background image

ISTOTA POLITYKI MAKROEKONOMICZNEJ 

 

Aby  zacząć  rozważania  na  temat  istoty  polityki  makroekonomicznej  ważne  jest  by 

zrozumieć co mamy na myśli używając słowa polityka gospodarcza – od tego trzeba zacząć. 
Polityka gospodarcza jest nauką stosowaną ekonomii i formą praktyki gospodarczej państwa. 
Jest  ona  jedną  z  kilku  głównych  polityk  państwa,  takich  jak:  polityka  zagraniczna,  polityka 
społeczna, polityka obronności, polityka ekologiczna. 

Polityka gospodarcza dzieli się na:  

1.  politykę  makroekonomiczną  –  są  to  oddziaływania  państwa,  które  dotyczą 

całokształtu społecznego procesu gospodarczego i prowadzone są głównie z użyciem 
podstawowych mechanizmów jego regulacji - pieniądza i budżetu państwa. 

2.  politykę  mikroekonomiczną  –  określa  się  ją  jako  regulację  konkretnych  zagadnień 

gospodarki,  jej  poszczególnych  gałęzi,  rodzajów  produkcji,  rynków  na  określone 
towary i usługi. 

Polityka  makroekonomiczna  to  oddziaływanie  rządu  (państwa)    na  zachowania  się 

gospodarki jako całości, za pośrednictwem całego wachlarzu narzędzi polityki gospodarczej. 
Jest  to  więc  polityka  gospodarcza  prowadzona  w  skali  makro,  której  podstawowym  i 
głównym zadaniem jest poprawa poziomu życia całej lub większości ludzi, poprzez dążenie 
do o realizacji określonych celów, którymi są: 

1) pełne i stabilne zatrudnienie (między innymi również poprzez likwidację bezrobocia) 

2)  stabilne  ceny  na  rozsądnym  poziomie  (nie  krzywdzące  zarówno  konsumentów  jak  i 
producentów – znalezienie „złotego środka”) 

3)  wysokie  zarobki  (pobudzające  wydajność  pracowników,  adekwatne  do  nich  pracy  i 
zaangażowania w wytwarzanie dóbr i usług) 

4)  inne  cele  o  charakterze  międzynarodowym  (utrzymanie  korzystnych  stosunków 
ekonomicznych z kontrahentami w skali globalnej/regionalnej/krajowej). 

Teraz krótko scharakteryzuje powyższe cele: 

Ad. 1. Zatrudnienie: wysokie zatrudnienie i niskie bezrobocie, zapewnienie dobrej i wysoko 
płatnej pracy wszystkim, którzy chcą pracować i są do tego zdolni. 

Ad. 2. Stabilność poziomu cen: ustabilizowany albo rosnący w łagodnym tempie poziom cen, 
jednakowoż przy cenach i płacach wyznaczanych działaniem wolnych rynków. 

Ad.  3.  Wysokie  zarobki:  wysokość  zarobków  uwzględniająca  pracę,  wykształcenie, 
zaangażowanie,  stanowisko  pracy,  oraz  możliwość  zaspokojenia  potrzeb  za  pomocą 
wypracowanego dochodu. 

background image

Ad.  4.  Inne  cele  o  charakterze  międzynarodowym:  stosunki  gospodarcze  z  zagranicą 
charakteryzujące się stabilnością kursu waluty i zbilansowaniem (w mniejszym czy większym 
stopniu) eksportu i importu. 

W zakres polityki makroekonomicznej wchodzą m.in.: 

 

polityka pieniężna, polityka finansowa, polityka fiskalna 

 

polityka budżetowa, której częścią jest polityka fiskalna  

 

polityka handlowa w tym m.in. polityka celna. 

 

polityka dochodowa 

 

polityka stabilizacyjna. 

Aby  Rząd  mógł  dokonać  wyboru  odpowiednich  działań,  musi  mieć  możliwość  dokładnego 
śledzenia  przebiegu  procesów  gospodarczych.  Umożliwia  to  wiele  miar  (wskaźników), 
najważniejsze 

nich 

to 

1)  produkt  narodowy  brutto  i  netto,  które  są  precyzyjnymi  miarami  ogólnej  produkcji 
krajowej 

2) dochód narodowy, dochody osobiste, które są miarami siły nabywczej konsumentów przed 
i po opodatkowaniu (dochody brutto i netto) 

3) stopę bezrobocia, która pokazuje trudność w znalezieniu pracy na rynku 

4) stopy inflacji, ukazujące trwały wzrost ogólnego poziomu cen (przy uwzględnieniu zmiany 
jakości wytworzonych dóbr i usług). 

 

 

 

 

 

 

Bibliografia: 

P.A.Samuelson, W.D.Nordhaus, Ekonomia 1, PWN, Warszawa 1995. 

Stachowiak Z., Ekonomia. Zarys podstawowych problemów, WSFiZ, Warszawa 2000. 

Encyklopedia Zarządzania - 

http://mfiles.pl/pl/index.php/Polityka_gospodarcza

 

David Begg, Makroekonomia, PWE, Warszawa, 2007 

background image