plik

Kim jest Maria, matka Pana Jezusa

Chrystusa?

CZESŁAW M. CZECH

Osoba Marii, matki Pana Jezusa Chrystusa wzbudza obecnie

najwięcej    kontrowersji    w  Kościołach  chrześcijańskich.  Podczas,
gdy protestanci uważają, że Bóg użył jej, aby przez nią przyszedł  na
ziemię Boży Syn i mógł stać się człowiekiem, katolicy nazywają ją
Matką  Bożą.  Po  całym  świecie  Kościół  Rzymsko  -  Katolicki
propaguje kult Marii, jako Matki Bożej.  Cześć jaką jej oddają  jest
równa czci, jaka należy się Bogu, a niekiedy nawet Maria cieszy się
większą czcią i szacunkiem niż Bóg.

Jaka jest jednak prawda o Marii? W jaki sposób my,

chrześcijanie powinniśmy traktować matkę Pana Jezusa Chrystusa?

Aby odpowiedzieć na to pytanie powinniśmy wpierw

zobaczyć  co  na    jej  temat  mówi  Pismo  Święte,  które  jest
objawieniem  woli  samego  Boga  i  według  niego  powinniśmy
postępować.  W  Liście  Judy  w  3  wierszu  każdy  chrześcijanin  jest
wezwany,  aby  podjął    „walkę  o  wiarę,  która  raz  na  zawsze  została
przekazana  świętym”.  Zwrot  „raz    na    zawsze”  pokazuje,  że  wiara
chrześcijańska została w całości i ostatecznie przekazana przez Boga
Apostołom Jezusa Chrystusa i nie powinno się do niej nic dodawać,
ani  też  niczego  z    niej  usuwać.  Poprzez  Nowy  Testament  wiara  ta
nienaruszona  i  w  całości  dotarła  do  nas,  dlatego  też    Nowy
Testament    jest  miernikiem  tego  w  co  powinniśmy  wierzyć,

a w co nie.

Kiedy będziesz dalej czytał, chciałbym abyś pamiętał, że

moim celem jest tylko przedstawienie tego, co o Marii pisze Pismo
Święte

porównanie

narosłej

wokół

Marii

tradycji

z  Pismem  Świętym.  To  czy  zgodzisz  się  ze  mną  i  jakie  wnioski
wyciągniesz z tego, zależy  tylko  od ciebie. Masz wolną wolę i Bóg
dał  ci  prawo  wyboru  w  co  będziesz  wierzył  i  jaką  drogą  będziesz
szedł w swoim  życiu. Jednak pamiętaj, że „wszyscy musimy stanąć

przed  sądem  Chrystusowym,  aby  każdy  odebrał  zapłatę  za  uczynki
swoje dokonane w ciele, dobre czy złe”. ( 2 Kor 4,10 ).

Narodziny Pana Jezusa Chrystusa.

„ A  w  szóstym  miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta
galilejskiego, zwanego Nazaret,  do  panny poślubionej mężowi,
któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego,  a pannie było
na imię Maria. I wszedłszy do  niej,  rzekł: Bądź pozdrowiona ,
łaską  obdarzona,  Pan    z  tobą,  błogosławionaś  ty  między
niewiastami. Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co
by mogło znaczyć to  pozdrowienie. I rzekł jej anioł: Nie bój się
Mario,  znalazłaś  bowiem    łaskę    u  Boga.  I  oto  poczniesz
w    łonie,  i  urodzisz  syna,  i  nadasz  mu  imię  Jezus.  Ten  będzie
Synem  Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego  ojca Dawida.
I będzie królował nad domem Jakuba  na wieki, a jego królestwu
nie  będzie  końca.  A  Maria    rzekła:  Jak  to  się  stanie,  skoro  nie
znam męża? I odpowiadając anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi
na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co   się
narodzi,  będzie  nazwane Synem Bożym. I oto Elżbieta,  krewna
twoja,    którą    nazywają    niepłodną,  także    poczęła    syna
w    starości  swojej,  a  jest  już  w  szóstym    miesiącu.  Bo    u  Boga
żadna    rzecz  nie  jest  niemożliwa.  I  rzekła  Maria:  Oto  ja
służebnica Pańska, niech  mi  się  stanie  według słowa  twego.
I  anioł  odszedł  od  niej.  A  Maria  wybrała  się  w  onych  dniach
w  drogę  i  udała    się  śpiesznie  do  górskiej  krainy,  do  miasta
judzkiego,    i    weszła    do    domu  Zachariasza,  i  pozdrowiła
Elżbietę.”  ( Łk 1, 26 - 39 )

„ A z  narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: gdy matka jego,
Maria,  została  poślubiona  Józefowi,  okazało  się,  że,    zanim  się
zeszli,  była  brzemienna  z  Ducha  Świętego.  A  Józef,  mąż  jej,
będąc prawym i nie chcąc jej zniesławić, miał zamiar potajemnie
ją opuścić. I gdy nad  tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie
anioł  Pański    i  rzekł:  Józefie,  synu  Dawidowy,  nie  lękaj  się
przyjąć Marii, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest
z  Ducha  Świętego.  A  urodzi  syna  i  nadasz  mu    imię  Jezus;
albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego. A to wszystko się
stało,  aby  się  wypełniło  słowo  Pańskie,  wypowiedziane  przez
proroka: Oto  panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię
Immanuel, co się  wykłada: Bóg  z nami. A gdy Józef obudził się
ze  snu,  uczynił  tak,  jak   mu  rozkazał  anioł Pański  i przyjął
żonę  swoją.  Ale  nie  obcował  z  nią,  dopóki  nie  powiła  syna,
i nadał mu imię Jezus”.   ( Mt 1, 18 - 25 )

Stary Testament nic nie mówi na temat Marii. Jedynie na

podstawie zapowiedzi dotyczących przyjścia Mesjasza (Chrystusa)
można wywnioskować, że jego matka będzie izraelitką, z pokolenia

Judy, z domu Dawida i jako panna porodzi syna.

