background image

FRANK CAPRA

 

Frank Capra:

 

1897-1991

Amerykański reżyser filmowy włoskiego pochodzenia. 

Od 1903 w USA. 

Od 1915 uczęszczał do California Institute of Technology i zaczął pracować jako 
technik w Hollywood. 

Odbył praktykę w laboratorium, pisał scenariusze, był gagmanem u M. Sennetta.

Filmy realizował od 1922

Sławę międzynarodową uzyskał w latach 30., głównie dzięki satyrycznym 
komediom obyczajowym, w których odzwierciedlał realia amerykańskiego życia.

Świat Capry- świat amerykańskiej prowincji- bajkowa koncepcja rzeczywistości i 
ludzkiego szczęścia

Zdobył Oscary za reżyserię filmów: 

Ich noce (1934)

Pan z milionami (1936) 

Cieszmy się życiem (Pieniądze to nie wszystko, 1938). 

Ponadto zrealizował filmy: 

Platynowa blondynka (1931)

Szaleństwo amerykańskie (1932)

Arystokracja podziemi (1933)

Mr Smith jedzie do Waszyngtonu (1939)

Oto John Doe (1941)

Arszenik i stare koronki (1942)

Życie jest piękne (1946)

Kieszeń pełna cudów (1961). 

W okresie II wojny światowej, będąc oficerem, opracował dla Ministerstwa Obrony 
USA serię dokumentalną pt. Dlaczego walczymy, obejmującą m.in. filmy:

Preludium wojny

Naziści atakują, Bitwa o Anglię

Bitwa o Rosję

Bitwa o Chiny

Zwycięstwo w Tunisie

 

 

 

 
 
 
 
 

 
 

 

background image

 

 
 
 

PLATYNOWA BLONDYNKA:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Joseph Walker
Zdjęcia: Irving Bibo, David Broekman, Bernhard Kaun
Scenografia: Stephen Goosson
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1931
Obsada: Jean Harlow (Anne Schuyler), Edmund Breese, Reginald Owen, Halliwell Hobbes, 
Loretta Young  

Reporter Stew Smith poślubią bogatą Anne Schuyler. Po pewnym czasie jednak 
zaczyna czuć się źle w roli niezwykle dobrze sytuowanego zięcia i zaczyna 
interesować się obrotną koleżanką, która już od dawna darzy go uczuciem.

Inteligentna komedia, która pulsuje błyskotliwymi dialogami

 
 

ICH NOCE:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Robert Riskin
Zdjęcia: Joseph Walker
Muzyka: Howard Jackson , Louis Silvers
Scenografia: Stephen Goosson
Produkcja: USA, Columbia
Rok produkcji: 1934
Gatunek: Komedia romantyczna
Obsada: Clark Gable(Peter Warne), Claudette Colbert (Ellie Andrews), Walter 
Connolly(Alexander Andrews), Roscoe Karns(Oscar Shapeley), Jameson Thomas(King 
Westley) 

● Ellen (Claudette Colbert), rozpieszczona córka milionera, ucieka z domu. Nie 

może pogodzić się z tym, że ukochany papa (Walter Connoly) nie zgadza się na jej 
małżeństwo z przystojnym żigolakiem. W autobusie niesforna dziedziczka wielkiej 
fortuny natyka się na Petera (Clark Gable). Peter jest bezrobotnym dziennikarzem 
- od razu rozpoznaje dziewczynę. Postanawia doprowadzić ją do ojca i zgarnąć 
sowitą nagrodę wyznaczoną za odnalezienie uciekinierki. Relacja o tajemniczym 
zniknięciu Ellen zapewni mu też dziennikarzowi powodzenie i spektakularny 
powrót do zawodu. W swoich rachubach Peter nie bierze jednak pod uwagę, iż 
mógłby się w Ellen zakochać. Z wzajemnością.

● Pierwszy film, któremu udało się zdobyć pięć najważniejszych Oscarów - za 

najlepszy film, reżyserię, scenariusz, głównego aktora i aktorkę. 

● Urocza komedia romantyczna
● Przykład kina stylu zerowego
● Najbardziej charakterystyczny przedstawiciel banału filmowego 
● Bajkowa koncepcja rzeczywistości i ludzkiego szczęścia

background image

● Scenariusz nie obiecywał niczego nowego - było to powtórzenie znanego tematu 

komedii z lat 20. przeniesione do kraju, który wychodził z Wielkiego Kryzysu. 
Droga bohaterów prowadzi więc nie tyle przez prowincjonalną Amerykę, ile przez 
krainę budzącą się do życia. 

● Reżyser zadbał, aby widzowie jego komedii nie narzekali na brak wrażeń. W 

pomysłowy sposób rozprawił się również z obowiązującym wówczas surowym 
kodeksem Haysa. Ten nieformalny, ale pilnie przestrzegany przez wielkie 
wytwórnie zbiór obyczajowych zakazów i przepisów regulował m.in. długość 
filmowych pocałunków, wykluczając jednocześnie pojawienie się na ekranie 
jakiejkolwiek golizny, czy scen erotycznych. Capra doprowadził całą rzecz do 
absurdu. I tak przystojny Peter, idąc spać z Ellen we wspólnym pokoju hotelowym, 
na znak czystości swoich intencji rozdziela pokój kocem.

