Procedura:
Część ogólna
strona 1 z 2
87.160.101
Nazwa
2
cel procedury;
3
stopień (tytuł) naukowy oraz imię i nazwisko autora (autorów )
procedury;
4
datę umieszczenia procedury w wykazie, o którym mowa w
art. 33g ust. 7 ustawy;
5
wykaz jednostek chorobowych, do których dana procedura ma
zastosowanie, w zakresie diagnozowania lub leczenia;
6
zasadnicze informacje o naukowych podstawach metod
diagnostycznych lub leczniczych zastosowanych w
procedurze;
7
bezwzględne i względne przeciwwskazania medyczne do
zastosowania procedury;
8
wymagania dotyczące postępowania z kobietami w ciąży,
karmiącymi piersią, jeżeli procedura tego wymaga, oraz z
osobami poniżej 16 roku życia, ze szczególnym
uwzględnieniem niemowląt;
1
2
8
14
15
0
1
0
2
4
0
2
0
2
4
0
3
0
2
4
0
5
0
2
4
0
6
0
2
4
0
7
0
2
4
0
8
0
2
4
10
wymagania dotyczące pomieszczeń i wyposażenia
pomocniczego;
Zgodnie z aktualną wiedzą medyczną
Znajomość zasad i praw rządzących powstawaniem obrazu rentgenowskiego po poddaniu ekspozycji
promieniowaniem X badanej okolicy anatomicznej
1
nazwę procedury i jej identyfikator;
Kod
zalecane rodzaje urządzeń radiologicznych oraz ich
podstawowe parametry techniczne istotne dla stosowanej
procedury;
główny
1.007
ICD 9
87.160.101
Uwidocznienie kości twarzowej części czaszki – kształtu, budowy kości jarzmowej, kości szczęk (szczęki i żuchwy),
oczodołów, kości nosa, zatok szczękowych, czołowych, sitowych, klinowych. Ocena pneumatyzacji przestrzeni
powietrznych, uwidocznienie gazu, zwapnień, ciał obcych. Wizualizacja stanów patologicznych oraz anomalii
rozwojowych.
9
Bez dodatkowych wymagań w stosunki do zalecanych prawnie. Pomieszczenie min. 15 m2, z wentylacją
grawitacyjną; ściany, okna i drzwi zabezpieczone zgodnie z wymogami ochrony radiologicznej. Zapewnione środki
odkażające, rękawice jednorazowego użytku, osłony radiologiczne.
Prof. dr hab. Grażyna Wilk, st. technik elektroradiologii Anna Olejniczak, mgr Anna Góźdź, dr hab. n. med. Ingrid
Różyło-Kalinowska, mgr inż. Ryszard Kowski
Przeciwwskazań bezwzględnych brak. Przeciwwskazania względne wynikają z zasad ochrony radiologicznej i
ochrony przed wtórną traumatyzacją. Obowiązuje zasada ALARA.
Zdjęcia wykonuje się ze wskazań życiowych, po uprzednim uzyskaniu zgody od ciężarnej lub rodziny/opiekunów
małoletniego dziecka. Konieczne jest zastosowanie osłon na jamę brzuszną i gonady za pomocą fartuchów
ołowianych. Wskazane jest wybranie innej dostępnej nieinwazyjnej techniki badania np. cyfrowej.
CPT
NFZ
Pole
Badanie radiologiczne - radiografia, część twarzowa czaszki, rzut półosiowy, PA i boczny
Procedura:
Część ogólna
strona 2 z 2
87.160.101
11
wykaz personelu biorącego udział w realizacji procedury i
kwalifikacje wymagane od tego personelu;
12
zasady oceny skierowania na badanie lub leczenie;
13
opis możliwości wystąpienia interakcji lekowych;
14
opis możliwych źródeł błędów proceduralnych lub
technicznych;
15
informacje o okolicznościach wymagających specjalnej uwagi
i ostrożności w stosowaniu procedury;
16
opis przygotowania pacjenta do badania lub leczenia
uwzględniający zasady ochrony radiologicznej pacjenta;
17
wykaz zagadnień wymagających dalszych badań lub
postępowania leczniczego po zastosowaniu procedury;
18
wykaz piśmiennictwa naukowego mającego zastosowanie do
opracowania procedury, w tym zalecenia Komisji Europejskiej
i towarzystw naukowych.
ACR – Guidelines; ACR - Practice Guideline for Digital Radiography; “Radiologia Stomatologiczna” T.K. Różyło,
I. Różyło-Kalinowska, PZWL, Warszawa 2007; Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w
sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi; “Diagnostyka obrazowa.
Podstawy techniczne i metodyka badań” pod red. B. Pruszyńskiego, PZWL, Warszawa 2000.
Bez dodatkowych wymagań w stosunki do zalecanych prawnie.
Brak
Nieprawidłowe ustawienie pacjenta – „obcięcie” elementów anatomicznych potrzebnych do oceny zdjęcia;
Brak kolimacji obrazu – zbyt duże pole naświetlenia pacjenta;
Nieostrość ruchowa – brak umocowania pacjenta pobudzonego;
Nieostrość geometryczna – nieprawidłowa odległość OF;
Niewłaściwie dobrane warunki techniczne – zdjęcia „zbyt ciemne” lub „zbyt jasne”;
Artefakty na filmie – brudna ciemnia, niezmienione odczynniki, zarysowania błon podczas obróbki w ciemni,
niewłaściwie przechowywane błony rentgenowskie.
Pacjent musi być poinformowany o rodzaju badania rentgenowskiego oraz sposobie jego przeprowadzenia. Do
badania twarzowej części czaszki pacjent może pozostać w ubraniu – poza nakryciem wierzchnim i nakryciem
głowy.
Muszą być zdjęte wszystkie rzeczy i ozdoby metalowe a także ruchome protezy zębowe.
Technik asystuje podczas układania pacjenta do badania oraz stosuje odpowiednie osłony radiologiczne. Następnie
technik informuje pacjenta jak ma się zachować w czasie wykonywania ekspozycji – oddychanie, wstrzymanie
oddechu, nie poruszanie się itp.
Lekarz radiolog ma obowiązek opisania wykonanego badania oraz podanie ewentualnych dalszych procedur
medycznych, w celu ustalenia ostatecznego rozpoznania.
Zmiany pourazowe mogą być dokładnie diagnozowane w oparciu o techniki TK i MR a zmiany zapalne i
nowotworowe w oparciu o techniki USG, TK, MR oraz scyntygrafii. Poszukiwanie pierwotnego ogniska
nowotworowego możliwe jest również za pomocą PET.
Pacjent pobudzony – wymagane zastosowanie pasów mocujących oraz unieruchomienia chorego, u dzieci
zastosowanie sedacji;
Pacjent bez przytomności – na oddechu wspomaganym – wykonanie zdjęcia w czasie między stosowanym
sztucznym oddechem;
Odpowiedzialny: lekarz specjalista w zakresie radiologii i diagnostyki obrazowej lub II stopnia w zakresie
radiodiagnostyki. Wykonujący: technik elektroradiologii (wykonanie radiogramów); lekarz specjalista w zakresie
radiologii i diagnostyki obrazowej lub II lub I stopnia w zakresie radiodiagnostyki lub lekarz w trakcie spacjalizacji
w zakresie radiologii i diagnostyki obrazowej (nadzór i interpretacja)