10. ZASADY KSZTAŁTOWANIA KONSTRUKCJI NAWIERZCHNI 

1.  Szerokość pasa ruchu 

 



 

Szerokość  każdego  pasa  ruchu  powinna  być  zwiększona  na  łuku  kołowym  w  planie,  z  zastrzeżeniem 
ust.2 i 4, o wartość obliczoną w następujący sposób: 
-  40/R  –  na  drodze  klasy  Z  i  drogach  wyższych  klas  oraz  na  ulicy  klasy  L  usytuowanej  na  obszarze 
przemysłowo- handlowym lub na której odbywa się zbiorowa komunikacja autobusowa 
- 30/R – na drodze klasy D oraz innych niż wymienione powyżej drogach klasy L. 
Poszerzenie powinno być zaokrąglone w górę do 5cm. 
Nie  należy  poszerzać  pasa  ruchu,  jeżeli  wartość  obliczonego  poszerzenia  jest  mniejsza  niż  0,20m,  a 
także gdy jezdnia ma dwa lub więcej pasów przeznaczonych dla jednego kierunku ruchu. 
 

2.  Jezdnia  powinna  mieć  pochylenie  poprzeczne  umożliwiające  sprawny  spływ  wody.  Pochylenie 

poprzeczne jezdni, z zastrzeżeniem ust. 3, powinno wynosić nie mniej niż: 
- 2% - nawierzchni twardej ulepszonej 
- 3% - nawierzchni twardej nie ulepszonej 
- 4% - nawierzchni gruntowej ulepszonej 
 

3.  Pasy postojowe 

Na  ulicy  klasy  GP  oraz  na  ulicach  niższych  klas  można  stosować  pas  postojowy,  jeżeli  otaczające 
zagospodarowanie wywołuje zapotrzebowanie na miejsca postojowe. Pas postojowy na ulicy klasy GP oraz 
na  nowej  ulicy  klasy  G  powinien  być  oddzielony  od  jezdni  pasem  manewrowym  o  szerokości  3,0m,  a  w 
uzasadnionym wypadku dopuszcza się pas manewrowy o szerokości nie mniejszej niż 2,5m. 

Szerokość pasa postojowego  powinna być dostosowana do rodzaju pojazdów oraz sposobu umieszczenia 
na tym pasie. Pochylenie podłużne i poprzeczne pasa postojowego usytuowanego przy jezdni powinny być 
dostosowane do ukształtowania jezdni. 

4.  Pasy dzielące 

Pas  dzielący  powinien  mieć  szerokość  i  konstrukcję  powierzchni  odpowiednie  do  przeznaczenia  oraz 
wymagań bezpieczeństwa ruchu. Środkowy pas dzielący drogi poza terenem zabudowy oraz dróg klasy A i S 
na terenie zabudowy powinien mieć po obu stronach opaski, każdą o szerokości 0,5m. 

Właściwości  użytkowe  opaski,  a  także  jej  pochylenie  poprzeczne  i  podłużne  powinny  być  takie  same  jak 
pasa ruchu przylegającego do niej. 

5.  Pobocza 

Szerokość pasa awaryjnego i gruntowego pobocza nie powinny być mniejsze niż określone w tabeli: 

 

Pochylenie  poprzeczne  gruntowego  pobocza  na  odcinku  prostym  lub  na  odcinku  krzywoliniowym  o 
pochyleniu poprzecznym jezdni jak na odcinku prostym powinno wynosić: 

Pochylenie poprzeczne gruntowego pobocza powinno wynosić: 

- od 6% do 8% - przy szerokości pobocza nie mniejszej niż 1,0m 

- 8% - przy szerokości pobocza mniejszej niż 1,0m. 

Pochylenie poprzeczne gruntowego pobocza na odcinku krzywoliniowym o pochyleniu poprzecznym jezdni 
innym niż na odcinku prostym powinno wynosić: 

- o 2% do 3% więcej niż pochylenie jezdni, jeżeli jest to pobocze po wewnętrznej stronie łuku 

-  tyle  co  pochylenie  jezdni  –  do  szerokości  1m  pobocza,  a  na  pozostałej  części  pobocza-  2%  w  kierunku 
przeciwnym, jeżeli jest to pobocze po zewnętrznej stronie łuku. 

 

 

 

Krawężniki i obrzeża- ustawiamy na ławie betonowej, która w przypadku krawężników musi opierać się na 
warstwach konstrukcyjnych.  
Grubość  ławy  krawężnika  powinna  być  tak  dobrana,  aby  była  oparta  na  górnej  powierzchni  niżej  lezącej 
warstwy, bez występowania „ułamkowych grubości” warstw konstrukcyjnych oraz nie była mniejsza niż 10-
15 cm.  
Dla odsadzek obowiązują ogólne zasady. 
 
Szerokość  zasadnicza  chodników-  bezpośrednio  przylegających  do  jezdni  musi  wynosić  minimum  2  m. 
Szerokość chodników nieprzylegających do jezdni musi wynosić minimum 1,5 m.  
W przypadku ulic klasy Z, L i D chodnik może przylegać bezpośrednio do jezdni. W przypadku ulic klasy S, 
GP i G chodnik musi być oddzielony od jezdni pasem zieleni (dla S 10 m szerokości, dla GP 5 m, dla G 3,5 
m). 
 
Rowy  
Najmniejszy dopuszczalny spadek  dna  rowu powinien być większy niż  0,2%,  w wyjątkowych przypadkach 
dopuszcza się 0,1% na odcinkach nieprzekraczających 200 m,  

Największy dopuszczalny spadek w przypadku rowu nieumocnionego to:  



 

_ w gruntach piaszczystych – 1,5%,  



 

_ w gruntach piaszczysto-gliniastych, pylastych, gliniastych i ilastych – 2,0%,  



 

_ w gruntach gliniastych i ilastych – 3,0%,  



 

_ w gruntach skalistych – 10,0%.  

 
W praktyce jednak rowy najczęściej są umocnione. Wtedy maksymalny spadek dna rowu zależy od rodzaju 
umocnienia.  



 

Dla umocnienia trawa – 2,0%  



 

Dla umocnienia gotowa darnina – 3,0%  



 

_ Dla umocnienia gotowa darnina – 3,0%  



 

Dla umocnienia brukiem na sucho – 6,0%  



 

Dla umocnienia elementami betonowymi – 10,0% _(Wg KPED – można stosować od 4 do 15%) Z uwagi 
na  łatwość  przepływu  wody  warto  tez  stosować  przy  bardzo  małych  pochyleniach  podłużnych  (np. 
i<0,5%) lub w obrębie łuków pionowych  



 

Dla  umocnienia  brukiem  na  podsypce  cementowo-piaskowej  o  grubości  minimum  20  cm  i 
wypełnieniem spoin zaprawa cementowa 1:2 – 15%  

 
W przypadku większych pochyleń stosuje się bystrotoki i kaskady