenie raportów,

−

przygotowanie arkusza prezentacji.

2. Prezentowanie, kolejno przez zespoły swoich projektów przed całą klasą:

−

odczytywanie raportów,

−

prezentacja zgodna z etapami postępowania przy wykonywaniu składu spisu treści,

−

dyskusja, zadawanie pytań, porównywanie i sprawdzanie jakości wykonania składu
spisu treści,

−

kompleksowe połączenie wyników pracy poszczególnych etapów.

Etap V. Diagnozowanie osiągnięć:
1.  Ogólna ocena prezentacji.
2.  Odczucia uczniów odnośnie przebiegu realizacji projektu.
3.  Indywidualna ocena zespołów i poszczególnych uczniów.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Scenariusz zajęć 2

Osoba prowadząca

……....…………………………………………

Modułowy program nauczania:

Technik poligraf 311[28]

Moduł:

Podstawy zawodu 311[28].Z2

Jednostka modułowa:

Przygotowanie materiałów tekstowych 311[28].Z2.02

Temat: Wykonywanie makiet elektronicznych przeznaczonych do łamania akcydensów

o charakterze reklamowym.

Cel ogólny: Kształtowanie umiejętności wykonywania róŜnego typu layoutów wg własnej

inwencji oraz zgodnych z załoŜeniami technologicznymi.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń będzie umiał:
–  przeanalizować dostarczone załoŜenia technologiczne,
–  wybrać program przy pomocy którego wykonywać będzie makietę,
–  zwymiarować layout i dokonać podstawowych ustaleń typograficznych,
–  ustalić kolorystykę wszystkich elementów pracy,
–  ustalić rodzaje stosowanych fontów oraz ich parametry,
–  ustalić sposób rozłoŜenia materiału ilustracyjnego,
–  nagrać pracę w odpowiednim katalogu i na odpowiednim nośniku,
–  wydrukować wykonaną makietę i ocenić jej jakość.

Metody nauczania–uczenia się:
–  pogadanka,
–  ćwiczenie praktyczne,
–  dyskusja dydaktyczna.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

w grupach 3–4-osobowych.

Czas: 2 godziny dydaktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

stanowisko do składu i reprodukcji poligraficznej DTP,

−

drukarka atramentowa,

−

oprogramowanie DTP do łamania publikacji,

−

przymiar metryczny, miarka typograficzna,

−

przykłady róŜnego rodzaju makiet rysunkowych i elektronicznych,

−

gotowe prace o charakterze akcydensów reklamowych,

−

załoŜenia technologiczne dotyczące wykonania layoutu,

−

poradnik dla ucznia.

Przebieg zajęć:
1. Faza wstępna:

–  powitanie uczniów, sprawdzenie listy obecności,
–  nawiązanie do tematu, przedstawienie celów zajęć,
–  zapis tematu do zeszytów.

2. Faza właściwa:

– pogadanka na temat technologii wykonywania makiet elektronicznych, zawartości

makiet oraz zasad dotyczących sporządzania layoutów,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

– dyskusja w grupie na temat celowości zastosowania określonego rodzaju programów

słuŜących do sporządzania makiet elektronicznych,

– rozdanie uczniom instrukcji do wykonania ćwiczeń i udzielenie odpowiedzi na pytania

dotyczące ćwiczenia,

– rozdanie materiałów do wykonania ćwiczenia,
– wykonywanie przez uczniów ćwiczenia.

3. Faza kończąca:

– prezentowanie wyników pracy,
– dyskusja w grupie na temat trudności napotkanych przez uczniów podczas

wykonywania ćwiczenia,

– podsumowanie zajęć.

Zakończenie zajęć

Praca domowa

Wykonaj klasyczny papierowy szczegółowy szkic wydawniczy tytułowej strony gazety,

w ten sposób by stanowił on wzór do sporządzenia odpowiadającej mu makiety
elektronicznej.

Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach:
– anonimowe ankiety ewaluacyjne dotyczące sposobu prowadzenia zajęć i zdobytych

umiejętności.

Ankieta

Odpowiedz na poniŜsze pytania. Udzielone odpowiedzi pozwolą ocenić skuteczność zajęć

i dokonać ewentualnych zmian.

Czy potrafisz przeanalizować dostarczone Ci załoŜenia technologiczne oraz
zastosować je przy sporządzaniu makiety elektronicznej?

Czy potrafisz wybrać program komputerowy najbardziej optymalny do wykonania
określonej makiety elektronicznej?

Czy potrafisz sporządzać layouty róŜnego typu publikacji?

Czy potrafisz ocenić kompletność wykonania makiety elektronicznej?

Czy któraś część zajęć była dla ciebie niezrozumiała? JeŜeli TAK, to która?

TAK NIE

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. ĆWICZENIA

5.1. Przygotowanie tekstów o charakterze gładkim

5.1.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Przy pomocy miarki typograficznej określ wielkości charakterystyczne składu gładkiego

publikacji znajdującej się na Twoim stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby zestawów publikacji. W trakcie ćwiczenia uczeń powinien otrzymać do analizy
co najmniej 3 publikacje. Przed przystąpieniem do realizacji nauczyciel powinien omówić
zakres i technikę wykonywania ćwiczenia.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  dokonać oglądu publikacji,
2)  określić cechy składu gładkiego,
3)  rozpoznać skład gładki w publikacji,
4)  określić  parametry  składu  gładkiego,  które  moŜna  ustalić  przy  pomocy  miarki

typograficznej,

5)  przy pomocy miarki typograficznej określić parametry składu gładkiego publikacji,
6)  wyniki pracy zapisać w zeszycie ćwiczeń,
7)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pogadanka,

−

pokaz z objaśnieniem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

zestaw publikacji,

−

miarka typograficzna,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 2

Określ rolę jaką pełni akapit w składzie gładkim i ustal wielkość wcięć, odstępów

międzyliterowych, międzywyrazowych oraz interlinii dla znajdującego się na Twoim
stanowisku pracy materiału wydawniczego.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby zestawów materiałów wydawniczych. W trakcie ćwiczenia uczeń powinien otrzymać
do analizy co najmniej 2 materiały wydawnicze. Przed przystąpieniem do realizacji
nauczyciel powinien omówić zakres i technikę wykonywania ćwiczenia.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,
2)  określić rolę akapitu w składzie gładkim,
3)  ustalić wielkość wcięć, odstępów międzyliterowych, międzywyrazowych oraz interlinii,
4)  zapisać ustalenia w zeszycie do ćwiczeń,
5)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniami,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 3

Określ, czy materiał wydawniczy, który znajduje się na Twoim stanowisku pracy spełnia

wymagania dotyczące dzielenia i przenoszenia wyrazów oraz sposób wyróŜniania tekstu lub
jego fragmentów.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby zestawów materiałów wydawniczych. W trakcie ćwiczenia uczeń powinien otrzymać
do analizy co najmniej 3 materiały wydawnicze. Przed przystąpieniem do realizacji
nauczyciel powinien omówić zakres i technikę wykonywania ćwiczenia.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,
2) określić, czy materiał wydawniczy spełnia wymagania dotyczące dzielenia i przenoszenia

wyrazów,

3) określić sposób wyróŜniania tekstu lub jego fragmentów w dostępnym na stanowisku

pracy materiale wydawniczym,

4) efekty swojej pracy odnotować w zeszycie ćwiczeń,
5) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniami,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 4

Zastosuj znaki interpunkcyjne zgodnie z ortografią, gramatyką oraz zasadami składu

obowiązującymi w języku polskim w materiale wydawniczym, który znajduje się na Twoim
stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,
2) określić zasady ortograficzne, gramatyczne obowiązujące w języku polskim i składu

znaków interpunkcyjnych,

3) nanieść korektę na materiale wydawniczym,
4) zastosować zasady ortograficzne, gramatyczne obowiązujące w języku polskim i składu

w dostępnym na stanowisku pracy materiale wydawniczym (w wersji elektronicznej),

5) wydrukować materiał wydawniczy po wprowadzonych zmianach,
6) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pogadanka,

−

pokaz z objaśnieniami,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

tablice – przykłady zastosowania znaków korektorskich,

−

stanowisko komputerowe do składu publikacji wraz z drukarką laserową,

−

papier i przybory piśmienne,

−

poradnik dla ucznia.

