background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   9 / 2 0 0 4

  i n s t a l a c j e   e l e k t r o e n e r g e t y c z n e

28

  

W

 miarę rozwoju techniki bezpie-
czeństwo ludzi i ochrony da-

nych, cennych urządzeń, zapewnienie 
ciągłości zasilania, a także innych za-
sobów niezbędnych do prowadzenia 
działalności, powinno być traktowane 
priorytetowo. Szczególnie duże ryzyko 
utraty danych występuje w  przypadku 
powstania pożaru. Wynikłych z niego 
strat często nie mogą wynagrodzić żad-
ne odszkodowania, dlatego ważna jest 
odpowiednia ochrona oraz zabezpie-
czenie urządzeń elektrycznych i elek-
tronicznych tak, aby do minimum ogra-
niczyć powstałe szkody.

Pożar jest zdarzeniem wyjątko-

wym, nie sposób w 100% zabezpieczyć 
się przed jego powstaniem, ale odpo-
wiednio wcześnie wykryty, może zo-
stać ugaszony, zanim wyrządzi jakiekol-
wiek straty. Wysoka temperatura oraz 
gazowe produkty spalania niebezpiecz-
ne dla ludzi i elektroniki pojawiają się 
niemal natychmiast po jego powstaniu. 
Ugaszenie pożaru we wczesnej, krytycz-
nej fazie to najskuteczniejszy sposób 
uniknięcia przestojów produkcyjnych, 
szkód oraz związanych z nimi kosztów 
napraw. Zjawiska fizyczne towarzyszące 
pożarom (dym, ciepło), które stwarza-
ją największe zagrożenie, jednocześnie 
umożliwiają ich wykrycie i uruchomie-
nie urządzeń alarmowych i  gaśniczych. 
W tym celu w obiektach szczególnie za-
grożonych oraz w tych, w których ogień 
może spowodować największe straty, 
przepisy wymagają stosowania instala-
cji sygnalizacji pożarowej, w niektórych 
wypadkach instalacji gazowej, i stałych 
urządzeń gaśniczych wodnych. Inaczej 
przedstawia się sytuacja, jeżeli chodzi 
o urządzenia gaśnicze gazowe zabezpie-
czające urządzenia elektryczne i elek-
troniczne, o konieczności ich zastoso-

wania decyduje głównie właściciel lub 
użytkownik pomieszczeń, czasami też 
firma ubezpieczeniowa po analizie po-
tencjalnych strat, jakie może spowodo-
wać pożar.

W dalszej części artykułu przedsta-

wiona zostanie charakterystyka, ele-
menty składowe, zalety oraz przykła-
dowy sposób zabezpieczenia i ochro-
ny urządzeń elektronicznych przed 
powstaniem i rozprzestrzenianiem 
się ognia z wykorzystaniem gazowych 
instalacji gaszących, oparty na środku 
gaśniczym o nazwie HFC 227ea [na-
zwa polska 1,1,1,2,3,3,3-heptafluoro-
propan CF

3

CHFCF

3

 (siedmiofluoro-

propan)], który na rynku światowym 

znany jest również pod dwiema na-
zwami handlowymi:

 FM-200 - nazwa zastrzeżona dla 

Great Lakes Chemical Corp,

 FE-227 - nazwa zastrzeżona dla 

Dupont.
W stanie wolnym HFC 227ea jest ga-

zem bezwonnym i bezbarwnym. Gaz 
ten przechodzi w stan ciekły, sprężony 
pod ciśnieniem w butlach. Dla tempe-
ratury 20°C ciśnienie to wynosi około 
25 bar. Gaz HFC 227ea gasi pożary:

 E – urządzeń elektrycznych pod 

napięciem,

 A – ciał stałych: drewno, plastiki 

itp.,

  B – cieczy palnych.