Dopiero w Nowym Testamencie z Ewangelii możemy poznać

Marię. Jest ona poślubiona Józefowi, chociaż jeszcze nie mieszkają
razem  i  nie  są  małżeństwem.  Mieszka  w  mieście  Nazaret.  Tam  też
Bóg    przez  swego  anioła  powiadamia  ją,  że  została  wybrane  przez
Niego  na  matkę  Chrystusa,  na  co  Maria  wyraża  swoją  zgodę.  Po
zwiastowaniu  idzie  do  swojej  krewnej  Elżbiety  do  Judei  gdzie
przebywa    około  trzech  miesięcy  (  Łk  1,  56  ).  Kiedy  Józef
dowiedział  się,  że  Maria  jest  w  ciąży,  chciał  ją  opuścić,  ale  dzięki
interwencji  Boga,  który  przez  swego  anioła  objawił  mu  prawdę
o poczęciu z Ducha Świętego, decyduje się na przyjęcie swojej żony.

Kiedy wyszedł dekret cesarza Augusta o spisie ludności,

Józef wraz z Marią poszli do Betlejem, aby tam zostać spisanymi.

Tam też Maria urodziła Jezusa i położyła go w żłobie. Jeszcze tej

samej  nocy  odwiedzili  ich  pasterze  i  opowiedzieli,  co  im  anioł
objawił  o  dziecięciu.  A  po  ośmiu  dniach  zostało  dziecię  obrzezane
i  nadano mu imię Jezus ( Łk 2, 1 - 21 ). Po czterdziestu dniach Józef
z Marią wzięli dziecię i zgodnie z Zakonem Mojżeszowym poszli do
Jerozolimy,  do  Świątyni  aby  złożyć  nakazaną  ofiarę.  W  czasie

pobytu  w  Świątyni  spotkali  Symeona,  który  wygłosił  proroctwo
dotyczące  Jezusa,  a  także  zapowiedział  Marii,  że  w  związku  ze
służbą Jezusa także jej duszę przeniknie miecz ( Łk 2, 22 - 35).

Po złożeniu ofiary, powrócili do Betlejem, gdzie zamieszkali

w domu. Tam też odwiedzili ich mędrcy ze wschodu aby oddać
pokłon

Panu

Jezusowi

jako

nowonarodzonemu

królowi

żydowskiemu  i  złożyć  mu  w  darze  złoto,  kadzidło  i  mirrę.  Po
wizycie  mędrców,  Józef  ostrzeżony  we  śnie  przez  anioła,  zabrał
Marię  i  Jezusa,  i  uciekł  z  nimi  do  Egiptu,  gdzie  przebywał,  aż  do
chwili kiedy Bóg, przez swego anioła nie powiedział mu we śnie, że
może powrócić do ziemi izraelskiej. Po powrocie Józef wraz z Marią
i Jezusem zamieszkali w Galilei, w mieście Nazaret (Mt 2, 1 - 23).

Dzieciństwo i służba Pana Jezusa Chrystusa.

„ A gdy  wykonali wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili do
Galilei, do miasta swego Nazaretu. A dziecię rosło i nabierało sił,
było  pełne  mądrości,  i  łaska  Boża  była  nad  nim.  A  rodzice  jego
chodzili  co  roku  do  Jerozolimy  na  Święto  Paschy.  I  gdy  miał
dwanaście  lat,  poszli  do  Jerozolimy  na  święto,  jak  to  było
w zwyczaju. A gdy te dni dobiegły końca i wracali, zostało dziecię
Jezus  w  Jerozolimie,  o  czym  nie  wiedzieli  jego  rodzice,
a mniemając, iż jest pośród podróżnych, uszli dzień drogi i szukali

go między krewnymi i znajomymi. I gdy go nie znaleźli, wrócili do
Jerozolimy, szukając go. A po trzech dniach znaleźli go w świątyni,
siedzącego  wpośród  nauczycieli,  słuchającego  i  pytającego  ich.
A  zdumiewali  się  wszyscy,  którzy  go  słuchali,  nad  jego  rozumem
i  odpowiedziami.  I  ujrzawszy  go,  zdziwili  się.  I  rzekła  do  niego
matka jego: Synu, cóżeś nam to uczynił? Ojciec twój i ja bolejąc
szukaliśmy ciebie. I rzekł do nich: Czemuście  mnie  szukali? Czyż
nie wiedzieliście,  że w tym co jest Ojca mego, Ja być muszę? Lecz
oni    nie  rozumieli  tego  słowa,  które  im  mówił.  I  poszedł    z  nimi,
i  przyszedł  do  Nazaretu,  i  był  im  uległy.  A  matka  jego
zachowywała  wszystkie  te  słowa  w  sercu  swoim.  Jezusowi  zaś
przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi. ”

