PIEŚŃ O ZIEMI KRAKOWSKIEJ 

 

Srebrną wstęgą Wisła płynie, Wisła płynie, 

Przy niej wiankiem na równinie 

Stary Kraków nasz, 
Stary Kraków nasz. 

 

A olbrzymie trzy mogiły, trzy mogiły, 

Gród dokoła obstąpiły, 

Niby wieków straż, 
Niby wieków straż. 

 

Z dala Tatry, świat zaległy, świat zaległy 

I ku Wiśle z góry zbiegły, 

Potokami stu, 
Potokami stu. 

 

A jak góry z równinami, z równinami, 

Tak Górale z Polanami 

Zetknęli się tu, 
Zetknęli się tu. 

 

Tam to cudnie Wisła bieży, Wisła bieży, 

A nad Wisłą Wawel leży, 

Na Wawelu gród, 
Na Wawelu gród. 

 

Odkąd Wisła z gór tych płynie, z gór tych płynie, 

Stary Wawel na świat słynie 

I ten chrobry lud 

I ten chrobry lud.