Środek ten znajduje szerokie zasto-

sowanie w gaszeniu urządzeń i in-
stalacji elektrycznych oraz wszędzie 
tam, gdzie niemożliwe jest zastoso-
wanie ze względów technologicznych 
i ekonomicznych wodnych i proszko-
wych instalacji gaśniczych, doskonale 
nadaje się do zabezpieczenia:

 rozdzielni energetycznych,

 serwerowni z urządzeniami prze-

twarzania i przesyłania danych,

 pomieszczeń kontroli elektrowni 

konwencjonalnych i nuklearnych,

 dyspozytorni systemów energe-

tycznych,

 dyspozytorni elektrowni,

  baz danych i archiwów,

  obudowanych generatorów i turbin,

  magazynów części elektronicznych,

 pomieszczeń transformatorów,

 pomieszczeń UPS,

 skarbców banków.

charakterystyka instalacji 
gaśniczych gazowych

Dotychczas powszechnie stosowane 

były głównie systemy gaszenia na gazy 
obojętne, które znane są na światowym 
rynku już od kilkudziesięciu lat. Wyko-
rzystują naturalne, zatem bezpieczne 
metody gaszenia pożaru, polegające na 

Lp.

Rodzaj środka

Stężenie 

gaszące 

% obj.

1.

Gazy obojętne
- Argonie
- Inergen

32,3
29,1

2.

CO

2

38

3.

Halogenopodobne węglowodorów
- Halon 

1301

- HFC 

227ea

- HCFC-FE 

24

- PFC-CEA 

410

3,2
6,6
6,7
5,9

4.

Oksyfluorowęglowodory
- Novec

3,6

Tab. 1   Porównanie stężenia gaszącego wybranych 

gazowych środków gaśniczych

zabezpieczenie przeciwpożarowe 
urządzeń elektrycznych 
i  elektronicznych

mgr inż. Edward Skiepko

HFC 227ea

Halon 1301

CO2

Gazy obojętne

Rys. 1   Porównanie liczby butli ze środkiem gaśniczym

background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   9 / 2 0 0 4

29

wymianie atmosfery w chronionej prze-
strzeni przez wprowadzenie niezbędnej 
ilości gazu (najczęściej CO

2

, azot lub inna 

mieszanina gazowa, np. azotu i argonu), 
dzięki czemu w przestrzeni tej następu-
je obniżenie objętościowego stężenia tle-
nu do poziomu, przy którym dalszy pro-
ces palenia nie jest już podtrzymywany. 
Wymagają one jednak dużej liczby zbior-
ników ze skomplikowanym systemem 
orurowania. Środek gaśniczy wyzwala-
ny jest tu pod wysokim ciśnieniem, a je-
go obniżanie następuje przez stopnio-
we redukowanie rurociągu. W pomiesz-
czeniach wypełnionych tym gazem nie 
mogą przebywać ludzie, w związku 
z czym wyzwolenie środka gaśniczego 
musi zostać poprzedzone ewakuacją lu-
dzi z zagrożonego obszaru.

Przez wiele lat powszechnie stosowa-

ny był do gaszenia pożarów halon 1301. 
Uważany był za jeden z najbardziej efek-
tywnych środków gaśniczych o szero-
kim zakresie zastosowania. Szybko ga-
sił pożary różnych klas. Był szczególnie 

efektywny w przypadku zabezpiecza-
nia cennych dóbr, ponieważ nie powo-
dował jakichkolwiek uszkodzeń warto-
ściowego sprzętu. Stwierdzono jednak, 
że wywiera on niekorzystny wpływ na 
środowisko, przyczyniając się do nisz-
czenia warstwy ozonowej w stratosfe-
rze. Pod koniec 1993 r. w niemal wszyst-
kich krajach zaprzestano jego produkcji 
i rozpoczęto poszukiwania zastępczego 
środka gaśniczego, które doprowadzi-
ły do wprowadzenia na rynek czystych 
środków gaśniczych. Jednym z nich był 
HFC 227ea, który szybko stał się jed-
nym z najczęściej stosowanych zamien-
ników halonu 1301.

