plik

TERAZ MOŻEMY

TO POWIEDZIEĆ

Dr. Morris R. Ungren

1991

Wydano w originale przez:

Grace Church

7886 Brentwood Cove

Southaven, Mississippi 38671, USA

TERAZ MOŻEMY TO POWIEDZIEĆ

Lekarz Łukasz napisał dwie historyczne księgi: Dzieje Apostolskie

oraz   Ewangelię,   którą   nazwano   jego   imieniem.   Pan   William   M.
Ramsay   (1851   -   1939),   szkocki   archeolog   i   historyk,   autor
kilkudziesięciu ważnych książek i uczestnik wypraw naukowych dla
Oxfordzkiego   Uniwersytetu   oświadcza   w   swojej   książce  Łukasz
lekarz,   że   właśnie   ta   Ewangelia   jest   najstarszą.   Łukasz   był
obdarowany pod względem tematycznego zgromadzania informacji.
Dowodem jest oświadczenie, które składa w Ewangelii Łukasza 1,1 -
4:

Skoro już wielu podjęło się sporządzenia opisu

wydarzeń,

które wśród nas się dokonały,

Jak nam to przekazali naoczni od samego

początku

świadkowie i słudzy Słowa,

Postanowiłem i ja, który wszystko od początku

przebadałem,

dokładnie kolejno ci to opisać, dostojny Teofilu

(umiłowany Boży),

Abyś upewnił się o prawdziwości nauki, jaką

odebrałeś.

Biorąc to pod uwagę i znając wiele chronologicznych szczegółów,

które trzeba razem zestawić, aby przekazać dokładne i szczegółowe
zrozumienie pewnych wydarzeń czasu końca, odczułem, że byłoby
stosownym podać to w pisemnej formie. Przekroczyłem już znacznie
siedemdziesiątkę   i   dojrzałem   w   swoim   myśleniu,   mając   za   sobą
życie   obfite   w   sprawy   Pańskie.   On   użył   mnie   w   wielu   zakresach
usługi, zarówno tutaj jak i zagranicą. Teraz więc w oparciu o Jego
prowadzenie, w pokorny sposób, składam to przed wami. Ta historia
jest   prawdziwa   i   doskonale   uporządkowana,   tak   samo   jak   w
wypadku   Łukasza,   który   był   prowadzony   w   swojej   generacji,   by
napisać do UMIŁOWANEGO BOŻEGO, TEOFILA.

Może najpierw zacytuję fragment Nowego Testamentu Berkeleya

1 Kor. 1, 26-31. (Tłumaczenie niedostępne w języku polskim — wyd.)

Przypatrzcie się zatem sobie, bracia, kim jesteście

według powołania waszego, że niewielu jest między
wami mądrych według ciała, niewielu możnych,
niewielu wysokiego rodu,

Ale to, co u świata głupiego, wybrał Bóg, aby

zawstydzić mądrych, i to, co u świata słabego,
wybrał Bóg, aby zawstydzić to, co mocne,

I to, co jest niskiego rodu u świata i co

wzgardzone, wybrał Bóg, w ogóle to, co jest niczym,
aby to, co jest czymś, unicestwić,

Aby żaden człowiek nie chełpił się przed obliczem

Bożym.

Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie

Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i
sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,

Aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się

chlubił.

Kaznodzieja Branham był w najwyższym stopniu wierny zadaniu,

do którego Bóg go predestynował i wyznaczył. Nie był usunięty ze
sceny z powodu niedoskonałości swojej nauki czy objawienia. Nie
był on też wyjęty ze scenariusza czasu końca z powodu wskazania
błędu,   który   wkradł   się   do   Międzynarodowej   Społeczności
Biznesmenów Pełnej Ewangelii. Niektórzy z przeciwników kaznodziei
Branhama   chcą,   abyście   w   to   wierzyli.   Nieprawdą   jest   również
oświadczenie, że jego dusza przebywa w piekle, jak stwierdził jeden
z   obecnych   zarządców   FGBMFI.   Wypadek   samochodowy   był
dopuszczony   przez   Boga,   aby   potknęli   się   mądrzy   i   potężni.
Kaznodzieja   Branham   otrzymał   objawienie   dwa   lata   przed   swoim
odejściem   do   Domu,   że   opuści   nas   w   wieku   56  lat   i  że   umrze   z
powodu urazu głowy. To, jak i wiele innych proroctw i przepowiedni
zostało zarejestrowanych na ponad 1000 taśm magnetofonowych, a
później wydanych w formie broszur. Obecnie tych pozycji jest tak
dużo   jak   tych,   które   zostały   wydane   w   okresie   całego   wielkiego
dorobku kaznodziei Charlesa  Spurgeona. Istnieje grupa mądrych i
inteligentnych ludzi, którzy posiadają duchowy wgląd i rozeznanie,
dostrzegając   i   rozumiejąc   to,   co   Bóg   czyni.   Żaden   z
denominacyjnych   systemów   nie   może   wyprodukować   nawet
odrobiny tego, co potrafił ten prorok przy pomocy Słowa Bożego. On
zawstydził ich wszystkich. Był pokornym i niepiśmiennym sługą jak
ci, o których czytaliśmy w Biblii. Bóg nie wybrał zielonoświątkowca,
by   przemówił   do   tej   generacji.   Kaznodzieja   Branham   był   rażąco
podrabiany   przez   niektórych,   jednak   ich   naśladownictwo   jest
wyjątkowo   śmieszne,   kiedy   to   z   uwagą   porównamy.   Ich   dar
przypuszczania  stał   się   pośmiewiskiem   w   porównaniu   z   tą
rzeczywistą sprawą!

Wszyscy prawdziwi prorocy są przeznaczeni na brutalną śmierć.

To właśnie cechuje prawdziwego proroka. Jezus powołuje się na to w
Ewangelii   Łukasza   13,   33.   FGBMFI,   zielonoświątkowcy   i
charyzmatycy   po   prostu   nie   rozpoznali,   że   mieli   do   czynienia   z
GŁÓWNYM   PROROKIEM,   który   został   powołany,   by   zakończyć
ZIELONOŚWIĄTKOWE ŚWIĘTO.

Oni zapomnieli również, że zanim Bóg kiedykolwiek poruszy się na

scenie,   On   trzyma   się   jednej   stałej   zasady.   Objawia   się   najpierw
swoim prorokom, by Jego wybrani wiedzieli, co On czyni (Amos 3,
7). Z tego powodu Izrael nie rozpoznał dnia swego nawiedzenia. Oni
nie   słuchali   tego,   który   miał   Ducha   Eliasza,   który   był   posłany   od
Boga w osobie Jana Chrzciciela w tamtym dniu. Była to niezbędna
usługa głównego proroka, który poprzedził i wprowadził PIERWSZY
ADWENT. To jest ten wzór! Tak samo miało się stać z pogańskim
Kościołem. Zanim mógł nastać DRUGI ADWENT, musiała się wpierw
pojawić   służba   głównego   proroka,   aby   przedstawić   wybranym
Bożym, to co On czyni i sposób w jaki to czyni. Fundamentaliści i

Ewangeliczni popełnili poważny błąd.Oni głosili i nauczali o bliskim
przyjściu Jezusa Chrystusa, zapomnieli jednak, że Bóg musi wpierw
posłać proroka, aby przedstawić Jego, tak samo jak uczynił to Jan
Chrzciciel.   Jezus   pouczył   nas   u   Mateusza   17,   11:   „A   On,
odpowiadając,   rzekł:   Eliasz   przyjdzie   i   wszystko   odnowi.   Lecz
powiadam wam, że Eliasz już przyszedł i nie poznali go”. To właśnie
przydarzyło   się   kościołowi   żydowskiemu,   a   ta   sama   rzecz   ma
miejsce   obecnie   w   kościele   z   pogan.   „Nie   może   więc   przyganiać
kocioł garnkowi”.

Następnie Piotr mówi również w Dziejach Apostolskich 3, 19-21:

Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były

zgładzone grzechy wasze,

Aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał

przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa,

Którego musi przyjąć niebo aż do czasu

odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił
Bóg przez usta świętych proroków swoich.

Jest pewnym, że to, co było nazwane Przebudzeniem Późnego

Deszczu  nie   przywróciło   Słowa,   o   którym   jest   tutaj   mowa.   To
przebudzenie,   które   rozpoczęło   się   w   1948   roku   przywróciło
duchowe   dary,   które   w   1906   roku   zostały   zamanifestowane   na
Azusa   Street   (wylanie   Ducha   Świętego)   i   wiele   denominacyjnych
kościołów stało się niezależnych. Bóg przeznacza i przygotowywuje
proroka przed jego narodzeniem. Prorocy ze służbą  wkładania  rąk
nie mogą tworzyć dalszych proroków! Dar proroctwa i wypowiedzi w
wydaniu takiego proroka musi być rozsądzany (1 Koryntian 14, 29).
Nikt   jednak   nie   może   rozsądzać   proroka,   przy   którym   Bóg
umieszcza swój potwierdzony znak. Kto mógłby osądzać Mojżesza,
Jezusa, Pawła czy Eliasza, który został posłany, zanim ziemia spłonie
przy pomocy bomby atomowej, jak wskazuje Malachiasz 3, 19-24:

Bo oto nadchodzi dzień, który pali jak piec. Wtedy

wszyscy zuchwali i wszyscy, którzy czynili zło, staną
się cierniem. I spali ich ten nadchodzący dzień, –
mówi Pan Zastępów – tak, że im nie pozostawi ani
korzenia, ani gałązki.

Ale dla was, którzy boicie się mojego imienia,

wzejdzie słońce sprawiedliwości z uzdrowieniem na
swoich skrzydłach. I będziecie wychodzić z
podskakiwaniem, jak cielęta wychodzące z obory.

I podepczecie bezbożnych tak, że będą prochem

pod waszymi stopami w dniu, który Ja przygotowuję

— mówi Pan Zastępów.

Pamiętajcie o zakonie Mojżesza, mojego sługi,

któremu przekazałem na Horebie ustawy i prawa
dla całego Izraela!

Oto Ja poślę wam proroka Eliasza, zanim przyjdzie

wielki i straszny dzień Pana,

I zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku

ich ojcom, abym, gdy przyjdę, nie obłożył ziemi
klątwą.

To prawda, że ludzie osądzają tych proroków, ale czynią to

błędnie.   Nie   zdają   sobie   sprawy,   że   to,   co   oni   mówią   w   imieniu
Pańskim, nie wypełnia się bezpośrednio, lecz czasami czeka się 25
lub 40 lat. Jezus prorokował o zniszczeniu Jerozolimy, a wypełniło się
to   40   lat   później!   Oral   Roberts   nie   jest   prorokiem.   To,   co   on
prorokował zawiodło wiele razy. Stwierdził na przykład, że Bóg mu
powiedział,   by   budował   ogromny   szpital,   a   to   zawiodło.   Bóg   nie
popełnia   błędów,   kiedy   przemawia   przez   swoich   proroków.   On
przyjął   psią   zapłatę,   aby   poprawić   wizerunek   swojej   pożerającej
pieniądze   telewizyjnej   usługi,   kiedy   V   Księga   Mojżeszowa   23,18
[Biblia Gdańska – wyd.] mówi: „Nie wnoś zapłaty nierządnicy, ani
zapłaty   psa   w   dom   Pana,   Boga   twego,   za   jakikolwiek   ślub,   bo
obrzydliwością   u   Pana,   Boga   twego,   jest   to   oboje”.   Czy   możecie
sobie   wyobrazić   prawdziwego,   potwierdzonego   proroka   Bożego
czyniącego kiedykolwiek taką rzecz?

