Komentarze do sześciu reguł Tilopy
Nie rozpamiętuj przeszłości.
Jeżeli pozostajesz w niej, staje się to przyczyną dualistycznych myśli.
Ponieważ teraźniejsza praktyka nie ma nic wspólnego z przeszłością, oznacza to:
Nie tkwij w tym, co minione.
Nie myśl o teraźniejszości.
Jeżeli próbujesz nią manipulować, twoja praktyka pełna będzie błędów już u podstaw.
Twoja medytacja będzie jak obcy zgubiony w nieznanym kraju, stanie się ofiarą okoliczności.
Dlatego oznacza to:
Nie psuj swej praktyki nawet tchnieniem zamiaru.
Nie zastanawiaj się
Nie wybiegaj myślą w przyszłość.
Jeżeli snujesz plany na przyszłość, umyka ci istota praktyki.
Tracisz szansę na uchwycenie i rozpoznanie jej esencji.
Dlatego znaczy to:
Nie pozwól w żadnym wypadku wymknąć się wrogowi.
Nie medytuj nad pustką.
Nie rozumiesz znaczenia prawdziwej natury rzeczy i w uproszczony sposób medytujesz nad
światem i jego mieszkańcami jako pustymi, podobnymi wazie bez wody.
Oznacza to:
Pozostaw zjawiska takimi, jakie są.
Nie analizuj ponieważ czyniąc to pozostajesz wśród wyobrażeń.
Jeśli pracujesz z abstrakcyjnymi wyobrażeniami, jakkolwiek dobre i zręczne by to nie było,
chodzi w tym o definicje, intelektualizowanie i mentalny wysiłek.
Dlatego też znaczy to:
Porzuć analizowanie i z góry powzięte poglądy.
Pozostaw umysł w naturalnym stanie w jego pierwotnej, prawdziwej naturze.
Wszelkie korygujące ingerencje, z jakiejkolwiek dobrej motywacji by nie wypływały,
prowadzą tylko do pozbawionego sensu zmęczenia.
Dlatego oznacza to:
Prawdziwa natura umysłu jest przejrzysta, świeża, naga, wolna od wszelkich określeń i
jednocześnie nie kłócąca się z nimi.
Pozostaw ową niepojętą, absolutną rzeczywistość wymykającą się każdemu opisowi w jej
promieniującej samoświadomości taką, jaka jest i w żadnym wypadku nie próbuj uczynić jej
konkretną rzeczą.
