plik

Błędne zeznanie CIT-8

Jeśli podatnik stwierdzi, że złożone przez niego w urzędzie skarbowym zeznanie CIT-8 za ubiegły rok zostało
błędnie  sporządzone  ,  powinien  jak  najszybciej  je  poprawić.  Dzięki  temu  będzie  mógł  zminimalizować
szkody  związane  z  zapłatą  ewentualnych  odsetek  za  zwłokę,  a  także  uniknąć  odpowiedzialności  karnej
skarbowej.

Jednostki opłacające podatek dochodowy od osób prawnych, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem
kalendarzowym  –  mają  obowiązek  składać  roczne  zeznanie  podatkowe  w  terminie  do  końca  trzeciego
miesiąca  następującego  po  danym  roku  podatkowym.  Tak  wynika  z  art.  27  ust.  1  ustawy  o  podatku
dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Oznacza to, że termin do złożenia zeznania CIT-8 za
2013 rok upłynął w poniedziałek 31 marca br. Jednak nawet terminowe złożenie tego rodzaju dokumentu nie
daje  gwarancji,  że  nie  przyjrzą  mu  się  bliżej  urzędnicy  skarbowi.  Jeśli  okaże  się,  że  wspomniane  zeznanie
zostało sporządzone niepoprawnie, należy jak najszybciej je poprawić, eliminując zawarte w nim błędy, zanim
dostrzegą  je  pracownicy  organu  podatkowego.  Błędy  te  eliminuje  się  poprzez  złożenie  korekty  zeznania.
Wspomniana  korekta  będzie  konieczna  zarówno  w  przypadku  nieprawidłowości  związanych  z  zaniżeniem
należnego Skarbowi Państwa podatku, jak i z jego zawyżeniem. Jej dokonanie może być zasadne również w
sytuacjach,  gdy  ta  korekta  nie  będzie  mieć  wpływu  na  wysokość  zobowiązania  podatkowego,  np.  jeśli  w
zeznaniu popełniono błąd w danych identyfikacyjnych podatnika.

Przepisy ustawy o CIT nie zawierają regulacji dotyczących korygowania zeznań rocznych, dlatego należy w
tym  zakresie  odnieść  się  do  regulacji  ustawy  Ordynacja  podatkowa  (dalej:  op).  Prawo  do  skorygowania
uprzednio złożonej deklaracji przysługuje podatnikom (a także płatnikom i inkasentom) na podstawie art. 81
§  1 op.  Odbywa  się  to  przez  złożenie  korygującej  deklaracji  wraz  z  dołączonym  pisemnym  uzasadnieniem
przyczyn korekty (art. 81 § 3 op). W przypadku CIT-8 należy więc złożyć nowe zeznanie na wspomnianym
druku,  z  zaznaczeniem  –  poprzez  zakreślenie  odpowiedniego  kwadratu  (  nr  2  w  pozycji  7  –  części  A
formularza) – że jest to korekta.

Jednak  samo  złożenie  na  nowo  wypełnionego  formularza  nie  wystarczy,  żeby  korekta  była  skuteczna.  Dla
ważności działań podatnika w tym względzie konieczne będzie bowiem dodatkowo pisemne poinformowanie
organu  podatkowego,  co  było  ich  przyczyną.  Należy więc wyjaśnić,  że  korektę  spowodowało  np.  odkrycie
błędów rachunkowych, nieuwzględnienie faktury kosztowej albo przychodowej, względnie dochodu wolnego
od  podatku.  W  uzasadnieniu  warto  też  wskazać,  które  pozycje  pierwotnej  deklaracji  zostały  poprawione.
Zasadne  jest  przy  tym,  żeby  uzasadnienie  przyczyn  korekty  deklaracji  było  jak  najbardziej  szczegółowe.
Wszelkie bowiem wątpliwości organu podatkowego odnośnie do wspomnianej korekty mogą spowodować
wezwanie  osób  odpowiedzialnych  za  prawidłowość  rozliczeń  podatkowych  jednostki  w  celu  złożenia
wyjaśnień. Mogą też prowadzić do nadania sprawie dalszego toku, z wszczęciem postępowania podatkowego
włącznie. Aby tych wątpliwości u urzędników skarbowych było jak najmniej, do korekty zeznania  – oprócz
omawianego uzasadnienia – warto także dołączyć dokumenty potwierdzające jej zasadność (np. kopie faktur,
umów z kontrahentami itp.). Obowiązek uzasadnienia przyczyn korekty CIT-8 dotyczy także korekt składanych
elektronicznie (na formularzu ORD-ZU).

