background image

 

Muzyka w czasie liturgii sakramentu 
małżeństwa  

Sobota, 11 Sierpie

ń

 2012 14:12 

 

 

I. Wstęp. 

Uroczysto

ść

 zawarcia sakramentu mał

Ŝ

e

ń

stwa dla ka

Ŝ

dego, kto w jej przygotowanie jest w jaki

ś

 sposób 

zaanga

Ŝ

owany, zawsze jest szczególnym prze

Ŝ

yciem. Pocz

ą

wszy od Pa

ń

stwa Młodych a sko

ń

czywszy na 

słu

Ŝ

bie ołtarza. Dla tych dwojga to jeden jedyny i najwa

Ŝ

niejszy dzie

ń

 w 

Ŝ

yciu, dzie

ń

, który ju

Ŝ

 nigdy si

ę

 nie 

powtórzy, na który czekali cz

ę

sto bardzo długo. Zatem zrozumiałe jest, 

Ŝ

e narzeczeni i ich rodziny chcieliby, aby 

wszystko podczas ceremonii w ko

ś

ciele i podczas wesela „grało” jak najlepiej. I jak najbardziej trzeba im to 

umo

Ŝ

liwi

ć

, lecz nie nale

Ŝ

y te

Ŝ

 zapomina

ć

 o zapoznaniu ich z pewnymi ograniczeniami, które ka

Ŝ

dy czynnie 

graj

ą

cy na 

ś

lubach organista powinien zna

ć

 i Pa

ń

stwa Młodych o nich niezwłocznie poinformowa

ć

Ś

lub – to zazwyczaj dwie odr

ę

bne uroczysto

ś

ci. Pierwsza – najwa

Ŝ

niejsza – to liturgia w ko

ś

ciele (Msza 

ś

wi

ę

ta) 

poł

ą

czona z zawarciem sakramentu mał

Ŝ

e

ń

stwa, i druga: wesele w domu weselnym lub uroczysty obiad dla 

rodziny i najbli

Ŝ

szych przyjaciół. 

W ci

ą

gu ostatnich kilkunastu lat mo

Ŝ

na zaobserwowa

ć

 niepokoj

ą

ce symptomy mylenia obu tych ceremonii, 

ś

ci

ś

lej: mieszania si

ę

 sacrum z profanum. Jak powiedziano na pocz

ą

tku, Młodzi musz

ą

 bezwzgl

ę

dnie dostosowa

ć

 

si

ę

 do pewnych ogranicze

ń

 w doborze repertuaru muzycznego wynikaj

ą

cych z sacrum miejsca jakim jest ko

ś

ciół. 

To wła

ś

nie do organistów nale

Ŝ

y ci

ą

głe i ustawiczne 

Ŝ

yczliwe u

ś

wiadamianie narzeczonych, 

Ŝ

e muzyka musi by

ć

 

odpowiednio dostosowana do ich uroczysto

ś

ci 

ś

lubnej i tak, jak podczas ka

Ŝ

dej innej liturgii, musi by

ć

 ona 

pozbawiona jakichkolwiek przejawów 

ś

wiecko

ś

ci. W ko

ś

ciele nie mo

Ŝ

na przecie

Ŝ

 ot tak, po prostu wykona

ć

 sobie 

ś

wieckiej piosenki (cz

ę

sto nawet tematycznie nie zwi

ą

zanej z sakramentem mał

Ŝ

e

ń

stwa czy msz

ą

 

ś

wi

ę

t

ą

), 

ulubionego „kawałka” z muzyki filmowej Pa

ń

stwa Młodych, albo „Barki” czy innej piosenki, któr

ą

 

Ŝ

yczyliby sobie 

narzeczeni. Przy całym szacunku dla Młodej Pary, ale nie jest i nigdy nie b

ę

dzie mo

Ŝ

liwe „zrobienie” sobie z 

liturgii 

ś

lubnej tzw. „koncertu 

Ŝ

ycze

ń

”. Nie tylko samo sacrum ko

ś

cioła jako miejsca jest ograniczeniem, ale ju

Ŝ

 

tak

Ŝ

e sama 

ś

wiadomo

ść

Ŝ

e muzyka filmowa czy rozrywkowa, albo piosenki pozbawione cz

ę

sto jakiejkolwiek 

sensownej tre

ś

ci i formy nie mog

ą

 znale

źć

 miejsca podczas tych doniosłych uroczysto

ś

ci. 

Na takowe czas jest natomiast na weselu, gdzie wynajmuje si

ę

 DJ-a lub cał

ą

 orkiestr

ę

 specjalnie przygotowan

ą

 

do obsługi tego typu uroczysto

ś

ci, która w swoim repertuarze posiada odpowiednie piosenki i muzyk

ę

 filmow

ą

Ostatecznie tego typu pro

ś

by o wykonanie ulubionych utworów czy piosenek mo

Ŝ

na zrealizowa

ć

 przede msz

ą

 

ś

lubn

ą

 lub po niej przez wynaj

ę

tych do tego muzyków, ale bezwzgl

ę

dnie poza bramami ko

ś

cioła, np. w czasie, 

kiedy Młodzi i go

ś

cie gromadz

ą

 si

ę

 przed ko

ś

ciołem, lub po zako

ń

czonej mszy, np. w trakcie składania 

Ŝ

ycze

ń

. O 

tym szerzej jeszcze b

ę

dzie mowa w poni

Ŝ

szych akapitach. 

Msza święta ślubna i propozycje śpiewów. 

