1734-ustawa.doc

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po rozpatrzeniu poprawek Senatu

USTAWA

z dnia 5 stycznia 2011 r.

o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu

wojskowym lub policyjnym

Art. 1.

W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525,
z późn. zm.

) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni

palnej.”;

2) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Istotnymi częściami broni palnej i pneumatycznej są: szkielet broni, baskila, lufa

z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy.”;

3) w art. 7:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, któ-

ra miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do
miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku
działania materiału miotającego.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. W rozumieniu ustawy za dający się przystosować do miotania jednego

lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału
miotającego uznaje się przedmiot, który ze względu na swoją budowę lub
materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo przerobiony w celu
miotania.”;

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 91/477/EWG z

dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz. Urz. WE L 256 z
13.09.1991) zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/51/WE z dnia 21 maja
2008 r. (Dz. Urz. UE L 179.5 z 8.07.2008).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959,

z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 195, poz. 1199, z 2009 r.
Nr 168, poz. 1323 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857 i Nr 164, poz. 1108.

4) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:

„Art. 7a. W rozumieniu ustawy Europejska karta broni palnej jest imiennym

dokumentem  potwierdzającym  uprawnienie  do  posiadania  broni  pal-
nej,  wydanym  przez  właściwy  organ  państwa  członkowskiego  Unii
Europejskiej,  umożliwiającym  legalne  posiadanie  i  używanie  broni
palnej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.”;

5) w art. 9 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10

ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmo-
wą.”;

6) art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Art. 10. 1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wniosko-

dawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bez-
pieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiada-
nia broni.

2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:

1) ochrony osobistej;

2) ochrony osób i mienia;

3) łowieckich;

4) sportowych;

5) rekonstrukcji historycznych;

6) kolekcjonerskich;

7) pamiątkowych;

8) szkoleniowych.

3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szcze-

gólności:

1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub

mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej,
osób i mienia;

2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych

na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do
celów łowieckich;

3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze

strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mo-
wa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku
sportowego – dla pozwolenia na broń do

celów sportowych;

4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego sta-

tutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych
oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności
statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji hi-
storycznych;

5) udokumentowane członkowstwo w stowarzyszeniu o charakte-

rze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolek-
cjonerskich;

6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny

lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątko-
wych;

7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do

prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumen-
towane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie
szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkole-
niowych.

4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2,

uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do
niej:

1) do celów ochrony osobistej:

a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pi-

stoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach
od 6 mm do 12 mm,

b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za

pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w
obwodzie przekraczającej 10 mA,

c) miotaczy gazu obezwładniającego;

2) do celów ochrony osób lub mienia:

a) broni, o której mowa w pkt 1,

b) pistoletów sygnałowych ,

c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,

d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,

e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do

7,62mm;

3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania

polowań na podstawie odrębnych przepisów;

4) do celów sportowych – broni palnej:

a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do

6 mm,

b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze

do 12 mm,

c) gładkolufowej,

d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy pro-

chu czarnego (dymnego);

5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;

6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo

innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania
wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;

7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której

mowa w pkt 1–6.

5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wyda-

ne, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną
w postaci:

1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odle-

głość;

2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwala-

jący na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne
przedmioty;

3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do

strzelania z użyciem tłumika huku;

4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń

przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w

postaci:

1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi,

zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagra-
ża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;

2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń

wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;

3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elemen-

tem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłącze-
niem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufo-
wej;

4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do któ-

rej  wytworzenia  wykorzystywane  są  fabrycznie  nowe  elementy
amunicji,  z  wyłączeniem  amunicji  wytwarzanej  na  własny  uży-
tek  przez  osoby  posiadające  pozwolenie  na  broń  myśliwską,
sportową lub kolekcjonerską.

7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub

wykluczyć możliwość jej noszenia , co potwierdza się w legitymacji
posiadacza broni.

8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do

celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego
organu Policji.

9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób prze-

mieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.”;

7) w art. 10a:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Na wniosek osoby posiadającej broń palną zgodnie z wymogami prawa

polskiego lub podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7,
osobom wskazanym przez te podmioty oraz posiadającym dopuszczenie
do posiadania broni właściwy organ Policji wydaje Europejską kartę broni
palnej.”,

b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. Europejska karta broni palnej traci ważność i podlega zwrotowi organo-

wi, który ją wydał, w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń lub cofnię-
cia dopuszczenia do posiadania tego rodzaju broni.

5. W Europejskiej karcie broni palnej zamieszcza się informacje o:

1) tożsamości osoby:

a) posiadającej broń palną, w tym:

– nazwisko i imię,

– datę i miejsce urodzenia,

– adres miejsca stałego pobytu,

b) dopuszczonej do posiadania broni, w tym:

– nazwisko i imię,

– datę i miejsce urodzenia,

– nazwę, siedzibę i adres podmiotu, o którym mowa w
art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7;

2) danych identyfikacyjnych broni palnej wraz ze wskazaniem kategorii

broni palnej, określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 8
pkt 1;

3) okresie ważności Europejskiej karty broni palnej;

4) celu lub warunkach pozwolenia, o których mowa w art. 10 ust. 2 i

5) utracie lub zbyciu broni palnej;

6) państwach członkowskich Unii Europejskiej, na których terytorium

posiadanie broni palnej, określone w Europejskiej karcie broni pal-
nej, jest zakazane albo możliwe na podstawie pozwolenia;

7) wpisach innych państw członkowskich Unii Europejskiej obejmują-

cych w szczególności pozwolenia na wwóz broni na ich terytorium;

8) oświadczeniach, o których mowa w załączniku II lit. f dyrektywy

Rady nr 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli
nabywania i posiadania broni (Dz. Urz. UE L 256 z 13.09.1991, str.
51; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 3), w
brzmieniu nadanym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr
2008/51/WE z dnia 21 maja 2008 r. (Dz. Urz. UE L 179 z
8.07.2008, str. 5).”;

8) art. 11 i 12 otrzymują brzmienie:

„Art. 11. Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku:

1) gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odręb-

nych przepisów;

2) używania broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekre-

acyjnych na strzelnicy działającej na podstawie zezwolenia wła-
ściwego organu;

3) używania broni palnej sygnałowej i alarmowej do celów wzy-

wania  pomocy,  ratowniczych,  poszukiwawczych  oraz  przez
osoby  uprawnione  do  sygnalizacji  zawodnikom  rozpoczęcia
konkurencji  sportowej  w  trakcie  zawodów  sportowych,  jeżeli
wymaga ona takiej sygnalizacji;

4) dysponowania bronią

przez przedsiębiorców dokonujących ob-

rotu bronią i amunicją

na podstawie koncesji lub świadczących

usługi rusznikarskie na podstawie odrębnych przepisów, o ile
jest to związane bezpośrednio z prowadzeniem działalności go-
spodarczej;

5) dysponowania bronią przekazaną w celu pozbawienia lub po-

twierdzenia pozbawienia cech użytkowych;

6) posiadania broni palnej pozbawionej cech użytkowych;

7) posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania

osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu
w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA;

8) posiadania ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego;

9) posiadania broni pneumatycznej;

10) posiadania broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej

przed rokiem 1885 oraz replik tej broni;

11) posiadania broni palnej alarmowej o kalibrze do 6 mm.