Instalacja gaśnicza na gaz HFC 227ea 

działa również przez całkowite wypeł-
nienie chronionej przestrzeni gazowym 
środkiem gaśniczym, jednakże inaczej 
przedstawia się mechanizm gaszenia. 
W procesie gaszenia cząsteczki gazu wy-
korzystują zjawiska fizyczne: absorbują 
ciepło z procesu palenia, w wyniku tego 
temperatura płomienia spada poniżej 

punktu zapłonu, dławiąc w ten sposób 
ogień. HFC 227ea należy do tej samej 
klasy środków, które mają zastosowa-
nie w chłodnictwie, i jako taki jest środ-
kiem efektywnie przenoszącym ciepło. 
Odbiera energię cieplną płomieniom 
w taki sposób, że reakcja spalania nie 
może być podtrzymywana. 

Minimalne stężenia gaśnicze dla ty-

powych pomieszczeń wynoszą 6,6-7,6 % 
w odniesieniu do objętości kubatury 
chronionej. Na podstawie przeprowa-
dzonych testów pożarowych zostały 
ustalone i zatwierdzone poziomy sku-
tecznych stężeń gaśniczych dla różnych 
materiałów. Przykładowo, przyjmowa-
ne stężenie gaśnicze dla pomieszczeń 
elektronicznego przetwarzania danych 
(EPD) wynosi 5,8 %. W praktyce, podczas 
projektowania instalacji gaśniczych na 
gaz HFC 227ea, przyjmowane są wyższe 
stężenia projektowe. Zgodnie z normą 
NFPA, aktualnie obowiązujący współ-
czynnik bezpieczeństwa, o jaki podwyż-
szane są podstawowe stężenia gaśnicze, 

wynosi 20%. Zgodnie zaś z normą ISO 
i zaleceniami CNBOP, współczynnik ten 
powinien wynosić 30%.

Efekt gaszenia pożaru uzyskuje się 

przez równomierne rozprowadzenie 
środka gaśniczego w pomieszczeniu 
w czasie pomiędzy 6 a 10 sekundami.

zalety stosowania 
gaśniczych instalacji 
gazowych

Instalacje gaśnicze gazowe stoso-

wane są wszędzie tam, gdzie zastoso-
wanie innego środka gaśniczego by-
łoby mniej skuteczne i powodowało-
by dodatkowe straty np. zalanie, za-
brudzenie. Bardzo ważne są również 
właściwości fizyczne i chemiczne sto-
sowanych środków. 

Główne zalety gazu HFC 227ea to:

 gaz nie tylko chroni przed szko-

dami, jakie może spowodować po-
żar, ale eliminuje również ryzyko 
utraty baz danych lub uszkodze-

reklama

background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   9 / 2 0 0 4

  i n s t a l a c j e   e l e k t r o e n e r g e t y c z n e

30

nia delikatnego sprzę-
tu przez środek gaśni-
czy, np. na skutek szo-
ku termicznego,

 jest czystym środkiem 

gaśniczym, niepozosta-
wiającym ani osadów, 
ani zabrudzeń. W przy-
padku innych syste-
mów: wody, piany lub 
suchych chemikaliów, 
same środki gaśnicze 
mogą być równie nisz-
czące jak ogień,

 nie ogranicza widoczności w cza-

sie gaszenia, jest nietoksycz-
ny  i posiada  akceptację  U.S.  EPA 
(Agencji Ochrony Środowiska Sta-
nów Zjednoczonych), atest Pań-
stwowego Zakładu Higieny oraz 
certyfikat CNBOP. W przeciwień-
stwie do innych środków gaśni-
czych, powoduje spadek stężenia 
tlenu w pomieszczeniu o zaled-
wie ok. 0,5-2 %, co nie jest odczu-
walne przez organizm ludzki,

  ma najkrótszy czas rozkładu w at-

mosferze (31-42 lata) spośród za-
mienników halonu 1301, należą-
cych do związków typu HFC; po-
wstające podczas pożaru produk-
ty spalania są bardziej szkodliwe 
dla środowiska niż sam środek 
HFC 227ea po wyzwoleniu,