Wzór uzasadnienia korekty znajdziesz w dziale WZORY PISM

Skorygowane  zeznanie  roczne,  podobnie  jak  zeznanie  pierwotne,  składa  się  we  właściwym  dla  podatnika
urzędzie  skarbowym,  tj.  ustalonym  według  siedziby  tego  podmiotu  np.  w  umowie  spółki  czy  statucie
organizacji.

Korekta CIT-8 nie zawsze dopuszczalna

Trzeba również pamiętać o tym, że chociaż korekta deklacji, w tym zeznania rocznego CIT-8, jest jednym z
podstawowych uprawnień podatnika, to nie zawsze będzie możliwa. Uprawnienie to ulega bowiem
zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

postępowaniem lub kontrolą. Korekta złożona w takich przypadkach nie wywołuje skutków prawnych (art.
81b § 1 pkt 1 i § 2 op). Po zakończeniu wspomnianych procedur omawiane uprawnienie przysługuje nadal.
Jednak w przypadku zakończonego postępowania podatkowego podatnicy mogą złożyć deklarację
korygującą (korektę zeznania) jedynie w zakresie nieobjętym decyzją wymiarową.

Natomiast korekty deklaracji (zeznań) dotyczące podatków oraz okresów, które nie zostały objęte trwającym
postępowaniem podatkowym bądź kontrolnym, są w pełni dopuszczalne.

PRZYKŁAD

Nie każda kontrola podatkowa wyłącza prawo do korekty

W spółce „Omega” prowadzona jest kontrola podatkowa w zakresie prawidłowości rozliczeń w VAT za
poszczególne miesiące 2011 roku. W czasie kontroli spółka postanowiła złożyć korektę deklaracji CIT-8 za
2011 rok. Wolno jej to zrobić, ponieważ czynności kontrolne dotyczą podatku od towarów i usług, korekta
zaś – podatku dochodowego od osób prawnych. Nie ma znaczenia, że w obydwu przypadkach chodzi o
rozliczenia 2011 roku.

Podobnie prawa do skorygowania zeznania rocznego CIT-8 nie przekreśla samo otrzymanie przez podatnika
zawiadomienia  o  zamiarze  przeprowadzenia  kontroli,  nawet  jeśli  będzie  ona  obejmować  podatek  i  okres,
których  dotyczy  ta  korekta.  Wspomnianego  zawiadomienia  nie  można  bowiem  utożsamiać  z  faktycznym
wszczęciem  kontroli  (zob.  odpowiednio  art.  282b  oraz  art.  284  op).  W  konsekwencji  w  okresie  pomiędzy
otrzymaniem z urzędu skarbowego takiego zawiadomienia a rzeczywistym wszczęciem kontroli podatnikowi
wolno  samodzielnie  wyeliminować  błędy  stwierdzone  w  złożonym  zeznaniu,  poprzez  jego  korektę.  Organ
podatkowy nie może jej  kwestionować, powołując się  na fakt, że  rozliczenia objęte tą korektą będą przez
niego weryfikowane w ramach wspomnianej kontroli.

Uwaga!

Ograniczenia,  o  których  mowa,  nie  odnoszą  się  również  do  tzw.  czynności  sprawdzających.  Czynności
sprawdzające nie są bowiem tożsame z kontrolą podatkową ani z postępowaniem podatkowym. W związku
z tym ich prowadzenie w stosunku do podatnika przez  organ podatkowy nie stoi na przeszkodzie złożeniu
przez pierwszy z wymienionych podmiotów skutecznej korekty zeznania.

