„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

 
 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 

 

 

 

Ewa Jasińska 

 

 

 

Projektowanie i konstruowanie wierzchów obuwia 
311[25].Z4.03 

 

 
 
 
 
 

Poradnik dla nauczyciela 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom 2007 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

1 

Recenzenci: 
mgr inŜ. Barbara RóŜańska 
mgr inŜ. Małgorzata Smerda 
 
 
 
 
Opracowanie redakcyjne: 
mgr inŜ. Ewa Jasińska 
 
 
 
 
Konsultacja: 
dr inŜ. Jacek Przepiórka 
 
 
 
 

 
 
 
 
Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczn

 

ą

  programu  jednostki  modułowej  311[25].Z4.03, 

„Projektowanie  i  konstruowanie  wierzchów  obuwia”,  zawartego  w  modułowym  programie 
nauczania dla zawodu technik obuwnik. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom 2007 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

2 

SPIS TREŚCI 
 

1.

 

Wprowadzenie 

3 

2.

 

Wymagania wstępne 

4 

3.

 

Cele kształcenia 

5 

4.

 

Przykładowe scenariusze zajęć 

6 

5.

 

Ćwiczenia 

12 

5.1. Zasady i metody projektowania i konstruowania wierzchów obuwia 

12 

5.1.1. Ćwiczenia 

12 

5.2. Wzorniki elementów składowych cholewki 

16 

5.2.1. Ćwiczenia 

16 

5.3. Projektowanie elementów podszewkowych, wzmacniających  
 

i usztywniających cholewkę 

 

19 

5.3.1. Ćwiczenia 

19 

5.4. Wykonanie pierwowzoru cholewki, ocena  pasowności 

23 

5.4.1. Ćwiczenia 

23 

6.  Ewaluacja osiągnięć ucznia 

28 

7.  Literatura 

37 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

3 

311[25].Z4 

Proces projektowania  

i konstruowania obuwia

 

1.  WPROWADZENIE

 

 

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela,  który będzie pomocny w prowadzeniu 

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie technik obuwnik. 

W poradniku zamieszczono: 

−

 

wymagania  wstępne,  czyli  wykaz  niezbędnych  umiejętności  i  wiedzy,  które  uczeń 
powinien mieć opanowane przed przystąpieniem do realizacji tej jednostki modułowej, 

−

 

cele kształcenia, jakie uczeń powinien osiągnąć w czasie zajęć edukacyjnych tej jednostki 
modułowej, 

−

 

przykładowe scenariusze zajęć, 

−

 

przykładowe ćwiczenia ze wskazówkami do realizacji, zalecanymi metodami nauczania–
–uczenia oraz środkami dydaktycznymi, 

−

 

ewaluację osiągnięć ucznia, 

−

 

wykaz literatury. 
Wskazane  jest,  aby  zajęcia  dydaktyczne  były  prowadzone  róŜnymi  metodami  ze 

szczególnym uwzględnieniem aktywizujących metod nauczania. 
 

Formy  organizacyjne  pracy  uczniów  mogą  być  zróŜnicowane,  począwszy  od 

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej. 

  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                                                          
 
 
 
                                                                                                   

Schemat układu jednostek modułowych 

 
 
 
 
 

311[25].Z4.03 

Projektowanie i konstruowanie 

wierzchów obuwia 

 

311[25].Z4.01 

Stosowanie zasad projektowania 

i konstruowania obuwia 

311[25].Z4.02 

Sporządzanie dokumentacji 

konstrukcyjno-technologicznej 

 

311[25].Z4.04 

Projektowanie i konstruowanie 

spodów obuwia 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

4 

2.  WYMAGANIA WSTĘPNE 

 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−

 

identyfikować formy i elementy konstrukcyjne obuwia, 

−

 

charakteryzować typy i rodzaje obuwia, 

−

 

określać budowę i funkcję układu kostnego kończyn dolnych, 

−

 

określać  wpływ  budowy  anatomicznej  i  procesów  fizjologicznych  kończyn  dolnych  na 
konstrukcję obuwia, 

−

 

charakteryzować kopyta obuwnicze, 

−

 

określać zasady doboru kopyt w zaleŜności od grupy wiekowej, typu cholewki i systemu 
montaŜu obuwia, 

−

 

charakteryzować materiały podstawowe i pomocnicze, 

−

 

uŜytkować i konserwować maszyny i urządzenia obuwnicze, 

−

 

wykonywać operacje technologiczne związane z procesem rozkroju materiałów, obróbką 
i montaŜem elementów oraz wykończeniem obuwia, 

−

 

sporządzać dokumentację konstrukcyjną i technologiczną, 

−

 

posługiwać się dokumentacją konstrukcyjną i technologiczną, 

−

 

przestrzegać przepisów BHP, ochrony przeciwpoŜarowej i ochrony środowiska. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

5 

3.  CELE KSZTAŁCENIA 

 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

−

 

scharakteryzować elementy kompozycji plastycznej projektu obuwia, 

−

 

zastosować układy kolorystyczne w projektach wyrobów, 

−

 

określić funkcję kopii kopyta w projektowaniu i konstruowaniu obuwia, 

−

 

zastosować metody sporządzania kopii kopyta, 

−

 

wykonać średnią kopię kopyta,  

−

 

skonstruować podstawowy model wzoru obuwia, 

−

 

zaprojektować i skonstruować cholewkę według geometrycznej metody R. Knöfla, 

−

 

zaprojektować i skonstruować wierzchy obuwia metoda A. Hasselbertha, 

−

 

zastosować metodę V. Budila w projektowaniu i konstruowaniu wierzchów obuwia, 

−

 

zaprojektować i skonstruować wierzchy obuwia metodą włoską według A. Lunatiego, 

−

 

wykreślić linie wzoru na bryle kopyta, 

−

 

przenieść linie wzoru z bryły kopyta na płaszczyznę, 

−

 

zaprojektować  i  skonstruować  elementy  podszewek,  wzmocnień,  międzypodszewek, 
podnosków, zakładek, 

−

 

wykonać wzorniki dla projektu wzoru obuwia, 

−

 

określić zasady ręcznego stopniowania wzorników, 

−

 

scharakteryzować budowę pantografu, 

−

 

dokonać stopniowania i centrowania wzorników elementów obuwia, 

−

 

sporządzić rysunki wykonawcze i złoŜeniowe wierzchów obuwia, 

−

 

wykonać prototyp cholewki i zaćwiekować ją na kopyto, 

−

 

dokonać korekty wzorników, 

−

 

ocenić model cholewki pod względem ekonomicznym. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

6 

4.

 

PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ 

 

Scenariusz zajęć  1 

 
Osoba prowadząca 

……………………………………………………….. 

Modułowy program nauczania:  Technik obuwnik 311[25] 
Moduł:  

Proces projektowania i konstruowania obuwia 311[25].Z4 

Jednostka modułowa:  

Projektowanie i konstruowanie wierzchów obuwia  

 

311[25].Z4.03 

Temat:   Wykonanie  kopii  środkowej  i  modelu  podstawowego  cholewki  półbuta 

męskiego derbowego metodą Hasselbertha. 

Cel ogólny:  kształtowanie umiejętności wykonania kopii środkowej i modelu podstawowego 

cholewki półbuta męskiego derbowego. 

 
Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

zdefiniować termin moda, kopia środkowa i model podstawowy, 

−

 

określić cechy cholewki półbuta męskiego derbowego zgodnie z panującą modą, 

−

 

określić elementy cholewki, mogące wystąpić w półbucie męskim derbowym, 

−

 

określić  czynności  występujące  przy  wykonaniu  kopii  środkowej  i  modelu 
podstawowego cholewki półbuta męskiego derbowego, 

−

 

rozróŜnić elementy cholewki charakterystyczne dla półbuta męskiego derbowego, 

−

 

zastosować  wiedzę  z  zakresu  projektowania,  technologii  i  rysunku  do  wykonania  kopii 
ś

rodkowej i modelu podstawowego, 

−

 

wykonać  kopię  środkową  i  skonstruować  model  podstawowy  półbuta  męskiego 
derbowego, 

−

 

ocenić kopię środkową i model podstawowy cholewki półbuta męskiego derbowego, 

−

 

uzasadnić,  Ŝe  model  podstawowy  został  wykonany  prawidłowo  pod  względem 
konstrukcyjnym, zgodnie z panującą modą. 

 
Metody nauczania–uczenia się: 

−

 

wykład, 

−

 

gra dydaktyczna, 

−

 

dyskusja, 

−

 

pokaz. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

praca indywidualna, 

−

 

praca w zespołach dwuosobowych. 

 
Czas: 4 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

−

 

plansza z modelem podstawowym półbuta męskiego derbowego, 

−

 

plansza  obrazująca  czynności  przy  wykonaniu  kopii  środkowej  kopyta  metodą 
Hasselbertha, 

−

 

plansza z wykreśloną siatką konstrukcyjną, 

−

 

wykonane kopie środkowe i modele podstawowe, 

−

 

zestaw kart do gry dydaktycznej, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

7 

−

 

katalogi i Ŝurnale mody, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Przebieg zajęć: 
1.

 

Sprawdzenie listy obecności. 

2.

 

Określenie tematu zajęć. 

3.

 

Wyjaśnienie uczniom tematu i  szczegółowych celów kształcenia. 

4.

 

Sprawdzenie pracy domowej. 

5.

 

Zaprezentowanie referatów przygotowanych przez uczniów 

−

 

uczniowie  przedstawiają  przygotowane  wcześniej  referaty  na  temat  załoŜeń  aktualnie 
panującej  mody,  wytycznych  mody  dla  obuwia  męskiego,  sezonowości  obuwia, 
elementów składowych obuwia męskiego, 

−

 

nauczyciel dzieli uczniów na zespoły dwuosobowe. 

6.

