SZWECJA POCZĄTEK

 

SZWEDZKA SZKOŁA FILMOWA:

 

●

Kierunek w szwedzkim kinie z okresu 1916-1924

●

Charakteryzował się udramatyzowaniem przyrody i związkiem z literaturą 
skandynawską  

●

Ważniejsze filmy: 

●

Terje Vigen (1916)

●

Banici (1917)

●

Wózek widmo (1919)

●

Skarb Arne (1919)

●

Gösta Berling (1924) 

●

Czołowymi przedstawicielami tej szkoły byli: V. Sjöström i M. Stiller. 

●

Po II wojnie światowej ich tradycję kontynuował I. Bergman.

 

Victor Sjöström:

●

1879-1960

●

Syn słynnej aktorki teatralnej 

●

Szwedzki aktor, scenarzysta, producent i reżyser filmowy. 

●

Jako aktor teatralny debiutował w wieku 19 lat. 

●

Od 1912 związany z wytwórnią Svenska Bio.

●

Pracował jako aktor w teatrach Sztokholmu i Goteborga 

●

W roku 1912 wraz ze swoim kolegą Mauritzem Stillerem zaczął produkować 
filmy 

●

Najpierw kręcił proste historyjki

●

1913- Film Ingeborga Holm był otwarciem drzwi na szeroki świat

●

W 1916 roku udaje się  mu dokonać artystycznego przełomu filmem Terje Vigen, 
opartym na balladzie Henrika Ibsena. 

●

Rok później wyreżyserował i zagrał główną rolę w filmie Banici 

●

Oba filmy wprowadzają na ekran Przyrodę, która urosła do rangi osoby dramatu:

●

W Banitach góry, przepaście, pustkowia, wichry, śnieżyce występowały tu 
w rolach o wiele ważniejszych niż niejedna z drugoplanowych postaci. 

●

W Terje Vigen pokazywał Sjostrom człowieka walczącego z żywiołem - 
rybaka ryzykującego życie na morzu, dla konającej z głodu rodziny. 

●

1921 r -Furman Śmierci:

●

Film ten uchodzi za mistrzowskie osiągnięcie szkoły szwedzkiej, dzięki 
zastosowaniu wyszukanych tricków zdjęciowych, wyszukanym operowaniu 
światłem oraz wprowadzającym nastrój snu retrospekcje. 

●

W 1923 r. Sjostrom zostaje 'wchłonięty' przez Hollywood, gdzie tworzone filmy 
(nakręcił ich 9) nie budzą jednak zainteresowania. 

●

Po nadejściu filmu dźwiękowego powraca w 1930 do Szwecji. 

●

Reżyser przypomni się widzom prawie 30 lat później, tym razem wyłącznie jako 
aktor w głównej roli egoistycznego profesora Isaka Borga w filmie Ingmara 
Bergmana Tam gdzie rosną poziomki. 

●

Filmy:

●

Trädgardsmästaren –1912

●

Ingeborg Holm- 1913

●

Strajk- 1914

●

Banici- 1917

●

Synowie Ingmara- 1919

●

Mästerman- 1920

●

Furman śmierci- 1921

●

Ten, którego biją po twarzy- 1924

●

Zwierzenia królowej- 1925

●

Szkarłatna Litera-1926

●

Wicher- 1928

●

Under the Red Robe- 1937

 

INGEBORG HOLM:
 

Reżyseria: Victor Sjöström
Scenariusz: Victor Sjöström,
Produkcja: Szwecja
Rok produkcji: 1913
Obsada: Hilda Borgstrom

●

Pierwsze arcydzieło reżysera

●

Jak na owe czasy, bardzo długi, miał bowiem przeszło 2000 metrów. 

●

Spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności i krytyki, otwierając nowy 
rozdział w dziejach szwedzkiej kinematografii. 