Dotyczy to także tzw. kontroli krzyżowej, przeprowadzanej przez organ podatkowy na podstawie art. 274c.
Jej celem jest sprawdzenie zgodności dowodów znajdujących się w dokumentacji określonego podmiotu z ich
odpowiednikami posiadanymi przez jego kontrahentów. Zarówno brzmienie powołanego wcześniej przepisu,
jak i jego umiejscowienie w Dziale V o.p. wskazują na to, że organy podatkowe przeprowadzają kontrolę
krzyżową w ramach wspomnianych już wcześniej czynności sprawdzających. Kontrola krzyżowa jest więc
kontrolą tylko z nazwy i nie należy jej utożsamiać z uregulowaną w Dziale VI o.p. kontrolą podatkową. Przy
czym jest to jedynie nazwa potoczna, gdyż nie posługują się nią obowiązujące w tym zakresie przepisy. O tym,
że kontrola krzyżowa w firmie nie wyłącza możliwości skorygowania deklaracji, przekonuje m.in. treść wyroku
WSA w Łodzi z 13 kwietnia 2004 r. (sygn. akt I SA/Łd 620/03).

Na przeszkodzie złożeniu skutecznej korekty zeznania rocznego stanie natomiast upływ czasu. Taka korekta
jest bowiem możliwa do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego to zeznanie
dotyczy. W świetle obowiązujących przepisów zobowiązania z tytułu podatku dochodowego przedawniają
się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin zapłaty tego podatku (art. 70 § 1 op).
Oznacza to, że osoby prawne, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, korektę zeznania

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

CIT-8 za 2013 rok mogą złożyć do 31 grudnia 2019 r. Jest to związane z faktem, że w wyniku przedawnienia
zobowiązania podatkowego dochodzi do jego wygaśnięcia (art. 59 § 1 pkt. 9 op). Na niedopuszczalność
korekty zeznania w zakresie zobowiązania, które już wygasło, zwracały uwagę zarówno organy podatkowe,
jak i sąd administracyjne (por. wyrok WSA w Kielcach z 30 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Ke 177/09).

Interpretacja izby skarbowej – Wygaśniecie zobowiązania

Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie
podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa z mocy prawa łącznie z odsetkami za zwłokę i organ podatkowy
nie może skutecznie domagać się od podatnika jego zapłaty, Zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje
istnieć. Podatnik może więc skutecznie zmienić (skorygować) wysokość zobowiązania podatkowego w
ramach jego samoobliczenia, o ile to zobowiązanie nie uległo przedawnieniu.

Interpretacja Dyrektora IS w Bydgoszczy z 21 stycznia 2010 r., nr ITPB1/415-849/09/WM

Zeznanie roczne wolno poprawiać wielokrotnie

Przepisy  podatkowe  nie  zabraniają  podatnikom  wielokrotnego  poprawiania  składanych  deklaracji
podatkowych, w  tym  oczywiście  także  rozliczenia  rocznego.  Oznacza to,  że  jest  możliwa  nie  tylko  korekta
pierwotnego zeznania CIT-8, ale również korygowanie wcześniej złożonych jego korekt. Na to, że regulacje
Ordynacji  podatkowej  nie  ograniczają  prawa  podatnika  do  złożenia  tylko  jednej  korekty,  wielokrotnie
zwracano uwagę zarówno w wyjaśnieniach organów podatkowych, jak i w orzecznictwie sądowym. Tytułem
przykładu można tutaj wskazać na wyrok WSA w Warszawie z 31 sierpnia 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 484/09).

Co możesz wliczyć

w koszty

uzyskania przychodu

bez obawy,

że zakwestionuje je fiskus?

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

Trzeba uważać na uproszczone zaliczki na podatek

Korekta  zeznania  CIT-8  pod  kątem  przychodów  oraz  kosztów  ich  uzyskania  zasadniczo  nie  wpływa  na
wysokość  wcześniej  odprowadzonych  przez  jednostkę  zaliczek  na  podatek  dochodowy.  Wyjątkiem  są
podmioty wpłacające zaliczki w uproszczonej formie, tj. w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w
zeznaniu rocznym złożonym w  roku poprzedzającym dany rok podatkowy (art. 25 ust. 6 ustawy o CIT). W
razie  korekty  zeznania  rocznego  wysokość  zaliczek  określona  na  kolejny  rok  w  ich  przypadku  może  się
zmienić.  Trzeba  bowiem  zauważyć,  że  jeśli  podatnik  złoży  korektę  zeznania,  która  spowoduje  zmianę
wysokości  podstawy  obliczenia  miesięcznych  zaliczek  płaconych  w  uproszczonej  formie,  to  kwota  tych
zaliczek:

· ulegnie zwiększeniu lub zmniejszeniu, zależnie od zmiany wysokości podstawy ich obliczenia – jeżeli

zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego poprzedzającego
rok podatkowy, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej,

· ulegnie zwiększeniu lub zmniejszeniu, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została

złożona korekta, zależnie od zmiany wysokości podstawy ich obliczenia – jeżeli zeznanie korygujące zostało
złożone w roku podatkowym, za który zaliczki są płacone w formie uproszczonej,

· nie zmieni się – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w terminie późniejszym niż terminy, o których

była mowa wcześniej (art. 25 ust. 9 ustawy o CIT).