 

Przeprowadzenie gry dydaktycznej: 

−

 

nauczyciel przygotowuje talię kart z nazwami elementów składowych cholewki, 

−

 

uczniowie  wybierają  z  talii  karty  z  nazwami  elementów  cholewki  półbuta  męskiego 
derbowego; wygrywa grupa, która popełni jak najmniej błędów, 

−

 

uczniowie dyskutują w grupach na temat prawidłowości wyboru elementów, 

−

 

uzasadniają wybór, prezentując zdjęcia półbutów w katalogach i Ŝurnalach mody. 

7.

 

Wykonanie przez uczniów ćwiczenia praktycznego. 

 
Ć

wiczenie 1 (Ćwiczenie 3 z rozdziału 5.1.1. w Poradniku dla nauczyciela) 

Wykonaj  kopię  środkową  kopyta  i  model  podstawowy  cholewki  półbuta  męskiego 

derbowego metodą Hasselbertha. Wymiary kopyta: długość 280 mm, obwód palców 251 mm, 
obwód pięty 340 mm, wysokość obłoŜyny 68 mm, wysokość obcasa 25 mm. 
 
Praca indywidualna: 

−

 

nauczyciel  prezentuje  planszę  obrazującą  czynności  przy  wykonaniu  kopii  środkowej 
kopyta,  planszę  z  siatką  konstrukcyjną  i  modelem  podstawowym  cholewki  półbuta 
męskiego derbowego, 

−

 

nauczyciel  przeprowadza  wykład  informacyjny  na  temat  sposobu  wykonania  kopii 
ś

rodkowej kopyta metodą Hasselbertha i konstrukcji modelu podstawowego, 

−

 

uczniowie wykonują czynności związane z opracowaniem kopii środkowej kopyta, 

−

 

uczniowie sporządzają model podstawowy kopyta. 

8.

 

Prezentacja i analiza ćwiczenia: 

−

 

uczniowie sprawdzają poprawność wykonania ćwiczenia, 

−

 

oceniają wykonanie kopii środkowej, 

−

 

uzasadniają poprawność opracowania konstrukcyjnego modelu podstawowego, 

−

 

wybrani uczniowie prezentują ćwiczenia na forum klasy. 

 
Zakończenie zajęć: 

Uczniowie wraz z nauczycielem wskazują, które etapy wykonywania ćwiczenia sprawiły 

im trudności. Nauczyciel podsumowuje zajęcia, wskazując jakie umiejętności były ćwiczone, 
jakie wystąpiły nieprawidłowości i jak ich unikać w przyszłości.  

 

Praca domowa 

Na czym polega metoda projektowania według V. Budila. 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

8 

Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

−

 

nauczyciel  ocenia  uczniów  podczas  prowadzonych  zajęć  metodą  obserwacji,  zwracając 
uwagę  na  stopień  ich  aktywności,  zaangaŜowanie  w  wykonywanie  ćwiczeń,  poprawność 
wykonywania ćwiczeń, 

−

 

ocenia efekty końcowe pracy, 

−

 

przeprowadza  anonimowe  ankiety  ewaluacyjne  dotyczące  sposobu  prowadzenia  zajęć, 
trudności podczas realizowania zadania i zdobytych umiejętności. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

9 

Scenariusz zajęć 2 

 

Osoba prowadząca 

……………………………………………………….. 

Modułowy program nauczania:  Technik obuwnik 311[25] 
Moduł:  

Proces projektowania i konstruowania obuwia 311[25].Z4 

Jednostka modułowa:  

Projektowanie i konstruowanie wierzchów obuwia 

 

311[25].Z4.03 

 Temat:  Zasady  sporządzania  wzorników  podstawowych  i  wzorników  wierzchu  do 

cholewki czółenka damskiego. 

Cel  ogólny:  kształtowanie  umiejętności  wykonania  wzorników  podstawowych  i  wzorników 

wierzchu do cholewki czółenka damskiego. 

 

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

−

 

zastosować wiedzę z zakresu projektowania i rysunku do wykonania wzorników, 

−

 

zdefiniować termin wzornik podstawowy i wzornik wierzchu, 

−

 

wymienić i nazwać wzorniki wchodzące w skład cholewki czółenka damskiego, 

−

 

wymienić oznaczenia, jakie mogą wystąpić na wzornikach podstawowych i wierzchu, 

−

 

określić naddatki na połączenie poszczególnych elementów, 

−

 

wykonać wzorniki do cholewki  czółenka damskiego, 

−

 

zastosować poprawne oznaczenia wzorników, 

−

 

ocenić wzorniki czółenka damskiego pod względem konstrukcyjnym, 

−

 

uzasadnić, Ŝe wzorniki zostały wykonane prawidłowo pod względem konstrukcyjnym. 

 
Metody nauczania–uczenia się: 

−

 

tekstu przewodniego, 

−

 

dyskusja, 

−

 

pokaz. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

−

 

praca indywidualna, 

−

 

praca w zespołach. 

 
Czas: 3 godziny dydaktyczne. 
 
Środki dydaktyczne: 

−

 

katalogi i Ŝurnale mody, 

−

 

szkice i rysunki Ŝurnalowe wzorów czółenek, 

−

 

model podstawowy cholewki czółenka damskiego, 

−

 

komplet wzorników podstawowych i wierzchu, 

−

 

wzór czółenka damskiego, 

−

 

literatura zgodna z punktem 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 

Przebieg zajęć: 
Zadanie dla ucznia 

Wykonaj wzorniki podstawowe i wzorniki wierzchu do cholewki czółenka damskiego. 

 
Faza wstępna 
1.

 

Określenie tematu zajęć. 

2.

 

Sprawdzenie listy obecności. 

3.

 

Wyjaśnienie uczniom tematu i szczegółowych celów kształcenia. 

4.

 

Wyjaśnienie uczniom zasad pracy metodą tekstu przewodniego. 

5.

 

Podział uczniów na grupy. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

10 

Faza właściwa 
Praca metodą tekstu przewodniego. 
 
Informacje 
Pytania prowadzące: 
1.

 

Jakie rozróŜniamy rodzaje wzorników? 

2.

 

W jaki sposób powstają wzorniki podstawowe? 

3.

 

W jaki sposób powstają wzorniki  wierzchu? 

4.

 

W jakim celu wykorzystywane są wzorniki? 

4.

 

Jakie oznaczenia powinny znajdować się na wzornikach? 

5.

 

W jaki sposób naleŜy oznaczać wzorniki? 

6.

 

W jaki sposób mogą być wykończone elementy składowe cholewki czółenka? 

7.

 

Od jakich czynników zaleŜy wielkość stosowanych we wzornikach naddatków? 

 
Planowanie 
1.

 

Zaplanuj  wartość  naddatku  do  zawijania  w  zaleŜności  od  rodzaju  zastosowanego 
materiału wierzchu. 

2.

 

Zaplanuj  wartość  naddatku  do  zszywania  w  zaleŜności  od  rodzaju  zastosowanego 
materiału wierzchu. 

3.

 

Zaplanuj  wartość  naddatku  do  naszywania  w  zaleŜności  od  rodzaju  zastosowanego 
materiału wierzchu. 

4.

 

Zaproponuj kolejność czynności wykonania wzorników podstawowych i wierzchu. 

5.

 

Zaproponuj rozmieszczenie oznaczeń na wzornikach. 

 
Ustalenie 
1.

 

Uczniowie  pracując  w  zespołach  zastanawiają  się  nad  wielkością  naddatków  do 
zawijania, zszywania, naszywania w zaleŜności od zastosowanego materiału wierzchu. 

2.

 

Uczniowie pracując w zespołach proponują rozmieszczenie oznaczeń na wzornikach 

3.

 

Uczniowie  konsultują  z  nauczycielem  poprawność  wyboru  naddatku  i  sposobu 
oznaczania wzorników. 

 
Wykonanie 
1.

 

Uczniowie wyznaczają naddatki zgodnie z obowiązującymi zasadami. 

2.

 

Uczniowie  wykonują  wzorniki  podstawowe  i  wzorniki  wierzchu  do  cholewki  czółenka 
damskiego. 

3.

 

Zwracają uwagę na estetykę i dokładność wykonania swojej pracy. 

4.

 

Przygotowują się do zaprezentowania swojej pracy.  Zespoły uczniów wyznaczają lidera 
grupy, który dokonuje prezentacji ćwiczenia. 

 
Sprawdzanie 
1.

 

Uczniowie  sprawdzają  w  grupach  prawidłowość  i  dokładność  wykonania  wzorników 
podstawowych i wierzchu do cholewki czółenka damskiego. 

2.

 

Uczniowie  sprawdzają  w  grupach  prawidłowość  i  dokładność  naniesionych  na  wzorniki 
oznaczeń. 

 
Analiza końcowa 

Uczniowie wraz z nauczycielem wskazują, które etapy wykonywania ćwiczenia sprawiły 

im  najwięcej  trudności.  Nauczyciel  podsumowuje  zajęcia,  wskazując  jakie  nowe,  waŜne 
umiejętności  zostały  wykształcone,  jakie  wystąpiły  nieprawidłowości  i  jak  ich  unikać  
w przyszłości.  

