DaniCollins

SpotkaniewWenezueli

Tłu​ma​cze​nie

Sta​ni​sławTe​kie​li

ROZDZIAŁPIERWSZY

Tif​fa​ny Da​vis uda​wa​ła, że nie wzru​sza​ją jej cięż​kie spoj​rze​nia, któ​re rzu​ci​li jej

bratioj​ciec,gdywe​szładoga​bi​ne​tutegodru​gie​go.Czyż​bynieuży​ławy​star​cza​ją​-
cejilo​ściko​rek​to​ranabli​znach?Cza​semnaj​chęt​niejwy​rzu​ci​ła​bybu​tel​kępłyn​ne​go
beżuwdia​błyikrzyk​nę​ła:„Pro​szę.Takte​razwy​glą​dam.Po​gódź​ciesięztym”.

Alebratura​to​wałjejży​cie,wy​cią​ga​jączpło​ną​ce​gosa​mo​cho​du.Iczułsięwin​ny,

żewogó​lejądonie​gowsa​dził.Obo​jebyliwciążwża​ło​biepojejmężu,ajegonaj​-
lep​szymprzy​ja​cie​lu.Niemia​łosen​susy​paćnatęranęsoli…

Bra​wo,Tiff,grzecz​nadziew​czyn​ka.Wy​duśwresz​cieto,cochceszpo​wie​dzieć.
Po​my​śla​ła,żejużchy​baczasnako​lej​nąwi​zy​tęupsy​chia​try,sko​romówidosie​bie.

Tym​cza​semjejgłę​bo​kiewes​tchnie​niespra​wi​ło,żeobajmęż​czyź​nize​sztyw​nie​li.

‒Tak?–Za​ci​snę​łazębywwą​skimuśmie​chu,pró​bu​jącutrzy​maćroz​chwia​nącier​-

pli​wość.

‒Totynampo​wiedz.Cotojest?–Chri​stianskrzy​żo​wałra​mio​naikiw​nąłgło​wą

w stro​nę du​że​go otwar​te​go pu​dła sto​ją​ce​go na biur​ku ojca. Po​kryw​ka no​si​ła logo
mię​dzy​na​ro​do​wej fir​my ku​rier​skiej, a za​war​tość wy​da​wa​ła się pró​bą po​ślu​bie​nia
kru​kazpa​wiem,przy​go​to​wa​nąprzezwy​py​cha​czazwie​rząt.

‒Boazpiór,októ​repro​si​łeśwze​szłąGwiazd​kę?–Mar​nyżart,ja​sne,ależa​den

zmęż​czyznna​wetniemru​gnął.Pa​trzy​lityl​konaniąza​cie​ka​wie​ni.

‒Bądźpo​waż​na,Tiff‒po​wie​działChri​stian.–Czytoozna​cza,żechceszjed​nak

pójśćdo…?

Ma​ska? Jej my​śli aż się za​ko​tło​wa​ły. Ma​ska ko​ja​rzy​ła jej się je​dy​nie z opa​trun​-

kiem,któ​ryprzezrokmu​sia​łano​sićnatwa​rzypoprze​szcze​pieskó​ry.

‒Niewiem,oczymmó​wisz.
Chłódjejtonuspra​wił,żemęż​czyź​niza​ci​snę​liwar​gi.Dla​cze​gotowszyst​komusi

byćta​kietrud​ne?Na​pię​ciemię​dzyniąaro​dzi​nąna​ra​sta​łowkaż​dejmi​nu​ciekaż​de​-
godo​słow​niednia.

‒Gdzienibywa​szymzda​niemchcęiść?–spy​ta​łatakspo​koj​nie,jaktyl​kopo​tra​fi​-

ła.

‒DoQVir​tus–od​po​wie​działoj​ciec.
Po​trzą​snę​ła gło​wą i wzru​szy​ła ra​mio​na​mi. Czy oni zda​ją so​bie spra​wę, że jest

w trak​cie trans​ak​cji war​tej pięć​set mi​lio​nów do​la​rów? Nie mia​ła wie​le, ale znów
pra​co​wa​ła,pro​wa​dzącmul​ti​mi​lio​no​wąfir​mę.

‒Ry​zardVrban​cic–tłu​ma​czyłChri​stian.–Po​pro​si​li​śmyospo​tka​nieznim.
Ka​wał​kiukła​dan​kiwsko​czy​łynaswo​jemiej​sce.QVir​tusbyłtymmę​skimklu​bem,

októ​rymopo​wia​dałkie​dyśPau​lie.

‒Chce​ciespo​tkaćwład​cęma​rio​ne​teknajed​nejztychsza​lo​nychim​prez?Dla​cze​-

go?Fa​cetjestde​spo​tą.

‒Bre​gno​wiapró​bu​jedo​staćsiędoONZ.Te​razsąde​mo​kra​cją.
Par​sk​nę​łanie​do​wie​rza​ją​co.

‒Całyświatigno​ru​jefakt,żeukradłpie​nią​dzeostat​nie​mudyk​ta​to​ro​wiiku​piłso​-

biepre​zy​den​tu​rę?

‒Le​cząranypowoj​niedo​mo​wej.Mu​sząstwo​rzyćin​fra​struk​tu​rę,któ​rąDa​vis&

Hol​bro​okmogąimza​pew​nić.

‒Ro​zu​miem.Alepocotepod​cho​dy?Za​dzwoń​cieiza​ofe​ruj​ciemuna​szeusłu​gi.
‒Tonieta​kiepro​ste.Naszkrajofi​cjal​nieniena​wią​załjesz​czezBre​gno​wiąsto​-

sun​ków,więcniemo​że​myotwar​cieznimine​go​cjo​wać.Alechce​mybyćpierw​szym
nu​me​remnaichli​ście,gdytesto​sun​kizo​sta​nąna​wią​za​ne.

Prze​wró​ci​łaocza​mi.Po​li​ty​kabyłatakaza​baw​na.
‒Więcusta​wi​li​ściepo​ta​jem​nespo​tka​nie…
‒Tojesz​czenie​po​twier​dzo​ne.Sta​niesięto,gdytamdo​trzesz.
Chri​stianpod​szedłdopu​dłaiwy​jąłznie​gopie​rza​stąza​war​tość.Wła​ści​wiebyło

todośćpięk​ne.Sztu​ka.Mie​szan​kabłę​kit​no​czar​nych,tur​ku​so​wychizło​tychpiórpo​-
kry​wa​ła gór​ną część na czo​le i nad ocza​mi. Z obu stron zwi​sa​ły wstąż​ki, ma​ją​ce
ukryćbli​zny.Nie,nieza​ło​żytego!

‒Wiesz,żedoQVir​tusmoż​nawejśćtyl​kowprze​bra​niu?–spy​tałbrat.–Ma​ska

totwójbi​letwstę​pu.

‒Niemój.
‒Atonibyco?–Od​wró​ciłma​skę,bymo​gładoj​rzećswo​jeimięina​zwi​skowy​tło​-

czo​nenawe​wnętrz​nejstro​niezdo​pi​skiem„IsladeMar​ga​ri​ta,We​ne​zu​ela”.

Pod​nio​sławzrok,kon​fron​tu​jącsięzjegosu​chymspoj​rze​niem,któ​rezda​wa​łosię

mó​wić:Niepo​gar​szajspra​wy.Twójoj​ciecjestpodwiel​kąpre​sją,więcróbgrzecz​-
nie,cokaże.

Nie!‒przy​po​mnia​łaso​bie.Żyłaswo​imży​ciem,niecze​ka​ła,ażsięspeł​niąma​rze​-

nia i ocze​ki​wa​nia in​nych. Wciąż jed​nak, wy​cho​wa​na w du​chu cy​wi​li​zo​wa​nych roz​-
mów,niepo​tra​fi​łabyćcał​ko​wi​ciekrnąbr​na.

‒O,tujestczip–mó​wiłbrat,ob​ra​ca​jącma​skęwrę​kach.–Dzię​kinie​muwie​dzą,

ktowcho​dzi.

‒Niewy​da​jewamsiędziw​ne,żewie​dzie​lina​wet,jakukryćmojebli​zny?–spy​ta​-

ła,si​lącsięnauśmiech.

‒QVir​tusjestzna​nezdys​kre​cjiiochro​nyda​nych–tłu​ma​czyłoj​ciec.–Co​kol​wiek

onaswie​dzą,za​cho​wa​jątodlasie​bie.

Po​my​śla​ła,żetodziw​niena​iw​nyko​men​tarzjaknaczło​wie​ka,któ​rysie​działwpo​-

li​ty​ceibiz​ne​siewy​star​cza​ją​codłu​go,byniewie​rzyćni​ko​muini​cze​mu.

‒Tato,je​ślichceszzo​staćczłon​kiem…
‒Niemogę.–Wy​gła​dziłkra​wat,jed​nazoznakzra​nio​ne​goego.–Je​stempopro​-

stuzasta​rynata​kieim​pre​zy.

‒AChri​stian?
Wzru​szyłra​mio​na​mi.
‒Pau​liewkoń​cutamcho​dził…–za​uwa​ży​ła.
‒Za​ła​twi​łytopie​nią​dzejegoojca.Tychni​g​dyimniebra​ko​wa​ło–tłu​ma​czyłoj​ciec

rodu Da​vi​sów, se​na​tor, ze sła​bo tłu​mio​ną za​wi​ścią w gło​sie. Mu​sia​ło go to zja​dać
żyw​cem, że oj​ciec Pau​lie​go, jego nie​gdyś naj​lep​szy przy​ja​ciel i za​ra​zem ry​wal
owzglę​dymat​kiTif​fa​ny,po​sia​dałcoś,cze​goonniemiałwnad​mia​rze.Niepo​ma​ga​ło
na​wetto,żepanHol​bro​okodnie​daw​nanieżył;mó​wio​no,żezmarłzezgry​zo​typo

wy​pad​ku,któ​ryza​brałmuuko​cha​ne​gosyna.

‒ Kie​dy jesz​cze by​łaś w szpi​ta​lu – do​dał od sie​bie Chri​stian – apli​ko​wa​łem tam

wtwo​imimie​niu,jakotwójpeł​no​moc​nik,aleniedo​sta​łemod​po​wie​dzi.Wi​daćwie​-
dzie​li,żezachwi​lęwyj​dziesziprzej​mieszste​ryDa​vis&Hol​bro​ok.

Tif​fa​ny zdu​si​ła wes​tchnie​nie. Czy ma prze​pra​szać za to, że wzię​ła się za fir​mę,

gdy jako tako się wy​ku​ro​wa​ła? Wpraw​dzie mat​ka po​wta​rza​ła jej, że pro​wa​dze​nie
biz​ne​sujestnie​ko​bie​ce…

‒Niero​zu​miemtego–wy​mam​ro​tałoj​ciec,któ​ryjak​byczy​tałwjejmy​ślach.‒To

byłza​wszemę​skiklub.

Zer​k​nę​łanama​skę,przy​po​mi​na​jącso​biehi​sto​rie,któ​rePau​lieprzy​no​siłzeven​-

tówwQVir​tus.

‒Tobę​dziejed​nowiel​kiepi​jań​stwoior​gia…–wes​tchnę​ła.
‒Towy​da​rze​niebiz​ne​so​we–huk​nąłoj​ciec.
Chri​stianuśmiech​nąłsiędoniejukrad​kiem.
‒ To miej​sce, gdzie eli​ty biz​ne​su mogą się tro​chę wy​lu​zo​wać – wy​ja​śnił. – Ale

prze​cieżwie​leumówza​my​kasięuści​skiemdło​nipo​nadmar​ti​ni.

Ta​aak…Wie​dzia​łado​brze,jaktodzia​ła.Żonyicór​kista​łyzbokuwper​łachiob​-

ca​sach,pla​nu​jącpik​niknaDzieńNie​pod​le​gło​ści,aichmę​żo​wieioj​co​wiespi​sko​wa​-
li,jakzbićjesz​czewięk​szefor​tu​nyniżte,któ​rejużmie​li.Jejza​rę​czy​nyzPau​liem
byłyne​go​cjo​wa​nemię​dzysiód​mymadzie​wią​tymdoł​kiemtu​tej​sze​gopolagol​fo​we​-
go…

‒Towszyst​kobar​dzoin​te​re​su​ją​ce–od​po​wie​dzia​łapochwi​li,choćtakna​praw​dę

niein​te​re​so​wa​łojejtoanitro​chę.–Alemampil​nąro​bo​tę.Mu​si​cieso​bieztympo​-
ra​dzićsami.