Ćwiczenie 5

Wykonaj skład spisu treści, bibliografii oraz skorowidzów, przypisów i objaśnień

materiału wydawniczego, który znajduje się na Twoim stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2) określić parametry układu typograficznego dla spisu treści, bibliografii oraz skorowidzów,

przypisów i objaśnień w materiale wydawniczym,

3) wytyczne do składania spisu treści, bibliografii oraz skorowidzów, przypisów i objaśnień

odnotować w zeszycie ćwiczeń,

4)  wykonać skład spisu treści, bibliografii oraz skorowidzów, przypisów i objaśnień,
5)  wydrukować złoŜone materiały,
6)  ocenić  sposób  wykonania  składu  spisu  treści,  bibliografii  oraz  skorowidzów,  przypisów

i objaśnień,

7) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

metoda projektów.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

tablice – przykłady układów typograficznych róŜnych elementów publikacji,

−

stanowisko komputerowe do składu publikacji wraz z drukarką laserową,

−

miarka typograficzna, papier i przybory piśmienne,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 6

Wykonaj skład materiałów tekstowych z zastosowaniem podstawowych zasad składu

obowiązujących w języku angielskim, niemieckim i francuskim materiału wydawniczego,
który znajduje się na Twoim stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) rozpoznać materiały wydawnicze,
2) określić podstawowe zasady składu obowiązujących w języku angielskim, niemieckim

i francuskim,

3)  wykonać skład w języku angielskim, niemieckim i francuskim,
4)  wydrukować złoŜone teksty,
5)  ocenić sposób wykonania składu,
6)  sformułować wnioski i zapisać je w zeszycie do ćwiczeń.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniami,

−

wiczenie praktyczne.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.2. Przygotowanie tekstów o charakterze utrudnionym

5.2.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Spośród zestawu tabel wybierz te, które moŜna zakwalifikować do tabel dziełowych.

Uzasadnij swój wybór określając charakterystyczne dla nich elementy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  rozpoznać rodzaje tabel,
2)  rozpoznać charakterystyczne elementy wybranych tabel,
3)  uzasadnić wybór tabel i podać charakterystyczne dla nich elementy,
4)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

wiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

zestaw tabel,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 2

Wykonaj skład tabel występujących w materiale wydawniczym znajdującym się na

Twoim stanowisku pracy. Scharakteryzuj zasady jakimi kierowałeś się przy ich składzie.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  dokonać oględzin tabel dostępnych na stanowisku pracy,
2)  określić ich rodzaj i zasady składu,
3)  scharakteryzować zasady jakie naleŜy uwzględnić przy składzie tabel,
4)  wykonać skład tabel z zastosowaniem obowiązujących zasad,
5)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

– metoda projektów.

rodki dydaktyczne:

−

materiały wydawnicze zawierające tabele,

−

tablice – przykłady składów róŜnych rodzajów tabel,

−

stanowisko komputerowe do składu publikacji,

−

drukarka laserowa,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 3

Określ znaki charakterystyczne dla składu tekstu matematycznego i wykonaj

formatowanie składu wzoru matematycznego znajdującego się w materiale wydawniczym,
który jest na Twoim stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,
2)  rozpoznać i wskazać znaki charakterystyczne dla składu tekstu matematycznego,
3)  scharakteryzować zasady formatowania składu wzoru matematycznego,
4)  wykonać formatowanie wzoru matematycznego,
5)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–  wykład informacyjny,
–  pokaz z objaśnieniem,
–  ćwiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

tablice – przykłady składów wzorów matematycznych,

−

stanowisko komputerowe do składu i łamania publikacji,

−

drukarka laserowa,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 4

Wykonaj formatowanie składu wzorów chemicznych sumarycznych i strukturalnych

znajdujących się w materiale wydawniczym, który jest na Twoim stanowisku pracy.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) dokonać oględzin materiału wydawniczego dostępnego na stanowisku pracy,
2) scharakteryzować zasady formatowania składu wzorów chemicznych sumarycznych

i strukturalnych,

3) wykonać formatowanie wzorów chemicznych sumarycznych i strukturalnych,
4) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–  wykład informacyjny,
–  ćwiczenia praktyczne,
–  dyskusja.

rodki dydaktyczne:

−

materiał wydawniczy,

−

tablice – przykłady składów wzorów chemicznych sumarycznych i strukturalnych,

−

stanowisko komputerowe do składu i łamania publikacji,

−

drukarką laserową,

−

poradnik dla ucznia,

−

zeszyt do ćwiczeń.

Ćwiczenie 5

Spośród zbioru publikacji znajdujących się na Twoim stanowisku pracy wybierz te, które

moŜna zakwalifikować do utworów poetyckich i scenicznych. Określ charakterystyczne
cechy składu utworów poetyckich i scenicznych.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  rozpoznać publikacje,
2)  dokonać wyboru utworów poetyckich i scenicznych,
3)  scharakteryzować cechy składu utworów poetyckich i scenicznych,
4)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.3. Łączenie tekstu z grafiką

5.3.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Wykonaj makietę elektroniczną (layout), słuŜącą do wykonania akcydensu reklamowego

zgodną z dostarczonymi Ci załoŜeniami technologicznymi.

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby  zestawów  załoŜeń  technologicznych  dotyczących  wykonania  layoutu.  Uczeń  przed
przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  powinien  teŜ  zapoznać  się  z  przykładami
klasycznych  szkiców  i  makiet  wydawniczych.  Pomocą  w  sporządzaniu  makiety
elektronicznej  są  teŜ  gotowe  prace  poligraficzne  o  charakterze  reklamowym.  Kluczowym
elementem  ćwiczenia  jest  odpowiednio  oprogramowane  stanowisko  komputerowe  oraz
kolorowa  drukarka.  Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien
omówić zakres i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa
i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  przeanalizować dostarczone załoŜenia technologiczne,
2)  wybrać program przy pomocy którego wykonywać będzie makietę,
3)  zwymiarować layout i dokonać podstawowych ustaleń typograficznych,
4)  ustalić kolorystykę wszystkich elementów pracy,
5)  ustalić rodzaje stosowanych fontów oraz ich parametry,
6)  ustalić sposób rozłoŜenia materiału ilustracyjnego,
7)  nagrać pracę w odpowiednim katalogu i na odpowiednim nośniku,
8)  wydrukować makietę,
9)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

– pogadanka,
– ćwiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

–  stanowisko do składu i reprodukcji poligraficznej DTP,
–  drukarka atramentowa,
–  oprogramowanie DTP do łamania publikacji,
–  przymiar metryczny, miarka typograficzna,
–  przykłady róŜnego rodzaju makiet rysunkowych i elektronicznych,
–  gotowe prace o charakterze akcydensów reklamowych,
–  załoŜenia technologiczne dotyczące wykonania layoutu,
–  poradnik dla ucznia.