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

11 

Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

−

 

nauczyciel oceniając uczniów podczas prowadzonych zajęć zwraca uwagę na stopień ich 
aktywności,  zaangaŜowanie  w  wykonywanie  ćwiczeń,  poprawność  wykonywania 
ć

wiczeń, 

−

 

ocenia efekty końcowe pracy, 

−

 

przeprowadza  anonimowe  ankiety  ewaluacyjne  dotyczące  sposobu  prowadzenia  zajęć, 
trudności podczas realizowania zadania i zdobytych umiejętności. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

12 

5.  ĆWICZENIA

 

 

5.1.  Zasady  i  metody  projektowania  i  konstruowania  wierzchów 

obuwia

 

 

5.1.1. Ćwiczenia

 

 
Ćwiczenie 1 
 

Wykonaj  szkic  oraz  rysunek  Ŝurnalowy  w  opracowaniu  kolorystycznym  botka 

młodzieŜowego. 
 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i  sposób  wykonania  ćwiczenia,  pokazać  gotowe  szlice  i  rysunki  Ŝurnalowe  róŜnych  wzorów 
obuwia. Uczeń powinien przejrzeć katalogi mody i Ŝurnale, przeczytać odpowiedni fragment 
rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie,  przez 
kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranne  wykonanie  szkicu  i  rysunku.  
Po prezentacji ćwiczeń powinna wywiązać się w klasie dyskusja. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać w katalogach i Ŝurnalach wzory botków młodzieŜowych, 

2)

 

wykonać szkice wzorów, wybrać jeden, 

3)

 

opracować kolorystycznie wybrany wzór, wykonać rysunek Ŝurnalowy, 

4)

 

dokonać oceny szkicu i rysunku. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z objaśnieniem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, gumka, kredki lub farby, 

−

 

blok techniczny, katalogi, Ŝurnale mody, wzory obuwia, próbki materiałów, 

−

 

literatura z rozdziału 7 poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 2 

Wykreśl  siatkę  konstrukcyjną  dla  kopyta  o  wymiarach:  długość  kopyta  250  mm, 

wysokość obcasa 60 mm, obwód przez palce 234 mm, obwód przez piętę 320 mm, wysokość 
cholewki 150 mm, obwód przez kostkę 240 mm. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

wykonania  siatki  konstrukcyjnej  i  pokazać  gotową  siatkę.  Uczeń  powinien  przeczytać 
odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane 
samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność,  dokładność  
i precyzję wykonania siatki konstrukcyjnej.  

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

13 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

odszukać  w  tabeli  1  w  Poradniku  dla  ucznia  wartość  kąta  nachylenia  linii  pięty  i  linii 
palców do podstawy dolnej, 

2)

 

wyznaczyć wartość odcinków mierzonych na linii palców, linii pięty, linii kostki,  

3)

 

wykreślić  linie  siatki  konstrukcyjnej  korzystając  z  opisu  zamieszczonego  w  materiale 
nauczania, 

4)

 

dokonać oceny wykonanej siatki. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, kątomierz, cyrkiel, ekierka, gumka, blok techniczny, 

−

 

plansza  obrazująca  sposób  wykreślania  siatki  konstrukcyjnej,  tabela  zmiany  kątów 
nachylenia linii pięty i linii palców, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 

Ćwiczenie 3 
 

Wykonaj  kopię  środkową  kopyta  i  model  podstawowy  półbuta  męskiego  derbowego 

metodą  Hasselbertha,  korzystając  z  opisu  zamieszczonego  w  materiale  nauczania.  Wymiary 
kopyta: długość 280 mm, obwód palców 251 mm, obwód pięty 340 mm, wysokość obłoŜyny 
68 mm, wysokość obcasa 25 mm. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

opracowania kopii środkowej kopyta i modelu podstawowego w metodzie Hasselbertha oraz 
zaprezentować  gotową  kopię  i  model.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment 
rozdziału Materiał nauczania. Ćwiczenie moŜe być wykonywane samodzielnie przez kaŜdego 
ucznia  lub  w  zespołach  dwuosobowych.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  i  dokładność 
wykonania kopii i modelu podstawowego. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować kopyto do kopiowania, 

2)

 

wykonać kopię środkową kopyta, 

3)

 

przygotować  linie  siatki  konstrukcyjnej,  uwzględniając  kąty  nachylenia  linii  palców  
i linii pięty do podstawy dolnej, 

4)

 

wrysować średnią kopię kopyta w siatkę linii pomocniczych, 

5)

 

wyznaczyć linie pomocnicze dla wysokości pięty obłoŜyny i obłoŜyny pod kostką, 

6)

 

wyprowadzić linię górną obłoŜyny, 

7)

 

wyprowadzić linię pięty, 

8)

 

wykreślić oś przekroju przyszwy i języka, 

9)

 

wyznaczyć naddatki do ćwiekowania, 

10)

 

wykreślić kształt główki obłoŜyny, 

11)

 

oznaczyć wewnątrz modelu linie łączenia elementów, 

12)

 

wyciąć model po zewnętrznym obrysie i wykonać nacięcia linii wewnątrz modelu, 

13)

 

dokonać oceny wykonanej kopii środkowej i modelu podstawowego. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

14 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, kątomierz, ekierka, krzywiki, blok techniczny, papier, 

−

 

nóŜ modelarski, noŜyczki, deska modelarska, teksy, młotek modelarski, 

−

 

plansza przedstawiająca siatkę konstrukcyjną cholewki, plansza z wykreślonym modelem 
podstawowym,  wzornik  kopii  środkowej  i  modelu  podstawowego  półbuta  męskiego 
derbowego, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 4 

Wykonaj „koszulkę” z tkaniny metodą Budila, korzystając z opisu wykonania czynności 

zamieszczonego w materiale nauczania. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  pokazać  gotową 

koszulkę  z  tkaniny  i  omówić  wszystkie  czynności  związane  z  etapami  jej  powstawania. 
Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  NaleŜy 
zwrócić  uwagę  na  staranność  i  dokładność  wykonania  „koszulki”.  Ćwiczenie  powinno  być 
wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia  lub  w  zespołach  dwuosobowych.  Po 
prezentacji  ćwiczeń  powinna  wywiązać  się  dyskusja  na  temat  pasowności  wykonanych 
„koszulek”.  

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować kopyto do kopiowania, 

2)

 

wykonać kopię środkową kopyta, 

3)

 

wykreślić na tkaninie kontur kopii środkowej dla strony przyśrodkowej i zewnętrznej, 

4)

 

wyznaczyć naddatek do linii grani, wyciąć elementy z tkaniny, 

5)

 

połączyć elementy z tkaniny na linii przedniej i tylnej podziałowej, 

6)

 

nawilŜyć „koszulkę” z tkaniny i nałoŜyć na kopyto, przeginając naddatek przez grań, 

7)

 

nanieść linie wzoru na „koszulkę” z tkaniny, 

8)

 

dokonać oceny wykonanego ćwiczenia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, elastyczna miarka, blok techniczny, szary papier, tkanina, taśma,  

−

 

teksy, noŜyczki, klej, nóŜ modelarski, deska modelarska, młotek modelarski, 

−

 

kopia środkowa kopyta, „koszulka” z tkaniny, kopyto, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

15 

Ćwiczenie 5 

Wykonaj  model  podstawowy  cholewki  czółenka  damskiego  metodą  Lunatiego, 

korzystając z opisu wykonania czynności zamieszczonego w materiale nauczania. 
 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed    przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

sposób oklejania kopyta taśmą samoprzylepną, pokazać oklejone kopyto, i omówić wszystkie 
czynności  związane  z  etapami  powstawania  powłoki  z  taśmy,  kopii  stron  i  modelu 
podstawowego.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał 
nauczania. NaleŜy zwrócić uwagę na staranność, dokładność i precyzję wykonania kopii stron 
i modelu podstawowego. Ćwiczenie powinno być wykonywane samodzielnie przez kaŜdego 
ucznia  lub  w  zespołach  dwuosobowych.  Po  prezentacji  ćwiczeń  powinna  wywiązać  się 
dyskusja. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować kopyto do kopiowania, 

2)

 

okleić kopyto taśmą samoklejącą, 

3)

 

rozciąć powłokę taśmy po linii przedniej i tylnej podziałowej, 

4)

 

spłaszczyć powłoki na kartonie, wykonując odpowiednie korekty, 

5)

 

wykonać średnią kopię kopyta, 

6)

 

narysować wzór na bryle kopyta, 

7)

 

wykonać międzymodel cholewki, 

8)

 

dokonać korekty międzymodelu, charakterystycznej dla danego wzoru, 

9)

 

wykonać model podstawowy cholewki czółenka damskiego,  

10)

 

dokonać oceny modelu podstawowego cholewki czółenka damskiego. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

  

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, elastyczna miarka, krzywiki, blok techniczny, taśma samoklejąca, 

−

 

teksy, noŜyczki, młotek modelarski, nóŜ modelarski, deska modelarska, 

−

 

kopyto,  plansze  przedstawiające  sposób  oklejania  kopyta,  kopie  stron  kopyta,  kopia 
ś

rodkowa, model podstawowy, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 

 

Rysunek do ćwiczenia 5. Model podstawowy czółenka damskiego [7, s. 219] 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

16 

5.2. Wzorniki elementów składowych cholewki

 

 

5.2.1. Ćwiczenia

 

 
Ćwiczenie 1 
 

Wykonaj zestaw wzorników podstawowych do wzoru czółenka damskiego. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

zestaw  wzorników  podstawowych  do  wzoru  czółenka  damskiego  i  omówić  wszystkie 
czynności  związane  z  ich  wykonaniem.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment 
rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez 
kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność,  dokładność  i  precyzję  wykonania 
wzorników.  
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

złoŜyć arkusz kartonu na połowę, 

2)

 

ułoŜyć  model  podstawowy  na  złoŜonym  kartonie  tak,  aby  linia  przekroju  przyszwy 
pokrywała się z linią złoŜenia kartonu, 

3)

 

odrysować linie przyszwy, zwracając uwagę na róŜnicę obrysów dla strony zewnętrznej  
i przyśrodkowej, 

4)

 

odrysować linie obłoŜyn lub innych elementów (jeŜeli występują we wzorze), 

5)

 

wyciąć wzorniki, 

6)

 

nanieść oznaczenia i opisy na wszystkie wykonane wzorniki, 

7)

 

dokonać oceny wykonanego zestawu wzorników podstawowych. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska, 

−

 

zestaw wzorników podstawowych do cholewki czółenka damskiego, model podstawowy 
cholewki czółenka damskiego, wzory czółenek damskich,  

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 2 
 

Wykonaj zestaw wzorników z naddatkami do wzoru półbuta męskiego derbowego. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

zestaw wzorników z naddatkami do wzoru półbuta męskiego derbowego i omówić wszystkie 
czynności  związane  z  ich  wykonaniem.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment 
rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez 
kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność,  dokładność  i  precyzję  wykonania 
wzorników.  