Art. 12. 1. Pozwolenie na broń wydawane jest w drodze decyzji administracyjnej,

w której określa się cel, w jakim zostało wydane oraz rodzaj i liczbę
egzemplarzy broni .

2. Na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się za-

świadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy
broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni.

3. Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2, pobiera się

opłatę skarbową w wysokości określonej w odrębnych przepisach.”;

9) po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:

„Art. 12a. 1. Dopuszcza się nabywanie broni lub amunicji przy użyciu środków

porozumiewania się na odległość.

2. Nabywając broń, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie,

lub amunicję do tej broni w sposób, o którym mowa w ust. 1, przed
wydaniem broni lub amunicji nabywca dostarcza zbywcy mającemu
miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej:

1) zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 – w przypadku

gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na te-
rytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) uprzednią zgodę przewozową – w przypadku gdy nabywca po-

siada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium innego
niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Euro-
pejskiej, a transakcja dotyczy broni palnej lub amunicji;

3) upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego ro-

dzaju oraz liczby egzemplarzy broni lub sztuk amunicji, zalega-
lizowane  przez  właściwego  konsula  Rzeczypospolitej  Polskiej
lub  opatrzone  poświadczeniem  podpisu  umieszczonego  na  do-
kumencie  uprawnień  osoby  umieszczającej  podpis  oraz  praw-
dziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony jest dokument
(apostille),  jeżeli  upoważnienie  wydane  jest  przez  władze  pań-
stwa  będącego  stroną  Konwencji  znoszącej  wymóg  legalizacji
zagranicznych  dokumentów  urzędowych,  sporządzonej  w  Ha-
dze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz.
938 i 939) – w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego
pobytu lub siedzibę na terytorium innego państwa niż określone
w pkt 1 i 2;

4) upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego ro-

dzaju  oraz  liczby egzemplarzy broni, innej niż broń palna, zale-
galizowane przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej
lub  opatrzone  poświadczeniem  podpisu  umieszczonego  na  do-
kumencie  uprawnień  osoby  umieszczającej  podpis  oraz  praw-
dziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony jest dokument
(apostille),  jeżeli  upoważnienie  wydane  jest  przez  władze  pań-
stwa  będącego  stroną  Konwencji  znoszącej  wymóg  legalizacji
zagranicznych  dokumentów  urzędowych,  sporządzonej  w  Ha-
dze  dnia  5  października  1961  r.  –  w  przypadku  gdy  nabywca
posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium inne-
go  niż  Rzeczpospolita  Polska  państwa  członkowskiego  Unii
Europejskiej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zbywca wypełnia zgo-

dę przewozową i przedkłada ją do poświadczenia organowi, o któ-
rym mowa w art. 43 ust. 6.”;

10) w art. 15:

a) w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicz-

nego:

a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestęp-

stwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,

b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestęp-

stwo:

– przeciwko życiu i zdrowiu,

– przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie

nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy
sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art.

10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na pięć lat przedstawić właściwemu
organowi Policji aktualne orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których
mowa w ust. 3. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub
psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.”;

11) w art. 17 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) warunki określone w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust.

7;”;

12) w art. 18:

a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których

mowa w art. 10 ust. 7;”,

b) dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8. Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania

broni  lub  której  unieważniono  kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana
– w terminie 7 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu po-
zwolenia  na  broń,  dopuszczenia  do  posiadania  broni  lub  unieważnienia
karty  –  zwrócić  dokumenty  potwierdzające  legalność  posiadania  broni  i
amunicji do właściwego organu Policji.”;

13) w art. 19:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria Wojskowa,

może  za  pokwitowaniem  odebrać  broń  i  amunicję  oraz  dokumenty  po-
twierdzające  legalność posiadania  broni  osobie  posiadającej  broń  zgodnie
z  przepisami,  przeciwko  której toczy  się  postępowanie karne  o przestęp-
stwa określone w art. 15 ust. 1 pkt 6, do czasu prawomocnego zakończe-
nia tego postępowania, na okres nie dłuższy niż 3 lata.”,

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Broń oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1 oraz 1a, niezwłocznie

przekazuje się do depozytu właściwemu organowi Policji albo Żandarme-
rii Wojskowej.

3. Uprawnienia i obowiązki, o których mowa w ust. 1, 1a oraz 2, realizuje

także Straż Graniczna na obszarze przejścia granicznego i w strefie nad-
granicznej.”;

14) w art. 23 w ust. 1:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) Policja lub Żandarmeria Wojskowa – w przypadku przejęcia jej do depo-

zytu, w trybie określonym w art. 19 ust. 1, 1a oraz ust. 3 lub art. 36 ust. 2,
oraz przekazania do depozytu przez znalazcę;”,

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) osoba deponująca ją w trybie, o którym mowa w art. 41 ust. 2, art. 42 ust.

5, art. 43 ust. 5 oraz w art. 54.”;

15) w art. 29 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną, o której mowa w art. 10

ust. 5 pkt 1, może być wydane wyłącznie podmiotom, o których mowa w ust.
1 pkt 1 i 2, oraz organizatorom kursów, kształcącym w zawodzie pracownika
ochrony.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu świadectwa broni mogą na-

bywać broń i amunicję na zasadach określonych w art. 12 ust. 2 i art. 14 albo
wynajmować broń od Policji lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.”;

16) w art. 30 po ust. 1 dodaje się ust. 1a oraz 1b w brzmieniu:

„1a. Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadają-

cych licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną
przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegają-
cych się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji
lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych.

1b. Osoby, o których mowa w ust. 1a, są zwolnione z egzaminu w zakresie broni

sportowej określonego w art. 16 ust. 1, jeśli zdały taki egzamin na podstawie
odrębnych przepisów.”;

17) art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Art. 36. 1. Dopuszcza się przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem ope-

ratorów świadczących usługi pocztowe, o ile świadczą oni tego ro-
dzaju usługi.

2. Przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem innych podmiotów

niż określone w ust. 1 jest zakazane.