Ćwiczenie 2

Wykonaj makietę elektroniczną oraz złam przykładową stronę gazety zgodnie

z dostarczonymi Ci załoŜeniami technologicznymi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby  zestawów  załoŜeń  technologicznych  dotyczących  wykonania  gazety.  NaleŜy  takŜe
zgromadzić  w  postaci  elektronicznej  elementy  słuŜące  do  złamania  gazety  (teksty,  grafiki,
zdjęcia). Elementów tych powinno być stosunkowo duŜo i powinny być zróŜnicowane by nie
ograniczać  kreatywności  ucznia.  Uczeń  przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia
powinien  teŜ  zapoznać  się  z  przykładami  klasycznych  szkiców  i  makiet  wydawniczych
dotyczących  gazet.  Pomocą  w  sporządzaniu  makiety  elektronicznej  powinny  być  przykłady
róŜnorodnych  gazet  i  czasopism.  Kluczowym  elementem  ćwiczenia  jest  odpowiednio
oprogramowane  stanowisko  komputerowe  (program  DTP  do  łamania  publikacji)  oraz
kolorowa drukarka o formacie co najmniej A3. Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia
nauczyciel  powinien  omówić  zakres  i  technikę  wykonania  ćwiczenia  z  uwzględnieniem
przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  przeanalizować dostarczone załoŜenia technologiczne,
2)  wybrać program przy pomocy którego wykonywać będzie makietę i łamanie gazety,
3)  zwymiarować layout i dokonać podstawowych ustaleń typograficznych gazety,
4)  wybrać układ graficzny gazety,
5)  ustalić sposób rozłoŜenia materiału ilustracyjnego,
6)  ustalić kolorystykę wszystkich elementów pracy,
7)  ustalić rodzaje stosowanych fontów oraz ich parametry,
8)  ustalić stałe elementy layoutu,
9)  wypełnić makietę odpowiednim materiałem tekstowym oraz ilustracyjnym,
10) złamać stronę gazety i nadać jej ostateczny kształt,
11) nagrać pracę w odpowiednim katalogu i na odpowiednim nośniku,
12) wydrukować stronę gazety w rzeczywistej wielkości,
13) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

– pokaz z objaśnieniem,
– ćwiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

–  stanowisko do składu i reprodukcji poligraficznej DTP,
–  drukarka atramentowa o formacie A3,
–  oprogramowanie DTP do łamania publikacji,
–  przymiar metryczny, miarka typograficzna,
–  przykłady róŜnego rodzaju makiet rysunkowych i elektronicznych dotyczących gazet,
–  gotowe prace o charakterze gazet i czasopism,
–  załoŜenia technologiczne dotyczące wykonania gazety,
–  gotowe elementy tekstowe i ilustracyjne przeznaczone do złamania gazety,
–  poradnik dla ucznia.

Ćwiczenie 3

Wykonaj makietę elektroniczną oraz złam przykładowe, charakterystyczne strony ksiąŜki

zgodnie z dostarczonymi Ci załoŜeniami technologicznymi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Wskazówki do realizacji
Aby przeprowadzić prawidłowo ćwiczenie niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej

liczby  zestawów  załoŜeń  technologicznych  dotyczących  wykonania  ksiąŜki.  NaleŜy  takŜe
zgromadzić  w  postaci  elektronicznej  elementy  słuŜące  do  złamania  ksiąŜki  (teksty,  grafiki,
zdjęcia). Elementów tych powinno być stosunkowo duŜo i powinny być zróŜnicowane by nie
ograniczać  kreatywności  ucznia.  Uczeń  przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia
powinien  teŜ  zapoznać  się  z  przykładami  klasycznych  szkiców  i  makiet  wydawniczych
dotyczących ksiąŜek. Pomocą w sporządzaniu makiety elektronicznej powinny być przykłady
róŜnorodnych ksiąŜek i broszur. Z oczywistych przyczyn uczeń nie jest w stanie złamać całej
ksiąŜki,  dlatego  do  łamania  wybrać  naleŜy  charakterystyczne  fragmenty  ksiąŜki  obejmujące
część  wstępną,  tekst  główny  i  materiały  uzupełniająco-pomocnicze.  Kluczowym  elementem
ć

wiczenia jest odpowiednio oprogramowane stanowisko komputerowe (program DTP do

łamania publikacji) oraz drukarka monochromatyczna. Przed przystąpieniem do realizacji
ć

wiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę wykonania ćwiczenia

z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  przeanalizować dostarczone mu załoŜenia technologiczne,
2)  wybrać program przy pomocy którego wykonywać będzie makietę i łamanie ksiąŜki,
3)  zwymiarować layout i dokonać podstawowych ustaleń typograficznych ksiąŜki,
4)  ustalić sposób złamania części wstępnej,
5)  ustalić sposób złamania części zasadniczej,
6)  ustalić sposób złamania części uzupełniająco-pomocniczej,
7)  ustalić sposób złamania okładki i obwoluty,
8)  wypełnić  makiety  przykładowych  stron  odpowiednim  materiałem  tekstowym  oraz

ilustracyjnym,

9) złamać ostatecznie przykładowe strony ksiąŜki,
10) nagrać pracę w odpowiednim katalogu i na odpowiednim nośniku,
11) wydrukować strony ksiąŜki w rzeczywistej wielkości,
12) efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

– pokaz z objaśnieniem,
– ćwiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

–  stanowisko do składu i reprodukcji poligraficznej DTP,
–  drukarka laserowa,
–  oprogramowanie DTP do łamania publikacji,
–  przymiar metryczny, miarka typograficzna,
–  róŜnego rodzaju makiety rysunkowe i elektroniczne dotyczące ksiąŜek,
–  gotowe ksiąŜki róŜnego rodzaju,
–  załoŜenia technologiczne dotyczące wykonania gazety,
–  gotowe elementy tekstowe i ilustracyjne przeznaczone do złamania ksiąŜki,

−

poradnik dla ucznia.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.4. Wykorzystanie systemów DTP w składzie publikacji

5.4.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Skonfiguruj przykładowy system DTP w oparciu o dostarczone załoŜenia. Zaproponuj

niezbędne urządzenia oraz konfigurację stanowisk komputerowych. WskaŜ ewentualne
operacje technologiczne wykonywane usługowo poza systemem DTP. Zaproponuj
oprogramowanie zgodne z załoŜonym profilem produkcji.