II. Wejście. 

background image

 

Wielu z organistów współcze

ś

nie graj

ą

cych podczas liturgii 

ś

lubnej zapomina, 

Ŝ

e prawie w 100% udzielenie 

sakramentu mał

Ŝ

e

ń

stwa jest poł

ą

czone z Msz

ą

 

ś

wi

ę

t

ą

. A wi

ę

c je

ś

li jest to Msza, rz

ą

dzi si

ę

 ona takimi samymi 

prawami, jak ka

Ŝ

da inna. Sakrament mał

Ŝ

e

ń

stwa nie jest oderwany od mszy 

ś

wi

ę

tej, lecz jest on w ni

ą

 wpisany i 

w trakcie jej trwania zawierany. Owszem, zdarzaj

ą

 si

ę

 przypadki, kiedy sakramentu mał

Ŝ

e

ń

stwa udziela si

ę

 poza 

msz

ą

 

ś

wi

ę

t

ą

, ale nie o tym b

ę

dzie mowa. 

Ś

ci

ś

lej: msza za nowo

Ŝ

e

ń

ców posiada osobne antyfony na Wej

ś

cie i na 

Komuni

ę

, na które nale

Ŝ

y zwróci

ć

 uwag

ę

 zastanawiaj

ą

c si

ę

 nad doborem repertuaru. Msza ta posiada równie

Ŝ

 

odr

ę

bn

ą

 liturgi

ę

 słowa, kolekty, oracje i prefacj

ę

. Z tymi elementami trzeba si

ę

 koniecznie zapozna

ć

 zanim 

dobierze si

ę

 konkretne pie

ś

ni i utwory na ceremoni

ę

 za

ś

lubin. 

Mszał Rzymski proponuje trzy ró

Ŝ

ne teksty mszy przeznaczonych do odczytania przy zawieraniu sakramentu 

mał

Ŝ

e

ń

stwa. Na Wej

ś

cie cz

ę

sto w ko

ś

ciołach mo

Ŝ

emy usłysze

ć

 grany na organach marsz lub utwór wykonywany 

przez solist

ę

 lub 

ś

piewaka przy akompaniamencie organów. Najlepszym wyj

ś

ciem z sytuacji jest zagranie 

krótkiego, podniosłego utworu (marsza) na organach solo zaraz po odezwaniu si

ę

 sygnaturki rozpoczynaj

ą

cej 

msz

ę

 

ś

wi

ę

t

ą

. W wielu ko

ś

ciołach obserwuje si

ę

 fakt, i

Ŝ

 celebrans wraz z usługuj

ą

cymi po dzwonku wychodzi po 

Pa

ń

stwa Młodych oczekuj

ą

cych na niego pod chórem. W czasie tego przej

ś

cia mo

Ŝ

na wła

ś

nie wykona

ć

 na 

organach marsz. Nie powinno praktykowa

ć

 si

ę

 grania na Wej

ś

cie z solist

ą

. Ta chwila powinna by

ć

 podniosła i 

uroczysta, rozpoczyna si

ę

 wszak najwa

Ŝ

niejsza w 

Ŝ

yciu msza dla tych narzeczonych. Niech zatem organy 

zabrzmi

ą

 pompatycznie i z przytupem godnym ich królewskiego brzmienia, wła

ś

nie, w tym pocz

ą

tkowym 

momencie! Podczas powrotu kapłana z Młodymi z pod chóru – a na pewno ju

Ŝ

 po doj

ś

ciu do ołtarza i ucałowaniu 

go przez celebransa – powinno za

ś

piewa

ć

 si

ę

 odpowiedni

ą

 pie

śń

 na Wej

ś

cie. W dokładniejszym wyborze takowej 

mog

ą

 pomóc ni

Ŝ

ej zamieszczone trzy antyfony na Wej

ś

cie zaczerpni

ę

te z trzech tekstów mszalnych z Mszału 

Rzymskiego przeznaczonych na uroczysto

ść

 za

ś

lubin: 

1. 

Niech Bóg ze

ś

le wam pomoc z miejsca 

ś

wi

ę

tego i niech was wspiera z nieba. Niech wam udzieli 

czego w sercu pragniecie, i wypełni ka

Ŝ

dy wasz zamysł. Ps 20 (19), 3. 5. 

2. 

Panie, nasy

ć

 nas w zaraniu swoj

ą

 łask

ą

, aby

ś

my mogli radowa

ć

 si

ę

 i cieszy

ć

 przez wszystkie dni 

nasze. Dobro

ć

 Pana niech b

ę

dzie nad nami i nad dziełami r

ą

k naszych. Ps 90 (89), 14. 17. 

3. 

Ka

Ŝ

dego dnia b

ę

d

ę

 błogosławił Ciebie, Panie, i na wieki wysławiał Twoje Imi

ę

, bo jeste

ś

 dobry dla 

wszystkich, a Twoje miłosierdzie nad wszystkim, co stworzyłe

ś

. Ps 145 (144), 2. 9. 

