PROJEKTOWANIE FILTRÓW CYFROWYCH
Filtr cyfrowy jest liniowym układem dyskretnym, niezmiennym względem
przesunięcia, zrealizowany za pomocą arytmetyki o skończonej precyzji
•
etapy projektowania:
-
określenie pożądanych parametrów układu
- aproksymacja tych parametrów za pomocą przyczynowego układu
dyskretnego
- realizacja za pomocą arytmetyki o skończonej precyzji
często wymagania na filtr podawane są w postaci tolerancji:
0
100
200
300
400
500
0
0.2
0.4
0.6
0.8
1
1.2
pasmo
przepustowe
pasmo
zaporowe
pasmo
przejściowe
przebieg charakterystyki filtru aproksymowany jest za pomocą funkcji:
wielomianowej dla filtrów FIR,
wymiernej dla filtrów IIR.
PROJEKTOWANIE FILTRÓW IIR W OPARCIU O CHARAKTERYSTYKI
FILTRÓW ANALOGOWYCH
Projektowanie to polega na przekształceniu filtru analogowego na filtr cyfrowy
zgodnie z założeniami.
•
przyczyny:
- zaawansowane metody projektowania filtrów analogowych
- prostota wielu metod analogowych
- filtry cyfrowe niejednokrotnie symulują filtry analogowe
•
założenia
-
przekształcenie powinno zachować zasadnicze właściwości filtru
analogowego
- stabilny filtr analogowy powinien być przekształcony na stabilny filtr cyfrowy
(jeżeli filtr analogowy posiadał bieguny w lewej półpłaszczyźnie płaszczyzny s to filtr
cyfrowy powinien posiadać bieguny wewnątrz okręgu jednostkowego na płaszczyźnie
z)
METODA NIEZMIENNOŚCI ODPOWIEDZI IMPULSOWEJ
•
Przyjmujemy że, odpowiedź impulsowa filtru cyfrowego jest ciągiem próbek
odpowiedzi impulsowej filtru analogowego, pobranych w równych momentach
czasu.
h n
h nT
a
( )
(
)
=
•
Można dowieść że, z zależności między transformatą Laplace’a funkcji h
a
(n) a
transformatą Z funkcji h(n) wynika iż, istnieje równość:
H z
T
H s
j
T
k
z e
a
k
sT
( )
=
=−∞
∞
=
+
∑
1
2
π
zależność pomiędzy argumentami tych funkcji
z
e
sT
=
wskazuje że, paski lewej półpłaszczyzny płaszczyzny s, o szerokości 2
π
/T
transformowane są na wnętrze okręgu jednostkowego na płaszczyźnie z i sumowane
Jeżeli transmitancja filtru analogowego jest niezerowa poza przedziałem częstotliwości
j
Ω
<-
π
/T do
π
/T> to występuje efekt nakładania się charakterystyk i zniekształcanie
charakterystyki filtru cyfrowego
•
częstotliwości
ω
=
π
na płaszczyźnie z, odpowiada częstotliwość analogowa
Ω
=
π
/T.
•
bieguny o położeniu s
k
transformowane są na bieguny o położeniu e
s
k
T
.
zalety:
- prostota metody
- liniowe odwzorowanie częstotliwości analogowej na cyfrową,
- dobre odtworzenie charakterystyk częstotliwościowych filtrów
wąskopasmowych
wady:
-
występuje nakładanie się charakterystyk
- mała dokładność odwzorowania
- metoda nadaje się jedynie do filtrów pasmowo-przepustowych i
dolnoprzepustowych
(układów o ograniczonym paśmie przenoszenia)
TRANSFORMACJA DWULINIOWA
To przekształcenie uzyskano stosując przybliżone wyliczane całki (metodą trapezów)
w równaniu różniczkowym opisującym filtr analogowy (odpowiednik równania
różnicowego dla filtru cyfrowego).
Otrzymano równanie:
H z
H s
a
s
T
z
z
( )
( )
=
=
−
+
−
−
2 1
1
1
1
dla wartości leżących na okręgu jednostkowym uzyskano zależność między
argumentami funkcji:
T
tg
Ω
2
2
=
ω
•
związek pomiędzy częstotliwością analogową i cyfrową jest nieliniowy
•
cała lewa półpłaszczyzna płaszczyzny s przekształcana jest na wnętrze okręgu
jednostkowego
•
oś urojona przekształcana jest na okrąg jednostkowy
•
częstotliwości
ω
=
π
na płaszczyźnie z, odpowiada nieskończona częstotliwość
analogowa
•
nie występuje zjawisko nakładania się charakterystyk.
•
metodę można stosować do wszelkich filtrów.