‒Tif​fa​ny!
Su​ro​wytongło​suojcaspra​wił,żeod​ru​cho​wonie​malsta​nę​łanabacz​ność.
‒Tak?
‒Nasiprzy​ja​cie​lewkon​gre​sieli​cząnado​brekon​tak​tyzBre​gno​wią.Po​trze​bu​ję

tychprzy​jaź​ni.

Boli​czy​łysięwko​lej​nychwy​bo​rach.Dla​cze​goza​wszetyl​kotomu​sia​łobyćważ​-

ne?

‒ Nie wiem, cze​go ode mnie ocze​ku​jesz. Mam za​chwa​lać na​sze usłu​gi w stro​ju

showgirl?Ktobytopo​trak​to​wałse​rio?Noalebezma​skitakczyina​czejniepój​dę–
do​da​ła,po​ka​zu​jącnamiej​sce,wktó​rymzre​kon​stru​owa​nojejuchoiwsta​wio​noim​-
plantko​ścipo​licz​ko​wej.Oj​ciecwzdry​gnąłsięiod​wró​ciłwzrok.Toza​bo​la​łobar​dziej
niżmie​sią​cewy​ciaodranpopo​pa​rze​niach.

‒Możemogęiśćjakotwójpart​ner?–za​pro​po​no​wałChri​stian.–Niewiem,czy

człon​ko​wiemogąprzy​pro​wa​dzaćoso​byto​wa​rzy​szą​ce,ale…

Mamza​braćbra​tajaknabalma​tu​ral​ny?Ażtakźlezemną?
‒ Za​bierz mnie i nie bę​dziesz mu​sia​ła opusz​czać swo​je​go po​ko​ju aż do koń​ca –

obie​całChris.

‒Po​ko​ju?
‒ No, to trzy​dnio​wa im​pre​za – tłu​ma​czył. ‒ Przy​jeż​dża​my o za​cho​dzie słoń​ca

wpią​tekizo​sta​je​mydonie​dziel​ne​gopo​po​łu​dnia.

Jesz​czeprzezchwi​lęza​sta​na​wia​łasię,choćwgłę​bidu​chazna​łajużod​po​wiedź.

Niemia​łaprze​cieżin​nejro​dzi​nypozanimi.

‒Do​brze–po​wie​dzia​ławkoń​cu.–Alebędęno​sićtęma​skęcałyczas.Niechcę,

żebysięga​pi​linamojebli​zny.

‒Ztegocowiem,wszy​scyno​sząma​skicałyczas–po​wie​działChris,pra​wiepod​-

ska​ku​jączra​do​ści.

‒Będęwmoimbiu​rze–wy​mam​ro​ta​ła.

Ry​zard Vrban​cic wy​szedł po tra​pie na keję ma​ri​ny na we​ne​zu​el​skim wy​brze​żu.

Wszedł po schod​kach na po​ziom po​bli​skie​go bul​wa​ru, gdzie obej​rzał się, by raz
jesz​czespoj​rzećnapre​zen​tu​ją​cysięoka​za​lenatlepur​pu​ro​we​gonie​baswójświe​żo
za​ku​pio​ny ka​ta​ma​ran. Za chwi​lę za​pad​nie noc, więc do​brze by było w plą​ta​ni​nie
por​to​wychuli​czekod​na​leźćzadniadro​gędoQVir​tus;zwłasz​czażepoza​mknię​ciu
klu​buniktsiętamjużniedo​sta​nie.Nibypo​wi​nienznaćtędro​gęnapa​mięć…

‒Cie​szy​mysię,wi​dzącpanapo​now​nie,Rap​to​rze–usły​szałmiłyko​bie​cygłos,gdy

tyl​ko mi​nął do​brze za​ka​mu​flo​wa​ny wy​kry​wacz me​ta​li, któ​ry od​czy​tał czip w jego
ma​sce.–Mogęod​pro​wa​dzićpanadopo​ko​ju?

Ho​stes​sa w czer​wo​nej suk​ni była na​praw​dę pięk​nym stwo​rze​niem, ale był zbyt

po​waż​nymbiz​nes​me​nem,byan​ga​żo​waćsięwprzy​go​dyzho​stes​sa​mi.Awswo​ich
sfe​rach ja​koś od ty​go​dni nie mógł so​bie zna​leźć ko​chan​ki. Ostat​nia na​rze​ka​ła, że
spę​dzawię​cejcza​suwpra​cyniżznią,więcpo​szu​ka​łaso​biein​ne​go,aje​dy​nąponiej
pa​miąt​kąbyłyprzy​cho​dzą​ceko​lej​nera​chun​kizaspaiza​ku​py–nie​maltakwy​so​kie
jakjegofru​stra​cjasek​su​al​na.Nodo​brze,po​wta​rzałso​bie,musisięuzbro​ićwcier​-
pli​wość.Sy​tu​acjawkrót​cesiępo​pra​wi.

‒Mapanproś​bęospo​tka​nieodŻe​la​zne​goMo​ty​la–mó​wi​łaczer​wo​napięk​ność.

‒Mamtopo​twier​dzić?

‒Toko​bie​ta?–spy​tał.
‒Niepo​sia​damin​for​ma​cjiopłcina​szychklien​tów,sir.
Notak…Na​wetje​śliwie​dzia​ła,niepo​wie.
‒ Nie ma in​nych wia​do​mo​ści? – Li​czył na od​zew mię​dzy​na​ro​do​wych in​sty​tu​cji

wzwiąz​kuzjegope​ty​cjądoONZ.

‒Nie​ste​ty.Czypanchciał​bymożecośko​muśprze​ka​zać?
Cho​le​ra.Przy​byłtu,li​cząc,żenanie​gocze​ka​ją.Alenaj​wy​raź​niejzmu​sza​ligodo

grynaichwa​run​kach.

‒Nie,niete​raz‒od​po​wie​dział.–Zresz​tą,po​ra​dzęso​bie.–Ski​nąłgło​wąwstro​-

nęta​ble​tu.

‒Wszel​kiein​for​ma​cjebę​dzie​mywy​sy​łaćnapanasmar​twatch.Pro​szędaćznać,

gdy​bypo​trze​bo​wałpancze​go​kol​wiek–mó​wi​ła,otwie​ra​jącprzednimdrzwiapar​ta​-
men​tu.

Usiadłwy​god​niewfo​te​lu,byprzezchwi​lępo​my​śleć.Za​sta​no​wiłsię,czymawpo​-

ko​juwszyst​ko,cowcze​śniejza​mó​wił,aleZeusbyłprze​cieżpodtymwzglę​demnie​-
za​wod​ny.

Po kwa​dran​sie zszedł do ho​te​lo​we​go pubu, gdzie zo​ba​czył oko​ło trzy​dziest​ki

osób,wwięk​szo​ścimęż​czyznwsmo​kin​gachima​skach.Sta​liwoto​cze​niupięk​nych
ho​stessubra​nychwro​bio​nenaza​mó​wie​nieczer​wo​nesuk​nie.Przy​jąłdrin​kapo​wi​-
tal​ne​go–rumnalo​dziezodro​bi​nąli​mon​kiicu​kremnaran​cieszklan​ki.Spoj​rzałna

ze​ga​rek. Na jego czwar​tej go​dzi​nie, jak in​for​mo​wa​ło zbio​ro​wi​sko kro​pek na wy​-
świe​tla​czu,wma​łejgrup​cemęż​czyznstałŻe​la​znyMo​tyl.

Nie miał po​ję​cia, skąd Zeus brał te nie​do​rzecz​ne pseu​do​ni​my, ale mu​siał przy​-

znać,żeRap​tor,czy​lipoła​ci​nie„łow​ca”,„dra​pież​ca”,pa​su​jedonie​gojakulał:dra​-
pież​ność była jego sty​lem w biz​ne​sie, a poza tym ko​ści paru przed​sta​wi​cie​li tego
ga​tun​kudi​no​zau​rówzna​le​zio​norów​nieżwjegoro​dzin​nejBre​gno​wii.

Ob​ser​wu​jąc gru​pę sto​ją​cych, za​sta​na​wiał się, kto był jego kon​tak​tem. Ale i tak

prze​cież nie za​cznie z nim roz​mo​wy przy lu​dziach, sko​ro miał ją za​pla​no​wa​ną na
pry​wat​ną se​sję na​stęp​ne​go dnia. Po​cze​kał, aż zna​lazł się poza za​się​giem ze​bra​-
nych,wsaliha​zar​do​wej,ido​pie​rotuupu​blicz​niłswo​jątoż​sa​mośćklik​nię​ciemnaze​-
gar​ku.Nie​malwtejsa​mejse​kun​dziedo​stałza​pro​sze​niedosto​li​kazblac​kjac​kiem.

ROZDZIAŁDRUGI

Tif​fa​nyuda​łosięwejść,alebram​kanieprze​pu​ści​łaChri​stia​na.
‒Idźizróbcoś!–sy​czałpo​iry​to​wa​ny.
Pochwi​libyłajużwśrod​ku,aprzedniąstałuwo​dzi​ciel​skiste​ward,któ​ryprzed​-

sta​wiłsięjakoJu​lio.

A ona, nie​gdyś do​świad​czo​na by​wal​czy​ni sa​lo​nów, za​nie​mó​wi​ła. Mi​nę​ły po​nad

dwa lata, od​kąd owdo​wia​ła w dzień swo​je​go ślu​bu; na​wet bez blizn był​by to zły
omen.Męż​czyź​niuni​ka​lijej,niedzwo​ni​li,nieza​pra​sza​linarand​ki.Aprzyprzy​pad​-
ko​wychspo​tka​niachrzad​kopa​trzy​lijejwoczy,od​ru​cho​wood​wra​ca​jącwzrok.

‒ Wi​dzę, że to pani pierw​sza wi​zy​ta u nas – mó​wił przy​stoj​ny mło​dzie​niec po

szyb​kimzer​k​nię​ciuwta​blet.–Pro​szęiśćzamną.

‒Aletamcze​kamójbrat.Możemupanza​ła​twićma​skę?Alboja​kośgowpro​wa​-

dzić?

‒ Wy​ślę za​py​ta​nie do Zeu​sa, ale drzwi za​my​ka​ją się za parę mi​nut. Gdy się za​-

mkną,nikttujużniewej​dzieanistądniewyj​dzie.

Za​mknąich?Prze​stra​szo​napró​bo​wa​ławy​słaćese​mesdoChri​stia​na,aleJu​liopo​-

in​for​mo​wałją,żeze​wnętrz​nasiećko​mór​ko​wajestnate​re​nieklu​buod​cię​ta.

‒Niedasiętuza​dzwo​nićaninicwy​słaćpozaklub.Alepro​szęsięniemar​twić,

ochro​nazlo​ka​li​zu​jepanibra​taiprzed​sta​wido​stęp​nemuopcje–za​pew​niłJu​lio,po
czymwy​tłu​ma​czył,żeje​ślijejproś​baospo​tka​niezo​sta​nieprzy​ję​ta,czasimiej​sce
zo​sta​nąwy​sła​nenaklu​bo​we​gosmar​twat​cha.

‒Gdziemyje​ste​śmy?–za​py​ta​ła,gdyJu​liopo​bie​rałjejod​ciskkciu​ka,któ​rymmia​-

łaotwie​raćswójpo​kój.‒Wkra​te​rzewul​ka​nu?

‒Nie,alepró​bu​je​mytakizdo​być–od​po​wie​działJu​liośmier​tel​niepo​waż​nie.–Po​-

win​na pani no​sić swój ze​ga​rek pod​czas ca​łe​go po​by​tu. Daje in​for​ma​cje nie tyl​ko
ogo​dzi​nie.Po​ka​zaćpani?