Wskazówki do realizacji
Prawidłowe przeprowadzenie ćwiczenia wymaga od nauczyciela wcześniejszego

przygotowania  pomocy  dydaktycznych.  Prawidłowe  wykonanie  konfiguracji  systemu  DTP
przez  ucznia  oparte  być  musi  na  analizie  duŜej  ilości  materiałów  reklamowych
i  informacyjnych  dostarczonych  przez  nauczyciela.  Musi  się  on  teŜ  wcześniej  upewnić,  Ŝe
materiały te wyczerpują temat w pełnym zakresie, Ŝe nie brakuje np. materiałów opisujących
jakieś  kluczowe  urządzenie.  Ilość  egzemplarzy  poszczególnych  kart,  folderów  itp.  musi
odpowiadać  ilości  uczniów  biorących  udział  w  ćwiczeniu.  Wskazane  jest,  gdy  istnieje
moŜliwość  wydrukowania  materiałów,  które  uczeń  znalazł  w  Internecie.  Zabezpieczenie
odpowiedniej  liczby  materiałów  i  przyborów  kreślarskich  i  piśmiennych  gwarantuje
prawidłowy i sprawny przebieg ćwiczenia.

Przy ocenie i omawianiu ćwiczenia nauczyciel nie powinien koncentrować się na

szczegółach wyboru ucznia. Z uwagi na bardzo małe doświadczenie w tym zakresie uczeń na
pewno  nie  będzie  podejmował  optymalnych  wyborów.  WaŜniejszy  jest  raczej  tok  myślenia,
kompletność  wybranych  urządzeń,  oprogramowania,  itp.  Wskazane  jest  równieŜ,  aby
nauczyciel  przed  wykonaniem  ćwiczenia  nakreślił  uczniom  opis  sytuacji  technologicznej,  na
tle której ma być dokonany wybór.

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  przeanalizować dostarczone mu załoŜenia technologiczne,
2)  wybrać urządzenia systemu DTP niezbędne w danej sytuacji technologicznej,
3)  określić ilość stanowisk komputerowych,
4)  zaproponować konfigurację komputerów na poszczególnych stanowiskach,
5)  określić ogólne parametry urządzeń peryferyjnych,
6)  wskazać operacje technologiczne wykonywane poza systemem DTP,
7)  zaproponować oprogramowanie zgodne z załoŜonym profilem produkcji,
8)  naszkicować schemat blokowy zaprojektowanej konfiguracji technologiczno-sprzętowej,
9)  efekty swojej pracy przedstawić na forum klasy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–  pogadanka,
–  ćwiczenia praktyczne,
–  dyskusja.

rodki dydaktyczne:

– załoŜenia technologiczne dotyczące konfiguracji systemu DTP,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

–  materiały informacyjno-reklamowe dotyczące urządzeń stosowanych w DTP,
–  materiały informacyjno-reklamowe dotyczące komputerów,
–  materiały informacyjno-reklamowe dotyczące oprogramowania stosowanego w DTP,
–  stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,
–  materiały i przybory piśmienne,
–  poradnik dla ucznia.

Ćwiczenie 2

Zainstaluj oraz wstępnie skonfiguruj dostarczone Ci podstawowe programy

wykorzystywane w systemach DTP.

Wskazówki do realizacji
Kluczowym

elementem

wiczenia

jest

wydzielone

stanowisko

komputerowe

oprogramowane tylko w system operacyjny. Ze względu na częste instalacje i deinstalacje
oprogramowania na stanowisku tym nie powinno przeprowadzać się innych waŜnych
ć

wiczeń, ani nie trzymać na nośnikach komputera waŜnych danych. Programy do instalacji

powinny być tak dobrane, by występowały po jednym z kaŜdego rodzaju. Przykładowo kaŜdy
uczeń  powinien  zainstalować:  Worda,  Corela,  Photoshopa  i  InDesigna.  Oczywiście  w  miarę
moŜliwości  mogą  to  być  inne  rodzaje  programów.  Po  instalacji  uczeń  powinien  dokonać
ustawień  ułatwiających  prace  korzystając  m.in.  z  funkcji  „opcje”  i  „preferencje”.  NaleŜy
zabezpieczyć  odpowiednią  liczbę  instrukcji  lub  podręczników  dotyczących  instalowanych
programów.  Po  wykonaniu  ćwiczenia  odinstalowaniem  oprogramowania  zajmuje  się
nauczyciel.

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) sprawdzić ilość miejsca na wszystkich nośnikach danych komputera,
2) sprawdzić czy konfiguracja sprzętowa komputera jest wystarczająca do rozpoczęcia

instalacji,

3)  sprawdzić czy system operacyjny komputera jest odpowiedni do rozpoczęcia instalacji,
4)  zapoznać się z instrukcją dotyczącą instalacji edytora,
5)  zainstalować  w  odpowiednim  miejscu  na  dysku  edytor,  stosując  się  do  bieŜących

instrukcji w trakcie instalacji,

6) po dokonaniu instalacji skonfigurować wstępnie program edycyjny w celu ułatwienia

dalszej pracy,

7) zapoznać się z instrukcją dotyczącą instalacji programu do grafiki wektorowej,
8) zainstalować w odpowiednim miejscu na dysku program do grafiki wektorowej, stosując

się do bieŜących instrukcji w trakcie instalacji,

9) po dokonaniu instalacji skonfigurować wstępnie program do grafiki wektorowej w celu

ułatwienia dalszej pracy,

10) zapoznać się z instrukcją dotyczącą instalacji programu do grafiki bitmapowej,
11) zainstalować w odpowiednim miejscu na dysku program do grafiki bitmapowej, stosując

się do bieŜących instrukcji w trakcie instalacji,

12) po dokonaniu instalacji skonfigurować wstępnie program do grafiki bitmapowej w celu

ułatwienia dalszej pracy,

13) zapoznać się z instrukcją dotyczącą instalacji programu do łamania DTP,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

Test 1
Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Planowanie technologiczne
i techniczne publikacji”

Test składa się z dwudziestu zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−

zadania 2, 3, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 są z poziomu
podstawowego,

−

zadania 1, 4, 9 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą poprawną odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 9 zadań z poziomu podstawowego,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 13 zadań z poziomu podstawowego,

−

dobry – za rozwiązanie co najmniej 16 zadań, w tym przynajmniej jednego z poziomu
ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie co najmniej 19 zadań, w tym przynajmniej trzech
z poziomu ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. c, 2. a, 3. d, 4. a, 5. b, 6. c, 7. b, 8. a, 9. d, 10. a, 11. d,
12. c, 13. d, 14. c, 15. a, 16. c, 17. b, 18. c, 19. a, 20. d.

Plan testu

zad.

Cel operacyjny

(mierzone osiągnięcia uczniów)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Określić przyczynę błędu w składzie
tekstu

Wskazać sposób zastosowania znaku
interpunkcyjnego w składzie

Wskazać zastosowanie wersalików dla
wyróŜniania tekstów

Określić sposób składu przypisów
i objaśnień

Wskazać sposób umieszczania
bibliografii

Wskazać sposób rozmieszczenia tekstu
w główce tabeli

Określić sposób oznakowania tabel

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Określić znaki charakterystyczne dla
tekstu matematycznego

Określić zasadę przenoszenia wzorów
matematycznych do następnego wiersza

Dokonać wyboru zasady dotyczącej
formatowania wzorów sumarycznych
i strukturalnych

Wskazać elementy charakterystyczne
dla makiety elektronicznej

Zidentyfikować główne zasady
stosowane przy wykonywaniu makiet
elektronicznych

Określić sposoby wprowadzania tekstu
do layoutu

Rozpoznać podstawowe rodzaje fontów
cyfrowych stosowanych
w prepressie

Wskazać najczęściej stosowane sposoby
łamania gazet

Określić sposób umieszczania inicjału

Rozpoznać podstawowe rodzaje kolumn
występujących przy łamaniu ksiąŜki

Dokonać podziału oprogramowania
stosowanego w systemach DTP

Wskazać charakterystyczną cechę
programu do grafiki wektorowej

Wskazać najpopularniejsze programy
DTP przeznaczone do łamania
publikacji

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

1. Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z wyprzedzeniem co najmniej

jednotygodniowym.