Wida

ć

 zatem ró

Ŝ

norodn

ą

 tre

ść

, jak

ą

 nios

ą

 ze sob

ą

 te trzy antyfony: pro

ś

b

ę

 o Opatrzno

ść

 Bo

Ŝą

, o łask

ę

, o 

wsparcie, jak równie

Ŝ

 błogosławie

ń

stwo Boga za dobro

ć

 i miłosierdzie. Jest to szeroka tematyka, skłaniaj

ą

ca do 

przemy

ś

le

ń

, która z pie

ś

ni b

ę

dzie si

ę

 odpowiednio nadawa

ć

. Wydaje si

ę

Ŝ

e najodpowiedniejsz

ą

 grup

ą

, z której 

mo

Ŝ

na czerpa

ć

 w tym wypadku s

ą

 pie

ś

ni odwołuj

ą

ce si

ę

 do Opatrzno

ś

ci Bo

Ŝ

ej, oraz te, które w tre

ś

ci swojej 

wypraszaj

ą

 wiernym potrzebne łaski: 

 

Pod Tw

ą

 obron

ę

, Ojcze na niebie 

 

Kto si

ę

 w opiek

ę

 odda Panu swemu (Ps 91) 

 

Gło

ś

 Imi

ę

 Pana, Króla wszechmocy i chwały 

 

Ojcze z niebios, Bo

Ŝ

e, Panie 

 

Za r

ę

k

ę

 we

ź

 mnie, Panie 

 

Pan mój Wódz i Pasterz mój (Ps 23) 

background image

 

 

Szcz

ęś

liwy, kogo Opatrzno

ść

 Boska (zwr. 1 i 4 – 

ś

piewnik ks. Siedleckiego) 

 

Bo

Ŝ

e mocny, Bo

Ŝ

e cudów 

 

Bo

Ŝ

e w dobroci nigdy nie przebrany 

 

By

ć

 bli

Ŝ

ej Ciebie chc

ę

. 

Z nowszych pie

ś

ni mog

ą

 znale

źć

 zastosowanie takie 

ś

piewy jak: 

 

Otwórzcie drzwi Chrystusowi (

ś

piewnik Archidiecezji Katowickiej, s. 355) 

 

Ku Tobie, Panie, wznosim 

ś

piew (

ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

 

ą

cz, Panie, miłuj

ą

cych Ci

ę

 (

ś

piewnik liturgiczny) 

 

Oto jest dzie

ń

, który dał nam Pan (

ś

piewnik „Niepoj

ę

ta Trójco”, t. I, s. 199 – zwłaszcza w okresie 

paschalnym). 

Nie powinno si

ę

 praktykowa

ć

 „przerabiania” tekstu dawnych pie

ś

ni na potrzeby liturgii 

ś

lubnej, tzn. zmieniania 

słów na „ich” czy „im” odrzucaj

ą

c tym samym pierwotny tekst. To niestety ci

ą

gle jeszcze cz

ę

sta i bł

ę

dna praktyka. 

Nie chodzi tu o zaznaczenie, 

Ŝ

e tylko „tych dwoje” modli si

ę

 do Pana o Opatrzno

ść

 i błogosławie

ń

stwo, ale za 

tych Młodych staj

ą

cych przed ołtarzem modli si

ę

 wła

ś

nie dzi

ś

 cały zgromadzony Ko

ś

ciół. Je

ś

li przemawiaj

ą

 za 

tym okoliczno

ś

ci, na Wej

ś

cie mo

Ŝ

na równie

Ŝ

 za

ś

piewa

ć

 pie

śń

 okresow

ą

, szczególnie w okresie Wielkanocnym i 

Bo

Ŝ

ego Narodzenia. 

III. Liturgia Słowa. 

Liturgia słowa przewiduje dwa czytania: pierwsze ze Starego lub Nowego Testamentu i Ewangeli

ę

. Czytania s

ą

 

tak dobrane, aby przedstawiały istot

ę

 miło

ś

ci oblubie

ń

czej Jezusa do Ko

ś

cioła jako Jego Oblubienicy. Je

ś

li 

okoliczno

ś

ci nakazuj

ą

 inaczej, np. 

ś

lub odbywa si

ę

 podczas sprawowania mszy w jak

ąś

 uroczysto

ść

, albo 

niedziel

ę

 czy wigili

ę

, gdzie przewidziane s

ą

 trzy czytania, wtedy jedynie drugie czytanie nale

Ŝ

y odczyta

ć

 z 

lekcjonarza obrz

ę

dowego. Pierwsze czytanie, psalm, aklamacja przed Ewangeli

ą

 jak i sama Ewangelia powinny 

zawsze zosta

ć

 odczytane z uroczysto

ś

ci lub niedzieli, bez wzgl

ę

du na 

ś

lub. 

Psalm responsoryjny wykonuje psalmista od ambony, nie za

ś

 – jak to jest te

Ŝ

 niekiedy praktykowane – z chóru. 

Chór nie jest miejscem na wykonywanie psalmu, o czym szerzej mo

Ŝ

na przeczyta

ć

 zagł

ę

biaj

ą

c si

ę

 w znaczenie i 

rol

ę

 psalmisty we mszy 

ś

wi

ę

tej. Usilnie nale

Ŝ

y zach

ę

ca

ć

, aby psalm podczas ceremonii 

ś

piewała inna osoba ni

Ŝ

 

sam organista. Nie tylko dla ubogacenia samej ceremonii, ale tak

Ŝ

e dla podtrzymania wła

ś

ciwego porz

ą

dku i 

podziału funkcji w liturgii. 

Aklamacj

ę

 przed Ewangeli

ą

 powinna wykona

ć

 inna osoba ni

Ŝ

 ta, która 

ś

piewała psalm. Najcz

ęś

ciej mo

Ŝ

e to by

ć

 

wła

ś

nie organista, gdy

Ŝ

 aklamacja nie musi by

ć

 wykonana z ambony. Aklamacja przed Ewangeli

ą

 zmienia si

ę

 

zgodnie z okresem w roku ko

ś

cielnym. 