Wia​do​mość,żespo​tka​niezdyk​ta​to​remBre​gno​wiiniejestwca​lepew​ne,przy​nio​-

sła jej ulgę. Je​śli to on od​rzu​ci pro​po​zy​cję, nie bę​dzie to jej wina. Li​czy​ła jed​nak
wciąż,żebra​tuudasiędo​staćdośrod​kaisamsiętymzaj​mie.Wy​pchnę​łaJu​liazpo​-
ko​ju,pro​sząc,bydalijejznać,jaktyl​kobę​dziewia​do​mocośwkwe​stiiChri​stia​na.

Apar​ta​ment był oazą zdol​ną uko​ić ner​wy. Zwłasz​cza że, jak za​po​wie​dział Ju​lio,

ubra​niazna​le​zio​newsza​fiemoż​nabyłoza​braćzesobą,adys​kret​nemet​kinasuk​-
niach in​for​mo​wa​ły, że po​cho​dzą one od naj​lep​szych de​si​gne​rów z RPA, wszyst​kie
wolśnie​wa​ją​cychko​lo​rachiznie​sa​mo​wi​tychma​te​ria​łów.Nie​któ​rebyłybezra​mią​-
czekipod​kre​śla​łyjejfi​gu​rę,za​kry​wa​jącjed​no​cze​śniebli​zny.

No nic, po​my​śla​ła, do​sta​ła od losu pre​zent: może przez parę dni po​pra​co​wać

wspo​ko​ju.Tyl​koże…jaknibymapra​co​waćbezdo​stę​pudowi-fi.Usia​dłabez​rad​-
niewfo​te​lu.Zdołu,przezotwar​tefran​cu​skiedrzwi,do​la​ty​wa​łagra​nanażywomu​-
zy​kaca​lyp​so.Przy​po​mnia​łaso​bie,żeuwiel​biatań​czyć.

Za​pa​dłacał​ko​wi​taciem​ność,więcwśli​zgnę​łasięwcie​niezapa​prot​ka​miwdo​ni​-

cach, pa​trząc tę​sk​nie na przy​ję​cie po​ni​żej i czu​jąc się jak Au​drey Hep​burn w sta​-
rychczar​no-bia​łychfil​mach.Tambyłtakwspa​nia​łyświat.Lśnie​niewodyba​se​nuod​-
bi​ja​ło się w lo​do​wych rzeź​bach usta​wio​nych na bu​fe​tach. Kel​ne​rzy żon​glo​wa​li
otwar​ty​mi bu​tel​ka​mi, uzu​peł​nia​jąc bra​ki w kie​lisz​kach go​ści, pod​czas gdy ko​bie​ty
wczer​wo​nychsuk​niachtań​czy​łycza-częzmęż​czy​zna​miwsmo​kin​gachima​skach.

Po​trze​bu​jęno​wejtwa​rzy,po​my​śla​łakwa​śno,alena​wetwiel​kispa​dekpomężunie

byłwsta​nieku​pićcudu.Spoj​rza​łanamiej​sce,gdziepo​wie​si​łanakrze​śleswo​jąma​-
skę. Po​mi​mo nie​po​ko​ju z po​wo​du nie​bec​no​ści bra​ta, za ma​ską czu​ła się cu​dow​nie
ano​ni​mo​waiwmia​rębez​piecz​na:kie​dyszłaprzezlob​byiholdoswe​goapar​ta​men​-
tu,niktsięnaniąniega​pił.Wy​glą​da​łado​kład​nietakjakinni.

Hm.Tozna​czy​ło,żeniemusiwy​sia​dy​waćtujakRosz​pun​ka,za​mknię​tawwie​ży

przedpraw​dzi​wymświa​tem.Prze​cieżwy​star​czy,żezej​dzienadół.Zser​cembi​ją​-
cymzpod​nie​ce​niaitrwo​giprze​su​nę​łapal​ca​miposuk​niachwgar​de​ro​bie.Je​dwab​-
nakre​pawko​lo​rzeka​ra​ib​skie​gobłę​ki​tuod​sło​ni​ła​byjejzdro​wąpra​wąnogę,alenie
takwy​so​ko,byuka​zaćmiej​sca,skądpo​bra​noprze​szcze​py.

Sto​jącsa​mot​niewpo​ko​ju,pod​nio​słasuk​nię,poczymod​wa​ży​łasięjąprzy​mie​rzyć.

Kim​kol​wiek był ten cały Zeus, na pew​no wie​dział, jak ubrać ko​bie​tę. Zwłasz​cza
taką,któ​ramadoukry​ciapew​nede​fek​ty.Po​je​dyn​czyrę​kawzsu​wałsiępora​mie​niu,
by za​koń​czyć się pę​tel​ką, któ​ra obej​mo​wa​ła środ​ko​wy pa​lec. Gor​set przy​le​gał do
ta​lii,uwy​dat​nia​jącpier​si,któ​rebyłyjejnaj​więk​szymatu​tem.Mu​sia​łaprzy​znać,że
wtymstro​jupo​czu​łasiębo​sko.Gdyza​pię​łazna​le​zio​newpo​ko​ju,ide​al​niedo​pa​so​-
wa​ne do jej stóp buty, któ​re były się​ga​ją​cy​mi nie​mal do nie​ba szpil​ka​mi z pa​ro​ma
ko​kie​te​ryj​ny​mi błę​kit​no-zie​lo​ny​mi pa​ska​mi, po​czu​ła się, jak​by przy​tu​la​ła do sie​bie
daw​nychprzy​ja​ciół.Nie​malza​łka​ła.

Gdyspodprzy​mknię​tychpo​wiekspoj​rza​łanaswo​jeod​bi​cie,zo​ba​czy​ładaw​nąsie​-

bie.Cześć,Tiff.Miłocięznówspo​tkać.Naj​wyż​szyczas.

Ma​ki​jażnieza​sła​niałcał​ko​wi​cieblizn,nicniemo​głotegouczy​nić,alespra​wia​ło

jej przy​jem​ność prze​cho​dze​nie ca​łe​go sta​re​go ry​tu​ału po ko​rek​to​rze i po​świę​ci​ła
czas,bypo​ma​lo​waćsięcie​nia​miiey​eli​ne​rem,ro​biącpeł​nyma​ki​jaż..Gdyna​krę​ca​ła
swo​je blond wło​sy na lo​ków​kę, była tak za​tra​co​na w sta​rych do​brych cza​sach, że
zła​pa​łasięnamy​śli:Cie​ka​we,conatopo​wiePau​lie.

Alewte​dywła​śnielo​ków​kado​tknę​łapo​licz​kawmiej​scupo​zba​wio​nymja​kie​go​kol​-

wiek czu​cia. Nie je​steś już Kop​ciusz​kiem, pa​mię​tasz? Je​steś brzyd​ką sio​strą. Nie
wra​cajnaprzy​ję​cie.

Ze​bra​łagór​nąpo​ło​węwło​sównadczo​łemiza​mon​to​wa​łama​skęnamiej​scu,po​-

tempo​zwo​li​łaluź​nymlo​komopaśćiza​sło​nićpa​sekoka​la​ją​cyjejgło​wę.Za​uwa​ży​ła,
żema​skalek​koprzy​le​gadotwa​rzy,niewrzy​nasięiniespra​wia,żeczu​jesięuwię​-
zio​nawcie​le,któ​rewijesięjakwago​nii.Osła​nia​łalewąpo​ło​wętwa​rzy,apió​raza​-
aran​żo​wa​newo​kółoczuda​wa​łyilu​zjęprze​sad​niedłu​gichrzęs,któ​reod​su​wa​łysię
wstro​nęczo​łaili​niiwło​sów.Byłateżle​ciut​kajakpiór​ko.

Spoj​rza​ła na sie​bie w lu​strze i po​czu​ła się pięk​na. Po uma​lo​wa​niu ust ko​ra​lo​wą

szmin​kąprzy​ła​pa​łasięna​wetnauśmie​chu.Za​ło​ży​łacięż​kize​ga​rek,któ​ryiden​ty​fi​-
ko​wałjąjakoŻe​la​zne​goMo​ty​la.Ru​szy​łalek​kimkro​kiemnadół.

Ry​zard mógł śmia​ło pić z naj​lep​szy​mi z nich. Spę​dził znacz​ną część dzie​ciń​stwa

wMo​na​chium,uda​łomusięza​li​czyćwin​ni​ceFran​cjiiWłochiżyłprzezja​kiśczas
wRo​sji,gdzieprzyj​ściebezbu​tel​kiwód​kinaim​pre​zębyłoob​ra​ządlago​spo​da​rza.
Byłnatylezmę​czo​ny,żemo​głogotozwa​lićznóg,alepókicowy​piłtyl​kotyle,by
po​czućsięod​prę​żo​nyigłod​ny.Kasz​mi​ro​wabry​zaiza​pachpla​ży,ana​na​saipie​czo​-
nejświ​nipo​bu​dzi​łyjegogłód–wszyst​kiejegoape​ty​ty.Ro​ze​brałwmy​ślinaj​bliż​szą
ho​stes​sę i roz​wa​żał po​dej​ście do któ​rejś z ba​wią​cych się tu ko​biet, na​wet je​śli
gdzieśobokznaj​do​wałsięjejmał​żo​nek.

Naba​se​nieuło​żo​noszkla​nepa​ne​le,zmie​nia​jącgowpar​kiet,któ​rylśniłko​lo​ro​wy​-

miświa​teł​ka​mipodsto​pa​mi tań​czą​cych.Lu​dzieba​wi​lisię cu​dow​nie,aze​spółgrał
szyb​ką sal​sę z ele​men​ta​mi rapu. Jed​nak spoj​rze​nie per​ku​si​sty skie​ro​wa​ne było
w lewo, a wy​raz jego mę​skiej twa​rzy wy​ra​żał fa​scy​na​cję. Ry​zard po​dą​żył za jego
wzro​kiemicałyza​trząsłsięzpod​nie​ce​nia.Da​le​kozaświa​tła​miba​se​nu,wroguza​-
gra​co​nymbu​fe​temilo​do​wąrzeź​bą,ja​kaśko​bie​tako​ły​sa​łasięni​czymko​bra,przy​-
cią​ga​jącokohip​no​ty​zu​ją​cy​miru​cha​miide​al​niezgra​ny​mizmu​zy​ką.Roz​cza​pie​rzo​ne
dło​niezsu​wa​łysięzmy​sło​wopocie​le,bio​draak​cen​to​wa​łyrytm.

Ob​ró​ci​łasię.Ruchwzbu​rzyłjejlokini​czymspód​ni​cę,za​nimwy​su​nę​łanogęiza​ko​-

ły​sa​łasięlek​ko.Wy​gię​ciekrę​go​słu​pado​się​głoteżbio​deriotoznówpo​ru​sza​łasię
zmy​sło​wo.Ry​zardod​sta​wiłdrin​kairu​szyłwjejstro​nę.Niepo​tra​fiłpo​wie​dzieć,czy
ko​bie​ta była tu z kimś, ale to nie mia​ło zna​cze​nia. Tu i te​raz, na par​kie​cie, była
sama…

Chwy​ciłjąwta​liiiwy​ko​rzy​stałza​szo​ko​wa​neode​pchnię​ciejejdło​ninaswo​ichra​-

mio​nach,bywy​mu​sićswo​jepro​wa​dze​nie,wkra​cza​jącwjejprze​strzeń,po​temod​su​-
wa​jącsięiprzy​cią​ga​jącjądosie​bie.Gdyru​szyłkuniejkro​kiemcza-czy,od​zy​ska​ła
zmy​sły,po​wta​rza​jąckrokzutkwio​nymwnie​gowzro​kiem.Niemógłokre​ślić,ja​kie​-
goko​lo​rusąjejoczy–byłonatozamałoświa​tła,azresz​tąpie​rza​stama​skaod​sła​-
nia​łaoczyje​dy​niejakodwalśnią​cepunk​ci​ki.Zdo​łałjed​nakdo​strzecwtychoczach
wa​ha​nie:za​sta​na​wia​łasię,czygoprzy​jąć.