( Łk 2, 39 - 52 )

„  A    trzeciego  dnia  było  wesele  w  Kanie  Galilejskiej  i  była    tam
matka Jezusa. Zaproszono też Jezusa wraz z jego  uczniami na to
wesele. A gdy zabrakło wina, rzekła  matka Jezusa do niego: Wina
nie  mają.  I  rzekł  do    niej  Jezus:  Czego    chcesz    ode    mnie,
niewiasto? Jeszcze  nie nadeszła godzina moja. Rzekła matka jego
do sług: Co wam powie, czyńcie! ”

( J 2, 1 - 5 )

„ I poszedł do domu. I znowu zgromadził się lud, tak iż nie mogli
nawet  spożyć chleba. A krewni,  gdy  o tym  usłyszeli, przyszli,  aby
go  pochwycić,  mówili  bowiem,  że  odszedł  od  zmysłów...  Wtedy
przyszli  matka  i  bracia  jego,    a  stojąc  przed  domem,  posłali  po
niego  i  kazali  go    zawołać.  A  wokół  niego  siedział  lud.
I powiedzieli mu: Oto matka twoja i bracia twoi, i siostry twoje są
przed domem i poszukują cię. I odpowiadając, rzekł im: Któż  jest
matką    moją  i  braćmi?  I  powiódł  oczyma  po  tych,  którzy  wokół
niego siedzieli, i rzekł: Oto matka moja i bracia  moi. Ktokolwiek
czyni wolę Bożą, ten jest moim bratem i siostrą, i matką. ”

(Mk 3, 20-21.31-35;

por Mt 12,46-50; Łk 8,19-21; ).

Po zamieszkaniu w Nazarecie Józef wraz z Marią co roku

chodzili do Jerozolimy na święto Paschy. O tym jak żyli Nowy

Testament nie wspomina. Kiedy Jezus miał dwanaście lat, jak co
roku poszedł z rodzicami do Jerozolimy, gdzie został bez wiedzy

rodziców. Józef z Marią przez trzy dni szukali go, aż znaleźli go
w świątyni rozmawiającego z nauczycielami. Widok ten zdziwił ich,
a Maria słownie skarciła go za pozostanie w Jerozolimie.

Jest to jedyne opisane wydarzenie z dzieciństwa Pana Jezusa

Chrystusa. O Marii możemy znowu dowiedzieć się dopiero
w związku ze służbą Pana Jezusa, kiedy wraz z matką i uczniami

uczestniczy  w  weselu  w  Kanie  Galilejskiej.  Tam,  kiedy  skończyło
się  wino  Maria  informuje  o  tym  Jezusa.  Jednak  Pan  Jezus  dosyć
szorstko odpowiedział swojej matce, pokazując w ten sposób, że jej
władza rodzicielska skończyła się i  nie powinna wtrącać się do jego
służby.  Pomimo  to  Maria  mówi  sługom,  aby  uczynili  wszystko,  co

powie im Pan Jezus.

Następnie Marię spotykamy dopiero, gdy krewni jego doszli

do  wniosku,  że  Pan  Jezus  postradał  zmysły,  skoro  tylu  ludzi
przychodzi  go  słuchać,  że  nie  ma  kiedy  zjeść  posiłku.  Przyszła
wtedy z braćmi i siostrami pana Jezusa do niego, a kiedy nie mogli
się dostać do domu w którym przebywał, kazali go zawołać. Kiedy
Panu Jezusowi powiedzieli o tym, że jego rodzina przyszła do niego,
on powiedział, że jego prawdziwą rodziną są ci, którzy czynią wolę
Bożą.  W  ten  sposób  po  raz  kolejny  Pan  Jezus  pokazał,  że  w  jego
służbie jaką wykonywał z woli Boga nie ma miejsca na wpływ jego

ziemskiej rodziny.

O Marii Nowy Testament wspomina jeszcze w związku ze

zgorszeniem jakie wywołał Pan Jezus w synagodze w Nazarecie
swoją osobą i nauką którą głosił. Ludzie, którzy go słuchali mówili :
„ Czyż nie jest to syn cieśli? Czyż matce jego nie jest na imię Maria,
a braciom jego Jakub, Józef, Szymon i Juda? A siostry jego, czyż nie
są wszystkie u nas? ”.

Śmierć i zmartwychwstanie Pana Jezusa Chrystusa.

„    A    stały  pod  krzyżem  Jezusa  matka  jego  i  siostra  matki  jego,
Maria,  żona  Kleofasa,  i  Maria  Magdalena.  A  gdy  Jezus  ujrzał
matkę  i ucznia, którego miłował,  stojącego  przy   niej,  rzekł  do
matki: Niewiasto, oto syn twój! Potem rzekł do  ucznia: Oto matka
twoja! I od owej godziny wziął ją ów uczeń do siebie. ”

( J 19, 25 - 27 )

„  Wtedy  powrócili  do  Jerozolimy  z  Góry,  zwanej  Oliwną,  która
leży  w  pobliżu  Jerozolimy  w  odległości  drogi  na  jeden    sabat.
A gdy tam przybyli, udali się na piętro, gdzie się zatrzymali Piotr
i  Jan,  i  Jakub,  i  Andrzej,  Filip  i  Tomasz,  Bartłomiej  i  Mateusz,
Jakub Alfeuszowy i Szymon Zelota,  i Juda Jakubowy. Ci wszyscy
trwali  jednomyślnie  w  modlitwie  wraz  z  niewiastami  i  z  Marią,
matką Jezusa, i z braćmi jego.”