Po odczytaniu Ewangelii i homilii, kapłan zadaje trzy pytania narzeczonym, które s

ą

 bezpo

ś

rednim 

wprowadzeniem w ceremoni

ę

 za

ś

lubin. Po nich nast

ę

puje od

ś

piewanie hymnu do Ducha 

Ś

wi

ę

tego O 

Stworzycielu Duchu, przyjd

ź

. Ze wzgl

ę

du na długo

ść

 hymnu, w czasie liturgii mo

Ŝ

emy wykona

ć

 trzy zwrotki w 

background image

 

nast

ę

puj

ą

cym układzie: zawsze pierwsz

ą

 i ostatni

ą

, natomiast ze zwrotek 2-5 wybiera si

ę

 jedn

ą

. Po hymnie 

nast

ę

puje udzielenie sakramentu mał

Ŝ

e

ń

stwa, nało

Ŝ

enie obr

ą

czek i modlitwa wiernych. 

 

IV. Przygotowanie Darów. 

Podczas Przygotowania Darów mo

Ŝ

emy wykonywa

ć

 odpowiednio dobrany 

ś

piew, utwór instrumentalny na 

organach solo, lub akompaniowa

ć

 przygotowanemu soli

ś

cie. W czasie Przygotowania Darów najodpowiedniejsz

ą

 

grup

ą

 

ś

piewów, z których mo

Ŝ

emy zaczerpn

ąć

, s

ą

 

ś

piewy mówi

ą

ce o miło

ś

ci Boga i bli

ź

niego: 

 

Gdzie miło

ść

 wzajemna i dobro

ć

 

 

Miłujcie si

ę

 wzajemnie 

 

Przykazanie nowe daj

ę

 wam 

Istnieje spora grupa pie

ś

ni nowych, drukowanych w ró

Ŝ

nych 

ś

piewnikach, na które równie

Ŝ

 mo

Ŝ

na zwróci

ć

 

uwag

ę

. Mówi

ą

 one bezpo

ś

rednio o zawartym ju

Ŝ

 zwi

ą

zku mał

Ŝ

e

ń

skim i wypraszaj

ą

 w swej tre

ś

ci 

błogosławie

ń

stwo, a wi

ę

c czas zastosowania ich na Przygotowania Darów jest dla nich odpowiedni: 

 

Umiłowałe

ś

 swój Ko

ś

ciół, Chryste (

Ś

piewnik Liturgiczny, s. 433) 

 

Panie, Tu do Twych stóp nowo

Ŝ

e

ń

ców para (

Ś

piewnik pie

ś

ni 

ś

lubnych, red. ks. H. Chamski, wyd. 

HEJNAŁ) 

 

O Panie, do ołtarza stóp (

ś

piewnik ks. Stanisława Ziemia

ń

skiego SJ – zbiory własne, przyp. aut.) 

 

Kl

ę

cz

ą

cym u Twych ołtarzy (muz. E. Bra

ń

ka – zbiory własne, przyp. aut.) 

 

Pobłogosław dzi

ś

, Bo

Ŝ

e (muz. T. Pi

ą

tek – zbiory własne, przyp. aut.) 

Wszystkie wy

Ŝ

ej wymienione tytuły 

ś

piewów posiadaj

ą

 imprimatur odpowiednich władz i dopuszczone s

ą

 do 

u

Ŝ

ytku liturgicznego. Mo

Ŝ

na równie

Ŝ

 spojrze

ć

 na pie

ś

ni z trzeciej grupy – 

ś

piewy dzi

ę

kczynne za otrzymany 

sakrament i tematycznie zwi

ą

zane z obrz

ę

dem Przygotowania Darów: 

 

Dzi

ę

kuj

ę

 Bogu dzi

ś

 (

Ś

piewnik „Exsultate Deo” – zwrotki wybrane) 

 

B

ą

d

ź

my na

ś

ladowcami Boga (

Ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

 

Duchu m

ą

dro

ś

ci, roz

ś

wie

ć

 my

ś

l (

Ś

piewnik ks. Siedleckiego, wyd. od 1994 r. i obecne) 

 

Ŝ

 Ci, Jezu, damy 

 

Jezu, zosta

ń

 w nas 

 

Panie, umocnij wiar

ę

 nasz

ą

 (zwrotki wybrane) 

 

Wszystko Tobie odda

ć

 pragn

ę

 

 

Przyjmij, o Naj

ś

wi

ę

tszy Panie 

 

Składamy Ci, Ojcze (

Ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

background image

 

Dozwolone jest te

Ŝ

 wykonywanie podczas Przygotowania Darów pie

ś

ni okresowych, zwłaszcza w okresie Bo

Ŝ

ego 

Narodzenia i Wielkanocnym z uwagi na du

Ŝ

e znaczenie w roku ko

ś

cielnym tych okresów, jak równie

Ŝ

 pie

ś

ni do 

Ducha 

Ś

wi

ę

tego. Mo

Ŝ

na te

Ŝ

 wykona

ć

 odpowiedni utwór zamiast pie

ś

ni, graj

ą

c na organach solo lub z 

instrumentalist

ą

 czy 

ś

piewakiem. Przy czym ci

ą

gle jednak nale

Ŝ

y pami

ę

ta

ć

 o sacrum danej kompozycji. O tym, 

jakich utworów powinno si

ę

 szuka

ć

 do wykonania w tym momencie na organach solo, b

ę

dzie powiedziane 

osobno. 

Dalej Msza 

ś

wi

ę

ta przebiega jak zwykle. Melodie cz

ęś

ci stałych, psalmu responsoryjnego jak i aklamacji przed 

Ewangeli

ą

 powinno si

ę

 stosowa

ć

 ogólnie znane. Jest to wskazane z uwagi na lepsz

ą

 i pełniejsz

ą

 jako

ść

 

ś

piewu 

wiernych na tej uroczysto

ś

ci, która i tak zazwyczaj pozostawia wiele do 

Ŝ

yczenia… 

V. Komunia Święta. 

Na Komuni

ę

 

ś

wi

ę

t

ą

 Mszał Rzymski przewiduje równie

Ŝ

 trzy antyfony z trzech odr

ę

bnych tekstów mszalnych dla 

nowo

Ŝ

e

ń

ców: 

1. 