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

17 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować i wyciąć wszystkie wzorniki z modelu podstawowego, 

2)

 

ustalić wartość naddatku do zszywania, naszywania, zawijania, w zaleŜności od rodzaju 
materiału przewidzianego na cholewkę, 

3)

 

uzupełnić  wzornik  obłoŜyny  na  linii  pięty  naddatkiem  do  zszywania,  a  w  górnej  części 
naddatkiem do zawijania, 

4)

 

odrysować wzorniki przyszwy i języka po liniach z modelu podstawowego lub uzupełnić 
odpowiednimi naddatkami w zaleŜności od sposobu wykończenia krawędzi, 

5)

 

wyciąć wzorniki,  

6)

 

dokonać oceny wykonanych wzorników. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, „kroczek”, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska, 

−

 

model  podstawowy  półbuta  derbowego,  zestaw  gotowych  wzorników,  wzory  półbutów 
męskich derbowych, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 3  
 

Nanieś  wszystkie  oznaczenia  na  wzorniki  wierzchu  półbuta  męskiego  derbowego 

wykonane w ćwiczeniu 2. 
 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

zestaw  wzorników  wierzchu  do  wzoru  półbuta  męskiego  derbowego  i  omówić  sposób 
nanoszenia  oznaczeń.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał 
nauczania. Ćwiczenie powinno być wykonywane samodzielnie przez kaŜdego ucznia. NaleŜy 
zwrócić  uwagę  na  staranność  i  dokładność  wykonania  oznaczeń  na  wzornikach.  Po 
prezentacji wzorników powinna wywiązać się dyskusja na temat jakości ich wykonania. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

oznaczyć  w  miejscu  zszywania  łuku  pięty  w  dolnej  części  ząbek  wklęsły  o  wymiarach 
1,5 x 1,5 mm wprowadzający szycie, 

2)

 

oznaczyć  w  miejscu  krawędzi  wklęsłej  wykończonej  przez  zawijanie  noŜyki  (nacięcia)  
o wymiarach 2 x 3 mm, 

3)

 

oznaczyć w rogu główki derbowej miejsce występowania rygielka, 

4)

 

oznaczyć na główce obłoŜyny linię sznurowania, 

5)

 

oznaczyć nakłuwakami na krawędziach skrzydełek przyszwy linię naszywania obłoŜyny, 
a w dolnej części ząbek o wymiarach 1,5 x 1,5 mm, 

6)

 

oznaczyć na linii przekroju przyszwy ząbek ostry o wymiarach 5 x 5 mm, 

7)

 

oznaczyć nakłuwakami  na dolnej krawędzi języka linię naszywania przyszwy, 

8)

 

oznaczyć na linii przekroju języka ząbek ostry o wymiarach 2 x 2 mm, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

18 

9)

 

umieścić nazwę wzornika, nazwisko projektanta, numer wielkości i tęgości, 

10)

 

dokonać oceny oznaczenia na wzornikach. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, cyrkiel, „kroczek”, nakłuwak, blok techniczny, nóŜ modelarski i deska, 

−

 

zestaw wzorników wierzchu półbuta derbowego z naniesionymi oznaczeniami, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 4 
 

Wykonaj  stopniowanie  modelu  podstawowego  czółenka  damskiego  metodą  „bocianiego 

dzioba”. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zasady 

stopniowania  wzorników  i  zaprezentować  sposób  wykonania  ćwiczenia.  Uczeń  powinien 
przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być 
wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  
i dokładność wykonania.  
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować na kartonie wzornik wzoru podstawowego, 

2)

 

wyprowadzić linię wyjściową, 

3)

 

ustalić połoŜenie punktu środkowego, 

4)

 

wyprowadzić proste pomocnicze do oznaczenia podziałki stopniowania, 

5)

 

wykonać na kalce technicznej rysunek „bocianiego dzioba” (opis w materiale nauczania), 

6)

 

umieścić  punkt  wyjściowy  „bocianiego  dzioba”  w  punkcie  środkowym  tak,  aby  linia 
podstawowa pokrywała się z jedną z prostych pomocniczych, 

7)

 

dokonać  obrotu  rysunku  „bocianiego  dzioba”  o  90°  i  oznaczyć  punkty  przecięcia 
wszystkich linii, 

8)

 

odrysować modele po stopniowaniu i dokonać ich oceny. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, nóŜ modelarski, deska modelarska, 

−

 

blok techniczny, kalka techniczna, 

−

 

model  podstawowy  czółenka  damskiego,  plansza  przedstawiająca  sposób  stopniowania 
metodą „bocianiego dzioba”, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

19 

Ćwiczenie 5 
 

Wykonaj rysunek złoŜeniowy elementów składowych cholewki czółenka damskiego. 
 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

rysunki  złoŜeniowe  róŜnych  wzorów  obuwia  i  omówić  sposób  ich  wykonania.  Uczeń 
powinien przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał nauczania. Ćwiczenie powinno 
być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  
i dokładność rysowania wzorników i nanoszenia oznaczeń. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

wykreślić na kartonie linię prostą, 

2)

 

odrysować  wzornik  podstawowy  przyszwy  linią  cienką  ciągłą  tak,  aby  linia  przekroju 
przyszwy pokrywała się z wykreśloną wcześniej prostą, 

3)

 

odrysować  pozostałe  elementy  podstawowe  zgodnie  z  ułoŜeniem  ich  w  modelu 
podstawowym, 

4)

 

wykreślić linią grubą ciągłą wzorniki wierzchu zgodnie z zasadami ich konstrukcji, 

5)

 

wykreślić  linią  przerywaną  wzorniki  międzypodszewki  zgodnie  z  zasadami  ich 
konstrukcji, 

6)

 

wykreślić linią punktową wzorniki podszewki zgodnie z zasadami ich konstrukcji, 

7)

 

nanieść na rysunek wszystkie oznaczenia występujące na wzornikach, 

8)

 

dokonać wymiarowania elementów zgodnie z zasadami rysunku technicznego, 

9)

 

dokonać oceny wykonanego rysunku złoŜeniowego. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, gumka, blok techniczny,  

−

 

wzorniki  elementów  czółenka  damskiego  (podstawowe  i  z  naddatkami),  przykładowe 
rysunki złoŜeniowe elementów cholewki czółenka damskiego, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

20 

5.3. Projektowanie  elementów  podszewkowych,  wzmacniających  

i usztywniających cholewkę 

 
5.3.1.

 

Ćwiczenia

 

 
Ćwiczenie 1 
 

Wykonaj  model  podstawowy  podszewki  półbuta  derbowego  z  zastosowaniem 

dwustronnego zapiętka na podstawie opisu zamieszczonego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

wykonania  modelu  podstawowego  podszewki  półbuta  derbowego  z  zastosowaniem 
dwustronnego  zapiętka  i  pokazać  gotowy  model.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni 
fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie 
przez kaŜdego ucznia. NaleŜy zwrócić uwagę na staranność i dokładność wykonania modelu 
podszewki.  Po  prezentacji  wykonanych  modeli  powinna  wywiązać  się  dyskusja,  którą 
podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować na kartonie obrys modelu podstawowego wierzchu, zaznaczając linie  
wszystkich elementów, 

2)

 

wyprowadzić linię przekroju podszewki przyszwy, 

3)

 

ustalić  linię  obrysu  podszewki  przyszwy  w  miejscu  brzegu  do  ćwiekowania,  na  linii 
skrzydełek i w miejscu połączenia z językiem, 

4)

 

wyznaczyć naddatek do górnego brzegu obłoŜyny, 

5)

 

wyprowadzić  łukowate  nacięcie  dla  łatwiejszego  połączenia  podszewki  z  materiałem 
wierzchu, 

6)

 

wytyczyć linię przedłuŜenia podszewki obłoŜyny w miejscu skrzydełek, 

7)

 

wytyczyć punkty do ustalenia linii symetrii zapiętka, 

8)

 

wykreślić  przednią  krawędź  zapiętka  i  linię  naddatku  na  połączenie  z  podszewką 
obłoŜyny, 

9)

 

wykreślić ukośne nacięcie i ząbki redukujące zmarszczki na dolnej linii podszewki, 

10)

 

wyciąć model, wykonując nacięcia do odrysowania poszczególnych elementów, 

11)

 

dokonać oceny wykonanego modelu podstawowego podszewki. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, „kroczek”, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska,

 

−

 

model podstawowy wierzchu półbuta derbowego, model podstawowy podszewki półbuta 
derbowego,  wzory  obuwia  z  dwustronnym  zapiętkiem,  plansza  przedstawiająca 
konstrukcję dwustronnego zapiętka,  

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

21 

Ćwiczenie 2 
 

Zaprojektuj  rozwiązanie  części  piętowej  podszewki  półbuta  derbowego  na  zakładkę  

i przez zszywanie na podstawie opisu zamieszczonego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

wzorniki  podszewek  wykończonych  na  zakładkę  i  przez  zszywanie  i  omówić  sposób  ich 
wykonania.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania. 
Ć

wiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić 

uwagę  na  staranność  i  dokładność  wykonania  części  piętowej  podszewki.  Po  prezentacji 
wykonanych wzorników powinna wywiązać się dyskusja, którą podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować  dwa  obrysy  części  piętowej  modelu  podstawowego  wierzchu  półbuta 
derbowego, 

2)

 

wyznaczyć do górnych obrysów naddatki usuwane w czasie obszywania, 

3)

 

nanieść na obydwa obrysy odpowiednie punkty w górnej części grzbietu pięty i w dolnej 
na wysokości 15 mm od dolnego naroŜa, 

4)

 

poprowadzić  przez  wytyczone  punkty  łuki  charakterystyczne  dla  podszewek  łączonych 
na zakładkę i przez zszywanie, 

5)

 

oznaczyć trójkątne nacięcia na linii dolnych obrysów, ułatwiające ćwiekowanie, 

6)

 

dokonać oceny rozwiązań konstrukcyjnych części piętowej podszewki. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, „kroczek”, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska,

 

