background image

 

MAKROEKONOMIA 

WYKŁAD 3

 Z DNIA 28.04.2012 

 

~ CYKL KONIUNKTURALNY ~ 

 
APp 
 
 
 
 
APp                                                                       APp 
 
 
 
 
 
 

 

         Y

1

   Y

e

        Y

0

   

Dochód narodowy 

 
 
zakładamy stały poziom Agregatowego popytu 
E - w tym punkcie spełniony jest warunek równowagi 
Ye - dochód narodowy w warunkach równowagi  
 
Y=C+I  
Y=C+S        AP

p

= C

a

+K

sk

 • Y + Ia 

C+I = C+S 
I=S - model bez państwa i handlu zagranicznego = warunek równowagi 

1.  Y= 100 I=S 
2.  Y

1

 = 80 - nadwyżka efektywnego popytu. I>S czyli Y1  zamierzone wydatki(potencjalny 

popyt) są większe od produkcji, czyli popyt jest wyższy od podaży, centy rosną, bardziej 
się opłaca produkcja, dochód rośnie, bo przedsiębiorcy więcej produkują. Luka inflacyjna 
to A-B 

3.  Y

0

  =  120  -  niedobór  efektywnego  popytu  -  występuje  tutaj  zachwianie  równowagi,  jest 

przewaga  podaży  nad  popytem,  czyli  planowane  wydatki  są  mniejsze  od  planowanej 
produkcji,  ceny  zaczną  spadać,  co  spowoduje  z  czasem  zmniejszenie  dochodu 
narodowego, a potem powróci do punktu E. Luka deflacyjna - możliwości nie są w pełni 
wykorzystywane - sytuacja recesji gospodarczej. I<S 

 

Stan równowagi 

na rynku dóbr i usług pkt. E wg wykresu, jest bardzo rzadko spotykany, gdyż 

decyzje  inwestycyjne  I  -  podejmowane  są  przez  przedsiębiorców,  natomiast  decyzje  co  do  S 
podejmowane  są  przez  gospodarstwa  domowe,  mamy  do  czynienia  z  dwoma  różnymi 
podmiotami gospodarczymi. Tylko przypadek może sprawić, że te dwie wielkości I i S są sobie 
równe, bo podmioty mają inne preferencje. 
 

Cykl koniunkturalny 

- periodyczne, okresowe zmiany aktywności gospodarczej wokół trendu.  

Trend

 – dotyczy wzrostu gospodarczego, zmiany wahań aktywności wzrostu gospodarczego. 

 
 

45° 

background image

 

DN 

 

 

 

 

 

       DN 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
        Gospodarka stacjonarna          czas 

 

   gospodarka wzrostowa       czas 

 
Pierwszy  rysunek  dot.  gospodarki  stacjonarnej,  linia  przerywana  to  trend,  mierzony  w  okresie 
dłuższym.  Na  tym  przykładzie  jest  prawie  stały,  w  krótszych  okresach  są  wahania  na  +/-  od 
średniej. 
Drugi  rysunek  -  trend  wzrostowy,  gospodarka  w  okresie  dłuższym  trend  wzrostowy,  a  w 
krótszym charakteryzuje się wahaniami.  
 

Trend wzrostowy gospodarki związany jest (okres długi): 

 

wzrost czynników produkcji  

 

wzrost efektywności tych czynników 

 

Cykl zależy od (okres krótki) 

od stopnia wykorzystania potencjału produkcyjnego (od wielkości 

efektywnego popytu)  
 
W  gospodarce  rynkowej  występują  cykliczne  wahania  wielkości  popytu  globalnego.  Z  pośród 
dwóch  rodzajów  popytu  (konsumpcyjny,  inwestycyjny)  ,  inwestycyjny  jest  czynnikiem 
dynamizującym gospodarkę, jego zmiany są głównym czynnikiem odpowiedzialnym za zmiany 
w gospodarce, jest on bardziej czuły na zmiany. 
 