PROROK DO POGAN

Kaznodzieja Terry Sproule, wybitny biblijny uczony z Edmonton w

Kanadzie, pastor dużej kaplicy Słowo Życia napisał książkę na temat
tego proroka. Zacytuję z niej kilka paragrafów.

„

Jezus został pewnego razu zapytany przez swoich uczniów: Jaki

będzie znak Twego przyjścia i końca świata?[Mateusz 24, 3]. On
odpowiada przy pomocy dość długiej rozprawy na temat wydarzeń,
które miały miejsce od tego czasu aż do zakończenia i wnioskuje, że
tym znakiem jest drzewo figowe [Mateusz 24, 32]”.

„

Istnieje pewna kontrowersja pomiędzy studentami Biblii o to, czy

figowe drzewo reprezentuje Izrael i czy Jezus wskazywał na to, że
będzie to głównym znakiem końca  świata, by zostali przebudzeni
wybrani na Jego Powtórne Przyjście. Zostało to dalej poparte Jego
Słowem   u   Łukasza   21,   24:  I   padną   od   ostrza   miecza,   i   zostaną
uprowadzeni do niewoli u wszystkich narodów, a Jerozolima będzie
zdeptana   przez   pogan,   aż   się   dopełnią   czasy   pogan.   Ten
prorokowany odnośnik do pozycji Izraela w stosunku do pogan mógł

się wypełnić tylko po zakończeniu II wojny światowej. Izrael,
przechodząc przez wielkie cierpienia, został wezwany ze wszystkich
krajów Europy i powrócił do kraju, który jest ich dziedzictwem. Ten
maleńki, świeżo urodzony naród, stanął przed przeszkodami nie do
przezwyciężenia, jednak zaskoczył świat, odnosząc sukcesy w
wojnach, stając się dominującą militarną siłą na Bliskim Wschodzie”.

„

Nie tylko to, oczywiście, było przepowiedzianym znakiem

odnoszącym   się   do   końca   świata   i   przyjścia   Chrystusa   po   swoją
Oblubienicę. Lista ta jest o wiele dłuższa, zawierając w sobie takie
wydarzenia   jak   wzrost   poznania,   co   jest   powtórką   z   dni   Noego   i
Lota,   powstanie   antychrysta...   Tak   więc   wzrastające   natężenie
wypełnionych   proroctw,   a   także   ustawiczny   wzrost   zachwiań
klimatycznych   na   zmagającej   się   ze   sobą   ziemi,   przekonał
naukowców,   ekonomistów,   polityków   i   psychiatrów,   jak   również
teologów, że główna katastrofa wisi w powietrzu”.

ZNAK PROROKA

„

Ten znak jest wyjątkowy, ponieważ jest Bożym oryginalnym

sygnałem, który poprzedza każde główne  biblijne wydarzenie.  Jak
na   ironię   w   jednym   czasie,   ukazuje   się   Jego   najbardziej   jaskrawy
znak a również najbardziej przeoczony i błędnie zrozumiany. Zaiste,
nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli nie objawił swojego planu
swoim   sługom,  prorokom  [Amos.  3,7].  Boży  wzór  działania  wśród
Jego ludu zawsze zawierał w sobie służbę proroka. Amos wyraził to,
że   Bóg   nie   czyni   NIC   bez   tego,   by   wpierw   posłał   proroczego
zwiastuna. Nawet powierzchowne studium historii Pisma odsłoni, że
działo   się   dokładnie   tak,   jak   zostało   to   oświadczone.   Tragiczną
stroną   historii   jest   fakt,   że   proroków   witano   najczęściej   ze
sceptycyzmem i obelgami.  Bez względu na to jak  potężnym  było
Boże   potwierdzenie,   cierpieli   oni   ze   strony   tych,   do   których   byli
posłani. Jezus wyraził to przed faryzeuszami w Ewangelii Mateusza
23,   31-36,   gdzie   objawił,   że   oni   i   ich   ojcowie  są   winni   całej
sprawiedliwej krwi proroków od Abla do Zachariasza”.

„

Będziemy próbować pokazać fakt, że Bóg, aby podtrzymać tę

boską ciągłość, raz jeszcze obiecał światu proroczego posłańca, aby
obwieścił   Jego   Drugie   Przyjście...   tylko   jedna   służba   w  tym  wieku
spełnia   kryteria   takiego   posłańca...   William   Branham   był
potwierdzony przez Boga, uznany przez jego pokolenie za głównego
proroka,   a   następnie   odrzucony   przez   krnąbrne   i   aroganckie
laodycejskie pokolenie”.

CO MÓWI PISMO?

Są miejsca Pisma, które potwierdzają, że miał pojawić się prorok,

który   poprzedzi   powtórne   przyjście   Jezusa   Chrystusa.   Istnieje
szeroko rozpowszechniony pogląd, że od czasu pierwszego przyjścia
Jezusa Chrystusa, Bóg nie posyła już więcej proroków, by usługiwali
Jego ludowi. Cielesny wykład Pism takich jak u Łukasza 16, 16 (Do
czasów   Jana   był   zakon   i   prorocy)   i   List   do   Hebrajczyków   1,1
(Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy
do ojców przez proroków; ostatnio, u kresu tych dni przemówił do
nas   przez   swego   Syna)   traktują   jako   dowód.   Niech   zostanie   to
wyraźnie powiedziane. Te miejsca Pisma nie wskazują na zaniknięcie
proroków.   One   oświadczają   tylko,   że   cząstkowe   Słowo,   które   ci
prorocy   wypowiadali,   było   w   pełni   wyrażone   w   Chrystusie,   tym
Logos (Słowo), kiedy Ono zjawiło się w ciele. W Nowym Testamencie
nie brakuje proroków, którzy pojawili się po Chrystusie, nie wliczając
w to nawet proroczych usług, które oczywiście manifestowały się w
apostołach takich jak Piotr, Paweł i Jan. Efezjan 3, 1-5:

Dlatego ja, Paweł, jestem więźniem Chrystusa

Jezusa za was pogan — bo zapewne słyszeliście o
darze łaski Bożej, która mi została dana dla
waszego dobra,

Że przez objawienie została mi odsłonięta

tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem.

Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie

tajemnicy Chrystusowej,

Która nie była znana synom ludzkim (prorokom,

Ezechiel 2,1) w dawnych pokoleniach, a teraz
została przez Ducha objawiona Jego świętym
apostołom i prorokom...

Paweł pokazuje tutaj, że nowotestamentowi prorocy nie tylko

istnieją,   lecz   są   ustanowieni,   by   nieść   tajemnice
starotestamentowych   proroków   (synów   człowieczych),   które   w
czasie  zakonu były widoczne  tylko w kształcie cienia.  Ostatnio, u
kresu   tych   dni,   przemówił   do   nas   przez   swego   Syna,   definiuje
poselstwo wszystkich proroków i apostołów, którzy pojawili się po
Pierwszym   Przyjściu   Chrystusa.   Syn   ciągle   przemawia   przez   Jego
ustanowionych   posłańców.   Pisma   jednoznacznie   wyjaśniają,   że
prorocza usługa będzie centralnym punktem końca świata (wieku).
Po   pierwsze   skieruje   ona   pogan   do   prawdziwego   poselstwa   Syna
(Logos   –   Słowo).   Po   drugie   poniesie   ona   poselstwo   Mesjasza   do
Żydów w czasie okresu Wielkiego Ucisku (Objawienie 11). W dalszej
kolejności   ujrzymy   kilka   miejsc   Pisma,   które   we   wspólnym
zestawieniu wskazują na tego posłańca do pogan:

Amos 3, 7
Zaiste, nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli

nie objawił swojego planu swoim sługom, prorokom.

Pamiętajcie! Zanim ma miejsce jakiekolwiek znaczące biblijne

wydarzenie,   Bóg   zawsze   przemawia   do   proroka.   Na   przykład   do
Noego   zanim   przyszła   powódź.   Do   Abrahama   zanim   Sodoma   i
Gomora została spalona. Do Mojżesza, by wyzwolił Izraela. Do Jana
Chrzciciela   zanim   miało   miejsce   Pierwsze   Przyjście   (adwent)
Chrystusa.   Do   Pawła,   by   skierował   się   do   pogan   i   do   dwóch
świadków, którzy będą głosić do żydów z Księgi Objawienia 11 itd.

Malachiasz 3, 23-24
Oto Ja poślę wam proroka Eliasza, zanim przyjdzie

wielki i straszny dzień Pana,

I zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku

ich ojcom, abym, gdy przyjdę, nie obłożył ziemi
klątwą.

Jest tu proroctwo o Duchu Eliasza, którego przyjście poprzedzi

dzień Pański. Każdy student Biblii wie, że wielki i straszny dzień
Pana jest Powtórnym Przyjściem Chrystusa w mocy i sądzie. (Izajasz
2, 12 i 19; I Tesaloniczan 5, 2-3; II Piotra 3, 10)

Zwróćcie uwagę na to podwójne proroctwo. Eliasz przyjdzie

by:

1. Zwrócić serca ojców do dzieci
2. Zwrócić serca dzieci do ojców

Kolejne miejsca Pisma wskażą, w jaki sposób to proroctwo się

wypełniło.

Łukasz 1, 17
On to pójdzie przed Nim w duchu i mocy

Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a
nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych,
przygotowując Panu lud prawy.

Jest tutaj mowa oczywiście o Janie Chrzcicielu, lecz zwróćcie

uwagę, że Duch Święty rozdzielił proroctwo Malachiasza i pokazał,
że Jan Chrzciciel wypełnił jego pierwszą część. Jan nie poprzedził
wielkiego i strasznego Dnia Pańskiego, lecz ziemską służbę Jezusa
jako Dobrego Pasterza.

Mateusz 17, 10-12
I pytali go uczniowie, mówiąc: Czemu więc uczeni
w Piśmie powiadają, że wpierw ma przyjść Eliasz?
A On, odpowiadając, rzekł: Eliasz przyjdzie i

wszystko odnowi.

Lecz powiadam wam, że Eliasz już przyszedł i nie

poznali go...

Zauważcie, w jaki sposób Chrystus podtrzymuje ciągłość

wcześniejszych   miejsc   Pisma   przez   to,   że   On   również   rozdzielił
proroctwo dotyczące służby Eliasza. Jezus wskazuje na to, że część
służby   Eliasza   już   się   wypełniła,   a   część   dopiero   się   wypełni.
Przedstawia   dalszy   aspekt   służby   tego   proroka,   wskazując,   że  on
odnowi wszystkie rzeczy.

II Tesaloniczan 2, 3
Niechaj was nikt w żaden sposób nie zwodzi; bo

nie nastanie pierwej, zanim nie przyjdzie
odstępstwo i nie objawi się człowiek niegodziwości,
syn zatracenia.