2.  Przed rozpoczęciem sprawdzianu przedstaw uczniom zasady przebiegu testowania.
3.  Podkreśl wagę samodzielnego rozwiązywania zadań testowych.
4.  Rozdaj  uczniom  przygotowane  dla  nich  materiały  (instrukcję,  zestaw  zadań  testowych,

kartę odpowiedzi).

5.  Udziel odpowiedzi na pytania formalne uczniów.
6.  Przypomnij o upływającym czasie na 10 i 5 minut przed zakończeniem sprawdzianu.
7.  Po zakończeniu testu przed czasem uczeń podnosi rękę i czeka aŜ nauczyciel odbierze od

niego pracę.

8. Po upływie czasu sprawdzianu poproś uczniów o odłoŜenie przyborów do pisania.
9. Zbierz od uczniów karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych.

Instrukcja dla ucznia

1.  Przeczytaj uwaŜnie instrukcję, masz na tę czynność 5 minut.
2.  Zapoznaj się z zestawem pytań testowych.
3.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.
4.  Test zawiera 20 pytań. Do kaŜdego pytania dołączone są 4 moŜliwości odpowiedzi. Tylko

jedna jest prawidłowa.

5. Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi, stawiając w odpowiedniej

rubryce znak X. W przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem,
a następnie ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową.

6.  Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.
7.  MoŜesz uzyskać maksymalnie 20 punktów.
8.  Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie

na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny.

9. Na rozwiązanie testu masz 45 minut.
10. Po zakończeniu testu podnieś rękę i zaczekaj aŜ nauczyciel odbierze od Ciebie pracę.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia

–  instrukcja,
–  zestaw zadań testowych,
–  karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. Błąd składu nazywany „korytarzem” to wynik nieprawidłowego zastosowania

wielkości wcięcia akapitowego.

wielkości stopnia pisma.

odstępów międzyliterowych, międzywyrazowych oraz międzywierszowych.

kroju i odmiany pisma.

2. W składzie znak interpunkcyjny – nawias stosuje się, między innymi, w następujący

sposób
a)

naleŜy składać bez odstępów od tekstu, którego dotyczą; nawias zamykający składa
się przed kropką, przecinkiem i myślnikiem; odnośnik do wyrazu objętego nawiasem
naleŜy składać przed nawiasem zamykającym, przy czym jeśli odnośnik oznaczony
jest liczbą lub gwiazdką z nawiasem, nawiasu nie powtarza się.

naleŜy składać z odstępem od tekstu, którego dotyczą; nawias zamykający składa się
przed za kropką, przecinkiem i myślnikiem; odnośnik do wyrazu objętego nawiasem
naleŜy składać przed nawiasem zamykającym.

nawias zamykający składa się za kropką, przecinkiem i myślnikiem; odnośnik do
wyrazu objętego nawiasem naleŜy składać za nawiasem zamykającym, przy czym jeśli
odnośnik oznaczony jest liczbą lub gwiazdką z nawiasem, nawiasu nie powtarza się.

naleŜy  składać  przed  nawiasem  zamykającym,  przy  czym  jeśli  odnośnik  oznaczony
jest  liczbą  lub  gwiazdką  z  nawiasem,  nawias  powtarza  się;  naleŜy  składać  bez
odstępów  od  tekstu,  którego  dotyczą;  nawias  zamykający  składa  się  za  kropką,
przecinkiem i myślnikiem.

3. W tekście gładkim wersaliki mogą być zastosowane dla wyróŜnienia

oddzielnych ustępów np. w podręcznikach, czy poradnikach.

duŜych partii tekstu, cytatów.

ustępów, wyliczeń w podręcznikach akademickich.

krótkich

partii

tekstów,

wyrazów

stanowiących

hasło

słownikach

i encyklopediach.

4. Składając przypisy i objaśnienia, między innymi, moŜemy

oddzielać je od tekstu podstawowego odstępem, którego wielkość pozwoli zachować
register; zachować akapit w notkach tj. w składzie tekstu podstawowego; składać je
na dole kolumny, gdy są niezbędne do zrozumienia tekstu, na których się znajdują.

składać je z większą interlinią niŜ jest zastosowana w tekście; innym krojem niŜ tekst
główny; notki z gwiazdką umieszczać na końcu rozdziału.

oddzielać je od tekstu podstawowego odstępem; akapit w notkach składać większy
niŜ w składzie tekstu podstawowego; składać je na dole kolumny, gdy są niezbędne
do zrozumienia tekstu, na których się znajdują.

oddzielać je od tekstu podstawowego linią ornamentową,; zachować akapit
w notkach tj. w składzie tekstu podstawowego; składać je na końcu tekstu
podstawowego, gdy są niezbędne do zrozumienia tekstu, na których się znajdują.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. Bibliografię moŜna umieszczać, między innymi, w następujący sposób

składanej w ciągu zwykle nie umieszcza się na końcu ksiąŜki, lecz bezpośrednio po
tekstach, do których się odnosi; odnoszącą się do poszczególnych partii tekstu, np.
części, rozdziałów itp., wstawia się z reguły bezpośrednio po tekście tych partii, choć
równieŜ moŜna ją zamieścić po tekście głównym; jeŜeli po tekście głównym
występują materiały uzupełniające (aneks, przypisy), to umieszcza się ją po nich.

odnoszącą się do poszczególnych jego partii, np. części, rozdziałów itp., wstawia się
z  reguły  bezpośrednio  po  tekście  tych  partii,  choć  równieŜ  moŜna  ją  zamieścić  po
tekście  głównym;  zebraną  w  jedną  całość  umieszcza  się  po  tekście  głównym  od
nowej  kolumny,  kolejnej  lub  nieparzystej  w  zaleŜności  od  koncepcji  układu
publikacji;  składanej  w  ciągu  zwykle  nie  umieszcza  się  na  końcu  ksiąŜki,  lecz
bezpośrednio po tekstach, do których się odnosi.

składanej  w  ciągu  zwykle  umieszcza  się  na  końcu  ksiąŜki;  odnoszącą  się  do
poszczególnych  partii  tekstu,  np.  części,  rozdziałów  itp.,  wstawia  się  z  reguły
bezpośrednio  po  tekście  tych  partii,  choć  równieŜ  moŜna  ją  zamieścić  po  tekście
głównym;  jeŜeli  po  tekście  głównym  występują  materiały  uzupełniające  (aneks,
przypisy), to umieszcza się ją po nich.

odnoszącą się do poszczególnych jego partii, np. części, rozdziałów itp., wstawia się
z  reguły  bezpośrednio  po  tekście  tych  partii;  zebraną  w  jedną  całość  umieszcza  się
przed  tekstem  głównym  od  nowej  kolumny,  kolejnej  lub  nieparzystej  w  zaleŜności
od  koncepcji  układu  publikacji;  składanej  w  ciągu  zwykle  nie  umieszcza  się  na
końcu ksiąŜki, lecz bezpośrednio po tekstach, do których się odnosi.