●

Był pierwszym spektaklem kinowym, na który uczęszczała inteligencja

●

Sjöstrom stał się dopiero po tym filmie znanym i uznanym reżyserem

●

Dzieje nieszczęśliwej matki, której zabierają dzieci

●

W filmie wystąpiła Hilda Borgstrom, tworząc kreację pełną prostoty, umiaru i 
dramatycznego wyrazu. Świetna aktorka sceniczna zabłysła tym razem na ekranie. 
Była równie powściągliwa w geście i mimice, co jej rywalka Asta Nielsen.  

●

Victor Sjöstrom pokazał w filmie swój wielki talent. W scenach atelierowych 
hołdował wprawdzie jeszcze wzorom wziętym z francuskiego film d'art, ale w 
plenerze pokazał dużą oryginalność i śmiałość w potraktowaniu tematu. Zarówno 
pejzaże ubogich dzielnic miasta, jak i dobór statystów, świadczyły o realistycznym 
spojrzeniu przez reżysera na świat. 

 

BANICI:
 

Reżyseria: Victor Sjöström
Scenariusz: Victor Sjöström, Sam Ask
Zdjęcia: Julius Jaenzon
Produkcja: Szwecja
Rok produkcji: 1918

Obsada: William Larsson, John Ekman, Nils Arehn, Edith Erastoff, Victor Sjöström

●

Akcja dzieje się około 1850: prześladowana przez społeczeństwo para musi chronić się 
coraz głębiej w górskich samotniach, aż umiera w burzy śnieżnej. 

●

W filmie rozpościera się krajobraz irlandzki, który staje się coraz bardziej nieludzki.

 

WICHER:

Reżyseria: Victor Sjöström
Scenariusz: Frances Marion wg powieści Dorothy Scarborough "The Wind"
Zdjęcia: John Arnold
Montaż: Conrad A. Nervig
Scenografia: Cedric Gibbons, Edward Withers
Kostiumy: André-Ani
Obsada: Lillian Gish (Letty Mason), Lars Hanson (Lige Highwater), Montagu Love (Wirth 
Roddy), Dorothy Cumming (Córa), Edward Earle (Beverly), William Orlamond (Sourdough) 
Producent: Victor Sjöström
Produkcja: M-G-M
Rok produkcji: 1928

●

Jedno z ostatnich arcydzieł kina niemego

●

Letty po śmierci rodziców musi wyjechać z Wirginii na Południowy Zachód i 
zamieszkać u krewnych. Bardzo szybko okazuje się, że jest dla nich ciężarem. 
Wychodzi więc za mąż za niekochanego mężczyznę i żyje z nim razem na 
piaszczystym pustkowiu. Gdy mąż wyjeżdża na kilka dni, Letty odwiedza jej dawny 
znajomy - Roddy. Kiedy mężczyzna próbuje ją zgwałcić, kobieta zabija go we własnej 
obronie. 

●

Cechy: 

●

nierozerwalne związki człowieka z naturą

●

surowość ludzkich charakterów

●

okrucieństwo losu 

●

prosta, wyrazista forma konstrukcyjna 

●

Główny bohater filmu: wicher, wszechobecny wiatr, tak sugestywny, że wręcz dający 
się - w filmie bez dźwięku – słyszeć

●

Wybitna kreacja Lillian Gish.
 

 

 

 

Stiller Mauritz:

 

●

1883-1928

●

Szwedzki aktor i reżyser filmowy

●

Występował początkowo w teatrach fińskich, potem szwedzkich. 

●

Od 1912 został obok V. Sjöströma czołowym przedstawicielem szwedzkiej szkoły 
filmowej

●

Filmy: 

●

Wiry (1918)

●

Erotikon (1920) 

●

Skarb Arne (1919)

●

Stare zamczysko (1922)

●

Gösta Berling

●

W połowie lat 20 wyjechał do Ameryki, gdzie zrealizował dwa filmy z Polą Negri 
w roli głównej: 

●

Hotel Imperial (1927)

●

Spowiedź uczciwej kobiety (1927) 

●

W 1927 powrócił do Szwecji.