Mówiąc bardziej obrazowo, jeśli np. korektę zeznania CIT-8 za 2012 r. podatnik złożył w urzędzie skarbowym
w 2013 roku, to wysokość uproszczonych zaliczek – ustalonych na bazie rozliczenia za 2012 rok – uległa
zwiększeniu bądź zmniejszeniu od początku 2014 roku.

PRZYKŁAD

Korekta zeznania wpływa na wysokość zaliczek uproszczonych

Spółka  z o.o.   prowadzi  działalność  handlową.  Jej  rok  podatkowy  jest  zgodny  z rokiem  kalendarzowym.
Podatnik  za 2014  rok  uiszcza  zaliczki  na  podatek  dochodowy  w  uproszczonej  formie,  w wysokości 1/12
podatku należnego za 2012 rok (tj. wykazanego w zeznaniu CIT-8 za 2012 rok, złożonym w marcu 2013
roku). W dniu 30 grudnia 2013 r. jednostka złożyła w urzędzie skarbowym korektę zeznania za 2012 rok.
W  wyniku  tej  korekty  spółka  ma  obowiązek  w  bieżącym  roku  wpłacać  uproszczone  zaliczki  na  podatek
dochodowy w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego ze skorygowanego zeznania za 2012 rok.

Jeśli natomiast wspomnianej korekty podmiot ten dokonał dopiero w danym miesiącu 2014 roku, to
zmieniona w jej wyniku wysokość zaliczek będzie obowiązywać od następnego miesiąca br.

PRZYKŁAD

Początek miesiąca jako moment zmiany wysokości płaconych zaliczek

Korekta zeznania CIT-8 za 2012 rok została złożona przez spółkę „BETA”, o której była mowa w podanym
wcześniej przykładzie, w dniu 8 sierpnia 2014 r. Mając na względzie treść art. 25 ust. 9 ustawy o CIT,
płacone przez nią uproszczone zaliczki na podatek powinny ulec podwyższeniu, począwszy od września br.

W przypadku zaś np. korekty zeznania za 2012 rok dokonanej jeszcze później niż w 2014 roku, dokonane w
tym trybie zmiany pozostaną bez wpływu na wysokość zaliczek na podatek uiszczanych w sposób
uproszczony.

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

PRZYKŁAD

Późna korekta nie zmieni kwot podatku uiszczanego zaliczkowo

Spółka z dwóch poprzednich przykładów korektę deklaracji za 2012 rok złoży w dniu 2 stycznia 2015 r.
Korekta ta nie spowoduje zmiany wysokości zaliczek uproszczonych odprowadzanych przez jednostkę w
2015 roku.

Jeśli z korekty wynika zaległość, trzeba zapłacić odsetki za
zwłokę

Gdy z korekty zeznania CIT-8 za 2013 rok wyniknie konieczność dopłaty podatku, trzeba pamiętać o tym, aby
od  powstałej  zaległości  obliczyć  i  wpłacić  na  rachunek  organu  podatkowego  odsetki  za  zwłokę.  W  takim
przypadku uiszcza się je bez wezwania tego organu za okres od dnia następującego po dniu, w którym upłynął
termin  płatności  podatku,  do  dnia  wpłaty  (włącznie  z  tym  dniem).  Oczywiście  wspomniany  obowiązek
powstaje  tylko  wtedy,  gdy  zapłata  wynikającego  z  zeznania  (korekty)  podatku  następuje  już  po  upływie
terminu wyznaczonego w tym zakresie przez przepis art. 27 ust. 1 ustawy o CIT. Trzeba również zaznaczyć, że
podatnicy, którzy w pierwotnym zeznaniu pomylili się na niekorzyść fiskusa i chcą poprzez korektę deklaracji
dobrowolnie  naprawić  swój  błąd,  są  przez  przepisy  łagodniej  traktowani  niż  ci,  których  rozliczenia  są
zmieniane  na  skutek  działań  organu  podatkowego.  Wspomniane  podmioty  mogą  bowiem  skorzystać  z
możliwości zapłaty odsetek za zwłokę według obniżonej stawki – wynoszącej 75% stawki podstawowej.

