, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na
stronie
Utwór opracowany został w ramach projektu
przez
KAZIMIERZ PRZERWA-TETMAJER
Hymn do Nirwany
Z otchłani klęsk i cierpień podnoszę głos do ciebie,
Nirwano¹!
Przyjdź twe królestwo jako na ziemi, tak i w niebie²,
Nirwano!
Złemu mnie z szponów wyrwij, bom jest utrapion srodze,
Nirwano!
I niech już więcej w jarzmie³ krwawiącym kark nie chodzę,
Nirwano!
Oto mi ludzka podłość kałem w źrenice bryzga,
Nirwano!
Oto się w złości ludzkiej błocie ma stopa ślizga,
Nirwano!
Oto mię wstręt przepełnił, ohyda mię zadusza,
Nirwano!
I w bólach konwulsyjnych⁴ tarza się moja dusza,
Nirwano!
O, przyjdź i dłonie twoje połóż na me źrenice,
Nirwano!
Twym unicestwiającym oddechem pierś niech sycę⁵,
Nirwano!
żem żył, niech nie pamiętam, ani wiem, że żyć muszę,
Nirwano!
Od myśli i pamięci oderwij moją duszę,
Nirwano!
Od oczu mych odegnaj złe i nikczemne twarze,
Nirwano!
Człowiecze zburz przede mną bożyszcza i ołtarze,
Nirwano!
Niech żywot mię silniejszych, śmierć słabszych nie uciska,
Nirwano!
Niech błędny wzrok rozpaczy przed oczy mi nie błyska,
¹nirwana — w buddyzmie stan wyzwolenia się z cyklu narodzin i śmierci (reinkarnacji), wyzwalający
duszę od cierpienia.
² r y d w
r
wo a o na i mi a i w ni i — nawiązanie do modlitwy
na .
³ ar mo — rodzaj prymitywnej uprzęży dla bydła roboczego, przen. niewola.
⁴ onw y ny — od „konwulsje”: drgawki.
⁵ wym ni
wia ym odd
m i r ni
y — rozumienie nirwany jako nicości bądź nieist-
nienia to uproszczenie typowe dla europejskiego rozumienia buddyzmu; w istocie chodzi o całkowitą
likwidację tzw. ”splamień” wynikających z namiętności i z niewiedzy.