6. Jakiego ustawienia naleŜy unikać w główce tabeli

osiowego.

asymetrycznego.

pionowego.

zaleŜnego od typograficznego ukształtowania publikacji.

7. Dla przejrzystości i jasności układu treściowego tekstu tabele powinny być

ustawiane na rozwarciu i wpuszczone w marginesy.

numerowane i opatrzone tytułami.

złoŜone z wykorzystaniem kilku rodzajów linii i „drabinki”.

złoŜone z zastosowaniem kolorowych wyróŜnień i podkreśleń w tekście tabeli.

8. Charakterystyczne dla składu tekstu matematycznego to

znaki relacji i znaki działań.

znaki wodne i pisarskie.

znaki diakrytyczne i przestankowe.

znaki numeracji i wyliczeń.

9. Przy przenoszeniu wierszy wzorów matematycznych do następnego wiersza naleŜy

kierować się, między innymi, następującą zasadą
a)

przenosić dzieląc je na znaku mnoŜenia.

przenosić dzieląc po wskaźniku.

przenosić dzieląc po pierwszym symbolu występującym za znakiem działania.

przenosić dzieląc je na znakach relacji.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

10. Przy formatowaniu składu wzorów chemicznych sumarycznych i strukturalnych naleŜy

pamiętać, iŜ moŜna
a)

ustawiać je tak samo jak wzory matematyczne tzn. środkować, rozpoczynać od
brzegu lub od stałego wcięcia, z tym Ŝe w jednej pracy naleŜy stosować jedną
zasadę.

rozpoczynać od brzegu lub od stałego wcięcia, z tym Ŝe w jednej pracy naleŜy
stosować jedną zasadę.

ustawiać je tak samo jak wzory matematyczne tzn. rozpoczynać od brzegu lub od
stałego wcięcia.

rodkować, rozpoczynać od brzegu lub od stałego wcięcia.

11. Makieta elektroniczna zawierać powinna między innymi

kolorystykę, sposób kadrowania zdjęć, rodzaj i gramaturę papieru.

rodzaj maszyny drukującej, nakład, format kolumny.

nakład pracy, nazwy czcionek, gramaturę papieru.

format pracy, kolorystykę, uŜyte fonty.

12. Główne zasady stosowane przy sporządzaniu makiet elektronicznych to

wprost proporcjonalność, kierunkowość, spoistość i oszczędność.

oszczędność, technologiczność, kierunkowość, sprawność i powściągliwość.

związek z tematem, proporcjonalność, kierunkowość, spójność i powściągliwość.

związek z tematem, dokładność, elegancja, spójność i oszczędność.

13. Wprowadzanie testu do makiety odbywa się

wyłącznie poprzez bezpośrednie wprowadzanie z klawiatury.

kaŜdorazowo przy uŜyciu programu OCR.

przy wykorzystaniu innych nośników i urządzeń.

wszystkimi powyŜszymi sposobami.

14. Podstawowe rodzaje fontów stosowanych w przygotowalni poligraficznej to

TrueType oraz Adobe Letters.

TrueType oraz Adobe Magazine.

PS Type 1 oraz True Type.

PS Type 1 oraz True Open Fonts.

15. Najczęściej stosowane sposoby łamania gazet to

łamanie blokowe, łamanie symetryczne oraz łamanie asymetryczne.

łamanie blokowe, łamanie kolumnowe oraz łamanie szpicowe.

łamanie rozkładowe, łamanie symetryczne oraz łamanie dowolne.

łamanie kolumnowe, łamanie symetryczne oraz łamanie dziennikowe.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

16. Przy umieszczaniu inicjału, który ma być obłamany tekstem naleŜy

nie uwzględniać wielkości wcięcia wierszy obłamujących, umieszczać przed
inicjałem wiersz niepełny lub akapitowy, tak dobrać wielkość inicjału, aby górna
jego krawędź była na równi z górną krawędzią pierwszego wiersza obłamującego.

uwzględnić wielkość wcięcia wierszy obłamujących, umieszczać przed inicjałem
wiersz niepełny lub akapitowy, tak dobrać wielkość pisma obłamującego, aby górna
jego krawędź była na równi z górną krawędzią pierwszego wiersza obłamującego.

uwzględnić wielkość wcięcia wierszy obłamujących, nie umieszczać przed inicjałem
wiersza niepełnego lub akapitowego, tak dobrać wielkość inicjału, aby górna jego
krawędź była na równi z górną krawędzią pierwszego wiersza obłamującego.

nie uwzględniać wielkości wcięcia wierszy obłamujących, przed inicjałem
umieszczać wiersz niepełny lub akapitowy, tak dobrać wielkość inicjału, aby górna
jego krawędź była na równi z dolną krawędzią pierwszego wiersza obłamującego.

17. Trzy podstawowe rodzaje kolumn występujących przy łamaniu ksiąŜek to kolumny

pełna, opuszczona, szczytowa.

pełna, spuszczona i szpicowa.

wakatowa, niepełna, rozłoŜona.

osiowa, spuszczona, asymetryczna.

18. Podstawowe grupy oprogramowania stosowane w systemach DTP to

programy do grafiki wektorowej i bitmapowej, programy PDF do łamania, programy
skanujące oraz inne.

programy edukacyjne, arkusze kalkulacyjne, programy CtF do łamania oraz inne.

programy edycyjne, programy do grafiki wektorowej i bitmapowej, programy DTP
do łamania oraz inne.

programy OCR, programy do obróbki zdjęć, programy CtP do łamania oraz inne.

19. Charakterystyczną cechą programów do grafiki wektorowej jest

moŜliwość skalowania obiektów bez straty jakości.

występowanie pikseli jako najmniejszego obiektu składowego.

moŜliwość łamania publikacji wielostronicowych.

skanowanie oryginałów.

20. Najpopularniejsze programy stosowane do łamania publikacji w systemie DTP to

PageMaker, CorelDraw, Word.

Photoshop, QuarkXPress, Illustrator.

QuarkXPress, CorelPhotoPaint, FreeHand.

PageMaker, QuarkXPress, InDesign.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko ……………………………………………........………………………………

Przygotowanie materiałów tekstowych

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Test 2
Test „próba pracy” do jednostki modułowej „Przygotowanie materiałów
tekstowych”

Próba pracy ma w zamierzeniu spełniać dwa zadania:

1) sprawdzić stopień opanowania jednej z umiejętności praktycznych, jakie uczniowie

powinni zdobyć przy realizacji tego modułu,

2) przygotować uczniów do zdawania części praktycznej egzaminu zewnętrznego

potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie technik poligraf.
W tym celu zadanie praktyczne musi być przygotowane w takiej formie, z jaką uczniowie

spotkają  się  na  egzaminie.  Oznacza  to  konieczność  opracowania  zadania  w  sposób
umoŜliwiający  kryterialne  ocenianie  wykonywanych  przez  ucznia  czynności  w  czterech
obszarach:  planowania,  organizowania,  wykonywania  i  prezentowania.  Próbę  pracy
przeprowadza  wybrany  uczeń.  Pozostali  wspólnie  z  nauczycielem  obserwują  jego  pracę.  Po
pracy nauczyciel szczegółowo omawia wykonane zadanie.
Ocenianie:

niedostateczny

do 6 pkt.

dopuszczający

7–8 pkt.

dostateczny

9–10 pkt.

dobry

11–12 pkt.

bardzo dobry

13–14 pkt.