 wpływ na globalny efekt cieplar-

niany systemu z gazem HFC 227ea 
będącego w użytku ponad 15 lat 
jest  porównywalny  do  wpływu 
żarówki o mocy 100 W pracującej 
przez 15 lat lub do przejechania 
2 400 km  samochodem,

 umożliwia gaszenie urządzeń 

elektrycznych i elektronicznych 
bez konieczności wyłączania 
ich spod napięcia, nie wywołuje 
przy tym uszkodzeń związanych 
z gwałtownym ochłodzeniem czy 
powstaniem zwarć.
Między innymi dlatego gaz moż-

na bezpiecznie stosować w pomiesz-
czeniach, w których znajdują się lu-
dzie i wartościowy sprzęt. Po wyzwo-
leniu może być usunięty z chronio-
nych pomieszczeń za pomocą wen-
tylacji, co zapobiega przerwom w pra-

cy lub przestojom produkcyjnym. Jed-
ną z istotnych kwestii dla ochrony 
środowiska jest wpływ, jaki wywie-
ra na nie działalność człowieka. Jest 
on mierzony za pomocą tzw. global-
nego efektu cieplarnianego. Badając 
wpływ na środowisko naturalne gazu 
HFC 227ea, wzięto pod uwagę bezpo-
średni i pośredni wpływ systemu ga-
śniczego, środka gaśniczego oraz zasa-
dę działania instalacji. Badania wyka-
zały, że gaz ten posiada tzw. zerowy 
potencjał niszczenia warstwy ozono-
wej (ODP=0).

elementy składowe 
instalacji

  Część hydrauliczna

Jako zbiornik do przechowywania 

środka gaśniczego służą butle z zawo-
rami szybko otwierającymi się. Butla 
z podłączonym do niej orurowaniem 
stanowi instalację hydrauliczną. Do 
ściany jest przymocowywana obejmą 
stalową. Zróżnicowanie pojemności 
i kształtu zbiorników (ok. 15 rodzajów) 
gwarantuje elastyczność systemu i swo-
bodne dostosowanie się do indywidu-
alnych wymogów chronionej kubatury. 
Ze względu na niewielkie rozmiary, nie 
wymagają one dodatkowej powierzch-
ni, można je zamontować wewnątrz 
chronionych pomieszczeń, w miejscu 
wskazanym przez użytkownika. 

Zawór butli

 – każda butla dostar-

czana jest wraz z zaworem wyzwala-
jącym. Zawór ten posiada wbudowa-
ny manometr wskazujący aktualne ci-
śnienie w butli. Zawór wyposażony jest 
w kilka przyłączy, do których instalo-

wane są główne elementy 
systemu.

Orurowanie

 – jest ele-

mentem instalacji rozsy-
łającym gaz do dysz wylo-
towych. 

Dysze wylotowe

 – są 

ostatnim etapem prze-
pływu gazu – instalowa-
ne zgodnie z dokumenta-
cją wykonawczą w pozycji 
wiszącej. 

Ciśnieniowy przełącz-

nik nadzorujący (łącznik 

niskiego ciśnienia)

 – przełącznik ten, 

montowany bezpośrednio na zaworze 
butli, służy do wskazywania niskiego 
ciśnienia w butli. Przy spadku ciśnie-
nia (do 19 bar, normalnie ok. 25 bar) 
styki rozwierają się dając sygnał o wy-
cieku gazu. W centralce będzie to sy-
gnalizowane jako uszkodzenie.

  Część elektryczna sterująca

Centrala sterująca gaszeniem
Pironabój

 – z boku każdego zawo-

ru znajduje się przyłącze do instala-
cji pironaboju uruchamiającego za-
wór wyzwalający gaz z butli. Pirona-
boje uruchamiane są sygnałem prądo-
wym podawanym z centrali sterują-
cej gaszeniem.