Paweł oświadcza, że Dzień Pański nie nadejdzie, dopóki nie

nastanie   odstępstwo   od   wiary.  Odstępstwo  jest   tłumaczeniem
greckiego   słowa  apostasia  i   oznacza   ono  porzucenie   wiary.   Jeśli
czytelnik kontynuuje czytanie II Tesaloniczan 2, zwraca szczególną
uwagę   na   12.   13.   i   15.   wers,   z   których   Paweł   ostrzegał   o
odpadnięciu  od Słowa Bożego przyniesionego przez apostołów. To
właśnie   miało   miejsce   od   około   4.   wieku,   kiedy   kościół
rzymskokatolicki   zyskał   zwierzchność   i   jasno   wynika,   że   zamienił
autorytet   Pisma   na   autorytet   kościoła,   zaślubiając   w   ten   sposób
chrześcijaństwo z pogaństwem.

Dzieje Apostolskie 3, 20-21
Aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał

przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa,

Którego musi przyjąć niebo aż do czasu

przywrócenia wszystkich rzeczy, o czym od wieków
mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.

Piotr również potwierdził fakt, że zanim Chrystus może powrócić

fizycznie musi nastać odrestaurowanie. Słowo  odrestaurowanie  ma
w   języku   greckim   tę   samą   podstawę   słowotwórczą   jak   słowo
przywrócenie.   Możemy   więc   to   odczytać   jako  odrestaurowanie
wszystkich   rzeczy.  Piotr   określa   również,   czym   są   te   rzeczy.

Wszystkie rzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych
proroków swoich. Jest to odrestaurowanie całego Słowa Bożego. Co
jeszcze zostało wypowiedziane przez proroków? (II Piotra 1, 20-21)

Otóż, dla ugruntowania dołączmy teraz nasz biblijny obraz do

naszych końcowych wniosków.

1. Eliasz przyszedł, by odrestaurować wszystkie rzeczy (Mateusz

17, 11)

2. Wszystkie rzeczy muszą zostać przywrócone przed powtórnym

Przyjściem Chrystusa (Dz. Ap. 3, 21)

3. Te wszystkie rzeczy odnoszą się do Bożego Słowa, które

przyszło przez Jego proroków (Dz. Ap. 3, 21)

Objawienie 10, 7
Lecz w dniach, kiedy siódmy anioł się odezwie i

zacznie trąbić, dokona się tajemnica Boża, jak to
zwiastował sługom swoim, prorokom.

Ten siódmy anioł jest określony jako posłaniec, który głosi

tajemnicę Bożą, która była zwiastowana Jego sługom prorokom. Tą
tajemnicą jest tajemnica Chrystusa, który zgodnie z I Tymoteusza 3,
16 jest Bogiem zamanifestowanym w ciele. To ucieleśnienie było
całą treścią poselstwa wczesnego kościoła, proroków i apostołów. W
takim razie ten siódmy anioł potwierdzi to samo Słowo czy Logos
dla pogańskiego Kościoła.

Czytelnik powinien uświadomić sobie, że pierwsze trzy rozdziały

Księgi Objawienia są skierowane do pogańskiego Kościoła. Opisany
jest   w   nich   stan   i  charakterystyka   siedmiu   pogańskich   kościołów,
które znajdowały się kiedyś w Azji Mniejszej. Błędem byłoby sądzić,
że   ten   wykład   miał   zastosowanie   tylko   w   dniu   Jana.   (Jan   był
apostołem,   któremu   zostało   przekazane   objawienie.)   Pierwszy
wiersz Księgi Objawienia charakteryzuje jej zawartość jako  rzeczy,
które   wkrótce   mają   się   stać.   Cała   ta   Księga   jest   prorocza.
Rozpoczyna   się   najbliższą   przyszłością,   kontynuując   przez   okres
pogan   aż   do   powołania   144.000   żydów,   Tysiącletniego   Królestwa,
Sądu przed Białym Tronem, a nawet Nowej Jerozolimy.

Zatem tych siedem kościołów było również proroczych i ich cechy

pasowały   do   siedmiu   wieków,   co   złożyło   się   na   cały   okres
przydzielony przez Boga dla pogan. Od Efezu aż do Laodycei, każdy
wiek miał swego anioła, który przyniósł poselstwo od Boga. Słowo
anioł  znaczy  posłaniec  i   w   tym   wypadku   nie   odnosi   się   do
niebiańskiego   posłańca,   lecz   do   ziemskiego,   przez   którego  Duch
przemawia do zborów. Przez okres ostatnich 2000 lat Bóg wzbudził
serię  wielkich  duchowych  przywódców  takich  jak  Paweł,   Ireneusz,
Martin, Columba, Luter i Wesley, by bronili wiary w każdym wieku

(odnośnie aniołów odsyłam was do przypisu Hebr. 1, 4 w Nowej
Biblii Scofielda).

Ci reformatorzy, szczególnie po okresie ciemnych wieków, byli

namaszczeni   w   celu   rozpoczęcia   tego   odrestaurowania.   Bóg
pobłogosławił   służby   Lutra   i   Wesleya   potężnym   przebudzeniem,
kiedy   oświeciło   ich   światło   Słowa.   Jednak   naśladowcy   tych
posłańców   odmówili   podążania   za   tym   Światłem,   kiedy   Bóg
kontynuował swoje objawienie. Oni zatrzymali się przy częściowym
przywróceniu,   zorganizowali   się   i   stali   denominacją,   a   następnie
duchowo   umarli,   przybierając   identycznie   formalne   cechy   tego
samego   kościoła,   z   którego   zostali  wcześniej   wyzwoleni.   Stąd   też
Objawienie   10,  7  sygnalizuje,  że  służba  siódmego  anioła,   czy  też
anioła do laodycejskiego wieku kościoła, będzie polegała na tym, by
wygłosić całą tajemnicę, która została wcześniej już wspomniana.
Kiedy   zjawia   się   ten   ostatni   posłaniec,   ogłasza   całe   Słowo
(wszystkie rzeczy) od którego ten wczesny kościół odstąpił i objawia
tajemnice   związane   z   pochwyceniem   Kościoła   i   powtórnym
zjawieniem się Pana Jezusa Chrystusa.

Jest to zdumiewające, że tak wielu ludzi, którzy byli świadkami

służby   Williama   Branhama   jest   zapoznanych   tylko   z   pierwszym   i
drugim   pociągnięciem   jego   usługi.   Dotyczyły   one   służby
uzdrowienia   dla   świata.   Bóg   posłużył   się   tą   służbą   przy   pomocy
potężnego znaku-daru, który jej towarzyszył, aby pozyskać uwagę
ludzi. Oni jednak nie dopisali, by iść dalej i poznać, czym jest trzecie
pociągnięcie. Jest ono przywróceniem Słowa składającym się z około
220 poselstw, które w większości zostały wygłoszone w jego zborze,
w Jeffersonville, w stanie Indiana. Akcent nie jest na uzdrowienie,
jak   było   to   w   pierwszych   dwóch   pociągnięciach,   ale   na   Słowo
przywrócone   w   pełni...   Boże   Logos,   które   może   otrzymać   i
przekazać dalej jedynie prawdziwy prorok. Z ponad 1000 religijnych
denominacji,   jakie   znajdują   się   w   Ameryce,   każda   twierdzi,   że
posiada poprawny wykład Słowa. Bóg sam musiał zstąpić na scenę,
aby podać poprawny i doskonały wykład Słowa, tak by zainicjować
proces   pochwycenia.   Wymagało   to   służby   głównego   proroka.
Pochwycenie powinno nastać w efezkim wieku kościoła, oni jednak
zgubili swoją pierwszą miłość. W końcu Kościół wszedł do ciemnych
wieków, gdzie Słowo Boże zostało przyćmione.

BOŻE WYZNACZONE CZASY

„

WSPOMNIJCIE NA SPRAWY DAWNE, ODWIECZNE, ŻE JA JESTEM

BOGIEM I NIE MA INNEGO, JESTEM BOGIEM I NIE MA TAKIEGO JAK JA.

JA OD POCZĄTKU ZWIASTOWAŁEM TO, CO BĘDZIE, I Z DAWNA TO,

CO JESZCZE SIĘ NIE STAŁO. JA WYPOWIADAM SWÓJ ZAMYSŁ, I

SPEŁNIA SIĘ ON, I DOKONUJĘ WSZYSTKIEGO, CZEGO CHCĘ.

PRZYWOŁUJĘ ZE WSCHODU PTAKA DRAPIEŻNEGO, A Z ZIEMI

DALEKIEJ MĘŻA, KTÓRY WYKONA MÓJ ZAMYSŁ; JAK POWIEDZIAŁEM,
TAK TO WYKONUJĘ, JAK POSTANOWIŁEM, TAK TO CZYNIĘ”. [Izajasz
46, 9-11]

14 maja 1948 roku Izrael stał się narodem, proroczy zegar zaczął

znowu tykać. Był to znak końca.

„

JEŚLI CHCESZ WIEDZIEĆ JAKA JEST GODZINA, OBSERWUJ

IZRAEL!”

Bóg przygotowywał drogę już 15 lat wcześniej, kiedy SŁUP OGNIA

(często   fotografowany)   pojawił   się   nad   niedużym   baptystycznym
kaznodzieją 11 czerwca 1933 roku,  kiedy chrzcił  nawróconych  do
Pana   Jezusa   Chrystusa   w   rzece   Ohio   w   przemysłowym,
przybrzeżnym miasteczku Jeffersonville, w stanie Indiana. To, że Bóg
wybrał   baptystę   a   nie   zielonoświątkowca,   by   wygłosił   to   główne
poselstwo   przywrócenia,   z   pewnością   było   naganą   ich
nowoczesnego stanowiska!

Od tego momentu aż do końca 1965 roku ten główny prorok

pozostawił bezpośrednie dziedzictwo od Boga dla wybranej i
powołanej grupy ludzi. To dziedzictwo zawiera sporo ponad tysiąc
poselstw na taśmach magnetofonowych, oraz w formie książkowej,
przeznaczonych dla naszej wiedzy i pożytku.

9 listopada 1989 roku upadł Mur Berliński, wypełniając to, co Bóg

objawił swemu prorokowi. Przekazał on to proroctwo 19 marca 1962
roku   w   poselstwie  Znak   Nasienie   czasu   końca,  w   Tifon,   stan
Georgia. „ISTNIAŁO RZYMSKIE PRZEBUDZENIE. KIEDY ONI ODDADZĄ
TĘ   WSCHODNIĄ   CZĘŚĆ   BERLINA,   WTEDY   TO   UMIEŚCI   RZYMSKIE
IMPERIUM   DOKŁADNIE   NA   TĘ   SAMĄ   POZYCJĘ,   NA   JAKIEJ
ZNAJDOWAŁO   SIĘ   W   CZASACH   JEZUSA”.   Było   to   wypowiedziane
przez kaznodzieję Branhama 27 lat wcześniej. On odszedł ze sceny
ćwierć   wieku   temu,   licząc   do   roku   1991,   w   którym   napisano   tę
książkę.

Tak więc, jeśli jesteś zdumiony tymi szokującymi wydarzeniami,

które   wstrząsnęły   Związkiem   Radzieckim   i   Wschodnią   Europą,
świadczy   to,   że   byłeś   w   jakimś   wytwornym   towarzystwie.   Świat
spoglądał   ze   zdumieniem,   kiedy   Michaił   Gorbaczow   poszedł   na
ustępstwa w sprawie kontroli zbrojeń, następnie spotkał się z Janem
Pawłem II i stał cicho, kiedy Wschodnie Niemcy zburzyły Berliński
Mur, który stał tam przez całe pokolenie. Reżim komunistyczny w
Rumunii uległ zmianie i komunistyczne rządy Polski, Czechosłowacji
i Węgier poddały się dramatycznym zmianom. Dean Rusk, Robert
McNamara oraz William Fulbright, cała wcześniejsza Rada Ministrów
Stanów Zjednoczonych była ogromnie zdziwiona.