Uwaga!

Z możliwości obniżenia odsetek za zwłokę wolno skorzystać tylko takiemu podatnikowi, który złożył prawnie
skuteczną korektę deklaracji podatkowej wraz z uzasadnieniem przyczyn korekty i w ciągu 7 dni od złożenia
korekty uregulował w całości zaległość podatkową (art. 56 § 1a op).

Obniżonej stawki odsetek nie stosuje się jednak do korekty deklaracji (zeznania):

· złożonej po doręczeniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej, a w przypadkach gdy nie

stosuje się zawiadomienia – po zakończeniu kontroli podatkowej,

· dokonanej w wyniku czynności sprawdzających (art. 56 § 1b op).

Naturalnie skorzystanie z omawianej preferencji nie będzie również dopuszczalne w sytuacji, gdy zaległość
wynikająca z deklaracji nie zostanie zapłacona bądź jej zapłata nastąpi z opóźnieniem (tj. po upływie 7 dni od
dnia  złożenia wspomnianej  korekty).  Organ  podatkowy odmówi  również  prawa  do obniżonych  odsetek  w
razie  zapłaty  jedynie  części  zaległości,  nawet  podatnik  dochodowa  7-dniowego  terminu,  o  którym  mowa
wcześniej.  Do  obniżenia  odsetek  za  zwłokę  konieczna  jest  bowiem  terminowa  zapłata  całej  zaległości
podatkowej  wynikającej  ze  złożonej  korekty.  W  takich  przypadkach  podatnik  będzie  zobligowany  do
zastosowania stawki podstawowej (art. 56 § 1 op).

Podatnik składający korektę nie musi obawiać się kary

Chociaż  złożenie  korekty  deklaracji  jest  w  istocie  pewną  formą  samodonosu  do  organu  podatkowego,
informującego  go  o  nieprawidłowościach  w  rozliczeniach  podatkowych  jednostki,  to  jednak  podmioty
dokonujące  takich  korekt  są  z  mocy  prawa  chronione  przed  ich  negatywnymi  konsekwencjami.  Przepisy

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

ustawy  z  10  września  1999  r.  −  Kodeks  karny  skarbowy  (tekst  jedn.:  Dz.U.  z  2013  r.  poz.  186;  dalej:  kks)
zakazują bowiem karania za przestępstwo skarbowe bądź wykroczenie skarbowe podatników, którzy złożyli
prawnie skuteczną, w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej lub ustawy o kontroli skarbowej, korektę
deklaracji podatkowej wraz z uzasadnieniem przyczyny korekty (art. 16a kks). Aby wspomniane wyłączenie
odpowiedzialności  karnej  skarbowej  było  możliwe  –  nie  wystarczy  jednak  tylko  złożenie  poprawnie
wypełnionej  deklaracji  w  trybie  przewidzianym  w  tym  zakresie  przez  Ordynację  podatkową.  Jeśli
nieprawidłowości w rocznym rozliczeniu podatku były związane z jego zaniżeniem, trzeba bowiem uiścić w
całości niezwłocznie lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ należność podatkową uszczuploną
lub narażoną na uszczuplenie.

Wyłączenie odpowiedzialności, o którym mowa, nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Podatnik zawsze
powinien liczyć się z tym, że odebrawszy od niego korektę zeznania wraz z uzasadnieniem, organ podatkowy
może nie uznać zasadności wynikających z niej zmian. Dokonana korekta, pomimo formalnej jej poprawności,
może  być  też  dla  urzędników  skarbowych  sygnałem  do  dokładnego  sprawdzenia  rozliczeń  podatkowych
podatnika  pod  kątem  ewentualnych  innych  nieprawidłowości  mogących  mieć  wpływ  na  wysokość
zobowiązania  podatkowego.  Weryfikacją  może  być  objęte  nie  tylko  rozliczenie  dotyczące  roku,  którego
dotyczy ta korekta, ale także innych okresów (zarówno wcześniejszych, jak i późniejszych).