 

 

background image

 

Klasyczny cykl koniunkturalny 

Występował w gospodarce do II wojny światowej, składa się z 4 faz: 

  kryzys A-B 

 

depresja (zastój) B-C 

 

ożywienie C-D 

  rozkwit D-E 

 
różnica  między  dolnym,  a  górnym  punktem  zwrotnym  cyklu  - 

amplituda  wahań  cyklu 

koniunkturalnego

,  czym  większa  różnica  między  punktami  zwrotnymi,  tym  bardziej 

wybuchowa. 
Między kolejnymi fazami cyklu zachodzi 

związek przyczynowo - skutkowy

,  a-b,  ma  związek 

na c-d itd. 
 

Każda faza cyklu charakteryzuje się odmiennością, są też podobieństwa: 

  faza A-B, klasyczny lata 1929 - 1933 - mieliśmy do czynienia z nadprodukcją, kryzys ten 

zaskoczył  cały  świat  i  przedsiębiorców,  nadprodukcja  spowodowała  gwałtowny  spadek 
cen.  Spada  dochód  narodowy,  PKB,  produkcja,  zatrudnienie,  wzrasta  tylko  bezrobocie, 
spadają płace realne 

  faza B-C - względna stabilizacji makrowielkości 

  faza C-D - ożywienia, rosną wielkości, najpierw szybko, później wolniej 

  faza D-E – dalszy wzrost wskaźników, ale już w wolniejszym tempie.   

 

Różnice między cyklem klasycznym a współczesnym: 

 

współcześnie 

- faza spadkowa łączy kryzys i recesję, a wzrostowa ( rozkwit i ożywienie) , 

spadek  wartości  względnych,  współczesne  cykle  są  łagodniejsze,  amplituda  wahań 
łagodniejsza,  nie  ma  przez  to  wyraźnej  fazy  wzrostowej,  ani  dołu,  ale  ma  przez  to 
tendencje okresu. Fakt iż współczesne cykle są łagodniejsze: 

 

 

- zaistnienie interwencjonizmu państwowego - po latach kryzysu 

 

 

- procesy monopolizacji gospodarki - silne przedsiębiorstwa są na tyle skuteczne, 

że  nie  dopuszczają  do  takich  spadków  cen,  jak  w  latach  30.  Współczesny  kryzys  może 
przebiegać przy stabilnych, a nawet zwyżkujących cenach. 

 

klasyczny - 

spadek wartości bezwzględnych 

 

 

Rodzaje wahań cyklicznych: 

  cykle krótkie Kitchina - 3,5 roku 
  cykle średnie Juglara - 8 - 10 lat 
  cykle długie - długie fale Kondratiewa - 50 - 60 lat 

Występują też cykle dotyczące poszczególnych cyklów gospodarczych. 
 

Wyróżniamy  2  najważniejsze  teorie  przyczyny  cyklu  koniunkturalnego 

nie  rozwija  się 

równomiernie, tylko podlega cyklom, wahaniom od głównego trendu. 

1.  teorie neoklasyczne (egzogeniczne - zewnętrzne

)  

Neoklasyczne  spojrzenie  na  system  gospodarczy  zakłada,  że  system  ten  ma  właściwość 
stabilności,  tzn.  wytrącony  z  równowagi  uruchamia,  wewnętrzne  mechanizmy  (bez  ingerencji 
państwa)  wprowadzające  go  na  powrót  w  stan  równowagi  gospodarczej.  Jest  to  tzw.  zasada 
wahadła  -  odchyla  się  i  wraca.  Czynnikiem  powodującym  ten  powrót  do  równowagi  jest 

background image

 

