Technik_organizacji_produkcji_filmowej_i_telewizyjnej_313[07].Z3.01

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

MINISTERSTWO EDUKACJI

NARODOWEJ

Jacek Szydłowski

Zarządzanie programem telewizyjnym
313[07].Z3.01

Poradnik dla nauczyciela

Wydawca

Instytut Technologii Eksploatacji

–

Państwowy Instytut Badawczy

Radom 2007

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie

2. Wymagania wstępne

3. Cele kształcenia

4. Przykładowe scenariusze zajęć

5. Ćwiczenia

5.1 Planowanie programu telewizyjnego

5.1.1. Ćwiczenia

5.2 Struktura programu telewizyjnego

5.2.1. Ćwiczenia

6. Ewaluacja osiągnięć ucznia

7. Literatura

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

1. WPROWADZENIE

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie technik organizacji produkcji filmowej
i telewizyjnej 313[07].

W poradniku zamieszczono:

−

wymagania wstępne – wykaz umiejętności, jakie uczeń powinien mieć juŜ ukształtowane,
aby bez problemu mógł korzystać z poradnika,

−

cele kształcenia – wykaz umiejętności, jakie uczeń ukształtuje podczas zajęć,

−

przykładowe scenariusze zajęć,

−

propozycje ćwiczeń, które mają na celu wykształcenie u uczniów umiejętności
intelektualnych i praktycznych,

−

ewaluację osiągnięć ucznia (dwa przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego),

−

wykaz literatury.
Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone róŜnymi metodami, ze

szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania, takich jak: pokaz
z objaśnieniem, róŜne formy dyskusji dydaktycznej, inscenizacji, przypadków oraz wycieczek
dydaktycznych. Zastosowane metody nauczania powinny:

−

rozwijać samodzielność myślenia i działania uczniów,

−

aktywizować ucznia do samodzielnego rozwiązywania problemów lub zadań,

−

uczyć stosowania zdobytej wiedzy w praktyce.
Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróŜnicowane, począwszy od

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej.

Schemat układu jednostek modułowych

313[07].Z3.01

Zarządzanie programem

telewizyjnym

313[07].Z3.02

Planowanie produkcji

audycji telewizyjnej

313[07].Z3

Organizacja produkcji

telewizyjnej

313[07].Z3.03

Przygotowanie i organizacja

produkcji audycji telewizyjnej

313[07].Z3.04

Prowadzenie dokumentacji

finansowej związanej z produkcją

audycji telewizyjnych

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2. WYMAGANIA WSTĘPNE

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−

korzystać z róŜnych źródeł informacji,

−

współpracować w grupie,

−

przestrzegać zasad bezpieczeństwa i higieny pracy podczas zajęć w pracowni,

−

selekcjonować, porządkować i przechowywać informacje,

−

dokumentować i notować informacje,

−

czytać ze zrozumieniem akty prawne,

−

analizować teksty źródłowe aktów prawnych,

−

wyszukiwać i przetwarzać informacje,

−

obsługiwać komputer w stopniu podstawowym.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

3. CELE KSZTAŁCENIA

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−

zdefiniować podstawowe pojęcia związane z produkcją telewizyjną,

−

scharakteryzować budowę układu ramowego programu stacji telewizyjnej,

−

zaplanować etapy produkcji programu telewizyjnego,

−

wskazać źródła finansowania programu telewizyjnego i produkcji audycji telewizyjnych,

−

scharakteryzować koszty produkcji programu telewizyjnego,

−

scharakteryzować budŜet programu telewizyjnego,

−

rozróŜnić nadawcę telewizyjnego, operatora telewizji kablowej od producenta,

−

wskazać

scharakteryzować

jednostki

organizacyjne

stacji

telewizyjnej

odpowiedzialnych za program telewizyjny,

−

scharakteryzować prawne aspekty zawartości emitowanych treści programowych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

4. PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

Scenariusz zajęć 1

Osoba prowadząca:.......................................................................
Modułowy program nauczania: Technik organizacji produkcji filmowej

i telewizyjnej

Moduł :

Organizacja produkcji telewizyjnej
313[07].Z3

Jednostka modułowa:

Zarządzanie programem telewizyjnym 313[07].Z3.01

Temat: Gatunki telewizyjne.

Cel ogólny: Zapoznanie uczniów z pojęciem: „gatunek telewizyjny” oraz nauczenie

samodzielnego klasyfikowania poszczególnych programów telewizyjnych do
określonych gatunków, takich jak np.: wiadomości telewizyjne, teleturniej, film
policyjny, reality show, reklama telewizyjna czy telenowela.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć:

−

wyjaśnić pojęcia: audycja telewizyjna, gatunek telewizyjny, ramówka, program
telewizyjny,

−

wymienić gatunki telewizyjne,

−

rozróŜnić formy audycji telewizyjnych,

−

opracować podział audycji, w zaleŜności od róŜnych kryteriów podziału,

−

scharakteryzować audycję telewizyjną i zakwalifikować do określonego gatunku.

