Wczesne łysienie związane z ryzykiem raka prostaty
Panowie, którzy zaczynają łysieć około dwudziestki mają podwyŜszone ryzyko zachorowania na
raka prostaty w przyszłości - zaobserwowali naukowcy z Francji.
MęŜczyźni ci mogą odnieść szczególne korzyści z badań w kierunku wykrywania tego
nowotworu, uwaŜają autorzy pracy na łamach pisma "Annals of Oncology".
Jak przypominają we wstępie do artykułu, łysienie typu męskiego (tzw. androgenne) dotyka ok.
50 proc. męŜczyzn w róŜnym wieku. Zazwyczaj dotyczy starszych panów, ale moŜe teŜ pojawić
się przedwcześnie, nawet u 16-latka. Zaczyna się utratą włosów w okolicy skroniowo-czołowej
oraz na czubku głowy.
Z badań wynika, Ŝe ten typ łysienia jest silnie związany z wysokim poziomem krąŜącego w
organizmie męŜczyzny dihydrotestosteronu (aktywnej formy testosteronu), bądź teŜ z
podwyŜszoną liczbą lub wraŜliwością receptorów, za pośrednictwem których wpływa on na
komórki m.in. mieszków włosowych.
Wysoki poziom tego androgenu działa teŜ pobudzająco na rozwój i wzrost raka gruczołu
krokowego.
Wiadomo teŜ, Ŝe lek stosowany w leczeniu łysienia androgennego, finasteryd, który hamuje
enzym 5-alfa reduktazę typu II przekształcającą testosteron w aktywną postać, obniŜa
jednocześnie ryzyko raka prostaty.
Mimo to, badania naukowe nie dowiodły jednoznacznie istnienia bezpośredniego związku
między łysieniem androgennym a rakiem gruczołu krokowego. Naukowcy zaczęli więc
podejrzewać, Ŝe ryzyko raka prostaty moŜe się róŜnić w zaleŜności od wieku, w którym
męŜczyzna zacznie tracić włosy.
Aby zweryfikować ten pogląd badacze z Uniwersytetu Kartezjusza oraz Europejskiego Szpitala
im. Georgesa Pompidou w ParyŜu porównali dane zebrane w grupie 388 męŜczyzn leczonych - w
przeszłości lub obecnie - na raka prostaty z grupą kontrolną 281 zdrowych panów. Obie grupy
były dobrane pod względem wieku oraz rodzinnego ryzyka raka prostaty i łysienia typu
męskiego. Lekarze prowadzący pacjentów dostarczyli informacji na temat wieku, w którym
wykryto u nich nowotwór, stadium jego rozwoju w momencie diagnozy oraz rodzaj zastosowanej
terapii.
Panowie mieli wskazywać na fotografiach wzorzec łysienia, jaki występował u nich w wieku 20,
30 oraz 40 lat. Zdjęcia pokazywały cztery stadia łysienia: pierwsze, gdy łysiny nie są jeszcze
widoczne, drugie, które objawia się utratą włosów w okolicy skroniowo-czołowej, trzecie, gdy
łysina pojawia się na czubku głowy i czwarte, gdy utrata włosów dotyczy zarówno okolic nad
czołem, jak i czubka głowy.
Okazało się, Ŝe męŜczyźni, u których zdiagnozowano raka prostaty dwukrotnie częściej niŜ
zdrowi zaczęli łysieć około dwudziestki. Wypadanie włosów zaczynające się w wieku 30 lub 40
lat nie powodowało zwiększonego ryzyka tego nowotworu.
