Jay Friedman, February 2011, tłum. Łukasz Michalski 

 
 

30. Concertino Davida   

luty 2011

          

                                

David Concertino 

 
Mój zamysł nagrania pierwszej strony Concertino Ferdynanda Davida 

związany jest z procesem przygotowywania płyty CD na przesłuchanie, której 
czasem od mych czytelników wymaga się w związku z ich ubieganiem się o 
miejsce wykonawcy w zespole. Nagrałem ją w moim salonie kilka dni temu. 
Akustyka pomieszczenia i sprzęt nagraniowy nie były profesjonalne, mniej więcej 
takie, jakich młody muzyk użyje, by zaprezentować próbkę swoich możliwości 
wykonawczych. Skorzystałem z wydania Roberta Mullera w edycji Zimmermana, 
które uważam za najlepsze. 

 
Oto kilka moich przemyśleń o procesie grania i nagrywania. Przede 

wszystkim dzieło to można interpretować na wiele sposobów i prawie wszystkie 
są uprawnione. To jest „mój” pomysł na ten utwór, bez powoływania się na 
rozmaite tradycje kojarzone z tym kawałkiem. Spróbowałem go zinterpretować 
tak, jakbym go nigdy wcześniej nie słyszał i sugerować się wyłącznie zapisaną 
muzyką. Zabierając się za to solo widzę kilka rzeczy, które próbuję osiągnąć. To 
nie jest odrębny fragment, ćwiczenie- i nie może tak zabrzmieć. Oznacza to, że 
powinien być potraktowany solistycznie- z rozumną ilością rubato i ekspresji. 
Staram się stosować tak bardzo jak tylko się da do wszystkich oznaczeń 
kompozytora i edytora (łuki, artykulacja) chyba, że nie ma ku temu muzycznego 
powodu. Bardzo staram się przedstawić puzon jako instrument solowy, by zajął 
miejsce należne mu między skrzypcami, wiolonczelą i innymi postrzeganymi jako 
typowe instrumenty solowe. Oznacza to możliwie najdalsze odejście od stylu 
orkiestrowego. Próbuję unikać stylu grania pół- językiem i pół legato, tak dziś 
rozpowszechnionego. Mam poczucie, że jeśli kompozytor lub edytor chciałby 
takiego wykonania, to napisałby kropki i łuki nad wszystkimi dźwiękami. To 
bardzo szczególne i piękne oznakowanie zostało oszczędnie użyte w niektórych 
miejscach tego utworu.  

 
A oto sprzęt użyty podczas tego nagrania: puzon Bach 42TGLW50 model 

„Friedman”, ustnik model Hammond-Friedman bazujący na ustniku Bach 3G. To 
mój podstawowy zestaw używany orkiestrze, choć, zależnie od repertuaru, 
używam też instrumentów w innych stylach i rozmiarach.  

Dokładniejszą analizę Concertino Davida można znaleźć w jednym z mych 

poprzednich artykułów „David i Goliat” (kwiecień [april] 2008) 

W tym miejscu w oryginalnym artykule znajduje się link do nagrania: 

http://jayfriedman.net/articles/david_concertino