AKT W SZTUCE EUROPEJSKIEJ
AKT- przedstawienie nagiej postaci ludzkiej w sztuce (zazwyczaj w oparciu o studium z żywego
modela) wchodzące w skład kompozycji lub będące samodzielnym tematem. Akt jest uważany za
podstawę artystycznego wykształcenia.
AFRODYTA Z KNIDOS Praksytelesa
Sposób przedstawiania ludzkiego ciała zmieniał się z biegiem stuleci jak również sposób jego
postrzegania.
Z początku wiernie odtwarzano rzeczywistość niekiedy nawet poprawiając ją by uzyskać piękno
idealne, jednak przez ujednolicanie rusów modela bezosobowe (jak w starożytnej Grecji rzeźby
to ,,modele”wzorowane na ludziach nie zaś konkretne portrety, np. postacie Kurosów czy Doryforos
Polikleta), by w XX wieku ulec uproszczeniu czy zniekształceniu proporcji ciała (,,Akt leżący.
Henrietta Moraes” 1963 r. Francisa Bacona, w którym autor posługuje się drastycznymi, przykrymi
dla oka deformacjami (malarstwo figuratywne)).
Również z czasem pojawiły się tendencje do zwiększania zmysłowości w akcie (np. w Rokoku).
Z początku w sztuce przeważał głównie akt męski (starożytna Grecja) co było związane z wysoką
pozycją mężczyzny w społeczeństwie, natomiast akt kobiecy zaczął zyskiwać sobie popularność od
XVI w. co nie oznacza że wcześniej się nie pojawiał. Za pierwszy akt kobiecy uważana jest
Afrodyta z Knidos Praksytelesa.
Rzeźba przedstawiająca zwycięzce igrzysk DORYFOROS Polikleta, okres klasyczny;
sportowych- KUROS (chłopiec) wprowadzenie pozy kontrapostu; swoboda
okres archaiczny: wpływ sztuki BliskiegoWschodu postaci świadczy o pojawieniu się w rzeźbie
i Egiptu (zwarta bryła, wyraźna oś symetrii, poza zagadnienia ruchu; spokojna i harmonijna,
sztywna w lekkim wykroku, zaciśnięte pięści, twarz proporcje doskonale wyważone.
o ponadczasowej młodości); nagość świadcząca
o zainteresowaniu pięknem ciała ludzkiego.
