Terapia pacjenta  
Mężczyzna lat 74, chory  od 13 lat na chorobę Parkinsona: 
 
 
1.Przed rozpoczęciem terapii zaproponuję ćwiczenia relaksacyjne w celu rozluźnienia mięśni 
całego ciała i mięśni twarzy. 
 
2.Następnie ćwiczenia oddechowe  w celu pogłębienia oddechu, zwiększenia kontroli nad 
wdechem i wydechem, wydłużenia fazy wydechowej; 
a) Dmuchamy na płomień świecy,  
b) Przenosimy papierki przy pomocy słomki z punktu A do punktu B,  
c) Bierzemy wdech i na wydechu wymawiamy głoskę H; następnie robimy wdech i 
wymawiamy krótkie wyrazy. 
 
3. Ćwiczenia mięśni twarzy i praksji oralnej w celu rozluźnienia i usprawnienia mięśni: 
a) wyraźnie, przesadnie wymawiamy samogłoski, 
b) naprzemienne robimy dzióbki i uśmiechy, 
c) oblizujemy wargę dolną i górną, przesuwamy język z jednego kącika ust do drugiego. 
 
4. Ćwiczenia fonacyjne w celu koordynacji fonacji i oddechu, poprawy kontroli głosu i 
natężenia, osiągniecia prawidłowego rezonansu i prozodii 
a) podnosimy dłonie na wysokość klatki piersiowej, następnie opuszczamy z jednoczesnym 
wydychaniem powietrza i intonowaniem głosek A,O,I,U 
b) nucenie głosek OOO i MMM 
c) wymawiamy głoski z różnym natężeniem cicho- głośno, cicho -głośno, głośno -cicho. 
 
5. Ćwiczenia artykulacyjne w celu poprawy wyrazistości mowy: 
a) zaczynamy od wyraźnej artykulacji wyrazów dźwiękonaśladowczych, przechodzimy do 
krótkich, a następnie dłuższych wyrazów, 
b) wymawiamy zdania, dłuższe teksty dbamy, żeby wszystkie wyrazy były wymawiane w 
sposób dokładny z przesadną artykulacją, 
c) ćwiczenia prozodii – odczytujemy wiersz z odpowiednią intonacją, wyrażamy swoje 
emocje używając odpowiedniej intonacji. 
 
 
Ćwiczenia powinny być wykonywane regularnie, z zachowaniem staranności (w razie 
trudności można ćwiczyć przed lustrem), potrzebny jest również stały kontakt z terapeutą  w 
celu monitorowania postępów i wprowadzania ewentualnej korekty.