Wszystko się rozpoczęło, kiedy sługa wysokiego kalibru Karol

Wojtyła   został   pontyfikowany   w   1978   roku   jako   JAN   PAWEŁ   II.
Pierwsze narzędzie jakim się posłużył to SOLIDARNOŚĆ. Wepchnął
on   na   międzynarodową   arenę   RELIGIJNY   NACJONALIZM   jako
narzędzie SPOŁECZNEJ WOLNOŚCI. Miało to swój debiut na wrogim
terenie Związku Radzieckiego współdziałając, w tym samym czasie,
ramię   w   ramię   z   podstawowymi   przesłankami   kapitalistycznego
supermocarstwa,   STANAMI   ZJEDNOCZONYMI.   DR.   MALACHIASZ
MARTIN, dobrze poinformowany jezuita i współpracownik sławnego
kardynała Bea, skomentował to w swojej książce KLUCZE TEJ KRWI,
której objętość wynosi 734 stronice. „WSZYSTKO MUSI SIĘ ZMIENIĆ!
POLSKI   PAPIEŻ...   JEGO   PIERWSZYM   WYZWANIEM   BYŁA:   POLSKA”.
Miało to miejsce 2 czerwca 1979 roku, kiedy on wstąpił do ostatniej
rozgrywki tysiąclecia. Komunizmowi zostało rzucone wyzwanie!

Od tego czasu sławni mediatorzy zaczęli zabiegać choćby o

krótkie   spotkanie   z   Janem   Pawłem   II.   Chylący   się   ku   upadkowi
polityczni   liderzy   zaczęli   maszerować   do   Rzymu.   Międzynarodowi
menadżeży przychodzą i odchodzą. (Dlaczego menadżeży?) Dziwna
rzecz,   ale   zachodni   globaliści   myślą,   że   to   oni   zarządzają
wprowadzanie   zmian.   TO   PRAWDA!   Jest   to   RZYMSKIE
PRZEBUDZENIE,   które   zapowiedział   kaznodzieja   Branham.
Wschodnia   Europa   i   Rosja   nie   staną   się   takimi   demokratycznymi
państwami   jak   Ameryka.   Oni   akceptują   teraz   kościół.   Doznali
zmiany   w   kierunku   EKONOMICZNEGO   RYNKU,   co   wprowadziło
system rywalizacji. Wiele wydarzeń, które miały miejsce w Europie
w   czasie   ostatnich   chwil   1989   i   1990   roku   jest   bezpośrednio
powiązanych   z   Objawieniem   17   i   częścią   Księgi   Daniela   7.   W
poselstwie   OSKARŻENIE   w   1963   roku   kaznodzieja   Branham
powiedział: KOMUNIZM I KATOLICYZM POŁĄCZĄ SIĘ RAZEM. To się
stało w 1989 roku. I znowu prorok miał rację!

Katolicki kościół powrócił po 72 latach. Kościół został odrzucony

na początku XX wieku, podczas bolszewickiej rewolucji, która miała
miejsce w 1917 roku.

Ósmy król z Księgi Objawienia 13, 11 jest KOŚCIELNYM KRÓLEM,

którym będzie, jak powiedział prorok, PAPIEŻ, KTÓRY WYCHODZI Z
AMERYKI   ZGODNIE   Z   PROROCTWEM!   W   czasie   Burzy   Pustynnej
oglądaliśmy jednostki militarne NARODÓW ZJEDNOCZONYCH, które
ustawiły   się   do   walki   przeciw   Irakowi,   starożytnemy   Babilonowi
według   Pisma.   Jednego   z   tych   dni   zobaczymy   te   same   wojska
Narodów   Zjednoczononych,   łącznie   ze   Stanami   Zjednoczonymi,
wyruszającymi przeciw Izraelowi. To, co widzieliśmy w czasie Burzy
Pustynnej było przeglądem tego, co leży przed Izraelem.

Istnieją tylko 4 pogańskie światowe królestwa. To 4. i ostatnie

pojawia się teraz w całej swojej pełni. Ameryka wkrótce zapomni o

Izraelu i połączy się z Arabami. Teraz Ameryka flirtuje z Arabami.
Izrael   jest  niewygodą,   że   tak   powiem.   Księga   Zachariasza   12,   3
mówi:  W   owym   dniu   uczynię   z   Jeruzalemu   ciężki   kamień   dla
wszystkich ludów. Każdy, kto go będzie podnosił, ciężko się zrani,
gdy   zbiorą   się   przeciwko   niemu   wszystkie   narody   ziemi.   W   1957
roku   kaznodzieja   Branham   prorokował   w   poselstwie   WTEDY
PRZYSZEDŁ JEZUS, kiedy się modlił: PANIE, TY WIESZ, ŻE AMERYKA
POŁĄCZY SIĘ Z ARABAMI PRZECIW IZRAELOWI I BĘDZIE PRZEKLĘTA.

DWÓCH POSŁAŃCÓW DO SODOMY

Tych dwóch posłańców do Sodomy z pewnością należycie

wykonuje swoje zadanie. Oral Roberts razem z Davidem Du Plessis
wprowadzili zielonoświątkowy ruch do ekumenizmu. Billy Graham
szczerze wierzy, że część jego misji polega na udzieleniu pomocy
dla kościoła katolickiego. Odsyła nawróconych z katolickiego
kościoła z powrotem do kościoła Matki.

W 1980 roku, w styczniowym wydaniu SOBOTNIEGO

WIECZORNEGO   ZWIASTUNA   został   zamieszczony   artykuł   Billy
Grahama   zatytułowany   PAPIEŻ,   PIELGRZYM,   BUDOWNICZY
MOSTÓW. Wypowiedział  się on na temat papieża Jana Pawła II, o
czym wspomniał Dr. Malachiasz Martin w swojej książce KLUCZE TEJ
KRWI,  jako   o   największym   przywódcy   współczesnego   świata   i
jednym z największych  moralnych i duchowych przywódców  tego
wieku. Wysnuwa on końcowy wniosek, pisząc:  Papież Jan Paweł II
dążył do tego, by przemawiać tak, do spragnionych duchowo w tym
wieku, jak chrześcijanie przemawiali przez stulecia do pragnących
duchowego  pokarmu   każdego  wieku,  wskazując   im na  Chrystusa.
Zarówno ty jak i ja wiemy, że papieski system nie wskazuje ludziom
na   Chrystusa.   Ten   system   wskazuje   ludziom   dziewicę   Marię.   W
telewizyjnym   wywiadzie   Dr.   Malachiasz   Martin   powiedział,   że:
Papież Jan Paweł II polega również na działaniu niebios, które ma
miejsce przez matkę Bożą. Ta Maria jednoczy razem 1 miliard ludzi
w  świecie  islamu,  800  milionów  ludzi   w  Indiach,   ponad  1  miliard
ludzi w Chinach i 120 milionów ludzi w Japonii.

Billy Graham to człowiek znajdujący się w zamieszaniu, który w

swojej   nieświadomości   został   użyty   przez   szatana,   aby   założyć
fałszywe królestwo antychrysta, które dojdzie do swego szczytu pod
zwierzchnością   jednej   głowy   pod   postacią   ogólnoświatowego
kościelnego   władcy.   Taki   rozwój   wydarzeń   jest   całkiem   możliwy
zanim przeminą lata dziewięćdziesiąte.

Charyzmatycy i zielonoświątkowcy są również zwiedzeni i w

zamieszaniu. Brat Branham powiedział Davidowi Du Plessis w 1950
roku, że on wprowadzi zielonoświątkowców do ekumenicznego

ruchu.   Osiągnął   to   przed   swoim   odejściem   w   1987   roku.   Tacy
charyzmatycy   jak   Bob   Mumford,   Ern   Baxter,   Oral   Roberts   i
Międzynarodowa   Społeczność   Biznesmenów   Pełnej   Ewangelii   już
tam powróciła, biorąc Rzym w swoje objęcia. Ich  mowa w obcych
językach  jest   sądem   skierowanym   przeciwko   nim,   tak   samo   jak
napis   w   obcych   językach   na   ścianie   babilońskiego   pałacu   był
skierowany   przeciwko   ucztującym   na   święcie   Baltazara.   Jest   to
wielkie zwiedzenie z Mateusza 24, 24:  Powstaną bowiem fałszywi
mesjasze  (znaczenie słowa  Mesjasz  to  Chrystus)  i fałszywi prorocy
(kaznodzieje)  i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można,
zwieść   i   wybranych.   Oczywiście   nie   jest   to   możliwe   w   wypadku
wybranych, lecz tak to wygląda z niewybranymi, głupimi pannami z
Mateusza 25.

MIĘDZYNARODOWA SPOŁECZNOŚĆ

BIZNESMENÓW PEŁNEJ EWANGELII

Jednymi z pierwotnych założycieli FGBMFI byli Demos Shakarian,

Carl Williams, Henry Carlson, Clayt Sonmore i jedenastu innych. Na
początku   lat   50.   pan   Sonmore   miał   wiele   poważnych   dyskusji   z
kaznodzieją   Branhamem.   W   lutym   1958   roku,   podczas   swego
pobytu na Jamajce, kaznodzieja Branham objawił mu wiele rzeczy
dotyczących   świata   polityki   i   duchowych   wydarzeń,   wymieniając
role jakie odegrają w tym pewne jednostki i organizacje. Pomiędzy
tymi   oświadczeniami   była   przepowiednia:   TEN   POWSZECHNY   I
DRUZGOCZĄCY   CHARYZMATYCZNY   KOMPROMIS   POPROWADZI   W
KOŃCU   WSZYSTKO   POPRZEZ   TEN   ŚRODKOWY   DZIEDZINIEC
ZAMIESZANIA Z POWROTEM DO RZYMU.

Ten środkowy dziedziniec nawiązuje do świątyni, która był typem

ŚWIĘTEGO MIEJSCA. Oto trzy wielkie święta izraelskie:

ŚWIĘTO PASCHY
ZIELONE ŚWIĘTA
ŚWIĘTO NAMIOTÓW
Były one również cieniami okresów czasu:
ŚWIĘTO PASCHY TYPEM ZBAWIENIA
ZIELONE ŚWIĘTA TYPEM CHRZTU DUCHEM ŚWIĘTYM
ŚWIĘTO NAMIOTÓW TYPEM POWROTU DO EDENU Z OBECNOŚCIĄ

PANA (To święto mogło być obchodzone dopiero po tym, co miało
miejsce na GÓRZE ZACHODZĄCEGO SŁOŃCA)

Ten „środkowy dziedziniec zamieszania” to zielonoświątkowcy. W

świętym miejscu świątyni stało siedem świeczników, które
reprezentowały siedmiu posłańców do siedmiu wieków kościoła,
którzy wypełnili siedem proroczych wieków z Księgi Objawienia, z
rozdziałów 2 i 3. W tym środkowym przedsionku znajdował się stół z

chlebem   pokładnym,   który   w   Piśmie   zawsze   reprezentował   Słowo
Boże.   Ten   chleb   był   przygotowywany   przez   kapłanów,   którzy   byli
ludźmi   zajmującymi   się   Słowem   Bożym.   To   jest   właśnie   to,   co
wskazuje na to zamieszanie. Poprzez wieki kościoła to kapłaństwo
(usługujący)   zmieszało   swoją   mądrość   z   Bożym   Słowem,   co
wyprodukowało skrzyżowane Słowo. Rozważcie fakt, że w dzisiejszej
Ameryce znajduje się setki chrześcijańskich denominacji, a jednak
żadna   z   nich   nie   mówi   tak   samo.   Zielone   Święta   z   Dziejów
Apostolskich   2   były   narodzeniem   wieków   kościoła.   Wszystkie
kościoły   istnieją   właśnie   z   powodu   tego,   co   się   tam   stało.
Obchodzenie   tego   święta   stało   się   naprawdę   „środkowym
dziedzińcem zamieszania”.