Sygnalizatory optyczno-akustycz-

ne,

 uruchamiane w chwili powstania 

alarmu, mają za zadanie ostrzec prze-
bywające osoby o wyzwoleniu środ-
ka gaśniczego

Przyciski START/STOP

 urucha-

miające i zatrzymujące proces ga-
szenia.

  Część elektryczna wykrywająca

Centrala sygnalizacji pożarowej 

– jest urządzeniem, do którego pod-
łączone są elementy detekcyjne oraz 
przyciski ręczne do wyzwolenia alar-
mu pożarowego. 

Czujki pożarowe

 – najczęściej 

stosowane czujki dymowe pracują 
w układzie koincydencji, tzn. że tyl-
ko wykrycie dymu przez dwie czuj-
ki w tym samym czasie spowoduje 
alarm pożarowy i uruchomienie in-
stalacji.

Konfiguracja urządzeń umożliwia 

podłączenie instalacji do instalacji 
sygnalizacji pożarowej całego budyn-

Rys. 2   Rozmieszczenie elementów instalacji gaśniczej: 1) butle 

z gazem, 2) rurociąg, 3) dysze wylotowe, 4) transparent 
ostrzegawczy, 5) sygnalizator akustyczny, 6)  przyciski 
START/STOP, 7) wskaźniki, 8) czujki dymowe, 9) siłow-
niki zamykające okna, 10) centrala sterująca gaszeniem

ku, dzięki czemu możliwy jest nadzór 
nad pracą systemu przez pracowni-
ków ochrony całego budynku. 

zasada działania instalacji 
gaśniczej 

Czujki pożarowe mają za zadanie 

wykrycie ewentualnego zagrożenia 
pożarowego i realizację szczegóło-
wych procedur według określonych 
algorytmów. Elementy detekcyjne roz-
mieszczone są zarówno w pomiesz-
czeniu chronionym, jak też i prze-
strzeniach między sufitem podwie-
szonym a stropem oraz w przestrze-
ni pomiędzy podłogą poniesioną a po-
sadzką (o ile takie występują). Modu-
łem wykonawczym procedur gaśni-
czych jest specjalna centrala sygnali-
zacji pożarowej, umożliwiająca stero-
wanie instalacją gaśniczą. Moduł wy-
konawczy nadzoruje pracę sygnaliza-
torów  optyczno - akustycznych  zwią-
zanych bezpośrednio z gaszeniem 
w pomieszczeniu, czujek pożaro-
wych, przycisków GASZENIE (START) 
i STOP, steruje klapami ppoż., kontro-
luje stan ciśnienia w butli.

Stałe urządzenie gaśnicze z gazem 

można wyzwolić:

 ręcznie (przyciskiem START),

  automatycznie (z czujek pożaru),

 awaryjnie (siłownikiem ręcznym 

na zaworze butli). 
Informacja o zagrożeniu z czujek 

pożaru umieszczonych w przestrze-
niach chronionych zostaje przekaza-
na do centrali wykrywczo-gaśniczej. 
Po otrzymaniu sygnału alarmu po-
żarowego z dwóch niezależnych ob-
wodów wykrywczych – dwie czujki 
pracujące w systemie koincydencji zo-
staną wzbudzone, centralka urucha-
mia instalację ostrzegawczo-alarmo-
wą oraz rozpoczyna odliczanie czasu 
zwłoki wyzwolenia HFC 227ea (naj-
częściej około 30-60 s). W tym czasie 
wyłączona zostaje również (jeżeli ist-
nieje) wentylacja wyciągowa i nawie-
wowa, obejmująca strefę gaśniczą, kli-
matyzacja, zamykane są odpowied-
nie klapy i drzwi przeciwpożarowe. 
Czas zwłoki powinien być tak do-
brany, aby możliwe było zamknięcie 

background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   9 / 2 0 0 4

31

reklama

otwartych drzwi i okien w strefie ga-
szonej oraz opuszczenie pomieszcze-
nia objętego pożarem. W tym czasie 
można też zatrzymać proces odlicza-
nia i wyzwolenia HFC 227ea przyci-
skiem STOP. Po upływie czasu zwło-
ki podany zostaje sygnał elektryczny 
do siłownika elektromagnetycznego. 
Otwarcie zaworu butlowego pozwala 
przedostać się HFC 227ea do sieci rur. 
W konsekwencji następuje uwolnie-
nie gazu z butli i jego przepływ sys-
temem rurociągów rozprowadzają-
cych do dysz umieszczonych w prze-
strzeniach objętych pożarem (w cza-
sie maks. 10 s).