Metody nauczania–uczenia się:

−

pogadanka,

−

dyskusja dydaktyczna,

−

metoda sytuacyjna,

−

pokaz łączony z przeŜyciem.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

praca indywidualna,

−

praca w grupach 2-3 osobowych,

Czas: 2 godziny dydaktyczne (2 x 45 minut).

Środki dydaktyczne:

−

przybory do pisania, kartki papieru,

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

literatura z rozdziału 7 poradnika dla nauczyciela,

−

prezentacja przedstawiająca podział audycji,

−

rzutnik multimedialny,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg zajęć:
1.

Przynajmniej  tydzień  przez  planowanymi  zajęciami  prosimy  uczniów  o  sporządzenie
w domu  listy  10  ulubionych  programów  telewizyjnych  oraz  zwięzłe  opisanie,  dlaczego
znalazły się one na liście.

−

Uczniowie zastanawiają się równieŜ, do kogo adresowane są te programy (róŜne grupy

wiekowe: dzieci, młodzieŜ, dorośli; płeć: kobiety, męŜczyźni; zainteresowania:
programy kulinarne, polityczna, wędkarskie, związane z modą; wykonywany zawód:
rolnicy, inŜynierowie, nauczyciele).

−

Następnie kaŜdy uczeń samodzielnie próbuje pogrupować programy z listy tak, by

w obrębie  jednej  kategorii  znalazły  się  –  jego  zdaniem  –  programy  najbardziej  do
siebie  podobne.  Uczniowie  określają  kryterium/kryteria,  jakim/jakimi  kierowali  się
przy tworzeniu poszczególnych grup.

−

Uczniowie tworzą osobną listę programów, które są chętnie oglądane przez ich

rodziców lub opiekunów. Zastanawiają się, jakie cechy tych programów i jakie
atrybuty ich odbiorców zadecydowały o takich preferencjach.

Zadanie domowe przedstawiają na forum klasy. Pozostali uczniowie wyraŜają własne
zdanie na temat tych kategoryzacji.

Nauczyciel wprowadza pojęcie: „gatunek telewizyjny”, a następnie podaje przykładowe
tytuły programów telewizyjnych (które pojawiły się w wypowiedziach uczniów) prosząc,
by zaklasyfikowali je do znanych im gatunków telewizyjnych.

Pojawiają  się  następujące  propozycje  nazw  gatunkowych:  teleturniej,  talk  show,
telenowela, telenowela dokumentalna, reality show, program publicystyczny, wiadomości
telewizyjne,  sitcom.  Wykorzystując  Szkolny  słownik  mediów  elektronicznych
wprowadzamy  ich  definicję.  Prosimy  jednocześnie  uczniów  o  porównanie  opisów
poszczególnych gatunków ze znanymi im programami telewizyjnymi. Jakie odstępstwa od
reguł  gatunku  moŜna  zauwaŜyć  w  tych  programach?  Jakie  występują  podobieństwa
między nimi.

Wspólnie z nauczycielem uczniowie zastanawiają się, jakie funkcje pełni gatunek
telewizyjny. MoŜliwe odpowiedzi:

−

informuje odbiorców, czego mogą oczekiwać wybierając określony program;

(oczekiwania te dotyczyć mogą treści, doświadczanych emocji)

−

dostarcza wskazówek twórcom, którzy zamierzają zrealizować program naleŜący do

określonego gatunku;

Nauczyciel  pokazuje  fragmenty  trzech  znanych    programów  talk  show  z  taśmy  wideo,
prosząc  uczniów  o  sporządzenie  tabelki  składającej  się  z  dwóch  kolumn.  W  pierwszej
z nich chodzi o wyodrębnienie podobieństw między tymi programami, w drugiej róŜnic.

Proponowane kryteria analizy:

−

tematyka programu;

−

charakterystyka osoby prowadzącej;

−

obecność lub brak publiczności w studio;

−

rola ekspertów (np. psychologów, prawników, pedagogów, socjologów);

−

charakterystyka osób zaproszonych do studia w charakterze gości (znane osoby Ŝycia

publicznego, np. artyści, politycy lub osoby nieznane szerszej publiczności).

