background image

2015-05-10 

Grzybice skóry i błon śluzowych 

Sylwia Krzętowska 

Grzybice – wiadomości wstępne 

Grzyby, które są przyczyną chorób 

skóry, dzielimy na trzy grupy: 

dermatofity (grzyby właściwe), 

drożdżaki i grzyby pleśniowe 

Rozwojowi zakażeń grzybiczych 

sprzyjają:  

obniżona odporność 

niektóre choroby ogólnoustrojowe 

miejscowe zaburzenia odżywiania 

skóry 

maceracja naskórka 

istniejące już w obrębie skóry 
zmiany bakteryjne 

Źródłem zakażenia mogą być 

chory człowiek lub zwierzę, a także 
przedmioty z ich otoczenia 

Grzybice – wiadomości wstępne 

Najczęściej występują grzybice 

skóry wywołane przez: 

dermatofity 

np. grzybica stóp, 

dłoni czy owłosionej skóry głowy 

drożdżaki np. kandydoza skóry, 

zapalenie kącików ust, łupież 
pstry 

Choroby powodowane przez 

drożdżaki z rodzaju Candida 
nazywamy kandydozami
Podobnie jak w przypadku 

grzybic wywoływanych przez 

dermatofity, pogrupowane są one 

w zależności od miejsca 

występowania na ciele człowieka 
 

DROŻDŻAKI 

DERMATOFITY 

Grzybice – grzybica stóp 

Występują trzy rodzaje 
grzybicy stóp: 

międzypalcowa 

potnicowa 

złuszczająca 
 

background image

2015-05-10 

Grzybice – grzybica stóp 

Grzybica międzypalcowa – 
nazywana jest 

stopą atlety

ponieważ często dotyka osoby 

uprawiające sport, chodzące do 
fitness 

clubów i na basen. 

Objawia się zaczerwienieniem, 

złuszczaniem, maceracją i 

drobnymi pęknięciami naskórka 

w przestrzeni międzypalcowej. 

Zwykle występuje pomiędzy 
palcem trzecim a czwartym oraz 

czwartym a piątym, Zmiany są 

wybitnie swędzące. Infekcja 

może się szerzyć na stopę i 
paznokcie 

Grzybice – grzybica stóp 

Grzybica potnicowa 

– 

charakteryzuje się 

występowaniem ognisk 
zgrupowanych, drobnych 

pęcherzyków z treścią 

surowiczą. Zmiany 

występują początkowo na 
sklepieniu stopy, a 

następnie przechodzą na 

podeszwę. Pęcherzyki 

zlewają się, pękają i goją, 

pozostawiając płytkie 

nadżerki 

Grzybice – grzybica stóp 

Grzybica złuszczająca – 
objawia się rumieniem i 
nadmiernym rogowaceniem. 
Obejmuje podeszwę i boczne 
części stopy. Zmianom tym 
mogą towarzyszyć bolesne 
pęknięcia i rozpadliny. Ze 
względu na lokalizację zmian 
chorobowych ten typ grzybicy 
nazywany jest często stopą 
mokasynową 

Grzybice – grzybica dłoni 

Często pojawia się u osób z 

istniejącą już grzybicą stóp. 

Pierwsze zmiany występują na 

dłoniowych powierzchniach 

rąk, potem obejmują także ich 
grzbietowe powierzchnie. 

Powstają hiperkeratyczne 

ogniska, w obrębie których 

może dojść do powstania 

pęcherzyków i rumieniowych 
grudek. Choroba ma charakter 

przewlekły, zmiany mogą 

przechodzić na płytkę 

paznokciową 

background image

2015-05-10 

Grzybice – grzybica owłosionej skóry głowy 

Zakażenie przenoszone jest bezpośrednio z człowieka na 

człowieka. Dzieci, ze względu na niedojrzałość układu 

immunologicznego, mogą zarazić się także od zwierząt, 

głównie od psów i kotów. Wyjątkiem jest grzybica 

odzwierzęca, którą zarażają się od zwierząt również osoby 

dorosłe 

Występują trzy główne odmiany choroby, które różnią się 
objawami i przebiegiem: 

woszczynowa 

drobnozarodnikowa 

strzygąca 

Grzybice – grzybica owłosionej skóry głowy 

Grzybica woszczynowa 

– 

w jej przebiegu w obrębie 
ognisk zapalnych powstają 
tzw. tarczki woszczynowe, 
które są żółte i ściśle 
przylegają do skóry 
(złożone z grzyba, nadmiaru 
łoju i zrogowaciałych 
komórek naskórka). Po 
wyleczeniu pozostają blizny. 
W obrębie ognisk włosy już 
nie odrastają  

Grzybice – grzybica owłosionej skóry głowy 

Grzybica 
drobnozarodnikowa 

–        

w obrębie owłosionej skóry 

głowy pojawiają się 
pojedyncze lub liczne 
ogniska z niewielkim 

procesem zapalnym, które 

pokrywają białoszarawe 

łuski. W miejscach zmian 

włosy są ułamane tuż przy 

powierzchni skóry, na równej 

wysokości. Wewnątrz ognisk 

z połamanymi włosami mogą 

utrzymywać się małe 

skupiska włosów długich i 
zdrowych 

Grzybice – grzybica owłosionej skóry głowy 

Grzybica strzygąca – na 

owłosionej skórze głowy 

pojawiają się liczne drobne 
ogniska z nieznacznym 

stanem zapalnym, a włosy 

w ich obrębie są 

przerzedzone i ułamane na 

różnej wysokości, jakby 

były wystrzyżone przez 

nieudolnego fryzjera, stąd 
nazwa. Ta odmiana 
grzybica diagnozowana jest 
przede wszystkim u dzieci 
przed okresem pokwitania 

background image

2015-05-10 

Grzybice – kandydoza błon śluzowych 

Występują trzy odmiany kandydozy błon śluzowych: 

kandydoza 

rzekomobłoniasta ostra 

kandydoza rumieniowa ostra (zanikowa) 

kandydoza 

rzekomobłoniasta zanikowa 

 