Chrystus umiłował Ko

ś

ciół i wydał za niego samego siebie, aby przygotowa

ć

 sobie mał

Ŝ

onk

ę

 

ś

wi

ę

t

ą

 i nieskalan

ą

. Por. Ef 5, 25. 27. 

2. 

Daj

ę

 wam przykazanie nowe, aby

ś

cie si

ę

 wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. J 13, 

34. 

3. 

B

ę

d

ę

 błogosławił Pana po wszystkie czasy, Jego chwała b

ę

dzie zawsze na moich ustach. 

Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, szcz

ęś

liwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczk

ę

. Ps 

34 (33), 2. 9. 

  

Jak wida

ć

 tematyka antyfon jest równie szeroka, jak poprzednio cytowanych. Zatem mo

Ŝ

na zastosowa

ć

 tu pie

ś

ni 

przede wszystkim odnosz

ą

ce si

ę

 do antyfon, niektóre te

Ŝ

 proponowane ju

Ŝ

 wcze

ś

niej, takie jak: 

 

Przykazanie nowe daj

ę

 wam 

 

Gdzie miło

ść

 wzajemna i dobro

ć

 

 

Umiłowałe

ś

 swój Ko

ś

ciół, Chryste 

 

Pójd

ź

cie błogosławi

ć

 Pana 

Wskazane s

ą

 te

Ŝ

 pie

ś

ni traktuj

ą

ce o tajemnicy obrz

ę

du, ale maj

ą

ce w swej tre

ś

ci pierwiastek 

ś

wiadomo

ś

ci wiary 

w Boga, oraz powierzenia si

ę

 Jemu jako Miło

ś

ci, zatem: 

 

Ja wiem, w kogo ja wierz

ę

 

 

Jezu, zosta

ń

 w nas 

 

Pomi

ę

dzy lud swój idzie sam (

ś

piewnik ks. Siedleckiego – tylko w wyd. od 1994 r. do teraz) 

 

Zbli

Ŝ

am si

ę

 w pokorze 

 

Pan Jezus ju

Ŝ

 si

ę

 zbli

Ŝ

a 

background image

 

 

Panie, dobry jak chleb 

 

Jezusa ukrytego 

 

O Panie, Ty nam dajesz (

ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

 

Ty

ś

 w Wieczerniku (

ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

 

Ojciec nam powierzył Słowo (

ś

piewnik „Exsultate Deo”) 

Po za

ś

piewaniu kilku zwrotek pie

ś

ni mo

Ŝ

na zagra

ć

 odpowiednio dobrany utwór na organach solo lub z 

instrumentalist

ą

 czy 

ś

piewakiem ari

ę

, pie

śń

 czy inny utwór z literatury muzycznej przeznaczonej na u

Ŝ

ytek 

ko

ś

cielny. Nie powinno si

ę

 całkowicie zast

ę

powa

ć

 pie

ś

ni na Komuni

ę

 utworem instrumentalnym. Pie

śń

 

odpowiada obrz

ę

dowi, zgadza si

ę

 w pewien sposób z antyfon

ą

, wi

ę

c jest najlepszym „pocz

ą

tkiem” tej szczególnej 

chwili zjednoczenia z Chrystusem Eucharystycznym. Mo

Ŝ

na z niej ostatecznie zrezygnowa

ć

 tylko, je

ś

li 

przemawiaj

ą

 za tym inne szczególne wzgl

ę

dy, zawsze jednak nale

Ŝ

y pami

ę

ta

ć

 o jej pierwsze

ń

stwie przez 

utworami instrumentalnymi czy wokalnymi. 

VI. Uwielbienie. 

Po kolekcie nast

ę

puj

ą

 krótkie 

Ŝ

yczenia od celebransa i obrz

ę

dy błogosławie

ń

stwa ko

ń

cowego i rozesłania. Na 

błogosławie

ń

stwo wierni odpowiadaj

ą

 trzy razy „Amen”. Po rozesłaniu mo

Ŝ

e nast

ą

pi

ć

 cicha modlitwa Pa

ń

stwa 

Młodych przed bocznym ołtarzem. Najcz

ęś

ciej jest to ołtarz lub obraz Matki Bo

Ŝ

ej w bocznej kaplicy czy nawie. W 

tym czasie nale

Ŝ

y wykona

ć

 stosown

ą

 pie

śń

 lub utwór instrumentalny. Mimo tego, 

Ŝ

e Msza 

ś

wi

ę

ta jest ju

Ŝ

 

formalnie zako

ń

czona, nadal muzyków wykonuj

ą

cych posług

ę

 na ceremonii za

ś

lubin powinno obowi

ą

zywa

ć

 

sacrum. W czasie modlitwy mał

Ŝ

onków uzasadnione wydaje si

ę

 by

ć

 zastosowanie wła

ś

nie pie

ś

ni maryjnych, 

tre

ś

ciowo odpowiednio dopasowanych, wyra

Ŝ

aj

ą

cych pro

ś

by o wstawiennictwo Maryi u Jezusa i powierzeniu si

ę

 

Jej Matczynej opiece: 

 

Daj mi Jezusa, o Matko moja (

ś

piewnik 

ś

l

ą

ski „Droga do nieba”) 

 

Do Ciebie, Matko, Szafarko łask 

 