3. Organy celne, a także przewożące przesyłki podmioty, inne niż

określone w ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia zakazu, o któ-
rym mowa w ust. 2, zatrzymują przesyłkę, zawiadamiając o tym naj-
bliższy organ Policji, który niezwłocznie protokolarnie przejmuje
broń lub amunicję do depozytu.

4. Operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie

broni palnej lub amunicji:

1) z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej,

2) z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej,

3) przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach transakcji

realizowanej na obszarze Unii Europejskiej

– jest obowiązany posiadać zgodę przewozową oraz kopię uprzed-

niej zgody przewozowej.

5. W przypadkach innych niż określone w ust. 4 operator świadczący

usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni lub amunicji, jest

obowiązany posiadać kopie dokumentów potwierdzających legal-
ność posiadania broni lub amunicji przez zbywcę i nabywcę, o ile
dokumenty takie są wymagane.

6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z mini-

strem  właściwym do  spraw  łączności oraz ministrem właściwym do
spraw  finansów  publicznych  określi,  w  drodze  rozporządzenia,
szczegółowy  tryb  i  warunki  przesyłania  broni  lub  amunicji  za  po-
średnictwem  operatorów  świadczących  usługi  pocztowe,  z
uwzględnieniem:

1) zapewnienia możliwości zlokalizowania przesyłanej broni lub

amunicji przez organ Policji;

2) poddania tej broni odprawie celnej.”;

18) w art. 37a ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Osobom deklarującym zakup broni palnej lub amunicji w innym państwie

członkowskim Unii Europejskiej właściwy terytorialnie komendant wojewódz-
ki Policji, na ich wniosek, poświadcza uprzednią zgodę przewozową.

2. Uprzednia zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:

1) wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;

2) nazwę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej lub amunicji;

3) siedzibę i adres lub miejsce zamieszkania i adres zbywcy i nabywcy broni

palnej lub amunicji;

4) adres, na który broń palna lub amunicja ma być dostarczona;

5) dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej

lub amunicji;

6) liczbę egzemplarzy broni palnej lub sztuk amunicji.”;

19) w art. 42:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Cudzoziemcy przybywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ce-

lu  wzięcia  udziału  w  imprezach  sportowych,  których  regulamin  wymaga
użycia  broni  lub  w  celu  wzięcia  udziału  w  rekonstrukcji  historycznej,  a
także  w  przygotowaniach  do  takich  imprez,  mogą  przywozić  i  wywozić
broń odpowiadającą celom sportowym lub rekonstrukcji historycznej oraz
amunicję  do  tej  broni w ilościach określonych w zaproszeniu  organizato-
rów imprez sportowych lub rekonstrukcji historycznych.”,

b) po ust. 2a dodaje się ust. 2b–2d w brzmieniu:

„2b. Organizator polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej

z udziałem cudzoziemców przekazuje – co najmniej na 7 dni przed plano-
wanym  terminem  polowania,  imprezy  sportowej  lub  rekonstrukcji  histo-
rycznej –  komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu
na  miejsce  polowania,  imprezy  sportowej  lub  rekonstrukcji  historycznej,
pisemną informację o planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy spor-
towej lub rekonstrukcji historycznej oraz przybliżonej liczbie uczestników.

2c. Cudzoziemiec będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europej-

skiej, zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadający
prawo  pobytu  lub  prawo  stałego  pobytu  na  tym  terytorium,  może  posia-
dać broń odpowiadającą celom łowieckim lub sportowym, a także amuni-
cję  do  niej  na  podstawie  Europejskiej  karty  broni  palnej,  wydanej  przez
właściwe  władze  tych państw, jeżeli broń  ta  jest wpisana do Europejskiej
karty  broni  palnej  i  jej  posiadanie  nie  jest  zabronione  na  terytorium  Rze-
czypospolitej Polskiej.

2d. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 2c, w terminie 14 dni od chwili

wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej informuje o przywozie
broni palnej na podstawie Europejskiej karty broni palnej właściwego ze
względu na miejsce pobytu komendanta wojewódzkiego Policji.”,

c) po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu:

„3b. Przywóz i wywóz broni palnej odpowiadającej innym celom niż te, o

których  mowa  w  ust.  1  i  2,  lub  amunicji  przez  cudzoziemców  będących
obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej może nastąpić na
podstawie  wpisu  w  Europejskiej  karcie  broni  palnej,  dokonanego  przez
właściwego  konsula  Rzeczypospolitej  Polskiej.  Wpis  w  Europejskiej  kar-
cie broni palnej zastępuje zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3.”,

d) ust. 4a otrzymuje brzmienie:

„4a. W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, Europejska karta broni palnej

uprawnia jej posiadacza do nabycia lub wywozu amunicji do broni okre-
ślonej w tej karcie.”;

20) art. 43 otrzymuje brzmienie:

„Art. 43. 1. Cudzoziemcy niebędący obywatelami Unii Europejskiej lub niewy-

mienieni w art. 39 ust. 1 mogą nabywać i wywozić z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej broń lub amunicję, które zgodnie z przepi-
sami ustawy mogą posiadać osoby fizyczne na podstawie pozwole-
nia na broń, jeżeli otrzymali:

1) zaświadczenie uprawniające do nabycia określonego rodzaju

oraz liczby egzemplarzy broni lub sztuk amunicji,

2) zgodę na wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broni

lub amunicji

– wydane na ich wniosek przez komendanta wojewódzkiego Policji,

właściwego ze względu na miejsce nabycia broni lub amunicji.

2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się:

1) imię i nazwisko, obywatelstwo, adres zamieszkania wniosko-

dawcy oraz rodzaj i numer jego dokumentu tożsamości;

2) imię i nazwisko oraz adres lub nazwę, siedzibę i adres zbywcy

broni lub amunicji;

3) adres, pod który broń lub amunicja ma być dostarczona;

4) informacje umożliwiające identyfikację broni, w szczególności

rodzaj i typ broni, jej markę, kaliber, numer fabryczny;

5) wskazanie sposobu wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Pol-

skiej nabytej broni lub amunicji oraz wskazanie państw, przez
których terytorium broń lub amunicja będzie przewożona;

6) planowaną datę zakupu i wywozu broni lub amunicji z teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przybycia z bronią do miej-
sca przeznaczenia za granicą.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, cudzoziemiec, o którym

mowa w ust. 1, dołącza upoważnienie władz swojego państwa do
nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy broni lub sztuk
amunicji, poświadczone przez właściwego konsula Rzeczypospolitej
Polskiej.

4. Zgoda na wywóz broni lub amunicji, o której mowa w ust. 1 pkt 2,

jest ważna przez 2 dni od chwili ich nabycia.