Podczas trzygodzinnej konferencji na Jamajce, kaznodzieja

Branham   powiedział   panu   Sonmore,   że   GODZINA   CIEMNOŚCI
ZSTĘPUJE NA ZIEMIĘ, A PO 1977 ROKU BYŁO TAK CIEMNO, ŻE NIE
WIDZIAŁ   JUŻ   ŻADNEJ   PRZYSZŁOŚCI.   Wygląda   to   jak   jakieś
wtrącenie,   przerwę   w   czasie,   w   której   kaznodzieja   Branham,   po
okresie tej przepowiedni, przynosi znowu prorocze tematy w swoich
poselstwach.

Kaznodzieja Branham podzielił się wcześniej z panem Sonmore

opinią   o   sile   odchylenia   się   i   odstępstwa,   które   rozpoczęło   się   i
zaczęło   funkcjonować   w   CHARYZMATYCZNO   –   EKUMENICZNYM
PRZEBUDZENIU znanym pod inicjałami C.E.R. Kaznodzieja Branham
prorokował,   że   cielesne   i   intelektualne   decyzje   C.E.R.   będą
wychwalane przez denominacje i ekumenizm i że one odrestaurują i
ugruntują   dogmatyczną   strukturę   kościoła.   Będą   oni   promować
nikolaityzm i odnowią stosunki z Rzymem i jego córkami, spomiędzy
których zostali wydaleni pierwotni zielonoświątkowcy.

Aż do ostatnich kilku lat istniała wielka przepaść pomiędzy

protestantami   a   katolikami.   Potem   pojawił   się   na   scenie   John
Kennedy i został wybrany na prezydenta przez wpływ głosujących
kobiet.  Tylko  prawdziwy   prorok  mógł  przepowiedzieć  dialog,  który
ma   obecnie   miejsce   pomiędzy   systemem   katolickim   a
protestanckim.   „Mowa   w   obcych   językach”   i   charyzmatyczne
przeżycia   zostały   wprowadzone   do   tych   skostniałych   kościołów
przez niektórych członków FGBMFI. Wydarzyło się to w latach 50. i
na początku lat 60. Tym sposobem, te dwie zupełnie oddalone od
siebie   gałęzie   chrześcijańskiego   kościoła,   zaczęły   się   zbliżać.
Zdecydowana   większość   chrześcijańskich   kościołów   wierzy   w
tysiącletnie   panowanie   Chrystusa,   wierząc,   że   kościół   jest   tym
Królestwem. Są też tacy, którzy zajmują się tym, co ma miejsce po
Tysiącleciu.   Są   też   dzisiaj   odłamy,   które   nauczają   o   Panowaniu,
Odbudowywaniu   i   Królestwie,   które   teraz   ma   miejsce.   To   właśnie
doprowadzi do  chrześcijańskiej ekonomii,  a wtedy pojawi się obraz

bestii,   o   którym   prorokował   kaznodzieja   Branham.   Amerykański
ekumeniczny protestantyzm tworzy wierny wizerunek władzy, jaką
jest   Rzym,   łącząc   się   z   nim,   a   to   wszystko   staje   się   światowym
systemem kościołów antychrysta. Kaznodzieja Branham prorokował
w   poselstwie   zatytułowanym   DZIEJE   DUCHA   ŚWIĘTEGO,
wygłoszonym w 1954 roku, że takie rzeczy będą miały miejsce

„

Wierzę, że jednego z tych dni, kiedy Zjednoczona Federacja

Kościołów   będzie   działać   i   TEN   NOWY   PAPIEŻ   WYŁONI   SIĘ   ZE
STANÓW   ZJEDNOCZONYCH   I   ZDOBĘDZIE   UZNANIE   ZGODNIE   Z
PROROCTWEM   (Objawienie   13,   11-18   ...ta   bestia   pełna   mocy,   to
Stany   Zjednoczone,   a   te   dwa   rogi   reprezentują   państwową   i
kościelną moc), oni uformują posąg dla bestii (Rzymu). Mówię wam,
PRAWDZIWY BOŻY KOŚCIÓŁ zostanie zgromadzony razem”.

Ruch charyzmatyczny, jako fałszywy prorok, udzielił tej bestii

życia. Ogromny zastęp amerykańskich chrześcijan został zwodniczo
poprowadzony, by przekazać życie i moc Rzymowi. Kaznodzieja
Branham powiedział: „W OSTATECZNYM ROZRACHUNKU RZYM
KONTROLUJE EWANGELICZNE I CHARYZMATYCZNE DZIAŁANIA”.

Podczas Międzynarodowej Ewangelicznej Konferencji w 1983 roku,

Billy   Graham   włączył   światowe   ogniwa   zielonoświątkowo-
charyzmatyczne   do   swojego   stowarzyszenia   w   Amsterdamie.   Na
drugim   Międzynarodowym   Kongresie   Ogólnoświatowego
Ewangelizmu w Manilii (11-20 lipca 1989 roku) prowadzonym przez
Grahama,   główny   nacisk   został   położony   na   przeszkolenie
ewangelicznych   chrześcijan   w   nauce   charyzmatycznej.   A  dalej,   w
1990 roku, pod kierownictwem Billy Grahama, Misja Quebec kieruje
się   na   Watykan.   Wtedy   to   ewangeliczni   i   zielonoświątkowcy
nastawili się w pełni na ekumenizm.

W 1956 roku grupa FGBMFI wybrała świeckie królestwo, które

zostało   ukształtowane   w   oparciu   o   ludzką   mądrość,   zamiast
kontynuować   współpracę   z   Bożym   prorokiem,   który   został   przed
nimi   postawiony.   Kaznodzieja   Branham,   podobnie   jak   biblijny
Samuel, był potwierdzonym Prorokiem, Sędzią i Widzącym. Potrafił
w   bardzo   umiejętny   sposób   rozsądzić   pomiędzy  kosztownym   a
plugawym.   Jednak   to,   przez   Boga   ustanowione   kierownictwo,
zostało odrzucone 27 czerwca 1956 roku, kiedy CHARYZMATYCZNO
– EKUMENICZNE PRZEBUDZENIE zostało im przedstawione. W tym
dniu Boża Chwała podniosła się z tego ŚRODKOWEGO DZIEDZIŃCA i
opuściła   ich...   Fundamentalne   i   ewangeliczne   denominacje
zatrzymały się przy ZIELONYCH ŚWIĘTACH i ŚWIĘCIE PASCHY.

Historia zanotowała, że w środę 27 czerwca 1956 roku na

konferencji FGBMFI kaznodzieja Branham przemawiał przed wielką
ilością delegatów i zaproszonych gości. Zgromadził się tam
ZIELONOŚWIĄTKOWY DZIEDZINIEC. Był tam kaznodzieja David Du

Plessis   i   Oral   Roberts.   Duch   Boży   wypisał   niewidzialne   litery
ICHABOD (Chwała odeszła – wyd.) jako następstwo tego, co miało
miejsce w tym dniu. W siedmiu wiekach kościoła nastała zmiana z
powodu   wydarzeń,   które   zostały   zapoczątkowane   w   tym
niesławnym   dniu.   Ta   zmiana   dotyczyła   nie   tylko   tego   wieku,   ale
całego   kierunku   okresu   czasu   pogańskich   wieków   kościoła,   które
miały swój początek w dniu Zielonych Świąt w Dziejach Apostolskich
2. Ta duchowa śmierć, która wstąpiła, nie objawiła się bezpośrednio.
Tak samo jak fizyczna śmierć z powodu nieposłuszeństwa Adama i
Ewy. Nie stało się to od razu, choć Bóg to do nich powiedział.

Demos Shakarian, Henry Krause, Clayt Sonmore i kaznodzieja

William   Branham   spotkali   się   wieczorem,   dzień   wcześniej,   by
ustalić,   co   przedstawią   ludziom   na   tej   konferencji.   Następnego
wieczoru,   podczas   głównego   spotkania,   wyszło   ze   zgromadzenia
prorockie ostrzeżenie:

„

Powstańcie, poświęćcie się, oddzielcie się i oczyście ten lud!

Poświęćcie się na dzień jutrzejszy, ponieważ TAK MÓWI PAN, Bóg
Izraela. Pomiędzy wami znajduje się przeklęta rzecz! Nie możecie
się ostać przed swoimi nieprzyjaciółmi, dopóki to przekleństwo nie
będzie spomiędzy was usunięte. O poranku będziecie przyniesieni
przed Moje oblicze, by samemu się osądzić i jeśli się nie
zastanowicie, wtedy Ja was osądzę”.

Tego dnia na podwyższeniu siedzieli: Oral Roberts, Tommy Hicks,

David Du Plessis, Gordon Lindsay, Demos Shakarian, Henry Krause,
William Branham i Clayt Sonmore. Pan Sonmore był gospodarzem
tej   konferencji,   która   miała   miejsce   w   Minneapolis,   w   stanie
Minnesota.   Oral   Roberts   i   David   Du   Plessis   przedstawili   na   tej
konferencji sprawy, które miały miejsce w ekumenicznej działalności
Światowej   Rady   Kościołów.   Nowy   pomysł   CHARYZMATYCZNO   –
EKUMENICZNEGO   PRZEBUDZENIA   został   przedstawiony   2000
osobom na tej konferencji .

ARKA POJAWIŁA SIĘ NA DRODZE

By zrozumieć tło tego, co w końcu zrodziło Charyzmatyczno –

Ekumeniczne Przebudzenie i jakie jest jego powiązanie z FGBMFI,
koniecznym jest zająć się formacją o nazwie RUCH PÓŹNEGO
DESZCZU z 1948 roku. Prawdę mówiąc był to wczesny deszcz, który
spadł na zgromadzenia na ULICY AZUSA w Los Angeles w 1906 roku,
a wcześniej w Topeka, Kansas.