Maryjo, co

ś

 jest w niebie 

 

Maryjo, ja Twe dzieci

ę

 

 

Niech chwała Maryi 

 

O Maryjo, kwiecie biały 

 

O Pani, ufno

ść

 nasza (

ś

piewnik „Niepoj

ę

ta Trójco”, t. I) 

 

Zdrowa

ś

 Maryja, Bogarodzico 

VIII. Modlitwa końcowa i marsz. 

Wła

ś

nie w czasie tej modlitwy mał

Ŝ

onków przy ołtarzu lub obrazie maryjnym jest jak najbardziej wskazane 

wykonanie słynnego utworu Ave Maria autorstwa ró

Ŝ

nych kompozytorów. Jak wynika z powy

Ŝ

ej cytowanych 

antyfon komunijnych proponowanych przez Mszał Rzymski, pie

śń

 ta, lub utwór instrumentalny jako taki sam w 

sobie nie ma 

Ŝ

adnego zwi

ą

zku z obrz

ę

dem udzielania Komunii wiernym, ani z uroczysto

ś

ci

ą

 za

ś

lubin. Jedynie w 

tradycji przyj

ę

ło si

ę

 ł

ą

czy

ć

 t

ę

 kompozycj

ę

 z ceremoni

ą

 

ś

lubn

ą

. Nie nale

Ŝ

y jej natomiast gra

ć

 lub 

ś

piewa

ć

 podczas 

background image

 

Komunii i procesji Wej

ś

cia. Jest na to wła

ś

nie odpowiedni czas: modlitwa przy ołtarzu lub obrazie maryjnym, albo 

ostatecznie na Przygotowanie Darów. 

Po maryjnym akcencie nast

ę

puje marsz weselny, kompozycja w transkrypcji na organy. Oryginał tego utworu 

napisany jest na orkiestr

ę

 i pochodzi z… XVI-wiecznej komedii Szekspira o elfach o wdzi

ę

cznym tytule „Sen nocy 

letniej”. Do utworu tego Feliks Mendelssohn Bartholdy  w wieku 17 lat skomponował uwertur

ę

 koncertow

ą

, której 

fragment jest obecnie powszechnie znany jako „Marsz Mendelssohna”. Dzieło to – jak jeszcze kilka innych – na 

stałe weszło ju

Ŝ

 do repertuaru 

ś

lubnego, zatem pozostaje tylko zach

ę

ci

ć

 organistów do pomimo wszystko 

wnikliwego szukania innych kompozycji przeznaczonych na zako

ń

czenie mszy 

ś

lubnej (mo

Ŝ

e nie koniecznie 

transkrypcji na organy – mniej lub bardziej udanych). Sprzyja temu ogrom literatury organowej, gdzie w utworach 

ś

miało pojawiaj

ą

 si

ę

 tempa marszowe i niejednokrotnie s

ą

 to lepsze kompozycje (nie umniejszaj

ą

c kunsztu 

Bartholdyemu) ni

Ŝ

 najsłynniejszy marsz z komediowej sztuki Szekspira. Pisz

ą

cemu te słowa ju

Ŝ

 kilka razy w 

ci

ą

gu kilkunastoletniej słu

Ŝ

by za organami podczas 

ś

lubów zdarzyło si

ę

Ŝ

e narzeczeni wr

ę

cz prosili o co

ś

 innego 

ni

Ŝ

 ten „oklepany marsz”. Zatem mo

Ŝ

na i trzeba znale

źć

 godny i potrzebny „zamiennik” tego znanego utworu. 

Je

ś

li chodzi 

ś

ci

ś

le o Marsz Mendelssohna, godn

ą

 polecenia na polskim rynku nutowym jest jedynie transkrypcja 

organowa Stanisława Kiszy, wydana niegdy

ś

 przez PWM. Najwierniej „przenosi” oryginał dzieła na organy. 

IX. Dokumenty Kościoła. 

Na koniec warto te

Ŝ

 poruszy

ć

 jeszcze kwesti

ę

 odpowiedniego doboru instrumentalistów i solistów na liturgi

ę

 

ś

lubn

ą

, oraz repertuaru. Sprawy te, oraz zdanie o zdecydowanym prymacie organów w liturgii nad innymi 

instrumentami zawiera kilka dokumentów Ko

ś

cioła, w tym „Konstytucja o Liturgii 

Ś

wi

ę

tej”, w rozdziale VI: „Muzyka 

Sakralna”, w punktach 120-121: 

„120 W Ko

ś

ciele łaci

ń

skim nale

Ŝ

y mie

ć

 w wielkim poszanowaniu organy piszczałkowe jako tradycyjny instrument 

muzyczny, którego brzmienie ceremoniom ko

ś

cielnym dodaje majestatu, a umysły wiernych podnosi do Boga i 

spraw niebieskich. Inne natomiast instrumenty mo

Ŝ

na dopu

ś

ci

ć

 do kultu Bo

Ŝ

ego według uznania i za zgod

ą

 

kompetentnej władzy terytorialnej, stosownie do zasad art. 22, § 2, 37 i 40, je

Ŝ

eli nadaj

ą

 si

ę

 albo mog

ą

 by

ć

 

przystosowane do u

Ŝ

ytku sakralnego, je

Ŝ

eli odpowiadaj

ą

 godno

ś

ci 

ś

wi

ą

tyni i rzeczywi

ś

cie przyczyniaj

ą

 si

ę

 do 

zbudowania wiernych. 