mechanizm  rynkowy  i  swobodnie  działające  ceny.  Neoklasycy  w  długim  okresie  uważają,  że 
gospodarka samoczynnie dąży do równowagi, pod warunkiem, że system - mechanizm rynkowy 
działa  sprawnie,  że  ceny  nie  są  urzędowe,  kontrolowane  przez  państwo,  modyfikowane  przez 
monopole.  Zadaniem  państwa  jest  stać  na  straży  odpowiedniej  organizacji  rynku,  a  nie 
przeszkadzać.  Neoklasycy  widzą  jednak,  że  są  te  cykliczne  wahania  i  sądzą,  że  czynniki 
zakłócające równowagę mają charakter egzogenny czyli zewnętrzny, czyli nie pochodzą z samej 
gospodarki, systemu, ale występują jakieś czynniki zewnętrzne,  pochodzą spoza ekonomicznego 
systemu: wojny, rewolucje, wydarzenia polityczne, zmiany demograficzne, innowacje techniczne 
-  postęp,  zjawiska  przyrodnicze  -  tsunami,  trzęsienia  ziemi,  odkrycia  nowych  zasobów.  Cykl 
koniunkturalny jest zjawiskiem naturalnym, ewentualna polityka stabilizacyjna cykl realizowana 
przez państwo nie może mieć wpływu na wyeliminowanie tych zjawisk. Na przyczyny nie można 
działać za pomocą polityki gospodarczej, bo to i tak nic nie da.( podatki, ulgi, stopy procentowe - 
narzędzia  stosowane  przez  państwa)  Ewentualna  polityka  stabilizacyjna  państwa,  monetarna  i 
fiskalna, nie tylko nie będą skuteczne, ale nawet mogłyby popsuć gospodarkę, wypowiadają się 
więc przeciwko ingerencji państwa w cykle.  

 

koncepcja  Jevonsa  1835  1882 

-  uważał  iż  przyczyny  cyklicznego  rozwoju  gospodarki 

zależą  od  przyrody-  od  występowania  wzmożonej  liczby  plam  na  słońcu,  na  ziemi 
pojawiają  się  nieurodzaje  w  rolnictwie.  Przenoszą  się  one  na  osłabienie  aktywności  w 
przemyśle.  Ta  koncepcja  okazała  się  niesłuszną,  ale  wiadomo,  że  wpływ  przyrody  na 
gospodarkę jest niewątpliwie, działa. 

 

koncepcja innowacji Schumpetera 

- aktualna do dzisiaj, 1883-1950 - upatruje przyczyn 

cyklicznego  rozwoju  gospodarki  w  falowym  pojawieniu  się  innowacji  technicznej.  Co 
pewien czas, pojawiają się w gospodarce nowe pomysły i idee o przełomowym znaczeniu 
w technologii i cywilizacyjnym, Dzieli ogół na: 

  wielkie innowacje epokowe - popychają całą gospodarkę do przodu, długie fale w 

rozwoju 

 

mniejsze, krótkie cykle - odpowiadające za krótsze 

 
najpierw jest  

1.  wynalazek, powstanie nowych idei,  
2.  druga  faza  musi  pojawić  się  przedsiębiorca,  innowator,  który  jako  pierwszy  wdroży, 

zastosuje  ten  wynalazek  w  życie  -  przedsiębiorca  organizujący  proces.  Pojawia  się 
przedsiębiorca  zwany  liderem,  który  wpadnie  i  wdroży  wynalazek,  realizuje  zysk 
nadzwyczajny i osiąga szczególnie wysokie zyski.  

3.  dyfuzja - follower - zyski normalne.  

przykłady największych innowacji: 
1 fala 1787 - 1842 - wynalazek maszyny parowej - podstawa do rewolucji przemysłowej 
2 fala 1843 - 1897 - budowa kolei żelaznej zw. z nią ogromne inwestycje - bardzo    
   kapitałochłonna  
3 fala 1898 - 1945 - zastosowanie elektryczności i wynalazki w dziedzinie chemii 
4 fala 1945 - 1073 - rozwój budownictwa i motoryzacji 
5 fala po 1973 - komputery, mikroprocesory, cyfryzacja, automatyka, telekomunikacja.  
Każdy z tych okresów ma swoją epokową innowację, która się pojawia i gospodarka natychmiast 
góruje, a potem wyhamowuje, aż do pojawienia się następnej innowacji, 

 

koncepcja politycznego cyklu wyborczego 

- opiera się na tym, że rząd i inne instytucje 

prowadza  politykę  mającą  na  celu  reelekcję    (  a  nie  realizację  procesów 
ogólnospołecznych)  co  oznacza,  że  przed  wyborami,  rząd  jest  w  stanie  podejmować 

background image

 

decyzje populistyczne, bez względu na przyszłe konsekwencje. 