Pytamy  uczniów,  czy  ich  zdaniem  gatunki  telewizyjne  mogą  być  przypisane  do
określonych  grup  odbiorców,  np.  czy  moŜna  jednoznacznie  stwierdzić,  Ŝe  wiadomości
telewizyjne,  czy  transmisje  sportowe  adresowane  są  do  męŜczyzn,  a  talk  show  i  reality
show  do  kobiet?  Jakie  są  ulubione  programy  ich  rodziców,  dziadków,  czy  rodzeństwa?
Czym moŜna tłumaczyć ich preferencje telewizyjne.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Prosimy uczniów, by zastanowili się, czy jakie relacje mogą zachodzić między
poszczególnymi gatunkami? Czy potrafią wskazać taki gatunek telewizyjny, który łączy
w sobie cechy róŜnych gatunków.

Wykorzystując Szkolny słownik mediów elektronicznych wprowadzamy pojęcie:

„megagatunku”.  Przykładem  gatunku  telewizyjnego,  który  moŜna  uznać  za  ‘megagatunek’
jest  reality  show,  który  zawiera  elementy  charakterystyczne  dla:  talk  show,  teleturnieju,
wywiadu telewizyjnego, telenoweli dokumentalnej, reklamy telewizyjnej.

Zakończenie zajęć
     Nauczyciel dokonuje oceny poziomu osiągnięć uczniów oraz ocenia ich aktywność metodą
obserwacji czynności i zachowania indywidualnego kaŜdego ucznia.
Praca domowa
Zadanie  domowe:  Uczniowie  w  zespołach  2-osobowych  układają  scenariusz  własnego
programu telewizyjnego. W swoich propozycjach biorą pod uwagę:

−

gatunek programu;

−

tematykę programu;

−

charakterystykę występujących w nim osób;

−

charakterystykę odbiorcy, do którego adresowany jest ich program (wiek, płeć, zawód,
zainteresowania, itp.).

Poszczególne zespoły wymyślają równieŜ tytuł swojego programu, proponowaną porę emisji
oraz osobę prowadzącego.

Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach:

−

wypełnienie ankiety ewaluacyjnej przez uczniów.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Scenariusz zajęć 2

Osoba prowadząca:.......................................................................
Modułowy program nauczania: Technik organizacji produkcji filmowej

i telewizyjnej

Moduł :

Organizacja produkcji telewizyjnej
313[07].Z3

Jednostka modułowa:

Zarządzanie programem telewizyjnym 313[07].Z3.01

Temat: Scharakteryzować koszty występujące w produkcji programu telewizyjnego.

Cel ogólny: Właściwie klasyfikować koszty przy produkcji programu telewizyjnego.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć:

−

scharakteryzować i sklasyfikować koszty,

−

wyjaśnić pojęcia: koszty w układzie rodzajowym, koszty w układzie kalkulacyjnym,
koszty bezpośrednie, koszty pośrednie,

−

pozyskać dane niezbędne do sporządzenia analizy kosztów rodzajowych,

−

sporządzić analizę,

−

sformułować wnioski.

−

zaprezentować efekty pracy.

Metody nauczania–uczenia się:

−

przewodniego tekstu – na podstawie wzorów sporządzonych analiz kosztów,

−

dyskusja dydaktyczna – interpretacja przepisów dotyczących kosztów rodzajowych,

−

wiczenia praktyczne – sporządzanie analizy kosztów wg załoŜeń.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

praca indywidualna i w grupach 2-3 osobowych.

Czas: 6-8 godzin dydaktycznych.

Środki dydaktyczne:

−

Ustawa o rachunkowości,

−

przepisy dotyczące ewidencji i analizy kosztów w przedsiębiorstwach produkcji
i telewizyjnej,

−

wzorcowe przykłady analizy kosztów rodzajowych,

−

poradniki i ksiąŜki nt. kosztów rodzajowych,

−

Poradnik dla ucznia.

−

kartki/arkusze z treścią załoŜeń nt. kosztów rodzajowych i proponowane
zadania/ćwiczenia,

tym

informacje

dotyczące

przedsiębiorstw

filmowych

i telewizyjnych w analizowanym zakresie.

Literatura przedmiotowa

−

Ustawa o rachunkowości

−

aktualna w rozpatrywanym temacie.

Przebieg zajęć:
1.

Sprawy organizacyjne.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Nawiązanie do tematu, omówienie celów zajęć.