● Powodzenie Ich nocy było ciosem dla przemysłu bieliźniarskiego. W latach 30. 

herosi kina dyktowali styl życia przeciętnym Amerykanom. Brak podkoszulka u 
Clarka Gable'a w słynnej scenie hotelowej, spowodował wyraźny spadek sprzedaży 
tej części garderoby. 

● Wykreowany przez Gable'a typ dowcipnego, silnego, namiętnego i odważnego 

kochanka zyskał nieśmiertelność i miejsce w milionach kobiecych serc.

● Film Capry świetnie przysłużył się kinu, zapoczątkowując serię tak 

zwanych "postrzelonych komedii". W latach Wielkiego Kryzysu cieszyły się one 
ogromnym powodzeniem - łącząc wartkie tempo z realizmem, ciętymi dialogami i 
wątkiem miłosnym trafiły znakomicie w swój czas. 

● Ich noce były pierwszym filmem w historii kina, który zdobył pięć głównych 

Oscarów: dla najlepszego filmu, najlepszego aktora i najlepszej aktorki, za 
najlepszy scenariusz i najlepszą reżyserię. 
 

 

PAN Z MILIONAMI:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Robert Riskin 
Zdjęcia: Joseph Walker 
Muzyka: Dimitri Tiomkin
Na podstawie: opowiadania Clarence Budington Kelland
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1936
Obsada: Gary Cooper, Jean Arthur, Lionel Stander, Douglass Dumbrille, Ruth Donnelly

● Reżyser ukazuje różnicę między Ameryką wiejską a miejską oraz zwycięstwo 

chytrego prowincjusz nad ludźmi z metropolii

● Zawsze zwycięży dobro

 
 

ZAGINIONY HORYZONT:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Robert Riskin, Sidney Buchman
Zdjęcia: Joseph Walker 
Muzyka: Dimitri Tiomkin
Scenografia: Babs Johnstone 

background image

Na podstawie: powieści Jamesa Hiltona
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1937
Obsada: Ronald Colman, Jane Wyatt ,John Howard , Thomas Mitchell , Isabel Jewell

● Brytyjski dyplomata, Robert Conway i mała grupa innych osób znajduje się w 

samolocie, który ląduje i rozbija się w Himalajach. Pasażerowie zostają uratowani 
przez tajemniczych osobników, którzy prowadzą ich przez góry do pięknej niczym 
rajski ogród doliny Shangri-La. Dolina jest otoczona górami i odcięta od świata, 
nad którym zbierają się czarne, wojenne "chmury". Cudowna kraina wydaje się 
kuszącą ucieczką dla Conwaya, świadomego nieuchronności nadchodzącej II 
Wojny Światowej

 

 

PIENIĄDZE TO NIE WSZYSTKO (CIESZMY SIĘ 
ŻYCIEM):
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Robert Riskin
Zdjęcia: Joseph Walker
Muzyka: Dimitri Tiomkin
Scenografia: Stephen Goosson
Na podstawie: sztuki George'a S. Kaufmana i Mossa Harta
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1938

Obsada: Edward Earle, Halliwell Hobbes, H.B. Warner, Samuel S. Hinds, Donald 
Meek, Spring Byington, Ann Miller, Edward Arnold, James Stewart, Jean Arthur

Alice Sycamore zaprasza na wspólną rodzinną kolację swojego narzeczonego 
Tony'ego Kirby wraz z jego rodzicami. Kirby to ludzie zamożni, poważani, o 
staroświeckich poglądach, natomiast Sycamore'owie to prawdziwie unikatowy 
zbiór dziwaków. Gdy obie familie spotykają się, dochodzi do zabawnej kolizji 
dwóch odmiennych stylów życia, filozofii i poglądów. 

Ta adaptacja nagrodzonej Pulitzerem sztuki George'a S. Kaufmana i Mossa Harta 
otrzymała dwie statuetki Oskara - w kategorii najlepszego filmu oraz za reżyserię 
dla Franka Capry.