Po​czuład​re​na​li​nęnamyślowy​zwa​niu.Poparuszyb​kichkro​kachob​ró​ciłjąwpół​-

ob​ro​cie,ła​piączanad​garst​ki,zktó​rychje​denbyłnagi,adru​giodzia​nywje​dwab,
i po​dzi​wiał gołe ko​la​no wy​sta​ją​ce z roz​cię​cia spód​ni​cy. Jak tylu męż​czyzn na sali
mo​głojąprze​ga​pić?Byłaprze​cieżzja​wi​sko​wa!Uniósłdłońzajejgło​wę,ob​ró​ciłją
iprzy​cią​gnąłple​ca​midoswo​jejpier​si.Jejpo​ślad​ki–gład​kie,twar​de,okrą​glut​kie–
przy​ci​snę​łysiędojegoko​la​na.Zgiąłjąprzedsobą,wsu​nąłtwarzwjejwło​syiwziął
od​dech,po​tempod​dałsięjejna​ci​sko​wi,bysięwy​pro​sto​wać,ido​pa​so​wałko​ły​sa​nie
swo​ichbio​derdojej.

Ser​ceTif​fa​nybiłotakszyb​ko,żemy​śla​ła,żewy​sko​czyjejzpier​si.Chwi​lętemu

byłalek​kopod​pi​ta,za​tra​co​nawra​do​ścisa​mot​ne​gotań​cze​niasal​sy.Te​razkon​tro​lę
nadniąprze​jąłnie​zna​jo​my.Iro​biłto,niedasięukryć,do​brze.Przy​cią​gnąłjądosie​-
bie jak w wal​cu, a po​tem szyb​ko prze​su​wał się tak, że sty​ka​li się te​raz bo​ka​mi:
lewy,pra​wy,lewy…Wy​rzu​ca​łanogęzakaż​dymra​zem,zdzi​wio​na,jakła​twoprzy​po​-
mi​naso​biekro​ki.Męż​czy​znatym​cza​semprze​su​nąłjąpo​wo​lizaswo​imiple​ca​mi,ła​-
piąc jej dłoń z dru​giej stro​ny. Ode​pchnął ją do ko​lej​ne​go kro​ku, kła​dąc jej dłoń na
swo​jejpo​ty​li​cyiro​biąctosamozeswo​ją.Parękro​kówwtyłibylite​razpo​łą​cze​ni
wy​cią​gnię​ty​mira​mio​na​mijed​nejręki,poczymob​ró​ciłją,przy​cią​ga​jącdopier​si.

Za​trzy​małsię.
Rytmcon​gipul​so​wałwniej,gdyprze​su​nąłdłoń​mipojejbo​kach.Niepo​wstrzy​ma​-

łago‒tobyłozbytcu​dow​ne.Opusz​kijegopal​cówmu​snę​łyskrajjejpier​si,prze​su​-
nę​łysiępona​pię​tychmię​śniachta​liiizła​pa​łybio​dra,bypchnąćjeko​ły​szą​cymru​-
chem,któ​rypo​wtó​rzyłzkro​czemprzy​ci​śnię​tymdojejpo​ślad​ków.Prze​szy​łajązmy​-
sło​waprzy​jem​ność.Niktjejjużodtakdaw​naniedo​ty​kał!Potakdłu​gimcza​sieby​-
ciaobo​jęt​nąsek​su​al​nieznówczu​łasięko​bie​tą,żywą,zdol​nąuwieśćiku​sićmęż​czy​-
znę!Przy​su​nę​ładonie​gobio​dra,rzu​ca​jącmuszyb​kiespoj​rze​nie.

Kie​dyś,paręlattemuucho​dzi​łazaflir​cia​ręipew​nietakątro​chębyła,tyleżemia​-

łapo​czu​ciebez​pie​czeń​stwawy​ni​ka​ją​ceześwia​do​mo​ści,żeprze​cieżwszy​scywie​-
dzą,żejestza​rę​czo​na.Mo​głaflir​to​waćbezkon​se​kwen​cji,cie​szyćsięmę​skąuwa​gą
bezpo​czu​ciaza​gro​że​nia.Aletecza​symi​nę​ły,wy​da​wa​łosię,bez​pow​rot​nie.Ite​raz
oto… Prze​su​nę​ła wol​ną dło​nią mię​dzy pier​sia​mi do szyi, od​ru​cho​wo wy​pię​ła pierś
iwtaktmu​zy​kiwy​gię​łasiędotyłu.

Od​sło​niłdzi​kozęby,na copo​zwa​la​łajegoma​ska, ma​ją​cachy​baprzy​po​mi​naćpi​-

rac​ką‒wczer​nizezło​tąob​wód​kąiskrzy​dła​minaskro​niach–tyleżenano​siewy​-
raź​nieza​gi​na​łasię,su​ge​ru​jącja​kie​gośdra​pież​ne​gopta​ka.

Łow​cy.
Aonabyłazwie​rzy​ną.
Ser​cejejga​lo​po​wa​ło.Chcia​łabyćpo​żą​da​na,aleza​ra​zembałasiępo​śli​zgnię​cia.

Roz​sta​wi​łanogiipo​zwo​li​łako​la​nomsięroz​luź​nić.Roz​cię​ciespód​ni​cyuka​za​łonogę,
cowy​ko​rzy​sta​ła,ry​su​jącbio​dra​miósem​kę–chwa​lącsięswymcia​łemiku​szącgo
po​włó​czy​stymryt​mem.Po​sta​wiłsto​pęmię​dzyjejno​ga​mi,ota​cza​jącjąbezdo​ty​ka​-
nia,zdłoń​miunie​sio​ny​mi,jak​byab​sor​bo​wałjejaurę.Dusz​netro​pi​kal​nepo​wie​trze
nio​sło za​pach ostrej mę​skiej wody ko​loń​skiej. Tif​fa​ny się​gnę​ła dłoń​mi i po​gła​dzi​ła
jegotwar​dera​mio​na,poczympo​ło​ży​łajenabo​kachjegowil​got​nejszyi,przy​su​wa​-
jącsiębli​żejtak,żetań​czy​lite​razwprzódiwtył,ko​ły​szącsięwtaktmu​zy​ki,ocie​-
ra​jąccia​ła​mi.

Po​ło​żyłswedużedło​nienajejło​pat​kachizsu​nąłświa​do​miewza​łomple​ców,po

czympo​siadłnimijejbio​dra.Jegopo​waż​ny,su​ro​wywzrokspo​tkałsięzjejspoj​rze​-
niem,apochwi​liTif​fa​nypo​czu​łanaswo​imcie​lejegotwar​dąmę​skość.Za​la​łająfala
po​żą​da​nia ‒ nie, nie ja​kieś ni​kłe za​in​te​re​so​wa​nie, któ​re czu​ła i w prze​szło​ści, ale
praw​dzi​wy wo​do​spad pa​sji, któ​ry spra​wił, że człon​ki mia​ła te​raz jak z oło​wiu,
abrzuchwy​peł​ni​łosek​sow​necie​pło.Sta​łasięna​gleświa​do​maswo​ichsferero​gen​-
nych.Jejpier​sista​łysiętkli​we,asut​kistward​nia​łyisięuwi​docz​ni​ły.

Jak​byświa​domtychzmianwjejcie​lemęż​czy​znaprzy​su​nąłsięipo​chy​liłnadnią.

Od​su​nę​łagło​wę,aontym​cza​semprze​rzu​ciłcię​żarjejcia​łanaswo​jeudo.Jegonos
mu​snąłjejpo​li​czek,po​temoboj​czyk,ustaprze​su​nę​łysięmię​dzyjejpier​sia​mi.Po​wo​-
lipo​sta​wiłjązpo​wro​temizni​żyłustatakbli​sko,żedo​tknąłjejroz​chy​lo​nychwarg.
Po​wta​rza​łaso​biewroz​ko​ła​ta​nymodemo​cjimó​zgu,żeprze​cieżgoniezna,alejej
usta były spierzch​nię​te jak pia​sek pu​sty​ni, de​spe​rac​ko pra​gną​cy desz​czu jego
warg…

Nanie​bieeks​plo​do​wałgrzmot.
Otrzą​snę​łasięiod​kry​ła,żetulisiędojegopier​si,aonobej​mu​jejąmoc​nora​mio​-

na​mi,jed​nądłońtrzy​ma​jącztyłujejgło​wy,wpló​tł​szyspię​tepal​cewjejwło​sy.Prze​-

krzy​wi​ła się jej ma​ska, wrzy​na​jąc się w skroń. Pod po​licz​kiem czu​ła, jak wali mu
ser​ce.Od​gło​syfa​jer​wer​kówstłu​mi​łyjejci​chyjękroz​ko​szy.

Lu​dzieza​czę​liwcho​dzićwichprze​strzeń,więcpo​pro​wa​dziłjązdalaodtłu​mu,do

rogukołoprze​pie​rze​nia,gdziescho​wa​lisięwal​ko​wie.Tu,nie​sie​nichwi​lą,sta​lisię
jed​no​ścią,onaiównie​zna​jo​my.Jegoręcewy​lą​do​wa​łynajejdło​niach,zra​zunie​win​-
nie, ale gdy po chwi​li ujął w nie jej pier​si, Tif​fa​ny od​waż​nie i świa​do​mie za​rzu​ci​ła
mura​mio​nanaszy​ję,roz​ko​szu​jącsięna​ci​skiemjegodło​niina​pię​ciemswo​ichsut​-
ków.Prze​chy​li​łagło​węwbok,od​wró​ci​łająiunio​słatwarz,za​pra​sza​jącgodopo​ca​-
łun​kuroz​chy​lo​ny​miwar​ga​mi.Po​chy​liłsiębezwa​ha​niaipo​ca​ło​wałjądzi​kimpo​ca​-
łun​kiemzgłod​nia​łe​go,wy​posz​czo​ne​gosam​ca,nieprze​ry​wa​jącpiesz​czotpier​si,gdy
brałwpo​sia​da​niejejwar​gi.

Wplo​tłapal​cewjegowło​sy,wi​ta​jącjegoję​zykwła​snym,ajejwa​ha​niestop​nio​wo

to​nę​łowfaliczy​ste​gopo​żą​da​nia.NiebyłajużtąTif​fa​ny,któ​rązna​ła.Nietąobec​ną
i rów​nież nie tą wcze​śniej​szą. Dzi​siaj była po pro​stu ko​bie​tą, czy​stą ko​bie​co​ścią.
Iniemy​śla​łaoni​kimanioni​czym,pozatymmęż​czy​zną.Nieob​cho​dzi​łojej,żego
niezna.OnaiPau​lieteżsięwkoń​cuniezna​li,niewsen​siebi​blij​nymprzy​naj​mniej.
Niespa​łaznimni​g​dyanizżad​nymin​nymmęż​czy​zną.

Nie,żebyniechcia​ła.Przezcałelatachcia​łaza​znaćsek​su​al​nejbli​sko​ści.Moc​na

mę​skarękaprze​su​nę​łapojejpod​brzu​szuiwśli​zgnę​łanaszczytuda.Po​temza​tań​-
czył pal​ca​mi po​nad roz​cię​ciem jej spód​ni​cy i mu​sia​ła prze​rwać po​ca​łu​nek, żeby
wcią​gnąć po​wie​trze, gdy prze​su​wał pal​ce po na​gim cie​le do wraż​li​wej skó​ry
uszczy​tujejnogi.

Za​mar​ła.
Jegora​mięnajejpier​sistę​ża​ło,adłońnachwi​lęza​wa​ha​łasię,za​nimznówza​czął

jąpie​ścić,ru​chemlek​kim,alesta​now​czym.Jęk​nę​łatę​sk​nieiza​drża​łaprzy​zwa​la​ją​-
co.Błyskświa​tłaroz​świe​tliłnie​bo,ajegodo​tykprze​su​nąłsiędojejcen​trum,eks​-
plo​ru​jąc sa​ty​nę i ko​ron​kę, któ​re były wil​got​ne od ocze​ki​wa​nia. Nie mo​gła się po​-
wstrzy​maćina​kry​łajegodłońswo​ją,przy​trzy​mu​jącjegodo​tyktam,gdzienaj​bar​-
dziejpra​gnę​ła.Za​mknę​łaoczyiopar​łagło​węnajegora​mie​niu.Czytomoż​li​we,że
onaTif​fa​ny,wtymmo​men​cieocie​rasięonie​zna​jo​me​gomęż​czy​znę,niedba​jącna​-
wetoto,żesąwmiej​scupu​blicz​nym?