Realizacja tematu:

podział uczniów na 2-3 osobowe grupy,

wyłonienie w grupach „sprawozdawcy wykonanych prac”,

ustalenie reguł i zasad wykonania prac oraz ich prezentacji i kryteria oceny,

przydział materiałów (wykaz kosztów, sprawozdania nt. kosztów z lat ubiegłych,
instrukcje, przepisy, wzory itd.) dla poszczególnych grup (identycznych lub róŜnych
dla kaŜdej z grup),

wykonywanie ćwiczeń przez powołane grupy uczniów (pracujących pod nadzorem
nauczyciela, który aktywnie pomaga w wyjaśnianiu zaistniałych trudności
w realizacji ćwiczenia),

Zakończenie prac – prezentacja wyników prac (wyliczeń kwot kosztów i ich struktury,
medialna prezentacja struktury kosztów, wnioski końcowe) według reguł ustalonych
w punkcie 3c).

Ocena wykonanych prac według ustalonych kryteriów.

Wnioski końcowe – wskazanie na błędy i trudności w realizacji zadania.

Praca domowa

Sporządzenie analizy kosztów rodzajowych dla własnego przedsiębiorstwa filmowego

i telewizyjnego lub konkretnego zadania (zlecenia) według załoŜeń otrzymanych od
nauczyciela, lub za jego zgodą, własnych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. ĆWICZENIA

5.1. Planowanie programu telewizyjnego

5.1.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Określ wymogi stawiane przez art. 15 i 15a ustawy o radiofonii i telewizji dotyczące

nadawców programów telewizyjnych.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić szczególną uwagę, aby uczniowie wymienili wszystkie wymogi

zawartych w/w artykułach ustawy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem nauczania w poradniku oraz literaturą,

poszukać w Internecie informacji na temat tej ustawy,

sporządzić tabelę w której zapiszesz te informacje,

zaprezentować efekty pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

rzutnik multimedialny,

−

literatura zgodna z rozdziałem 7 poradnika dla nauczczyciela,

−

kartki papieru formatu A4,

−

przybory do pisania.

Ćwiczenie 2

Porównaj ramówki 2 stacji telewizyjnych pod kątem realizacji wytycznych z art. 15 i 15a

ustawy o KRRiT.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić szczególną uwagę, aby uczniowie dokonali porównania ramówek dwóch

stacji telewizyjnych. Jak równieŜ wskazać w jakim stopniu nadawcy realizują wytyczne
KRRiT.

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem nauczania w poradniku oraz literaturą,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

zrobić zestawienie ramówek pod kątem realizacji tych wymogów,

przedyskutować w grupie zgromadzone informacje,

opracować pisemnie powyŜsze zagadnienia, ze szczególnym uwzględnieniem spełnienia
misji przez analizowane stacje,

opracować wnioski,

zaprezentować efekty pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

czasopismo z aktualnym programem telewizyjnym róŜnych stacji,

−

literatura zgodna z rozdziałem 7 poradnika dla nauczczyciela,

−

kartki papieru formatu A4,

−

przybory do pisania.

Ćwiczenie 3

Przedstaw wyniki oglądalności stacji telewizyjnych.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić szczególną uwagę, aby uczniowie dokonali porównania oglądalności

wybranych stacji telewizyjnych.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem nauczania w poradniku oraz literaturą,

poszukać w Internecie informacji na temat bieŜących badań oglądalności stacji,

przedyskutować w grupie wyniki na podstawie zgromadzonych materiałów,

sporządzić listę programów z największą liczbą widzów,

opracować pisemnie powyŜsze zestawienia lub przedstawić w postaci prezentacji
komputerowej,

zaprezentować efekty pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

pokaz z objaśnieniem,

−

wiczenie praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

program MS OFFICCE,

−

literatura zgodna z rozdziałem 7 poradnika dla nauczczyciela,

−

kartki papieru formatu A4,

−

przybory do pisania.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.2. Struktura programu telewizyjnego

5.2.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Scharakteryzuj głównych producentów programów telewizyjnych.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić szczególną uwagę, aby uczniowie wybrali największych producentów

programów telewizyjnych i dokonali ich porównania.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem nauczania w poradniku oraz literaturą,

poszukać w Internecie informacji na temat produkcji wybranych producentów, ich statusu
prawnego itp.,

sporządzić tabelę w której zapisze informacje.

zaprezentować efekty pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie.

rodki dydaktyczne:

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

literatura zgodna z rozdziałem 7 poradnika dla nauczczyciela,

−

kartki papieru formatu A4,

−

przybory do pisania.

Ćwiczenie 2

Scharakteryzuj koszty produkcji programu telewizyjnego.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić szczególną uwagę, aby uczniowie przedstawili koszty z podziałem na

kategorie. Celowym byłoby przygotowanie przez nauczyciela przykładowego zestawienia
kosztów dla wybranej audycji. MoŜe to być np. wykaz kosztów do realizacji filmu ze
studniówki z następnego ćwiczenia.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z materiałem nauczania w poradniku oraz literaturą,

poszukać w Internecie informacji na temat,

sporządzić tabelę w której zapiszesz informacje dotyczące wybranego programu.

zaprezentować efekty pracy.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie.

rodki dydaktyczne:

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

literatura zgodna z rozdziałem 6 poradnika ucznia,

−

kartki papieru formatu A4,

−

przybory do pisania.