121 Muzycy przej

ę

ci duchem chrze

ś

cija

ń

skim niech wiedz

ą

Ŝ

e s

ą

 powołani do piel

ę

gnowania muzyki ko

ś

cielnej i 

wzbogacania jej skarbca. Niech tworz

ą

 melodie, które posiadałyby cechy prawdziwej muzyki ko

ś

cielnej i 

nadawały si

ę

 nie tylko dla wi

ę

kszych zespołów 

ś

piewaczych, lecz tak

Ŝ

e dla mniejszych chórów i przyczyniałyby 

si

ę

 do czynnego uczestnictwa całego zgromadzenia wiernych. Przeznaczone do 

ś

piewów ko

ś

cielnych teksty 

powinny si

ę

 zgadza

ć

 z nauk

ą

 katolick

ą

. Nale

Ŝ

y je czerpa

ć

 przede wszystkim z Pisma 

ś

wi

ę

tego i 

ź

ródeł 

liturgicznych”. 

Kwesti

ę

 od wielu lat sporn

ą

, dotycz

ą

c

ą

 dopuszczania innych ni

Ŝ

 organy instrumentów do udziału w liturgii, oraz o 

odtwarzaniu muzyki mechanicznej (inaczej: akompaniamentów z podkładu) reguluj

ą

 punkty 29 i 30 rozdziału V 

„Instrukcji Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watyka

ń

skim II” - (8 II 1979): 

„29. Poza organami wolno u

Ŝ

ywa

ć

 w liturgii innych instrumentów z wyj

ą

tkiem tych, które s

ą

 zbyt hała

ś

liwe lub 

wprost przeznaczone do wykonywania współczesnej muzyki rozrywkowej. Wył

ą

cza si

ę

 z u

Ŝ

ytku liturgicznego, 

zgodnie z tradycj

ą

, takie instrumenty, jak fortepian, akordeon, mandolina, gitara elektryczna, perkusja, wibrafon 

itp. 

30. Muzyka w czasie sprawowania czynno

ś

ci liturgiczych winna by

ć

 wykonywana „na 

Ŝ

ywo”, dlatego nie wolno 

background image

 

zast

ę

powa

ć

 

ś

piewu zgromadzonych lub gry na instrumentach muzyk

ą

 odtwarzan

ą

 za pomoc

ą

 aparatów, np. 

magnetofonu, adapteru, radia itp. Nic nie stoi na przeszkodzie, by poza liturgi

ą

 odtwarza

ć

 niekiedy muzyk

ę

 

religijn

ą

 z płyt czy ta

ś

m, aby w tego rodzaju audycjach udost

ę

pni

ć

 wiernym arcydzieła muzycznej twórczo

ś

ci 

religijnej dla wytworzenia odpowiedniego nastroju lub te

Ŝ

 celem wyrabiania w nich dobrego smaku muzycznego. 

Nast

ę

pny punkt reguluj

ą

cy zagadnienie doboru repertuaru mo

Ŝ

na odnale

źć

 w: „

Ś

wi

ę

tej Kongregacji Obrz

ę

dów: 

Instrukcji o muzyce w 

ś

wi

ę

tej liturgii MUSICAM SACRAM”, w rozdziale I, punkcie 9: 

„9. Przy wyborze rodzaju muzyki sakralnej, czy to dla zespołu 

ś

piewaków (schola) czy dla ludu, nale

Ŝ

uwzgl

ę

dni

ć

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci tych, którzy maj

ą

 

ś

piewa

ć

. Ko

ś

ciół nie odrzuca od czynno

ś

ci liturgicznych 

Ŝ

adnego 

rodzaju muzyki sakralnej, byleby tylko odpowiadała duchowi samej czynno

ś

ci liturgicznej oraz charakterowi 

poszczególnych jej cz

ęś

ci, i by nie przeszkadzała ludowi w czynnym udziale.” 

W I rozdziale „Instrukcji Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watyka

ń

skim II - (8 II 1979)” w 

punkcie 10 mo

Ŝ

na przeczyta

ć

„10. Wszystkie 

ś

piewy przeznaczone do u

Ŝ

ytku liturgicznego maj

ą

 mie

ć

 aprobat

ę

 Konferencji Episkopatu Polski, 

albo przynajmniej Władzy Diecezjalnej. Nie wolno w liturgii wykonywa

ć

 utworów o charakterze 

ś

wieckim”. 

W tym samym dokumencie w punkcie 20 rozdziału II stwierdzono: 

„20. Podczas liturgii nie wolno wykonywa

ć

 muzyki maj

ą

cej charakter wyra

ź

nie 

ś

wiecki np. jazzu, big-beatu itp. 

Muzyka ta nie jest zgodna z duchem i powag

ą

 liturgii, nie sprzyja jej refleksyjnemu prze

Ŝ

ywaniu, a ponadto 

cz

ę

sto wył

ą

cza całe zgromadzenie wiernych od udziału w 

ś

piewie. Poza liturgi

ą

 mo

Ŝ

na urz

ą

dza

ć

 specjalne 

nabo

Ŝ

e

ń

stwa gromadz

ą

ce młodych ludzi uprawiaj

ą

cych ten rodzaj muzyki. Duszpasterze maj

ą

 obowi

ą

zek tak 

kierowa

ć

 tymi nabo

Ŝ

e

ń

stwami, by miały one charakter religijny i by zawsze z nich płyn

ę

ło dobro duchowe 

uczestników”.  

