background image

Charakterystyka  gry i główne zadania środkowego bloku 

Charakterystyka zawodnika środkowego bloku 

 W trakcie gry zawodnik ten pełni swoje funkcje zarówno w ataku jak i w obronie. Główne 
obszary działań w ataku to strefa III oraz ewentualnie II i IV (w przypadku piłek tzw. 
przesuniętych w I tempo), natomiast główne obszary działania w obronie to strefa VI lub V. 
Jest to zawodnik specjalizujący się głównie w ataku w I tempie, natomiast w polu obrony 
zmieniany jest on przez zawodnika libero, ponadto w obronie spełnia on bardzo dużą rolę w 
bloku.            Równie ważną funkcja tego zawodnika jest markowanie ataku, w I tempie, w 
celu zgubienia bloku przeciwnika w sytuacji, gdy piłka ma być rozegrana na zawodnika 
skrzydłowego. W trakcie działań obronnych zawodnik ten głównie porusza się w strefie V lub 
ewentualnie w VI (głównie po wykonanej przez siebie zagrywce, ponieważ w innych 
sytuacjach, jak już wspomniałem, jest zmieniany przez zawodnika libero) . Na pozycję 
środkowego szkoli się głównie zawodników bardzo wysokich i szybkich, ze względu na 
zasięg rąk i szybkość poruszania się w bloku i ataku. 

Poszczególne strefy boiska 

Główne zadania środkowego na boisku 

 Środkowy ze względu na swoje parametry spełnia bardzo ważne funkcje w zespole. Przede 
wszystkim podstawowym jego zadaniem jest blokowanie. Powinien  umiejętnie czytać grę, 
antycypować, postrzegać, oceniać by trafnie podjąć decyzję i zrealizować cel, dysponować 
szybkim pierwszym krokiem w dojściu do bloku na skrzydle. 

 Środkowy blokuje środek boiska (walczy na środku siatki) z zawodnikiem drużyny 
przeciwnej. Często jest wspomagany przez skrzydłowego. Stara się brać udział w bloku w 
takim samym czasie, jak jego rywal na siatce. Przy wystawie na skrzydła jego obiektem 
obserwacji jest piłka, za którą powinien nieskrępowanie i swobodnie się poruszać tworząc 
skuteczny blok. Drugim bardzo ważnym zadaniem środkowego jest atak w pierwszym tempie 
z przodu, przesunięta, atak w pierwszym tempie za plecami rozgrywającego. Zewnętrznym 
przejawem wszechstronnego opanowania techniki i taktyki indywidualnej przez środkowego  
jest efektywne wykorzystanie przez tego zawodnika w złożonych sytuacjach gry takich 
danych jak: pewność, siła, celność. Zagrożenie dla przeciwnika może stworzyć środkowy 
dobrą i pewną zagrywką. 

Taktyka indywidualna w bloku 

Blok, w myśl J.Uzarowicza [2001] stanowi akcję obronną, która ma na celu uniemożliwienie 
skierowania atakowanej piłki na stronę drużyny broniącej oraz „zasłonięcie” określonego pola 
gry, co wiąże się z założeniami taktycznymi. 

Wyróżniamy blok pojedynczy i grupowy (dwublok, trójbok). W czasie rozgrywania się akcji 
na boisku, blokujący obserwuje przede wszystkim dogranie piłki do wystawiającego, jego 
zachowanie oraz atakującego w I tempo i „swojego” zawodnika ataku, nie tracąc piłki z pola 
widzenia. Jakość dogrania do wystawiającego warunkuje sposób rozegrania ataku. Jedynie 

background image

uważna obserwacja zawodnika wystawiającego może w dużym stopniu przewidzieć jego 
intencje. 

Nie bez znaczenia jest umiejętność przewidywania zachowania przeciwnika atakującego. 
Blokujący do ostatniej chwili musi zbierać informacje, pozwalające na skuteczne zatrzymanie 
piłki. Warto wspomnieć w tym momencie o roli doświadczenia, które pozwala zawodnikowi 
wybierać z natłoku spływających informacji te najbardziej cenne i przydatne. Antycypowanie 
zachowań gracza wystawiającego może być dokonanie tylko przez doświadczonego 
zawodnika, w perfekcyjny sposób analizującego grę, dostrzegającego powtarzające się 
zachowania, oceniającego poprawnie stan psychiczny i możliwości techniczno - taktyczne 
zawodników oraz wytrwałego w realizacji zadań własnych. Cechy te pozwalają dostrzec 
ogromne znaczenie funkcji myślowych, w jakie musi być zaopatrzony zawodnik blokujący.  

Środkowy musi pamiętać o tym aby: 

przyjąć najkorzystniejszą pozycję wyjściową zależnie od spodziewanego miejsca i sposobu 
ataku 

obserwować działania wystawiającego : czy na pewno i gdzie wystawia,   czy może kiwnąć, 
czy może zaatakować w drugim uderzeniu 

należy być przygotowanym na blok w swojej lub innej strefie  

czy atak jest w pierwsze, czy w inne tempo 

dostosować tempo bloku do wystawionej piłki (wysokość, odległość od siatki) i specyfiki 
techniki atakującego (bardzo szybki ruch ręki, działanie nadgarstkiem, prawo lub leworęczny) 

kontrolować fazę rozbiegu atakującego (prostopadle, łuk, zwód itp.) 

ustawić blok grupowy tak, aby najkorzystniej zasłonić broniony kierunek 

dochodząc do bloku grupowego uwzględnić fazę wznoszenia ramion (z zamachem, bez 
zamachu) 

zależnie od spodziewanego kierunku ataku ułożyć odpowiednio dłonie blok półzamknięty, 
zamknięty itp.) 

przy piłkach atakowanych blisko siatki wznosić ramiona w górę w przód 

starać się zablokowaną dłońmi piłkę skierować w miejsce nie       asekurowane 

przy piłce pozostającej w grze po bloku dostosować lądowanie do   wykonania następnej 
czynności (powtórny wyskok, zmiana miejsca, samoasekuracja itp.) 

działać ofensywnie w sytuacji walki o piłkę przy bloku równoczesnym z przeciwnikiem 
starając się kierować ją w skos 

korzystać z możliwości ukazywania (sygnalizowania) zamiarów pozornego działania w mo-
mencie wystawiania