WyposaŜenie stanowiska do przeprowadzania próby pracy:

wyposaŜenie na stanowisku

Ilość

materiał wydawniczy

1 kpl.

komputer wraz z oprogramowaniem QuarkXPress

1 szt.

drukarka laserowa

1 szt.

miarka typograficzna

1 szt.

przybory do pisania

1 kpl.

Informacja dla ucznia:

1. Sprawdź, czy otrzymałeś kompletny arkusz do wykonania zadania. Ewentualne braki

stron lub inne usterki zgłoś nauczycielowi.

2. Na arkuszu PLAN DZIAŁANIA wpisz swój numer ewidencyjny PESEL, datę urodzenia

i numer stanowiska.

3. Zapoznaj się z treścią zadania praktycznego, instrukcją do jego wykonania, stanowiskiem

roboczym i jego wyposaŜeniem. Masz na to 20 minut.

4. Czas rozpoczęcia i zakończenia zadania nauczyciel zapisze w widocznym dla Ciebie

miejscu (czas wykonania zadania wynosi 180 minut).

Pamiętaj, Ŝe podczas wykonywania zadania jesteś oceniany przez nauczyciela, który

obserwuje wykonywane przez Ciebie czynności i nie będzie udzielać Ci Ŝadnych wskazówek.
Nauczyciel interweniuje tylko w przypadku naruszenia przez Ciebie przepisów bhp, ochrony
przeciwpoŜarowej i moŜe w takim przypadku przerwać wykonywanie zadania.

Powodzenia!

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zadanie praktyczne:
Wykonaj skład tabel, stanowiących materiał uzupełniający dla tekstu podstawowego

publikacji, które dostarczono Ci w materiale wydawniczym.

Opis sytuacji technologicznej (przykładowy):
Materiał wydawniczy stanowi maszynopis wydawniczy publikacji zwartej, ksiąŜki

popularno-naukowej dla młodzieŜy. Zapisy adiustacyjne wyznaczają podstawowe załoŜenia
dla składu materiałów gładkich z uwzględnieniem ogólnie stosowanych załoŜeń dla tego typu
publikacji (np.: format publikacji A5, format kolumny – 6¼ x 9½ kwadrata tj. 117 x 171 mm,
osiowy układ kolumn tytułowych, skład tekstu podstawowego – 10/12 punktów, krój pisma
podstawowego Times New Roman).

Instrukcja wykonania zadania

Aby bezpiecznie i poprawnie wykonać zadanie:

1. Przeanalizuj dokładnie treść zadania.
2. Zapisz w formularzu PLAN DZIAŁANIA:

a)  czynności związane z wykonaniem zadania, w kolejności ich wykonywania,
b)  wykaz niezbędnych maszyn i urządzeń,
c)  wykaz sprzętu kontrolo-pomiarowego i instrukcji,
d)  ustalenia dotyczące rodzaju materiału wydawniczego,
e)  ustalenia  dotyczące  parametrów  układu  typograficznego  składania  i  formatowania

materiałów gładkich zawartych w materiale wydawniczym,

f) ustalenia dotyczące parametrów układu typograficznego składania i formatowania

tabel, które stanowią materiał uzupełniający dla tekstu podstawowego, w tym, między
innymi: określenie rodzaju tabel, stopnia pisma i wiersza do składu poszczególnych
elementów tabel, rodzaju linii, sposobu umieszczenia tabeli na kolumnie.

3. Przystąp do zorganizowania stanowiska pracy:

a) zgromadź i rozmieść na stanowisku pracy materiał wydawniczy, sprzęt kontrolno-

pomiarowy i instrukcje niezbędne do wykonania zadania,

b) sprawdź stan techniczny urządzeń i sprzętu, którymi będziesz się posługiwał w czasie

wykonywania zadania,

c) dobierz środki ochrony indywidualnej wymagane do bezpiecznego wykonania

zadania.

4. Dokonaj przeglądu materiałów wydawniczych.
5. Zapoznaj się z wytycznymi do składania i formatowania materiałów gładkich zawartych

w materiale wydawniczym.

6. Dobierz parametry układu typograficznego do składania i formatowania tabel, które

stanowią materiał uzupełniający dla tekstu podstawowego, w tym, między innymi: określ
rodzaj tabel, stopień pisma i wiersza do składu poszczególnych elementów tabeli, rodzaj
linii, sposób umieszczenia tabel na kolumnie.

7.  Wykonaj skład tabel – materiału uzupełniającego.
8.  Wydrukuj złoŜone tabele – materiał uzupełniający.
9.  Dokonaj przeglądu i korekty wykonanych prac.
10. Po  zakończonej  pracy  uporządkuj  stanowisko  i  przygotuj  je  do  prezentacji  wykonanego

zadania.

11. Zgłoś przez podniesienie ręki gotowość do prezentacji.
12. Podczas prezentacji:

a) omów sposób wykonania zadania, celowość przeprowadzenia poszczególnych

czynności,

b) oceń jakość wykonanych przez siebie prac.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zawód: technik poligraf
Symbol cyfrowy zawodu 311[28]
Oznaczenie tematu ...................
Oznaczenie zadania ..................
PESEL

Data urodzenia

dzień miesiąc rok

Nr stanowiska

PLAN DZIAŁANIA

1. Zapisz czynności związane z wykonaniem składu tabel, stanowiących materiał

uzupełniający dla tekstu podstawowego publikacji, uwzględniając kolejność ich
wykonania:

.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
2. Wykaz urządzeń, narzędzi i materiałów niezbędnych do wykonania zadania:
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...
3. Wykaz sprzętu kontrolo-pomiarowego i instrukcji niezbędnych do wykonania zadania:
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
…………………………………………………………………………………………………...
…………………………………………………………………………………………………...

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zadanie praktyczne:
Wykonaj skład tabel, stanowiących materiał uzupełniający dla tekstu podstawowego

publikacji, które dostarczono Ci w materiale wydawniczym.

Opis sytuacji technologicznej (przykładowy):
Materiał wydawniczy stanowi maszynopis wydawniczy publikacji zwartej, ksiąŜki

Czas wykonania zadania wynosi 180 minut.

CZYNNOŚCI OCENIANE I KRYTERIA WYKONANIA

Liczba

pkt.
0–1

Czynność 1: Sporządzenie wykazu niezbędnych urządzeń, narzędzi
i materiałów.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń zapisał co najmniej:

−

stanowisko do wykonywania przeglądu materiałów wydawniczych,

−

materiał wydawniczy,

−

komputer z oprogramowaniem do składu i łamania DTP,

−

drukarka,

−

przybory do pisania.

Czynność 2: Zapisanie kolejnych czynności związanych z ustaleniem rodzaju
materiału wydawniczego.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń zapisał co najmniej:

−

dokonanie analizy materiału wydawniczego,

−

ustalenie rodzaju materiału wydawniczego.