Za​cząłod​su​waćrękę,więcod​wró​ci​łagło​wę,azjejustwy​msknąłsięjękroz​cza​-

ro​wa​nia, ale on tyl​ko zsu​wał jej majt​ki w dół bio​dra, po czym po​wró​cił dło​nią do
piesz​czotza​ka​mar​kówjejcia​ła.

Jęk​nę​łazczy​stejra​do​ści.
Ująłdru​gąrękąjejpod​bró​dekiprzy​cią​gnąłtwarzTif​fa​nydoswo​jejwpo​ca​łun​ku,

pod​czasgdyjegodo​tykmię​dzyjejuda​mistałsięroz​myśl​ny,in​tym​nyizde​ter​mi​no​-
wa​ny.Po​zwa​la​łanato,cosiędzia​ło.Sta​łanie​ru​cho​mo,lek​koopar​taościa​nę,od​-
wza​jem​nia​jącpo​ca​łu​nekzna​mięt​no​ścią.Byłasku​pio​natyl​konaprzy​jem​no​ści,jaką
jejspra​wiał,na​ci​ska​jąc,ku​sząciprzy​ci​ska​jącjądosie​bieco​razmoc​niej.Nadwodą
wy​buchł naj​więk​szy fa​jer​werk, grzmiąc ni​czym grom. Za​drża​ła oszo​ło​mio​na, ale
w tym mo​men​cie on lek​ko uszczyp​nął jej su​tek i na​gle sta​ła się śle​pa na wszel​kie
do​zna​niapozaroz​pie​ra​ją​cąjejcia​łoprzy​jem​no​ścią.Cu​dow​nefaleroz​ko​szyprze​pły​-
wa​łyprzezniąjed​napodru​giej.

Gdy fa​jer​wer​ki zmie​ni​ły się we wstę​gi dymu ota​cza​ją​ce bar​kę w za​to​ce, jej or​-

gazmmi​nął,po​zo​sta​wia​jącjąomdla​łąwjegosil​nychra​mio​nach.Za​ło​żyłjejmajt​ki
iza​cząłjąkuso​bieod​wra​cać.Pod​da​łasięroz​ka​zo​wijegodło​ni,pra​gnącgopo​ca​ło​-
wać,po​dzię​ko​waćmu…

Bezsło​wapo​cią​gnąłjąprzezbal​kondopłyt​kichscho​dówpro​wa​dzą​cychnapla​żę.

Za​chwia​łasię,poczę​ścidla​te​go,żenogimia​łajakzwaty,poczę​ścizaśdla​te​go,że
jejszpil​kiniemo​głyzna​leźćso​lid​ne​goopar​cianapia​sku.Uniósłją,nio​sączła​two​-
ściądoka​bi​nypla​żo​wejoto​czo​nejcięż​ki​miza​sło​na​mi.Wśrod​kupo​sta​wiłjąiprzy​-
trzy​mał jed​ną ręką, a dru​gą za​sło​nił wej​ście do na​mio​tu. Bez sło​wa zdjął ma​skę
i roz​piął ko​szu​lę, zry​wa​jąc ją z ra​mion i rzu​ca​jąc na bok. Nie mo​gła doj​rzeć jego
twa​rzy,któ​rabyłaje​dy​niecie​niemwśródczer​ni.Zrzu​ciłbutyiro​ze​brałsiębez​ce​-
re​mo​nial​nie.

Pod​szedł bli​żej. Nie mo​gła się te​raz po​wstrzy​mać, by nie wy​cią​gnąć dło​ni i nie

prze​su​nąćniąpopła​skichmię​śniachjegobrzu​cha,ra​czejczu​jącje,niżwi​dząc.Był
go​rą​cyiwil​got​nyiza​re​ago​wałnajejdo​tykna​pię​ciemmię​śni.Za​kląłci​chopodno​-
sem,aonauśmiech​nę​łasięwciem​no​ści,cie​szącsię,żemananie​gowpływ.Jejdłoń
wpa​dłanajegorękę.Za​kła​dałpre​zer​wa​ty​wę.Za​in​te​re​so​wa​na,do​tknę​łajejde​li​kat​-
nie.Gdytoro​bi​ła,jejma​skaprze​su​nę​łasię.Się​gnąłpal​ca​mi,jak​bychciałjejpo​móc
zdjąćma​skę.

‒Zo​stawją–wy​szep​ta​ła.
Jego dło​nie opa​dły na jej ra​mio​na, jed​na się​gnę​ła brze​gu jej gor​se​tu pod ra​mie​-

niem.Wie​dzia​ła,cze​goszu​ka.

Od​su​nę​łajegodłońodsu​wa​kaipo​cią​gnę​łagowstro​nęłóż​ka.Taksamojakzdo​-

mi​no​wałjąnapar​kie​cie,itymra​zemprze​jąłdo​wo​dze​nie.Pod​da​łamusięipochwi​li
le​ża​łajużpodnimnałóż​ku.Jejza​sko​czo​newes​tchnie​nieza​wi​słomię​dzynimi,gdy
ręka męż​czy​zny wsu​nę​ła się pod spód​ni​cę. Unio​sła bio​dra, za​pra​sza​jąc go, by ze​-
rwałzniejmajt​ki.Za​plą​ta​łysięnajejbu​cie,ależad​neznichnietra​ci​łocza​su,by
do​koń​czyćro​bo​tę.Zdarłzniejspód​ni​cę,poczymuło​żyłjąsta​ran​niepodsobą,roz​-
chy​la​jącjejko​la​na.Bar​dziejza​sko​czo​naniżza​szo​ko​wa​naza​mar​ła,szy​ku​jącsięna
to,cze​gopra​gnę​łatakbar​dzo.

Cze​ka​ła.
Ontym​cza​sempie​ściłjąica​ło​wał,głę​bo​ko,wcią​ga​jącznówwod​mętna​mięt​no​ści.

Pod​nio​słako​la​nodojegobio​draiob​ję​łagonogąwo​kółpo​ślad​ka,ina​gletosięsta​ło.
Jegocia​łona​par​łonanią.Za​bo​la​ło,ale…nietakbar​dzo.Do​świad​czy​łajużgor​sze​-
gobóluniżten.Przy​gry​zławar​gęisku​pi​łasięnaprzy​ję​ciugo,od​dy​cha​jąciigno​ru​-
jąckłu​cie,za​ra​zemopie​ra​jącsięin​stynk​tow​ne​muna​pię​ciu…

Za​kląłpo​now​nie,ajegodłońza​ci​snę​łanawło​sachTif​fa​ny.
‒Spra​wiamciból–po​wie​działtakchra​pli​wymto​nem,żeniemo​głazde​cy​do​wać,

skądmaak​cent.

‒Jestdo​brze.Po​do​bamisię.
Upo​jo​namę​skimza​pa​chempo​li​za​łajegoszy​ję,pra​gnąc,bytensma​ko​wi​ty,ta​jem​-

ni​czymęż​czy​znawryłsięwjejpa​mięćnaza​wsze.

Zsze​ro​kootwar​ty​miocza​miwciem​nympo​miesz​cze​niuwtu​li​łasięwjegotwar​de

cia​ło, za​pa​mię​tu​jąc za​głę​bie​nie krę​go​słu​pa i kształt po​ślad​ków. Jego na​pię​te mię​-
śniepo​ru​szy​łysię,gdywy​co​fałsięzjejgłę​bi,po​wo​du​jącnowąfalęnie​zna​nychjej
do​tądroz​ko​szy.Apochwi​liznówwy​peł​niłjąsobąmięk​ko,ajejcia​łoza​trzę​słosię

odpró​bykon​tro​lo​wa​niajegoru​chów.Szczy​pią​cybólwciążlek​koprze​szka​dzał,ale
przy​jem​ność zde​cy​do​wa​nie na​ra​sta​ła i zda​wa​ła się brać górę. Unio​sła ku nie​mu
bio​dra,po​mru​ku​jąc,ca​łu​jącgozeks​tra​wa​ganc​kąra​do​ściąiza​pew​nia​jąc,żepo​do​-
bajejsięwszyst​ko,cozniąrobi.

Przezchwi​lępo​zwo​liłjejpo​czućcałyswójcię​żaripo​tę​gęmię​śni,gdyuwię​ziłją

pod sobą i przy​szpi​lił moc​nym, wy​głod​nia​łym po​ca​łun​kiem. Pal​ce wple​cio​ne w jej
wło​syznówjąpo​cią​gnę​łyitymra​zempo​siadłjąbar​dzomoc​no.Jęk​nę​łaodna​głe​go
bólu,któ​ryjed​nakwułam​kuse​kun​dyza​mie​niłsięwroz​kosz.Dłońmęż​czy​znyma​so​-
wa​łajejgło​węwde​li​kat​nymge​ścieprze​pro​sin,alepochwi​liznówpo​czu​łagomoc​-
nowcho​dzą​ce​gowjej wnę​trze.Wy​da​łazsie​bie krzykzmy​sło​wejago​nii, pra​gnąc,
by ta pod​nie​ca​ją​ca gra trwa​ła do koń​ca jej ży​cia. Ten or​gazm przy​szedł szyb​ciej
iza​sko​czyłjąbar​dziejprzej​mu​ją​coniżpierw​szy.Przy​war​ładonie​go,oszo​ło​mio​na,
sku​pio​nanain​ten​syw​nymdo​zna​niuwy​peł​nia​ją​cąjąodśrod​katwar​do​ścią.Wte​dyon
teżkrzyk​nąłiza​trząsłsięnadnią,wcho​dzącwniątakgłę​bo​ko,żeniesą​dzi​ła,żeto
moż​li​we.

Prze​peł​nio​na roz​ko​szą nie po​ru​sza​ła się. Cze​ka​ła je​dy​nie, aż jej ser​ce zwol​ni,

isłu​cha​ła,jakjegood​dechsiępo​wo​liuspo​ka​ja.Wod​da​ligra​łamu​zy​ka,sły​chaćbyło
roz​mo​wyiśmiechgo​ści.Kie​dypo​czu​ła,żeuciskjegobio​derroz​luź​niasię,opu​ści​ła
ręceizdję​łanogę,któ​rągoobej​mo​wa​ła.

Ontym​cza​sem,gdytyl​kosięuniósł,po​ca​ło​wałjąwką​cikust,poczymprze​su​nął

usta​mipojejpo​licz​kudoucha.

‒Tobyłonie​sa​mo​wi​te.Dzię​ku​ję‒wy​szep​tał.
Niemo​głapo​wstrzy​maćuśmie​chu,któ​rywy​kwitłnajejustachwciem​no​ściach.
‒Tojadzię​ku​ję.Niespo​dzie​wa​łamsię,żecośta​kie​gosiędziśzda​rzy–przy​zna​ła

cał​kiemszcze​rze.

‒Cie​szęsię,żemo​głemspra​wić,bytwójpierw​szyrazbyłnie​za​po​mnia​ny.
Ser​cejejsta​nę​ło.
‒Skądwie​dzia​łeś,żetomójpierw​szyraz?
Nimod​po​wie​dział,usły​sze​ligło​syzbli​ża​ją​cychsiędoichkry​jów​kilu​dzi.
‒Po​win​ni​śmyprzejśćwja​kieświęk​szeustro​nie.–Uniósłjąde​li​kat​nie,szar​manc​-

kopo​ma​ga​jącjejpod​su​nąćwgóręspód​ni​cę,poczymza​cząłzbie​raćswo​jągar​de​ro​-
bę.

