Teatr grecki 

theatron – półkolista widownia usytuowana na zboczu góry, z kamiennymi ławkami dla widzów, 
orchestra – prostokątny plac (także w kształcie elipsy albo koła), wysypany piaskiem lub 
ubity, na którym śpiewał chor i wykonywał ewolucje taneczne, 
 skene – drewniany barak służący jako garderoba dla aktorów, a jednocześnie tło akcji spektaklu; 
umieszczano na nim malowane tablice jako rodzaj dekoracji, 
proskenion – przed skene, odpowiednik dzisiejszej sceny, miejsce występów aktorów. 

W teatrze greckim występowało tylko trzech aktorów – mężczyzn i chór. Aktorzy kształcili 
się u starszych, doświadczonych kolegów i retorów – nauczycieli wymowy – w celu opanowania 
eleganckiego, wytwornego sposobu poruszania się, pięknego gestu i poprawnej 
wymowy. Publicznością teatru byli mężczyźni, także metojkowie oraz niewolnicy towarzyszący 
swoim panom. Kobiety i młodzież byli źle widziani. Początkowo spektakle były 
bezpłatne, później wprowadzono opłatę w wysokości 2 oboli – odpowiadającą wartości 
najskromniejszego dziennego wyżywienia. Perykles wprowadził zasiłek dla najbiedniejszych, 
aby mogli uczestniczyd w przedstawieniach, co świadczy o szczególnej roli teatru 
w starożytnych Atenach.