Z powodu kontaktów, które miałem z tą sprawą, czułem się w

obowiązku,   aby   przedstawić   tę   historię.   Pani   Ungren   i   ja
zrezygnowaliśmy   ze   służby   wśród   Południowych   Baptystów,   aby
przyjąć powołanie do pracy w bardzo dużym zborze w Detroit,  w

stanie   Michigan.   Była   to   MISYJNA   KAPLICA   BETEZDA.   Byłem
zaproszony do tej pracy z powodu mojej literackiej przeszłości, by
być wydawcą miesięcznego czasopisma oraz przygotowywać serie
lekcji   szkoły   niedzielnej   i   tomiki   różnych   poselstw.   W   okresie
tamtego przebudzenia ludzie przybywali z całego świata, a wśród
nich   mnóstwo   kaznodziejów.   Pomiędzy   tymi,   którzy   przybyli   w
różnym   okresie   czasu   byli   Mattsson-Boze   z   NIEZALEŻNEGO
ZGROMADZENIA   BOŻEGO   w   Chicago   oraz   Lewi   Pethrus,   pastor
wielkiego Filadelfijskiego Zboru w Sztokholmie w Szwecji. Ten zbór
był   jednym   z   największych   zgromadzeń   na   świecie.   Byli   oni
wydawcami   codziennej   gazety   o   ogólnokrajowym   zasięgu   oraz
posiadali   ogólnoświatową   sieć   radiową.   Kaznodzieja   Pethrus   był
wcześniej baptystycznym kaznodzieją.

Dalszym dobrze znanym kaznodzieją był Dr. Thomas Wyatt,

usługujący   SKRZYDEŁ   UZDROWIENIA,   stacji   radiowej   w   Portland,
Oregon. Wcześniej był on metodystycznym kaznodzieją. Te audycje
były   nadawane   przez   sieć   ABC   i   552   Zjednoczone   Stacje.   W
późniejszym   okresie   audycje   te   były   nadawane   z   budynku
ambasady   w   większym   mieście   Los   Angeles.   Przybył   również
kaznodzieja Ivan Spencer. Zgromadzał on razem ponad 100 zborów
na północnym wschodzie, które nosiły nazwę ZIELONOŚWIĄTKOWE
ZGROMADZENIA   ELIM.   Przybyli   również   tacy   jak   Dr.   Paul   Grubb,
pastor   Kaplicy   Wiary   i   wydawca   GŁOSU   WIARY,   magazynu   z
Memphis,   Tennessee.   Również   Dr.   Earl   Lee   z   Los   Angeles   i   F.G.
Conley z Tulsa, Oklahoma, który nadawał GODZINĘ STARODAWNEJ
RELIGII.   Przybył   również   kaznodzieja   Stanley   Frodsham.   Był   on
wydawcą   ZIELONOŚWIĄTKOWEJ   EWANGELII,   oficjalnego
wydawnictwa Zgromadzeń Bożych przez 28 lat. Przybyli ci, a także
wielu   innych   wspaniałych   i   szanowanych   kaznodziejów.   Wiedzieli
oni,   że   coś   złego   dzieje   się   z   organizacyjnym   systemem
zielonoświątkowców.

Ruch Późnego Deszczu został zapoczątkowany w 1948 roku w

North Battleford w Kanadzie i szybko rozprzestrzenił się na całym
świecie.   Na   początku   nie   było   miejsca   na   zaszczyty,   honory   ani
zawodowych   kaznodziejów.   Większość   odczuwała,   że   Bóg   nie
pobłogosławi   czegoś,   co   sprawi   podział   Jego   ludu   na   oddzielne
grupy duchowieństwa  i laików. Pierwotnie,  Ruch Późnego Deszczu
wierzył, że Boży lud jest królestwem kapłanów, składających się ze
wszystkich tych, którzy posiadają chrzest Duchem Świętych. Tak czy
owak, nie trwało długo, kiedy ten Ruch zaczął dzielić się na różne
odłamy.   Wśród   niektórych   zaczął   być   widoczny   nikolaityzm   przy
budowaniu Królestwa z innymi. Były jakieś błędy w doktrynie. Około
1952 roku Ruch Późnego Deszczu zgubił swój rozmach. Było kilku,
którzy usiłowali być Królami Wzgórza. Wszystkie te elementy złożyły

się na upadek tego ruchu.

SŁOWNIK ZIELONOŚWIĄTKOWYCH I CHARYZMATYCZNYCH

RUCHÓW   poświęca   20   długich   paragrafów   manifestacji   Ruchu
Późnego   Deszczu.   Jest   w   nim   kilka   podobieństw   do   wczesnego
zielonoświątkowego przebudzenia, które rozpoczęło się w misji na
ulicy Azusa w Los Angeles w 1906 roku. W Kaplicy Stone w Chicago,
Illinois,   gdzie   pastorem   był   William   H.   Piper,   publikowano
czasopismo o nazwie EWANGELIA PÓŹNEGO DESZCZU, a miało to
miejsce w 1908 roku. Wydano również kilka książek, a jedna z nich
nosiła   nazwę   PRZYMIERZE   PÓŹNEGO   DESZCZU,   którą   napisał   D.
Wesley Myland. Posiadam tę książkę w mojej prywatnej biblioteczce.
Kaznodzieja   Myland   był   wykształconym   kaznodzieją
metodystycznym   i   obdarowanym   nauczycielem   wczesnej   nauki
zielonoświątkowej.

Kilka rzeczy wywarło wpływ na początki Ruchu Późnego Deszczu:

–

książka Franklina Halla na temat postu i modlitwy

–

zarządzanie zboru wzorem Niezależnych Zgromadzeń Bożych,

których nauka była w rzeczywistości ugruntowana na książce o
nauce kościoła wydanej przez Lewi Pethrusa

–

Nowa rzecz, o której prorokował Izajasz, a w szczególności

początek służby Williama Branhama

Ważną publikacją w tamtym czasie było ŚWIĘTO NAMIOTÓW

wydane   przez   George   H.   Warnocka.   Teza   zawarta   na   tych   122
stronicach była prosta. Święto Paschy wypełniło się w śmierci Jezusa
Chrystusa na Golgocie. Święto Zielonych Świąt spełniło się w czasie
Pięćdziesiątnicy   w   2.   rozdziale   Dziejów   Apostolskich.   Zaś   Święto
Namiotów   nie   wypełniło   się   jeszcze,   miała   tylko   miejsce   jego
częściowa manifestacja w czasie przebudzenia Późnego Deszczu w
1948 roku. Takie były jego myśli i wielu w tamtym czasie to przyjęło.

W 1961 roku moja mama i mój tata zapytali kaznodzieję

Branhama,   co   sądzi   o   książce   ŚWIĘTO   NAMIOTÓW.   Odpowiedział:
Nie   sądzę,   by   nastał   już   na   to   odpowiedni   czas.   Oczywiście,
wydarzenie z Góry Zachodzącego Słońca nie miało jeszcze miejsca.
Stało   się   to   28   lutego   1963   roku.   Były   jeszcze   inne   cechy
przebudzenia Późnego Deszczu, takie jak nacisk na usługujące dary
z 4. rozdziału Efezjan, fundamentalne nauki z Hebrajczyków 6, 1-2 i
nauczanie na podstawie cienia naturalnej świątyni.

Kiedy ruch Późnego Deszczy przeminął, pojawiła się grupa

biznesmenów,   która   była   zmartwiona   zanikiem   duchowości
zielonoświątkowego   systemu.   Oddzielili   się   oni   od   grzechu
nikolaityzmu,   pychy,   budowania   królestwa   i   kultu   osobowości.   Ta
mała grupa biznesmenów określiła się mianem MIĘDZYNARODOWEJ
SPOŁECZNOŚCI   BIZNESMENÓW   PEŁNEJ   EWANGELII.   Zaczęli   oni
funkcjonować w 1952 roku i od roku 1953 ich liczba znacząco rosła.

Końcem 1952 roku pani Ungren i ja opuściliśmy Detroit, gdy

dojrzeliśmy   negatywne   tendencje   wkradające   się   do   tego   ruchu.
Następnie   po   krótkim   pobycie   w   czasie   roku   szkolnego   w   Tulsa,
Oklahoma, powróciliśmy razem z Południowymi Baptystami, czując
się   jakoś   zniechęceni.   Byli   też   inni,   którzy   mieli   takie   odczucia   i
przestali identyfikować się z tym ruchem.

W tym czasie FGBMFI kontynuowała, mając w myślach swój

pierwotny zamiar i do 27 czerwca 1956 roku zostało uformowanych
około   15   oddziałów.   Dzisiaj   jest   ich   około   3000.   Kaznodzieja
Branham   był   między   nimi   należycie   przyjęty   jako   prorok
ustanowiony przez Boga. Był on dla nich prorokiem-stróżem. W tych
latach kaznodzieja Branham był często wzywany, aby usługiwać dla
tych biznesmenów. Na drugiej Międzynarodowej Konferencji, która
odbyła się w Constitution Hall w Waszyngtonie D.C. w 1954 roku był
on   głównym   mówcą.   Na   jednym   z   tych   zgromadzeń,   został
wykonany zapis video, który nosił tytuł: GŁĘBINA WZYWA GŁĘBINĘ.
Taśma ta jest ciągle dostępna. Mam jej kopię.

Tak wyglądały te sprawy w okresie kilku następnych lat. W lutym

1963 roku miała  miejsce w Phoenix,  Arizona  konferencja FGBMFI.
Był to moment, kiedy Pan wypowiedział przez swego proroka swoje
zupełne niezadowolenie  z FGBMFI,  ponieważ  stali się jak wszyscy
pozostali.   „PO   PROSTU   KOLEJNA   ORGANIZACJA,   TAKA   JAK
WSZYSTKIE   POZOSTAŁE”.   Po   tym,   kiedy   Pan   wyraził   swój   gniew,
został on podniesiony przez Ducha Pańskiego i okręcony dwa razu o
360   stopni,   a   potem,   kiedy   opuszczał   podwyższenie,   zawołał
donośnym   głosem:   „WYJDŹ   Z   POMIĘDZY   NIEJ   LUDU   MÓJ!”.   W
przeciągu   kilku   chwil,   po   tym,   kiedy   to   powiedział,   śpiesznie
zwołano posiedzenie zespołu kierowniczego.

Na tym spotkaniu zgromadziło się 19 mężczyzn. Został

przedstawiony   następujący   wniosek:   „JUŻ   NIGDY   WIĘCEJ   WILLIAM
BRANHAM NIE ZOSTANIE ZAPROSZONY JAKO MÓWCA NA ŻADNE Z
PRZYJĘĆ FGBMFI”. Ten wniosek został przegłosowany w stosunku 17
do 2. Jako następstwo tego wniosku, Carl Williams i Clayt Sonmore
(obaj byli vice prezydentami FGBMFI) wystosowali swoją rezygnację,
w   przypadku   przyjęcia   tej   decyzji   i   zapisania   jej   w   protokole.   Ze
względu   na   duże   znaczenie   ich   osobowości   i   świadomość,   że   ich
odejście wywarłoby znaczny wpływ na tę społeczność, wniosek ten
został uchylony i usunięty z protokołu.