Ćwiczenie 3

Sporządź budŜet filmu ze studniówki szkolnej.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i sposób wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

NaleŜy zwrócić uwagę, aby uczniowie wykorzystali określone w poprzednim ćwiczeniu

koszty.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

zapoznać się z instrukcją do ćwiczenia,

przeanalizować materiał nauczania z Poradnika dla ucznia oraz wskazaną przez
nauczyciela literaturę,

poszukać w internecie informacji na temat wynajęcia odpowiedniej ekipy realizacyjnej,

zaprezentować efekt swojej pracy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie.

rodki dydaktyczne:

−

literatura zalecana przez nauczyciela,

−

stanowisko komputerowe z dostępem do Internetu,

−

wzorcowe przykłady projektów budŜetu.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

Test dwustopniowy do jednostki modułowej

„Zarządzanie programem

telewizyjnym”

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−

zadania 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 19, 20 są z poziomu podstawowego,

−

zadania 2, 5, 13, 15, 17 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań z poziomu podstawowego,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań z poziomu podstawowego,

−

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie 18 zadań, w tym co najmniej 4 z poziomu

ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. b, 2. c, 3. b, 4. b, 5. a, 6. a, 7. d, 8. a, 9. a, 10. c, 11. c,

12. a, 13. b, 14. b, 15. b, 16. c, 17. a, 18. b, 19. a, 20. a

Plan testu

zad.

Cel operacyjny

(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

RozróŜniać nadawców

Określić gatunek

Zidentyfikować usługę

Wyjaśnić rolę KRRiT

Określić obowiązki nadawców

Zidentyfikować badanie rynku

Zidentyfikować gatunek

Wymienić nadawcę

Nazwać czas nadawania audycji

10 Zidentyfikować gatunek

11 Zidentyfikować gatunek

12 RozróŜnić producenta

13 Określić rolę organizacji

14 Określić rolę opłaty abonamentowej

15 Określić sposób nadawania reklam

16 RozróŜnić sponsorów

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

17 Ocenić sytuację nadawcy

18 RozróŜniać koszty

19 RozróŜniać koszty

20 Zdefiniować budŜet

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

Ustal z uczniami termin sprawdzianu z wyprzedzeniem co najmniej jednotygodniowym.

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego.

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań w zestawie oraz z zasadami punktowania.

Przygotuj odpowiednią liczbę testów.

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań.

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia.

Zapytaj czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij.

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test.

Kilka minut przed zakończeniem testu przypomnij uczniom o zbliŜającym się czasie
zakończenia udzielania odpowiedzi.

Instrukcja dla ucznia

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.

Test zawiera 20 zadań. Do kaŜdego zadania dołączone są 4 odpowiedzi. Tylko jedna jest
prawidłowa.

Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie stawiając w odpowiedniej rubryce znak X.
W przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem, a następnie
ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową.

Pracuj samodzielnie.

Jeśli udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, odłóŜ jego rozwiązanie na
później i wróć do niego, gdy pozostanie Ci wolny czas.

Na rozwiązanie testu masz 60 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

−

instrukcja,

−

zestaw zadań testowych,

−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. TVP Kultura jest programem nadawanym satelitarnie przez

a)  telewizję TVN.
b)  telewizję publiczną.
c)  telewizję POLSAT.
d)  telewizję PULS.

2. TVN 24 jest programem

a)  rozrywkowym.
b)  uniwersalnym.
c)  tematycznym.
d)  sportowym.

3. Triple play to

a) gra w 3 karty.
b) usługa

polegająca

łączeniu

usług

zakresu

radiofonii,

telewizji

i telekomunikacyjne.

c) program telewizyjny nadawany trzykrotnie.
d) transmisja z występu tria muzycznego dla abonentów sieci kablowych.

4. Podstawowym zadaniem KRRiT jest

a)  ustalenie ramówki poszczególnych nadawców.
b)  wydawanie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych.
c)  ustalanie czasu transmisji waŜnych wydarzeń politycznych, sportowych itp.
d)  ustalanie ilości nadawanych programów w sieciach kablowych.

