1 

Ś

więta Rodzina jest rodziną idealną i najdoskonalsza  

ze wszystkich 

 

Ś

więta 

Rodzina 

jest 

rodziną 

idealną 

i 

najdoskonalsza  

ze wszystkich, jakie istniały. Jest ona doskonałym wzorem dla wszystkich 

rodzin.  Jak  powiedział  papieŜ  Paweł  VI:  „  Związek  Józefa  i  Maryi  jest 

szczytem  z  którego  rozlewa  się  świętość  po  całej  ziemi”

1

.  Jest  rodziną 

niezwykłą, poniewaŜ nosi na sobie pieczęć dziewiczego poczęcia Jezusa, 

który  przychodzi  na  świat  za  sprawą  Ducha  Świętego

2

.  Pomimo  swojej 

niezwykłości Święta Rodzina prowadziła całkiem zwyczajne Ŝycie

3

.  

W  Świętej  Rodzinie  to  św.  Józef  był  zarządzającym  kultem, 

wychowawcą  i  nauczycielem  zawodu  dla  małego  Jezusa.  O  św.  Józefie 

moŜna powiedzieć, Ŝe jest paradygmatem ojcostwa i bycia ojcem. MoŜna 

równieŜ o św. Józefie powiedzieć, Ŝe jest podsumowaniem całego Starego 

Testamentu

4

.  

Ś

w.  Józef  jest  tym,  który  najlepiej  realizował  w  swoim  Ŝyciu 

powołanie  do  bycia  ojcem,  on  najlepiej  wychowywał  i  przygotowywał 

Jezusa do wypełnienia Jego misji bycia Synem BoŜym

5

. 

Ś

w.  Józef  i  Najświętsza  Maryja  Panna  byli  dobrymi  Izraelitami. 

PrzeŜywali  oni  swoją  religijność  osobiście,  ale  teŜ  w  wymiarze 

rodzinnym, 

obecnie 

określani 

są 

jako 

Ś

więta 

Rodzina 

oraz  

w  wymiarze  wspólnotowym.  Codzienne  ich  Ŝycie  tak  jak  to  było 

                                                 

1

 

Paweł VI, Przemówienie. Rodzina szkołą świętości (04.05.1970), w: AAS, vol. 62, 

Vaticano 1970, s. 431; [por. AK 1975, R. 67, t. 84, z. 396, s. 6]. 

2

 Por. Łk 1, 35. 

3

 Por. Por. Święta Rodzina w Biblii, red. Calduch – Benages Nuria, w: śyć dla Świętej 

Rodziny, Materiały Formacyjne Polskiej Prowincji Misjonarzy Świętej Rodziny  
(8.2006), red. A. Bajorski, Ciechocinek 2006, s. 45. 

4

 Por. I. Soler, Wychowanie Jezusa Chrystusa, w:

 

X Kongres Józefologiczny Referaty, 

Kalisz X 2009, red. A. Latoń, dostępne w bibliotece WSD MSF w Kazimierzu 
Biskupim, s. 31.

 

5

 TamŜe, s. 31. 

 

 

2 

wymagane przez prawo przebiegało przeniknięte obrzędami, modlitwami, 

błogosławieństwami.  Wyciskały  one  piętno  na  rytmie  ich  całego  dnia  

od rana do wieczora

6

. 

 W  rodzinie  izraelskiej  kaŜdego  dnia  po  przebudzeniu  odmawiano 

15 

błogosławieństw. 

W 

trakcie 

dnia 

odmawiano 

modlitwy  

i błogosławieństwa w zaleŜności od okoliczności. Zaś przed udaniem się 

na spoczynek szema i błogosławieństwa

7

. 

W  hebrajskiej  liturgii  dom  rodzinny  jest  miejscem  świętym,  

to  swego  rodzaju  małe  sanktuarium,  w  którym  sprawowane  są  trzy 

główne  celebracje:  codzienne  posiłki,  szabat  w  kaŜdym  tygodniu  oraz 

coroczne święta, szczególnie święto Paschy pesah

8

. 

Oprócz  modlitw  i  celebracji  domowych  Izraelita  modlił  

się  w  synagodze  we  wspólnocie.  W  synagodze  liturgia  był  sprawowana 

kaŜdego  dnia,  szczególnie  zaś  w  sobotę  to  jest  w  dzień  poświęcony  

na czytanie Tory

9

. 

W tradycji izraelskiej  miały  miejsce równieŜ specjalne wydarzenia  

i  specjalne  okazje  takie  jak  małŜeństwo,  urodzenie  syna,  obrzezanie, 

osiągniecie  wieku  dojrzałego,  pogrzeb.  Obrzezanie  był  to  szczególny 

obrzęd  związany  z  Przymierzem  Boga  z  Izraelem.  Ósmego  dnia  

po  narodzeniu  rodzice  przynosili  dziecko  do  synagogi  gdzie  wśród 

ś

piewów  i  błogosławieństw  dokonywano  obrzezania.  Obrzezany, 

wprawiony w tym rytuale, Izraelita, mohel dokonywał obrzezania dziecka 

płci męskiej, które jego opiekun, sandaq trzymał w swoich ramionach

10

.  