5. W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 4,

broń lub amunicję składa się niezwłocznie do depozytu najbliższego
komendanta  wojewódzkiego Policji, który na podstawie dotychcza-
sowej  zgody  na  wywóz broni lub  amunicji,  o której mowa w ust. 1
pkt  2,  wydaje  kolejną  zgodę na  wywóz  broni  lub amunicji, z termi-
nem ważności 2 dni.

6. Cudzoziemcy będący obywatelami innych niż Rzeczpospolita Polska

państw  członkowskich  Unii  Europejskiej  mogą  nabywać  i  wywozić
z  terytorium  Rzeczypospolitej  Polskiej  broń  lub  amunicję  na  pod-
stawie  zgody  przewozowej,  poświadczonej  przez  właściwego  ze
względu  na  miejsce  nabycia  broni  lub  amunicji  komendanta  woje-
wódzkiego Policji.

7. Zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:

1) wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;

2) nazwę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej lub

amunicji;

3) siedzibę i adres lub miejsce zamieszkania i adres zbywcy i na-

bywcy broni palnej lub amunicji;

4) adres, na który broń palna lub amunicja ma być dostarczona;

5) dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację

broni palnej lub amunicji;

6) liczbę egzemplarzy broni palnej lub sztuk amunicji;

7) sposób przewozu broni palnej lub amunicji;

8) datę rozpoczęcia i przewidywaną datę zakończenia przewozu

broni palnej lub amunicji;

9) wskazanie uprzedniej zgody przewozowej wydanej przez wła-

ściwe władze państwa docelowego transakcji.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozpo-

rządzenia, wzór zgody przewozowej, uwzględniający w szczególno-
ści elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację broni palnej i

stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów
poświadczających legalność transakcji.

9. Jeżeli cudzoziemiec nie spełnia warunków określonych w ustawie,

broń lub amunicja podlega zatrzymaniu przez właściwy organ Straży
Granicznej lub organ celny i protokolarnemu przekazaniu organowi
Policji właściwemu ze względu na miejsce przekraczania granicy
przez cudzoziemca.

10. Właściwy organ celny niezwłocznie zawiadamia komendanta woje-

wódzkiego Policji, o którym mowa w ust. 1, o fakcie wywozu do
państwa trzeciego innego niż państwo członkowskie Unii Europej-
skiej przez cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, broni lub amuni-
cji nabytej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

11. Komendant wojewódzki Policji niezwłocznie zawiadamia Komen-

danta Głównego Policji o nabyciu broni lub amunicji przez cudzo-
ziemca, o którym mowa w ust. 1, oraz przekazuje kopie
dokumentów, o których mowa w ust. 1–3.

12. Komendant Główny Policji niezwłocznie zawiadamia właściwe wła-

dze państwa, które wydało cudzoziemcowi upoważnienie, o którym
mowa  w  ust.  3,  oraz państwa,  przez których terytorium będzie od-
bywać  się  przewóz  broni  lub  amunicji,  a  w  przypadku  gdy  takie
władze  nie  zostały  wskazane  –  konsulów  tych  państw,  o  nabyciu
broni lub amunicji przez cudzoziemca i zamiarze jej wywozu.

13. Komendant Główny Policji prowadzi rejestr, który może być pro-

wadzony łącznie z rejestrem, o którym mowa w art. 27 ust. 2, za-
wierający:

1) dane osobowe cudzoziemców, o których mowa w art. 39 ust. 1,

art. 40, art. 42 ust. 1 i 2 i art. 43 ust. 1 i 6, obejmujące:

a) nazwisko i imię,

b) miejsce i datę urodzenia,

c) adres miejsca stałego pobytu,

d) obywatelstwo;

2) informacje urzędowe o terminowych pozwoleniach na broń, za-

świadczeniach, zatrzymaniu broni lub amunicji i złożeniu jej do
depozytu  oraz  inne  informacje  o  przewozie  przez  terytorium
Rzeczypospolitej  Polskiej, przywozie  z  zagranicy i  wywozie  za
granicę  broni  palnej  lub  amunicji  przez  cudzoziemców,  wraz  z
danymi wymienionymi w ust. 1;

3) rodzaj i numer dokumentu uprawniającego do przekroczenia

granicy.

14. Przepisy ust. 1 oraz 9–13 stosuje się odpowiednio do obywateli pol-

skich mających miejsce stałego pobytu za granicą Rzeczypospolitej
Polskiej.

15. Komendant Główny Policji przekazuje właściwym władzom państw

członkowskich Unii Europejskiej informacje o nabyciu broni lub

amunicji przez cudzoziemca nie później niż w chwili przewozu broni
lub amunicji przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

16. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozpo-

rządzenia, tryb przekazywania przez Komendanta Głównego Policji
właściwym  władzom  innych  państw  informacji  związanych  z  naby-
ciem broni lub amunicji i ich przywozem na terytorium tych państw
oraz  przewozem  broni  lub  amunicji  przez  ich  terytorium,  uwzględ-
niając  możliwość  uzgadniania  przez  Komendanta  Głównego  Policji
z właściwymi władzami innych państw warunków organizacyjnych i
technicznych przekazywania takich informacji.”;

21) art. 44 otrzymuje brzmienie:

„Art. 44. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z mini-

strem  właściwym  do  spraw  zagranicznych,  określi,  w  drodze  rozpo-
rządzenia,  wzory  dokumentów,  o  których  mowa  w  art.  34,  art.  37
ust. 1, art. 41 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 3 i 6 oraz art. 43 ust. 1. Zaświad-
czenia i zgoda powinny zawierać opis przywożonej, przewożonej lub
wywożonej broni i amunicji, umożliwiający ich jednoznaczną identyfi-
kację, a także dane, które wraz z dokumentem paszportowym lub in-
nym  dokumentem  uprawniającym  do  przekroczenia  granicy  państwa
pozwolą na ustalenie tożsamości ich posiadacza.”;

22) art. 45 otrzymuje brzmienie:

„Art. 45. Broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może

być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzel-
nicach.”;

23) w art. 51 w ust. 2:

a) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa niebędącego

państwem członkowskim Unii Europejskiej broń lub amunicję bez wyma-
ganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub
nie dopełnia obowiązku pisemnego zgłoszenia przywozu broni lub amuni-
cji przy przekraczaniu granicy;”,

b) po pkt 5 dodaje się pkt 5a–5d w brzmieniu:

„5a) wywozi za granicę, do państwa niebędącego państwem członkowskim

Unii Europejskiej, broń lub amunicję bez zgody właściwego organu Policji
lub zaświadczenia zastępującego pozwolenie na broń oraz uprawniającego
do wywozu broni;