Chociaż większość tych mężczyzn przy ponownym głosowaniu

opowiedziała się za usunięciem tego wniosku z protokołu, to jednak
ciągle byli oni przekonani, aby ograniczyć i zepchnąć na boczny tor
usługę tego proroka. Od tego dnia rozpoczęło się pogardzanie
Słowem Pańskim, szemranie przeciwko temu prorokowi. Oni zaczęli
się wypowiadać przeciwko posłańcowi, którego Bóg posłał do zboru

w   Laodycei.   Był   to   kościół   zielonoświątkowy   w   ŚRODKOWYM
DZIEDZIŃCU ZAMIESZANIA. Choć William Branham przemawiał do
nich od czasu do czasu aż do końca 1965 roku, w gruncie rzeczy
było   to   jednak   bez   efektu.   Naturalnie,   zwykły   rozsądek   zapyta   o
fakt,   czy   jest   możliwe,   aby   jedna   osoba   była   w   porządku,   a
rozrastająca  się  organizacja  setek wpływowych  mężów w błędzie.
Istnieje jednak wykład do tego w Piśmie. W dniach 400 proroków
Achaba był na ziemi jeden Micheasz (I Królewska 22). Historia, która
tam   miała   miejsce,   udowodniła,   że   Micheasz   miał   rację   i   był
potwierdzony. Tak samo będzie z tym prorokiem.

KONIEC EPOKI

Epoka wielkiego przebudzenia doszła do końca. Od czasu Bożego

nawiedzenia   w   North   Battleford,   w   Kanadzie,   w   1948   roku,   głos
Williama   Branhama   był:   „GŁOSEM   WOŁAJĄCEGO   NA   PUSTYNI
ZIELONOŚWIĄTKOWEJ”. Od 1963 roku aż do 1965 roku był to Głos
Boży   kończący   tę   epokę.   Bóg   przemawiał   przez   swego   proroka,
zakończając   ZIELONOŚWIĄTKOWE   ŚWIĘTO.   Bóg   zsyłał   im   „Deszcz
Żniwny”,   prawdziwy   późny   deszcz,   który   był   obiecany   na   czas
końca.   Było   to   rzeczywiste  wylanie,   jako   rezultat   trzeciego
pociągnięcia usługi proroka Eliasza. Były to następstwa wydarzenia
na GÓRZE ZACHODZĄCEGO SŁOŃCA. Czasopismo Life opublikowało
to   zdarzenie.   Zostało   to   zamieszczone   w   czasopiśmie  Science,   a
również w corocznym wydaniu Encyklopedii Colliera. To wydarzenie
miało   miejsce   28   lutego   1963   roku,   wkrótce   potem   Bóg   odrzucił
FGBMFI i cały pozostały przedsionek zielonoświątkowy.

BOŻA ARKA PORUSZYŁA SIĘ

Bóg kierował wybrany Boży lud na Święto Namiotów. On prowadził

ich do absolutnych prawd, które znajdowały się poza wewnętrzną
zasłoną. Bóg powiadomił Swego proroka, aby zapisał kilka spraw w
marcu 1962 roku, odnośnie tego, co będzie miało miejsce w
przyszłości. Jest to długie proroctwo zapisane w dwóch wydanych
książkach:

MÓWIONE SŁOWO JEST ORYGINALNYM NASIENIEM strona 114. do

120.

WYKŁAD SIEDMIU WIEKÓW KOŚCIOŁA strona 153. do 158.
Obie te książki można otrzymać pod adresem Voice of God, P.O.

Box 950, Jeffersonville, IN 47131 USA. Dostępne są również
oryginalne taśmy z tymi poselstwami.

Ten posłaniec do siódmego wieku kościoła zasiał Nasienie całej

Biblii, od nasienia wężowego do posłańca wczesnego deszczu. Było

to   pierwsze   i   drugie   pociągnięcie   usługi   proroka,   skierowane   do
przedsionka zielonoświątkowego w latach 1948 do początków 1963
roku. Kaznodzieja Branham często wypowiadał się, że jego służba
ulegnie   zmianie.   Zapis   zmiany   tej   służby   był   zamieszczony   w
gazecie   ZWIASTUN   WIARY   w   1956   roku,   podczas   wywiadu   z
Mattssonem-Boze. Wspomniał on o tym później, kiedy mówił o wizji,
w   której   były   trzy   pociągnięcia.   To   trzecie   pociągnięcie   nie   było
skierowane do każdego, ponieważ nie każdemu było ono odsłonięte.
Teolodzy zapomnieli, że Bóg umieścił strażników, którzy występują
pod   nazwą   Czterech   Żywych   Istot   (Objawienie   4),   stojąc   przed
bramą powrotną do Edenu. Poszukujący mogą przystąpić do Boga
tylko   przez   jednego   z   tych   strażników.   Jest   koniecznością,   by
poszukujący dowiedział się o tych strażnikach, jeśli chce podejść do
Boga w tym wieku. Musi to być dokładnie zgodne z Bożym Słowem.
Bóg   zmienił   okres   czasu   przez   służbę   tego   głównego   proroka,   a
pogański kościół przeoczył to, dokładnie tak jak Izrael! Dopóki oni
nie   usłyszą   i   nie   zrozumieją   Słów   tego   proroka,   nie   poznają   nic
więcej   tak   jak   Izrael,   który   nie   usłuchał   i   nie   zrozumiał   Jana
Chrzciciela.

To trzecie pociągnięcie usługi wywołało ludzi z

Zielonoświątkowego Święta. Ta nowa i zmieniona służba tego
posłańca do siódmego wieku kościoła jest objawiona w poselstwie
„KIM JEST TEN MELCHISEDEK?”.

PROROK DO POGAN

Czterdzieści lat po Bożym nawiedzeniu na ulicy Azusa w 1906

roku,   Pan   odwiedził   i   przygotował   niewykształconego,   wiejskiego
pastora   baptystycznego,   który   nazywał   się   WILLIAM   MARRION
BRANHAM. Miało to miejsce w 1946 roku w ukrytej jaskini, blisko
Greensmill,   14   mil   od   Jeffersonville,   Indiana.   Wcześniej,   kiedy   15
czerwca 1933 roku chrzcił 17. osobę w rzece Ohio, zjawił się nad
nim   Słup   Ognia.   Przemówił   z   Niego   głos:   „JAK   JAN   CHRZCICIEL
PRZEDSTAWIŁ PIERWSZE PRZYJŚCIE CHRYSTUSA, TY PRZEDSTAWISZ
POWTÓRNE   PRZYJŚCIE   JEZUSA   CHRYSTUSA”.   Było   tam
zgromadzonych tysiące ludzi, a sprawozdanie o tym zamieszczono
w gazecie.

Czterdzieści to liczba związana w Biblii z okresem próbnym,

testowaniem i karceniem. Uczeni są zgodni co do jej ważności, z
powodu częstotliwości z jaką występuje.

Anioł posłany od obecności Bożej odwiedzając go, przekazał mu

polecenie i pouczenie odnośnie dwóch darowanych mu Bożych
znaków, które otrzymał jako dar uzdrawiania dla świata. William
Branham był zwiastunem przebudzenia, które zaalarmowało wielu

szukających   Pana.   Wieści   o   nawiedzeniu   anioła   i   wyraźna
manifestacja   tych   dwóch   darów   potwierdzająca   to,   co   ten   anioł
powiedział, szybko rozeszła się po całym świecie. Pomiędzy wieloma
wydarzeniami,   które   miały   wtedy   miejsce,   nastąpiło   również
nawiedzenie Boże w małej grupie w North Battleford w Kanadzie.
Następnie   to  samo  wydarzyło  się  w  Detroit,  Michigan,   gdzie  pani
Ungren   i   ja   zostaliśmy   powołani   do   dużego   zboru   nazwanego
MISYJNĄ   ŚWIĄTYNIĄ   BETEZDA.   Opuściliśmy   kościół   Południowych
Baptystów, by przenieść się do tamtego.

Zgromadzenia trwały ustawicznie dniem i nocą przez wiele

miesięcy. To nawiedzenie było tak potężne, że dotknęło osobistego
życia   wielu   zielonoświątkowców   i   zielonoświątkowych   denominacji
na całym świecie, powodując zainteresowanie, podziw, pragnienie,
a nawet strach. Powstali nowi usługujący w wielu innych miejscach.
Ewangelizacyjne i uzdrowieniowe kampanie dotknęły tysiące ludzi w
wielkich   miastach   Ameryki.   Zgromadzenia   ewangelizacyjne   miały
miejsce   w   ogromnych   namiotach   i   potężnych   salach.   Na
przebudzeniowej scenie pojawili się nowi ewangeliści, tacy jak: Oral
Roberts, Tommy Hicks, Paul Cain, Gordon Lindsay, Clifford Ericson,
Sam Todd, A.A. Allen, Velmer Gardner, O.L. Jaggers, T.L. Osborn, Ivan
Spencer, Dr. Thomas Wyatt, Raymond T. Richey, Dr. Paul N. Grubb i
wielu innych.

W kwietniu 1948 roku zaczęto wydawać czasopismo GŁOS

UZDROWIENIA   (teraz   nosi   nazwę   „Chrystus   dla   narodów”).   Jego
głównym celem było propagowanie cudu usługi kaznodziei Williama
Branhama.  Później  pod  patronem   tego  czasopisma  przedstawiano
raporty   o   usługach   i   działaniach   wielu   uzdrowieniowych
ewangelistów.   Nie   będzie   to   nieodpowiedzialnym   stwierdzić,   że
każda   denominacja,   każdy   niezależny   kościół,   włączając   w   to
wszystkich   zielonoświątkowców   i   charyzmatyków,   wszyscy   oni
zostali   w   pewnej   mierze   dotknięci   działaniem   tego   nawiedzenia.
Lata   czterdzieste   i   pięćdziesiąte   to   okres   godzin   wielkiego
przebudzenia!

Kiedy spoglądamy wstecz na rok 1948, poznajemy, że był to

bardzo znaczący rok. Był ustawiany scenariusz czasu końca. Nowa
obsada ludzi i nowe zdarzenia pojawiły się na głównym planie
sceny:

–

Została zapoczątkowana służba Billy Grahama w Los Angeles

–

Rozpoczęła się uzdrowieniowa usługa Orala Robertsa. Miało to

miejsce w Barton Show Grounds w Tulsa, Oklahoma. (Tych dwóch,
Graham i Roberts byli posłańcami do nowoczesnej Sodomy. Typ ich
usługi   znajduje   się   w   I   Mojżeszowej   19.   Jezus   prorokował,   że
wydarzy   się   to   ponownie   (Ew.   Łukasza   17,   28),   kiedy   powiedział:
„Tak   będzie   znowu   jak   w   dniach   Lota”.   Oczywiście,   to   jest   ten

kościół, który obecnie znajduje się w stanie Sodomy. Nikt temu nie
może zaprzeczyć, widząc, że oni ustanawiają homoseksualistów do
usługi i wyszło na światło dzienne, że są tam i lesbijki).

–

Została założona Światowa Rada Kościołów

–

W San Francisco zostały zorganizowane Narody Zjednoczone

–

Izrael stał się narodem

–

Rozpoczęła się służba Williama Branhama

–

Rozpoczęło się przebudzenie Późnego Deszczu

Pod koniec 1947 roku William Branham znalazł się w Vancouver, w

Brytyjskiej Kolumbii. Grupa studentów z biblijnej szkoły Rose of
Sharon w North Battleford, w Kanadzie, zaczęła uczęszczać na jego
zgromadzenia. Powrócili oni pełni podziwu dla tego, co zobaczyli i
usłyszeli. Powrócili ze złamanymi sercami, pełni zdecydowania, by
poznać więcej z tych Bożych głębin, zamanifestowanych w potężnej
służbie znaku-daru kaznodziei Branhama. Przebudzenie przedarło
się do szkoły i zaniechano regularnych lekcji. Był płacz i wołanie od
przedsionka aż po pulpit. Wstawiali się tak długo, aż Bóg usłyszał
ich krzyk.

