2008-05-07
1
Zagraniczna polityka ekonomiczna
Cele zagranicznej polityki ekonomicznej
• ilościowe – rozmiary handlu i bilansu płatniczego,
dostawy surowców, napływ BIZ
• jakościowe – terms of trade, wydajność pracy, postęp
techniczny wynikający z transferu technologii, zmiany
strukturalne w gospodarce;
Cele mogą być osiągane w okresie:
• długim (struktura, BP, miejsce w gospodarce
światowej);
• średnim (efektywność, PT, inwestycje);
• krótkim (terms of trade, import lub eksport).
Cele są ze sobą powiązane – sprzężenie zwrotne lub
sprzeczności (głównie czasowe);
Środki zagranicznej polityki ekonomicznej
• wyrażone rzeczowo lub wartościowo zasoby czynników
produkcji służące do osiągnięcia celów polityki
ekonomicznej.
Za pomocą środków państwo może oddziaływać:
• pośrednio – zasilanie podmiotów zwiększając ich
konkurencyjność (subwencjonowanie exportu, kredyty,
ubezpieczenia, finansowanie importu licencji);
• bezpośrednio – sfera będąca własnością państwa –
decyzje produkcyjne, handlowe i inwestycyjne.
Wewnętrzna polityka ekonomiczna a zagraniczna
polityka ekonomiczna (powiązania)
• kurs walutowy – dewaluacja, rewaluacja, deprecjacja,
aprecjacja
• stopa procentowa – realna, nominalna, rynkowa
• budżet państwa
• podatki i polityka fiskalna
• system monetarny
• ceny
Funkcje zagranicznej polityki ekonomicznej
• polityka wolnego handlu
• protekcjonizm
Polityka handlowa
Narzędzia taryfowe:
• cła
• autonomiczne (decyzja jednego państwa); umowne
(negocjowane z innymi)
• minimalne (klauzula największego uprzywilejowania);
maksymalne
• preferencyjne i dyskryminacyjne
• importowe, eksportowe i tranzytowe
• ochronne i fiskalne
• od wartości, od ilości i kombinowane
