background image

DZIEJE RELIGII, FILOZOFII I NAUKI

 

do ko

ń

ca staro

Ŝ

ytno

ś

ci

 

 

ś

redniowiecze i odrodzenie

 

 

barok i o

ś

wiecenie

 

 

1815-1914

 

 

1914-1989

  

jak i z czego studiowa

ć

 filozofi

ę

 

 

moje wykłady

 

 

Wittgenstein

 

 

filozofowie i socjologowie nauki

 

ARYSTOTELES  

HERMENEUTYKA 

przeło

Ŝ

ył Kazimierz Le

ś

niak 

1. Stosunek j

ę

zyka do my

ś

li

Najpierw trzeba ustali

ć

, czym jest nazwa i czym słowo, nast

ę

pnie czym jest przeczenie i 

twierdzenie, zdanie i wypowied

ź

.

Słowa s

ą

 symbolicznymi znakami wra

Ŝ

e

ń

 doznawanych w duszy, a d

ź

wi

ę

ki pisane s

ą

 

znakami d

ź

wi

ę

ków mówionych. Jako pisane a tak

Ŝ

e i mówione nie s

ą

 dla wszystkich 

ludzi te same. Ale to, czego przede wszystkim s

ą

 znakami, wra

Ŝ

e

ń

 doznawanych w 

duszy, jest takie samo dla wszystkich; a wi

ę

c i to, do czego s

ą

 te wra

Ŝ

enia podobne, 

mianowicie rzeczy s

ą

 równie

Ŝ

 takie same. Sprawa ta została ju

Ŝ

 omówiona w traktacie 

duszy i nale

Ŝ

y do innego zakresu bada

ń

.

Tak jak niekiedy pewna my

ś

l nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa, a inne bywaj

ą

 czasem 

z konieczno

ś

ci takie lub takie, tak równie

Ŝ

 ma si

ę

 rzecz i z d

ź

wi

ę

kami mówionymi. Bo 

fałszywo

ść

 i prawdziwo

ść

 ma do czynienia z ł

ą

czeniem i rozdzielaniem. Same nazwy i 

słowa, na przykład "człowiek" lub "biały" bez 

Ŝ

adnego dodatku, s

ą

 jak gdyby my

ś

lami bez 

ł

ą

czenia i rozdzielania; nie s

ą

 bowiem ani fałszywe, ani prawdziwe. A dowód na to jest 

taki, 

Ŝ

e "kozioł-jele

ń

", mimo i

Ŝ

 co

ś

 znaczy, nie jest ani prawd

ą

, ani fałszem, je

Ŝ

eli si

ę

 nie 

doda, 

Ŝ

e "istnieje" lub 

Ŝ

e "nie istnieje", czy to po prostu, czy w odniesieniu do czasu.

2. Definicja nazwy. Nazwy proste i zło

Ŝ

one

Nazwa jest to d

ź

wi

ę

k znacz

ą

cy co

ś

 na mocy umowy, bez odniesienia do czasu, d

ź

wi

ę

k, 

którego 

Ŝ

adna cz

ęść

 oddzielona od cało

ś

ci nic nie znaczy.

Na przykład w nazwie "pi

ę

kny ko

ń

", "ko

ń

" oddzielnie nie ma tego znaczenia, jakie miał w 

wyra

Ŝ

eniu "pi

ę

kny ko

ń

". Proste nazwy ró

Ŝ

ni

ą

 si

ę

 od zło

Ŝ

onych. W przypadku nazw 

prostych cz

ęść

 nie ma w ogóle 

Ŝ

adnego znaczenia; natomiast cz

ęś

ci w nazwach 

zło

Ŝ

onych maj

ą

 pewne znaczenie, ale nie w oderwaniu od cało

ś

ci; na przykład w nazwie 

"łód

ź

 piracka", "łód

ź

" nie ma samodzielnego znaczenia.

Mówi

ę

 "na mocy umowy", poniewa

Ŝ

 

Ŝ

adna nazwa nie jest nazw

ą

 naturaln

ą

, dopóki nie 

stanie si

ę

 znakiem. Nawet nieartykułowane głosy, na przykład zwierz

ę

ce, co

ś

 wyra

Ŝ

aj

ą

ale 

Ŝ

aden z nich nie jest nazw

ą

.

"Nie-człowiek" nie jest nazw

ą

, a nawet nie ma wła

ś

ciwej nazwy, któr

ą

 mo

Ŝ

na by nada

ć

 

temu wyra

Ŝ

eniu; nie jest ono ani twierdzeniem, ani przeczeniem. Niech to b

ę

dzie nazwa 

nieokre

ś

lona, skoro nadajemy j

ą

 ró

Ŝ

nym rzeczom zarówno istniej

ą

cym, jak i 

nieistniej

ą

cym.

"Filona", "Filonowi" itp. nie s

ą

 nazwami, lecz gramatycznymi przypadkami nazw. Ta sama 

zasada odnosi si

ę

 zarówno do tych przypadków, jak i do nazw, oprócz odmiany, która 

poł

ą

czona ze słowami "jest", "był" lub "b

ę

dzie" nie jest prawdziwa lub fałszywa, podczas 

gdy nazwa zawsze jest taka; na przykład "Filona jest" lub "Filona nie jest"; 

Ŝ

adne bowiem 

z tych wyra

Ŝ

e

ń

 nie jest ani prawdziwe, ani fałszywe.

Strona 1 z 2

Bez tytułu 1

2009-10-20

background image

4. Definicja zdania

Zdanie jest to wypowied

ź

 znacz

ą

ca, której pewna cz

ęść

 oddzielnie znaczy co

ś

 - jako 

wyra

Ŝ

enie, a nie jako twierdzenie lub przeczenie.

Mam na my

ś

li to, 

Ŝ

e na przykład "człowiek" znaczy wprawdzie co

ś

, ale nie to, 

Ŝ

e istnieje 

czy nie istnieje. Stanie si

ę

 jednak twierdzeniem czy przeczeniem, je

Ŝ

eli si

ę

 co

ś

 doda. 

Pojedyncze zgłoski w wyrazie "człowiek" nie znacz

ą

 nic. Równie

Ŝ

 w wyrazie "mysz" "ysz" 

nic nie znaczy; jest to tylko wymówiony d

ź

wi

ę

k. W słowach zło

Ŝ

onych poszczególne 

składniki co

ś

 wprawdzie znacz

ą

, ale nie w oderwaniu od cało

ś

ci, jak to ju

Ŝ

 wy

Ŝ

ej 

stwierdzili

ś

my.

Ka

Ŝ

da wypowied

ź

 co

ś

 znaczy, ale nie jako narz

ę

dzie, lecz, jak powiedzieli

ś

my, na mocy 

umowy. Nie ka

Ŝ

da jednak wypowied

ź

 jest zdaniem stwierdzaj

ą

cym co

ś

, lecz tylko taka, 

której przysługuje prawdziwo

ść

 lub fałszywo

ść

. Ale nie wszystkim wypowiedziom 

przysługuje prawdziwo

ść

 lub fałszywo

ść

, bo na przykład pro

ś

ba jest wypowiedzi

ą

, lecz 

nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa. Pomi

ń

my jednak inne tego rodzaju wypowiedzi, 

gdy

Ŝ

 rozwa

Ŝ

ania na ten temat nale

Ŝą

 raczej do zakresu retoryki i poetyki, a nasze 

niniejsze dociekanie dotyczy zda

ń

, które co

ś

 stwierdzaj

ą

.

Strona 2 z 2

Bez tytułu 1

2009-10-20