( Dz 1, 12 - 14 )

W czasie męki Pana Jezusa Maria jest pod jego krzyżem. Pan

Jezus  widząc  swoją  matkę,  powierza  ją  opiece  swojego  ucznia,
którego  miłował.  Po  raz  ostatni  Nowy  Testament  wspomina  Marię
kiedy  po  wniebowstąpieniu  Pana  Jezusa  uczniowie  powrócili  do
Jerozolimy  i  przebywając  w  domu  na  piętrze,  modlili  się  wraz
z Marią, braćmi Jezusa i innymi niewiastami.

Tyle o życiu matki Pana Jezusa Chrystusa naucza Biblia.

Przyjrzyjmy się teraz temu, co o Marii naucza Kościół Rzymsko -

Katolicki a następnie porównam tę naukę z Pismem Świętym.

Dogmaty narosłe wokół Marii, matki Pana Jezusa.

W Kościele Rzymsko - Katolickim powstało wiele dogmatów

wokół  Marii.  W  431r.  w  czasie  Soboru  Powszechnego  w  Efezie
ogłoszono  dogmat  o  Bożym  macierzyństwie  Marii  i    zaczęto
powszechnie  stosować  w  stosunku  do  niej  tytuł  „Matka  Boża”,
jednocześnie  ogłaszając,  że  każdy,  kto    tego  nie  uznaje,  jest
wyłączony ze społeczności wiernych kościoła.

Kościół Katolicki także naucza, że Maria nie tylko jako

dziewica  poczęła  i  urodziła  Pana  Jezusa,  ale  że  pozostała  dziewicą
także  po  urodzeniu  Pana  Jezusa  i  nigdy  nie  współżyła  ze  swoim
mężem  Józefem.  Argumentem  przemawiającym  za  tą  nauką  było
twierdzenie niektórych  teologów, że „Pan nasz Jezus nie zechciałby
narodzić  się  z  dziewicy,  o  której  by  wiedział,  że  będzie  tak
niepowściągliwa,  iż  przybytek  Króla  wiecznego  splami  nasieniem
współżycia ludzkiego”.

Od 1438 r po dekrecie Soboru w Bazylei w Kościele

Katolickim zaczęła rozszerzać się wiara w Niepokalane poczęcie

Marii,  mimo,  że  Sobór  ten  nie  został  oficjalnie  uznany  przez
Kościół. Dopiero w 1854r został ogłoszony dogmat o Niepokalanym
poczęciu  głoszący,  że  Maria  urodziła  się  bez  grzechu
pierworodnego, nie pozostawała pod władzą grzechu, a wszystko to
ze względu na przyszłą śmierć Jezusa Chrystusa.

Dość wcześnie w tradycji katolickiej zaczęto nauczać, że

Maria  nie  umarła,  ale  zasnęła  i  została  zabrana  wraz  z  ciałem  do
nieba.  Nauka  ta  wywodzi  się  z  cyklu  apokryfów  pod  ogólnym
tytułem  "Przejście  Maryi",  które  to  apokryfy  zostały  odrzucone

przez papieża Gelazego dekretem z 495 r. W oficjalnym nauczaniu
po raz pierwszy mówi się o Wniebowzięciu Marii w Encyklice Pius
XII "Mystici Corporis" z 1943 r, a definicja dogmatu została
ogłoszona przez tego papieża w 1950 r.

Przez wieki w oparciu o tytuł "Matki Bożej" uczyniono

z  Marii  Pośredniczkę  łask  wszelkich  (  dlatego,  że  jest  matką  Pana
Jezusa  i  jako  matka  uczestniczyła  w  Jego  cierpieniach  i  zbawczej
śmierci, otrzymała tak wiele łask, że może ich udzielać innym jeżeli
o    nią    proszą),  Pocieszycielkę,  Orędowniczkę,  Matkę  Kościoła,
Królową  świata,  Królową  aniołów.  Wszelkie  dogmaty  i  oficjalne
nauczanie na temat Marii są zastrzeżone klauzulą, że ktokolwiek by
wierzył  lub  nauczał  inaczej,  ma  być  wyłączony  ze  społeczności
Kościoła.

Można też zaobserwować powolne pojawianie się nowych

nauk na temat  Marii. Kościół Katolicki w swoim nauczaniu  odnosi
do  Marii  tekst  z  Księgi  Przypowieści  Salomona  z  8  rozdziału
o  mądrości  Bożej.  Tekst  ten  między  innymi  mówi:  „Pan  stworzył

mnie jako pierwociny swojego stworzenia, na początku swych dzieł,
z  dawna.  Przed  wiekami  byłam  ustanowiona,  od  początków,  przed
powstaniem  świata  (...)  Gdy  budował  niebiosa,  byłam  tam;  (...)  Ja
byłam  u  jego  boku  mistrzynią,  byłam  jego  rozkoszą  dzień
w dzień...”.