−

 

model  podstawowy  wierzchu  dowolnie  wybranego  wzoru,  wzory  obuwia  z  podszewką 
łączoną  na  zakładkę  i  przez  zszywanie,  modele  podstawowe  podszewek  łączonych  na 
zakładkę i przez zszywanie, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 3 
 

Zaprojektuj  podszewkę  tekstylno-skórzaną  do  czółenka  damskiego  na  podstawie  opisu 

zamieszczonego w materiale nauczania. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

rozwiązanie  konstrukcyjne  podszewki  tekstylno-skórzanej  dla  wzoru    czółenka  damskiego  
i omówić sposób jej opracowania. Uczeń powinien przeczytać odpowiedni fragment rozdziału 
Materiał nauczania. Ćwiczenie powinno być wykonywane samodzielnie przez kaŜdego ucznia 
lub  w  zespołach  dwuosobowych.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  i  dokładność 
wykonania  modelu  podszewki.  Po  prezentacji  wykonanych  modeli  powinna  wywiązać  się 
dyskusja, którą podsumowuje nauczyciel. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

22 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować na kartonie model podstawowy wierzchu czółenka damskiego, 

2)

 

oznaczyć linie połączenia przyszwy z obłoŜyną, 

3)

 

wyprowadzić linię łuku skrzydełek podszewki przyszwy, 

4)

 

oznaczyć na linii łuku skrzydełek podszewki przyszwy ząbki o wymiarach 5 x 5 mm,  

5)

 

wyznaczyć linię ramki, podszewki obłoŜyny, zachowując naddatek na naszywanie 6 mm, 

6)

 

zaprojektować linię podziału ramki i podszewki obłoŜyny, 

7)

 

wykreślić  część  piętową  podszewki  obłoŜyny  stosując  jedno  ze  znanych  rozwiązań 
konstrukcyjnych, 

8)

 

wyciąć  model  podszewki,  wykonując  wewnątrz  nacięcia  ułatwiające  odrysowanie 
poszczególnych elementów,  

9)

 

dokonać oceny zaprojektowanej podszewki tekstylno-skórzanej. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, „kroczek”, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska,

 

−

 

model  podstawowy  wierzchu  czółenka  damskiego,  modele  podstawowe  podszewek 
tekstylno-skórzanych z róŜnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 4 
 

Zaprojektuj  międzypodszewkę  do  wzoru  półbuta  męskiego  derbowego,  korzystając  

z opisu zamieszczonego w materiale nauczania. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

wzorniki międzypodszewek i gotowe międzypodszewki do róŜnych typów obuwia i omówić 
sposób  ich  konstruowania.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału 
Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego 
ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  i  dokładność  wykonania.  Po  prezentacji 
wykonanych wzorników powinna wywiązać się dyskusja, którą podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

odrysować na kartonie wzorniki wierzchu przyszwy i obłoŜyny, 

2)

 

zmniejszyć dolny obrys na linii brzegu do ćwiekowania o 3 mm, 

3)

 

wyprowadzić linię skrzydełek międzypodszewki przyszwy i obłoŜyny w odległości 2 mm 
od brzegu elementów wierzchu, 

4)

 

przesunąć górną linię obłoŜyn o 6 mm, 

5)

 

nanieść oznaczenia na wzorniki międzypodszewki, 

6)

 

wyciąć zaprojektowane wzorniki, 

7)

 

dokonać oceny zaprojektowanej międzypodszewki. 

 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

23 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, „kroczek”, blok techniczny, 

−

 

nóŜ modelarski, deska modelarska,

 

−

 

wzorniki  wierzchu  półbuta  męskiego  derbowego,  wzorniki  międzypodszewek,  gotowe 
międzypodszewki, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 5 
 

Zaprojektuj podnosek i zakładkę do dowolnego wzoru czółenka damskiego,  korzystając 

z opisu zamieszczonego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed    przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  zaprezentować 

wzorniki  podnosków  i  zakładek  oraz  gotowe  elementy  i  omówić  sposób  ich  konstruowania. 
Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie 
powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia  lub  w  zespołach 
dwuosobowych. NaleŜy zwrócić uwagę na staranność i dokładność wykonania elementów.  
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

narysować na kartonie wzornik przyszwy, 

2)

 

wyprowadzić dolną linię podnoska zmniejszając obrys przyszwy o 7 mm, 

3)

 

wytyczyć punkt stanowiący ⅔ długości przyszwy, 

4)

 

wyprowadzić z wyznaczonego punktu łagodnym łukiem linię skrzydełek podnoska, 

5)

 

narysować na kartonie wzornik obłoŜyny, 

6)

 

wyznaczyć punkty do wyprowadzenia linii symetrii zakładki, 

7)

 

ustalić punkt, przez który przechodzi linia zakładki pod kostką, 

8)

 

odmierzyć ⅔ długości ściółki kopyta i ustalić punkt wytyczający długość zakładki, 

9)

 

poprowadzić łagodnym łukiem linię skrzydełek zakładki, 

10)

 

wyciąć i oznaczyć zaprojektowane elementy, 

11)

 

dokonać oceny zaprojektowanych elementów. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

linia, ołówek, zestaw krzywików, cyrkiel, blok techniczny, 

−

 

wzorniki wierzchu cholewki czółenka damskiego, nóŜ modelarski, deska modelarska,

 

−

 

gotowe podnoski i zakładki do cholewki czółenka damskiego, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

24 

5.4. Wykonanie pierwowzoru cholewki, ocena pasowności

 

 

5.3.2.

 

Ćwiczenia

 

 
Ćwiczenie 1 
 

Wykonaj  kapturek  kontrolny  dla  wybranego  wzoru  obuwia,  korzystając  z  opisu 

zawartego w materiale nauczania. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  pokazać 

przykładowy  kapturek  kontrolny  i  omówić  sposób  jego  wykonania.  Uczeń  powinien 
przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być 
wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia.  NaleŜy  zwrócić  uwagę  na  staranność  
i dokładność wykonania oraz układalność kapturka i cholewki na bryle kopyta. Po prezentacji 
wykonanych  kapturków  i  gotowych  cholewek  powinna  wywiązać  się  dyskusja,  którą 
podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

pognieść bardzo dokładnie papier pakowy, następnie wygładzić go, 

2)

 

narysować na wygładzonym arkuszu wszystkie elementy, wyciąć je, 

3)

 

skleić elementy z papieru lub zszyć, 

4)

 

nałoŜyć papierowy kapturek kontrolny na kopyto, przeginając dolny brzeg przez grań, 

5)

 

wykonać ewentualne korekty dopasowujące papierowy kapturek do bryły kopyta, 

6)

 

nanieść korekty na model podstawowy,  

7)

 

wyciąć elementy z materiału wierzchu, 

8)

 

oznaczyć wycięte elementy, 

9)

 

uszyć kontrolną cholewkę, 

10)

 

zaćwiekować kontrolną cholewkę na bryle kopyta, 

11)

 

dokonać oceny pasowności kontrolnej cholewki. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z instruktaŜem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, noŜyczki, klej, papier pakowy,  

−

 

wzorniki  wierzchu  wybranego  wzoru,  próbki  materiałów  wierzchu,  przykładowy 
kapturek kontrolny, pierwowzór uszytej cholewki, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 2 
 

Wyznacz powierzchnię netto i brutto dowolnie wybranego wzornika, korzystając z opisu 

zawartego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

oznaczania  powierzchni  netto  i  brutto  wzorników.  Uczeń  powinien  przeczytać  odpowiedni 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

25 

fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie 
przez kaŜdego ucznia lub w zespołach dwuosobowych. NaleŜy zwrócić uwagę na dokładność 
obliczania powierzchni.  
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

wybrać z modelu podstawowego dowolny wzornik elementu cholewki, 

2)

 

dokonać obrysu wzornika na papierze milimetrowym, 

3)

 

obliczyć powierzchnię netto narysowanego wzornika, 

4)

 

dokonać  obrysu  układu  czterech  ułoŜonych  tak  samo  elementów  (w  układzie 
równoległym lub naprzemianległym), 

5)

 

wyznaczyć na kaŜdym obrysie te same punkty kontrolne, 

6)

 

wykreślić równoległobok łącząc punkty kontrolne, 

7)

 

wyznaczyć  powierzchnię  brutto  dowolnie  wybranego  elementu  dzieląc  powierzchnię 
równoległoboku przez ilość wykreślonych w nim elementów, 

8)

 

zaprezentować wyniki swojej pracy.  

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z objaśnieniem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, linia, papier milimetrowy,  

−

 

wzornik  wierzchu  wybranego  elementu,  plansza  obrazująca  sposób  obliczania 
powierzchni netto i brutto wzorników, 

−

 

plansza przedstawiająca metodę równoległoboku, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 3 
 

Wyznacz  współczynnik  układalności  dla  dowolnie  wybranego  wzornika,  korzystając  

z opisu zawartego w materiale nauczania. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

oznaczania współczynnika układalności  dla dowolnie wybranego wzornika. Uczeń powinien 
przeczytać  odpowiedni  fragment  rozdziału  Materiał  nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być 
wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia  lub  w  zespołach  dwuosobowych.  NaleŜy 
zwrócić uwagę na dokładność obliczania współczynnika układalności. Po prezentacji obliczeń 
powinna wywiązać się dyskusja, którą podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

wybrać z modelu podstawowego dowolny wzornik elementu cholewki, 

2)

 

dokonać obrysu wzornika na papierze milimetrowym, 

3)

 

obliczyć powierzchnię netto narysowanego wzornika, 

4)

 

narysować układ czterech ułoŜonych tak samo elementów, 

5)

 

wyznaczyć na kaŜdym obrysie te same punkty kontrolne, 

6)

 

wykreślić równoległobok łącząc punkty kontrolne, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

26 

7)

 

wyznaczyć powierzchnię brutto jednego elementu dzieląc powierzchnię równoległoboku 
przez ilość wykreślonych w nim elementów, 