wymagania budowlane 
i instalacyjne dla 
chronionych pomieszczeń

W celu zapewnienia odpowiedniej 

skuteczności działania instalacji ga-
śniczej należy już w fazie projekto-
wej przewidzieć pewne rozwiązania 
dostosowujące pomieszczenie do za-
montowania w nim instalacji. 

 ściany w pomieszczeniu chro-

nionym muszą mieć zapewnio-
ną wytrzymałość na nadciśnienie 
ok. 400 Pa,

 wszystkie przejścia przez ściany 

muszą zostać uszczelnione spe-
cjalną masą ogniochronną,

 wentylatory instalacji wentyla-

cji muszą zostać wyłączone przed 
wyzwoleniem gazu,

  wszystkie okna i drzwi muszą zo-

stać wyposażone w samozamyka-
cze, lub siłowniki,

 na kanałach wentylacyjnych po-

winny zostać zamontowane kla-
py pożarowe, zamykane w chwili 
wyzwolenia gazu,
Stałe urządzenia gazowe chronią-

ce instalacje i urządzenia elektrycz-
ne i elektroniczne będą spełniać pra-
widłowo swoje funkcje i zapewniać 
najwyższą możliwą skuteczność ga-
śniczą, jeżeli będą:

  prawidłowo dobrane do występu-

jącego charakteru i rodzaju zagro-
żenia pożarowego,

 zaprojektowane zgodnie z przyję-

tymi standardami, wytycznymi 
producenta i wiedzą techniczną,

 wykonane z elementów posiada-

jących stosowne certyfikaty i do-
puszczenia,

  zbudowane przez firmy posiadają-

ce stosowne certyfikaty, autoryza-
cje i szkolenia,

 budowane z zastosowaniem od-

powiednich technologii,

 właściwie przekazane przez fir-

mę instalacyjną i odebrane przez 
użytkownika,

 właściwie konserwowane,

 naprawiane i konserwowane 

z użyciem oryginalnych części za-
miennych,

  w obiektach, w których właściwie 

określono strefy pożarowe, za-
montowano odpowiednie syste-
my wentylacji i zapewniono wa-
runki ewakuacji,
Wczesne wykrycie i ugaszenie 

ognia przyczynia się do znacznego 
ograniczenia strat, dlatego tak waż-
ne są odpowiednio dobrane rozwią-
zania zabezpieczające. Zastosowa-

nie instalacji gaszącej gazowej na 
gaz HFC 227ea ma uzasadnienie 
wszędzie tam, gdzie mamy do czy-
nienia z urządzeniami i instalacja-
mi szczególnie cennymi i ważnymi. 
Instalacje i urządzenia elektryczne 
z punktu widzenia użytkownika 
wymagają najwyższego stopnia za-
bezpieczenia przed zagrożeniami fi-
zycznymi, takimi jak pożar, zalanie 
wodą, działanie gazów szkodliwych. 
Stąd też w celu zapewnienia maksy-
malnej ochrony strategicznych po-
mieszczeń ważne jest stworzenie 
systemu przewyższającego mini-
malne, określone przepisami, wy-
magania.

literatura

1. Materiały udostępnione przez fir-

mę Safetech – www. safetech.pl.

2.  Praca zbiorowa pod red. dr. inż. Ja-

na Strzałki, Instalacje elektryczne 
i teletechniczne – poradnik mon-
tera i inżyniera elektryka, Verlag 
Dashofer, Warszawa 2001.