Kiedy słyszy się ten tekst w odniesieniu do Marii można

odnieść  wrażenie,  że  została  ona  stworzona  jeszcze  przed
powstaniem  świata,  i  że  dzięki  niej  powstał  ten  świat.  Przy  tak
rozbudowanej  w  Kościele  Katolickim  teologii  Maryjnej  i  tak

niefrasobliwym stosowaniu tekstów biblijnych, można oczekiwać
pojawienia się nowych dogmatów dotyczących Marii.

Mimo

wysiłku

wielu

teologów

nauczycieli

rzymskokatolickich  dogmaty  dotyczące  Marii  ogłoszone  przez
Kościół  Rzymsko  -  Katolicki  nie  mają  potwierdzenia  w  Piśmie
Świętym.  Na  podstawie  przytoczonych  wcześniej  tekstów
dotyczących Marii nie da się oprzeć tych nauk. Opierają się one na
czysto  filozoficznych  spekulacjach  i  niewiele  mają  wspólnego
z Marią, matką Pana Jezusa, przedstawioną w Nowym Testamencie.
Jednak  mimo,  że  w  Piśmie  Świętym  nie  można  znaleźć
potwierdzenia  tych  dogmatów,  warto  je  porównać  z  tym,  co  Biblia

naucza na te tematy.

Maria - matka Boga czy człowieka.

Nowy Testament nigdzie nie nazywa Marii Matką Bożą

( Theotokos ). Zwolennicy tego  tytułu  argumentują, że skoro Pan
Jezus  Chrystus  będąc  na  ziemi  był  w  pełni  Bogiem  i  jednocześnie
człowiekiem, to Marii będącej jego matką przysługuje ten tytuł.

Tytuł Theotokos ( Matka Boga ) pochodzi z języka

greckiego. Był on nadawany bogini, która zrodziła boga, czyli dała
początek nowemu bogu.

O Marii nie można powiedzieć, że zrodziła Boga. Pismo

Święte jednoznacznie naucza, że Jezus Chrystus zanim przyszedł na
ziemię był Bogiem, jednorodzonym synem Boga Ojca. Apostoł
Paweł w liście do Filipian (2,6) jednoznacznie pisze o Panu Jezusie,
że „chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym,
aby być równym Bogu, lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać
sługi i stał się podobnym ludziom”. I mimo, że Pan Jezus nie

przestał być Bogiem w chwili narodzin z Marii, to nie można o Marii
mówić, że jest Matką Boga, gdyż zrodziła ona tylko człowieka, czyli
dała początek tylko ludzkiej naturze Pana Jezusa Chrystusa. Dlatego
też nie powinno używać się tego tytułu w stosunku do Marii. Poza
tym, czy gdyby Bóg chciał abyśmy w ten sposób tytułowali Marię,
to czy by tego nie objawił w Piśmie Świętym?

Czy Maria pozostała dziewicą do śmierci?

Kościół Rzymsko - Katolicki naucza, że Maria po urodzeniu

Pana  Jezusa  pozostała  dziewicą  i  nigdy  nie  współżyła  z  Józefem,
swoim mężem. Aby podtrzymać swoją naukę, tłumaczy on te teksty
Pisma  Świętego  w  których  jest  mowa  o  braciach  i  siostrach  Pana
Jezusa,    nauczając,  że  może  tu  chodzić  o  przyrodnie  rodzeństwo
z  pierwszego  małżeństwa  Józefa,  lub  o  kuzynów  Pana  Jezusa.
Dodatkowo  argumentując  swoje  twierdzenia  tym,  że  gdyby  Pan
Jezus wiedział, że Maria będzie współżyła ze swoim mężem, to nie
wybrałby jej na swoją matkę.

Poprzez nauczanie na temat dziewictwa Marii Kościół

Rzymsko  -  Katolicki    wywyższa  celibat  ponad  stan  małżeński
jednocześnie  poniżając  współżycie  seksualne  małżonków  jako  coś
niegodnego  i  grzesznego,  z  czym  Bóg  nie  chciałby  mieć  nic
wspólnego.

Pismo Święte nigdzie nie mówi aby Maria pozostała

dziewicą po urodzeniu Pana Jezusa. Naucza Ono, że Maria była
dziewicą kiedy poczęła i urodziła Pana Jezusa i że nie współżyła

z  Józefem  aż  do  chwili  porodu  (  Mt  1,  18  -  25  ).  Pismo  Święte
naucza  także,    że    to    Bóg    stworzył  człowieka  jako  mężczyznę
i  kobietę    aby  żyli    w  stanie  małżeńskim  (Rdz  1  i  2  rozdz.),  i  aby

cieszyli  się  wspólnie  współżyciem  seksualnym  w  swoim
małżeństwie  o  czym  świadczy  Księga  Pieśni  nad  pieśniami,  która
jest jedną z ksiąg Pisma Świętego. Czy zatem Bóg pozbawiłby Marii
i  Józefa  radości  współżycia  małżeńskiego  tylko  po  to,  aby  Maria
była zawsze dziewicą? Raczej nie i na pewno tego nie uczynił.