5. Rozporządzenie KRRiT z dnia 23 czerwca 2005 r. wprowadza dla nadawców obowiązek

a) stosowania wzorów symboli graficznych i formuł zapowiedzi. audycji lub innych

przekazów przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej celem ochrony
małoletnich, przed treściami dla nich nieodpowiednimi.

b)  określania czasu trwania róŜnych typów programów.
c)  pokazywania na ekranie lektora języka migowego.
d)  przestrzegania zasad wydanej koncesji.

6. Badania telemetryczne pozwalają

a)  ustalić udział poszczególnych stacji w całym rynku.
b)  zmierzyć średni czas włączenia odbiornika.
c)  ustalić liczbę osób oglądających w danym momencie w danym lokalu telewizję.
d)  ustalić przestrzeganie wydanej koncesji.

7. Gatunek telewizyjny to

a) inaczej ramówka.
b) szereg audycji, które są nadawane w jeden dzień tygodnia i są powiązane ze sobą

ramówką.

c) układ programu danej stacji telewizyjnej obejmujący kolejność emisji programów

telewizyjnych w podziale na anteny, pasma, dni tygodnia i godziny.

d) wyróŜniający się ze względu na swój cel i formę rodzaj programów telewizyjnych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

8. Misję zapisaną w ustawie o radiofonii i telewizji spełnia jedynie

a)  telewizja publiczna.
b)  POLSAT.
c)  TVN.
d)  TV4.

9. Prime time to czas

najbardziej atrakcyjny z punktu widzenia reklamodawców.

od godziny 7.00 do 10.00.

letni.

zimowy.

10. Reklama to

a)  program rozrywkowy.
b)  relacja z wydarzenia.
c)  przekaz perwersyjny.
d)  program typu reality – show.

11. „Świat według Kiepskich” to

a)  program rozrywkowy.
b)  program popularnonaukowy.
c)  sitcom.
d)  telewizyjny teatr faktu.

12. ATM Grup S.A. to

a)  największy niezaleŜny producent telewizyjny w Polsce.
b)  przedsiębiorstwo realizujące produkcję dekoracji na rzecz wszystkich firm w branŜy.
c)  przedsiębiorstwo wdraŜające technologie cyfrowe w sieciach kablowych.
d)  przedsiębiorstwo wypoŜyczające sprzęt  do emisji sygnału telewizyjnego.

13. Media PLUS to

a) inna nazwa stacji PULS.
b) program wsparcia niezaleŜnej produkcji filmowej i telewizyjnej finansowany przez

Unię Europejską.

c) program komputerowy do obliczeń statystycznych badań rynku medialnego.
d) operator sieci kablowej o największej w Polsce liczbie abonentów.

14. Oplata abonamentowa jest

podstawą do proporcjonalnego finansowania „misji” we wszystkich stacjach
w Polsce.

podstawą finansowania telewizji publicznej.

podatkiem pobieranym prze Urząd Skarbowy na rzecz budŜetu Państwa.

dobrowolną składką na potrzeby TVP.

15. Telewizja publiczna

a)  nie nadaje reklam oraz audycji sponsorowanych.
b)  nadaje reklamy w ściśle określonym czasie.
c)  nadaje w zaleŜności od limitów rokrocznie ustalanych przez KRRiT.
d)  nadaje bez ograniczeń.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

16. Sponsorem audycji telewizyjnej nie mogą być

a)  osoby prywatne.
b)  firmy produkujące wyroby czekoladowe.
c)  partie polityczne, związki zawodowe, organizacje pracodawców.
d)  zleceniodawca zagraniczny.

17. Na początku audycji konkursowej z nagrodami, w jej trakcie oraz po zakończeniu

pojawia się reklama producenta słodyczy. Nadawca
a)  postąpił zgodnie z ustawą i rozporządzeniami KRRiT.
b)  nie ma to znaczenia w przypadku telewizji publicznej.
c)  nie powinien pokazywać materiałów reklamowych w trakcie audycji.
d)  moŜe takie reklamy zamieścić jedynie po zakończeniu audycji.

18. Kosztem produkcji audycji telewizyjnej w układzie rodzajowym nie jest

a)  amortyzacja sprzętu.
b)  zuŜycie energii.
c)  wynagrodzenie osób zatrudnionych na umowę o pracę, o dzieło itp.
d)  koszt emisji tej audycji.

19. Koszty bezpośrednie dotyczące audycji telewizyjnej to

a)  materiały do budowy scenografii dla tej audycji.
b)  charakteryzatornia.
c)  wynagrodzenia zarządu i administracji.
d)  reklama i promocja tej audycji.

20. BudŜet, w skali przedsiębiorstwa produkcji filmowej i telewizyjnej jest

planem sfinansowania celów przedsiębiorstwa.

planem zrealizowania podstawowych Ŝyczeń załogi przedsiębiorstwa.

wykazem bieŜących wydatków przedsiębiorstwa.

wykazem zadań zaplanowanych przez właściciela przedsiębiorstwa.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko..........................................................................................

