Garbus ze Szwecji
Volvo PV444 - co kryje się pod tym tajemniczym oznaczeniem? PV to: Person Vagnar
(samochód osobowy), 444 to 4 cylindry, 40KM i 4 osoby. Tak oto przedstawiał się
pomysł Volvo na popularny i nowoczesny samochód,
który zmotoryzował Szwecję w latach 40' i 50'.
Realizacją projektu zajmowali się Erik Jern i Helmer
Pettersson. Auto po raz pierwszy publicznie
zaprezentowano w 1944 roku. Jednak z powodu trwającej
wojny i braków materiałowych jego produkcję rozpoczęto
dopiero w roku 1947. Początkowo auto posiadało silnik o
pojemności 1414 cm3 i mocy 40KM. Napęd przenoszony
był poprzez 3-biegową skrzynię, oczywiście na koła tylne.
Pierwsze serie nie posiadały ogrzewania, co bardzo dziwi z uwagi na chłodny, szwedzki
klimat. Wkrótce jednak tę wadę usunięto i samochód był dostępny z termostatycznie
regulowanym ogrzewaniem. Wycieraczki auta nie posiadały silniczka elektrycznego,
napędzane były podciśnieniem z kolektora dolotowego - przy dodawaniu gazu poruszały się
wyjątkowo wolno. Z czasem w PV 444 zastosowano nową jednostkę napędową o
pojemności 1583 cm3 i mocy 60KM.
Czytaj dalej
W 1953 roku Volvo pokazało model oznaczony symbolem PV445. Było to kombi, zwane
także Duett.
Największą popularnością cieszył się jednak dwudrzwiowy
"garbus". Tu należy zauważyć podobieństwo stylistyczne do
radzieckiej Pobiedy, a jednocześnie do naszej polskiej
Warszawy M-20. Szwedzki garbus był mniejszy i znacznie
lżejszy, ot taka Warszawa Coupe.
Oczywiście podobieństwo spowodowane było
wzorowaniem się ówczesnych, europejskich konstruktorów
na autach amerykańskich, gdzie "garbate" Chevrolety oraz
Buicki budowane były jeszcze pod koniec lat 30'. Istniał już
wtedy także VW Käfer (Garbus), stylistycznie naśladujący
rewolucyjnego Chryslera Airflow z 1934 roku. Słowem, "garbate" auta były w latach 40' w
USA i 50' w Europie bardzo popularne. Wspomnieć tu jeszcze można o innych "garbusach",
jak Citroen 2CV, Peugeot 203, Renault 4CV czy Saab 92.
(fot. Tomek Bednarz)
(fot. Tomek Bednarz)