8)  obliczyć  współczynnik  układalności  wzornika  korzystając  ze  wzoru    zamieszczonego  

w materiale nauczania, 

9)  zaprezentować wyniki swojej pracy. 
 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z objaśnieniem. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, linia, papier milimetrowy,  

−

 

wzornik  wierzchu  wybranego  elementu,  plansza  obrazująca  sposób  wyliczania 
współczynnika układalności, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 4 
 

Wyznacz  procent  odpadu  międzywzornikowego  dla  dowolnie  wybranego  wzornika,  

korzystając z opisu zawartego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

oznaczania procentu odpadu międzywzornikowego dla dowolnie wybranego wzornika. Uczeń 
powinien przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał nauczania. Ćwiczenie powinno 
być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia  lub  w  zespołach  dwuosobowych. 
NaleŜy zwrócić uwagę na dokładność obliczania procentu odpadu międzywzornikowego. Po 
prezentacji obliczeń powinna wywiązać się dyskusja, którą podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

wybrać z modelu podstawowego dowolny wzornik elementu cholewki, 

2)

 

dokonać obrysu wzornika na papierze milimetrowym, 

3)

 

obliczyć powierzchnię netto narysowanego wzornika, 

4)

 

narysować układ czterech ułoŜonych tak samo elementów, 

5)

 

wyznaczyć na kaŜdym obrysie te same punkty kontrolne, 

6)

 

wykreślić równoległobok łącząc punkty kontrolne, 

7)

 

wyznaczyć powierzchnię brutto jednego elementu dzieląc powierzchnię równoległoboku 
przez ilość wykreślonych w nim elementów, 

8)

 

obliczyć  procent  odpadu  międzywzornikowego  korzystając    ze  wzoru  zamieszczonego  
w materiale nauczania,  

9)

 

zaprezentować wyniki swojej pracy. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z objaśnieniem. 

 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

27 

Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, linia, papier milimetrowy,  

−

 

wzornik  wierzchu  wybranego  elementu,  plansza  obrazująca  sposób  wyliczania  procentu 
odpadu międzywzornikowego, 

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
Ćwiczenie 5 
 

Wyznacz średni współczynnik układalności dla jednej pary cholewek, korzystając z opisu 

zawartego w materiale nauczania. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  wykonania    ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  sposób 

wyznaczania  średniego  współczynnika  układalności  dla  pary  cholewek  i  zaprezentować 
przykładowe obliczenia. Uczeń powinien przeczytać odpowiedni fragment rozdziału Materiał 
nauczania.  Ćwiczenie  powinno  być  wykonywane  samodzielnie  przez  kaŜdego  ucznia  lub  
w zespołach dwuosobowych. Wyliczenia moŜna przedstawić w formie tabeli. NaleŜy zwrócić 
uwagę  na  ich  dokładność.  Po  prezentacji  obliczeń  powinna  wywiązać  się  dyskusja,  którą 
podsumowuje nauczyciel. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Uczeń powinien: 

1)

 

dokonać  obrysu  wzorników  kaŜdego  elementów  składowych  cholewki  na  papierze 
milimetrowym, 

2)

 

obliczyć powierzchnię netto kaŜdego narysowanego wzornika, 

3)

 

wyznaczyć  powierzchnię  brutto  dla  kaŜdego  elementu  cholewki  dzieląc  powierzchnię 
równoległoboku przez ilość wykreślonych w nim elementów, 

4)

 

obliczyć  średni  współczynnik  układalności  dla  jednej  pary  cholewek  korzystając  ze 
wzoru zamieszczonego w materiale nauczania,  

5)

 

ocenić wzór cholewki pod względem ekonomicznym. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

−

 

ć

wiczenie, 

−

 

pokaz z objaśnieniem. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

−

 

ołówek, linia, papier milimetrowy,  

−

 

wzorniki  wierzchu  wybranej  pary  cholewek,  plansza  obrazująca  sposób  wyliczania 
powierzchni brutto oraz średniego współczynnika układalności dla pary cholewek,  

−

 

literatura z rozdziału 7 Poradnika dla nauczyciela. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

28 

6.  EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA 

 
Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego 

 
Test 

dwustopniowy 

do 

jednostki 

modułowej 

„Projektowanie  

i konstruowanie wierzchów obuwia” 

 

Test składa się z zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

−−−−

 

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 są poziomu podstawowego, 

−−−−

 

zadania 17, 18 19, 20, 21, 22, 23, 24 25 są poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt 

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 

 

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzymuje następujące 
oceny szkolne: 

−−−−

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań z poziomu podstawowego, 

−−−−

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 15  zadań z poziomu podstawowego, 

−−−−

 

dobry – za rozwiązanie 19 zadań, w tym co najmniej 4 z poziomu ponadpodstawowego, 

−−−−

 

bardzo dobry – za rozwiązanie 23 zadań, w tym 7 z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Klucz odpowiedzi:   1. b, 2. c, 3. a, 4. d, 5. b, 6. c 7. b, 8. c, 9. b, 10. a, 11. b, 

12. b,  13.  b,  14.  d,  15.  c,  16.  a,  17.  a,  18.  a,  19.  d,  20.  c,  
21. b, 22. a, 23. a, 24.d, 25. a. 

 

Plan testu 

Nr 

zad.

 

Cel operacyjny  

(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

1.  Wskazać czynności dotyczące przygotowania bryły 

do kopiowania

 

A 

P 

b 

2.  Wyjaśnić sposób wyznaczenia punktu przedstopia 

C 

B 

P 

c 

3.  Wyjaśnić cel opracowania kapturka kontrolnego  

w metodzie Budila 

B 

P 

a 

4.  Zdefiniować określenie kopii środkowej kopyta 

A 

P 

d 

5.  Wyjaśnić sposób wykonania korekty ułatwiającej 

spłaszczanie w metodzie Lunatiego 

B 

P 

b 

6.  Zdefiniować określenie międzymodelu cholewki 

A 

P 

c 

7.  Podać cel stosowania korekty międzymodelu 

A 

P 

b 

8.  Wyjaśnić sposób wykonania wzorników 

elementów składowych cholewki 

B 

P 

c 

9.  Nazwać maszynę do stopniowania wzorników 

A 

P 

b 

10.  Zdefiniować rysunek złoŜeniowy cholewki 

A 

P 

a 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

29 

11.  Wyznaczyć naddatek do górnego brzegu 

podszewki obłoŜyny 

B 

P 

b 

12.  Pokazać przebieg linii przekroju podszewki 

przyszwy 

B 

P 

b 

13.  Wyjaśnić konstrukcję  klasycznej 

międzypodszewki 

B 

P 

b 

14.  Określić sposób oznaczania wzorników 

międzypodszewek 

B 

P 

d 

15.  Wyliczyć U

n 

i O

m

 dla pary cholewki 

A 

P 

c 

16.  Wyliczyć powierzchnię brutto elementu 

A 

P 

a 

17.  Wykreślić linię pięty w zaleŜności od wysokości 

obcasa 

C 

PP 

a 

18.  Wykreślić obrys kopii środkowej kopyta  

w metodzie Lunatiego 

C 

PP 

a 

19.  Wybrać sposób wykonania korekty międzymodelu 

obuwia derbowego 

C 

PP 

d 

20.  Wybrać sposób wykonania korekty międzymodelu 

obuwia przyszewkowego męskiego 

C 

PP 

c 

21.  Zastosować oznaczenie linii naszywania na 

elementach wykonanych ze skór licowych 

C 

PP 

b 

22.  Zastosować nacięcia ułatwiające zawijanie 

krawędzi wklęsłych 

C 

PP 

a 

23.  Zaprojektować oznaczenie szwalnicze na linii 

naszywania podszewek z tkaniny 

C 

PP 

a 

24.  Zaproponować rozwiązanie części piętowej 

podszewki wzoru czółenka damskiego 

D 

PP 

d 

25.  Zaprojektować zakładkę do czółenka damskiego 

C 

PP 

a 

Przebieg testowania 

 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym 
wyprzedzeniem. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych, 
jakie będą w teście. 

5.

 

Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi). 

6.

 

Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy. 

7.

 

Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych  i  karty  odpowiedzi,  podaj  czas  przeznaczony 
na udzielanie odpowiedzi. 

8.

 

Postaraj  się  stworzyć  odpowiednią  atmosferę  podczas  przeprowadzania  pomiaru 
dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości). 

9.

 

Kilka  minut  przed  zakończeniem  sprawdzianu  przypomnij  uczniom  o  zbliŜającym  się 
czasie zakończenia udzielania odpowiedzi. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

30 

10.

 

Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych. 

11.

 

Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego. 

12.

 

Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które  
sprawiły uczniom największe trudności. 

13.

 

Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności. 

14.

 

Opracuj  wnioski  do  dalszego  postępowania,  mającego  na  celu  uniknięcie  niepowodzeń 
dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu. 

 

Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uwaŜnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Test zawiera 25 zadań o róŜnym stopniu trudności. Są to zadania wielokrotnego wyboru. 

5.

 

Za kaŜdą poprawną odpowiedź moŜesz uzyskać 1 punkt. 

6.

 

Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi. Dla kaŜdego zadania podane 
są cztery moŜliwe odpowiedzi: a, b, c, d. Tylko jedna odpowiedź jest poprawna; wybierz 
ją i zaznacz kratkę z odpowiadającą jej literą znakiem X. 

7.

 

Staraj  się  wyraźnie  zaznaczać  odpowiedzi.  JeŜeli  się  pomylisz  i  błędnie  zaznaczysz 
odpowiedź,  otocz  ją  kółkiem  i  zaznacz  ponownie  odpowiedź,  którą  uwaŜasz  za 
poprawną. 

8.

 

Test  składa  się  z  dwóch  części.  Część  I  zawiera  zadania  z  poziomu  podstawowego, 
natomiast w części  II są  zadania z poziomu ponadpodstawowego i te mogą przysporzyć 
Ci    trudności,  gdyŜ  są  one  na  poziomie  wyŜszym  niŜ  pozostałe  (dotyczy  to  zadań  
o numerach od 17 do 25 ). 