 

Grzybice – kandydoza błon śluzowych 

Kandydoza 

rzekomobłoniasta ostra – 

pospolicie zwana 

pleśniawkami – w 

obrębie błon śluzowej policzków, dziąseł, 

języka, podniebienia i gardła powstają 

białawe błony rzekome, które 

przypominają mleczne kożuchy. Po ich 

usunięciu uwidacznia się żywoczerwony 

rumień z widocznymi w jego obrębie 

nadżerkami, a czasem głębszymi 

owrzodzeniami. Chorzy narzekają 

czasem jeszcze przed pojawieniem się 

wykwitów na uczucie palenia, pieczenia i 

utratę smaku. Ta odmiana występuje 

najczęściej u osób ze schorzeniami 

układowymi, cukrzycą, niedoborami 

odpornościowymi, leczonych 

chemioterapią oraz stosujących 

przewlekle antybiotyki bądź 
kortykosteroidy 
 

Grzybice – kandydoza błon śluzowych 

Kandydoza rumieniowa 
ostra (zanikowa) 

– 

powstają rozlane, płaskie, 
czerwone plamy na 
błonie śluzowej jamy 
ustnej, zanikają brodawki 
liściaste i wygładza się 
język. Chorzy odczuwają 
uporczywy, piekący ból. 
Zmiany są zwykle 
skutkiem długotrwałego 
stosowania antybiotyków 
 

Grzybice – kandydoza błon śluzowych 

Kandydoza 

rzekomobłoniasta zanikowa 

– to najczęstsza odmiana 

spośród omawianych i ma 

przewlekły charakter. Na 
podniebieniu twardym 

pojawiają się punkcikowo 
czerwone obszary 

przekrwienia, które 

przechodzą w rozległy rumień. 

Może mu towarzyszyć 

złuszczanie nabłonka, czasem 

przerost błony śluzowej 
podniebienia, Schorzenie 

występuje najczęściej u osób 

noszących protezy zębowe 

background image

2015-05-10 

Grzybice – kandydoza skóry 

Wyróżnia się dwie główne postacie kandydozy skóry: 

wyprzenie 

drożdżakowe międzypalcowe 

wyprzenie 

drożdżakowe fałdów 

Grzybice – kandydoza skóry 

Wyprzenie 

drożdżakowe 

międzypalcowe – choroba 

dotyczy głównie kobiet. 

Występuje częściej w 
przestrzeniach 

międzypalcowych rąk ze 

względu na duże narażenie na 

działanie wilgoci. W obrębie 

stóp rozpoczyna się zwykle w 
trzeciej i czwartej przestrzeni 

międzypalcowej. Zmiany 

zaczynają się od maceracji 

przestrzeni międzypalcowych z 

następującymi głębokimi 

pęknięciami i nadżerkami. Na 

brzegach nadżerek widoczne 

jest charakterystyczne brzeżne 

oddzielenie naskórka 

Grzybice – kandydoza skóry 

Wyprzenie 

drożdżakowe fałdów 

– w fałdach skórnych powstają 

wilgotne, rumieniowe zmiany, które 

często pokrywa białawy nalot. 
Towarzyszy im stan zapalny. Na 

obrzeżu zmian widoczne są 
niewielkie rumieniowe ogniska 
satelitarne z grudkami, krostami 

lub pęcherzykami. Zmiany 

pojawiają się w okolicach ciała 

narażonych na działanie ciepła, 

wilgoci i częste otarcia naskórka. 

Są to najczęściej pachwiny, okolica 
podsutkowa

, szpara pośladkowa, 

pachy, okolica pępka. Wystąpieniu 

tego rodzaju kandydozy sprzyjają 

cukrzyca i otyłość 

Grzybice – zapalenie kącików ust 

Nazywane jest powszechnie 
zajadami. Choroba czasem 

występuje samodzielnie, ale 

częściej towarzyszy innym 
postaciom kandydozy jamy 

ustnej. Objawami są bolesne 

pęknięcia, rumień, a niekiedy 

strupy w kącikach ust. 
Schorzenie ma zwykle 

przewlekły przebieg. 

Powstawaniu zapalenia może 

sprzyjać maceracja naskórka 

wskutek częstego oblizywania 

ust, drażnienia przez protezy, 

a także niedobór witamin z 
grupy B i cukrzyca 

background image

2015-05-10 

Grzybice – łupież pstry 

Schorzenie powoduje drożdżak o nazwie Pityrosporum ovale

Wystąpieniu choroby sprzyjają: nadmierna potliwość, otyłość, 

niedożywienie, używanie ciasnej, nieprzewiewanej odzieży, 

zaniedbania higieniczne. Najczęściej mamy z nią do czynienia w 

wilgotnym, ciepłym klimacie. Zakaźność jest nieznaczna. Chorują 

przeważnie ludzie młodzi, po okresie dojrzewania, u których w 

pełni wykształcone są gruczoły łojowe. Zmiany występują częściej 

u kobiet i maja charakter nawrotowy i wieloletni. Na skórze klatki 

piersiowej, szyi i na kończynach górnych widoczne są 

jasnobrązowe plamy, delikatnie łuszczące się otrębiasto, o 

nierównych zarysach. Zmiany maja tendencję do zlewania się, a 

po ekspozycji na światło słoneczne odbarwiają się. U chorych z 

zaburzeniami czynności układu odpornościowego, leczonych 
przewlekle kortykosteroidami lub lekami immunosupresyjnymi, 

mogą być bardzo rozległe