Wszyst​kowniejpro​te​sto​wa​ło,aleusia​dłanabrze​guwą​skie​gołóż​ka.Gdyupy​cha​-

łapier​siwgor​se​cieiza​pi​na​łaza​mek,jegodłońopa​dłanajejra​mię,go​rą​caido​mi​-
nu​ją​ca,iprzy​cią​ga​ją​cająznówbli​żejsie​bie.

‒Miesz​kamnasa​mejgó​rze.Aty?
‒Ja?Ja…Niemogę–wy​szep​ta​łazpraw​dzi​wymża​lem,zezmy​sła​miroz​pro​szo​ny​-

miprzezota​cza​ją​cytegomęż​czy​znępiż​mo​wyza​pachiwil​got​nego​rą​cojegopier​si
takbli​skojejnoz​drzy.Prze​chy​li​łagło​wę,byod​na​leźćjegoustaipo​ca​ło​waćjenie​-
chęt​nienapo​że​gna​nie.

Niepo​ru​szyłsięizusta​mina​daltużprzyjejwar​gach,spy​tał:
‒Dla​cze​gonie?
‒Toskom​pli​ko​wa​ne.Niepo​win​namwogó​letuwy​cho​dzić.
Ichod​de​chymie​sza​łysię.
–Mamna​dzie​ję,żenadłu​gomnieza​pa​mię​tasz–wy​szep​ta​ła,czu​jącsiębez​piecz​-

nawosła​nia​ją​cejwszyst​kociem​no​ści.

‒Za​wszebędęsięza​sta​na​wiał,dla​cze​goniepo​szli​śmyztymda​lej…–po​wie​dział

wy​raź​nieza​nie​po​ko​jo​nymgło​sem.

‒Boniechcę,żebytępięk​nąchwi​lęze​psu​łopraw​dzi​weży​cie–wy​szep​ta​ła,wsta​-

jącikie​ru​jącsiędowyj​ściazna​mio​tu.Pochwi​liszłajuższyb​kimkro​kiemwstro​nę
scho​dów,windipo​ko​ju,podro​dzemi​ja​jącba​senzpar​kie​temico​razśmie​lejod​da​ją​-
cychsiętań​comgo​ści.

ROZDZIAŁTRZECI

Ze​ga​rekRy​zar​dawy​dałprzy​ci​szo​nepi​śnię​cie,przy​po​mi​na​jącmu,żezadzie​sięć

mi​nutmaspo​tka​nie.Wyj​rzałprzezokno,ma​jącna​dzie​ję,żemożejesz​czerazjązo​-
ba​czy.Ko​bie​tę,któ​rągo​dzi​nęwcze​śniejzdo​był,przyktó​rejjed​nakpo​czułcoś,cze​-
goniedo​znałni​g​dywcze​śniej,no,możerazje​den…

Uciąłtęmyślzukłu​ciemwsty​du.Nie,niebę​dzieni​ko​gopo​rów​ny​waćdoje​dy​nej

ko​bie​ty,któ​rąkie​dy​kol​wiekko​chał.Niebyłota​kiejmoż​li​wo​ści.Ajed​nakod​ru​cho​wo
za​py​tałho​stes​sę,czyniepo​mo​gła​bymuod​na​leźćko​bie​tyocha​rak​te​ry​stycz​nejma​-
sce. Do​stał jed​nak od​po​wiedź, że ob​słu​ga ho​te​lu może mu co naj​wy​żej po​móc za​-
aran​żo​wać spo​tka​nie przy śnia​da​niu, imie​nia na​to​miast czy na​wet prze​zwi​ska nie
mogąmuujaw​nić.

Od​mó​wiłpo​mo​cyprzyaran​żo​wa​niuspo​tka​nia,niechcącwyjśćnade​spe​ra​ta.Za​-

cząłsamsie​bieprze​ko​ny​wać,żeniemusitejko​bie​tywię​cejwi​dzieć.Żeichin​tym​ne
spo​tka​nieniebyłoni​czymzna​czą​cym.Ot,spusz​cze​niemparyzko​tłu​ją​ce​gosięko​-
tła,wjegoprzy​naj​mniejprzy​pad​ku,alechy​baijej–wy​glą​da​łamunaso​lid​niewy​-
posz​czo​ną.Aleko​niectego.Te​razmusicałąswo​jąener​gięsku​pićnaspra​wachBre​-
gno​wii.

Za​sta​na​wiałsięjed​nak,czywie​dzia​ła,kimonjest.Nieno​si​łaze​gar​ka.Kie​dytyl​ko

wy​szła z al​ta​ny, spraw​dził swój, pra​gnąc od​czy​tać jej toż​sa​mość, za​nim wyj​dzie
zza​się​gu,alebezskut​ku.Możeucie​kła,bydo​łą​czyćdoswo​je​gomężaczyko​chan​-
ka?Przy​po​mniałso​bieoLu​izieiichpla​nachmał​żeń​skichimyśltaobu​dzi​ławnim
ból.

O smar​twat​chu za​po​mnia​ła zu​peł​nie aż do rana. Przy​niósł go jej Ju​lio, wraz ze

śnia​da​niem,któ​reza​mó​wi​ładopo​ko​ju.

‒Zo​sta​wi​łagopaniwczo​rajwie​czo​remnare​cep​cji–tłu​ma​czył.–Mapaniwia​do​-

mość.Tonie​bie​skieświa​teł​ko.

Zo​sta​wi​łagotamtakna​praw​dęce​lo​wo,gdyżmęż​czyź​nipod​cho​dzi​lidoniejje​den

po dru​gim, twier​dząc, że za​pra​sza​ła ich do sie​bie. Prze​stra​szy​ła się więc, że coś
robinietak…

Te​razprzy​stoj​nyJu​liopo​ka​załjej,jakob​słu​gi​waćsmar​twat​cha.Po​mógłteżod​czy​-

taćwia​do​mośćospo​tka​niu.

‒Czymogęmiećnaso​biema​skę?–spy​ta​ła,zer​ka​jączzapióripró​bu​jącjed​no​-

cze​śnienieza​mo​czyćichwsokupo​ma​rań​czo​wym.

‒Oczy​wi​ście.Człon​ko​wieklu​buza​zwy​czajno​sząma​skiprzezcałypo​byt.
Powyj​ściuJu​liaTif​fa​nyprzy​gry​złakciukiza​czę​łasięza​sta​na​wiać,czyry​zy​ko​wać

opusz​cze​nie po​ko​ju. A je​śli zo​ba​czy jego? Po​czu​ła go​rą​ce ła​sko​ta​nie, wska​zu​ją​ce,
jakpod​nie​ca​ją​coby​ło​bynanie​gowpaść,alezdo​ła​łapo​skro​mićwza​rod​kudzi​kążą​-
dzę.Jejza​cho​wa​nieostat​niejnocybyłoskut​kiemkil​ku​let​nie​gowy​mu​szo​ne​gopo​stu,
apozatymupi​łasiętro​chęru​mem,boza​nimza​czę​łatań​czyć,wy​pi​ładwadrin​ki.

Tań​czyćznie​zna​jo​mym.
Jejko​chan​kiem.
Nie​malza​śmia​łasięhi​ste​rycz​nie,gdyszła,roz​my​śla​jącoichnie​sa​mo​wi​tymspo​-

tka​niu. Czu​ła ra​dość, że od​wa​ży​ła się na coś ta​kie​go, że po​tra​fi​ła być tak dzi​ka
inie​za​leż​na.Przedwy​pad​kiemmo​głaje​dy​niefan​ta​zjo​waćoczymśpo​dob​nym.Ate​-
raz,poża​ło​bie,całejejży​ciepo​win​nawy​peł​niaćpra​caika​rie​ra.Choćteo​re​tycz​nie,
za​sta​no​wi​łasię,mo​gła​bytuprzy​jeż​dżaćnaor​ga​ni​zo​wa​necokwar​tałprzy​ję​ciaiza
każ​dymra​zemupra​wiaćsekszin​nymnie​zna​jo​mym.Szyb​koiwciem​no​ści,byko​-
cha​neknieza​uwa​żyłjejblizn,nawi​dokktó​rychdo​znał​bynie​wąt​pli​wieobrzy​dze​nia.
Nie, nie, musi być po​waż​na i sku​pio​na na tym, po co tu przy​je​cha​ła. Ostat​nia noc
była jed​no​ra​zo​wym wy​bry​kiem, któ​ry zo​sta​nie jej se​kre​tem, a jego wspo​mnie​nie
roz​grze​waćjąbę​dzieprzezko​lej​nelatapo​su​chy.Dziśre​pre​zen​to​wa​łakor​po​ra​cję
Da​vis&Hol​bro​ok,jed​nąznaj​więk​szychfirmkon​struk​tor​skichnaświe​cie,łą​czą​cą
in​te​re​syDa​visEn​gi​ne​eringzfir​mąro​dzin​nąPau​lie​go;jejślubmiałbyćsym​bo​licz​-
nymuwień​cze​niemtejfu​zji.

Za​temte​razweź​miesięwgarśćipój​dzienaspo​tka​nie,naktó​rymprze​ka​żelist

przy​go​to​wa​nyprzezjejbra​ta,przed​sta​wia​ją​cyichfir​męijejpo​ten​cjał.Dzie​sięćmi​-
nutipo​win​nobyćpowszyst​kim.

Ho​stes​sa,któ​rąza​gad​nę​ła,wy​tłu​ma​czy​ła,żejejspo​tka​niemasięod​byćwpo​ko​ju

nakoń​cuko​ry​ta​rza,któ​ryotwo​rzyswo​imod​ci​skiempal​ca.

Gdy we​szła do pu​ste​go po​ko​ju, wy​da​ło jej się, że zna​la​zła się na dnie oce​anu.

Przez wy​so​kie aż po su​fit szy​by wi​dać było dno mor​skie z prze​su​wa​ją​cy​mi się po
nimdo​stoj​niepłaszcz​ka​mi;tuiów​dzieświa​tłoprze​bi​ja​ją​ceprzezbłę​kit​nąwodęza​-
kłó​ca​łanamo​mentprze​pły​wa​ją​cała​wi​cako​lo​ro​wycheg​zo​tycz​nychryb.Za​uro​czo​-
napo​ło​ży​łaskó​rza​nątecz​kęnasto​li​kumię​dzydwo​makrze​sła​miipo​de​szładowy​-
gię​tej ścia​ny. Wi​dok był tak nie​sa​mo​wi​ty, że do​sta​ła za​wro​tu gło​wy i mu​sia​ła się
ostroż​nie wy​co​fać po bia​łym dy​wa​nie w stro​nę krze​seł. W tym mo​men​cie ci​cho
skrzyp​nął pa​nel drzwi i do środ​ka wszedł on. Jej wczo​raj​szy nie​zna​jo​my! Po​czu​ła
pa​ra​li​żu​ją​cyjąni​czymelek​trycz​nyprądszok.Tak,tobyłado​brzejejzna​nama​ska
zwczo​raj,roz​po​zna​łateżpo​tęż​nąsyl​wet​kę,mimożebyłte​razubra​nyina​czej:jego
sza​rako​szu​lamia​łakrót​kierę​ka​wy,opa​su​ją​ceści​ślemu​sku​lar​nera​mio​naiak​cen​-
tu​ją​ce twar​de, opa​lo​ne bi​cep​sy. Wą​ski koł​nie​rzyk był kon​tra​stu​ją​co rudy, co przy​-
cią​gnę​łojejspoj​rze​niedoszyimęż​czy​zny.Wi​dzia​ła,jakner​wo​woprze​ły​ka,iunio​sła
spoj​rze​niedojegozie​lo​no​zło​tychoczu.