 

 

2.  teorie  keynesistowskie 

(  endogeniczny  -  wewnętrzny)  -  upatrują  przyczyn  cyku 

koniunkturalnego w samej gospodarce, czyli są nieodłącznie zw. z gospodarką, wynikają 
z  reguł  gry  gospodarki  rynkowej.    Podstawowym  celem  gospodarowania  jest 
maksymalizacja  stopy  zysku,  przedsiębiorcy  kierują  się  w  swoich  działaniach 
przewidywana  stopa  zysku.    Obserwuje  się  działania  mechanizmów  powodujące 
pulsowanie zmiany zysków.  

Faza kryzysu 

- w klasycznym przewaga podaży nad popytem, w fazie tej pojawiają się zjawiska, 

które prowadzą do wyjścia z tej fazy, automatycznie, nawet bez pomocy państwa.  
Są to trzy zjawiska, mechanizmy wyprowadzenia z kryzysu bez państwa: 

1.  istnienie konsumpcji niezbędnej - konsumpcja każdego z nas, śpi, przemieszcza się, je. W 

fazie  recesji  wyczerpują  się  nadwyżka  nad  produktów,  więc  jest  to  impuls,  który 
powoduje dźwignięcie 

2.  konkurencja  między  przedsiębiorcami  w  warunkach  bardzo  niskich  cen  i  niewielkiego 

popytu. Część z nich zbankrutuje, każdy z nich sprzeda, gdy obniży ceny, nie przetrwają 
tylko  ci,  którzy  nie  będą  mogli  obniżyć  kosztów  i  zmniejszyć  cen.  Podstawą  tej 
konkurencji  jest  obniżka  kosztów  własnych.  Lepsi  przedsiębiorcy  będą  szukać 
możliwości obniżenia kosztów, będą szukać usprawnień, inwestycji szybko rentujących, 
modernizacji  

3.  twórcza  destrukcja,  albo  twórcze  zniszczenie  -  w  sytuacji  następujących  bankructw, 

możemy mówić o ubytku kapitału trwałego, zmniejsza się ilość aparatu wytwórczego. Ci 
którzy  przetrwali,  dysponują  lepszym  aparatem  wytwórczym,  niż  ci,  którzy 
zbankrutowali  -  co  oznacza  zmniejszenie  potencjału  produkcyjnego  -  jest  to  pewnego 
rodzaju  oczyszczenie.  W takiej  sytuacji rodzi  się nowy popyt  inwestycyjny,  gospodarka 
idzie  do  góry  zgodnie  z  mnożnikiem  akceleratora,  wzrost  popytu  inwestycyjnego,  i  za 
sprawą  akceleratora  powstają  inwestycje  indukowane  i  gospodarka  idzie  do  góry.  Jest 
rosnący  popyt  konsumpcyjny  i  inwestycyjny  wzajemnie  na  siebie  oddziaływująca. 
Rosnący  popyt  musi  być  zaspokajany  przez  wzrost  produkcji,  tymczasem,  oznacza  to 
wzrost  wykorzystania  potencjału  produkcyjnego.  Jeżeli  rośnie  produkcji,  zatrudniamy 
pracowników, zwiększamy płace,  rosną koszty  własne   - koszty produkcji, przy  cenach 
nie tak bardzo rosnących. Wzrost kosztów produkcji powoduje początkowo spadek tępa 
wzrostu zysku, następuje odwrócenie dynamiki wzrostu gospodarki. 

W okresie ponownego wchodzenia gospodarki w kryzys pojawia się niechciany w tym momencie 
efekty podażowy inwestycji - inwestycje poczynione wcześniej, zaczynają dawać efekty dopiero 
teraz, gdy są niepotrzebne, bo popyt się zmniejsza. 
 