Zarządzanie programem telewizyjnym

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Test 2

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

Test dwustopniowy do jednostki modułowej

„Zarządzanie programem

telewizyjnym”

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−

zadania 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 19, 20 są z poziomu podstawowego,

−

zadania 2, 5, 13, 15, 17 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań z poziomu podstawowego,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań z poziomu podstawowego,

−

dobry – za rozwiązanie 14 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie 18 zadań, w tym co najmniej 4 z poziomu
ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. b, 2. c, 3. a, 4. d, 5. a, 6. c, 7. d, 8. b, 9. a, 10. d, 11. d,

12. c, 13. b, 14. c, 15. d, 16. a, 17. a, 18. c, 19. a, 20. a

Plan testu

zad.

Cel operacyjny

(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

RozróŜniać nadawców

Określić gatunek

Zidentyfikować platformę

Wyjaśnić rolę krrit

Określić obowiązki nadawców

Zidentyfikować urządzenie

Zidentyfikować gatunek

Wymienić nadawcę

Wymienić porę nadawania programu

10 Zidentyfikować gatunek

11 Zidentyfikować gatunek

12 RozróŜnić producenta

13 Określić rolę organizacji

14 Określić rolę opłaty abonamentowej

15 Określić sposób nadawania reklam

16 RozróŜnić sponsorów

17 Ocenić sytuację nadawcy

18 RozróŜniać koszty

19 RozróŜniać koszty

20 Zdefiniować budŜet

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

Ustal z uczniami termin sprawdzianu z wyprzedzeniem co najmniej jednotygodniowym.

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego.

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań w zestawie oraz z zasadami punktowania.

Przygotuj odpowiednią liczbę testów.

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań.

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia.

Zapytaj czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszelkie wątpliwości wyjaśnij.

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test.

Kilka minut przed zakończeniem testu przypomnij uczniom o zbliŜającym się czasie
zakończenia udzielania odpowiedzi.

Instrukcja dla ucznia

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.

Test zawiera 20 zadań. Do kaŜdego zadania dołączone są 4 odpowiedzi. Tylko jedna jest
prawidłowa.

Pracuj samodzielnie.

Jeśli udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, odłóŜ jego rozwiązanie na
później i wróć do niego, gdy pozostanie Ci wolny czas.

Na rozwiązanie testu masz 60 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

−

instrukcja,

−

zestaw zadań testowych,

−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. TVP Polonia jest programem nadawanym satelitarnie przez

a)  telewizję TVN.
b)  telewizję publiczną.
c)  telewizję POLSAT.
d)  telewizję PULS.

2. TVN TURBO jest programem

a)  rozrywkowym.
b)  specjalizowanym.
c)  tematycznym.
d)  sportowym.

3. Platforma n+ jest

a)  nowo powstałą platformą satelitarną nadającą wiele sygnałów w standardzie HD.
b)  programem specjalizowanym.
c)  specjalna oferta dla abonentów CYFRY +.
d)  urządzeniem zmieniającym sygnał analogowy na cyfrowy HD.

4. Podstawowym zadaniem KRRiT jest

ustalenie ramówki poszczególnych nadawców.

ustalanie czasu transmisji waŜnych wydarzeń politycznych, sportowych itp.

ustalanie ilości nadawanych programów e sieciach kablowych.

wydawanie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych.

5. Rozporządzenie KRRiT z dnia 23 czerwca 2005 r. wprowadza dla nadawców obowiązek

a) stosowania wzorów symboli graficznych i formuł zapowiedzi. audycji lub innych

przekazów przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej celem ochrony
małoletnich, przed treściami dla nich nieodpowiednimi.

b)  określania czasu trwania róŜnych typów programów.
c)  pokazywania na ekranie lektora języka migowego.
d)  przestrzegania czasu emisji.

6. Badania telemetryczne przeprowadza się za pomocą

ankiet telefonicznych.

ankiet przeprowadzanych przez ankieterów.

specjalnych urządzeń elektronicznych.

za pomcą sygnałów zwrotnych pobieranych z odbiornika TV.

7. Gatunek telewizyjny to

a) inaczej ramówka.
b) szereg audycji, które są nadawane w jeden dzień tygodnia i są powiązane ze sobą

ramówką.

c) układ programu danej stacji telewizyjnej obejmujący kolejność emisji programów

telewizyjnych w podziale na anteny, pasma, dni tygodnia i godziny.

d) wyróŜniający się ze względu na swój cel i formę rodzaj programów telewizyjnych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

8. Misję zapisaną w ustawie o radiofonii i telewizji spełnia jedynie

a)  POLSAT.
b)    telewizja publiczna.
c)  TVN.
d)  TV24.