Powróćmy do braci i sióstr Pana Jezusa. Nie mogą oni być

przyrodnim  rodzeństwem  z    pierwszego  małżeństwa  Józefa,  gdyż
Pismo  Święte  musiało  by  o  nich  wspomnieć  podczas  wędrówki
Józefa z Marią do Betlejem na spis ludności, jak i podczas ucieczki
do Egiptu, czego nie czyni. Nie mogą to też być kuzyni Pana Jezusa.
W  języku  greckim,  w  jakim  został  spisany  Nowy  Testament  jest
rozróżnienie między słowami kuzyn (gr. anepsios użyte w Kol 4,10)
i brat (gr. adelfos użyte wszędzie tam gdzie mowa braciach Jezusa).
Świadczy  o  tym  też  sposób  w  jaki  przeciwnicy  Pana  Jezusa
wymieniają jego rodzeństwo, kiedy byli nim zgorszeni w synagodze
w Nazarecie. Mówili oni o Panu Jezusie: "Skąd ma tę mądrość i te

cudowne moce? Czyż nie jest to syn cieśli? Czyż matce jego nie jest
na  imię  Maria,  a  braciom  jego  Jakub,  Józef,  Szymon  i  Juda?  A
siostry    jego,  czyż  nie  są  wszystkie  u  nas?  Skąd  ma  tedy  to
wszystko?  ".  Z  tego  powodu  można  śmiało  powiedzieć,  że  gdy
Pismo  Święte  mówi  o  braciach  i  siostrach  Pana  Jezusa,  to  mówi  o
jego rodzeństwie zrodzonym przez Marię. Dlatego też nauka jakoby
Maria pozostała zawsze dziewicą nie jest prawdą.

Niepokalane poczęcie Marii.

Dogmat o niepokalanym poczęciu Marii mówi o tym, że Bóg

w  specjalny  sposób  przygotował  ją  na  urodzenie  Pana  Jezusa.
Kościół  Rzymsko  -  Katolicki  naucza,  że  Maria  została  w  cudowny
sposób poczęta i za sprawą Ducha Świętego, ze względu na przyszłe
zasługi swojego syna, została zachowana od grzechu pierworodnego.
Dogmat  ten  zakłada,  że  Bóg  nie  mógłby  użyć  Marii,  gdyby  ta  jak
inni  ludzie  znajdowała  się  pod  władzą  grzechu,  lub  nawet  sama
zgrzeszyła.

Pismo Święte nigdzie nie pisze o tym, ani nie daje żadnych

podstaw do powstania tego dogmatu. Natomiast jest kilka

wypowiedzi  o  Panu  Jezusie,  z  którymi  warto  się  zapo-  znać  i  które
dają  pewne  światło  w  tej  sprawie.  W  Liście  do  Hebrajczyków  jest
powiedziane o Panu Jezusie, że „musiał we wszystkim upodobnić
się do braci, aby mógł zostać miłosiernym i wiernym arcykapłanem
przed    Bogiem  dla  przebłagania  go  za  grzechy  ludu”  (Hbr  2,  17),
oraz,  że  „nie  mamy  bowiem  arcykapłana,  który  by  nie  mógł
współczuć  ze  słabościami  naszymi,  lecz  doświadczonego  we
wszystkim, podobnie jak my, za wyjątkiem grzechu”. Natomiast
w  Liście  do  Rzymian  apostoł  Paweł  napisał:  „Albowiem  czego
zakon  nie  mógł  dokonać,  w  czym  był  słaby  z  powodu  ciała,  tego
dokonał Bóg: poprzez zesłanie Syna swego w postaci grzesznego
ciała, ofiarując je za grzechy, potępił grzech w ciele ”. Fragmenty te
pokazują jasno, że Pan Jezus był takim samym człowiekiem jak my
(  biorąc  pod  uwagę  tylko  ludzką  naturę  Pana  Jezusa  i  nie
zapominając o tym, że jednocześnie był też Bogiem ) i posiadał takie

samo  ciało  jak  my.  Tak  samo  też  był  atakowany  przez  diabła
poprzez  pokusy  i  cierpienia  jak  każdy  człowiek.  Dlatego  też
dziwnym  i  nieprawdziwym  wygląda  dogmat  o  niepokalanym
poczęciu Marii w świetle Pisma Świętego.

Maria - pośredniczka łask wszystkich.

Kościół Rzymsko - Katolicki naucza, że: „ Na skutek

wspólnoty uczuć i cierpień między Maryją a Chrystusem 'zasłużyła'
ona, aby się stać 'godną odnowicielką zagubionego świata' i przez to
rozdawczynią  wszystkich  łask,  które  nam  Jezus  wysłużył  swoją
męką  i  krwią...  Ponieważ  przewyższa  wszystkich  świętością
i  złączeniem  z  Chrystusem  i  przez  Chrystusa  została  przybrana  do
dzieła zbawienia ludzkości, wysługuje nam dzięki łaskawości Bożej
to, co Chrystus wysłużył nam równoważnie do swojej godności i jest
pierwszą  rozdawczynią  wszystkich  łask.  ...  Nikt  tak  nie  zna
Chrystusa,  jak  Jego  Matka,  a  więc  nikt  nie  może  być  lepszym

przewodnikiem  i  mistrzem  na  drodze  do  poznania  Chrystusa.  Nikt
nie  może  stanowić  silniejszej  więzi  między  Chrystusem
a ludzkością... Z jakiej to przyczyny? ... Tylko dlatego, że jest Matką
Chrystusa.  A  więc  i  naszą  matką  ”  (Papież  Pius  X,  Encyklika  „Ad
diem illum” 1904).