5b) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkow-

skiego Unii Europejskiej albo wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Pol-
skiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej broń palną lub amuni-
cję, bez zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej;

5c) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkow-

skiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna, bez wymaganego za-
świadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej;

5d) wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskie-

go Unii Europejskiej inną broń niż broń palna bez zgody właściwego or-
ganu Policji;”,

c) pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) narusza zakaz przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem podmio-

tów innych niż operatorzy świadczący usługi pocztowe;”,

d) w pkt 12 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 i 14 w

brzmieniu:

„13) nie dopełnił obowiązku zwrotu legitymacji osoby dopuszczonej do po-

siadania broni, legitymacji posiadacza broni, karty rejestracyjnej broni lub
Europejskiej karty broni palnej;

14) nie przekazuje komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze

względu na miejsce polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji histo-
rycznej pisemnej informacji o planowanej dacie i miejscu polowania, im-
prezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej z udziałem cudzoziemców
oraz przybliżonej liczbie uczestników biorących w nich udział.”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w za-
kresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyroba-
mi i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679, z
późn. zm.

) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3:

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) obrocie – należy przez to rozumieć działalność handlową dotyczącą ma-

teriałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w tym pośrednictwo polegają-
ce na negocjowaniu, doradztwie handlowym, pomocy w zawieraniu umów
oraz organizowaniu przemieszczania materiałów wybuchowych, broni,
amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub po-
licyjnym, z wyłączeniem spedytorów, wykonywaną na terytorium Rzeczy-
pospolitej Polskiej,”,

b) w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) istotne części amunicji – są to pociski wypełnione materiałami wybucho-

wymi, chemicznymi środkami obezwładniającymi lub zapalającymi albo
innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu, spłonki
inicjujące spalanie materiału miotającego i materiał miotający w postaci
prochu strzelniczego.”;

2) w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz.

1007, z 2003 r. Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1203, Nr 173, poz. 1808 i
Nr 222, poz. 2249, z 2005 r. Nr 94, poz. 788 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr
235, poz. 1700, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 i Nr 214, poz. 1347, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 125,
poz. 1036 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 155, poz. 1039.

„2. Nie jest wymagane uzyskanie koncesji na obrót:

1) wyrobami pirotechnicznymi, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a–

c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit. a ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materia-
łach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz. U. Nr 117,
poz. 1007, z późn. zm.

2) bronią palną pozbawioną cech użytkowych zgodnie z przepisami ustawy z

dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,

3) bronią inną niż broń palna oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym

lub policyjnym, pozbawionymi w sposób trwały i nieodwracalny bojowych
cech użytkowych, zgodnie z art. 19a.”;

3) w art. 8:

a) w ust. 1 w pkt 1:

– lit. g otrzymuje brzmienie:

„g) nie była skazana prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestęp-

stwo lub umyślne przestępstwo skarbowe lub umyślne wykroczenie
skarbowe,”,

– po lit. g dodaje się lit. h w brzmieniu:

„h) nie jest objęta toczącym się przeciwko niej postępowaniem w spra-

wach o umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe
lub umyślne wykroczenie skarbowe,”,

b) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przedsiębiorcy innemu niż osoba fizyczna, jeżeli co najmniej dwie osoby

będące  członkami  organu  zarządzającego  przedsiębiorstwa  albo  członek
organu zarządzającego przedsiębiorstwa i ustanowiony przez ten organ do
kierowania działalnością określoną w koncesji prokurent lub pełnomocnik
spełniają  warunki  określone  w pkt 1,  z tym  że warunek,  o  którym  mowa
w pkt 1 lit. g i h, dotyczy także wspólników spółki, członków organu za-
rządzającego,  prokurentów oraz  udziałowców lub akcjonariuszy posiada-
jących co najmniej 20 % udziałów lub akcji.”,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wymóg, o którym mowa w:

1) ust. 1 pkt 1 lit. c – nie dotyczy rusznikarzy,

2) ust. 2 pkt 2 – nie dotyczy przedsiębiorcy wykonującego pośrednic-

two lub obrót bez prawa magazynowania.”;

4) w art. 12 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) zaświadczenia o niekaralności osób wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2

za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe lub umyślne
wykroczenie skarbowe i oświadczenia tych osób, że nie są prowadzone
przeciwko nim postępowania, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit.
h,”;

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 238, poz. 2019, z 2004 r. Nr

222, poz. 2249, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 214, poz.
1347, z 2009 r. Nr 125, poz. 1036 i Nr 168, poz. 1323 oraz z 2010 r. Nr 155, poz. 1039.

5) w art. 15:

a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz na końcu pkt 4 kropkę zastę-

puje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) przekazać, po zakończeniu działalności gospodarczej, ewidencję, o któ-

rej mowa w art. 23 i 29, ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.”,

b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„2. Minister, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do przecho-

wywania ewidencji przez okres nie krótszy niż 20 lat.”;

6) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:

„Art. 15a. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodo-
wej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-
nego,  określi,  w  drodze  rozporządzenia,  tryb  i  szczegółowe warunki
przekazywania  ewidencji,  uwzględniając  postać  przekazywanej  ewi-
dencji i termin jej przekazania.”;

7) w art. 16 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) jeżeli przedsiębiorcy cofnięto w ciągu ostatnich 10 lat koncesję, z wyjątkiem

cofnięcia z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2,”;

8) w art. 17:

a) w ust. 2 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:

„a) przestał spełniać warunki określone w art. 8:

– w ust. 1 pkt 1 lit. g,

– w ust. 1 pkt 2 – w zakresie spełniania przez osoby w nim wymienione wa-

runku, o którym mowa w pkt 1 lit. g, oraz

– w ust. 2 pkt 1,”,

b) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) gdy przedsiębiorca nie spełnia określonych w ustawie warunków wyko-

nywania działalności gospodarczej objętej koncesją, w szczególności prze-
stał spełniać warunek określony w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. h oraz pkt 2 w
zakresie spełniania przez osoby w nim wymienione warunku, o którym
mowa w pkt 1 lit. h.”;

9) po art. 17a dodaje się art. 17b w brzmieniu:

„Art. 17b. 1. Organ koncesyjny w decyzji o cofnięciu koncesji, może określić

obowiązki  przedsiębiorcy  w  zakresie  terminów  zbycia  posiadanych
przez  niego  materiałów  wybuchowych,  broni, amunicji,  wyrobów  o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, dokumentacji technologii
oraz  sposób  zabezpieczenia  dokumentacji  i  obiektów  związanych  z
wytwarzaniem i obrotem.