Jakjązna​lazł?
Drzwizanimza​mknę​łysięci​cho.Dźwięktenobu​dziłgozszo​ku.Pod​szedłparę

kro​ków w głąb po​ko​ju, wkła​da​jąc dło​nie do kie​sze​ni. Zda​wał się nie​po​ru​szo​ny ich
nie​sa​mo​wi​tymoto​cze​niem–jak​bywogó​lenieza​uwa​żyłścia​nyotwie​ra​ją​cejsięna
mo​rze.Jegooczynieod​ry​wa​łysięodjej,gdysta​nąłobok,uniósłrękęizdjąłma​skę.
Rzu​ciłjąnajed​nozkrze​seł,wciążnaniąpa​trząc.Jegotwarzbyłapięk​na:zmoc​-
nymor​limno​semiostroza​ry​so​wa​ny​miko​ść​mipo​licz​ko​wy​mi.Dotegoszorst​kali​nia
szczę​ki, spra​wia​ją​ca, że usta wy​da​wa​ły się zmy​sło​we, na​wet je​śli nie były aż tak
peł​ne.Prze​ni​kli​wespoj​rze​nieświad​czy​łoosku​pie​niuiin​te​li​gen​cji.

Niemyśloostat​niejnocy,przy​ka​za​łaso​bie,wal​czączwe​wnętrz​nymdresz​czem.
‒Mo​głaśmipo​daćwczo​rajswo​jeimięioszczę​dzićzaj​mo​wa​niapo​ko​ju,sko​rosą

takob​le​ga​ne.

Gar​dłoza​ci​snę​łojejsię,gdyprze​twa​rza​ławmó​zgujegoobcyak​cent.Byłte​raz

bar​dziejwy​raź​nyniżwczo​raj,gdymó​wiłszep​tem.Za​raz,za​raz,alewła​ści​wieskąd
onsiętuwziął,wtejsali?Prze​cieżprzy​szłatunaspo​tka​niez…

Onie!
‒Ry​zardVrban​cic?–zdo​ła​ławy​krztu​sić.
Jegoustaskrzy​wiłiro​nicz​nygry​maskon​ster​na​cji.
‒Wewła​snejoso​bie.Atykimje​steś?
Jejmózgosza​lał.Za​temtoRy​zardVrban​cic,sa​mo​zwań​czypre​zy​dentBre​gno​wii,

o któ​re​go wzglę​dy tak za​bie​ga​ją jej oj​ciec i brat, oka​zu​je się męż​czy​zną, któ​ry…
po​zba​wiłjądzie​wic​twa.

Jejcia​łoza​re​ago​wa​łonajegoobec​ność.Niebyłapi​ja​na,mu​zy​kajejnieuwo​dzi​ła,

ajed​nakczu​ławy​raź​neprzy​cią​ga​nie.

Mu​siszsięjaknaj​szyb​ciejdo​pro​wa​dzićdopo​rząd​ku,po​wie​dzia​ładosie​biewmy​-

ślach.

‒Wczo​rajniewie​dzia​łam,żetoty‒po​wie​dzia​ła.
‒Na​praw​dę?–spy​tałnie​do​wie​rza​ją​co.
‒Tak.
‒Aczę​stosy​piaszznie​zna​jo​my​mi?
Za​bo​la​ło.Alepo​sta​no​wi​łasięmuod​gryźć.
‒Napew​nonieczę​ściejniżty.
Spoj​rzałnaniązuzna​niem.Lu​biłdziew​czy​ny,któ​repo​tra​fi​łyod​po​wie​dziećata​ku​-

ją​ce​mu.Jakowy​traw​nyłow​ca,nielu​biłła​twejzdo​by​czy.

‒Kimje​steś?
Comazro​bić?Uciecstąd,nieprzed​sta​wia​jącmusię?
Aleon,niecze​ka​jącnawy​ja​śnie​nia,zro​biłkrokwstro​nęsto​li​ka,byzła​paćtecz​-

kę.

‒Toniedlacie​bie…
Aleonjużprze​glą​dałpa​pie​ry.Toko​niec,po​my​śla​ła.Oj​ciecjejtegoni​g​dynieda​ru​-

je.Wtymmo​men​cieode​zwa​łosięta​jem​ni​czebrzęk​nię​cie.

‒ Pań​ski za​re​zer​wo​wa​ny czas do​biegł koń​ca – po​wie​dział mo​du​lo​wa​ny ko​bie​cy

głospły​ną​cyzukry​te​gogło​śni​ka.

Uff!Tif​fa​nywy​pu​ści​łapo​wie​trze,aleVrban​cicła​twosięniepod​da​wał.
‒Prze​dłużgo–za​rzą​dził.
‒Czyko​lej​nepółgo​dzi​nywy​star​czy?
‒Niemogęzo​stać–jęk​nę​łaTif​fa​ny.
Po​nu​remę​skiespoj​rze​nieprzy​szpi​li​łojąnamiej​scu.
‒Wy​ślijminata​bletpe​łenra​portofir​mieDa​vis&Hol​bro​ok,zwłasz​czaojejme​-

ne​dżer​ce,paniDa​vis.Trzy​dzie​ścimi​nutwy​star​czy.

‒Oczy​wi​ście,sir.

Ry​zard rzu​cił tecz​kę na pu​ste krze​sło i wci​snął dło​nie do kie​sze​ni, pró​bu​jąc po​-

wstrzy​maćsięprzedudu​sze​niemko​bie​ty,któ​rachcia​łagowy​ki​wać.Jużto,żebyła
za​męż​na,byłowy​star​cza​ją​cozłe,choćionprze​cieżniebyłtubezwiny–pod​cho​-
dzącdoniej,po​sta​no​wiłniedbaćoto,czygdzieśwpo​bli​żuznaj​du​jesięjejewen​tu​-

al​ny ko​cha​nek lub mąż. Bar​dziej iry​tu​ją​cy był fakt, że są​dzi​ła, że może go w ten
spo​sóbku​pić.Mu​siałjed​nakprzy​znać,żewy​war​łananimnie​prze​cięt​newra​że​nie.
Jegocia​łore​ago​wa​łonaniąna​wette​raz,gdybyłaubra​nabiu​ro​woikon​ser​wa​tyw​-
nie. Luź​ne spodnie w ko​lo​rze pia​sku się​ga​ły pod​ło​gi po​nad san​da​ła​mi na ob​ca​sie,
któ​redo​strzegł,gdysiępo​ru​szy​ła.Jejżół​tytopbyłtaksamoluź​nyilek​ki,zde​kol​-
temdooboj​czy​ków,za​sła​nia​jącskó​rę,któ​rawczo​rajwy​da​wa​łasiębia​ła.Nibynic
w jej wy​glą​dzie nie przy​po​mi​na​ło tej pod​nie​ca​ją​cej, zmy​sło​wej ko​bie​ty, któ​rą spo​-
tkałpo​przed​niejnocy,na​wetsza​lo​nelokibyłyza​cze​sa​nedotyłu,como​głopod​kre​-
ślaćład​niejejko​ścipo​licz​ko​we,gdy​byoczy​wi​ściemógłzo​ba​czyćjejtwarz.

‒Zdej​mijma​skę–po​wie​działgło​semnie​zno​szą​cymsprze​ci​wu.
‒Nie.
Wy​po​wie​dzia​neci​chosło​woude​rzy​łojegouszy.Niesły​szałgoczę​sto.
‒Tonieproś​ba–wy​ja​śnił.
‒ To nie wcho​dzi w grę – od​po​wie​dzia​ła, a ję​zyk jej cia​ła był tak agre​syw​ny, że

nie​malmógłpo​sma​ko​waćjejnie​chę​ci.

Cie​ka​we,po​my​ślał.
Nie.Niemożeso​bienatopo​zwo​lić,byja​kaśko​bie​tanimdy​ry​go​wa​ła.Na​wetje​śli

zda​rzy​łoimsiędosie​biezbli​żyć.

‒Po​wiedzmę​żo​wi,żeza​wio​dłaś.Mójin​te​resniejestnasprze​daż.Inadru​giraz

niesię​gaj​ciepotakde​spe​rac​kieśrod​ki.

Jejostrywdech,jak​byzo​sta​ładźgnię​tawśro​dekpłuc,zwró​ciłznówjegouwa​gę.

Jej usta były bia​łe i drża​ły tak, że po​czuł się na​gle bez​wied​nie po​bu​dzo​ny. Zmu​sił
się,bywy​trzy​maćjejzra​nio​nespoj​rze​nie,za​sko​czo​ny,jakefek​tyw​nabyłataznie​-
wa​ga.Jejwcze​śniejlśnią​cebłę​ki​temoczyzmie​ni​łysięwema​nu​ją​cenie​na​wi​ściąba​-
se​nygra​na​tu.

‒Jaknibymammutopo​wie​dzieć?–za​py​ta​ła.–Za​trud​nićme​dium?–do​da​ła,po

czymru​szy​ławstro​nędrzwi.

Aleonbyłszyb​szy.Gdysię​ga​łapoklam​kę,zła​pałjązanad​gar​stek.Za​marł,acię​-

żarżaludu​siłgo,gdyprzy​trzy​my​wałjąprzezchwi​lę.Pró​bo​wa​łasięwy​rwać.Ob​ra​-
ziłją,bobyłwście​kły,aleprze​cieżniezra​nił​byjejświa​do​mie.

‒ Puść mnie – po​wie​dzia​ła nie​mal bła​gal​nie, wi​dząc, że wy​ry​wa​jąc się, nic nie

wskó​ra.

‒Zachwi​lę.
Się​gnął,byzdjąćjejma​skę,alewtymmo​men​cieTif​fa​nyspró​bo​wa​łagougryźć.

Le​d​wiezdą​żyłucieczpal​cem.

‒Tymałaty​gry​si​co!–Niemógłpo​wstrzy​maćroz​ba​wie​nianatenprze​jawza​cię​-

to​ści. Jej od​sło​nię​te zęby były ide​al​ne, a wą​skie noz​drza tak de​li​kat​ne, że aż za​-
marł.

‒Zgło​szętojakonę​ka​nie!–po​wie​dzia​łaostrze​ga​ją​cymto​nem.
‒Mampra​wochciećzo​ba​czyć,wczy​imcie​leby​łemostat​nie​gowie​czo​ru–od​po​-

wie​dział,jakgdy​bygroź​bęoskar​że​niaomo​le​sto​wa​niemiałzanic.

‒Nie​praw​da.Tyl​kojade​cy​du​ję,ktooglą​damojecia​ło.Amożeniepo​ka​za​łamci

wszyst​kie​go,boby​łamznu​dzo​naichcia​łam,żebytosięskoń​czy​ło.Niepo​my​śla​łeś
otym?

‒Pew​nienatoza​słu​ży​łem–wy​mam​ro​tał,po​sta​na​wia​jącjed​nakła​twosięniepod​-

da​wać.Wsu​nąłpal​cewwę​zełjejwło​sówipo​cią​gnąłlek​ko,od​sła​nia​jącszy​ję.Tif​fa​-
nybyłaunie​ru​cho​mio​na.

‒Po​wie​dzia​łemto,copo​wie​dzia​łem–pró​bo​wałtłu​ma​czyć,przy​su​wa​jącustado

jejucha‒tyl​kodla​te​go,żesą​dzi​łem,żeje​steśmę​żat​ką.Atymnieoszu​ka​łaś.Nie
lu​bię,gdyktośpró​bu​jemniewy​ko​rzy​stać.Za​tem,bywy​rów​naćszan​se…‒Się​gnął
powstąż​kę,któ​raprzy​trzy​my​wa​łajejma​skę.

‒Nie​eee!
Prze​ra​że​niewjejgło​sieza​sko​czy​łogo.Takczyina​czej,byłojużzapóź​no:Tif​fa​ny

za​to​czy​łasię,pró​bu​jączła​paćopa​da​ją​cąztwa​rzyma​skę,aledrżą​cedło​niewy​pu​-
ści​łyją,poczymchwy​ci​łyjesz​czeraz,alenatylenie​for​tun​nie,żema​skazgię​łasię
tak,żetrud​nojąbyłote​raz,bezpo​now​ne​godo​pa​so​wa​nia,za​ło​żyć.Tif​fa​nyza​łka​ła.

Ser​ceRy​zar​daza​mar​ło.Zo​ba​czyłto,codziew​czy​napró​bo​wa​łaukryć.Do​tknąłjej

bro​dy,pró​bu​jącle​piejsięprzyj​rzeć.Od​trą​ci​ładłoństa​now​czymru​chemrękiispoj​-
rza​łananie​gozfu​rią.Za​ci​snę​łazsi​nia​łąodgnie​wuszczę​kęipo​sta​no​wi​łazre​zy​gno​-
waćzpróbza​ło​że​niama​ski.Aco,niechmazaswo​je!