Nauka ta jest bardzo logiczna i poparta autorytetem wielu

teologów i papieży. Niestety jest ona sprzeczna z tym co mówi
Pismo Święte, które bardzo jasno wypowiada się na temat łaski

Bożej jak i tego, kto jest pośrednikiem. Oto kilka wypowiedzi

z Nowego Testamentu:

„Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej

miłości  swojej,  którą  nas  umiłował,  i  nas,  którzy  umarliśmy  przez
upadki, ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście - i wraz
z  nim  wzbudził,  i  wraz  z  nim  posadził  w  okręgach  niebieskich
w  Chrystusie  Jezusie,  aby  okazać  w  przyszłych  wiekach
nadzwyczajne  bogactwo  łaski  swojej  w  dobroci  wobec  nas
w    Chrystusie    Jezusie.  Albowiem    łaską  zbawieni  jesteście  przez
wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie
chlubił.” ( Ef 2, 4 - 9 ).

„Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić błagania,

modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi, za królów
i za wszystkich przełożonych, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli

we wszelkiej pobożności i uczciwości. Jest to rzecz dobra i miła
przed Bogiem, Zbawicielem naszym, który chce, aby wszyscy ludzie

byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest
Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek
Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich,
aby o tym świadczono we właściwym czasie. ” (1Tm 2, 1 - 6).

„Dziatki moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. A jeśliby

kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa, który

jest sprawiedliwy. On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie
tylko nasze, lecz i całego świata. ” (1J 2, 1 - 2).

„A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który

wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana. ”

(Jk 1, 5).

Jak wynika z tych tekstów, Bóg jest pełen miłosierdzia

i obdarza nas swoją łaską. Czyni to chętnie i bez wypominania.
Czyni to ze względu na swojego Syna Jezusa Chrystusa, który jest

JEDYNYM    pośrednikiem  między  Bogiem  a  ludźmi  i  który  sam
wstawia się za   nami u Boga. Wstawianie kogokolwiek innego jako
pośrednika  czy  orędownika  pomiędzy  Boga  a  ludzi  jest  sprzeczne
z Bożą wolą i jest odsuwaniem ludzi od społeczności z Bogiem, i od
łaski którą chce obdarzyć każdego człowieka.

Omówiłem tutaj tylko niektóre, najważniejsze nauki Kościoła

Rzymsko  - Katolic-  kiego dotyczące Marii.  Można by jeszcze dużo
napisać na ten temat, w szczególności o tytułach nadawanych Marii.
Niektóre z nich świadczą o tym, jak powoli i niezauważalnie czyni
się  z  niej  boginię.  Czyż  takie  tytuły  jak  Matka  Boża,  Matka
Stworzyciela,  Królowa  Aniołów,  Królowa  Patriarchów,  Proroków,
Apostołów czy też Królowa świata nie świadczą o tym?

Kult Maryi w Kościele Rzymsko - Katolickim powstały

w  oparciu  o  te  dogmaty  stoi  w  sprzeczności  z  Bożymi
przykazaniami.  Nadanie Marii  takiej  godności  i  znaczenia, a także
modlenie  się  do  niej  łamie  pierwsze  przykazanie  Dekalogu,  które
brzmi:  „Nie  będziesz  miał  innych  bogów  obok  mnie”,  natomiast
używanie  do  oddawania  czci  obrazów  i  rzeźb  łamie  drugie
przykazanie  Dekalogu  mówiące:  „Nie  czyń  sobie  podobizny
rzeźbionej  czegokolwiek,  co  jest  na  niebie  w  górze,  i  na  ziemi
w  dole,  i  tego,  co  jest  w  wodzie  pod  ziemią.  Nie  będziesz  się  im
kłaniał i nie będziesz im służył”.

Przyglądając się temu co naucza Pismo Święte można

śmiało powiedzieć, że kult Marii propagowany przez Kościół

Rzymsko - Katolicki jest sprzeczny z Bożą wolą, i z tego względu
chrześcijanie, którzy ufają Bogu nie powinni brać w nim udziału.

Objawianie się " Matki Boskiej ".

Ktoś mógłby mi zarzucić, że biorę pod uwagę tylko Pismo

Święte, a nie zważam na  to, że przecież dogmaty te są potwierdzone
przez  samą  "Matkę  Boską"  podczas  jej  objawień,  jakie  mieli
niektórzy ludzie.

Jest to istotny problem. Jednak zanim się do niego

ustosunkuję, poruszę przedtem bardzo istotne zagadnienia, które
mają związek z tym problemem.

Po pierwsze: Najlepiej wszystko można ocenić po tym, jakie

przynosi owoce. każdego człowieka, każdą pracę i każde objawienie
można poznać jakiego jest pochodzenia po tym, jakie owoce

przynosi w codziennym życiu.

Po drugie: Pismo Święte ostrzega nas przed naszym

śmiertelnym  wrogiem  jakim  jest  diabeł.  Mówi  ono:  "  Bądźcie
trzeźwi, czuwajcie. Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi wokoło jak lew
ryczący,  szukając  kogo  by  pochłonąć  ".  Jest  to  wróg,  który  nie
przebiera  w  środkach  aby  zniszczyć  każdego  człowieka,
a w szczególności tych, którzy ufają Bogu.