Ze wzgl

ę

du na sakralny charakter liturgii 

ś

lubnej to wła

ś

nie do organisty nale

Ŝ

y odpowiednia ocena i dobór 

repertuaru (równie

Ŝ

 je

ś

li w liturgi

ę

 wł

ą

czaj

ą

 si

ę

 zespoły muzyczne i soli

ś

ci). To zawsze on powinien mie

ć

 

ostateczne słowo umo

Ŝ

liwiaj

ą

ce wykonanie jakiego

ś

 utworu lub nie. Je

ś

li chodzi o utwory na organy solo, które 

mo

Ŝ

liwe s

ą

 do wykonania w czasie ceremonii 

ś

lubnej to literatura organowa zna ich niesko

ń

czenie wiele. Przede 

wszystkim nale

Ŝ

y zwróci

ć

 uwag

ę

 na przygrywki chorałowe z cantus firmus i mniejsze formy instrumentalne. Tacy 

kompozytorzy jak: D. Buxtechude, J. S. Bach, G. Böhm czy A. Guilmant lub Ch. M. Widor bardzo cz

ę

sto pisali 

utwory z przeznaczeniem do wykonania ich wła

ś

nie w czasie nabo

Ŝ

e

ń

stwa. Przygrywki chorałowe zawieraj

ą

 

tematy zaczerpni

ę

te z chorałów protestanckich 

ś

piewanych w ko

ś

ciołach, a wi

ę

c w czasie mszy. Odpowiednio 

dobrane (wa

Ŝ

ne jest tłumaczenie tytułu) mog

ą

 by

ć

 bardzo pomocne. Ich zwarta tre

ść

, krótka forma i pi

ę

kne 

chorałowe melodie bogato zdobione w sam raz wystarczaj

ą

, aby wypełni

ć

 muzyk

ą

 czas Przygotowania Darów lub 

Komunii 

ś

wi

ę

tej. Mo

Ŝ

na wymieni

ć

 takie tytuły jak: „Liebster Jesu” (Jezu drogi – na Komuni

ę

 lub Uwielbienie), 

„Komm, Heiliger Geist” (Przyjd

ź

 Duchu 

Ś

wi

ę

ty – na Przygotowanie Darów), Kyrie eleison, Gloria, Sanctus, Agnus 

Dei – fragmenty z ornamentowanym tematem gregoria

ń

skim (np. alternatim z mszy Couperina – na Komuni

ę

), i 

wiele innych. S

ą

 to utwory, jak ju

Ŝ

 powiedziano, o charakterze sakralnym, odwołuj

ą

cym si

ę

 w swej tre

ś

ci do 

„cytatów melodycznych” z pie

ś

ni ko

ś

cielnych czy Pisma 

Ś

wi

ę

tego. Tak samo utwory „cytuj

ą

ce” fragmenty chorału 

gregoria

ń

skiego, czy to konkretnych kompozycji, czy to cz

ęś

ci stałych mszy, s

ą

 tutaj bardzo wskazane. Równie

Ŝ

 

sonaty pisane przez kompozytorów z przeznaczeniem dla ko

ś

ciołów lub fragmenty mszy alternatim (np. 

Couperina) s

ą

 tutaj bardzo dobrym wyj

ś

ciem. Słowem: wszystko co odnosi si

ę

 bezpo

ś

rednio do tekstów 

ś

wi

ę

tych 

background image

 

lub zatwierdzonych przez odpowiednie władze, lub maj

ą

ce charakter sakralny, nie 

ś

wiecki. Tymi samymi 

kategoriami powinni

ś

my si

ę

 kierowa

ć

 w doborze pie

ś

ni. Wskazane jest pisanie nowych pie

ś

ni na 

ś

lub opartych na 

bezpo

ś

rednich cytatach z czyta

ń

, ewangelii czy Słowa traktuj

ą

cego w Biblii o miło

ś

ci. Ci

ą

gle jest brak 

odpowiednich materiałów, wi

ę

c nale

Ŝ

y zach

ę

ca

ć

 siebie nawzajem do odwagi w tworzeniu nowych dzieł. 

Zabronione powinno by

ć

 w trakcie mszy 

ś

lubnej wykonywanie takich dzieł jak: „Pory roku” A. Vivaldiego, 

„Marzenie” R. Schumanna, muzyka z filmu „Misja” E. Morriconego, muzyka z filmu „Shreck”, kompozycje 

zespołów „The Beatles”, „ABBA”, oraz innych zespołów tworz

ą

cych muzyk

ę

 rozrywkow

ą

X. Podsumowanie. 

Powy

Ŝ

szy artykuł nie wyczerpuje w pełni tematyki poruszonego zagadnienia. Kwestie doboru repertuaru – 

zarówno pie

ś

ni jak i utworów instrumentalnych, poza wy

Ŝ

ej wymienionymi Władzami Ko

ś

cielnymi reguluj

ą

 te

Ŝ

 

czynniki lokalne, narodowe i okoliczno

ś

ciowe. Celem artykułu jest pomoc organistom i kapłanom, by jak najlepiej 

zrozumieli istot

ę

 mszy 

ś

lubnej od strony muzycznej, oraz przedstawienie jedynie propozycji pie

ś

ni i niektórych 

utworów, które mo

Ŝ

na wykorzysta

ć

. Cało

ść

 zagadnienia powinna doczeka

ć

 si

ę

 odpowiedniego, szerszego 

opracowania na postawie dost

ę

pnych dokumentów Ko

ś

cioła i w oparciu o praktyk

ę

 na stanowisku organisty. 

Pozostaje mie

ć

 nadziej

ę

Ŝ

e takowa w krótkim czasie si

ę

 uka

Ŝ

e i b

ę

dzie jeszcze bardziej pomocna ni

Ŝ

 powy

Ŝ

szy 

artykuł. 

Stanisław Diwiszek 

Zmieniony: Niedziela, 24 Luty 2013 14:01