‒Za​do​wo​lo​ny?–rzu​ci​łaoskar​ży​ciel​sko.
AleRy​zardniemógłbyćza​do​wo​lo​ny.To,cowi​działprzedsobą,przy​po​mi​na​łomu

po​pa​rzo​netwa​rzelu​dzi,naktó​rena​pa​trzyłsięwtrak​ciewoj​nydo​mo​wejwswo​im
kra​ju.Woj​ny,wktó​rejuda​łomusiępo​ko​naćry​wa​laiza​stą​pićgonapre​zy​denc​kim
fo​te​lu.Aświat,wtymzwłasz​czaza​chod​niede​mo​kra​cje,niebyłwsta​niezde​cy​do​-
wać,czyuznaćgozawy​brań​caludu,czyteżbez​względ​ne​godyk​ta​to​ra.

‒Przyj​mijza​temdowia​do​mo​ści,żefir​maDa​vis&Hol​bro​okniebę​dziewspół​pra​-

co​wać z Bre​gno​wią, choć​byś nas o to bła​gał na ko​la​nach – po​wie​dzia​ła, po czym
zde​cy​do​wa​nymru​chemotwo​rzy​ładrzwiiwy​szła.

Tymra​zemniepró​bo​wałjejza​trzy​mać.

ROZDZIAŁCZWARTY

Porazpierw​szyodmie​się​cyTif​fa​nypła​ka​ła.Łka​ła,obej​mu​jącko​la​napodprysz​ni​-

cem,aka​fel​kiod​bi​ja​łyechojejpła​czu.Trzę​słasiętakbar​dzo,żebałasię,żezwy​-
mio​tu​je. Nie​na​wi​dzi​ła swo​je​go ży​cia, nie​na​wi​dzi​ła sie​bie, nie​na​wi​dzi​ła męż​czy​zny,
któ​ryzdarłzniejma​skę.Na​wetseks,któ​ryznimprze​ży​ła,niebyłtegowart.Męż​-
czyź​ni są do dupy, po​wtó​rzy​ła so​bie w my​ślach. Była na tyle do​ro​sła i na tyle wy​-
kształ​co​na,bywie​dzieć,żepo​sia​da​niemężaidzie​ciniejestwtychcza​sachre​cep​tą
naszczę​ścieko​bie​ty.Alesko​rotak,todla​cze​gojestza​wszetakza​ła​ma​na,gdyso​-
bie uświa​da​mia, że ża​den męż​czy​zna ni​g​dy jej nie ze​chce? Że ży​cie ro​dzin​ne nie
jestjużdlaniej?

Dźwi​ga​jącsięztru​demnasła​bychno​gach,wy​łą​czy​łaprysz​niciopar​łasięościa​-

nę;byłojejzim​noiocie​ka​ławodą.Niewie​dzia​ła,coro​bić.Za​ję​łojejtro​chęcza​su,
za​nimze​bra​łamy​ślinatyle,bysię​gnąćposzla​frok.We​szładopo​ko​juipo​czu​łasię
pu​sta.

Do​brze.Mogęztymżyć.
Tyl​kocomia​łaro​bićprzezresz​tępo​by​tutu​taj?Cho​waćsięwpo​ko​ju,ażtennie​-

do​rzecz​nyklubotwo​rzyznówdrzwi?Uda​waćza​pa​le​niewy​rost​ka,żebyhe​li​kop​ter
jąstądza​brał?Po​czu​łasięcho​ra.Byłaspo​co​naigo​rą​ca,pul​so​wa​łyjejskro​nie,bo​-
la​ło ją wła​ści​wie całe cia​ło, a mózg prze​peł​nia​ła apa​tia. Po​my​śla​ła, że do​brze jej
zro​bisje​sta.Zwi​nę​łasięwkłę​beknałóż​kuiucie​kławnie​świa​do​mość.

Ry​zard od go​dzi​ny le​żał nie​ru​cho​mo na swo​im łóż​ku, czy​ta​jąc ra​port, któ​ry do​-

star​czy​łamuob​słu​gaQ Vir​tus.Fir​maDa​vis& Hol​bro​okbyłanie​zwy​kłą or​ga​ni​za​-
cją, bar​dzo do​brze po​strze​ga​ną na mię​dzy​na​ro​do​wej are​nie prze​my​sło​wej. Na
pew​nomógłtra​fićgo​rzej,po​my​ślał,przy​po​mi​na​jącso​bieznisz​czo​nedro​giiza​wa​lo​-
nebu​dyn​kiwcen​trachmiastBre​gno​wii.Wie​dział,żeokon​trak​tynaod​bu​do​wębę​-
dziesięsta​ra​łowie​lezna​nychimniejzna​nychkor​po​ra​cji.Da​vis&Hol​bro​okna​le​ża​-
łara​czejdotejdru​giejka​te​go​rii,choćjejszyb​kawostat​nichmie​sią​cacheks​pan​sja
ka​za​łaprzy​pusz​czać,żewkrót​cesta​niesięfir​mąpierw​szejwiel​ko​ści.

Resz​tara​por​tu,azwłasz​czafrag​mentożo​niePau​laDa​vi​sa,byłajesz​czebar​dziej

in​te​re​su​ją​ca.Tif​fa​nyza​czy​na​łajakobo​ga​tala​lecz​ka.Jejślubzprzy​ja​cie​lemro​dzi​ny
zna​ko​mi​cie wpi​sy​wał się w tra​dy​cję biz​ne​so​wych ro​dów. Wspo​mnia​no też o ślub​-
nym pre​zen​cie od bra​ta pan​ny mło​dej, w po​sta​ci pre​sti​żo​we​go spor​to​we​go auta,
któ​reoka​za​łosiępo​ku​sąniedood​par​ciadlapod​pi​te​gopanamło​de​go.Roz​pę​dziłje
do stu pięć​dzie​się​ciu ki​lo​me​trów mię​dzy dzie​dziń​cem a bra​mą klu​bu gol​fo​we​go
iroz​biłoni​skimu​rek,za​nimgo​ścieskoń​czy​liimma​chaćnapo​że​gna​nie.Na​stęp​nie,
jak na​pi​sa​no, po nie​mal dwu​let​niej re​kon​wa​le​scen​cji, ste​ry kor​po​ra​cji z rąk ojca
ibra​taprze​ję​ławdo​wa.

Czyż​by za​tem po​peł​nił błąd, uzna​jąc, że Tif​fa​ny pró​bo​wa​ła za​ła​twić so​bie kon​-

traktwBre​gno​wiizapo​mo​cąsek​suznim?Jejfir​maroz​kwi​ta​ła–świad​czy​łyotym

bezdwóchzdańco​razlep​szezkwar​ta​łunakwar​tałwy​ni​ki–anajejcze​lezna​la​zła
sięnie​wąt​pli​wiein​te​li​gent​na,wy​ga​da​naiwie​dzą​ca,cze​gochce,sze​fo​wa.Ktośtaki
niechwy​tał​bysięra​czejtakni​skichme​tod…

Takczyina​czej,mu​siałprzy​znać,żeprzy​go​dazdziew​czy​nąwma​scepo​zo​sta​wi​ła

trwa​łyśladwjegopa​mię​ci.Niepa​mię​tał,kie​dyostat​niobyłomutakdo​brze.Chy​ba
zLu​izą…

Za​łóż​my za​tem, po​my​ślał, że to, co się wy​da​rzy​ło ostat​niej nocy, było czy​stym

przy​pad​kiem. Cze​mu więc ro​dzi​na Da​vi​sów-Hol​bro​oków na​le​ga​ła, by spo​tkać się
wła​śnietu,zadys​kret​nąkur​ty​nąQVir​tus?Oczy​wi​ście,spo​tka​niesięznimwmiej​-
scupu​blicz​nymmo​głobyćnie​wy​god​nedlase​na​to​raDa​vi​sa.Alewta​kimra​zie,sko​-
romimowszyst​kozde​cy​do​wałsiępo​szu​ki​waćkon​tak​tuzRy​zar​dem,możetozna​-
czyć, że Sta​ny Zjed​no​czo​ne skłon​ne są uznać Bre​gno​wię wraz z jej pre​zy​den​tem
Vrban​ci​cemizapo​mo​cąta​kichspo​tkańjaktopró​bu​jąwy​ba​daćna​sta​wie​nieikon​-
dy​cjędru​giejstro​ny?Jed​nobyłoja​sne:Ry​zardmusisięjesz​czerazspo​tkaćzTif​fa​-
nyDa​vis.

Tif​fa​nyobu​dzi​łydo​cho​dzą​cezsa​lo​nudźwię​ki,przy​po​mi​na​ją​cebrzękna​czyńpod​-

ska​ku​ją​cychnawóz​ku.Wy​sko​czy​łazłóż​kaipod​bie​gładodrzwi,od​kry​wa​jąc,żeRy​-
zardVrban​cickie​ru​jejed​nązho​stess,usta​wia​jącstółnabal​ko​nie.

‒Coturo​bisz?–krzyk​nę​ła,od​ru​cho​woza​kry​wa​jąckla​pąszla​fro​kapo​li​czek.
‒My​śla​łem,żesięką​piesz–od​po​wie​działnaj​spo​koj​niej​szymwświe​ciegło​sem.–

Alenaj​wy​raź​niejza​snę​łaś.

‒Co?–Tif​fa​nyzmarsz​czy​łabrwi.–Skądwiesz,coro​bi​łam?My​śla​łam,żetepo​-

ko​je są cał​ko​wi​cie bez​piecz​ne. – Wbi​ła oskar​ży​ciel​skie spoj​rze​nie w dziew​czy​nę
wczer​wo​nejsuk​ni.

‒ Uży​łam mo​jej kar​ty, żeby przy​wieźć je​dze​nie, któ​re pani za​mó​wi​ła… – tłu​ma​-

czy​łaho​stes​sa,pa​trzącpo​dejrz​li​wienaRy​zar​da,aleonod​po​wie​działkrót​ko:

‒Takjest,dzię​ku​je​my.Damyjużso​bieradę.Mo​żesziść.
Poczym,zwra​ca​jącsiędoTif​fa​ny,do​dał:
‒Niegańob​słu​gizato,żemie​li​śmymałąsprzecz​kę.
‒Wy​nośsię!–krzyk​nę​ła.
Ho​stes​sa,któ​rajużotwie​ra​ładrzwi,wy​bie​głaprzezniegwał​tow​nie.
‒Se​rio?–za​py​tałnie​coza​sko​czo​nypre​zy​dentBre​gno​wii.–Chy​baprze​sa​dzasz.
‒Chcę,że​byśna​tych​miaststądwy​szedł!
‒Ajachcęcizło​żyćofer​tęniedood​rzu​ce​nia.Prze​stańsięcho​waćichodźtu.
Zmru​ży​łaoczy.Je​dy​ne,cze​gomo​głachciećodtegogbu​ra,toza​pew​nie​nie,żejej

ro​dzi​naniedo​wiesięotym,cosiętumię​dzynimizda​rzy​ło.

Ze​bra​łasięwso​bieipo​wie​dzia​ła:
‒Cotozaofer​ta?
‒Niesły​szę–po​wie​działzbal​ko​nu.–Przyjdźtu,pro​szę!
Za​ci​snę​łazęby.Wdomubezko​rek​to​ranieod​wa​ży​ła​bysiępójśćna​wetdolo​dów​-

kipomle​ko,byprzy​pad​kiemniewy​stra​szyćsłuż​by.Alemożejakzo​ba​czyjąwta​-
kimsta​nie,znie​chę​cigotododłuż​sze​gosie​dze​niauniej.Po​pra​wi​łaszla​frokiwy​-
szłaprzezfran​cu​skiedrzwinawiel​kita​rasbal​ko​no​wy.

‒Niein​te​re​su​jąmnietwo​jepro​po​zy​cje.Pro​szę,wyjdźstąd–po​wie​dzia​ła.