9. Programy wyprodukowane lokalnie są najchętniej oglądane

a)  w tzw. Prime time.
b)  w niedzielny poranek.
c)  codziennie wczesnym popołudniem.
d)  w sobotę między godziną 17.00 a 19.00.

10. „Big Brother” to

a)  narracja opowiadająca określoną historię.
b)  teatr faktu.
c)  talk – show.
d)  program typu reality – show.

11. „Taniec z gwiazdami” to

a)  reality – show.
b)  talk – show.
c)  program muzyczny.
d)  program rozrywkowy.

12. Frematle Polska sp. z o.o. realizuje

a)  audycje na rzecz TVN.
b)  audycje dla Polsatu 2,
c)  audycje dla wszystkich nadawców.
d)  tylko materiały na potrzeby programów informacyjnych.

13. Eurimages to

a) producent programów propagandowych o Unii.
b) program wsparcia niezaleŜnej produkcji filmowej i telewizyjnej finansowany przez

Radę Europy.

c) program komputerowy do obliczeń statystycznych badań rynku medialnego.
d) operator sieci kablowej o największej w Polsce liczbie abonentów.

14. Oplata abonamentowa z tytułu posiadania odbiornika telewizyjnego jest

podstawą do proporcjonalnego finansowania „misji” we wszystkich stacjach
w Polsce.

dobrowolną składką na potrzeby TVP.

podstawą finansowania telewizji publicznej.

podatkiem pobieranym prze Urząd Skarbowy na rzecz budŜetu Państwa.

15. Telewizja publiczna

nie nadaje reklam oraz audycji sponsorowanych.

nadaje w zaleŜności od limitów rokrocznie ustalanych przez KRRiT.

nadaje bez ograniczeń.

nadaje reklamy w ściśle określonym czasie i czasu trwania.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

16. Sponsorem audycji telewizyjnej nie mogą być

partie polityczne, związki zawodowe, organizacje pracodawców.

producenci zabawek plastikowych.

firmy produkujące wyroby czekoladowe.

szkoły i uczelnie prywatne.

17. Na początku audycji konkursowej z nagrodami, w jej trakcie oraz po zakończeniu

18. Kosztem produkcji audycji telewizyjnej w układzie rodzajowym nie jest

a)  amortyzacja sprzętu.
c)  wynagrodzenie osób zatrudnionych na umowę o pracę, o dzieło itp.
d)  koszt emisji tej audycji.
b)  zuŜycie energii.

19. Koszty bezpośrednie dotyczące audycji telewizyjnej to

materiały do budowy scenografii dla tej audycji.

charakteryzatornia.

reklama i promocja tej audycji.

wynagrodzenia zarządu i administracji.

20. BudŜet, w skali przedsiębiorstwa produkcji filmowej i telewizyjnej jest

planem zrealizowania podstawowych Ŝyczeń załogi przedsiębiorstwa.

wykazem bieŜących wydatków przedsiębiorstwa.

wykazem zadań zaplanowanych przez właściciela przedsiębiorstwa.

planem sfinansowania celów przedsiębiorstwa.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko:..........................................................................................

Zarządzanie programem telewizyjnym

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

LITERATURA

Godzic W.: Telewizja i jej gatunki, Kraków 2004

Godzic W.: Telewizja jako kultura, Kraków 1999

Kotapski R.: ABC kosztów przedsiębiorstw telewizyjnych. Wyd. Montevideo, Warszawa
2004

Kurek T.: Technologie elektroniczne telewizji. WRiT, Warszawa 1983

Ogonowska A.: Szkolny słownik mediów elektronicznych, Kraków, 2006

Orzechowski J.: Podstawy techniki telewizyjnej. WSiP, Warszawa 1999

RADIO I TELEWIZJA W POLSCE: RAPORT O STANIE RYNKU, Materiał źródłowy
do dokumentu: „Raport otwarcia: rynek radiowo-telewizyjny w Polsce” Krajowa Rada
Radiofonii i Telewizji, Warszawa, lipiec 2006

Raport roczny TVN S.A. za rok finansowy zakończony 31 grudnia 2006

Strony www
1.

http://www.agbnielsen.pl/Telemetria

http://www.krrit.gov.pl/

http://pl.wikipedia.org

www.polsat.com.pl

www.tvn.com.pl

www.tvp.pl,

www.itvp.pl

Literatura metodyczna
9.

Niemierko B.: Pomiar wyników kształcenia. WSiP, Warszawa 2004