Czynność 3: Zapisanie kolejnych czynności związanych z ustaleniem
parametrów układu typograficznego składania i formatowania materiałów
gładkich zawartych w materiale wydawniczym.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń zapisał co najmniej:

−

dokonanie analizy materiału wydawniczego,

−

ustalenie parametrów układu typograficznego materiałów gładkich.

Czynność 4: Zapisanie kolejnych czynności związanych z ustaleniem
parametrów układu typograficznego składania i formatowania tabel, które
stanowią materiał uzupełniający dla tekstu podstawowego.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń uwzględnił w wykazie co najmniej 6
z następujących parametrów układu typograficznego składu i formatowania
tabel w materiale uzupełniającym:

−

kroju pisma podstawowego oraz jego odmianę dla poszczególnych
elementów tabeli,

−

stopień pisma i wiersza do składu poszczególnych elementów tabeli, rodzaj
linii,

−

format tabel,

−

sposób umieszczenia tabel na kolumnach,

−

sposób oznakowania tabeli.

Suma punktów w obszarze – I. Planowanie

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Czynność 5: Zgromadzenie niezbędnych urządzeń, narzędzi i materiałów.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń zapisał co najmniej:

−

stanowisko do przeglądu materiałów wydawniczych,

−

materiał wydawniczy,

−

stanowisko komputerowe wraz z oprogramowaniem i drukarką,

−

przybory do pisania.

Czynność 6: Sprawdzenie stanu technicznego zgromadzonego sprzętu
i materiału

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń ocenił stan techniczny wyposaŜenia
stanowiska do przeglądu materiału wydawniczego, sprzętu komputerowego oraz
drukarki, sprawdził działanie oprogramowania, stan jakościowy materiału
wydawniczego oraz działanie przyborów do pisania.

Suma punktów w obszarze – II. Organizowanie

Czynność 7: Ustalenie rodzaju materiału wydawniczego.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń:

−

dokonał analizy materiału wydawniczego,

−

ustalił rodzaj materiału wydawniczego – maszynopis wydawniczy
niejednolity.

Czynność 8: Ustalenie parametrów układu typograficznego składania
i formatowania materiałów gładkich zawartych w materiale wydawniczym.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń ustalił co najmniej 4 parametry
układu typograficznego materiałów gładkich zawartych w materiale
wydawniczym:

−

krój pisma podstawowego,

−

stopień pisma i wiersza,

−

format kolumny,

−

odmiana kroju pisma do wyróŜnień,

−

sposób rozmieszczania tekstów gładkich,

−

sposób oznakowania tabel jeŜeli występują w tekście podstawowym.

Czynność 9: Ustalenie parametrów układu typograficznego składania
i formatowania tabel stanowiących materiał uzupełniający dla tekstu
podstawowego.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń ustalił co najmniej 6
z następujących parametrów układu typograficznego składu i formatowania
tabel w materiale uzupełniającym:

−

krój pisma podstawowego oraz jego odmianę dla poszczególnych
elementów tabeli,

−

format tabel,

−

stopień pisma i wiersza do składu poszczególnych elementów tabeli, rodzaj
linii,

−

sposób umieszczenia tabel,

−

sposób oznakowywania tabel.

Czynność 10: Wykonanie składu i formatowania materiału uzupełniającego
tekst podstawowy

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń wykonał skład i formatowanie tabel
w materiale uzupełniającym z uwzględnieniem co najmniej:

−

wytycznych

odnotowanych

materiale

wydawniczym

dla

4 parametrów układu typograficznego tekstu podstawowego,

−

6 parametrów układu typograficznego składu i formatowania tabel.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Czynność 11: Wykonanie wydruku i przeglądu złoŜonych tabel – materiału
uzupełniającego.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń:

−

wykonał wydruk,

−

naniósł na wydrukach zapisy korektorskie.

Czynność 12: Wykonanie korekty i wydruku po naniesionej korekcie

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń:

−

wprowadził poprawki zgodnie z zapisami korektorskimi,

−

wykonał wydruk opracowywanych materiałów po korekcie.

Suma punktów w obszarze – III. Wykonywanie

Czynność 13: Uzasadnienie sposobu wykonania składu tabel w materiale
uzupełniającym tekst podstawowy.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń uzasadnił potrzebę wykonania
wszystkich czynności technologicznych oraz ich kolejność.

Czynność 14: Ocena jakości wykonanego składu tabel.

Kryterium wykonania: 1 pkt. – jeŜeli uczeń ocenił jakość wykonanego składu.

Suma punktów w obszarze – IV. Prezentowanie

Razem:

Czynność wykonana – 1 pkt., niewykonana – 0 pkt.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

7. LITERATURA

1. Assadi B., Gruman G.: QuarkXPpress do Windows. Teksty. Fonty. Grafika.

Wydawnictwo PLJ, Warszawa 1993

2. Chwałkowski R.: Typografia typowej ksiąŜki. Helion, Gliwice 2002
3. Cichocki L., Pawlicki T., Ruczka I.: Poligraficzny słownik terminologiczny. Polska Izba

Druku, Warszawa 1999

4. Czichon H., Magdzik S., Jakucewicz S.: Formy drukowe. WSiP, Warszawa 1996
5. Druździel M., Fijałkowski T.: Przygotowanie typograficznych form drukowych. WSiP,

Warszawa 1989

6. Jakubicka M. (red): Katalog krojów pism wraz z poradnikiem wydawcy. Agencja

Wydawnicza M i M. Jakubiccy. Warszawa 1993

7.  Jakucewicz S., Magdzik S.: Podstawy poligrafii. WSiP, Warszawa 1997
8.  Kamiński B.: Skanowanie i fotografia cyfrowa. Translator, Warszawa 2001
9.  Kamiński  B.:  Cyfrowy  prepress,  drukowanie  i  procesy  wykończeniowe.  Translator,

Warszawa 2005

10. Kamiński B.: Nowoczesny prepress. Translator, Warszawa 2006
11. Krupa R., Stanuch S.: ABC komputerowo-drukarsko-wydawnicze. Sponsor, Kraków 1994
12. Kwaśny A.: DTP. Helion, Gliwice 2002
13. Magdzik S., Jakucewicz S.: Podstawy poligrafii. WSiP, Warszawa 1997
14. Malinowska T., Syta L.: Redagowanie techniczne ksiąŜki. Wydawnictwa Naukowo-

Techniczne, Warszawa 1981

15. Parker Roger C.: Skład komputerowy w minutę. Intersoftland-Prentice Hall International,

Polska–Anglia 1994

16. Poligrafia procesy i technika. Tłumaczenie ze słowackiego. COBRPP, Warszawa 2005
17. Trzaska F.: Podstawy techniki wydawniczej. IWZZ, Warszawa 1987
18. Tyczkowski K.: Lettera Magica. Wydawnictwo Polski Drukarz Sp. z o. o., Łódź 2005

Literatura metodyczna
1. Arends R. I.: Uczymy się nauczać. WSiP, Warszawa 1994
2. Moos J., Koludo A. (red.): Metody aktywizujące z uwzględnieniem technologii

informacyjnej w kształceniu dorosłych. Stowarzyszenie Dyrektorów i Nauczycieli
Centrów Kształcenia Praktycznego – Łódzkie Centrum Doskonalenia Nauczycieli
i Kształcenia Praktycznego, Łódź 2006

3. Niemierko B.: Pomiar wyników kształcenia zawodowego. BKKK, Warszawa 1997