9.

 

Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 

10.

 

Kiedy  udzielenie  odpowiedzi  będzie  sprawiało  Ci  trudność,  wtedy  odłóŜ  rozwiązanie 
zadania na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny. 

11.

 

Po  rozwiązaniu  testu  sprawdź  czy  zaznaczyłeś  wszystkie  odpowiedzi  w  KARCIE 
ODPOWIEDZI. 

12.

 

Na rozwiązanie testu masz 45 minut.  

Powodzenia!

 

Materiały dla ucznia:

 

−

 

instrukcja, 

−

 

zestaw zadań testowych, 

−

 

karta odpowiedzi. 

 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 
1.

 

Przygotowanie bryły kopyta do kopiowania polega na 
a)

 

narysowaniu na bryle kopyta linii wzoru cholewki. 

b)

 

podziale na stronę zewnętrzną i przyśrodkową i oznaczeniu punktów orientacyjnych. 

c)

 

oklejeniu bryły kopyta taśmą samoprzylepną. 

d)

 

odwzorowaniu strony zewnętrznej i przyśrodkowej kopyta. 

 
2.

 

Punkt przedstopia C uzyskuje się przez 
a)

 

odmierzenie  na  linii  przedniej  podziałowej  13,3%  jej  długości,  mierząc  od  jej 
najwyŜszego punktu. 

b)

 

odmierzenie  na  linii  tylnej  podziałowej  ½  jej  długości,  mierząc  od  jej  najwyŜszego 
punktu. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

31 

c)

 

połączenie  punktów  przyściółkowych  przez  górną  powierzchnię  kopyta  i  przecięcie 
linii łączącej z linią przednią podziałową.  

d)

 

połączenie  punktów  przyściółkowych  przez  podstawę  kopyta  i  przecięcie  linii 
łączącej z linią symetrii ściółki.  

 

3.

 

W metodzie Budila kapturek z tkaniny opracowuje się w celu 
a)

 

lepszego dopasowania cholewki do bryły kopyta i zachowania proporcji elementów. 

b)

 

ukrycia wad znajdujących się na bryle kopyta. 

c)

 

odwzorowania linii podziałowych kopyta. 

d)

 

sprawdzenia dokładności wykonania modelu podstawowego. 

 
4.

 

Kopia środkowa kopyta określana jest jako 
a)

 

wzornik wzoru podstawowego. 

b)

 

przestrzenne wyobraŜenie bryły kopyta. 

c)

 

międzymodel cholewki. 

d)

 

płaskie wyobraŜenie powierzchni bryły kopyta. 

 
5.

 

Korekta ułatwiająca spłaszczenie kopii stron w metodzie Lunatiego polega na 
a)

 

nacięciu  powłoki  taśmy  na  linii  palców,  zachowując  w  połowie  jej  długości  5  mm 
spojenie. 

b)

 

nacięciu  powłoki  taśmy  na  trzech  liniach  równoległych,  zachowując  w  połowie  ich 
długości 5 mm spojenie. 

c)

 

nacięciu  powłoki  taśmy  na  trzech  liniach  równoległych,  zachowując  spojenie  
w miejscu dolnego obrysu. 

d)

 

nacięciu  powłoki  taśmy  na  linii  palców  zachowując  spojenie  w  miejscu  dolnego 
obrysu. 

 
6.

 

Międzymodel cholewki tworzy się przez 
a)

 

narysowanie linii wzoru obuwia na płaszczyźnie. 

b)

 

przeniesienie linii wzoru obuwia z płaszczyzny na kopyto. 

c)

 

przeniesienie linii wzoru obuwia z kopyta na obrys kopii środkowej. 

d)

 

przeniesienie linii wzoru obuwia z kopyta na obrys modelu podstawowego. 

 
7.

 

Korektę międzymodelu cholewki wykonuje się w celu 
a)

 

dokładnego spłaszczenia kopii stron. 

b)

 

dopasowania projektowanej cholewki do bryły kopyta, a tym samym i stopy. 

c)

 

dopasowania linii wzoru z międzymodelu do załoŜeń projektowych. 

d)

 

usunięcia nadmiaru taśmy. 

 
8.

 

Wzorniki elementów składowych cholewki wykonuje się 
a)

 

w oparciu o wycięty międzymodel cholewki. 

b)

 

przez przenoszenie linii poszczególnych elementów z kopyta na płaszczyznę. 

c)

 

w oparciu o model podstawowy cholewki. 

d)

 

w oparciu o kopię środkową kopyta. 

 
9.

 

Maszyna do stopniowania wzorników to 
a)

 

planimetr. 

b)

 

pantograf. 

c)

 

plantogram. 

d)

 

stopniograf. 

 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

32 

10.

 

Rysunek złoŜeniowy elementów składowych cholewki jest to 
a)

 

zestawienie wszystkich wykonanych wzorników dla danej cholewki. 

b)

 

rysunek wzoru w opracowaniu kolorystycznym. 

c)

 

zestawienie wyłącznie wzorników podstawowych i wierzchu dla danej cholewki. 

d)

 

zestawienie szkicu i rysunku Ŝurnalowego wzoru obuwia. 

 
11.

 

Naddatek 2 mm zaprojektowany do górnego brzegu podszewki obłoŜyny 
a)

 

ułatwia łączenie wierzchu z podszewką jest zawijany w czasie obszywania.  

b)

 

ułatwia łączenie wierzchu z podszewką jest usuwany w czasie obszywania.  

c)

 

nie ma znaczenia w czasie produkcji. 

d)

 

pozostaje w gotowym wyrobie decydując o walorach estetycznych. 

 
12.

 

Linia przekroju podszewki przyszwy jest 
a)

 

podniesiona o 3 mm w miejscu czubka. 

b)

 

obniŜona o 3 mm w miejscu czubka. 

c)

 

przesunięta równolegle w stosunku do przyszwy. 

d)

 

obniŜona o 7 mm w miejscu czubka. 

 

13.

 

Klasyczną międzypodszewkę modeluje się 
a)

 

zwiększając wzorniki wierzchu cholewki. 

b)

 

zmniejszając wzorniki wierzchu cholewki, z wyjątkiem linii pięty. 

c)

 

zwiększając wzorniki wierzchu cholewki, z wyjątkiem linii pięty. 

d)

 

odrysowując wzorniki wierzchu z zachowaniem ich kształtu. 

 
14.

 

Oznaczenia szwalnicze, jakie posiadają wzorniki międzypodszewek to 
a)

 

nakłuwaki i ząbki. 

b)

 

wyłącznie nakłuwaki. 

c)

 

wyłącznie ząbki. 

d)

 

nie posiadają oznaczeń szwalniczych. 

 
15.

 

Do wyznaczenia U

n 

 i O

m

 dla pary cholewek niezbędna jest znajomość 

a)

 

wyłącznie powierzchni netto elementów. 

b)

 

wyłącznie powierzchni brutto elementów. 

c)

 

powierzchni netto i brutto wszystkich elementów wchodzących w skład pary.  

d)

 

ilości elementów w parze. 

 

16.

 

W celu wyznaczenia powierzchni brutto elementu wykreśla się 
a)

 

minimalnie cztery tak samo ułoŜone obrysy elementu. 

b)

 

dwa tak samo ułoŜone obrysy elementu. 

c)

 

minimalnie sześć tak samo ułoŜonych obrysów elementu. 

d)

 

jeden obrys elementu. 

 
17.

 

Kąt nachylenia linii pięty do podstawy dolnej w zaleŜności od wysokości obcasa 
a)

 

rośnie 1° na kaŜdy 1 cm wysokości obcasa. 

b)

 

maleje 1° na kaŜdy 1 cm wysokości obcasa. 

c)

 

rośnie 2° na kaŜdy 1 cm wysokości obcasa. 

d)

 

maleje 2° na kaŜdy 1 cm wysokości obcasa. 

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

33 

18.

 

W  metodzie  Lunatiego  kopię  środkową  kopyta  otrzymuje  się  przez  nałoŜenie  kopii 
przyśrodkowej na zewnętrzną, przy zachowaniu następujących punktów styczności 
a)

 

punkt przedstopia C i górny róg  pięty. 

b)

 

punkt przedstopia C i punkt podbicia. 

c)

 

punkt największej wypukłości czubka i górny róg pięty. 

d)

 

punkt największej wypukłości czubka i największej wypukłości pięty. 

 
19.

 

Korekta miedzymodelu cholewki obuwia derbowego polega na 
a)

 

nacięciu linii palców i rozchyleniu dolnego obrysu międzymodelu. 

b)

 

nacięciu linii palców i rozchyleniu górnego obrysu międzymodelu. 

c)

 

nacięciu główki obłoŜyny do dolnego obrysu. 

d)

 

nacięciu główki obłoŜyny do jej naroŜa, następnie w dół po linii palców zachowując 
w połowie jej długości 1,5 mm spojenie. 

 
20.

 

Korekta cholewki obuwia przyszewkowego męskiego polega na 
a)

 

nacięciu główki obłoŜyny do dolnego obrysu. 

b)

 

nacięciu linii palców i rozchyleniu górnego obrysu na 2 mm. 

c)

 

nacięciu linii palców i rozchyleniu dolnego obrysu na 8 mm. 

d)

 

nacięciu linii palców z pozostawieniem w połowie jej długości 1,5 mm spojenia. 

 
21.

 

W przypadku  elementów ze skór licowych linię naszywania na wzornikach oznacza się 

a)

 

stosując szablony do znaczenia linii szycia. 

b)

 

stosując  nakłuwaki  rozmieszczone  w  odległości  1,5–2,0  cm  od  siebie  na  linii 
naszywania. 

c)

 

stosując oznaczenie ząbkami w odległości 1,5–2,0 cm od siebie na linii naszywania. 

d)

 

stosując nakłuwaki w miejscu rozpoczęcia i zakończenia szycia. 

 
22.