~ EWOLUCJA CELÓW INTERWENCJONIZMU PAŃSTWOWEGO ~ 

Ingerencja państwa w cykl pojawił się w następstwie wielkiego kryzysu ekonomicznego : 

1.  interwencjonizm  antykryzysowy 

-  podejmowaniu  działań  w  celu  łagodzenia  skutków 

zaistniałego kryzysu 

 

 

- działanie ex post - działanie po  

 

 

- rozciągnięcie działalności państwa tylko na okres kryzysu 

2.  interwencjonizm  antycykliczny 

-  rozszerzenie  interwencji  na  wszystkie  fazy  cyklu, 

pobudzanie wzrostu w fazach spadkowych, oraz wyhamowywanie tego  wzrostu w fazie 
wzrostowej. 

 

background image

 

Podstawowym  problemem  w  spadkowej  fazie  jest  niedostatek  popytu  efektywnego  -  poprzez 
inwestycje  publiczne  realizowane  przez  państwo  z  emisji  obligacji  skarbu  państwa,  które  są 
pożyczką  dla  rządu,  Instytucje  oraz  bogaci  obywatele  wykupują  te  obligacje,  które  później 
wykupują  z odsetkami. Z tych pieniędzy państwo może uruchomić inwestycje głównie w sferze 
infrastruktury społecznej - polityka fiskalna.  
Polityka monetarna - obniżki stóp procentowych. 
W  okresie  dobrej  koniunktury  może  następować  gwałtowny  wzrost  cen  czyli 
niebezpieczeństwem będzie inflacja - państwo schładza gospodarkę - zwiększa stopy procentowe 
kredytów, podatki 

3.  interwencjonizm  rozwojowy 

-  utożsamiany  z  programowaniem  gospodarki  albo 

planowaniem  indykatywnym    (wskazówka  -  droga  na  cele)  w  odróżnieniu  od 
dyrektywnego (nakaz).  
Programowanie obejmuje sporządzane strategie: 

 

średniookresowego rozwoju gospodarczego kraju  

  kierunki  inwestowania  zapewniające  rozwój  gospodarki,  są  one  szczególnie 

stymulowane  

  ulgi  podatkowe,  preferencyjne  kredyty,  hamowanie  rozwoju  w  gałęziach 

przestarzałych. 

Te strategie budowane są w gałęziach branżowych jak i przestrzennym. 
Oddziaływanie  na  organizację  i  kierunki  badań  naukowych,  rola  jakościowych  czynników 
wzrostu, kapitału ludzkiego. 
 

~ ROLA PAŃSTWA W GOSODARCE ~ 

 

Państwo

  -  centralne  i  lokalne  urzędy  publiczne,  których  działalność  związana  jest  z 

funkcjonowaniem danego systemu społeczno- gospodarczego. 
 

Funkcje państwa: 

1.  Państwo tworzy ład instytucjonalno- prawny 

- istnienie społ. bez ustalonych reguł, nie 

byłoby  efektywne,  prowadziło  by  do  anarchii.  Państwo  dysponuje  aparatem  przymusu, 
który to wyegzekwuje porządek społeczny 

2.  ekonomiczne funkcje państwa: 

a.  alokacyjna

  -  rozmieszczenie  -  podejmowanie  działań  sprzyjających  optymalnej  alokacji 

zasobów  -  inwestycje.  Rynek  jest  najlepszym  koordynatorem  procesów  inwestowania, 
prywatni przedsiębiorcy w oparciu o swobodne ceny są w stanie najlepiej inwestować. Są 
jednak  wyjątki  w  zakresie  których  ,  rynek  jest  niesprawny  i  mówimy  wtedy  o  tzw. 
niesprawności rynku - market failure. Cała ekonomia głównego nurtu, zgadzają się, co do 
faktu, że 

niesprawność rynku pojawia się w 3 przypadkach

1.   w  odniesieniu  do  dóbr    publicznych  -  dobra  w  których  konsumpcja  przez  dany 

podmiot gospodarczy nie ogranicza tego dobra dla innych podmiotów gospodarczych 
w tym samym czasie - powietrze. Te dobra nie mogą stać się własnością prywatną, nie 
można wyłączyć innych podmiotów z korzystania z tych dóbr: bezpieczeństwo zew i 
wew. kraju, wymiar sprawiedliwości, administracja, służba zdrowia, nauka i edukacja, 
oświetlenie  ulic,  trawniki,  chodniki,  parki  miejskie,  latarnie  morskie.  -  z  punktu 
widzenia  społecznego  są  w  danym  czasie  niezbędne,  a  nie  zawsze  są  dostarczone 
przez prywatne podmioty. Za zapewnienie ich odpowiada państwo. 