Było to 12 lutego 1948 roku, kiedy Bóg zstąpił na nich. Miały

miejsce cuda, uzdrowienia i manifestacja darów. Ludzie przybywali
ze   wszystkich   stron.   Spali   w   samochodach,   ponieważ   kwatery   w
promieniu   100   mil   były   wypełnione.   Chociaż   manifestacja   darów
była  czymś normalnym  we  wczesnych  apostolskich  kościołach,  te
wydarzenia   jednak   wzbudziły   strach   w   całym   zielonoświątkowym
systemie   zorganizowanej   religii   tylko   dlatego,   że   nie   porafili   tego
kontrolować! Bóg jednak przeskoczył przez ich denominacyjne płoty.
Otworzył   więzienia   ich   religijnych   betonowych   tuneli.   Systemy
umieściły tam strachy na wróble. Jednak tam, gdzie widzisz jakieś
strachy   na   wróble,   tam   z   pewnością   jest   jakiś   dobry   pokarm!   To
Boże nawiedzenie przyniosło radość dla niezliczonych tysięcy ludzi.
Pani   Ungren   i   ja   byliśmy   świadkami   tego   wszystkiego.   Był   to
odświeżający deszcz... było to dalsze wylanie  wczesnego deszczu.
Byłoby jednak zbyt pochopnym nazwać to  późnym deszczem. On
nie mógł przyjść, dopóki nie pojawiło się trzecie pociągnięcie służby
proroka z Malachiasza 4 [Malachiasz 3, 23-24 brytyjskiego tłum. –
wyd.].

Ewangelia Królestwa jest tutaj ponownie! Potwierdzeniem jest

dojrzałość,   która   przyszła   do   wywołanej   oblubienicy,   a   wtedy
przychodzą   prorokowana  presja  i  nacisk.   To   pojawi   się   wkrótce,
podczas kiedy ten OBRAZ BESTII będzie utrwalony. Możemy sobie
tylko   wyobrazić,   jaki   strach   zapanuje   w   tym   czasie   w   sercach
przywódców   tych   denominacyjnych   organizacji.   Denominacje
posnęły   snem   śmierci.   Oni   nie   wiedzą,   co   Bóg   obecnie   czyni   w
tajemnicy.   Wszyscy   oni   weszli   do   religii,   tradycji,   kompromisu   i

odstępstwa.   To,   co   Bóg   czynił,   nie   było   dla  każdego.   To   było   dla
wieków kościoła. Bóg współdziała dzisiaj z małą grupą ludzi. Jest to
grupa   orła,   pod   czwartą   Żywą   Istotą,  Orłem   w   locie.   Bóg   przez
swego proroka pozwolił im poznać przed czasem dokładnie to, co
wydarzy się w bezpośredniej przyszłości. Oni są jedynymi ludźmi,
którzy   to   wiedzą!   Pozostali   przypuszczają,   że   wiedzą,   jednak
przeoczyli to kompletnie. Oni dojdą do poznania po fakcie, będzie
jednak zbyt późno. „On przyszedł, a jednak nie poznali go!”

Około 1952 roku tak zwany Późny Deszcz stracił swój rozmach i

wyczerpał   się   przez   ducha   nikolaityzmu,   budowanie   królestwa,
błędnie   prorokujących   kaznodziejów,   apostołów   i   proroków,   jak
również   z   powodu   kultu   osobowości.   Namaszczenie   opuściło   ten
ruch   i   zjawiło   się   ponownie   pod   postacią   FGBMFI.   Około   tuzina
mężczyzn   zeszło   się   razem,   planując   polowanie   na   bażanty   w
Huron, w Południowej Dakocie, na polach żniwnych. Jednakże Bóg
zainterweniował. W oparciu o ich własne słowa dowiadujemy się, że
Demos   Shakarian,   Henry   Krause,   Clayt   Sonmore   i   kilku   innych
uwierzyło,   że   zostali   w   Boski   sposób   oddzieleni   przez   Ducha
Świętego do dzieła, które miało ogólnoświatowy zasięg.

Zeszli się razem na skraju pszenicznego pola, zawierając wspólne

przymierze.   Poznali   oni,   że   każdy   zorganizowany   w   przeszłości
kościół podążył za wzorem, który kieruje do duchowego upadku i
odstępstwa.   Rozpoznali   oni   również,   że   Ruch   Zielonoświątkowy
dopuścił   się   tej   samej   rzeczy.   A   działo   się   to   zawsze   w
następujących po sobie stadiach:

Objawienie
Inspiracja
Ewangelizacja
Organizacja
Instytucjonalizm
Stagnacja
Odstępstwo
Ten cykl był procesem, który składał się na jedną lub dwie

generacje. E.M. Bounds poświęcony metodystyczny kaznodzieja
innej generacji (1835-1913) napisał wiele książek na temat
modlitwy, takich jak:

Podstawy modlitwy
Cel w modlitwie
Konieczność modlitwy
Możliwości modlitwy
Realność modlitwy
Modlitwa i modlący się człowiek
W jednej z książek o nazwie: „Kaznodzieja i modlitwa” jest

paragraf o takiej wadze, że wiele razy można go porównać tylko do

wagi złota.

„

Jesteśmy ustawicznie w napięciu albo w stresie, aby opracować

nowe metody, nowe plany, nowe organizacje, aby posunąć kościół
do   przodu,   zabezpieczyć   sobie   rozwój   i   maksymalną   skuteczność
ewangelii. Trend obecnego dnia stał się tendencją, która polega na
utracie człowieka z pola widzenia i zatopieniu go w jakimś planie
albo   organizacji.   Boży   plan   polega   na   tym,   by   wykonać   to   przy
pomocy człowieka, nie jakimś innym sposobem. Człowiek jest Bożą
metodą.   Kościół   jednak   poszukuje   lepszych   metod.   Bóg   zaś
poszukuje   lepszych   mężów.   Duch   Święty   nie   przepływa   przez
metody, lecz przez ludzi. On nie działa przez maszynerię, ale przez
ludzi. On nie namaszcza planów, lecz ludzi... ludzi modlitwy”.

Nawiasem mówiąc, książki te są dostępne w Baker Book House w

Grand Rapids, Michigan.

ZMIANA OKRESU CZASU

Jak zostało to powiedziane, kaznodzieja William Branham posiadał

niesamowitą zdolność, by zachować miłość, rozumiejąc nawet tych,
którzy byli jego prześladowcami. Był on śmiertelnie raniony, za to,
że   dopuścił   się   „jednego   błędu”,   mianowicie   przekazał
najmocniejsze SŁOWO, jakie było kiedykolwiek przyniesione ludzkim
istotom. Jednak ten tak zwany błąd nie był żadnym błędem, lecz
suwerennym   stwierdzeniem   TAK   MÓWI   PAN!   Tego   dnia   przełożeni
FGBMFI zaklasyfikowali brata Branhama i jego tak zwany błąd do
kategorii nieprzebaczalnego grzechu. Słowo Pańskie przekazane w
tym  dniu   przez  tego   proroka,   było   dokładnie   w  samą   porę.   Takie
właśnie SŁOWO było potrzebne tej ogromnie wpływowej, ale pewnej
siebie,   polegającej   na   własnej   sprawiedliwości,   nieugiętej
organizacji.   Brat   Branham   był   tylko   listonoszem,   który   dostarczył
C.E.R.,   Charyzmatyczno   –   Ekumenicznemu   Przebudzeniu   Rzymu,
Boże   naglące   poselstwo   do   pokuty,   a   w   razie   nieusłuchania
zapowiedź Jego sądu! Ten dzień w styczniu 1963 roku z pewnością
stał się dla nich dniem hańby.

W przeciągu sześciu miesięcy cały zielonoświątkowy przedsionek,

zbór laodycei, został oskarżony o powtórne ukrzyżowanie Jezusa
Chrystusa. Bóg przekazał to OSKARŻENIE w poselstwie, które
zostało wygłoszone 7 stycznia 1963 roku w Jeffersonville, Indiana.
Powinien je przeczytać pastor każdego zboru. Można je zamówić w
Voice of God Publications, P.O. Box 950, Jeffersonville, Indiana, zip
47131, USA. [Poselstwo to jest również dostępne w języku polskim –
wyd.]

To Zielonoświątkowe Święto stało się niczym innym jak świętem

Moabitów! Bóg z nimi zakończył! Pan powiedział, w Objawieniu 3,

16, że ich wypluje ze swoich ust. Tak wyglądał początek, zupełnego
zakończenia   Bożego   błogosławieństwa   nie   tylko   w   stosunku   do
organizacji   FGBMFI,   ale   całego  zielonoświątkowego   przedsionka.
Wiek   został   zakończony.   Kościoły   odrzuciły   możliwość   słuchania   i
rozważania   Bożego   poselstwa,   skierowanego   do   nich   przez   Jego
posłańca. Zasłona szybko została opuszczona, zakrywając nie tylko
Zielonoświątkowe   Święto,   ale   całą   epokę   2000   lat,   znaną   jako
siedem wieków Kościoła.

Nastała zmiana okresu czasu, a stało się to 28 lutego 1963 roku.

Teraz Objawienie 10, 1-7 wypełniło się. Było to zstąpienie, a Głowa
Kościoła, Jego Ciało, pojawiło się. Byli ludzie, którzy Go wyczekiwali.
Pochwycenie jest w toku, a to szczególne wybawienie zostało
objawione w czasie końca! Nastało obiecane trzecie pociągnięcie.
Siódma pieczęć została otwarta, objawiając Tego, który przejął i
prowadzi Oblubienicę z powrotem do Edenu... Było to zstąpieniem
LOGOS! Dzień prowadzenia w oparciu o uczucia przeminął! On jest
tutaj, by nas przeprowadzić. Jesteśmy teraz na ŚWIĘCIE NAMIOTÓW
poza zasłoną, a Jego Obecność przebywa między nami!

***

Dr. Morris R. Ungren urodził się 11 sierpnia 1919 roku w USA. Jego

rodzice, mieszkając na terenach obecnej Ukrainy, wyemigrowali do
Stanów Zjednoczonych na początku XX wieku, tuż przed rewolucją
bolszewicką. Morris R. Ungren posiadając niezwykły głos, jako młody
mężczyzna   zerwał   kontrakt   na   Broadwayu,   oddając   się   w   służbę
Chrystusowi. Głosi Słowo Boże od 1941 roku, a od 1950 roku stał się
naśladowcą poselstwa, które Bóg posłał przez Williama Branhama.
Mając obecnie 88 lat (2007) jest jednym z najstarszych żyjących,
naocznych świadków służby brata Branhama. Znany jest ze swojego
solo, które było częstym wprowadzeniem proroka do usługi Słowem
Bożym.   W   sierpniu   1965   roku   podczas   osobistej   rozmowy,   brat
Branham   zwrócił   się   się   do   niego:   „Kontynuuj   śpiew   i   nieś   dalej
Arkę”.   Jak   wiemy,   Arka   reprezentuje   Słowo   Boże   i   była   noszona
wyłącznie przez lewitów. Lewici w obecnym czasie to kaznodzieje i
aż   do   dziś   Morris   R.   Ungren   jest   pastorem   Grace   Church   w
Southaven,   w   stanie   Mississipi,   w   USA.   W   języku   polskim   jest