Urzędnicy sami poprawią błędy w zeznaniu

Roczne zeznanie może zostać skorygowane nie tylko przez podatnika, ale w określonych przypadkach również
przez organ podatkowy, w trybie tzw. czynności sprawdzających. Wspomnianemu organowi wolno z własnej
inicjatywy poprawić tego rodzaju deklarację – dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień – w razie
stwierdzenia, że zawiera ona błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki bądź wypełniono ją niezgodnie z
ustalonymi wymaganiami (art. 274 § 1 pkt 1op).

Uwaga!

Korekta z urzędu jest możliwa tylko wtedy, gdy zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty
nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 1.000 zł.

Jeżeli organ podatkowy zdecyduje się na samodzielne dokonanie tego rodzaju korekty, w następnej
kolejności powinien:

· uwierzytelnić kopię skorygowanego zeznania,
· doręczyć tę uwierzytelnioną kopię podatnikowi wraz z informacją o związanej z korektą zeznania zmianie

wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub wysokości straty.

Spoczywa na nim także obowiązek doręczenia tej osobie ewentualnej informacji o braku takich zmian (art.
274 § 2 op).

Podatnik oczywiście ma prawo nie zgodzić się z poprawkami dokonanymi w jego rocznym rozliczeniu przez
organ podatkowy. Aby jednak skutecznie zakwestionować działania wspomnianego organu w omawianym
zakresie, musi postępować w ściśle określony przepisami sposób. Mianowicie powinien wnieść sprzeciw do
organu, który tej korekty dokonał. Ma na to 14 dni od dnia doręczenia mu uwierzytelnionej kopii
skorygowanej deklaracji. Skutkiem wniesienia sprzeciwu będzie anulowanie dokonanej przez organ korekty.
Natomiast niewniesienie sprzeciwu w tym terminie spowoduje, że korekta zeznania dokonana przez
naczelnika urzędu skarbowego będzie wywoływać takie skutki prawne, jak korekta zeznania złożona przez
samego podatnika (art. 274 § 4 op).

Korekta deklaracji (zeznania) z urzędu jest jedynie prawem, a nie obowiązkiem organu podatkowego. Jeśli
wspomniany organ dostrzeże błędy w rozliczeniu rocznym CIT-8 podatnika, których waga bądź istota nie

Ebook pobrany przez katader@o2.pl

Błędne zeznanie CIT-8

pozwalają mu na samodzielne poprawienie tego zeznania, albo mimo przysługujących mu w tym względzie
możliwości  z  różnych  względów  nie  zechce  ze  swoich  uprawnień  skorzystać,  ma  do  dyspozycji  także  inne
rozwiązanie.  W  takich  przypadkach  może  bowiem  zwrócić  się  do  składającego  deklarację  (zeznanie)  o  jej
skorygowanie  oraz  złożenie  niezbędnych  wyjaśnień.  Wówczas  powinien  wskazać  przyczyny,  z  powodu
których informacje zawarte w tej deklaracji (zeznaniu) zostały przez niego poddane w wątpliwość (art. 274 §
1 pkt 2 op).

§ Podstawa prawna:

· art. 25 ust. 9, art. 27 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst
jedn.: Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.),

· art. 3 pkt 5, art. 56, art. 70, art. 81, art. 81b, art. 274 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. − Ordynacja podatkowa
(tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.),

· art. 16a ustawy z 10 września 1999 r. − Kodeks karny skarbowy (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 186).

Autor: Mariusz Olech – specjalista ds. podatków

Masz jakieś pytania? Pisz na adres e-mail:

redakcja@experto24.pl

Portal

www.experto24.pl

jest własnością Wydawnictwa Wiedza i Praktyka sp. z o.o.,

ul. Łotewska 9A, 03-918 Warszawa, Numer NIP: 526-19-92-256
Numer KRS: 0000098264 – Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie,
XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, wysokość kapitału zakładowego 200 tys. zł.
Centrum Obsługi Klienta: tel.: 22 518 29 29, faks: 22 619 33 93,
e-mail:

cok@wip.pl

www.fabrykawiedzy.com

Wszelkie prawa zastrzeżone.

2HH0214 ISBN:

978-83-269-3221-2

Co możesz wliczyć

w koszty

uzyskania przychodu

bez obawy,

że zakwestionuje je fiskus?

Ebook pobrany przez katader@o2.pl