background image

 

2.  efekty  zewnętrzne  -  to  wszelkie  konsekwencje  decyzji  produkcji  lub  konsumpcji 

podejmowane  przez  dany  podmiot  gospodarczy,  przy  czym  konsekwencje  dotyczą 
inny podmiotów gospodarczych - nie podjęły ich, ale są pod ich wpływem: 

 

 

- konsumpcyjne - +/- 

 

 

- produkcyjne  - +/- ( zanieczyszczenia środowiska) 

3.  brak  konkurencji  -  w  gospodarce  działają  silne  monopole  oligopole  -  zawyżają..... 

wkracza państwo i wprowadza regulacje, rozbija monopole, promuje małe firmy 

 

Niesprawność rynku 

- niezdolność mechanizmu rynkowego do dostarczenia określonego dobra 

w wystarczającej ilości, albo w ogóle niezdolność rynku do dostarczenia tego dobra. 
  

b.  funkcja  redystrybucyjna 

-  nawet  doskonale  funkcjonujący  rynek  nie  jest  w  stanie 

zapewnić  podziału  dochodów  optymalnego  ze  społecznego  punktu  widzenia.  Ludziom 
trzeba  zapewnić  dochody,  które  nie  wynikają  z  ich  wkładu  w  rynek.  Zasadność 
redystrybucji  dochodów  nie  jest  kwestionowana  chodzi  tylko  o  sposób.  Sposobem 
wpływu społ. na realizację tej funkcji przez państwo jest: udział w wyborach  

 
Spośród  różnych  kierunków  politycznych,  partie  polityczne  o  prawicowym  o  centrowym  - 
opowiadają  się  na  ogół  na  elitarnym  podziale  -  przeciwne  podatkom  progresywnych,  wysokie 
rozpiętości dochodowe.  
Partie lewicowe, - egalitarny (równościowy) podział 
narzędzia: 
- system podatkowy 
- system zabezpieczeń społecznych i inne - renty, stypendia,... 

c.  funkcja stabilizacyjna 

, instrumenty opierają się na polityce gospodarczej: 

 

 

- polityka pieniężno- kredytowa 

 

 

- fiskalna - budżetowa 

 

 

- dochodów i cen 

 

 

- planowanie indykatywna 

 
Polityka budzi największe kontrowersje wśród ekonomistów i dzieli je: 
 

- nurty etatystyczne - (akceptujące funkcje stabilizujące - nurty keynesistowskie) 

 

- nurty antyetatystyczne - występujące przeciw funkcji stabilizującej - neoklasycy 

 
 

W ekonomicznej działalności państwa występują  2 aspekty: 

1.  regulacyjny aspekty działalności państwa - aktywne zaangażowanie państwa w dostrajanie 
procesów gospodarczych - tuning np. poprzez stosowanie antycyklicznej polityki pieniężnej 
2.  realny  aspekty  działalności  państwa  -  faktyczna  obecność,  siła  państwa,  -  jest  to  zakres 
sektora  publicznego  w  danym  kraju,  mierzony  %  PKB  produkowana  lub  zakupywana  przez 
państwo.  55%  PKB  dostarczają  przedsiębiorstwa  państwowe,  a  w  innym  5%  (słabsze).  O 
realnym aspekcie decyduje liczba zatrudnionych w administracji rządowej i ich wynagrodzenia, a 
także stopień w jakich dokonuje się realokacji zasobów. 
 
 
 
 

background image

 

 
 
rysunek 3