Po trzecie: Doskonałe kłamstwo to takie, które zawiera 99%

prawdy, a tylko 1% jest nieprawdą. A takich kłamstw używa
przecież diabeł. Kiedy kusił Pana Jezusa używał on przecież Pisma

Świętego i to wypowiedzi dotyczących Pana Jezusa, nadając im taki
sens, żeby Pan Jezus zgrzeszył przeciw Bogu (Mt 4,1-11).

Po czwarte: Pismo Święte ostrzega nas, że: „ wszak i szatan

przybiera  postać anioła światłości. Nic więc nadzwyczajnego, jeśli
i słudzy jego przybierają postać sług sprawiedliwości: lecz kres ich
taki, jakie są ich uczynki ” (2 Kor 11,14-15). Dlatego też tak bardzo
ważnym jest, abyśmy czuwali i trzeźwo oceniali wszystko to, co jest
głoszone  w  imieniu  Boga,  do  czego  nas  zachęca  sam  Bóg  poprzez
Pismo Święte, kiedy mówi: „Wszystko  badajcie, co dobre, tego się
trzymajcie.  Od  wszelkiego  zła  z  dala  się  trzymajcie  ”  (  1Tes  5,21-

22).

Biorąc to wszystko pod uwagę mogę teraz się wypowiedzieć

co do objawień „ Matki Boskiej ”. Jest to moje zdanie i jak
powiedziałem wcześniej, możesz się z tym nie zgodzić.

Zgodnie z zasadą, aby poznawać po owocach daną sprawę,

trzeba  się  zastanowić  do  czego  prowadzą  te  objawienia.  Obok
wezwań do oddania się Bogu i Jezusowi Chrystusowi, obok wezwań
do  odnowy  moralnej  swojego  życia  w  objawieniach  Matki  Boskiej
występują  nawoływania,  aby  poświęcić  się  jej,  aby  się  do  niej
modlić, aby ją czcić i adorować. Prowadzi to do zwiększania się jej
kultu,  do  budowania  sanktuariów  jej  poświęconych,  do

wykonywania  cudownych  figur,  czy  adorowania  cudownych
obrazów.  Prowadzi  to  do  łamania  Bożego  przykazania
zabraniającego  sporządzania  rzeźb  i  podobizn  w  celach  kultowych,
a  w  konsekwencji  doprowadziło  to  do  usunięcia  tego  przykazania

z Dekalogu nauczanego w Kościele Rzymsko - Katolickim. Powstaje
pytanie, czy Bóg zmienił swoje przykazania, a tym samym, czy
zmienił się charakter Boga? Na pewno nie. Wszak Bóg jest

niezmienny  i  Jego  przykazania  pozostają  takie  same  na  zawsze.
Patrząc  dalej  na  życie  tych,  którzy  powierzyli  swoje  życie  „Matce
Bożej”,  czy  jest  ono  lepsze?  Wręcz  przeciwnie,  praktykując  swoją
pobożność  zapominają  oni  o  prawdziwej  pobożności  biorącej  swój
początek z Pisma Świętego.

Dlatego patrząc na owoce można śmiało powiedzieć, że za

objawieniami „Matki Boskiej” na pewno nie stoi Maria, matka Pana

Jezusa  Chrystusa,  ani  nie  pochodzi  to  od  Boga.  Poza  tym,  gdyby
Bóg  chciał  abyśmy  w  ten  sposób  czcili  matkę  Pana  Jezusa,  to  na
pewno objawił by to w swoim Słowie, którym jest Pismo Święte.

Stosunek chrześcijan do Marii.

Nadszedł czas aby odpowiedzieć na pytanie, jaki my

chrześcijanie  mamy  mieć  stosunek  do  Marii.  Była  ona  tylko
człowiekiem, ale szczególnie wybranym przez Boga. Bóg wybrał ją,
aby  Pan  Jezus  przez  nią  mógł  przyjść  na  ziemię  jako  człowiek.
Dlatego też powinniśmy obdarzyć Marię szczególnym szacunkiem.

Przyglądając się życiu Marii możemy się wiele nauczyć od

niej.  Możemy  nauczyć  się  od  niej  pokory  i  posłuszeństwa  Bogu,
kiedy  widzimy  ją,  jak  odpowiada  aniołowi  w  czasie  zwiastowania:
„Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”
(Łk 1, 38). Dla kobiet może być przykładem posłuszeństwa mężowi,
kiedy idzie z nim najpierw do Betlejem, a później uciekają razem do
Egiptu.  Może  być  dla  nas  przykładem  miłości  rodzicielskiej,  kiedy
przez trzy dni  szuka swojego syna. Jednak najbardziej powinniśmy

posłuchać jej w tym, co powiedziała do sług w czasie wesela
w Kanie Galilejskiej, kiedy odsyła sługi do Pana Jezusa mówiąc im:
" Co wam powie, czyńcie ".

Jednak w żadnym wypadku w oparciu o spekulacje

filozoficzne nie powinniśmy tworzyć dogmatów na temat Marii, ani
też modlić się do niej, czy oddawać jej czci należnej Bogu.
Powinniśmy raczej wiernie trzymać się tego, co na temat Marii
naucza Pismo Święte.