 

Elementy wykończone prze zawijanie na krawędziach wklęsłych posiadają 
a)

 

nacięcia o wymiarach 2 x 3 mm ułatwiające zawijanie. 

b)

 

ząbki o wymiarach 2 x 3 mm ułatwiające zawijanie. 

c)

 

nakłuwaki rozmieszczone w odległości 1,5 mm od siebie ułatwiające zawijanie. 

d)

 

narysowane linie, do których zawijana jest krawędź. 

 
23.

 

Elementy podszewkowe z tkaniny na linii naszywania posiadają oznaczenie w postaci 
a)

 

trójkątnych ząbków o wymiarach 5 x 5 mm. 

b)

 

nakłuwaków rozmieszczonych w odległości 15–20 mm od siebie. 

c)

 

półokrągłych ząbków o wymiarach 5 x 5 mm. 

d)

 

nakłuwaków umieszczonych w miejscu rozpoczęcia i zakończenia szycia. 

 
24.

 

Część piętowa podszewki wzoru czółenka damskiego moŜe być wykończona 
a)

 

wyłącznie przez zszywanie. 

b)

 

wyłącznie na zakładkę. 

c)

 

wyłącznie z zapiętkiem i przez zszywanie. 

d)

 

przez zszywanie, na zakładkę, z zapiętkiem. 

 
25.

 

Długość zakładki projektowanej do czółenek damskich wynosi 
a)

 

2

/

3

 długości ściółki kopyta. 

b)

 

2

/

5

 długości ściółki kopyta. 

c)

 

1

/

3

 długości ściółki kopyta.  

d)

 

1

/

5  

długości ściółki kopyta. 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

34 

KARTA ODPOWIEDZI 

Imię i nazwisko.......................................................................................... 

 
Projektowanie i konstruowanie wierzchów obuwia 

 

Zakreśl poprawną odpowiedź

.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

2. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

3. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

4. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

5. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

6. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

7. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

8. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

9. 

 

 

a 

b 

c 

d 

 

10.  

a 

b 

c 

d 

 

11.  

a 

b 

c 

d 

 

12.  

a 

b 

c 

d 

 

13.  

a 

b 

c 

d 

 

14.  

a 

b 

c 

d 

 

15.  

a 

b 

c 

d 

 

16.  

a 

b 

c 

d 

 

17.  

a 

b 

c 

d 

 

18.  

a 

b 

c 

d 

 

19.  

a 

b 

c 

d 

 

20.  

a 

b 

c 

d 

 

21.  

a 

b 

c 

d 

 

22.  

a 

b 

c 

d 

 

23.  

a 

b 

c 

d 

 

24.  

a 

b 

c 

d 

 

25.  

a 

b 

c 

d 

 

Razem:   

 
 
 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

35 

TEST 2 

Test  praktyczny  typu  –  „próba  pracy”  do  jednostki  modułowej 
„Projektowanie i konstruowanie wierzchów obuwia” 
 

Treść zadania 
 

Zaprojektuj i opracuj konstrukcyjnie wzór cholewki półbuta męskiego przyszewkowego. 

Wykonaj  komplet  wzorników  do  opracowanego  wzoru.  Postępuj  zgodnie  z  zasadami 
obowiązującymi w szkolnej pracowni projektowania lub w zakładzie obuwniczym, w którym 
odbywasz praktykę. 
 
Instrukcja dla nauczyciela 
 

W  badaniu  osiągnięć  ucznia  w  nabywaniu  umiejętności  praktycznych  przewidzianych  

w celach jednostki modułowej zalecane jest przeprowadzenie zadania testowego typu „próba 
pracy”.  Zadanie  jest  tak  dobrane  aby  pozwoliło  sprawdzić  poziom  umiejętności  w  zakresie 
wiedzy  teoretycznej  i  sprawności  praktycznego  wykonywania  opracowania  konstrukcyjnego 
wybranego wzoru obuwia. 
 

Uczniowie  powinni  wykonywać  zadanie  indywidualnie.  Jest  to  jednocześnie  moŜliwość 

samodzielnego sprawdzenia przez ucznia poziomu nabytych umiejętności i dokonania analizy 
wykonanych ćwiczeń. 
 

Zadaniem  nauczyciela  jest  stworzenie  warunków  umoŜliwiających  uczniowi  wykonanie 

zadania  zgodnie  z  dokumentacją  konstrukcyjną.  NaleŜy  zapewnić  uczniowi  warunki  do 
samodzielnego opracowania poszczególnych etapów wykonania zadania: 

−

 

zorganizowania stanowiska pracy, 

−

 

opracowania modelu podstawowego wierzchu i podszewki, 

−

 

wykonania wzorników elementów wierzchu, podszewki, międzypodszewki, 

−

 

przeprowadzenia analizy opracowania konstrukcyjnego elementów. 

 

Uczeń powinien mieć udostępnione: 

−

 

stanowisko pracy do wykonania zadania, 

−

 

zestaw kopyt, 

−

 

Ŝ

urnale i katalogi mody, 

−

 

przykładową dokumentację konstrukcyjną, 

−

 

regulamin bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Przed rozpoczęciem wykonywania zadania nauczyciel powinien: 

−

 

zadbać o przygotowanie odpowiedniego stanowiska pracy, 

−

 

udostępnić Ŝurnale i katalogi mody, 

−

 

przydzielić uczniom kopyta, 

−

 

zatwierdzić zaprojektowane wzory, 

−

 

zatwierdzić ustaloną przez uczniów kolejność czynności konstrukcyjnych, 

−

 

określić kryteria oceny wykonywanego zadania, 

−

 

na bieŜąco kontrolować pracę uczniów, 

−

 

dokonać oceny wykonanej pracy. 

 
Instrukcja dla ucznia 
 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

−

 

przygotować stanowisko pracy do wykonania zadania, 

−

 

zapoznać się z Ŝurnalami i katalogami mody, 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

36 

−

 

wybrać odpowiednie kopyto do projektowania wzoru, 

−

 

zaprojektować wzór półbuta męskiego przyszewkowego, 

−

 

zapisać  plan  działania  oraz  kolejność  wykonywanych  czynności  konstrukcyjnych;  plan 
przedstawić do zatwierdzenia nauczycielowi, 

−

 

wykonać kopie stron i kopię środkową kopyta,  

−

 

narysować wzór na bryle kopyta,  

−

 

wykonać międzymodel i dokonać jego korekty, 

−

 

wykonać model podstawowy wierzchu, 

−

 

wykonać model podstawowy podszewki, 

−

 

opracować wzorniki podstawowe cholewki, 

−

 

opracować wzorniki wierzchu cholewki ustalając naddatki na łączenie elementów, 

−

 

opracować wzorniki podszewki, 

−

 

opracować wzorniki międzypodszewki, 

−

 

nanieść oznaczenia na wykonane wzorniki, 

−

 

uporządkować stanowisko pracy, 

−

 

zaprezentować opracowany wzór,  

−

 

omówić wykonanie zadania, 

−

 

przedstawić dokumentację do oceny. 

 
Umiejętności podlegające ocenie 
 

Lp. 

Czynność wykonywana przez ucznia 

Punkty 

do 

uzyskania 

Punkty 

przyznane 

1. 

Przygotowanie stanowiska pracy  

5 

 

2 

Dobór  kopyta  i  zaprojektowanie  wzoru  półbuta 
męskiego przyszewkowego 

5 

 

3 

Zaplanowanie czynności konstrukcyjnych 

10 

 

4 

Wykonanie kopii środkowej kopyta 

10 

 

5 

Narysowanie wzoru na bryle kopyta 

5 

 

6 

Wykonanie międzymodelu i jego korekty 

5 

 

7 

Wykonanie modelu podstawowego wierzchu 

10 

 

8 

Wykonanie modelu podstawowego podszewki 

10 

 

9 

Modelowanie  wzorników  podstawowych,  wierzchu, 
podszewki, międzypodszewki 

20 

 

10. 

Oznaczanie wzorników 

5 

 

11. 

Uporządkowanie stanowiska pracy 

5 

 

12. 

Zaprezentowanie i omówienie wykonanego zadania 

10 

 

Razem 

100 

 

 
Normy wymagań na poszczególne oceny szkolne 

 

Ocena 

Liczba uzyskanych punktów 

niedostateczny 

0–48 

dopuszczający 

49–60 

dostateczny 

61–73 

dobry 

74–88 

bardzo dobry 

89–100 

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

37 

7.  LITERATURA

 

 
1.

 

Bernaś J., Poznański J., Janowiak F.: Produkcja zakładek ze skóry wtórnej i ich montaŜ  
w obuwiu. Materiały CLPO, Przegląd Skórzany. Rocznik XXXV 1980  

2.

 

Budil V.: Modelowanie obuwia. WPLiS, Warszawa 1965 

3.

 

Grabkowski M.: Obuwnictwo, Podręcznik dla ZSZ. WSiP, Warszawa 1992 

4.

 

Grabkowski M., Olszewski A., Kościów S.: Projektowanie obuwia. WSI, Radom 1982 

5.

 

Grabkowski  M.:  Technologia  obuwia.  Ćwiczenia  laboratoryjne.  Skrypty  uczelniane 
WyŜszej Szkoły InŜynierskiej w Radomiu, Radom 1982 

6.

 

Liszka R., Rerutkiewicz J., Eliasz H.: Cholewkarstwo. WSiP, Warszawa 1996 

7.

 

Ziajka  T.:  Modelowanie  obuwia  –  poradnik  projektanta  i  konstruktora.  Centralne 
Laboratorium Przemysłu Obuwniczego, Kraków 1994 

 
Czasopisma fachowe 
Przegląd Skórzany (wydania archiwalne) 
Katalogi mody i Ŝurnale 
Ś

wiat Butów (wydania archiwalne i numery bieŜące) 

 
Literatura metodyczna 
1.

 

Dretkiewicz-Więch  J.:  ABC  nauczyciela  przedmiotów  zawodowych.  Operacyjne  cele 
kształcenia. Zeszyt 32. CODN, Warszawa 1994 

2.

 

Ornatowski T., Figurski J.: Praktyczna nauka zawodu. ITeE, Radom 2000