2. Po uprawomocnieniu się decyzji przedsiębiorca jest obowiązany

zbyć materiały wybuchowe, broń, amunicję oraz wyroby i dokumen-
tację technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w
terminie określonym w decyzji, o której mowa w pkt 1.

3. Termin zbycia nie może być dłuższy niż 3 miesiące od uprawomoc-

nienia się decyzji o cofnięciu koncesji.”;

10) w art. 18:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Broń palna oraz każda odrębna, istotna część broni palnej podlegają ozna-

kowaniu przez producenta.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a–3c w brzmieniu:

„3a. Oznakowanie, z zastrzeżeniem ust. 3b, powinno obejmować: kraj produ-

centa, nazwę wytwórcy, numer seryjny i rok wytworzenia, jeżeli nie został
zawarty w numerze seryjnym.

3b. Oznakowanie może składać się z niepowtarzalnego i łatwego do identyfi-

kacji kodu cyfrowego lub alfanumerycznego, zawierającego numer seryjny
broni palnej.

3c. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,

wzór oznakowania broni palnej zawierający kod cyfrowy lub alfanume-
ryczny, mając na uwadze umożliwienie innym państwom łatwą identyfika-
cję kraju wytworzenia broni palnej.”;

11) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:

„Art. 18a. Pojedyncze podstawowe opakowanie amunicji podlega oznakowa-

niu. Oznakowanie powinno obejmować nazwę wytwórcy, numer
identyfikacyjny partii, kaliber i typ amunicji.”;

12) po art. 19 dodaje się art. 19a oraz art. 19b w brzmieniu:

„Art. 19a. 1. Broń inna niż broń palna oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym

lub  policyjnym  mogą  zostać  pozbawione  w  sposób  trwały  i  nieod-
wracalny  bojowych  cech  użytkowych  stanowiących  o  ich  przezna-
czeniu  przez  uprawnionego przedsiębiorcę,  zgodnie  ze  specyfikacją
techniczną  określającą szczegółowo sposób pozbawiania cech użyt-
kowych danego rodzaju, typu i modelu broni i wyrobu, zwaną dalej
„specyfikacją techniczną”, wydaną przez jednostkę uprawnioną i za-
twierdzoną  przez  jednostkę  uprawnioną  do  potwierdzania  pozba-
wienia cech użytkowych.

2. Przez pozbawienie broni oraz wyrobów o przeznaczeniu wojsko-

wym  lub  policyjnym,  w  sposób  trwały  i  nieodwracalny  bojowych
cech  użytkowych,  zwane  dalej  „pozbawieniem  cech  użytkowych”,
należy  rozumieć  działanie  mające  na  celu  eliminację  cech  użytko-
wych przesądzających o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

3. Do pozbawiania cech użytkowych uprawniony jest przedsiębiorca

wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania dane-
go rodzaju broni lub wyrobu o przeznaczeniu wojskowym lub poli-
cyjnym.

4. Pozbawienie cech użytkowych przez przedsiębiorcę wymaga po-

twierdzenia.

Art. 19b. 1. Pozbawianie cech użytkowych broni innej niż broń palna i wyrobów

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym podlega ewidencjono-
waniu.

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właści-

wym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb potwierdzania pozbawienia cech użytkowych i sposób zna-

kowania broni i wyrobów pozbawionych cech użytkowych oraz
zakres informacji umieszczanych w ewidencji,

2) jednostki uprawnione do wydawania specyfikacji technicznych,

3) jednostki uprawnione do potwierdzania pozbawienia cech użyt-

kowych i zatwierdzania specyfikacji technicznej,

4) sposób postępowania z bronią i wyrobami przekazanymi do po-

zbawienia cech użytkowych, opracowania specyfikacji tech-
nicznej oraz potwierdzenia pozbawienia cech użytkowych przez
jednostki uprawnione do:

a) wydawania specyfikacji technicznych,

b) pozbawiania cech użytkowych,

c) potwierdzania pozbawienia cech użytkowych,

5) stawki odpłatności za wydanie specyfikacji technicznej i doko-

nanie oceny zgodności pozbawienia broni oraz wyrobów o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym cech użytkowych z
odpowiednią specyfikacją techniczną

– mając na względzie zastosowanie właściwej procedury przy po-

zbawianiu cech użytkowych, gwarantującej bezpieczeństwo nabyw-
ców broni oraz wyrobów pozbawionych cech użytkowych.”;

13) w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właści-

wym  do  spraw  wewnętrznych  oraz  Ministrem  Obrony  Narodowej,  po  zasię-
gnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, określi, w drodze
rozporządzenia,  sposób  ewidencjonowania  oraz  zakres  danych,  jakie  powinna
zawierać dokumentacja wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amu-
nicji,  wyrobów  o  przeznaczeniu  wojskowym  lub  policyjnym  oraz  broni  ozna-
kowanej, o której mowa w art. 18 ust. 3, mając na względzie zapewnienie peł-
nej  rejestracji  wytworzonych  materiałów  wybuchowych,  broni,  amunicji,  wy-
robów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej.”;

14) art. 25c otrzymuje brzmienie:

„Art. 25c. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wa-

runki  oczyszczania  terenów  z  materiałów  wybuchowych  i  niebez-
piecznych,  a  w  szczególności  tryb  zgłaszania  i  zabezpieczania  tych
materiałów,  w  tym  sposób  i  zakres  udziału  Sił  Zbrojnych  Rzeczypo-
spolitej  Polskiej  w  realizacji  czynności,  o  których  mowa  w  art.  25b,
oraz  warunki  wyznaczania  miejsc  przeznaczonych  do  niszczenia  ma-
teriałów wybuchowych i niebezpiecznych, mając na względzie ochro-

nę życia lub zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalne-
go.”;

15) w art. 27:

a) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Importowana broń palna oraz odrębne, istotne części broni palnej podle-

gają oznakowaniu indywidualnym numerem seryjnym, zawierającym dane,
o których mowa w art. 18 ust. 3a.

4. Jeżeli importowana broń palna lub odrębna, istotna część broni palnej nie

jest  oznakowana  zgodnie  z ust. 3, jej oznakowania może dokonać przed-
siębiorca  posiadający  koncesję  na  wytwarzanie  danego  rodzaju  broni,  w
sposób  umożliwiający  identyfikację  kraju  importera  oraz  przedsiębiorcę
importującego.”,

b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Broń palna oraz każda odrębna, istotna część broni palnej, przekazywane

z zapasów rządowych, podlegają oznakowaniu, o którym mowa w art. 18
ust. 3a lub 3b.”;

16) w art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Materiały wybuchowe, broń, amunicja, istotne części broni i amunicji oraz wy-

roby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, przeznaczone do obrotu,
podlegają ewidencjonowaniu.”;

17) art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Art. 30. 1. Obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i

technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym dokonuje
się na podstawie dokumentu uprawniającego do nabycia i sprzedaży.

