Jan Hołod „Kirpiczny” urodził się w 1909 r. we wsi Rusiły, w woj. 

lubelskim, w rodzinie małorolnego chłopa. Działacz Związku Młodzieży 
Komunistycznej (ZMK) od 1925, a Komunistycznej Partii Polski (KPP) od 
1927 roku. Aresztowany za działalność rewolucyjną w 1932 r., siedzi w 
więzieniach do 1938 roku. 

Po katastrofie wrześniowej przebywa na terenie Zachodniej Ukrainy, 

pracując początkowo w Okręgowym Komitecie Związków Zawodowych, a 
następnie jako dyrektor zespołu cegielni. 

Po napaści hitlerowskich Niemiec na ZSRR wraca w rodzinne strony, 

gdzie wraz z radzieckim oficerem Teodorem Albrechtem - „Fiodorem” 
organizuje w początkach 1942 r. oddział partyzancki. Od połowy 1942 r., po 
nawiązaniu kontaktów z Polskią Partią Robotniczą (PPR), zostaje sekretarzem 
partyjnym terenów nadbużańskich, a także zastępcą do spraw politycznych 
dowódcy oddziałów Gwardii Ludowej (GL). W lecie 1943 r., z polecenia 
kierownictwa PPR, przedostaje się za Bug i nawiązuje kontakty z partyzantką 
radziecką. Jesienią 1943 r. wchodzi w skład Komitetu Obwodowego PPR i 
jednocześnie dowództwa obwodu GL. 

Zginął z rąk hitlerowców, w zasadzce, 6 stycznia 1944 r. Odznaczony 

pośmiertnie Krzyżem Grunwaldu.