Obrzęd  obrzezania  był  związany  z  nadaniem  imienia.  Jak  podaje 

ewangelista  św.  Łukasz:  „Gdy  minęło  osiem  dni  obrzezano  Chłopca  

                                                 

6

 

Por. Święta Rodzina w Biblii, dz. cyt., s. 55. 

7

 Por. TamŜe, s. 56. 

8

 Por. TamŜe, s. 56. 

9

 Por. TamŜe, s. 56. 

10

 Por. TamŜe, s. 56. 

 

3 

i  nadano  mu  imię  Jezus,  którym  nazwał  go  anioł  jeszcze  przed  jego 

poczęciem”

11

. W ten sposób Jezus Chrystus dołączył do genealogii został 

włączony  w  do  ludu Abrahama  i  Izaaka.  W  tym  znaku  obrzezania  Jezus 

spełnił wymagania Przymierza i Prawa

12

. 

Ś

więta  Rodzina  wypełniała,  więc  wszystkie  prawa  i  obowiązki 

związane  z  przynaleŜnością  do  narodu  izraelskiego.  Czterdziestego  dnia  

po  narodzeniu  Pana  Jezusa  udali  się  do  świątyni  w  celu  dokonania 

oczyszczenia  i  wykupu  pierworodnego  syna  dzięki  temu  dokonało  

się Jego przedstawienie i ofiarowanie PANU

13

. 

MoŜemy,  zatem  na  przykładzie  Świętej  Rodziny  poboŜność 

posłuszeństwo przepisom Prawa zauwaŜyć jako cechę charakterystyczną, 

związaną  z  Ŝyciem  rodzinnym  w  Izraelu,  których  Święta  Rodzina 

niewątpliwie przodowała

14

. 

Pomimo Ŝe posiadamy skąpe informacje na temat dzieciństwa Pana 

Jezusa,  na  podstawie  Ewangelii  św.  Łukasza  dowiadujemy  się  o  tym,  

Ŝ

e  był  On  posłuszny  swoim  rodzicom

15

.  Posłuszeństwo  jest  cnotą,  która  

w  bardzo  mocny  sposób  słuŜy  jedności.  Ks.  Jan  Berthier  podkreśla 

Ŝ

e  podporządkowanie  się  temu  kogo  się  kocha  wypływa  ze  szczerej 

miłości.  Dzięki  miłości  pragniemy  czynić  nie  to,  co  się  nam  podoba,  

ale  to,  co  się  podoba  temu,  kogo  się  kocha.  Odnosi  się  to  zarówno  

do  miłości  względem  Boga  jak  i  względem  człowieka

16

.  Największe 

przykazanie jest: „ Będziesz miłował Pana Boga twojego z całego serca, z 

całej  duszy  i  ze  wszystkich  swoich  sił,  a  bliźniego  swego  jak  siebie 

samego”. 

                                                 

11

 Łk 2,21. 

12

 Por. L. Toschi, Misterium obrzezania i nadania imienia Jezusowi w: X Kongres 

Józefologiczny, dz. cyt. s. 4-5. 

13

 Por., Święta Rodzina w Biblii, dz. cyt., s. 56. 

14

Jan Berthier, Kult i naśladowanie Świętej Rodziny, Ciechocinek 2003, s. 142 i 

następne.  

15

 Por. Łk 2, 51. 

16

 Jan Berthier, Kult i naśladowanie Świętej Rodziny, dz. cyt., s. 138. 

 

4 

 Święta  Rodzina  była  doskonałe  i  dokładnie  posłuszna  wszelkim 

przepisom  prawa  MojŜeszowego,  dotyczącego  tak  kultu,  świąt  oraz 

pielgrzymek do świątyni Jerozolimskiej. Ten przykład ich posłuszeństwa 

jest  potępieniem  buntu  człowieka  przeciwko  Bogu  jest  przeciwieństwem 

postawy pychy

17

. 

W  Świętej  Rodzinie  wypełniły  się,  wszystkie  pouczenia  mędrców 

izraelskich  u  nich  odnajdujemy  Ŝywe  przykłady  mądrości  opisane  w 

Księgach sapiencjalnych Starego Testamentu. Pan Jezus często tłumaczył 

swoim  uczniom  wydarzenia  swego  Ŝycia  w  odniesieniu  do  słów 

zapisanych Piśmie Świętym mówił: „Oto moje słowa, które powiedziałem 

do  was,  gdy  byłem  jeszcze  z  wami:  Musi  wypełnić  się  wszystko,  co  jest 

napisane o  Mnie  w Prawie  MojŜesza u  Proroków  i  w  Psalmach”

18

.  Tak, 

właśnie  wiele  słów  wypowiedzianych  przez  mędrców  Izraela  wypełniło 

się w Świętej Rodzinie. 

 

                                                 

17

 TamŜe, s. 187. 

18

 Łk 24, 44.