2. Materiały wybuchowe, broń, amunicja, wyroby oraz technologia o

przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym mogą być sprzedawane
wyłącznie podmiotom określonym w niniejszej ustawie, z tym że:

1) materiały wybuchowe sprzedaje się:

a) przedsiębiorcy i jednostce naukowej, którzy przedłożą:

– koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w

zakresie wytwarzania lub obrotu materiałami wybucho-
wymi,

– koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w

zakresie wytwarzania amunicji,

– pozwolenie na nabywanie, przechowywanie lub używanie

materiałów wybuchowych wydane odpowiednio przez
wojewodę lub inny organ uprawniony do wydania takiego
pozwolenia na podstawie odrębnych przepisów,

b) Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontr-

Państwowej Straży Pożarnej, po okazaniu dokumentu
uprawniającego do ich nabycia, wystawionego przez wła-
ściwy organ,

c) innym podmiotom, których dostęp do materiałów wybu-

chowych regulują odrębne przepisy, na warunkach w nich
określonych,

2) broń oraz istotne części broni sprzedaje się:

a) osobom fizycznym, przedsiębiorcom oraz innym podmio-

tom, które przedłożą zaświadczenie wydane odpowiednio
przez właściwy organ Policji lub organ wojskowy, upraw-
niające do nabycia określonego rodzaju oraz liczby egzem-
plarzy broni,

b) cudzoziemcom na warunkach określonych w ustawie z dnia

21 maja 1999 r. o broni i amunicji,

c) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią,

d) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania broni
– zgodnie z zakresem koncesji,

e) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania amu-
nicji, w celu przeprowadzania prób rodzajów amunicji wy-
twarzanej na podstawie koncesji,

f) Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontr-

wywiadu  Wojskowego,  Służbie  Wywiadu  Wojskowego,
Policji,  Agencji  Wywiadu,  Agencji  Bezpieczeństwa  We-
wnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży
Granicznej,  Służbie  Celnej,  Służbie  Więziennej  i  Biuru
Ochrony  Rządu,  po  okazaniu  dokumentu  uprawniającego
do jej nabycia, wystawionego przez właściwy organ,

g) Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei,

Straży  Leśnej,  Państwowej  Straży  Rybackiej,  straży  gmin-
nej  (miejskiej),  Straży  Marszałkowskiej,  Straży  Parkowej,
kontroli skarbowej i Inspekcji Transportu Drogowego – na
podstawie  dokumentu  wydanego  przez  uprawniony  organ
Policji,

h) specjalistycznym uzbrojonym formacjom ochronnym,

uprawnionym do posiadania broni na podstawie świadec-
twa broni – na podstawie zaświadczenia właściwego orga-
nu Policji, uprawniającego do nabycia określonego rodzaju
oraz ilości egzemplarzy broni,

i) innym podmiotom, których dostęp do broni regulują odręb-

ne przepisy, na warunkach w nich określonych,

3) amunicję sprzedaje się:

a) osobom fizycznym, przedsiębiorcom oraz innym podmio-

tom na podstawie:

– legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni,

– zaświadczenia wydanego odpowiednio przez właściwy

organ Policji lub organ wojskowy, uprawniającego do
nabycia określonego rodzaju oraz liczby egzemplarzy
broni wraz z amunicją do tej broni,

b) cudzoziemcom, na warunkach określonych w ustawie z

dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,

c) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie obrotu amunicją,

d) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią oraz
dokument potwierdzający nabycie broni – w ilości niezbęd-
nej do odstrzelenia 3 nabojów z każdej lufy egzemplarza
broni palnej przeznaczonej do sprzedaży,

e) Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontr-

f) Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei,

g) specjalistycznym uzbrojonym formacjom ochronnym na

podstawie pisemnej zgody właściwego komendanta woje-
wódzkiego Policji w celu szkolenia strzeleckiego,

h) innym podmiotom, których dostęp do amunicji regulują od-

rębne przepisy, na warunkach w nich określonych,

4) istotne części amunicji sprzedaje się przedsiębiorcom, którzy

przedłożą koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej
w zakresie wytwarzania amunicji, w której te części występują,

5) proch strzelniczy i spłonki sprzedaje się osobom, które okażą

legitymację posiadacza broni myśliwskiej, sportowej oraz po-
siadaczom broni kolekcjonerskiej,

6) proch strzelniczy czarny (dymny) sprzedaje się pełnoletnim wła-

ścicielom replik broni palnej rozdzielnego ładowania, którzy
okażą dowód tożsamości oraz Europejską kartę broni palnej,

7) wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym sprzedaje

się:

a) przedsiębiorcom posiadającym koncesję na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania lub ob-
rotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyj-
nym,

b) Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontr-

wywiadu  Wojskowego,  Służbie  Wywiadu  Wojskowego,
Policji,  Agencji  Wywiadu,  Agencji  Bezpieczeństwa  We-
wnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży
Granicznej,  Służbie  Celnej,  Służbie  Więziennej,  Biuru
Ochrony Rządu  i Państwowej Straży Państwowej, po oka-
zaniu  dokumentu  uprawniającego  do  ich  nabycia,  wysta-
wionego przez właściwy organ,

c) Państwowej Straży Łowieckiej, Straży Ochrony Kolei,

Straży Leśnej, Straży Rybackiej, straży gminnej (miejskiej),
Straży Marszałkowskiej, Straży Parkowej, kontroli skar-
bowej i Inspekcji Transportu Drogowego, po okazaniu do-
kumentu uprawniającego do ich nabycia, wystawionego
przez właściwy organ,

d) innym podmiotom, których dostęp do wyborów o przezna-

czeniu wojskowym lub policyjnym regulują odrębne przepi-
sy, na warunkach w nich określonych,

8) kamizelki kuloodporne, hełmy wojskowe i policyjne, ochrania-

cze  twarzy,  kończyn  i  innych  części  ciała  sprzedaje  się  także
przedsiębiorcom,  którzy  posiadają  koncesję  na  wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mie-
nia,  oraz  przedsiębiorcom  albo  jednostkom  organizacyjnym,
które na podstawie odrębnych przepisów powołały wewnętrzne
służby  ochrony,  oraz  szkołom  kształcącym  w  zawodzie  pra-
cownika  ochrony fizycznej  osób i  mienia, a  także przedsiębior-
com  prowadzącym  działalność  szkoleniową  dla  osób  ubiegają-
cych się o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej,

9) technologie o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym sprze-

daje się:

a) przedsiębiorcom, którzy przedłożą koncesję na wykonywa-

nie działalności gospodarczej w zakresie:

– obrotu określonymi technologiami o przeznaczeniu woj-

skowym lub policyjnym,

– wytwarzania wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym, których dotyczy dana technologia,

b) Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Służbie Kontr-

3. Przedsiębiorca, który sprzedaje materiały wybuchowe, broń, amuni-

cję oraz wyroby i technologię o przeznaczeniu wojskowym lub poli-
cyjnym obowiązany jest poinformować o dokonanej transakcji or-
gan, który wydał dokument uprawniający do zakupu.