 
 

PAN SMITH JEDZIE DO WASZYNGTONU:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Sidney Buchman
Zdjęcia: Joseph Walker
Muzyka: Dimitri Tiomkin
Scenografia: Lionel Banks
Na podstawie: opowiadania Lewisa R. Fostera
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1939
Obsada: Harry Carey (Prezydent), Jean Arthur (Clarissa Saunders), James Stewart 
(Jefferson Smith), Claude Rains, Edward Arnold, Guy Kibbee

background image

● Po śmierci jednego z senatorów jego partyjni koledzy szukają kogoś, kto do końca 

kadencji w parlamencie zajmie miejsce zmarłego. Wśród polityków kwitnie 
korupcja, łączą ich podejrzane interesy - wszystkim zależy więc, żeby nowy senator 
był człowiekiem dyspozycyjnym i nie wtykał nosa w nie swoje sprawy. Wybór 
cynicznego szefa partii pana Taylora (Edward Arnold) oraz wpływowego senatora 
Paine'a (Claude Rains) pada na niejakiego Jeffersona Smitha (James Stewart). Smith 
jest prowincjonalnym drużynowym organizacji skautowskiej, młodym entuzjastą 
i patriotą, który przy każdej okazji cytuje z pamięci pisma Jerzego Waszyngtona i 
święcie wierzy w Amerykańskie Marzenie. Starzy wyjadacze ze stolicy są przekonani, 
że nie mający pojęcia o polityce naiwniak będzie w ich rękach bezwolną marionetką. 
Smith jednak ani myśli przymykać oczu na nieetyczne praktyki dygnitarzy; reaguje 
na nie z prawdziwie harcerską surowością. Politycy próbują najpierw skorumpować 
upartego drużynowego, a kiedy ten sposób zawodzi, skompromitować go za pomocą 
spreparowanego skandalu

●  Frank Capra w tym filmie powraca do swego podstawowego wątku zwycięstwa dobra 

nad złem i triumfu prowincji nad stolicą. 

● Jako pupilek James Stewart ucieleśnia przemianę głupkowatego imitatora ptasich 

głosów w orędownika sprawiedliwości. 

● Kongres bezskutecznie protestuje przeciw filmowi.

Tematyka społeczna

Główna rola James Stewart- Oscar za rolę

Waszyngton pokazywany jako centrum świata

Film przesłodzony

Dobry obywatel wierzący w ideały zmienia świat na lepsze

Zwycięstwo dobra nad złem

Triumf prowincji nad stolicą

Komedii satyryczna o spotkaniu naiwnego idealisty z amoralnym światem wielkiej 
polityki 

Pan Smith jedzie do Waszyngtonu otrzymał 11 nominacji do Oscara i statuetkę za 
scenariusz. 

Film ugruntował gwiazdorską pozycję Jamesa Stewarta

Był jedną z pierwszych hollywoodzkich produkcji, w których pojawił się krytyczny 
obraz amerykańskiej demokracji. 

 
 

ARSZENIK I STARE KORONKI:
 

Reżyseria: Frank Capra
Scenariusz: Joseph Kesselring, Julius J. Epstein
Zdjęcia: Sol Polito
Muzyka: Max Steiner
Scenografia: Max Parker
Na podstawie: sztuki Josepha Kesselringa
Produkcja: USA
Rok produkcji: 1944
Gatunek: Czarna Komedia
Obsada: Cary Grant, Edward Everett Horton, Jack Carson, James Gleason, Jean Adair, 
Josephine Hull, Peter Lorre, Priscilla Lane, Raymond Massey

background image

Krytyk teatralny i zarazem pisarz, Mortimer Brewster (genialna kreacja Cary 
Granta) jest zdeklarowanym kawalerem. Do czasu. Poznaje uroczą córkę pastora- 
Elaine. Poznajemy naszych bohaterów właśnie w tym momencie: dążących do 
urzędu, zalegalizować swój związek. Mortimer jest nieco zestresowany i ukrywa 
się za ciemnymi okularami oraz wysoko postawionym kołnierzem prochowca. 
Ślub dochodzi do skutku, mimo jednorazowej ucieczki Mortimera sprzed okienka, 
i nowożeńcy jadą ogłosić wesołą nowinę ciotką cynicznego pisarza, nadzwyczaj 
uroczym paniom. Mortimer nie jest jeszcze świadomy że stres związany ze 
zmianą stanu cywilnego jest niczym, w porównaniu z doznaniami jakie zapewnią 
mu urocze siostry Brewster, gdy ten odkryje ich mały sekret. Otóż znajduje w 
skrzyni sztywnego, starszego jegomościa. Obie panie wyjaśniają mu spokojnie 
(oczywiście po wytłumaczeniu że nie powinien wypytywać tak natarczywie o ich 
prywatne sprawy)że zajmują pomocą starszym, samotnym panom. Zszokowany 
Mortimer stara się im wyjaśnić że nie mogą mordować, czym doprowadza starsze 
panie do łez. Przed nim niebanalne zadanie: jak ukryć prawdę i zachować honor 
rodziny? Nie będzie to łatwe, bo przy okazji musi Elaine wytłumaczyć że podróż 
poślubna należy przełożyć (co czyni dobitnie, mówiąc "Przyjdź jutro" i wynosząc 
ją przed drzwi wejściowe), pilnować aby ciotki nie mordowały choć przed chwilę, 
zatuszować fakt istnienia w piwnicy cmentarza oraz uniknąć śmierci z rąk swego 
brata, Jonathana, który powraca w niefortunny dzień na łono rodziny. Tylko 
podziwiać zaradność Mortimera, zastanawiając się jak on to robi.

Film ma tempo, cięty humor oraz genialny pomysł.

Makabryczna komedia