4. Dopuszcza się przeprowadzanie transakcji dotyczących broni i amu-

nicji  za  pośrednictwem  sieci  teleinformatycznej.  Strony  transakcji
opatrują  dokumenty  dotyczące  obrotu  bronią  i  amunicją  bezpiecz-
nym  podpisem  elektronicznym  weryfikowanym  przy  pomocy  waż-
nego kwalifikowanego certyfikatu.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki i minister właściwy do

spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Naro-
dowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa We-
wnętrznego, określą, w drodze rozporządzenia:

1) tryb, formę i zakres przekazywania przez przedsiębiorców in-

formacji o dokonanej transakcji, o której mowa w ust. 3 i 4, or-
ganowi wydającemu dokument uprawniający do zakupu,

2) szczegółowe zasady i sposób udokumentowania odstrzelenia

nabojów z broni wprowadzanej do obrotu,

3) szczegółowe zasady sprzedaży dotyczące obrotu materiałami

wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o
przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

4) zakres i tryb kontroli przestrzegania zasad sprzedaży dotyczą-

cych materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,

5) szczegółowe zasady dotyczące obrotu bronią i amunicją za po-

średnictwem sieci teleinformatycznej

– mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa.”;

18) w art. 35d ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Pol-

skiej jako państwa początkowego transakcji, poświadczenia zgody przewozo-
wej dokonuje, z zastrzeżeniem art. 35g ust. 1, komendant wojewódzki Policji
właściwy ze względu na siedzibę zbywcy broni palnej.”;

19) art. 35e oraz art. 35f otrzymują brzmienie:

„Art. 35e. 1. Komendant wojewódzki Policji może odmówić poświadczenia zgo-

dy przewozowej z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 3.

2. Odmowa poświadczenia zgody przewozowej następuje w drodze

decyzji administracyjnej.

3. Organem odwoławczym od decyzji, o której mowa w ust. 2, jest or-

gan koncesyjny.

Art. 35f. 1. Komendant wojewódzki Policji po dokonaniu czynności poświad-

czenia zgody przewozowej jest obowiązany do bezzwłocznego
przesłania kopii tej zgody do Komendanta Głównego Policji, który
przekazuje ten dokument właściwym władzom państwa docelowego

transakcji i państw, przez których terytorium będzie przemieszczana
broń palna, oraz Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.

2. Po dokonaniu czynności poświadczenia zgody przewozowej ko-

mendant wojewódzki Policji może przeprowadzić kontrolę zgodno-
ści informacji zawartych w zgodzie przewozowej z bronią palną
przemieszczaną z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

20) w art. 35g ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Organ koncesyjny może, w drodze decyzji administracyjnej, zwolnić przedsię-

biorcę  dokonującego przemieszczenia broni palnej z terytorium Rzeczypospo-
litej  Polskiej  jako  państwa  początkowego  transakcji  z  obowiązku  każdorazo-
wego  poświadczania  zgód  przewozowych  przez  komendanta  wojewódzkiego
Policji, jeżeli udokumentuje on stosowanie co najmniej przez 3 lata wewnętrz-
nego  systemu  kontroli  i  zarządzania obrotem  towarami strategicznymi, o któ-
rym mowa w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towa-
rami,  technologiami  i  usługami  o  znaczeniu  strategicznym dla bezpieczeństwa
państwa,  a  także  dla  utrzymania międzynarodowego  pokoju i  bezpieczeństwa
(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97).”;

21) w art. 35i w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przekazać poświadczoną przez siebie kopię zgody przewozowej komendantowi

wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na swoją siedzibę, nie później
niż 5 dni roboczych przed wydaniem broni palnej jej nabywcy.”;

22) w art. 35k ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku przemieszczania broni palnej na terytorium Rzeczypospolitej Pol-

skiej jako państwa docelowego transakcji, poświadczenia uprzedniej zgody
przewozowej dokonuje komendant wojewódzki Policji, właściwy ze względu
na siedzibę nabywcy broni palnej, w terminie nie dłuższym niż 5 dni od dnia jej
wpływu do tego organu.”;

23) w art. 35l ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Komendant wojewódzki Policji może odmówić poświadczenia uprzedniej zgo-

dy przewozowej z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 3.”;

24) art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Art. 36. 1. Kto wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub

obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją albo wyrobami i
technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym bez konce-
sji lub wbrew warunkom określonym w koncesji, albo nie dopełnia
obowiązku oznakowania broni palnej lub pojedynczego, podstawo-
wego opakowania amunicji,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

3. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 lub 2, orzeka

się przepadek materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyro-
bów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a także innych
przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia

przestępstwa, albo pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z
przestępstwa, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy.”;

25) art. 38 otrzymuje brzmienie:

„Art. 38. 1. Kto wbrew obowiązkom określonym w art. 15 ust. 1 pkt 2 lub 3 nie

dokonuje zawiadomień określonych w tych przepisach,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawie-
nia wolności do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje obowiązku, o którym

mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5.”.

Art. 3.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 4.

Zachowują ważność dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni, wydane do
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 5.

1. Osoby posiadające, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, broń palną na nabój

scalony wytworzoną przed 1850 r. lub replikę tej broni, w terminie roku od dnia jej
wejścia w życie, mogą wystąpić do właściwego organu Policji o wydanie pozwole-
nia na broń do celów kolekcjonerskich.

2. Jeżeli pozwolenie będzie dotyczyło jedynie broni, o której mowa w ust. 1, od wnio-

skodawcy nie wymaga się członkostwa w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjo-
nerskim.

Art. 6.

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 36 ust. 5, art. 43

ust. 5c, art. 43 ust. 12 oraz art. 44 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc
do czasu wydania przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 36 ust. 6,
art. 43 ust. 8, art. 43 ust. 16 oraz art. 44 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy

od dnia jej

wejścia w życie.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 2 i art. 30

ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do czasu wydania przepisów wy-
konawczych na podstawie art. 23 ust. 2 i art. 30 ust. 5 ustawy, o której mowa w
art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy

dnia jej wejścia w życie.

Art. 7.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.